Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Czyszczenie płotu przed malowaniem to niezbędny etap każdej jego renowacji. Jednak powodów, by regularnie dbać o płot jest więcej! W naszym artykule podpowiadamy, jak i czym wyczyścić metalowe ogrodzenie. 

Jak wyczyścić płot metalowy? Dobór techniki zależy przede wszystkim od ilości zabrudzeń oraz Twoich oczekiwań czy budżetu. Do wyboru masz sposoby domowe oraz oddanie płotu w ręce profesjonalistów. 

Sprawdź nasze wskazówki odnośnie do czyszczenia ogrodzenia przed malowaniem oraz zabezpieczenia płotu, by nie był tak podatny na zabrudzenia!

Dlaczego warto regularnie czyścić metalowe ogrodzenie?

Metalowe ogrodzenie to wizytówka posesji. Czyste i zadbane przyciąga wzrok i podkreśla estetykę całej przestrzeni. Zaniedbane z czasem zaczyna tracić swój urok, pokrywając się warstwą brudu, rdzy czy mchu. 

Regularne czyszczenie nie jest jednak tylko kwestią estetyki. To inwestycja w trwałość i funkcjonalność ogrodzenia. Brud działa jak bariera, która zatrzymuje wilgoć na powierzchni metalu. Wilgoć to najlepszy sprzymierzeniec korozji. Jeśli nie usuniesz jej na czas, rdza zacznie niszczyć powłokę ochronną, prowadząc do kosztownych napraw lub konieczności wymiany fragmentów ogrodzenia. Regularne mycie pozwala tego uniknąć.

Zadbane ogrodzenie jest też łatwiejsze do zabezpieczenia przed czynnikami atmosferycznymi. Farba czy lakier lepiej przylegają do czystej powierzchni, co wydłuża ich żywotność. Jeśli ignorujesz czyszczenie, preparaty ochronne tracą swoją skuteczność, co zwiększa ryzyko szybszego zużycia metalu.

Nie zapominaj o bezpieczeństwie. Brud i rdza mogą osłabić konstrukcję ogrodzenia, co w przypadku uszkodzeń mechanicznych może prowadzić do nieprzyjemnych sytuacji. Czyste ogrodzenie to trwałe ogrodzenie. Warto o tym pamiętać.

Jakie zabrudzenia najczęściej występują na metalowych ogrodzeniach?

Metalowe ogrodzenia narażone są na różnorodne zabrudzenia. Najczęściej spotykanym problemem jest kurz i pył, które osiadają na powierzchni każdego dnia. W miejscach o dużym natężeniu ruchu drogowego metalowe elementy mogą pokrywać się warstwą osadów spalinowych. Taki brud nie tylko wygląda nieestetycznie, ale może wpływać na stan powłoki ochronnej.

Kolejnym wyzwaniem są osady organiczne takie jak mech, porosty czy glony. Szczególnie upodobały sobie miejsca zacienione i wilgotne. Te zabrudzenia niszczą wizualnie ogrodzenie, ale także przyczyniają się do zatrzymywania wilgoci, co sprzyja korozji.

Plamy z tłuszczu czy oleju to kolejny rodzaj zabrudzeń, który często pojawia się w pobliżu wjazdów na posesję lub garaży. Substancje te mogą być trudne do usunięcia, zwłaszcza jeśli wniknęły w porowate fragmenty powłoki.

Na metalowych ogrodzeniach często pojawia się też rdza. To nie tylko efekt wilgoci, ale także uszkodzeń mechanicznych, które odsłaniają metal. Rdza może rozwijać się szybko, jeśli zabrudzenia nie zostaną usunięte. Regularne mycie oraz odpowiednie zabezpieczenie środkami antykorozyjnymi pozwala uniknąć takich problemów i zachować ogrodzenie w dobrym stanie.

Czym wyczyścić metalowe ogrodzenie? Domowe sposoby 

Domowe sposoby na czyszczenie metalowego ogrodzenia są tanie i łatwe w zastosowaniu. Podstawą jest wiadro z ciepłą wodą, odrobina płynu do naczyń i szczotka o miękkim włosiu. Ta metoda pozwala usunąć kurz, błoto czy tłuste osady bez ryzyka zarysowania powierzchni. Wystarczy namoczyć szczotkę, delikatnie przetrzeć zabrudzenia i spłukać ogrodzenie czystą wodą.

Jeśli na metalu pojawiły się trudniejsze plamy, np. resztki mchu czy glonów, warto sięgnąć po ocet. Wymieszaj ocet z wodą w proporcji 1:1, nanieś mieszankę na zabrudzone miejsca i pozostaw na kilka minut. Następnie wyszoruj powierzchnię gąbką lub szczotką i dokładnie spłucz wodą. Ocet działa antybakteryjnie i pomaga pozbyć się zielonych nalotów.

Do walki z rdzą możesz wykorzystać pastę z sody oczyszczonej. Wystarczy wymieszać sodę z odrobiną wody, nałożyć na zaatakowane miejsca i poczekać kilka minut. Po tym czasie przetrzyj powierzchnię szczotką i spłucz wodą. Ten sposób jest szczególnie przydatny przy drobnych ogniskach korozji.

Jak wyczyścić płot metalowy – specjalistyczne środki do czyszczenia metalu 

Jeśli domowe sposoby nie wystarczają lub zabrudzenia są bardziej uciążliwe, warto sięgnąć po specjalistyczne środki czyszczące, które skutecznie radzą sobie z trudnymi plamami i ochronią metal przed dalszymi uszkodzeniami. Na rynku dostępne są preparaty dedykowane do czyszczenia i konserwacji ogrodzeń metalowych, które nie tylko usuwają zabrudzenia, ale także chronią powierzchnię przed korozją.

W pierwszej kolejności użyj środka RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Zapewnia on odpowiednie odtłuszczenie powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych. Usuwa brud, tłuszcz, glony i mech, przygotowując podłoże do malowania. Otrzymasz go pod postacią koncentratu do przygotowania 1,25% roztworu roboczego. Wydajność koncentratu w zależności od zabrudzenia to aż do 40 m² z opakowania 0,5 l koncentratu.

Krok po kroku: jak pomalować metalowe ogrodzenie po czyszczeniu?

Zanim przystąpisz do malowania, upewnij się, że powierzchnia ogrodzenia jest czysta i odpowiednio przygotowana. Umyj i odtłuść metal, usuwając luźne fragmenty starej powłoki oraz ślady korozji. Jeśli stare powłoki są dobrze przylegające, trzeba zmatowić je przez przeszlifowanie, a następnie dokładnie odpylić. 

1. Mieszanie farby

Przed rozpoczęciem malowania starannie wymieszaj farbę RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Jeśli kupujesz farbę w większych opakowaniach (powyżej 5 l), użyj mieszania mechanicznego. Jeśli korzystasz z farb z różnych partii produkcyjnych, przelej je do większego pojemnika i dokładnie wymieszaj, aby uniknąć różnic w odcieniu.

2. Gruntowanie

Na powierzchnię należy nałożyć grunt, np. farbę RAFIL Podkład Antykorozyjny, aby poprawić przyczepność powłoki i zabezpieczyć przed rdzą. Pamiętaj, aby przed nałożeniem kolejnej warstwy malarskiej powłoka była dobrze wyschnięta.

3. Malowanie

Malowanie przeprowadzaj w temperaturze od 5°C do 25°C, unikając malowania przy intensywnym słońcu, na wilgotnej powierzchni lub w trakcie deszczu. Używaj miękkiego pędzla, wałka lub natrysku. Nałóż pierwszą cienką warstwę o grubości około 45 mikronów, a po co najmniej 3 godzinach nałóż drugą warstwę. Pamiętaj, aby każda warstwa była cienka, a grubość dwóch warstw nie przekraczała 90 mikronów na sucho.

4. Wyschnięcie i utwardzenie

Po zakończeniu malowania odczekaj minimum 3 dni, aby powłoka całkowicie stwardniała. Zadbaj o to, by przez ten czas nie narażać ogrodzenia na intensywne warunki atmosferyczne.

5. Czyszczenie narzędzi

Po zakończeniu malowania umyj narzędzia w rozcieńczalniku RAFIL Radach, aby zachować ich czystość i gotowość do kolejnego użycia.

Jak dbać o metalowe ogrodzenie, aby służyło przez lata?

Aby metalowe ogrodzenie służyło przez lata, regularnie je czyść i konserwuj. Usuwaj zanieczyszczenia takie jak brud, kurz czy mech oraz sprawdzaj stan powłok ochronnych. W razie potrzeby usuwaj rdzę, używając specjalistycznych preparatów. 

Co kilka lat wykonuj renowację, nakładając antykorozyjną farbę RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, aby zapobiec dalszemu niszczeniu metalu. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu, gruntowaniu i starannemu malowaniu Twoje ogrodzenie będzie chronione przed korozją przez długie lata.

Ogrodzenie żaluzjowe to doskonała propozycja dla każdego, kto ceni sobie nowoczesny design i minimalistyczne wzornictwo. Jeżeli chcesz ogrodzić swój dom, działkę czy ogród w stylowy i funkcjonalny sposób – może być to rozwiązanie idealne również dla Ciebie. Przekonaj się, czym charakteryzuje się płot żaluzjowy metalowy i jakie kolory ogrodzenia są obecnie najpopularniejsze.

Płot żaluzjowy – najważniejsze informacje

Ogrodzenie żaluzjowe wyróżnia się charakterystyczną konstrukcją – metalowe przęsła przypominają poziome żaluzje, jakie montuje się w oknach. Taki układ metalowych elementów ma wiele zalet: ogrodzenie prezentuje się nowocześnie, teren posesji jest osłonięty przed spojrzeniami przechodniów (stopień zasłonięcia uzależniony jest od sposobu ułożenia metalowych pasów), ograniczony jest poziom hałasu z ulicy, a przepływ powietrza w okolicach ogrodzenia nie jest utrudniony. Istotną kwestią, jest również łatwość montażu płotów żaluzjowych. Większość modeli wykonywana jest w sposób modułowy, a więc wystarczy przymocować odpowiednią ilość przęseł do stalowych lub betonowych słupków.

Ogrodzenia żaluzjowe – kolory

Dzięki minimalistycznemu kształtowi płot żaluzjowy metalowy niezwyżle łatwo jest dopasować do charakteru posesji. Wystarczy, że wybierzesz odpowiedni kolor, który podkreśli niepowtarzalny styl Twojego domu czy ogrodu. Jakie kolory królują na ogrodzeniach żaluzjowych?

Szare ogrodzenia żaluzjowe

To prawdopodobnie najbardziej uniwersalny kolor, na jaki możesz się zdecydować. Szarość prezentuje się dobrze niemal zawsze i wszędzie, jest ponadczasowa i odporna na architektoniczne trendy. Szary płot żaluzjowy doskonale prezentuje się w towarzystwie masywnych, murowanych, kamiennych słupków. Taka aranżacja najbardziej pasuje do domów urządzonych w stylu minimalistycznym, ale zachowujących lekką nutę tradycji – do białych, szarych i beżowych elewacji, drewnianej stolarki i zielonych, prosto urządzonych ogrodów.

Białe ogrodzenia żaluzjowe

Trudno wyobrazić sobie lżejszą i przyjemniejszą dla oczu aranżację. Białe ogrodzenie żaluzjowe przywodzi na myśl styl śródziemnomorski i kojarzy się z beztroskimi wakacjami, spokojem i relaksem. Zwłaszcza, jeżeli płot znajduje się w otoczeniu soczystej zieleni roślin, naturalnego drewna i kamienia. Białe ogrodzenie prezentuje się świeżo i lekko, niezależnie od sposobu montażu. Możesz zdecydować się na osadzenie paneli na metalowych słupkach – wtedy uzyskasz bardziej nowoczesny efekt – lub murowanych, ciężkich murkach, które bardziej nawiązują do architektonicznej klasyki.

Czarne ogrodzenia żaluzjowe

To wyjątkowa barwa, która jest z jednej strony wyrazista, a z drugiej neutralna. Dzięki temu czarny płot żaluzjowy fantastycznie dopełnia wiele aranżacji – od klasycznych, przez industrialne, aż po najbardziej modernistyczne. Co więcej, czarne ogrodzenie pozwala na tworzenie estetycznych i niebanalnych kontrastów. Na naszej inspiracji możesz zobaczyć, jak prezentują się czarne przęsła, osadzone na białych, murowanych słupkach, nawiązujących do elewacji domu. Czarno-białą aranżację przełamują drewniane elementy, skromna roślinność oraz nowoczesna, szklana balustrada na tarasie.

Brązowe ogrodzenia żaluzjowe

To zdecydowanie mniej oczywista propozycja niż kolory zaliczające się do skali szarości. Brązowy płot żaluzjowy pięknie koresponduje z zielenią, więc warto postawić na niego tam, gdzie o charakterze przestrzeni świadczyć ma przede wszystkim natura. Przęsła umieścić można na trwałych, betonowych słupkach, jednak ciekawym wyborem będą również elementy drewniane. Kolor ogrodzenia może nawiązywać do dachówek, stolarki okiennej, czy bramy garażowej – jak ma to miejsce na przedstawionej inspiracji.

Nieoczywiste rozwiązania

Masz ochotę na odrobinę szaleństwa? Postaw na ogrodzenie żaluzjowe w wyrazistym, soczystym kolorze! Dobrym wyborem będzie zieleń, żółć, niebieski lub czerwień (jak na przedstawionym zdjęciu). Kolorowy element przełamie nudę, jaka może panować na minimalistycznie, nowocześnie urządzonych posesjach.Jeżeli marzysz o ogrodzeniu w wyrazistym kolorze, a przy tym zależy Ci na najlepszej ochronie metalu przed korozją, możesz zdecydować się na samodzielne malowanie płotu. W naszej ofercie znajdziesz RAFIL Chlorokauczuk – farbę do metalu, dostępną w aż 20 wyrazistych odcieniach!

Podsumowanie

Ogrodzenia żaluzjowe to doskonała propozycja dla wszystkich, którzy cenią sobie nowoczesny i minimalistyczny design. Dzięki charakterystycznej konstrukcji metalowych przęseł, ogrodzenie żaluzjowe prezentuje się bardzo nowocześnie i estetycznie. Jest to również doskonałe rozwiązanie dla osób, które chcą osłonić swój teren przed spojrzeniami przechodniów, a jednocześnie zachować dobry przepływ powietrza. W zależności od koloru, ogrodzenie żaluzjowe może pasować do różnych stylów architektonicznych, od minimalistycznych po klasyczne. Dzięki modułowej konstrukcji i łatwości montażu, ogrodzenie żaluzjowe można łatwo dopasować do różnych wymiarów i kształtów posesji.

Malowanie betonowych powierzchni to prosty sposób, by tchnąć w nie nowe życie i całkowicie odmienić wygląd ogrodu czy przydomowego podwórka. Jesteś zdecydowany na przeprowadzenie metamorfozy płyt chodnikowych lub kostki brukowej? Podpowiadamy, jaka farba do malowania betonu na zewnątrz sprawdzi się najlepiej!

Farba do malowania betonu na zewnątrz – produkt do zadań specjalnych

Beton to uniwersalny i trwały materiał, którego z powodzeniem używa się do wielu konstrukcji zewnętrznych. Niestety, wraz z upływem czasu może on tracić estetyczny wygląd. Czy w takiej sytuacji jedynym wyjściem jest generalny remont i wymiana betonowych elementów na nowe? Nie! Wystarczy, że sięgniesz po odpowiednią farbę, przy pomocy której odnowisz wybrane powierzchnie.
Farba do betonu na zewnątrz musi być odporna na:

• trudne warunki atmosferyczne – słońce, deszcz, mróz, wiatr.
• ścieranie i inne uszkodzenia mechaniczne, np. uderzenia.
• szkodliwe działanie zewnętrznych czynników, np. wilgoci czy detergentów.

Jak widzisz, farba do malowania betonu na zewnątrz powinna być specjalistycznym produktem, o określonych właściwościach. Jej wybór nie może być dziełem przypadku! Najlepiej, jeżeli sięgniesz po jeden z zestawów RAFIL Na Beton – Zestaw Emalia epoksydowa i Zestaw Lakier poliuretanowy lub Chlorokauczuk. Przyjrzyjmy się bliżej każdemu z tych produktów.

Jaka farba do betonu na zewnątrz?

RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa to dwuskładnikowy produkt, po który możesz sięgnąć, gdy planujesz odnowienie betonowego podłoża w ogrodzie lub przestrzeni przydomowej.

Pomalowana powierzchnia zyska odporność na czynniki zewnętrzne (wodę, detergenty, uszkodzenia mechaniczne) oraz nowy, świeży wygląd i intensywną barwę (do wyboru masz aż 10 kolorów). Aby ochronić pomalowaną powierzchnię przed promieniowaniem UV, konieczne jest zastosowanie dodatkowej warstwy ochronnej dwuskładnikowego Lakieru Poliuretanowego RAFIL Na Beton.

Emalię i lakier możesz nakładać zarówno na nowy (po około 28-dniowym wysezonowaniu), jak i stary beton. Pamiętaj, że malowana powierzchnia powinna być oczyszczona z brudu, pyłu, szlamu i mleczka cementowego, a także odtłuszczona. Jeżeli beton był w przeszłości malowany, konieczne będzie również usunięcie luźnych fragmentów starej farby.

Porada eksperta

Jeżeli planujesz odnowienie betonu, który w przeszłości był już malowany, sprawdź, jak emalia zachowa się w kontakcie z poprzednio zastosowanym preparatem. Przeprowadź test: nałóż niewielką ilość emalii na starą powłokę i pozostaw do wyschnięcia. Jeżeli nic nie wzbudza Twoich wątpliwości, pomaluj całą powierzchnię.

Do pracy możesz użyć najwygodniejszego dla siebie narzędzia: pędzla, wałka lub natrysku hydrodynamicznego.

{{recomended-product}}

Chlorokauczuk – farba do malowania betonu na zewnątrz

Do malowania powierzchni pionowych, np. murów czy słupków, wykorzystaj RAFIL Chlorokauczuk. To wyjątkowo trwała emalia, przy pomocy której odnowisz elementy betonowe i tynki cementowo-wapienne.

Postępowanie z powierzchnią odnawianą CHLOROKAUCZUKIEM przebiega podobnie, jak w przypadku emalii epoksydowej i lakieru poliuretanowego. Beton należy oczyścić, odpylić i odtłuścić. Emalia może być nanoszona przy użyciu pędzla, wałka lub natrysku.

RAFIL Chlorokauczuk zapewnia trwałą ochronę betonu przed zarysowaniami, uderzeniami i innymi uszkodzeniami mechanicznymi. Dodatkowo zabezpiecza go przed szkodliwym działaniem warunków atmosferycznych.

W dostępnej palecie RAFIL Chlorokauczuk znalazło się aż 20 kolorów – dzięki temu możesz z łatwością wybrać odcień, który najlepiej sprawdzi się w Twoim ogrodzie lub podwórku.

Betonowe elementy mogą zostać z łatwością odnowione. Przy użyciu emalii epoksydowej i lakieru poliuretanowego z serii Na Beton odnowisz podłoże (płyty chodnikowe, kostkę brukową, posadzkę balkonową) oraz inne powierzchnie, np. parapety czy fragmenty elewacji. RAFIL Chlorokauczuk to doskonały produkt do malowania powierzchni pionowych, takich jak tynki cementowo-wapienne czy konstrukcje betonowe.

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.

Podmurówka utrzymuje konstrukcję ogrodzenia, chroni jego elementy przed korozją i dodaje estetyki otoczeniu domu. Czym pomalować podmurówkę ogrodzenia? Mamy listę polecanych produktów oraz instrukcję malowania podmurówki betonowej krok po kroku.

Czy podmurówkę warto przewidzieć na etapie projektowania ogrodzenia posesji? Zdecydowanie tak! Dzięki podmurówce ogrodzenie jest uniesione nad ziemią, co chroni jego elementy przed bezpośrednim kontaktem z wodą, błotem i wilgocią. To z kolei zmniejsza ryzyko korozji w przypadku metalowych ogrodzeń oraz gnicia w przypadku drewna. 

Podmurówka to bariera dla korzeni roślin i mniejszych zwierząt. To także estetyczny element otoczenia domu. Aby jednak takim pozostała, warto ją zabezpieczyć przed brudem oraz trudnymi warunkami atmosferycznymi.

Dlaczego warto pomalować betonową podmurówkę ogrodzenia?

Beton uważa się za materiał wyjątkowo trwały. Dlaczego zatem malowanie podmurówki betonowej to dobry pomysł? Przede wszystkim dlatego, że beton, jak każdy materiał narażony na warunki atmosferyczne, ulega korozji. Dobra farba do betonu zabezpiecza go przed szkodliwym wpływem warunków atmosferycznych takich jak deszcz, śnieg, promieniowanie UV i zmiany temperatur.

Malowana podmurówka jest mniej podatna na nasiąkanie wodą, a to z kolei zmniejsza ryzyko jej pękania i erozji.

Kolejny powód dotyczy natury estetycznej. Betonowa powierzchnia, szczególnie ta narażona na osadzanie się brudu, kurzu i mchu (a więc nasza podmurówka), będzie łatwiejsza do czyszczenia, gdy pokryjesz ją odpowiednią farbą. Pomalowana podmurówka nie wchłania brudu tak intensywnie, jak surowy beton i na dłużej zachowuje ładny wygląd. Co więcej, farba nadaje podmurówce schludny wygląd, który możesz dopasować do koloru ogrodzenia lub elewacji budynku.

Warto też dodać, że malowanie podmurówki zmniejsza ryzyko rozwoju mchu i glonów, które często pojawiają się na wilgotnych, betonowych powierzchniach.

Czym pomalować podmurówkę ogrodzenia? 

Do malowania betonowej podmurówki ogrodzenia warto wybrać farby, które są trwałe i odporne na warunki atmosferyczne oraz przystosowane do malowania betonu. Przy wyborze farby zwróć też uwagę na jej właściwości hydrofobowe, odporność na promieniowanie UV i czynniki chemiczne.

Wśród szerokiej gamy takich produktów wyróżniamy np. farby akrylowe do betonu, farby silikonowe, chlorokauczukowe, silikonowe czy poliuretanowe. Jednym z dostępnych rozwiązań jest też pomalowanie podmurówki przy pomocy farby elewacyjnej.

Farba chlorokauczukowa do betonu – zalety i zastosowanie

Czym pomalować podmurówkę ogrodzenia? Polecanym produktem jest farba chlorokauczukowa. To specjalistyczna farba ochronna, której głównym składnikiem jest chlorokauczuk. Dzięki temu farba ta charakteryzuje się wyjątkową odpornością na trudne warunki atmosferyczne, substancje chemiczne i uszkodzenia mechaniczne.

Powłoka chlorokauczukowa jest hydrofobowa, czyli odpycha wodę, dzięki czemu doskonale zabezpiecza powierzchnie przed działaniem wilgoci. To sprawia, że często stosuje się ją na zewnątrz, na podmurówkach, basenach czy ogrodzeniach. Dzięki dużej wytrzymałości chemicznej farba chlorokauczukowa jest odporna na działanie olejów, kwasów, zasad i soli. Nadaje się więc do powierzchni, które mogą mieć kontakt z takimi substancjami. 

Co więcej, chlorokauczukowa powłoka chroni przed blaknięciem spowodowanym przez promienie UV, co pozwala zachować trwałość koloru. 

Spośród farb chlorokauczukowych sprawdzonym produktem jest RAFIL Chlorokauczuk. To emalia dedykowana do malowania ochronno-dekoracyjnego powierzchni stalowych i żeliwnych stosowanych na zewnątrz. Można jej również używać do ozdobnego malowania betonowych podłoży oraz tynków cementowo-wapiennych. 

Farba RAFIL Chlorokauczuk tworzy trwałą, elastyczną warstwę odporną na zarysowania, uderzenia i inne uszkodzenia mechaniczne. Wyróżnia się dużą odpornością na trudne warunki atmosferyczne. Podłoża betonowe, w tym podmurówki, nie wymagają podkładu przed aplikacją emalii na swoją powierzchnię. 

Farba epoksydowa do betonu – kiedy warto ją wybrać?

Czym pomalować betonową podmurówkę? Kolejna propozycja to farba epoksydowa do betonu. Będzie doskonałym wyborem w sytuacjach, gdy powierzchnia wymaga wyjątkowej trwałości, odporności na ścieranie i ochrony przed chemikaliami.

Farba epoksydowa sprawdza się w garażach, warsztatach, magazynach oraz fabrykach, gdzie betonowe powierzchnie są intensywnie użytkowane i narażone na obciążenia mechaniczne. Farba epoksydowa jest bardzo trwała i odporna na uderzenia oraz ścieranie, dzięki czemu pomalowane nią powierzchnie betonowe zachowują estetykę i funkcjonalność przez długi czas.

W gamie produktów RAFIL polecamy RAFIL na beton – zestaw emalia epoksydowa. Ta dwuskładnikowa emalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni betonowych. Tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia.

Zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Stosowana na zewnątrz zapewnia podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi w zestawie z produktem RAFIL Na Beton Lakier poliuretanowy.

Jak przygotować podmurówkę do malowania?

Zanim zabierzesz się za malowanie, czeka Cię praca nad odpowiednim przygotowaniem betonowego podłoża. 

• Jeśli podmurówka jest nowa, przed przystąpieniem do malowania należy ją sezonować przez co najmniej 4 tygodnie. Pozwoli to na odpowiednie utwardzenie betonu i usunięcie nadmiaru wilgoci.
• Przed aplikacją farby dokładnie oczyść powierzchnię podmurówki z wszelkich zanieczyszczeń takich jak kurz, brud, tłuszcz czy resztki starych powłok. Możesz użyć szczotki, odkurzacza lub sprężonego powietrza, aby usunąć pył.
• Przygotuj grunt, mieszając farbę RAFIL Chlorokauczuk z dodatkiem około 25% rozcieńczalnika. Dobrze wymieszaj, aby uzyskać jednorodną konsystencję.

Nałóż grunt na przygotowaną powierzchnię podmurówki, używając pędzla, wałka lub natrysku. Upewnij się, że grunt pokrywa całą powierzchnię równomiernie. Pozwól mu wyschnąć zgodnie z zaleceniami producenta.

Malowanie podmurówki betonowej krok po kroku

1. Użyj miękkiego wałka flokowego lub pędzla do farb olejnych. Przed rozpoczęciem malowania sprawdź, czy struktura, którą pozostawia wałek lub pędzel, jest akceptowalna.
2. Druga opcja to natrysk. Przygotuj natrysk pneumatyczny, ustawiając zalecaną lepkość farby na 25-35 sekund w kubku Forda fi 4 mm. Dodaj do 25% rozcieńczalnika (RAFIL Rozcieńczalnik do wyrobów chlorokauczukowych i poliwinylowych) i ustaw ciśnienie natrysku na 0,3-0,5 MPa.
3. Nałóż pierwszą warstwę farby (np. RAFIL Chlorokauczuk) na przygotowaną powierzchnię podmurówki. Staraj się nie przeciągać wielokrotnie wałka po tej samej powierzchni, aby uniknąć rozmiękczenia poprzedniej warstwy.

1. Pozwól pierwszej warstwie wyschnąć przez minimum 0,5 do 2 godzin, w zależności od warunków otoczenia. Upewnij się, że farba jest całkowicie sucha przed nałożeniem kolejnej warstwy.
2. W przypadku przekroczenia zalecanego czasu schnięcia, poczekaj przynajmniej 5 dni przed nałożeniem kolejnej warstwy.
3. Powtarzaj proces do nałożenia 2-3 warstw, aby uzyskać optymalne krycie i trwałość.
4. Upewnij się, że temperatura otoczenia oraz malowanej powierzchni wynosi od +10°C do +25°C, a wilgotność względna powietrza jest niższa niż 80%.

Jak dbać o pomalowaną podmurówkę, aby służyła na lata?

Aby pomalowana betonowa podmurówka służyła na lata, warto regularnie dbać o jej stan. Usuwaj z niej liście, kurz, piasek i inne zanieczyszczenia, aby zapobiec ich nagromadzeniu. Możesz użyć szczotki, miotły lub węża ogrodowego. Co najmniej raz w roku przemyj beton wodą z mydłem lub łagodnym detergentem, aby usunąć trudniejsze plamy i osady. 

Regularnie kontroluj też powłokę farby pod kątem pęknięć, łuszczenia się czy odbarwień. Wczesne wykrycie problemów pozwala na szybszą reakcję i naprawę. Jeśli to niezbędne, zabezpiecz podmurówkę, używając sprawdzonych środków RAFIL.

‍

‍Zardzewiały rower to problem wielu miłośników dwóch kółek. Kłopoty pojawiają się zwłaszcza po zimowej przerwie. Jeśli ten problem dotyczy również Ciebie, sprawdź domowe sposoby, jak usunąć rdzę z roweru i poznaj polecane farby antykorozyjne, które pomogą zabezpieczyć metalowe części roweru na dłużej!

Nawet jeśli trzymasz rower w domowym zaciszu, może się zdarzyć, że na metalowych elementach pojawi się rdza. Wystarczy kilka przejażdżek po deszczu, wilgoć czy mało staranne oczyszczenie metalowych części.

Jak pozbyć się rdzy z roweru? Jak zadbać o jednoślad, by był mniej podatny na korozję? Czy receptą na zardzewiały rower może być farba do metalu? Sprawdź wskazówki w naszym artykule. 

Rozpoznawanie i przyczyny powstawania rdzy

Rdza na rowerze zdarza się często. Powstaje na skutek korodowania – procesu utleniania żelaza i jego stopów, który objawia się rdzawym nalotem. Najczęstszą przyczyną korozji metalu (w tym metalowych części w rowerze) jest wilgoć. Nawet krótka jazda w deszczu naraża rower na kontakt z wodą, co prowadzi do utleniania metalowej powierzchni i powstawania ognisk rdzy – z czasem niedużych, a stopniowo coraz większych. Im dłużej rower jest używany, tym większe ryzyko wystąpienia rdzy. 

Przyczyną występowania rdzy na rowerze jest też niewłaściwe przechowywanie sprzętu. Najlepiej byłoby trzymać rower w suchym miejscu. W praktyce jednak często pozostawia się go na balkonie, w wilgotnym garażu, na klatce schodowej. Dziecięce rowery nierzadko „zalegają” przy domu czy nawet zostają porzucone w trawie przez kilka dni lub tygodni. To idealne środowisko do powstawania rdzy. 

Które rowery są najbardziej podatne na rdzewienie? Nawet sprzęty z ramami aluminiowymi, które są bardziej odporne na korozję, mogą w końcu ulec rdzy. W tym przypadku proces jest jednak wolniejszy. 

Wilgoć działa na wszystkie metalowe części, szczególnie w okresach długiej nieaktywności, np. zimą. Gdy rower przez kilka miesięcy stoi nieużywany, na wiosnę często zauważa się korozję na łańcuchu, tarczach hamulcowych, na kierownicy czy innych elementach. 

Łatwo korozję łapią też łożyska kół, śruby, tarcze hamulcowe, linki przerzutek oraz zębatki. To właśnie te elementy mają najczęstszy kontakt z wodą i zanieczyszczeniami z drogi, co zwiększa ryzyko powstawania rdzy. Metalowe elementy, które znajdują się blisko podłoża, zbierają wilgoć, brud i błoto. Brud zaś przyspiesza proces korozji. W takiej sytuacji wystarczy jeden sezon, aby zobaczyć na metalowych częściach rdzawy nalot. 

Jakie skutki ma korozja w przypadku roweru? Po pierwsze, pogarsza wygląd jednośladu. Co gorsza jednak, mocno wpływa na komfort jazdy i sprawność techniczną jednośladu. Na szczęście rower można przywrócić do stanu sprzed korozji dzięki odpowiednim technikom czyszczenia i konserwacji metalu. W dalszej części artykułu dowiesz się jak usunąć rdzę z roweru. 

Jak usunąć rdze z roweru – domowe sposoby

Jak usunąć rdzę z roweru? To klucz, by przedłużyć żywotność sprzętu i zachować jego ładny wygląd. Metod, jak odrdzewić rower jest sporo – do dyspozycji masz sposoby domowe i wiele profesjonalnych środków, od odrdzewiaczy po specjalistyczne farby do metalu.

Domowe metody cieszą się dużą popularnością ze względu na niski koszt i wysoką skuteczność (choć w trudnych przypadkach mogą być niewystarczające). Czym usunąć rdzę z roweru bez profesjonalnych środków?

1. Jak odrdzewić rower? Wykorzystaj Kwasek cytrynowy

Kwasek cytrynowy, którego zwykle używa się w kuchni, doskonale sprawdza się także jako środek do usuwania rdzy. Wystarczy rozpuścić 2-3 łyżeczki kwasku w gorącej wodzie, a następnie włożyć do roztworu zardzewiałe elementy roweru – np. łańcuch czy śruby.

Jeżeli nie da się zdemontować niektórych części, przetrzyj je gąbką nasączoną roztworem. Alternatywą jest sok z cytryny zmieszany z solą – taka mikstura daje podobny efekt. Dzięki właściwościom kwasku rdza rozpuszcza się, a metal odzyskuje swój dawny wygląd.

2. Czym usunąć rdzę z roweru? Sposób z octem

Ocet to kolejny domowy środek, który skutecznie usuwa rdzę. W przypadku demontowalnych elementów, takich jak łańcuch, można je zanurzyć w occie na kilka godzin. Taka kąpiel sprawi, że rdza zacznie odpadać.

Większe elementy, które trudno zdemontować, możesz przetrzeć szmatką nasączoną octem. Ten sposób jest skuteczny i bezpieczny dla rowerowych części.

3. Co na rdzę na rowerze? Soda oczyszczona

Soda oczyszczona to skuteczny środek na rdzę. Aby przygotować pastę czyszczącą, zmieszaj sodę z wodą, tworząc gęstą masę. Następnie nałóż ją na zardzewiałe elementy roweru i pozostaw na około dwie godziny.

Po tym czasie usuń rdzę za pomocą szczotki o miękkim włosiu. Efekty powinny być zauważalne już po pierwszym użyciu, a cała procedura jest bezpieczna dla metalowych elementów roweru.

Profesjonalne środki do usuwania rdzy

Oprócz domowych metod w sklepach znajdziesz także specjalistyczne preparaty przeznaczone do usuwania rdzy. Ich zaletą jest wysoka skuteczność, ale także bezpieczeństwo stosowania.

Będą to np. środki chemiczne do usuwania korozji z różnych części roweru. Takie preparaty możesz stosować na elementach metalowych jak łańcuch, kierownica czy rama. Produkty te skutecznie rozpuszczają rdzę, a jednocześnie nie niszczą powierzchni metalu. Zwróć jedynie uwagę, aby stosować je zgodnie z zaleceniami producenta.

Zabezpieczanie roweru przed przyszłą korozją

Oprócz środków do usuwania rdzy polecamy również preparaty konserwacyjne, które zapobiegają ponownemu pojawieniu się korozji. Regularne smarowanie łańcucha czy pokrycie metalowych elementów odpowiednim środkiem ochronnym pozwala na utrzymanie roweru w dobrej kondycji przez długi czas.

Skutecznym sposobem, by uchronić rower przed korozją, a przynajmniej, by zdecydowanie spowolnić jej postęp, są farby antykorozyjne. Do wyboru masz kilka różnych rodzajów farb.

Jeśli zależy Ci na intensywnym kolorze, podpowiadamy, by metalowe części roweru (np. ramę czy kierownicę) pomalować farbą chlorokauczukową np. RAFIL Chlorokauczuk. Ten specjalistyczny rodzaj farby zawiera w swoim składzie żywice chlorokauczukowe. Jest to farba o bardzo wysokiej odporności na czynniki atmosferyczne, wilgoć, środki chemiczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Ze względu na swoje właściwości często stosuje się ją do malowania powierzchni narażonych na wilgoć i korozję, w tym rowerów.

RAFIL Chlorokauczuk tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. W zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych. Farba ta dostępna jest w 20 żywych kolorach, w tym np. w kolorze czerwonym, zielonym czy niebieskim.

Druga propozycja farby antykorozyjnej to RAFIL Prosto Na Rdzę. To specjalistyczna gruntoemalia 3w1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Ta łatwa w aplikacji, szybkoschnąca farba charakteryzuje się doskonałą przyczepnością i dobrym kryciem. Dzięki trwałej i elastycznej powłoce doskonale chroni powierzchnie metalowe przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi i przed korozją. Dostępna jest w wielu kolorach i kilku rodzajach wykończenia – połysk, mat, półmat, młotkowy. Można ją także kupić w sprayu.

Sposobów, jak usunąć rdzę z kierownicy roweru, ramy i innych metalowych części, jest sporo. Pamiętaj, że kluczowe jest zabezpieczenie metalu przed rdzewieniem. Odpowiednie do tego będą środki RAFIL.

‍

Myślisz o zmianie koloru dachu? Jedną z ważniejszych decyzji, jakie trzeba podjąć przed malowaniem, jest wybór farby. To od niej w dużym stopniu zależeć będzie nie tylko wygląd dachu, ale też jego odporność np. na rdzę, czynniki atmosferyczne czy uszkodzenia mechaniczne. Sprawdź, jaka farba na dach jest najlepsza i na co zwracać uwagę podczas wyboru emalii.

Najlepsza farba na dach po raz 1. Elastyczność i przyczepność do podłoża

Elastyczność jest jedną z najważniejszych cech emalii do dachów, w szczególności tych z blachy. Materiały, które zwykle wykorzystuje się do produkcji np. dachówek, „pracują” – kurczą się i rozszerzają pod wpływem temperatury. Jeśli farba nie będzie miała właściwości termoplastycznych, nie będzie dostosowywała się do zmian kształtów blachy i zacznie pękać. Pęknięcia z kolei otworzą drzwi wilgoci, która spowoduje korozję i przyczyni się do niszczenia pokrywy dachowej.

Jaką farbę na dach wybrać? Postaw np. na farbę RAFIL Radach, która charakteryzuje się dużą elastycznością i tworzy na malowanej powierzchni szybkoschnące, wytrzymałe powłoki.

Najlepsza farba na dach po raz 2. Odporność na uszkodzenia i warunki atmosferyczne

Dach przez cały rok jest narażony na działanie promieni słonecznych, deszczu, śniegu, wiatru, wysokich i niskich temperatur, a także na nagłe zmiany pogody. W dodatku jest to zwykle największa zewnętrzna płaszczyzna domu i bezpośrednio wystawiona na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. W związku z tym farba na dach powinna pełnić nie tylko funkcję dekoracyjną, ale też (a może przede wszystkim) ochronną. Przyjrzyjmy się najważniejszym właściwościom w tej kategorii.

Ochrona przed promieniowaniem UV

Jeśli wybierzesz nieodpowiednią farbę na dach, promienie słońca będą mieć negatywny wpływ zarówno na jej właściwości techniczne, jak i walory estetyczne. Najlepsze farby na dach pod wpływem słońca nie ulegają przebarwieniom i kredowaniu, nie pękają i nie kruszą się, a co za tym idzie – chronią dach przed pojawieniem się rdzy i zapewniają właściwe odprowadzanie wody, śniegu i brudu.
Wybierając farbę na dach, zwróć więc uwagę na to, by była odporna na działanie promieni UV.

Odporność na zmienne temperatury

Ta właściwość łączy się w pewnym stopniu z elastycznością farby. Jeśli emalia nie będzie pracować razem z powłoką dachową, zacznie się kruszyć i pękać. Zanim więc kupisz farbę, sprawdź, jakim warunkom atmosferycznym może sprostać. Jej właściwości nie powinny się pogarszać ani w niskich, ani w wysokich temperaturach, a nawet wtedy, gdy pogoda z dnia na dzień zmienia się diametralnie.
Podwyższoną odporność na zmienne warunki atmosferyczne i promieniowanie UV ma np. farba RAFIL Eko Radach, która długotrwale zabezpiecza malowane powierzchnie.

Ochrona przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi

Dobra farba na dach powinna nie tylko zachowywać swoje właściwości w skrajnych temperaturach, ale też być odporna na czynniki chemiczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Co może powodować takie uszkodzenia? Na przykład grad, zanieczyszczenia, spadające gałęzie, a nawet smog czy tzw. kwaśne deszcze. Farba powinna więc zapewniać wysoką ochronę powłoce dachowej.

Najlepsza farba na dach po raz 3. Uniwersalność

Bardzo dużym atutem najlepszych farb na dach jest ich uniwersalność. Dzięki temu, że emalie mogą być aplikowane na różne powierzchnie, do koloru dachu dopasujesz np. kolor parapetów, rynien czy ogrodzenia. A ponieważ powłoki dachowe są wykonywane z różnych materiałów, jeśli postawisz na farbę o szerokim zastosowaniu, będziesz mieć pewność, że sprawdzi się niezależnie od tego, czy powierzchnia dachu jest stalowa, ocynkowana, czy aluminiowa.

Farby, które są przeznaczone do wymienionych powierzchni, to wspomniane wcześniej RAFIL Radach. Obie emalie łączą w sobie funkcje gruntu i farby, w związku z czym pokrywanie dachu farbą gruntującą nie jest konieczne. Jeśli jednak chcesz mieć pewność trwałej ochrony antykorozyjnej, przed nałożeniem farby Radach pomaluj dach podkładem antykorozyjnym RAFIL.

Farba na dach – jak wybrać? Dodatkowe wskazówki

Dobre farby na dach, oprócz wymienionych wcześniej parametrów, mają też szereg innych zalet. Oto, na co jeszcze możesz zwrócić uwagę:

• Mnogość kolorów – dzięki dużej dostępności odcieni farb bez trudu dopasujesz kolor dachu np. do koloru elewacji.
  
• Krycie – sprawdź, ile warstw farby trzeba nałożyć, aby w pełni pokryć kolorem powierzchnię dachu. Upewnij się też koniecznie, jaki odstęp czasowy należy zachować przed nakładaniem kolejnych warstw.
  
• Szybkość schnięcia – niektóre farby, np. RADACH, są suche w dotyku już po około 60 minutach.

Niezależnie od tego, na jaką farbę postawisz, pamiętaj o tym, aby przed jej aplikacją przeczytać wskazówki dołączone do opakowania i postępować zgodnie z zasadami. Poza tym przed malowaniem należy dobrze przygotować powierzchnię – oczyścić ją i usunąć ogniska rdzy oraz odtłuścić. Dzięki temu farba w pełni zachowa swoje właściwości.

Renowacja ogrodzenia to sposób, by przywrócić mu dawny wygląd i zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi. Jak krok po kroku przeprowadzić odnowienie ogrodzenia z metalu i betonu? Sprawdź wskazówki ekspertów RAFIL. 

Zadbane i ładne ogrodzenie zdobi każdą posesję. Dobrze też świadczy o jej właścicielach. I odwrotnie – zardzewiały metalowy płot, przegniłe sztachety, betonowy parkan, który lata świetności ma już za sobą to kiepska wizytówka domu i jego domowników. 

Jak krok po kroku zająć się renowacją ogrodzenia z różnych materiałów? Przygotowaliśmy poradnik. 

Renowacja ogrodzenia – jak wybrać odpowiedni produkt?

Zanim na dobre zabierzesz się za renowację starego płotu ze sztachet czy odnowienie metalowego ogrodzenia, zacznij od wyboru właściwego produktu do malowania. Decyzja ta zależy przede wszystkim od materiału, z którego Twoje ogrodzenie jest wykonane. Co masz do dyspozycji?

Jeśli chcesz poddać renowacji ogrodzenie z metalu, polecanym produktem jest RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Ta antykorozyjna emalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych, a przy tym zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni.

Czym wyróżnia się farba RAFIL Do Bram i Ogrodzeń? Nadaje odporną na uderzenia, trwałą i elastyczną powłokę. To produkt wydajny i łatwy w aplikacji. A do tego możesz wybierać spośród 2 stopni połysku (mat, półmat) oraz 3 różnych kolorów.

Czym odnowić betonowy płot? Sprawdzonym rozwiązaniem jest farba chlorokauczukowa np. RAFIL Chlorokauczuk. Choć farba ta przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych, może być również stosowana do dekoracyjnego malowania betonu. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Tworzy powłokę odporną na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Jest przy tym dostępna w bardzo szerokiej gamie kolorów, w tym np. w czerni, szarościach, brązach, kolorze niebieskim czy zielonym.

Odnowienie ogrodzenia – jak przygotować płot do renowacji?

Aby przygotować ogrodzenie do renowacji, najpierw trzeba wyczyścić płot z brudu i luźnych osadów. Możesz to zrobić za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża. Obie metody są skuteczne, a przy tym bezpieczne dla ogrodowych roślin. Jeśli używasz ogrodowego węża, niezbędne będzie jednak prawdopodobnie doczyszczenie zakamarków ręcznie. 

Alternatywą dla wody są środki do czyszczenia ogrodzeń lub usuwania zabrudzeń z metalu – warto jednak pamiętać, że, jak wszystkie preparaty chemiczne, zawierają drażniące substancje. Nanosi się je miękką szczotką lub gąbką. 

Kolejny etap to zlikwidowanie korozji – dotyczy to ogrodzenia z metalu. Jeśli na jego powierzchni pojawiła się rdza, należy ją starannie usunąć – najlepiej papierem ściernym, drucianą szczotką do metalu lub szlifierką kątową. Wszystkie miejsca dotknięte rdzą oczyść aż do zdrowego metalu. Gdy płot jest mocno skorodowany, rozważ oddanie przęsła do piaskowania, które skutecznie pozwoli pozbyć się rdzy. Rdzy trzeba pozbyć się bardzo dokładnie – wystarczy jedno małe ognisko, aby wkrótce problem z korozją wrócił. 

Następnie usuń łuszczącą się farbę i wygładź oraz zeszlifuj powierzchnię. To niezbędne, aby nowa powłoka dobrze się trzymała i długo pozostała na swoim miejscu. Przed nałożeniem farby ważne jest również odtłuszczenie powierzchni np. benzyną ekstrakcyjną.

Renowacja ogrodzenia z metalu krok po kroku

Aby odnowić metalowe ogrodzenie farbą RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, zacznij od dokładnego przygotowania powierzchni. Przed malowaniem usuń ślady rdzy, korozji, tłuszczu, soli i kurzu. Do mycia oraz odtłuszczania zalecany jest preparat RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. To specjalna, biodegradowalna, wodorozcieńczalna kompozycja detergentów, emulgatorów i inhibitorów korozji, wykazująca znakomite właściwości czyszczące. 

Co dalej? Luźne fragmenty starej farby oraz ogniska korozji zeszlifuj, a dobrze przylegającą warstwę przetrzyj papierem ściernym, by zmatowić powierzchnię. 

Następny krok to zagruntowanie metalu przy pomocy farby RAFIL Podkład Antykorozyjny. To specjalistyczna farba gruntująca do stosowania jako podkład antykorozyjny w przypadku powierzchni trudnych i pokrytych nieznaną farbą. Farba wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Skutecznie ochroni przed korozją w zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. 

Przed nakładaniem farby nawierzchniowej starannie wymieszaj produkt – przy opakowaniach powyżej 5 litrów zaleca się mieszanie mechaniczne i dodatkowe mieszanie co godzinę. Jeśli używasz farb z różnych partii produkcyjnych, przelej je do jednego pojemnika i wymieszaj, by uniknąć różnic w kolorze. W razie zagęszczenia produktu, dodaj do 5% rozcieńczalnika RAFIL Radach. 

Maluj w odpowiednich warunkach – temperatura otoczenia powinna wynosić od +5°C do +25°C, a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 80%. Unikaj odnawiania metalowego ogrodzenia podczas upałów i wilgotnych warunków oraz w trakcie możliwych opadów deszczu. Zapobiegniesz w ten sposób ewentualnym wadom powłoki i problemom z jej trwałością. 

Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskowo, pamiętając, by przy natrysku unikać „suchego natrysku”. Jeśli używasz wałka, możesz lekko rozcieńczyć farbę dla równomiernego wykończenia. Kolejne warstwy nakładaj w odstępie minimum 3 godzin. Zaleca się, aby pierwsza warstwa miała grubość 45 mikronów, a łączna grubość dwóch warstw nie przekraczała 90 mikronów. Czas pełnego utwardzenia powłoki wynosi 3 dni.

Renowacja ogrodzenia betonowego – krok po kroku

Betonowy płot lub słupki z betonu, które podtrzymują metalowe przęsła, warto odnowić specjalistyczną farbą do betonu. Polecamy RAFIL Chlorokauczuk. Jak krok po kroku powinna wyglądać renowacja betonowego ogrodzenia tą farbą?

1. Powierzchnię ogrodzenia dokładnie odpyl, aby usunąć wszelkie zabrudzenia.
2. Zagruntuj ogrodzenie farbą RAFIL Chlorokauczuk, dodając ok. 25% rozcieńczalnika, aby farba lepiej przylegała.
3. Przed użyciem upewnij się, że farba jest w temperaturze pokojowej. Dokładnie wymieszaj produkt, a w razie potrzeby rozcieńcz max. 3% dedykowanego rozcieńczalnika RAFIL.
4. Przed rozpoczęciem prac renowacyjnych przeprowadź próbę na małej powierzchni, aby sprawdzić, czy nowa farba dobrze współpracuje z istniejącym podłożem. Pozostaw na 3-6 godzin do wyschnięcia i sprawdź, czy nie wystąpiły niepożądane efekty, takie jak marszczenie się farby. Jeśli takie reakcje wystąpią, usuń starą powłokę całkowicie.
5. Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem pneumatycznym, pracując w odpowiednich warunkach: temperatura otoczenia oraz powierzchni powinna wynosić od +10°C do +25°C, wilgotność względna powietrza poniżej 80%.
6. Unikaj malowania przy wysokiej wilgotności, silnym wietrze oraz przy temperaturze powyżej 25°C.
7. Nałóż pierwszą warstwę farby i pozostaw do wyschnięcia zgodnie z zaleceniami producenta. Nałóż kolejne warstwy, nie rozcieńczając już farby.

Dzięki produktom RAFIL odnowione ogrodzenie będzie odpowiednio zabezpieczone i estetyczne na długie lata!

‍

Dobór koloru bramy garażowej może być kluczowy w kontekście wizerunku domu i otoczenia. Sprawdź, które kolory bram garażowych uznawane są za najatrakcyjniejsze i czego wystrzegać się podczas aranżacji wymarzonego domu

Kolory bram garażowych a uniwersalizm

Marzysz o tym, aby kolor bramy garażowej Twojego domu wyróżniał się na tle innych budynków? Pamiętaj, że stonowane kolory sprawiają wrażenie modnych i eleganckich. Nowoczesne budownictwo daje ogromne pole do popisu, ale jeśli chcesz jedynie dobrać odpowiedni kolor bramy garażowej, nie zmieniając stylistyki całego otoczenia, warto wziąć pod uwagę kilka istotnych wskazówek. Kolor bramy garażowej możesz dobrać do:

• koloru dachu,
• odcienia drzwi frontowych
• koloru stolarki okiennej lub rolet,
• orynnowania,
• koloru ogrodzenia.

Dobierając kolor farby, nie zapomnij o zastosowaniu odpowiedniego do danej emalii nawierzchniowej podkładu antykorozyjnego, wydłużającego żywotność podłoża. Więcej produktów znajdziesz na stronie producenta.

{{recomended-product}}

Jeśli wahasz się, jaki kolor bramy garażowej wybrać, sprawdź dostępną kolorystykę produktu RAFIL Chlorokauczuk. Mnogość oferowanych kolorów pozwoli Ci odpowiednio zaaranżować ten niezwykle ważny element domu. Uniwersalne, a jednocześnie modne kolory bram garażowych to odcienie szarości, brąz oraz czerń. Kolory te zazwyczaj dominują jako element stolarki okiennej lub pasują do klasycznego koloru ogrodzenia czy nawet koloru balkonu.

Jak dobrać kolor bramy garażowej do ciemnej elewacji – inspiracje

Jeśli masz ciemną elewację, z pewnością nie chcesz, aby kolor bramy garażowej przytłoczył wizerunek domu. Coraz popularniejsze budynki w ciemnych odcieniach można śmiało przełamać kontrastującym kolorem bramy garażowej. Odcienie takie jak wiśniowy lub biały zdecydowanie ocieplą bryłę budynku. Jeśli jednak chcesz, aby brama garażowa wtapiała się w otoczenie, wybierz odcień RAL 8011 – brązowy orzechowy połysk. Odcienie brązu wspaniale ocieplają otoczenie. Harmonijne, brązowe elementy stolarki okiennej lub orynnowania nie będą wyróżniać się na tle otoczenia, jednak w przypadku ciemnej elewacji również nie zginą w tle.

Kolor bramy garażowej a reszta otoczenia

Jeśli w nowo kupionym domu nie masz wpływu na całokształt wcześniej dobieranych elementów, pamiętaj o tym, że zawsze możesz urozmaicić lub stonować bryłę budynku, by sprawiała wrażenie jednocześnie przytulnej i efektownej. Przemalowanie zarówno bramy garażowej, jak i elementów, takich jak ogrodzenie domu, balkon czy nawet stolarka okienna, daje możliwości renowacji. O tym, jaki wpływ ma renowacja bramy garażowej, dowiesz się z porad eksperta.

Pamiętaj, że to Ty decydujesz o tym, czy kolor bramy garażowej zachowa neutralny charakter, czy jednak odrobina kolorystycznego szaleństwa ubarwi i rozweseli wygląd budynku. Ciekawym rozwiązaniem jest zastosowanie kolorystycznej powtarzalności – możesz użyć jednakowego odcienia, przemalowując bramę garażową i okiennice domu. Niebanalne rozwiązanie sprawi, że Twój dom zyska oryginalny design.

Betonowa podłoga w garażu lub magazynie jest narażona na intensywne użytkowanie i kontakt z trudnymi do usunięcia zabrudzeniami. Czym malować beton, by skutecznie zabezpieczyć jego powierzchnię? Podpowiadamy, po jaką farbę do posadzek betonowych warto sięgnąć i jak jej używać, by uzyskać trwały efekt.

Farba do betonu, czyli czym pomalować posadzkę

Choć betonowe posadzki cechują się dużą wytrzymałością, z powodu intensywnego użytkowania często pojawiają się na nich ubytki, pęknięcia, a także trudne do usunięcia tłuste plamy. Beton w garażu lub warsztacie może mieć kontakt z chemikaliami – smarem, olejem silnikowym, benzyną czy różnego typu rozpuszczalnikami.

Chcesz zabezpieczyć betonową posadzkę, by jak najdłużej zachowała dobry stan techniczny? Obecnie najlepszym z dostępnych rozwiązań są epoksydowe farby do betonu. Te preparaty na bazie żywic tworzą trwałą, szczelną i antypoślizgową powłokę, która jednocześnie poprawia estetykę pomieszczeń.

Emalie epoksydowe do posadzek betonowych, takie jak te z serii RAFIL Na Beton, są utwardzane chemicznie. Na ich dwuskładnikową formułę składają się farba do betonu i utwardzacz. Dzięki nim uzyskana powłoka doskonale znosi obciążenia mechaniczne, co ma szczególne znaczenie w warsztatach mechanicznych, halach produkcyjnych, magazynach i garażach. Przy malowaniu elementów betonowych na zewnątrz budynku warto zastosować warstwę lakieru na beton, która będzie chronić powłokę przed promieniowaniem UV.

Uwaga

Ze względu na drażniące opary żywicy epoksydowej w trakcie malowania powierzchni farbą do betonu należy chronić skórę i oczy, korzystając z rękawic i okularów ochronnych.

Jak przygotować podłoże przed nałożeniem farby do betonu?

Przed przystąpieniem do malowania betonu konieczne jest właściwe przygotowanie powierzchni – tylko to gwarantuje nienaganną przyczepność farby do podłoża. O czym pamiętać, zanim zaczniesz malowanie? Pierwszy krok to oczyszczenie posadzki:

• Jeśli malujesz nowy i czysty beton – upewnij się, że beton jest suchy, odtłuść podłoże i przy pomocy szpachelki usuń warstwę mleczka cementowego. Na koniec odpyl całą powierzchnię.
• Jeśli malujesz stary beton – starannie oczyść podłogę z zanieczyszczeń i luźnych kawałków betonu. Jeśli powierzchnia była wcześniej malowana, usuń łuszczące się resztki starej farby. Drobne ubytki i pęknięcia uzupełnij za pomocą szpachli. Następnie przeszlifuj beton na całej powierzchni i dokładnie odpyl.
• Po dokładnym oczyszczeniu betonową podłogę należy zagruntować. Jeśli korzystasz z farby do betonu, w tym celu wystarczy rozcieńczyć ją odpowiednim rozcieńczalnikiem w proporcji 5:1. Po zagruntowaniu odczekaj 4 godziny przed nałożeniem nowej warstwy.

Porada eksperta

Aby posadzka wyróżniała się jeszcze lepszą antypoślizgowością, na zagruntowaną powierzchnię możesz wysypać piasek kwarcowy. Następnie pokryj całość dwoma warstwami farby do betonu.

Malowanie betonowej posadzki – instrukcja

Po starannym przygotowaniu podłoża możesz zabrać się do malowania. Farbę do posadzek betonowych możesz nakładać na dwa sposoby: ręcznie, przy pomocy pędzla lub wałka, bądź metodą natryskową.

Do przygotowania mieszaniny są potrzebne dwa produkty: RAFIL Na Beton oraz utwardzacz.

1. Dokładnie wymieszaj oba składniki, a następnie wlej utwardzacz do wiadra z emalią.
   ‍
2. Przy pomocy mieszadła połącz ze sobą oba preparaty, tak by uzyskać jednolity kolor i gładką konsystencję.
   ‍
3. Po upływie pół godziny nałóż pierwszą warstwę i pozostaw do wyschnięcia.
   ‍
4. Przed aplikacją kolejnej warstwy odczekaj 24 godziny i ponownie przygotuj mieszaninę emalii i utwardzacza.
   ‍
5. Pozostaw do całkowitego wyschnięcia powłoki. Gotowe!

Beton, który kiedyś kojarzył się z chłodem i zwykle nie budził pozytywnych skojarzeń, dziś jest uważany za stylowy i modny materiał, który może nadać przestrzeni nietuzinkowy charakter. Daje też spore możliwości w zakresie zmiany wyglądu powierzchni, a malowanie betonu na balkonie czy w innych miejscach wcale nie musi być skomplikowane. Sprawdź, czym zabezpieczyć i pomalować beton na balkonie oraz dlaczego to takie ważne.

Czym pomalować beton na balkonie – wybór farby

Malowanie betonu na zewnątrz to nie tylko kwestia estetyki – betonowe płyty tarasowe czy betonową wylewkę po prostu trzeba pomalować. Dlaczego? Bez odpowiedniego wykończenia i zabezpieczenia beton będzie szybko niszczeć. Jest to materiał chłonny, a woda wnikająca w struktury betonu oraz wszelkie uszkodzenia, szczeliny i rysy, w wyniku zmian temperatury może zamarzać i prowadzić do dalszych zniszczeń. Poza tym niepomalowany beton jest podatny na powstawanie trudnych do usunięcia plam. Farba do betonu powinna być przede wszystkim odporna na wilgoć i działanie czynników atmosferycznych, a także powinna chronić powierzchnię przed uszkodzeniami mechanicznymi.

‍Czym pomalować beton na balkonie? Najlepiej wybierz farbę przeznaczoną konkretnie do powierzchni betonowych. Emalia powinna zwiększać odporność powierzchni na ścieranie i zarysowania. Musi być odporna na działanie warunków atmosferycznych, wilgoci czy promieni UV, a także na zmiany temperatury. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie emalii epoksydowej. Jest to wyjątkowy rodzaj farby, która składa się z dwóch składników – żywicy epoksydowej i specjalistycznego utwardzacza. Aby emalia zyskała odpowiednie właściwości, należy zmieszać ze sobą oba składniki. Przykładem takiej farby jest RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa Dwuskładnikowa, która charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża i niezwykłą trwałością. Ma też bardzo dobre walory antypoślizgowe i jest odporna na ścieranie.

Aby farba zachowała swoje właściwości, należy odpowiednio przygotować beton do malowania i, co bardzo ważne, przestrzegać instrukcji na opakowaniu.

Malowanie betonu na zewnątrz – przygotowanie podłoża

Zanim przejdziesz do malowania betonu na balkonie, przygotuj powierzchnię. Bez tego malowanie może być nieefektywne, a nawet najlepsza farba nie spełni swoich funkcji. Wyczyszczone, suche i odkurzone podłoże sprawi, że emalia będzie się łatwo rozprowadzać, dobrze przytwierdzi się do betonu i będzie skutecznie go chronić.

Co zatem zrobić, żeby przygotować beton na balkonie do malowania? Wiele zależy od tego, czy malujesz stary, czy nowy beton.

Malowanie nowego betonu na balkonie – takiego, który jest suchy, czysty i mocny:

• oczyść beton z kurzu i tłuszczu,
  
• usuń warstwę mleczka i szlamu cementowego,
  
• odpyl beton.

Pamiętaj, że do malowania betonu na balkonie można rozpocząć dopiero około miesiąc po jego położeniu. W tym czasie beton zdąży dobrze się związać, ale też… zabrudzić. W związku z tym nie pomijaj etapu czyszczenia powierzchni, nawet wtedy, gdy malujesz nowy beton.

Malowanie starego, surowego betonu, który wcześniej nie był pomalowany:

• usuń luźno związane fragmenty betonu,
  
• odtłuść powierzchnię i usuń inne zanieczyszczenia,
  
• uzupełnij ewentualne ubytki,
  
• przeszlifuj powierzchnię i na koniec dokładnie ją odpyl.

Malowanie betonu na balkonie, który był już pomalowany:

• usuń luźno związane, łuszczące się fragmenty farby,
  
• odtłuść i wyczyść całą powierzchnię,
  
• przeszlifuj beton i dokładnie odpyl całe podłoże,
  
• jeśli korzystasz z detergentów, spłucz je dokładnie wodą.

Ważne!

Zanim zaczniesz malować beton, koniecznie upewnij się, czy powierzchnia jest całkowicie sucha. Malowanie mokrego betonu będzie po prostu nieefektywne, a farba nie spełni swoich funkcji.

Czym zaimpregnować beton na balkonie?

Gruntowanie betonu na balkonie nie w każdym przypadku jest obowiązkowe, ale na pewno nie zaszkodzi. Szczególnie warto zaimpregnować beton chłonny, luźno związany lub sypki. Czym zabezpieczyć beton na balkonie? Postaw na grunt do powierzchni betonowych, który zostawi na powierzchni cienką, ochronną warstwę. Grunt sam w sobie nie zapewni należytej ochrony przed uszkodzeniami czy czynnikami atmosferycznymi, ale wniknie głęboko w strukturę betonu, wypełni pory i przygotuje do malowania wybraną emalią. Wzmocni jego konstrukcję, zwiększy odporność na wilgoć i zmniejszy ryzyko pękania farby nawierzchniowej.

Jeśli decydujesz się na malowanie betonu emalią epoksydową RAFIL, zagruntuj powierzchnię odpowiednio rozcieńczoną emalią, zgodnie z zaleceniem producenta. Niezależnie od tego, jaki produkt wybierzesz, pamiętaj, by zawsze stosować się do instrukcji producenta.

Malowanie betonu na balkonie – ważne wskazówki

Malowanie betonu na zewnątrz musi być przeprowadzone w odpowiednich warunkach i z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Sprawdź, na co zwrócić uwagę:

• Balkon maluj tylko wtedy, gdy warunki pogodowe są sprzyjające – nie może być wilgotno. Jeśli kilka dni przed malowaniem padał deszcz, być może konieczne będzie przełożenie prac na później – beton musi być całkowicie suchy. Temperatura powietrza również powinna być optymalna – nie za niska i nie za wysoka. Większość farb należy nakładać wtedy, gdy temperatura oscyluje w granicach 10-30°C.
  
• Farbę nakładaj najlepiej wałkiem lub pistoletem natryskowym.
  
• Żeby w pełni pokryć beton na balkonie, zwykle należy nałożyć 2-3 warstwy farby, choć oczywiście wszystko zależy od emalii, jaką wybierzesz. Między nakładaniem kolejnych warstw należy zachować odstępy czasowe, wskazane przez producenta. Warstwy farby należy zabezpieczyć dodatkowo bezbarwnym Lakierem Poliuretanowym, RAFIL, który chroni przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Czas schnięcia emalii, w zależności od wilgotności oraz temperatury powietrza, to zwykle około 24 godzin. Powłoki utwardzają się całkowicie po około 7 dniach.

Zanim zaczniesz malować beton na balkonie, ubierz się w ochronną odzież i załóż maseczkę oraz okulary, a także zabezpiecz włosy. Po skończonej pracy umyj wszystkie narzędzia, a beton pozostaw do całkowitego wyschnięcia.

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.

Jeśli masz dom o określonym charakterze, takim jak elewacja z czerwonej cegły, sprawdź, jak za pomocą koloru dachu wydobyć jego piękno.

Elewacja z czerwonej cegły zaczerpnięta z architektury europejskiej

Trend domów z czerwonej cegły rośnie w siłę i coraz więcej Polaków decyduje się na zbudowanie lub kupno domu o takim właśnie charakterze. Niepowtarzalny styl elewacji z czerwonej cegły sprawia, że chętnie czerpiemy z europejskiego wzorca. Szeregowe domy jednorodzinne zbudowane z cegły kojarzą się nie tylko z ponadczasową klasyką, ale również wnoszą do architektury klimat sielanki i spokoju.

Jeśli inspiruje Cię ten tradycyjny styl budownictwa lub właśnie wraz z rodziną dokonaliście zakupu wymarzonego domu z czerwonej cegły, poznaj wskazówki, jak tchnąć w ceglaną bryłę nutę indywidualizmu.

Czy wiesz, że...

Domy mające elewację z cegły słynne były zwłaszcza w latach 60., w państwach, takich jak Holandia, Belgia czy Anglia. Do tej pory charakterystyczna architektura widoczna jest zarówno w centrum miast, jak i na prowincjach.

Jaki kolor dachu pasuje do czerwonej cegły – inspiracje

Mimo niezaprzeczalnego uroku domów zbudowanych z czerwonej cegły piękno i surowość tego materiału sprawiają, że dobór koloru dachu pasującego do elewacji staje się mocno ograniczony. O ile miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zabrania zmiany koloru dachu, śmiało możesz zdecydować o tak istotnym akcencie swojego domu.

Jeśli Twój wymarzony dom z czerwonej cegły wzorowany na klasycznej, angielskiej architekturze nie spełnia w stu procentach Twoich oczekiwań, musisz wiedzieć, że jest sposób, aby zrealizować zakładaną wizję. Decydując o kolorze dachu, warto pamiętać o tym, że to decyzja na długie lata.

Wymiana pokrycia dachowego jest kosztowna i nie zawsze konieczna. Jeśli stan blachy na dachu Twojego domu jest nadal zadowalający, a jedynie marzysz o zmianie koloru, z pomocą przyjdzie Ci RAFIL Radach Farba Na Dach, dostępna w wielu kolorach. Jeśli zależy Ci, aby stonować charakter domu, idealnym rozwiązaniem będzie kolor dachu w odcieniu RAL 9005 czarny głęboki półmat.

Czerń doskonale współgra z dominującą czerwienią elewacji, tworząc uniwersalną całość. Bezpiecznym rozwiązaniem jest również połączenie czerwonej cegły z klasycznym odcieniem szarości. Przemalowując dach na odcień RAL 7016 szary antracytowy półmat, postawisz na nowoczesność, piękno i elegancję w jednym, a Twój dom świetnie wpasuje się w otoczenie.

Dom z czerwonej cegły w parze z ceglanym dachem

Jeśli nie satysfakcjonują Cię dotychczasowe rozwiązania i chcesz, aby Twój dom już z daleka sprawiał wrażenie przytulnego, pamiętaj o tym, że domy w tonacji monochromatycznej nadal są w cenie. Śmiało możesz postawić na jednolity wygląd domu, dobierając do czerwonej cegły... ceglany kolor dachu! Dobór ceglanego dachu do surowej elewacji to doskonałe rozwiązanie, które sprawi, że wizerunek domu stanie się niezwykle spójny.

Jak wiadomo – diabeł tkwi w szczegółach, więc aby ceglana bryła domu wręcz zapraszała do środka swoją estetyką, warto pokusić się o efekt w postaci elementów dekoracyjnych, takich jak balustrady czy ogrodzenie w innym kolorze. Jeśli szukasz inspiracji, które przybliżą Cię do stworzenia wymarzonego wizerunku domu, więcej pomysłów odnajdziesz w zakładce Poradniki.

Metalowe powierzchnie, które znajdują się na zewnątrz, każdego dnia są narażane na działanie czynników atmosferycznych – od opadów i siarczystego mrozu aż po upał i palące słońce. Aby jak najdłużej zachować nienaganną kondycję, powinny być w odpowiedni sposób zabezpieczane przed korozją. Najlepiej przy użyciu farby w zestawieniu z dedykowanym przez producenta odpowiednim podkładem. Przy użyciu produktów od tego samego producenta wszystkie warstwy będą ze sobą prawidłowo współpracować, a uzyskany efekt dekoracyjny będzie trwały. Sprawdź najlepsze połączenia!

Podkład chlorokauczukowy – co go wyróżnia?

Podkład chlorokauczukowy to specjalistyczny produkt, wykorzystywany do gruntowania powierzchni metalowych, znajdujących się na zewnątrz i narażonych na działanie warunków atmosferycznych.Po nałożeniu na wybraną powierzchnię, podkład tworzy elastyczną powłokę, która pełni dwie funkcje:

• przylegając bezpośrednio do metalu, w pewnym stopniu izoluje go od powietrza oraz wody i częściowo przeciwdziała powstawaniu rdzy;
• przygotowuje powierzchnię do malowania emalią chlorokauczukową, zapewniając jej doskonałą przyczepność. RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, stosowany pod emalię RAFIL Chlorokauczuk, zwiększa jej trwałość oraz właściwości antykorozyjne.

Podkład chlorokauczukowy na rdzę? Zastosowanie

Podkład chlorokauczukowy przeznaczony jest do gruntowania powierzchni stalowych oraz żeliwnych. Sięgnij po niego, jeżeli chcesz malować:

• ogrodzenie – bramę, furtkę, przęsła ogrodzeniowe, słupki,
• elementy architektury ogrodu – balustrady tarasowe, barierki przy schodach zewnętrznych czy przy werandzie,
• urządzenia sportowe i rekreacyjne – bramki, kosze, huśtawki,
• konstrukcje budowlane,
• maszyny – rolnicze, ogrodnicze czy przemysłowe,
• urządzenia mechaniczne i pojazdy – rower, hulajnogę, wózek.

Podkład możesz wykorzystać do malowania nowych powierzchni metalowych, a także do renowacji starych elementów. Nie stosuj jednak podkładu chlorokauczukowego bezpośrednio na rdzę (prosto na ognisko korozji) – wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.– wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.

Podkład chlorokauczukowy do betonu?

Jeżeli planujesz malowanie elementów betonowych, nie musisz używać podkładu. Emalia chlorokauczukowa może być stosowana bezpośrednio na podłoża betonowe (po co najmniej 4-tygodniowym sezonowaniu) lub na tynki cementowo-wapienne.

Jak używać podkładu chlorokauczukowego – wskazówki

RAFIL Podkład Chlorokauczukowy stosuj na odpowiednio przygotowaną powierzchnię i postępuj według poniższych wskazówek:

• nowe elementy, które nie były nigdy wcześniej malowane, oczyść do uzyskania tzw. srebrnego metalu;
• stare powierzchnie dokładnie wyczyść, usuwając z nich stare, luźne fragmenty farby, kurz, brud oraz rdzę;
• po usunięciu zanieczyszczeń odtłuść wszystkie metalowe elementy, używając Preparatu do Odtłuszczania RAFIL.

Na tak przygotowaną powierzchnię nałóż podkład chlorokauczukowy. Możesz użyć do tego celu pędzla, wałka lub natrysku (hydrodynamicznego lub pneumatycznego).

Ile warstw podkładu chlorokauczukowego?

W zdecydowanej większości przypadków wystarczy jedna warstwa podkładu. Jeżeli jednak malowana przez Ciebie powierzchnia jest wyjątkowo podatna na korozję (np. nieustannie narażona jest na kontakt z wodą), możesz zdecydować się na położenie dwóch warstw podkładu chlorokauczukowego.

{{recomended-product}}

Jaka farba na podkład chlorokauczukowy?

Podkład chlorokauczukowy dedykowany jest do używania pod emalię chlorokauczukową i tylko w takim połączeniu gwarantuje doskonałą trwałość oraz najlepsze efekty.Warstwa ochronna, zapewniana przez RAFIL Podkład Chlorokauczukowy i emalię RAFIL Chlorokauczuk, jest odporna na uszkodzenia mechaniczne (rysy, otarcia) oraz trudne warunki pogodowe. Dzięki temu długo i skutecznie zabezpiecza metal przed korozją.

Warto wiedzieć!

Podkład pod emalię zawsze wybieraj spośród produktów dedykowanych przez producenta. W ten sposób zyskujesz pewność, że produkty mogą być stosowane łącznie, dobrze ze sobą współpracują i realnie zwiększają swoje właściwości (trwałość, odporność na ścieranie etc.).

Podkład chlorokauczukowy, stosowany w duecie z emalią chlorokauczukową, to gwarancja pełnej i długotrwałej ochrony metalu przed korozją. Sięgnij po niego, aby zabezpieczyć to, co dla Ciebie ważne – ogrodzenie swojego domu, balustradę balkonu czy ulubiony rower.

Szafka ogrodowa metalowa to praktyczny i estetyczny pomysł, by przechowywać na zewnątrz narzędzia i akcesoria ogrodnicze. Jak dbać o szafę na narzędzia ogrodowe? Sprawdź, czym odnawiać taki mebel, aby odzyskał dawny blask i znów prezentował się nienagannie.

W każdym ogrodzie, dużym i niewielkim, niezbędne jest miejsce do przechowywania narzędzi, akcesoriów i innych rzeczy przydatnych przy uprawie i pielęgnacji roślin. Będą to grabki, łopatki, wiaderka i inne przedmioty, bez których nie sposób właściwie zadbać o warzywnik czy rabatę. 

Gdzie je trzymać? Jednym z rozwiązań jest garaż, innym – domek na narzędzia. Jeśli jednak brak Ci miejsca, sprawdzi się mniejsza szafa narzędziowa ogrodowa – z tworzywa, drewniana lub metalowa. Dziś podpowiadamy, jak zatroszczyć się o mebel wykonany z metalu. 

Domek narzędziowy lub mniejsza szafa wykonana z metalu to trwałe i odporne rozwiązanie do ogrodu.

Szafa narzędziowa do ogrodu – renowacja. Kiedy warto to zrobić? 

Szafy i domki narzędziowe mogą być wykonane z drewna, tworzywa lub metalu. Każdy z tych materiałów ma swoje zalety i wady. Drewno wygląda estetycznie i naturalnie, można je łatwo malować i odnawiać. Jest jednak mało odporne na warunki atmosferyczne – wodę, śnieg, promienie UV. 

Tworzywo z kolei łatwo blaknie pod wpływem słońca. Może też zmienić swój kształt, krzywić się i szybko stracić ładny wygląd. 

Najtrwalszym materiałem z pewnością jest metal, zwłaszcza ocynkowany. Po odpowiednim zabezpieczeniu metalowa szafa na narzędzia ogrodowe przetrwa bezpiecznie wiele sezonów. Niestraszne jej deszcze, śniegi czy promienie słoneczne. Nie połamie się i łatwo nie zniszczy. Największe ryzyko dla metalu to korozja – a tu z pomocą przychodzą specjalistyczne produkty, które chronią metalową powierzchnię przed rdzewieniem. 

Aby mebel dłużej zachował swój ładny wygląd, szafę narzędziową ogrodową co jakiś czas trzeba poddawać renowacji. Specjalistyczne farby do metalu pozwolą nadać powierzchni nowy kolor lub odświeżyć już istniejący. Zapewnią także długotrwałą ochronę przed korozją i wzmocnią powłokę, zabezpieczając ją przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. 

Jak wybrać odpowiedni kolor do malowania szafki metalowej

Jeśli chcesz pomalować szafę narzędziową do ogrodu wykonaną z metalu, do wyboru masz różne produkty. Zwróć uwagę, aby była one przeznaczona do malowania powierzchni metalowych oraz dostosowane do warunków zewnętrznych. 

Szczególnie polecamy dwa produkty marki RAFIL – RAFIL Chlorokauczuk oraz RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zestaw RAFIL Chlorokauczuk i RAFIL Podkład Chlorokauczukowy to niezawodny duet, który gwarantuje metalowym powierzchniom odporność na trudne warunki pogodowe i uderzenia. Farba RAFIL Chlorokauczuk Przeznaczona Jest Do Ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych, a w zestawieniu z podkładem RAFIL – daje gwarancję jakości to aż 8 lat. 

Jeśli zdecydujesz się na ten produkt, do wyboru masz aż 20 różnych kolorów RAFIL. Są wśród nich dwa odcienie bieli (ciepła i chłodna), kolory żółte, czerwone, zielenie, odcienie niebieskiego czy szarości. Paleta barw jest szeroka i bez problemu znajdziesz produkt dopasowany do swoich potrzeb. Farba dostępna jest w wersji z wysokim połyskiem. 

Druga propozycja to antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych – stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Farba charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia świetny efekt dekoracyjny (dostępna jest w macie i półmacie), a w zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Antykorozyjny skutecznie chroni przed korozją. 

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń W Półmacie Dostępna Jest W Trzech Kolorach Ral– ciemnoszarym RAL 7016, czarnym RAL 9005 i brązowym RAL 8017. Jeśli wolisz powierzchnię głęboko matową, do wyboru masz również ponadczasową czerń. 

Szafka ogrodowa metalowa – przywrócenie koloru krok po kroku

Jak odnowić szafę narzędziową ogrodową? Sprawdź instrukcję krok po kroku. 

1. Przygotowanie miejsca do pracy

Zabezpiecz podłoże, na którym stoi szafka, szczególnie jeśli są to płytki, deski czy kostka brukowa, z których ciężko jest usunąć farbę. Przyda się folia lub kartony. Jeśli trzeba, osłoń też stojące niedaleko inne elementy architektury ogrodowej np. meble. 

2. Oczyszczenie i przygotowanie szafki

Kolejny krok to przygotowanie szafki metalowej do malowania. Aby to zrobić:

• Przetrzyj powierzchnię szafki drucianą szczotką, aby usunąć starą farbę, brud czy rdzę. Nie zapomnij o tym etapie, ponieważ każde zabrudzenie pogarsza przyczepność kolejnej powłoki.
• Jeśli na powierzchni dostrzegasz duże ogniska rdzy – przyda się szlifierka. Z jej pomocą wykonasz też kolejny etap, czyli zmatowisz powierzchnię mebla. Możesz też użyć do tego papieru ściernego.
• Następnie odpyl mebel np. z pomocą podkurzacza. Powierzchnia szafki powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń.
• Możesz odtłuścić szafkę z pomocą preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud i tłuszcz, odtłuszcza metalową powierzchnię i przygotowuje podłoże do malowania. Preparat dostępny jest w koncentracie do przygotowania 1,25% roztworu roboczego. Nakłada się go gąbką, szczotką, pędzlem lub tkaniną, a następnie spłukuje wodą.

3. Wybór narzędzi do malowania szafki narzędziowej 

Do malowania metalowej szafki narzędziowej najlepszy będzie wałek do emalii i pędzel. Wałkiem pomaluj duże i gładkie powierzchnie np. fronty szafki. Pędzel z kolei będzie niezastąpiony, aby dotrzeć w zakamarki i trudno dostępne miejsca. Zwróć uwagę, aby pędzel miał miękkie włosie. Wałek powinien być odpowiedni do wybranej przez Ciebie farby – sprawdź w specyfikacji technicznej zalecenia producenta. Kolejna wskazówka – przy malowaniu pędzlem unikaj przeciągania, aby powierzchnia mebla pozostała gładka i ładna. 

Jeśli malujesz metodą natrysku pneumatycznego, zalecana lepkość farby w przypadku np. farby RAFIL Chlorokauczuk to 25-35 sek. Dodatek rozcieńczalnika do 25%, a ciśnienie natrysku 0,3-0,5 MPa. Potrzebujesz 2-3 warstw farby. 

4. Malowanie szafki metalowej na narzędzia

• Maluj w temperaturze otoczenia oraz malowanej powierzchni +10°C do +25°C. Wilgotność względna powietrza powinna być niższa niż 80%. Nie pracuj przy dużej wilgotności, wtedy, gdy zbiera się na deszcz i przy silnym wietrze.
• W przypadku prac renowacyjnych przed użyciem, w pierwszej kolejności, sprawdź, czy nowa powłoka nie będzie reagować ze starymi podłożami.
• Nakładaj 2-3 warstwy na wcześniej zagruntowane podłoże (w przypadku RAFIL Chlorokauczuk będzie to farba RAFIL Podkład Chlorokauczukowy).
• Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie od 0,5 do 2 h. W razie niedotrzymania tych wytycznych konieczne jest malowanie po minimum 5 dniach od zakończenia aplikacji warstwy poprzedniej.

Metalowa szafka ogrodowa to mebel, który jest funkcjonalny, a do tego może prezentować się nowocześnie i estetycznie. Z naszymi wskazówkami odnowienie szafki na narzędzia będzie o wiele łatwiejsze. Wybierz odpowiednią farbę RAFIL i Do Dzieła!

‍Dywany nie wychodzą z mody – obecnie przeżywają wręcz swój renesans. Warto położyć dywan na podłodze z wielu względów, zarówno funkcjonalnych, jak i estetycznych. Należy też o niego odpowiednio zadbać. W naszym artykule podpowiadamy, jak zrobić trzepak do dywanów łatwo i samodzielnie.  

Dywan to ozdoba, jak i bardzo funkcjonalny element wyposażenia pomieszczeń. Dosłownie i w przenośni chroni przed chłodem podłogi, wprowadza ciepło i rodzinną atmosferę. Jest niezastąpiony, kiedy w domu są małe dzieci, które chętnie bawią się na podłodze. Tym bardziej ważna jest odpowiednia dbałość o czystość i dobry stan dywanu.

Czynnością, którą należy wykonać co najmniej raz na kilka miesięcy jest trzepanie – pozwala pozbyć się większości osiadających w tkaninie zabrudzeń i mikroorganizmów. A do trzepania niezbędny jest trzepak – zerknij na poniższy poradnik, aby dowiedzieć się, jak zrobić trzepak krok po kroku. 

Jak zaprojektować trzepak do dywanów?

Z jednej strony można powiedzieć, że w sumie nie ma nic do odkrycia – każdy widział trzepak i każdy wie, że to prosta konstrukcja. W rzeczywistości nie jest to takie oczywiste.

Konstrukcja trzepaka może różnić się pod kilkoma względami, głównie w zależności od zastosowań, do jakich będzie wykorzystywany. I tak np. trzepak może służyć do czyszczenia dywanów różnej wielkości, co będzie wpływać na jego pożądany kształt. 

Ważne jest też miejsce, w którym chcesz go ustawić – to rzutuje na rozmiary i najważniejsze elementy. A co, jeśli nie masz miejsca na stały trzepak? Tu też podajemy możliwe rozwiązanie. I w końcu – dlaczego nie nadać trzepakowi dodatkowych funkcji, aby stał się bardziej użyteczny?

Najłatwiejsze rozwiązanie to budowa trzepaka przypominającego prostą piłkarską bramkę – tworzą go dwa słupki i poprzeczka u góry. To już wystarczy, aby skutecznie zadbać o dywan, o ile odpowiednio stabilnie osadzi się konstrukcję w gruncie. 

Większe możliwości daje dołożenie niżej dodatkowej poprzeczki, co ułatwia trzepanie mniejszych dywanów. Jeśli natomiast w ogrodzie brakuje miejsca lub trzepak ma być wykorzystywany tylko okresowo, dobrym rozwiązaniem jest wersja przenośna. W takim przypadku nie osadza się go na stałe, ale u dołu, z dwóch dodatkowych rurek, robi się podstawę. Warto przy tym pamiętać, aby poprzeczne rury podstawy miały odpowiednią długość, co zapewni stabilność i ochroni przed wywrotką podczas trzepania.

W ogrodach można też spotkać trzepaki z funkcją suszarki. To bardzo praktyczne rozwiązanie, dające dodatkowe możliwości. Do trzepaka montuje się wówczas dodatkowe rurki i sznury do wieszania, co pozwala z powodzeniem rozwiesić do suszenia nawet duże pranie.

Jakie materiały są potrzebne do budowy?

Ponieważ ten poradnik podpowiada, jak zrobić trzepak do dywanów samodzielnie i przez osoby, które nie są wykwalifikowanymi rzemieślnikami, na początek przyjmijmy dwa ważne założenia. Po pierwsze trzepak wykonany będzie z metalu. W tym przypadku to najrozsądniejszy wybór materiału, ze względu na wytrzymałość i prostotę konstrukcji. Po drugie – zakładamy, że elementy będą łączone w sposób dostępny większości użytkowników, a więc przede wszystkim skręcane, a nie spawane.

Do budowy najprostszego trzepaka potrzebujesz minimum trzech metalowych rurek – dwóch na podpory i jednej na poprzeczkę. Konieczne będzie też odpowiednie posadowienie trzepaka w gruncie. Aby było stabilne, zalecamy najprostsze możliwe rozwiązanie, czyli wkręcane do gruntu stalowe kotwy. Dzięki ich zastosowaniu nie ma konieczności betonowania słupków.

Oczywiście warto pomyśleć o wspomnianych dodatkowych funkcjonalnościach. Jeśli w domu masz kilka dywanów o różnych rozmiarach, na pewno przyda się druga, niższa poprzeczka. Dzięki niej wygodniej zabierzesz się do czyszczenia mniejszych dywanów lub chodniczków. 

W przypadku chęci budowy trzepako-suszarki niezbędne są oczywiście odpowiednie elementy, czyli dwie niezbyt długie rurki do umieszczenia na końcach poprzeczki oraz sznurki lub drut do wieszania bielizny. Jeśli chodzi o trzepak w wersji przesuwnej, pamiętaj o dodatkowych dwóch rurkach tworzących stabilną podstawę.

Co do narzędzi, na pewno przydadzą się klucze do skręcania śrub oraz pręt lub specjalna sztanga do kotew. Łączenia rur najlepiej wykonać przy użyciu stalowych kolan lub trójników o odpowiednim przekroju, ewentualnie zewnętrznych zacisków, które skręca się śrubami. Jeśli nie kupisz rurek od razu dociętych na wymiar, niezbędna będzie szlifierka kątowa. Do wykonania otworów przyda się wiertarka z odpowiednim wiertłem do metalu.

Montaż trzepaka – krok po kroku

Pracę zacznij od przygotowania solidnej podstawy. Trzepak najlepiej ustawić w miejscu zapewniającym dobry dostęp z obu stron, przynajmniej dwa metry od ścian budynków, ogrodzeń czy dużych roślin. Teren powinien być równy i stabilny – najlepszy będzie kawałek trawnika. Kotwy wkręca się łatwo, szczególnie jeśli wyposażysz się w odpowiedni pręt lub sztangę. Warto zadbać o ich utrzymanie w pionie – tutaj przyda się poziomica.

Kiedy kotwy uda się stabilnie wkręcić w ziemię, czas na montaż słupków. Fabrycznie wykonane kotwy mają zazwyczaj odpowiednie otwory, wystarczy więc tylko dobrać śruby. Jeśli słupki takich otworów nie mają – posłuż się wiertarką. Aby całość stabilnie się trzymała, zalecamy co najmniej dwie, a jeśli się da to trzy lub cztery śruby do połączenia kotwy ze słupem. Pamiętaj, że konstrukcja musi później wytrzymywać ciężar dywanu i drgania od uderzeń przy trzepaniu.

Kiedy pionowe słupki są stabilnie osadzone – czas na poprzeczkę. Rozwiązań przy jej montażu jest kilka. Najprostsze to metalowe kolana z gotowymi, fabrycznie przygotowanymi śrubami blokującymi. Ich zastosowanie jest banalnie proste: kolano nakłada się na końcówkę słupka i poprzeczki, a następnie przy użyciu klucza imbusowego dokręca się śruby kontrujące. Można także skorzystać ze specjalnych obejm – wówczas nakłada się je na rurkę w miejscu łączenia i skręca przy pomocy śruby z nakrętką.

A jak zrobić trzepak ogrodowy z dodatkową poprzeczką? Z pomocą przychodzi metalowy trójnik, który nakłada się na odpowiedniej, wymaganej wysokości. Postępuje się z nim identycznie jak z kolanem łącznikowym. Średnicę trójnika można dobrać tak, aby nie było potrzeby dodatkowego przecinania słupków.

Jakie farby do metalu najlepiej zabezpieczą trzepak?

Jak zrobić trzepak ogrodowy, aby służył przez długie lata? Poza jakością materiału i prawidłowym montażem podstawowe znaczenie ma dobór odpowiedniej farby, która skutecznie zabezpieczy powierzchnię metalu. Wybór dostępnych preparatów jest ogromny i żadnym problemem nie jest obecnie malowanie powierzchni ocynkowanych, czy nawet aluminiowych.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na produkty marki RAFIL. Gwarantują doskonałe zabezpieczenie metalu, a jednocześnie ich stosowanie nie przysporzy trudności nieprofesjonalnym użytkownikom. 

Idealnym wyborem będzie RAFIL do Bram i Ogrodzeń – emalia antykorozyjna, która jednocześnie chroni i poprawia walory estetyczne. To idealny produkt to malowania trzepaka – po nałożeniu na powierzchni metalu powstaje warstwa, która zabezpiecza go na kilka sposobów. Po pierwsze gwarantuje dobrą ochronę przed wilgocią i zmiennymi warunkami atmosferycznymi, co jest podstawą w przypadku konstrukcji użytkowanych na zewnątrz. Jednocześnie posiada bardzo dobre parametry odporności na czynniki mechaniczne, np. uderzenia, a o te przecież przy trzepaniu dywanów nietrudno. 

Dzięki połączeniu tych czynników farba doskonale chroni przed korozją – możesz też jeszcze wzmocnić ten efekt, jeśli emalię zastosujesz razem z podkładem antykorozyjnym RAFIL. 

Jak dbać o trzepak, aby służył przez długie lata?

Trzepak pozostający na zewnątrz przez cały rok, przez kilka lat z rzędu, będzie narażony na liczne czynniki, które mogą wpływać na jego stan lub wygląd. Największym wrogiem metalu jest oczywiście korozja – jeśli dasz jej pole do popisu, w szybkim tempie może doprowadzić do osłabienia elementów konstrukcji, a ostatecznie do jej zniszczenia. 

Czynniki sprzyjające korozji to wilgoć i bezpośrednie oddziaływanie wody. W miesiącach zimowych dochodzi także mróz, który w połączeniu z wilgocią może powodować mikrouszkodzenia i rozsadzanie struktury metalu. Latem czynnikiem niesprzyjającym jest z kolei nadmierne nasłonecznienie.

Na szczęście przed wszystkimi tymi zagrożeniami ochronić może regularne malowanie. Raz na kilka sezonów warto odnowić warstwę farby na trzepaku, aby uzupełnić ubytki – także te, które nie zawsze są łatwo widoczne. Malowanie odświeża też konstrukcję wizualnie, bo farba pozostająca na zewnątrz łapie kurz i zanieczyszczenia z powietrza, a na nich z kolei chętnie kolonizują mikroorganizmy, takie jak glony czy grzyby. Mówiąc krótko – regularne malowanie zabezpiecza i przywraca dobry wygląd!

Wiesz już, jak zrobić trzepak – dzięki niemu twoje dywany będą zawsze zadbane i idealnie czyste. Jeśli postawisz swój pierwszy trzepak na podwórzu lub w ogrodzie – koniecznie przyślij nam jego zdjęcie! Zachęcamy oczywiście, aby przy tej satysfakcjonującej pracy skorzystać z produktów RAFIL!

‍

• Karta techniczna – zapis tworzony przez producenta, dotyczący konkretnego wyrobu, jego przeznaczenia, charakterystyki i stosowania.
• Symbol wyrobu – każdy wyrób posiada dany symbol, który określa typ rodzaj i jego kolor, na tej podstawie wyrób jest identyfikowany.
• Gęstość – masa 1 cm³ wyrobu oznaczana piknometrycznie w temp. 20°C; dla wyrobów dwuskładnikowych jest to wartość średnia, po zmieszaniu składników.
• Punkt zapłonu (ang. flash point) – jest to najniższa temp. materiału malarskiego, w której wytworzy on pary substancji palnych wystarczających do zapłonu w określonych warunkach zapłonu.
• Zużycie teoretyczne (ang. theoretical spreading rate) – wartość (i/m²; kg/m²; m²/l; m²/kg) podawana w danych technicznych farby; arytmetyczny wynik zależności zawartości substancji nielotnej i specyfikowanej grubości powłoki malarskiej.
• Zużycie praktyczne - zależy od wielu czynników, między innymi od zużycia teoretycznego, chropowatości podłoża, metody i warunków nakładania, wielkości i rodzaju malowanej powierzchni, a także roli powłoki w zestawie; określa się iloczynem współ- zużycia praktycznego i zużycia teoretycznego farby.
• Czas przydatności wyrobu do stosowania (ang. pot life) – max. czas, w którym wyrób lakierowy po zmieszaniu z utwardzaczem zachowuje swoje właściwości i nadaje się do nanoszenia na podłoże.
• Czas schnięcia (ang. drying time) czas przejścia ciekłej powłoki malarskiej w stałą powłokę o określonych własnościach fizycznych i mechanicznych w danej temp.
• Porowatość (ang. porosity) – zależy w głównej mierze od użytego pigmentu, charakteryzuje ją obecność w powłoce otworków i kanalików sięgających do podłoża.
• Przepuszczalność (ang. permeability) – charakteryzuje zdolność przepuszczania gazów lub par przez powłokę, zależy od własności fizykochemicznych, grubości powłoki.
• Przyczepność (ang. adhesion) – zdolność powłoki do wiązania się z podłożem lub poprzednią warstwą.
• Trwałość powłoki (ang. durability) – przypuszczalny czas „życia” powłoki malarskiej do pierwszej głównej renowacji.
• Wydajność - powierzchnia (w m2), która może być pokryta daną ilością wyrobu lakierowego tworzącego powłokę o wymaganej grubości; zależy od warunków stosowania, złożoności geometrycznej konstrukcji, warunków atmosferycznych itp.
• Powłoka termoodporna – odporna na długookresowy wpływ temp. powyżej 150°C.
• Emalia (ang. top coat) – wyrób malarski pigmentowany o wysokich walorach dekoracyjnych, zwłaszcza barwie i połysku. Jako warstwy nawierzchniowe – emalie – muszą być odporne na wpływ zewnętrznych czynników korozyjnych np. promieniowanie słoneczne.
• Farba (ang. primer) – materiał malarski pigmentowany, tworzący powłokę kryjącą – która ma przede wszystkim spełniać funkcje ochronne. Farby tego typu (gruntujące, przeciwrdzewne) nanoszone są bezpośrednio na podłoże i zawierają składniki powstrzymujące procesy korozyjne. Powinny charakteryzować się głównie dobrą przyczepnością do podłoża.
• Farba do czasowej ochrony – chroni czasowo przed działaniem czynników atmosferycznych i korozyjnych (najczęściej przez okres 6 m-cy na czas montażu, transportu, składowania).
• Farba, emalia tiksotropowa – zawiera dodatki powodujące efekt zmniejszania się lepkości pozornej (upłynnienie) w czasie działania naprężeń ścinających (mieszanie, rozcieranie pędzlem).
• Farba na gorzej przygotowane podłoże (ang. surface tolerant) – przeznaczona do gruntowania, tolerująca gorzej przygotowane powierzchnie. Posiada właściwości: stabilizacji, przetwarzania i penetracji rdzy.
• Farby chemoutwardzalne (ang. chemical curing paints) – produkt malarski składający się z dwu lub trzech składników (żywica + utwardzacz) mieszanych bezpośrednio przed aplikacją.
• Farba grubopowłokowa (ang. high build) – materiał malarski dający grubszą powłokę suchą niż powszechnie stosowane materiały.
• Lakier (ang. varnish) – wyrób malarski niepigmentowany dający w efekcie powłokę przeświecalną.
• Pigmenty (ang. pigments) – są to substancje nierozpuszczalne w spoiwie farby a ulegające w nim zdyspergowaniu. Charakterystyczne dla nich są następujące własności: barwa, zdolność krycia, niekiedy zdolności ochronne i przeciwrdzewne.
• Rozcieńczalnik (ang. thinner) – lotna ciecz nie rozpuszczająca substancji błonotwórczej. Po dodaniu do materiału malarskiego nie powoduje niekorzystnych objawów. Dodatek rozcieńczalnika wymagany może być w przypadku nadmiernego zgęstnienia wyrobu wskutek zbyt długiego lub nieodpowiedniego przechowywania. Należy jednak pamiętać, że dodatek nawet małej ilości rozcieńczalnika może spowodować duże zmiany w grubości powłoki (szczególnie dla wyrobów tiksotropowych).
• Rozpuszczalnik (ang. solvent) – ciecz rozpuszczająca substancje błonotwórczą (spoiwo). Przy doborze rozpuszczalnika zwrócić trzeba uwagę m. in. na: zdolność rozpuszczania, lotność, temp. zapłonu, toksyczność, zapach itp.
• Substancja nielotna; części stałe (ang. solids) – łączna zawartość substancji błonotwórczych, pigmentów, wypełniaczy i innych składników materiału malarskiego pozostająca na powierzchni malowanej w procesie schnięcia powłoki.

Aby taras spełniać swoją zasadniczą funkcję, potrzebuje odpowiedniego zadaszenia. Ochroni ono siedzących na świeżym powietrzu domowników przed słońcem, deszczem czy wiatrem, a do tego zapewni większą trwałość posadzce i meblom. Jak zrobić zadaszenie tarasu? Sprawdź poradnik od ekspertów RAFIL! 

Taras to przestrzeń, która od wiosny do jesieni staje się przedłużeniem salonu, ulubionym miejscem odpoczynku domowników. Tu spędzasz wolny czas, przyjmujesz znajomych, cieszysz się piękną pogodą za dnia i ciepłymi wieczorami. 

Jak zadaszyć taras? Do wyboru masz różne rozwiązania – łatwo znajdziesz więc coś na każdy budżet. W artykule podpowiadamy, co na dach tarasu wybrać oraz jak zabezpieczyć zadaszenie przed warunkami atmosferycznymi.

Jak zaprojektować zadaszenie tarasu?

Kawałek tarasu to marzenie wielu. Gdy tylko masz go przy domu, aż prosi się o zadaszenie. I słusznie, bo wtedy przestrzeń staje się przedłużeniem salonu – miejscem, gdzie można odpocząć, poczytać książkę, zjeść śniadanie w weekend albo spędzić wieczór z przyjaciółmi. Klucz do sukcesu? Dobre planowanie i wybór odpowiedniego rozwiązania.

Jak zadaszyć taras? Na start warto zastanowić się, jaki typ konstrukcji najlepiej sprawdzi się w Twoim przypadku. Pergola wolnostojąca daje maksymalną swobodę. Postawiona na czterech solidnych słupach tworzy oddzielny „pokój” w ogrodzie. Jeśli wolisz mieć zadaszenie bliżej domu, świetnym pomysłem będzie pergola przyścienna. Z jednej strony przylega do ściany budynku, a z drugiej opiera się na słupach.

Coraz większą popularnością cieszą się pergole lamelowe z ruchomym dachem. Gdy pada deszcz, dach zamyka się automatycznie, chroniąc meble i poduszki. Gdy wychodzi słońce, wystarczy jeden przycisk, by odsłonić niebo. Idealne rozwiązanie dla tych, którzy chcą korzystać z tarasu przez większą część roku.

Niezależnie od materiału – metal, drewno, poliwęglan czy dachówka – liczy się solidność konstrukcji. Jeśli wybierasz drewno, impregnacja to podstawa. Dobrze zaprojektowane zadaszenie przetrwa lata, a taras stanie się ulubionym miejscem w domu.

Jakie materiały są potrzebne do budowy?

Zadaszenie tarasu to inwestycja, która ma służyć przez długie lata, dlatego warto zadbać o odpowiedni wybór materiałów. W końcu, aby konstrukcja przetrwała nie tylko codzienne użytkowanie, ale i intensywne burze, musi być solidna i odporna na zmienne warunki atmosferyczne. 

Co na dach tarasu? Drewno, aluminium, szkło, poliwęglan – każde z tych rozwiązań ma swoje unikalne właściwości i warto dopasować je do swoich potrzeb oraz stylu domu.

Drewno to klasyczny materiał, który najlepiej nadaje się do konstrukcji zadaszenia tarasu. Jego dużą zaletą jest dostępność, atrakcyjna cena oraz naturalny wygląd, który pasuje do wielu stylów. Warto wymienić tutaj drewno klejone, które wyróżnia się większą wytrzymałością i rzadko pęka. Jedyną wadą jest konieczność regularnej impregnacji, by drewno pozostało odporne na warunki atmosferyczne.

Jak zrobić zadaszenie tarasu? Alternatywą dla drewna jest aluminium. Choć jego cena jest wyższa, konstrukcja aluminiowa będzie łatwiejsza w utrzymaniu. Aluminium jest odporne na wilgoć, korozję i inne czynniki zewnętrzne, co sprawia, że nie trzeba poświęcać dużo czasu na pielęgnację zadaszenia. Dodatkowo jest lekkie i trwałe, co zapewnia długowieczność konstrukcji.

Czym pokryć dach tarasu? Wybierając materiał na dach zadaszenia, warto rozważyć opcję, która przepuszcza światło, ale nie zacienia zbytnio wnętrz. W tej roli świetnie sprawdzi się szkło wielowarstwowe, poliwęglan czy płyty akrylowe. Szkło jest bardzo wytrzymałe, ale ze względu na swój ciężar wymaga solidnej konstrukcji nośnej. Lżejsze w obróbce są płyty komorowe z poliwęglanu, które świetnie przepuszczają światło i są dostępne w różnych wariantach – przezroczystych, mlecznych lub kolorowych. Ciekawą, ale niedrogą opcją są także płyty faliste z PVC, które dają możliwość różnorodnych aranżacji.

Warto także pomyśleć o systemie odprowadzania wody deszczowej. Zainstalowanie rynien i rur spustowych pozwala uniknąć zalewania tarasu i zapobiega uszkodzeniu mebli ogrodowych. Co więcej, zebrana woda może być wykorzystana do podlewania roślin, co stanowi praktyczne i ekologiczne rozwiązanie.

Montaż konstrukcji metalowej – krok po kroku

Wybór między drewnianą a metalową pergolą zależy od Twoich preferencji oraz oczekiwań względem trwałości konstrukcji. Jeśli szukasz rozwiązania, które będzie odporne na warunki atmosferyczne, zdecyduj się na konstrukcję metalową. Może być stalowa lub aluminiowa, a wybór materiału zależy od Twojego budżetu. Pergolę metalową można wykonać samodzielnie, ale wymaga to podstawowej wiedzy z zakresu obróbki metalu oraz odpowiedniego sprzętu, w tym spawarki.

Zanim przystąpisz do montażu, zaplanuj dokładnie projekt. Jeśli pergola ma mieć dach, musisz przewidzieć także materiał na zadaszenie – najczęściej wybierane są przezroczyste tworzywa lub szkło. Kolejnym krokiem jest przygotowanie metalowych elementów konstrukcji – profili, płaskowników i rur.

Najważniejsze w budowie pergoli są stabilne słupy podtrzymujące, które decydują o jej trwałości. Muszą być osadzone w fundamentach, aby zapobiec osiadaniu konstrukcji. Możesz użyć kotew stalowych do słupów, które zalewa się betonem lub przykręca do betonowego fundamentu. Betonowy fundament zwiększa stabilność, ale także chroni słupy przed wilgocią, co jest istotne, szczególnie jeśli wybierzesz konstrukcję drewnianą.

Warto zainwestować w odpowiednie kotwy, które zapewnią trwałość i bezpieczeństwo całej konstrukcji. Skonsultuj się z doradcami w sklepach budowlanych, którzy pomogą wybrać najlepsze akcesoria do montażu.

Jakie farby do metalu najlepiej zabezpieczą konstrukcję?

Wiesz już, czym pokryć dach tarasu. Jak jednak ochronić metalowe elementy konstrukcji przed rdzewieniem? Aby skutecznie chronić metalowe konstrukcje zadaszenia tarasu, wybierz farbę, która zapewni trwałość i odporność na trudne warunki atmosferyczne. Doskonałym wyborem jest RAFIL Prosto Na Rdzę, która oferuje siłę potrójnej ochrony przed wodą, promieniowaniem UV i rdzą. Dzięki tej farbie masz gwarancję ochrony przez 10 lat. 

Czym wyróżnia się ten produkt? To farba typu 3w1 – działa jako grunt, podkład i farba nawierzchniowa, co ułatwia aplikację. Jest odporna na uderzenia, uszkodzenia mechaniczne i trudne warunki pogodowe. Świetnie sprawdza się na zewnątrz, idealnie zabezpieczając balustrady, ogrodzenia czy metalowe konstrukcje budowlane.

Jeśli szukasz farby do renowacji lub nowych wymalowań, RAFIL Prosto Na Rdzę to pewny wybór, który połączy ochronę antykorozyjną z estetyką.

Ochrona przed korozją – jak dbać o metalowe elementy zadaszenia?

Metalowe konstrukcje zadaszenia są narażone na działanie wody, wilgoci i promieniowania UV, co może prowadzić do korozji. Aby temu zapobiec, warto sięgnąć po farby antykorozyjne takie jak RAFIL Prosto Na Rdzę. Zapewnia doskonałą ochronę przed rdzą, jest trwały i odporny na trudne warunki atmosferyczne. Idealnie nadaje się do ogrodzeń, balustrad i konstrukcji budowlanych. Wybierz RAFIL i ciesz się długotrwałą ochroną!

Schody zewnętrzne to element, który trudno jest ukryć – najczęściej rzucają się w oczy i mają niebagatelny wpływ na estetykę całego domu. Jeżeli Twoje metalowe schody przestały prezentować się atrakcyjnie, nie załamuj rąk! Dzięki odpowiednim preparatom i kilku praktycznym wskazówkom, szybko i łatwo je odnowisz. Czym pomalować metalowe schody? Jak przygotować się do renowacji? Podpowiadamy!

Metalowe schody do domu – kiedy warto je odnowić?

Metalowe schody – to ważny element wyposażenia domu. Pełnią nie tylko ważną funkcję estetyczną, ale również praktyczną. Ponieważ domownicy intensywnie z nich korzystają, każdego dnia schody narażone są uszkodzenia, rysy, zabrudzenia, odpryski farby czy odbarwienia. Co więcej, na zewnątrz schody narażony są na szkodliwe działanie zmiennych warunków atmosferycznych, duży poziom wilgoci i promieniowanie UV. Nic dziwnego, że z czasem mogą przestać prezentować się estetycznie. Jeżeli Twoje metalowe schody (na strych, piętro, do piwnicy) wciąż są bezpieczne, stabilne i dobrze zachowane pod względem technicznym, nie musisz wymieniać ich na nowe. Aby nadać im nowego wyglądu, możesz po prostu odnowić ich kolor, sięgając po specjalistyczną emalię do metalu.

Jak przygotować metalowe schody do malowania?

• Aby mieć pewność, że malowanie przebiegnie sprawnie, a jego efekt będzie doskonały, odpowiednio przygotuj schody oraz ich otoczenie.
• Zabezpiecz chodnik, ściany i elementy wokół, które mogłyby zostać zabrudzone lub uszkodzone podczas malowania. Możesz wykorzystać do tego kartony lub specjalną folię malarką.
• Sprawdź powierzchnię schodów, aby upewnić się, że nie wymagają naprawy lub wymiany części bądź modułów.
• Usuń wszystkie przedmioty, jakie znajdują się na schodach (ozdoby, elementy wyposażenia). Jeżeli nie chcesz malować wszystkich części schodów (np. drewnianych poręczy), zabezpiecz je lub zdemontuj.
• Dokładnie wyczyść schody: usuń z nich pozostałości poprzednich farb, brud, kurz, rdzę. Możesz użyć do tego drucianej szczotki, papieru ściernego lub szlifierki.
• Odpyl schody, używając odkurzacza. Upewnij się, że ich powierzchnia jest czysta i sucha.
• Odtłuść schody, sięgając po benzynę ekstrakcyjną lub RAFIL Preparat Do Odtłuszczania.
• Zagruntuj powierzchnię, używając produktu RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Możesz zrobić to ręcznie (przy użyciu pędzla lub wałka) lub mechanicznie (przy pomocy natrysku hydrodynamicznego bądź pneumatycznego).
• Po nałożeniu 1 lub 2 warstw podkładu chlorokauczukowego odczekaj co najmniej 48 godzin. Po tym czasie przeprowadź próbę: pokryj niewielką powierzchnię wybraną emalią i sprawdź, czy zachowuje się ona prawidłowo. Jeżeli nie zauważysz niczego niepokojącego, np. marszczenia się powłoki, możesz pomalować całą powierzchnię schodów.

{{recomended-product}}

Czym pomalować metalowe schody?

Aby nadać schodom nowy kolor, sięgnij po RAFIL Chlorokauczuk. Przy pomocy wałka, pędzla lub natrysku nałóż cienką warstwę emalii, a następnie odczekaj od 30 minut do 2 godzin. Po tym czasie dołóż kolejną warstwę. Jeżeli uzyskany efekt Cię nie satysfakcjonuje, możesz nałożyć 3 warstwę farby (po ponownym odczekaniu wskazanego czasu). Marzą Ci się stylowe, czarne metalowe schody? Do Twojego domu pasowałyby metalowe schody białe? A może wręcz przeciwnie – chciałbyś, aby stanowiły wyrazisty akcent kolorystyczny na Twojej elewacji? W każdym z tych przypadków możesz sięgnąć po emalię RAFIL CHLOROKAUCZUK, występującą w aż 20 pięknych kolorach.

Jak dbać o metalowe schody do domu?

Kiedy odnowisz swoje schody, zadbaj o to, by jak najdłużej pozostały one w nienagannym stanie. Utrzymuj ich powierzchnię w czystości i nie dopuszczaj do zalegania zabrudzeń na pomalowanej powierzchni.

Estetyka ma znaczenie, ale funkcjonalność to priorytet, gdy planujesz malowanie maszyn rolniczych. Ziemia, piasek, substancje chemiczne czy trudne warunki atmosferyczne sprzyjające korozji to tylko kilka z czynników, którym musi oprzeć się powłoka maszyny. Podpowiadamy, jak wybrać farbę najlepszą do tego celu.

Jakie typy farb są stosowane do malowania maszyn rolniczych?

Maszyny rolnicze wymagają bardzo trwałych i odpornych powłok, ponieważ są one nieustannie narażone na tarcie, uszkodzenia mechaniczne i kontakt z czynnikami mogącymi je naruszyć. Farba do maszyn rolniczych musi sprawdzać się dobrze zarówno na powierzchniach eksponowanych, jak i elementach na co dzień ukrytych, typowo funkcjonalnych, gdzie jej głównym zadaniem jest ochrona przed korozją.

Farby do maszyn rolniczych zasadniczo dzielą się na dwa typy:

• Emalie alkidowe, czyli szeroko stosowane farby olejne, które są popularne przede wszystkim ze względu na niską cenę. Ich wadą jest trwałość – powłoki tego typu nie utrzymają się długo na elementach maszyn narażonych na częste uszkodzenia mechaniczne. Malowanie traktora czy ciągnika taką farbą może być też niezadowalające pod względem estetycznym.
• Emalie na bazie żywicznej, czyli akrylowe i epoksydowe lub farby poliuretanowe do maszyn rolniczych. Nad farbami olejnymi górują pod względem odporności i walorów estetycznych. Na szczególną uwagę zasługują chlorokauczukowe farby do maszyn rolniczych z serii RAFIL Chlorokauczuk. Są one stworzone z myślą o ochronie metalu przed działaniem czynników atmosferycznych i uszkodzeniach różnego typu, dzięki czemu znacznie lepiej opierają się zarysowaniom i odpryskom, dłużej zachowują połysk i intensywność kolorów, a wygląd powłoki pozostaje atrakcyjniejszy niż w przypadku farb olejnych.

Ważne!

Farby do malowania maszyn rolniczych muszą być nakładane w odpowiednich warunkach, żeby najważniejsze cechy powłoki zostały zachowane na długi czas. Mowa o temperaturze w przedziale do 15 do 25 stopni Celsjusza i wilgotności nie większej niż 80 proc. W przeciwnym razie zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia wad powłoki – wydłużonego suszenia, odbarwień i marszczenia powierzchni emalii.

Na co zwracać uwagę przy wyborze farby do maszyn rolniczych?

Farby do maszyn rolniczych są dostosowane do wielu zastosowań i potrzeb, które mogą się różnić w zależności od sytuacji. Przed zakupem warto uwzględnić:

• Środowisko pracy – mowa przede wszystkim o czynnikach, na jakie podczas pracy będzie narażona maszyna. Inny typ farby sprawdzi się przy zabrudzeniach i uszkodzeniach powłoki wynikających z kontaktu z ziemią, piachem czy kamieniami, inny w przypadku zbiorników na nawóz, gdzie powłoka musi być odporna także na czynniki chemiczne czy substancje biologiczne różnego rodzaju.
• Miejsce nałożenia – istotne jest także, jaka farba do maszyn rolniczych znajdzie się w konkretnym miejscu. Farby eksponowane na obudowie maszyny powinny nie tylko ją chronić, ale też dobrze wyglądać, co ma znaczenie drugorzędne przy malowaniu elementów na co dzień niewidocznych. Dodatkowo farba stosowna na przykład na osłonach silnika czy układu wydechowego musi być odporna na wysoką temperaturę, więc do tego celu konieczną są farby podwyższonej odporności termicznej.
• Kompatybilność – malowanie maszyn rolniczych wymaga zastosowania całego systemu produktów do metalu. W przypadku emalii chlorokauczukowych niezbędne jest uprzednie zagruntowanie powierzchni farbą podkładową. Bardzo ważne jest, aby produkty dobrze ze sobą pracowały, dlatego najlepiej, jeżeli będą pochodziły z tej samej serii od jednego producenta. Gdy stosujemy emalię nawierzchniową RAFIL CHLOROKAUCZUK musimy uprzednio pomalować powierzchnię gruntem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. A po malowaniu, do czyszczenia narzędzi malarskich, takich jak pędzle czy wałki użyjemy RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych. Pamiętaj jednak, aby oczyścić je zaraz po użyciu – kiedy produkt zaschnie, może okazać się to o wiele trudniejsze.

Malowanie maszyn rolniczych: jak uzyskać najlepszy efekt?

Nawet najlepsza farba połączona z dobrej jakości podkładem nie zda egzaminu, jeśli maszyna nie zostanie prawidłowo przygotowana do malowania. Pierwszy krok to oczywiście pozbycie się zanieczyszczeń – błota, ziemi, oleju silnikowego i zgorzelin za pomocą środków dostosowanych do typu zabrudzenia i rodzaju powierzchni.

Kolejny krok to usunięcie starych powłok farby za pomocą papieru ściernego, szlifierki lub, w przypadku dużych powierzchni, na drodze piaskowania lub szkiełkowania. W miejscach niewidocznych szlifowanie służy przede wszystkim pozbyciu się korozji i zwiększeniu przyczepności powłoki. Na powierzchniach zewnętrznych i eksponowanych dokładne wyszlifowanie jest niezbędne, by farba dobrze się prezentowała.

Narzędzie do szlifowania trzeba dobrać do potrzeb – sprawdzi się zarówno szczotka do metalu, jak i papier ścierny bądź szlifierka, standardowa lub miniaturowa. Piaskowanie i szkiełkowanie można zlecić fachowcom, zwłaszcza gdy planujemy kompleksowe malowanie dużego ciągnika, traktora czy przyczepy.

Po pozbyciu się powłok starej farby powierzchniowej trzeba zmatowić papierem ściernym, odpylić i odtłuścić, by była przygotowana na nałożenie nowej farby. Podobnie jak w przypadku innych powierzchni, zanim zaczniesz malowanie oczyszczoną powierzchnię, należy ją zagruntować, a potem zastosować właściwą farbę z podkładem. W przypadku gruntu także najlepiej sięgnąć po produkty jednego producenta.

Jeśli planujesz pomalować ogrodzenie betonowe, nie masz do wyboru jedynie szarej farby. Zobacz aranżacje ogrodzeń betonowych w kolorach: zielonym, niebieskim, białym i ciemnografitowym. Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprosta trudnym warunkom na zewnątrz domu?

Ogrodzenie betonowe czarne lub grafitowe

Płot musi pasować do stylu i kolorystyki budynku, który otacza. Z nowoczesną architekturą, gdzie dominują proste, geometryczne formy, współgrać będzie ogrodzenie betonowe czarne, szare lub ciemnografitowe.

Ciemny płot harmonizuje z szarą elewacją lub dachem domu. Aby przestrzeń ogrodu nie wyglądała zbyt ponuro, zadbaj o dodatki w jasnych barwach. Białe meble z technorattanu, jasna deska kompozytowa na tarasie i rośliny kwitnące na jaskrawe kolory znacznie rozjaśnią otoczenie domu. Czarne lub grafitowe ogrodzenie z betonu stanie się też doskonałym tłem eksponującym zieleń ogrodu. Zobacz ciemnoszarą farbę do betonu RAL 7010 z palety RAFIL Chlorokauczuk.

Białe betonowe w ogrodzenie

Ogrodzenie betonowe w kolorze białym jest uniwersalne, ponieważ może pasować zarówno do nowoczesnego, jak i klasycznego stylu w architekturze. Wszystko zależy od tego, jaką przybiera formę. Proste ogrodzenia z betonową podmurówką, nieskomplikowanymi słupkami i przęsłami z metalu pasują do nowoczesnych domów, komponując się z ich białymi fasadami.

Podobnie płoty z betonu ze wzorem imitującym cegłę lub kamień naturalny, np. piaskowiec, które są pomalowane na biało, będą pasować do geometrycznych brył współczesnych budynków. Białe betonowe ogrodzenia z kolumienkami, ażurowymi deseniami lub otworami tworzącymi dekoracyjne wzory idealnie wpasują się natomiast w sielski, dworkowy lub klasyczny styl architektoniczny.

Porada

Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprawdzi się najlepiej? RAFIL CHLOROKAUCZUK to emalia, której możesz użyć nie tylko do malowania betonu, ale również powierzchni żeliwnych i stalowych eksploatowanych na zewnątrz. Dlatego świetnie nadaje się do malowania ogrodzeń, które składają się z prefabrykatów wykonanych z różnych materiałów. Farba jest odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Jej zastosowanie oszczędza czas, ponieważ podłoża betonowe nie wymagają już nakładania dodatkowych podkładów.

Ogrodzenie betonowe zielone

Pomalowanie betonowego ogrodzenia na zielono to dobry pomysł, szczególnie jeśli mieszkasz w otoczeniu lasu, parku lub innych terenów zielonych i chcesz, by Twój dom wkomponował się w naturalną przestrzeń. Sadząc wzdłuż betonowego płotu drzewa lub krzewy, zapewnisz sobie zieloną enklawę.

Oliwkowe ogrodzenie warto zestawić z detalami architektury w podobnych kolorach, np. zielonym dachem, orynnowaniem, drzwiami wejściowymi czy altanką w ogrodzie. Sprawdź kolor RAL 6002 z palety farb chlorokauczukowych do betonu RAFIL.

Ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim

Lubisz styl marynistyczny? Jeśli ogrodzenie Twojego domu przypomina to na poniższym zdjęciu, czyli zdobią je urocze kolumny, możesz pomalować je w stylu Hampton. To moda charakterystyczna dla wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, którą wyróżnia zamiłowanie do pastelowych kolorów. Kojarzy się z plażą, wypoczynkiem w promieniach słońca i beztroską – ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim również będzie przywodziło na myśl wakacje w nadmorskim kraju.

Szczególnie udane połączenie uzyskasz, jeśli Twój dom ma białą elewację..

Betonowe płoty nie muszą być nudne – jeśli zastosujesz połączenia kolorystyczne pasujące do stylu domu i wybierzesz właściwą farbę do betonu, zyskasz estetyczne ogrodzenie posesji.

Przeczytaj też: Farby do betonu – rodzaje, właściwości i zastosowanie