Wałek, pędzel czy natrysk – czym i kiedy malować metal?

Metalowe drzwi to rozwiązanie o wielu zaletach. Aby służyły przez długie lata, niezbędna będzie jednak ochrona drzwi przed korozją. Jak przeprowadzić renowację drzwi metalowych? Sprawdź instrukcję.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych obejmuje przede wszystkim ich dokładne wyczyszczenie, odtłuszczenie, zabezpieczenie przed korozją i pomalowanie odpowiednią farbą. Jeśli dobrze zaplanujesz wszystkie zadania, praca przebiegnie sprawnie i efektywnie.

Sprawdź, jak odnowić stare drzwi metalowe i jaką farbą je pomalować. Podpowiadamy kolejne kroki renowacji drzwi metalowych. Doradzamy również, jak powinno wyglądać przygotowanie drzwi do malowania i jakich środków użyć.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych – od czego zacząć?

Odnawianie metalowych drzwi zacznij od wyboru odpowiedniej pory, przygotowania stanowiska i niezbędnych narzędzi.

W zależności od tego, jakiej farby użyjesz, ważne będzie dopilnowanie, by warunki pogodowe (jeśli będziesz malować na zewnątrz) były odpowiednie. Producenci środków do czyszczenia metalu, podkładów antykorozyjnych czy farb do powierzchni metalowych zawsze informują, w jakich warunkach należy przeprowadzać prace. Nie może być ani za zimno, ani za ciepło, ani za wilgotno, a to najczęściej oznacza, że:

• temperatura musi oscylować między 10 a 25°C,
  
• wilgotność względna powietrza nie powinna być wyższa niż 80%,
  
• nie powinno się malować drzwi metalowych, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo opadów lub mgły, a także, gdy wieje silny wiatr,
  
• temperatura drzwi powinna być wyższa o minimum 3°C od temperatury punktu rosy,
  
• drzwi nie należy wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Odnawianie metalowych drzwi przebiegnie sprawnie, gdy zabierzesz się za to w ciepły i suchy dzień.

Poza tym pamiętaj o tym, by odpowiednio przygotować stanowisko pracy. Drzwi najlepiej czyści się i maluje, gdy są zdjęte z zawiasów – dzięki temu możesz dotrzeć do najgłębszych zakamarków przy zawiasach, a do tego ustawić drzwi stabilnie, by nie ruszały się podczas Twojej pracy.

Przygotuj też odpowiednie produkty i narzędzia, takie jak:

• szczotka nylonowa, szlifierka lub gruboziarnisty papier ścierny,
  
• drobnoziarnisty papier ścierny,
  
• wałek i pędzel do malowania trudno dostępnych miejsc (im powierzchnia jest bardziej nierówna i chropowata, tym dłuższe powinno być włosie wałka),
  
• preparat odtłuszczający,
  
• podkład antykorozyjny,
  
• farba do malowania metalowych drzwi,
  
• odkurzacz lub inne narzędzie do odpylenia drzwi,
  
• ścierki i woda.

Jak przygotować drzwi zewnętrzne metalowe do renowacji?

Niezbędny etap przed renowacją drzwi metalowych to przygotowanie drzwi do malowania. Zaczynamy od starannego czyszczenia drzwi metalowych. Z elementów przeznaczonych do malowania usuń wszelkie zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność.

Do tego celu warto użyć produktu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud, tłuszcz, glony i mech, przygotowując podłoże do malowania. Kupujesz go pod postacią koncentratu do przygotowania 1,25% roztworu roboczego (pół litra koncentratu na 40 litrów wody). Środek ten zapewni odpowiednie odtłuszczenie powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych.

Elementem czyszczenia drzwi metalowych jest także ich zmatowienie drobnoziarnistym papierem ściernym. Jeśli drzwi są w złym stanie, należy całkowicie usunąć starą powłokę jedną z metod mechanicznych np. z pomocą drucianej szczotki, szpachelki, szlifierki kątowej czy opalarki. Dostępne są również metody chemiczne, choć środki chemiczne do usuwania starych powłok z metalu są bardzo toksyczne. Polecanym sposobem czyszczenia powierzchni przed malowaniem drzwi zewnętrznych jest też piaskowanie, czyli oczyszczanie metalu za pomocą silnego strumienia powietrza i piasku.

Jeśli nie usuniesz z metalu odchodzących płatów starej farby, zabrudzeń i tłustych osadów, nowa farba szybko zacznie się łuszczyć i odpadać. Z efektu konserwacji drzwi zewnętrznych nie będziesz więc zadowolony.

Po usunięciu starej powłoki drzwi trzeba odpylić i odtłuścić przy użyciu benzyny ekstrakcyjnej. Kolejny etap malowania drzwi zewnętrznych to nałożenie farby RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Zapobiegnie ona powstawaniu rdzy nalotowej i stworzy warstwę gruntującą dla właściwej farby.

Jaką farbą pomalować metalowe drzwi zewnętrzne?

Farba do malowania zewnętrznych drzwi metalowych powinna być przeznaczona do stosowania na takich właśnie powierzchniach. Nie możesz użyć emalii przeznaczonej do wnętrz lub innych typów podłoża.

Do konserwacji drzwi zewnętrznych sprawdzają się świetnie emalie chlorokauczukowe, takie jak farba RAFIL Chlorokauczuk. Taki rodzaj emalii tworzy na malowanej powierzchni wytrzymałą, elastyczną powłokę, odporną na działanie warunków atmosferycznych, uszkodzenia czy ścieranie. Malując metalowe powierzchnie emalią chlorokauczukową, należy pamiętać o zastosowaniu dedykowanego przez producenta podkładu chlorokauczukowego RAFIL. Połączenie emalii z odpowiednim podkładem antykorozyjnym sprawi, że farba ta skutecznie zabezpieczy drzwi zewnętrzne przed uszkodzeniami, niszczeniem czy rdzewieniem.

Jak wyczyścić metalowe drzwi zewnętrzne? Usuwanie rdzy i zabrudzeń?

Odnawianie metalowych drzwi należy zacząć od ich dokładnego wyczyszczenia, odtłuszczenia i usunięcia starych warstw farby (jeśli były pomalowane) oraz rdzy. Ten etap wymaga sporo precyzji i uwagi, ale jeśli na drzwiach pozostaną nierówności lub zabrudzenia, kolejne etapy nie przyniosą oczekiwanych rezultatów – farba będzie nietrwała, może się rozwarstwiać i pękać, a do tego drzwi będą po prostu wyglądały nieestetycznie.

Zanim przejdziesz do malowania metalowych drzwi, oczyść je z kurzu, piasku, plam i nalotów, a potem usuń słabo przywierające powłoki malarskie (lub całkowicie usuń starą farbę – wszystko zależy od tego, w jakim stanie jest metalowa powierzchnia). Pozbądź się rdzy – najlepiej przy pomocy szlifierki, nylonowej szczotki lub grubego papieru ściernego. Najdrobniejsze ogniska rdzy usuń drobnoziarnistym papierem ściernym. Na koniec obowiązkowo jeszcze raz umyj drzwi.

Ostatnim etapem czyszczenia metalowych drzwi wejściowych powinno być ich odtłuszczenie specjalnym preparatem np.: preparat do odtłuszczania RAFIL po to, by usunąć tłuste plamy czy resztki detergentów.

Ważne! Zwróć uwagę na zawiasy

Dokładnie wyczyść miejsca przy zawiasach oraz inne zakamarki drzwi. Musisz precyzyjnie usunąć pozostałości po smarze – w innym wypadku farba może nie trzymać się w tych miejscach, pękać i odpadać.

Jak pomalować drzwi zewnętrzne metalowe? Zacznij od podkładu

Renowacja metalowych drzwi zewnętrznych to nie tylko odnowienie ich wyglądu, ale też zabezpieczenie przed korozją i niszczeniem. Drzwi są stale narażone na działanie promieni słonecznych, wiatru, deszczu czy niskich i zmiennych temperatur. Jeśli chcesz, by efekty Twojej pracy utrzymały się jak najdłużej, zacznij od odpowiedniego podkładu, który wzmocni antykorozyjne właściwości emalii nawierzchniowej.

{{recomended-product}}

Ważne, by podkład pasował do emalii, jaką wybierzesz. Na przykład, jeśli będziesz malować drzwi farbą chlorokauczukową, wybierz produkt taki jak Podkład Chlorokauczukowy RAFIL. Podkład pod farbę tworzy elastyczną, matową powłokę, która zwiększa przyczepność i trwałość farby nawierzchniowej, a do tego zabezpiecza drzwi zewnętrzne przed korozją.

Wskazówka!

Przed renowacją drzwi metalowych zabezpiecz wszystkie elementy, które nie powinny zostać pokryte farbą, takie jak zamki czy klamki.

Na odpowiednio wyczyszczoną i zabezpieczoną powierzchnię możesz nakładać farbę. To, ile warstw położysz, zależy m.in. od efektu, jaki chcesz uzyskać. Zwykle rekomenduje się jednak położenie 2-3 warstw.

Konserwacja drzwi zewnętrznych z metalu to niezbędny zabieg, aby metalowa powierzchnia długo pozostała ładna i trwała. Z pomocą środków RAFIL malowanie drzwi metalowych jest proste i efektywne!

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.

‍Zardzewiały rower to problem wielu miłośników dwóch kółek. Kłopoty pojawiają się zwłaszcza po zimowej przerwie. Jeśli ten problem dotyczy również Ciebie, sprawdź domowe sposoby, jak usunąć rdzę z roweru i poznaj polecane farby antykorozyjne, które pomogą zabezpieczyć metalowe części roweru na dłużej!

Nawet jeśli trzymasz rower w domowym zaciszu, może się zdarzyć, że na metalowych elementach pojawi się rdza. Wystarczy kilka przejażdżek po deszczu, wilgoć czy mało staranne oczyszczenie metalowych części.

Jak pozbyć się rdzy z roweru? Jak zadbać o jednoślad, by był mniej podatny na korozję? Czy receptą na zardzewiały rower może być farba do metalu? Sprawdź wskazówki w naszym artykule. 

Rozpoznawanie i przyczyny powstawania rdzy

Rdza na rowerze zdarza się często. Powstaje na skutek korodowania – procesu utleniania żelaza i jego stopów, który objawia się rdzawym nalotem. Najczęstszą przyczyną korozji metalu (w tym metalowych części w rowerze) jest wilgoć. Nawet krótka jazda w deszczu naraża rower na kontakt z wodą, co prowadzi do utleniania metalowej powierzchni i powstawania ognisk rdzy – z czasem niedużych, a stopniowo coraz większych. Im dłużej rower jest używany, tym większe ryzyko wystąpienia rdzy. 

Przyczyną występowania rdzy na rowerze jest też niewłaściwe przechowywanie sprzętu. Najlepiej byłoby trzymać rower w suchym miejscu. W praktyce jednak często pozostawia się go na balkonie, w wilgotnym garażu, na klatce schodowej. Dziecięce rowery nierzadko „zalegają” przy domu czy nawet zostają porzucone w trawie przez kilka dni lub tygodni. To idealne środowisko do powstawania rdzy. 

Które rowery są najbardziej podatne na rdzewienie? Nawet sprzęty z ramami aluminiowymi, które są bardziej odporne na korozję, mogą w końcu ulec rdzy. W tym przypadku proces jest jednak wolniejszy. 

Wilgoć działa na wszystkie metalowe części, szczególnie w okresach długiej nieaktywności, np. zimą. Gdy rower przez kilka miesięcy stoi nieużywany, na wiosnę często zauważa się korozję na łańcuchu, tarczach hamulcowych, na kierownicy czy innych elementach. 

Łatwo korozję łapią też łożyska kół, śruby, tarcze hamulcowe, linki przerzutek oraz zębatki. To właśnie te elementy mają najczęstszy kontakt z wodą i zanieczyszczeniami z drogi, co zwiększa ryzyko powstawania rdzy. Metalowe elementy, które znajdują się blisko podłoża, zbierają wilgoć, brud i błoto. Brud zaś przyspiesza proces korozji. W takiej sytuacji wystarczy jeden sezon, aby zobaczyć na metalowych częściach rdzawy nalot. 

Jakie skutki ma korozja w przypadku roweru? Po pierwsze, pogarsza wygląd jednośladu. Co gorsza jednak, mocno wpływa na komfort jazdy i sprawność techniczną jednośladu. Na szczęście rower można przywrócić do stanu sprzed korozji dzięki odpowiednim technikom czyszczenia i konserwacji metalu. W dalszej części artykułu dowiesz się jak usunąć rdzę z roweru. 

Jak usunąć rdze z roweru – domowe sposoby

Jak usunąć rdzę z roweru? To klucz, by przedłużyć żywotność sprzętu i zachować jego ładny wygląd. Metod, jak odrdzewić rower jest sporo – do dyspozycji masz sposoby domowe i wiele profesjonalnych środków, od odrdzewiaczy po specjalistyczne farby do metalu.

Domowe metody cieszą się dużą popularnością ze względu na niski koszt i wysoką skuteczność (choć w trudnych przypadkach mogą być niewystarczające). Czym usunąć rdzę z roweru bez profesjonalnych środków?

1. Jak odrdzewić rower? Wykorzystaj Kwasek cytrynowy

Kwasek cytrynowy, którego zwykle używa się w kuchni, doskonale sprawdza się także jako środek do usuwania rdzy. Wystarczy rozpuścić 2-3 łyżeczki kwasku w gorącej wodzie, a następnie włożyć do roztworu zardzewiałe elementy roweru – np. łańcuch czy śruby.

Jeżeli nie da się zdemontować niektórych części, przetrzyj je gąbką nasączoną roztworem. Alternatywą jest sok z cytryny zmieszany z solą – taka mikstura daje podobny efekt. Dzięki właściwościom kwasku rdza rozpuszcza się, a metal odzyskuje swój dawny wygląd.

2. Czym usunąć rdzę z roweru? Sposób z octem

Ocet to kolejny domowy środek, który skutecznie usuwa rdzę. W przypadku demontowalnych elementów, takich jak łańcuch, można je zanurzyć w occie na kilka godzin. Taka kąpiel sprawi, że rdza zacznie odpadać.

Większe elementy, które trudno zdemontować, możesz przetrzeć szmatką nasączoną octem. Ten sposób jest skuteczny i bezpieczny dla rowerowych części.

3. Co na rdzę na rowerze? Soda oczyszczona

Soda oczyszczona to skuteczny środek na rdzę. Aby przygotować pastę czyszczącą, zmieszaj sodę z wodą, tworząc gęstą masę. Następnie nałóż ją na zardzewiałe elementy roweru i pozostaw na około dwie godziny.

Po tym czasie usuń rdzę za pomocą szczotki o miękkim włosiu. Efekty powinny być zauważalne już po pierwszym użyciu, a cała procedura jest bezpieczna dla metalowych elementów roweru.

Profesjonalne środki do usuwania rdzy

Oprócz domowych metod w sklepach znajdziesz także specjalistyczne preparaty przeznaczone do usuwania rdzy. Ich zaletą jest wysoka skuteczność, ale także bezpieczeństwo stosowania.

Będą to np. środki chemiczne do usuwania korozji z różnych części roweru. Takie preparaty możesz stosować na elementach metalowych jak łańcuch, kierownica czy rama. Produkty te skutecznie rozpuszczają rdzę, a jednocześnie nie niszczą powierzchni metalu. Zwróć jedynie uwagę, aby stosować je zgodnie z zaleceniami producenta.

Zabezpieczanie roweru przed przyszłą korozją

Oprócz środków do usuwania rdzy polecamy również preparaty konserwacyjne, które zapobiegają ponownemu pojawieniu się korozji. Regularne smarowanie łańcucha czy pokrycie metalowych elementów odpowiednim środkiem ochronnym pozwala na utrzymanie roweru w dobrej kondycji przez długi czas.

Skutecznym sposobem, by uchronić rower przed korozją, a przynajmniej, by zdecydowanie spowolnić jej postęp, są farby antykorozyjne. Do wyboru masz kilka różnych rodzajów farb.

Jeśli zależy Ci na intensywnym kolorze, podpowiadamy, by metalowe części roweru (np. ramę czy kierownicę) pomalować farbą chlorokauczukową np. RAFIL Chlorokauczuk. Ten specjalistyczny rodzaj farby zawiera w swoim składzie żywice chlorokauczukowe. Jest to farba o bardzo wysokiej odporności na czynniki atmosferyczne, wilgoć, środki chemiczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Ze względu na swoje właściwości często stosuje się ją do malowania powierzchni narażonych na wilgoć i korozję, w tym rowerów.

RAFIL Chlorokauczuk tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. W zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych. Farba ta dostępna jest w 20 żywych kolorach, w tym np. w kolorze czerwonym, zielonym czy niebieskim.

Druga propozycja farby antykorozyjnej to RAFIL Prosto Na Rdzę. To specjalistyczna gruntoemalia 3w1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Ta łatwa w aplikacji, szybkoschnąca farba charakteryzuje się doskonałą przyczepnością i dobrym kryciem. Dzięki trwałej i elastycznej powłoce doskonale chroni powierzchnie metalowe przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi i przed korozją. Dostępna jest w wielu kolorach i kilku rodzajach wykończenia – połysk, mat, półmat, młotkowy. Można ją także kupić w sprayu.

Sposobów, jak usunąć rdzę z kierownicy roweru, ramy i innych metalowych części, jest sporo. Pamiętaj, że kluczowe jest zabezpieczenie metalu przed rdzewieniem. Odpowiednie do tego będą środki RAFIL.

‍

Czym pomalować ogrodzenie, metalową balustradę betonu, betonowy słupek, a także drewniane panele czy lamperię? Do wszystkich tych zastosowań nadają się farby ftalowe, inaczej zwane też alkidowymi. Zobacz, czym się charakteryzują i gdzie możesz je stosować.

Wśród różnego rodzaju farb do zastosowań dekoracyjnych i przemysłowych ważne miejsce zajmują farby ftalowe. Inna nazwa tego produktu to farba alkidowa lub emalia alkidowa.

Farby alkidowe są niezastąpione do malowania wymagających powierzchni jak metal, beton, materiały drewnopochodne. Zabezpieczają je przed wilgocią, chronią przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. Są odporne na warunki atmosferyczne, trwałe, a przy tym zapewniają ciekawe efekty dekoracyjne. Nic dziwnego, że farbę ftalową wybiera się dziś do tak wielu różnorodnych zastosowań.

Czym są farby alkidowe?

Farby alkidowe znajdują zastosowanie w pracach malarskich na zewnątrz oraz wewnątrz budynków. Ich główny składnik to żywica alkidowa oraz olej, który nadaje farbie trwałość i z charakterystyczny połysk.

Farby ftalowe należą do farb rozpuszczalnikowych i stanowią nowocześniejszy rodzaj używanych wcześniej farb olejnych. Rozcieczalnikiem jest tu benzyna lakowa i ksylen. Spoiwem zaś – żywica alkidowa (żywica ftalowa). Kluczowym składnikiem są tu wspomniane wcześniej oleje. To dzięki nim farba alkidowa bardzo dobrze kryje, jest łatwa w aplikacji oraz ma gładką, gęstą konsystencję.

Czym jeszcze wyróżniają się farby ftalowe? Mają doskonałą przyczepność do wielu różnych rodzajów podłoża. Dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych – matowych i z połyskiem.

Jakie wady mają farby ftalowe? Są odporne na wilgoć, ale nie na rozpuszczalniki i substancje chemiczne. Nie powinny być stosowane do malowania elementów stale zanurzonych w wodzie – pod jej wpływem miękną. Nie należy ich używać również do pokrywania świeżych tynków oraz powierzchni ocynkowanych. W kontakcie ze środowiskiem zasadowym ulegają hydrolizie tłuszczów (zmydleniu). Dość długo schną, ponieważ wysychanie farb alkidowych następuje poprzez przyłączanie tlenu z powietrza. Oprócz tego mają intensywny zapach, a z czasem mogą stopniowo tracić swój połysk, ulegając kredowaniu.

Zalety stosowania farb alkidowych

Co decyduje o dużej popularności farb alkidowych? Zalety można mnożyć, ale dwie z nich przeważają nad resztą – uniwersalne zastosowanie oraz niski koszt.

Wspominany wyżej olej jest stosunkowo tani, co przekłada się też na korzystną cenę gotowego produktu na jego bazie. Ponadto olej nadaje malowanej powierzchni charakterystyczny połysk. Z tego powodu, produkty alkidowe często służą do malowania poręczy, ogrodzeń i innych elementów znajdujących się na zewnątrz budynków.

Wzorowe reagowanie oleju z innymi składnikami sprawia, że właściwości farb alkidowych można dowolnie kształtować i dostosowywać do własnych potrzeb.

Z tego powodu farby ftalowe są powszechnie wykorzystywane do wielu różnych zastosowań. Maluje się nimi metalowe przęsła oraz betonowe słupki ogrodzeń, balustrady, meble żeliwne czy inne elementy małej architektury ogrodowej.

Farby alkidowe doskonale zabezpieczają drewno przed wnikaniem wilgoci i pęcznieniem. Stosuje się je więc do zabezpieczania drewnianych powierzchni na zewnątrz – mebli ogrodowych, altan, pergoli. Trzeba jednak pamiętać, że farba ftalowa całkowicie zakryje słoje drewna.

Farny ftalowe znajdują zastosowanie także wewnątrz pomieszczeń. Maluje się nimi lamperie, drewniane panele, meble i inne powierzchnie z drewna, MDF-u, płyty wiórowej, metalu, betonu. Używa się ich do malowania mebli dziecięcych, ponieważ chronią je przed zniszczeniem, uderzeniami, zadrapaniami.

Rodzaje farb alkidowych (ftalowych)

Ze względu na zastosowanie, wyróżnia się kilka rodzajów farb alkidowych:

• farby alkidowe do drewna i metalu,
  
• farby alkidowe do betonu,
  
• farby alkidowe wewnętrzne,
  
• farby alkidowe zewnętrzne.

Do malowania ogrodzenia i innych metalowych, drewnianych lub betonowych elementów znajdujących się pod gołym niebem, wybierz emalię RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zapewni ona odporność na wilgoć oraz promienie UV.

Jeśli malujesz drewno, pamiętaj, że farby alkidowe przysłonią jego naturalne słoje. Jeśli chcesz je wyeksponować, wybierz impregnat (np. marki VIDARON).

Alkidowe farby przemysłowe a dekoracyjne

Farby alkidowe przemysłowe przeznaczone są – wbrew nazwie – do stosowania w przestrzeniach publicznych, w szczególności halach, warsztatach i magazynach. Uboga zawartość oleju w składzie powoduje, że mają słabszy połysk i matowe wykończenie, co sprawdza się w pomieszczeniach użytku publicznego. Farby alkidowe cenione są ze względu na wysoką odporność na ścieranie, tarcie, blaknięcie, odpryski oraz działanie warunków atmosferycznych.

Farby alkidowe dekoracyjne znajdują zastosowanie zarówno w mieszkaniach, domach, jak i przestrzeniach biurowych. Stosuje się je do malowania elementów wewnątrz budynku, gdzie tworzą efekt nasyconych i głębokich kolorów. Z powodzeniem możesz malować nimi także ogrodzenia, bramy i poręcze.

Zastosowanie i malowanie farbami alkidowymi

Farby alkidowe to funkcjonalne substancje o wielorakim zastosowaniu. Nadają się do malowania różnych powierzchni (drewnianych, metalowych, jak i betonowych), zarówno w pomieszczeniach, jak i pod gołym niebem.

Przed przystąpieniem do malowania farbą alkidową należy odpowiednio przygotować podłoże – to klucz do trwałości powłoki. Podłoże malowane farbą ftalową powinno być pozbawione, kurzu, rdzy, zanieczyszczeń, tłustych plam. Dobrze jest przemyć je benzyną ekstrakcyjną lub – w zależności od rodzaju malowanej powierzchni – np. preparatem do odtłuszczania metali. Jeśli stare powłoki są w złym stanie, należy je usunąć – dotyczy to też starych luźnych warstw poprzedniej farby.

Przed rozpoczęciem pracy starannie wymieszaj emalię. Dzięki temu masz pewność, że farba będzie miała gładką konsystencję, bez grudek. Jeśli masz dwa pojemniki farby z dwóch różnych partii produkcyjnych, najlepiej jest je wymieszać ze sobą, aby dały ten sam efekt dekoracyjny.

Jeśli zajdzie taka potrzeba i farba okaże się zbyt gęsta, użyj rozcieńczalnika do wyrobów olejnych i ftalowych. Rozcieńczalnikiem możesz też umyć narzędzie po skończonej pracy. Do mycia pędzli i innych narzędzi świetnie sprawdzi się także benzyna ekstrakcyjna.

Farby alkidowe nakłada się płaskim pędzlem o naturalnym, miękkim włosiu lub wałkiem wykonanym z materiałów odpornych na działanie rozpuszczalników. Aby nie stworzyć na malowanej powłoce pęcherzyków powietrza, wybierz wałek o drobnych porach w powłoce z pianki.

Podobnie jak w przypadku innych rodzajów farb, także farby alkidowe wymagają co najmniej nałożenia dwóch warstw, by uzyskany efekt był optymalny. Uważaj jednak z grubością warstwy, by nie przedłużać dodatkowo okresu schnięcia. Czas schnięcia farby uzależniony jest od temperatury oraz wilgotności powietrza. Przy temperaturze ok. 20-22°C i wilgotności powietrza ok. 50-55%, kolejną warstwę farby nakładaj po upłynięciu 24 godzin. Pamiętaj, że niska temperatura powietrza i wysoka wilgotność wydłużają czas schnięcia farby.

{{recomended-product}}

Farby alkidowe to uniwersalny produkt o szerokim zastosowaniu. Odporność na działanie warunków atmosferycznych sprawia, że ten produkt to dobry wybór do malowania powierzchni zewnętrznych. Pokryjesz nią zarówno elementy wykonane z drewna, metalu, jak i betonu. Jeśli masz zaś problemy z rdzewieniem metalowych powierzchni, zainteresuj się gruntoemalią RAFIL Prosto Na Rdzę. Nadaje się do jednowarstwowego malowania powierzchni stalowych, żeliwnych, metalowych, drewna i materiałów drewnopodobnych. Możesz wykorzystać ją także do renowacji starych powłok. Co ważne, nie wymaga gruntowania, co przyspieszy twoją pracę.