Metalowe drzwi to rozwiązanie o wielu zaletach. Aby służyły przez długie lata, niezbędna będzie jednak ochrona drzwi przed korozją. Jak przeprowadzić renowację drzwi metalowych? Sprawdź instrukcję.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych obejmuje przede wszystkim ich dokładne wyczyszczenie, odtłuszczenie, zabezpieczenie przed korozją i pomalowanie odpowiednią farbą. Jeśli dobrze zaplanujesz wszystkie zadania, praca przebiegnie sprawnie i efektywnie.

Sprawdź, jak odnowić stare drzwi metalowe i jaką farbą je pomalować. Podpowiadamy kolejne kroki renowacji drzwi metalowych. Doradzamy również, jak powinno wyglądać przygotowanie drzwi do malowania i jakich środków użyć.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych – od czego zacząć?

Odnawianie metalowych drzwi zacznij od wyboru odpowiedniej pory, przygotowania stanowiska i niezbędnych narzędzi.

W zależności od tego, jakiej farby użyjesz, ważne będzie dopilnowanie, by warunki pogodowe (jeśli będziesz malować na zewnątrz) były odpowiednie. Producenci środków do czyszczenia metalu, podkładów antykorozyjnych czy farb do powierzchni metalowych zawsze informują, w jakich warunkach należy przeprowadzać prace. Nie może być ani za zimno, ani za ciepło, ani za wilgotno, a to najczęściej oznacza, że:

• temperatura musi oscylować między 10 a 25°C,
  
• wilgotność względna powietrza nie powinna być wyższa niż 80%,
  
• nie powinno się malować drzwi metalowych, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo opadów lub mgły, a także, gdy wieje silny wiatr,
  
• temperatura drzwi powinna być wyższa o minimum 3°C od temperatury punktu rosy,
  
• drzwi nie należy wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Odnawianie metalowych drzwi przebiegnie sprawnie, gdy zabierzesz się za to w ciepły i suchy dzień.

Poza tym pamiętaj o tym, by odpowiednio przygotować stanowisko pracy. Drzwi najlepiej czyści się i maluje, gdy są zdjęte z zawiasów – dzięki temu możesz dotrzeć do najgłębszych zakamarków przy zawiasach, a do tego ustawić drzwi stabilnie, by nie ruszały się podczas Twojej pracy.

Przygotuj też odpowiednie produkty i narzędzia, takie jak:

• szczotka nylonowa, szlifierka lub gruboziarnisty papier ścierny,
  
• drobnoziarnisty papier ścierny,
  
• wałek i pędzel do malowania trudno dostępnych miejsc (im powierzchnia jest bardziej nierówna i chropowata, tym dłuższe powinno być włosie wałka),
  
• preparat odtłuszczający,
  
• podkład antykorozyjny,
  
• farba do malowania metalowych drzwi,
  
• odkurzacz lub inne narzędzie do odpylenia drzwi,
  
• ścierki i woda.

Jak przygotować drzwi zewnętrzne metalowe do renowacji?

Niezbędny etap przed renowacją drzwi metalowych to przygotowanie drzwi do malowania. Zaczynamy od starannego czyszczenia drzwi metalowych. Z elementów przeznaczonych do malowania usuń wszelkie zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność.

Do tego celu warto użyć produktu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud, tłuszcz, glony i mech, przygotowując podłoże do malowania. Kupujesz go pod postacią koncentratu do przygotowania 1,25% roztworu roboczego (pół litra koncentratu na 40 litrów wody). Środek ten zapewni odpowiednie odtłuszczenie powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych.

Elementem czyszczenia drzwi metalowych jest także ich zmatowienie drobnoziarnistym papierem ściernym. Jeśli drzwi są w złym stanie, należy całkowicie usunąć starą powłokę jedną z metod mechanicznych np. z pomocą drucianej szczotki, szpachelki, szlifierki kątowej czy opalarki. Dostępne są również metody chemiczne, choć środki chemiczne do usuwania starych powłok z metalu są bardzo toksyczne. Polecanym sposobem czyszczenia powierzchni przed malowaniem drzwi zewnętrznych jest też piaskowanie, czyli oczyszczanie metalu za pomocą silnego strumienia powietrza i piasku.

Jeśli nie usuniesz z metalu odchodzących płatów starej farby, zabrudzeń i tłustych osadów, nowa farba szybko zacznie się łuszczyć i odpadać. Z efektu konserwacji drzwi zewnętrznych nie będziesz więc zadowolony.

Po usunięciu starej powłoki drzwi trzeba odpylić i odtłuścić przy użyciu benzyny ekstrakcyjnej. Kolejny etap malowania drzwi zewnętrznych to nałożenie farby RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Zapobiegnie ona powstawaniu rdzy nalotowej i stworzy warstwę gruntującą dla właściwej farby.

Jaką farbą pomalować metalowe drzwi zewnętrzne?

Farba do malowania zewnętrznych drzwi metalowych powinna być przeznaczona do stosowania na takich właśnie powierzchniach. Nie możesz użyć emalii przeznaczonej do wnętrz lub innych typów podłoża.

Do konserwacji drzwi zewnętrznych sprawdzają się świetnie emalie chlorokauczukowe, takie jak farba RAFIL Chlorokauczuk. Taki rodzaj emalii tworzy na malowanej powierzchni wytrzymałą, elastyczną powłokę, odporną na działanie warunków atmosferycznych, uszkodzenia czy ścieranie. Malując metalowe powierzchnie emalią chlorokauczukową, należy pamiętać o zastosowaniu dedykowanego przez producenta podkładu chlorokauczukowego RAFIL. Połączenie emalii z odpowiednim podkładem antykorozyjnym sprawi, że farba ta skutecznie zabezpieczy drzwi zewnętrzne przed uszkodzeniami, niszczeniem czy rdzewieniem.

Jak wyczyścić metalowe drzwi zewnętrzne? Usuwanie rdzy i zabrudzeń?

Odnawianie metalowych drzwi należy zacząć od ich dokładnego wyczyszczenia, odtłuszczenia i usunięcia starych warstw farby (jeśli były pomalowane) oraz rdzy. Ten etap wymaga sporo precyzji i uwagi, ale jeśli na drzwiach pozostaną nierówności lub zabrudzenia, kolejne etapy nie przyniosą oczekiwanych rezultatów – farba będzie nietrwała, może się rozwarstwiać i pękać, a do tego drzwi będą po prostu wyglądały nieestetycznie.

Zanim przejdziesz do malowania metalowych drzwi, oczyść je z kurzu, piasku, plam i nalotów, a potem usuń słabo przywierające powłoki malarskie (lub całkowicie usuń starą farbę – wszystko zależy od tego, w jakim stanie jest metalowa powierzchnia). Pozbądź się rdzy – najlepiej przy pomocy szlifierki, nylonowej szczotki lub grubego papieru ściernego. Najdrobniejsze ogniska rdzy usuń drobnoziarnistym papierem ściernym. Na koniec obowiązkowo jeszcze raz umyj drzwi.

Ostatnim etapem czyszczenia metalowych drzwi wejściowych powinno być ich odtłuszczenie specjalnym preparatem np.: preparat do odtłuszczania RAFIL po to, by usunąć tłuste plamy czy resztki detergentów.

Ważne! Zwróć uwagę na zawiasy

Dokładnie wyczyść miejsca przy zawiasach oraz inne zakamarki drzwi. Musisz precyzyjnie usunąć pozostałości po smarze – w innym wypadku farba może nie trzymać się w tych miejscach, pękać i odpadać.

Jak pomalować drzwi zewnętrzne metalowe? Zacznij od podkładu

Renowacja metalowych drzwi zewnętrznych to nie tylko odnowienie ich wyglądu, ale też zabezpieczenie przed korozją i niszczeniem. Drzwi są stale narażone na działanie promieni słonecznych, wiatru, deszczu czy niskich i zmiennych temperatur. Jeśli chcesz, by efekty Twojej pracy utrzymały się jak najdłużej, zacznij od odpowiedniego podkładu, który wzmocni antykorozyjne właściwości emalii nawierzchniowej.

{{recomended-product}}

Ważne, by podkład pasował do emalii, jaką wybierzesz. Na przykład, jeśli będziesz malować drzwi farbą chlorokauczukową, wybierz produkt taki jak Podkład Chlorokauczukowy RAFIL. Podkład pod farbę tworzy elastyczną, matową powłokę, która zwiększa przyczepność i trwałość farby nawierzchniowej, a do tego zabezpiecza drzwi zewnętrzne przed korozją.

Wskazówka!

Przed renowacją drzwi metalowych zabezpiecz wszystkie elementy, które nie powinny zostać pokryte farbą, takie jak zamki czy klamki.

Na odpowiednio wyczyszczoną i zabezpieczoną powierzchnię możesz nakładać farbę. To, ile warstw położysz, zależy m.in. od efektu, jaki chcesz uzyskać. Zwykle rekomenduje się jednak położenie 2-3 warstw.

Konserwacja drzwi zewnętrznych z metalu to niezbędny zabieg, aby metalowa powierzchnia długo pozostała ładna i trwała. Z pomocą środków RAFIL malowanie drzwi metalowych jest proste i efektywne!

Myślisz o zmianie koloru dachu? Jedną z ważniejszych decyzji, jakie trzeba podjąć przed malowaniem, jest wybór farby. To od niej w dużym stopniu zależeć będzie nie tylko wygląd dachu, ale też jego odporność np. na rdzę, czynniki atmosferyczne czy uszkodzenia mechaniczne. Sprawdź, jaka farba na dach jest najlepsza i na co zwracać uwagę podczas wyboru emalii.

Najlepsza farba na dach po raz 1. Elastyczność i przyczepność do podłoża

Elastyczność jest jedną z najważniejszych cech emalii do dachów, w szczególności tych z blachy. Materiały, które zwykle wykorzystuje się do produkcji np. dachówek, „pracują” – kurczą się i rozszerzają pod wpływem temperatury. Jeśli farba nie będzie miała właściwości termoplastycznych, nie będzie dostosowywała się do zmian kształtów blachy i zacznie pękać. Pęknięcia z kolei otworzą drzwi wilgoci, która spowoduje korozję i przyczyni się do niszczenia pokrywy dachowej.

Jaką farbę na dach wybrać? Postaw np. na farbę RAFIL Radach, która charakteryzuje się dużą elastycznością i tworzy na malowanej powierzchni szybkoschnące, wytrzymałe powłoki.

Najlepsza farba na dach po raz 2. Odporność na uszkodzenia i warunki atmosferyczne

Dach przez cały rok jest narażony na działanie promieni słonecznych, deszczu, śniegu, wiatru, wysokich i niskich temperatur, a także na nagłe zmiany pogody. W dodatku jest to zwykle największa zewnętrzna płaszczyzna domu i bezpośrednio wystawiona na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. W związku z tym farba na dach powinna pełnić nie tylko funkcję dekoracyjną, ale też (a może przede wszystkim) ochronną. Przyjrzyjmy się najważniejszym właściwościom w tej kategorii.

Ochrona przed promieniowaniem UV

Jeśli wybierzesz nieodpowiednią farbę na dach, promienie słońca będą mieć negatywny wpływ zarówno na jej właściwości techniczne, jak i walory estetyczne. Najlepsze farby na dach pod wpływem słońca nie ulegają przebarwieniom i kredowaniu, nie pękają i nie kruszą się, a co za tym idzie – chronią dach przed pojawieniem się rdzy i zapewniają właściwe odprowadzanie wody, śniegu i brudu.
Wybierając farbę na dach, zwróć więc uwagę na to, by była odporna na działanie promieni UV.

Odporność na zmienne temperatury

Ta właściwość łączy się w pewnym stopniu z elastycznością farby. Jeśli emalia nie będzie pracować razem z powłoką dachową, zacznie się kruszyć i pękać. Zanim więc kupisz farbę, sprawdź, jakim warunkom atmosferycznym może sprostać. Jej właściwości nie powinny się pogarszać ani w niskich, ani w wysokich temperaturach, a nawet wtedy, gdy pogoda z dnia na dzień zmienia się diametralnie.
Podwyższoną odporność na zmienne warunki atmosferyczne i promieniowanie UV ma np. farba RAFIL Eko Radach, która długotrwale zabezpiecza malowane powierzchnie.

Ochrona przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi

Dobra farba na dach powinna nie tylko zachowywać swoje właściwości w skrajnych temperaturach, ale też być odporna na czynniki chemiczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Co może powodować takie uszkodzenia? Na przykład grad, zanieczyszczenia, spadające gałęzie, a nawet smog czy tzw. kwaśne deszcze. Farba powinna więc zapewniać wysoką ochronę powłoce dachowej.

Najlepsza farba na dach po raz 3. Uniwersalność

Bardzo dużym atutem najlepszych farb na dach jest ich uniwersalność. Dzięki temu, że emalie mogą być aplikowane na różne powierzchnie, do koloru dachu dopasujesz np. kolor parapetów, rynien czy ogrodzenia. A ponieważ powłoki dachowe są wykonywane z różnych materiałów, jeśli postawisz na farbę o szerokim zastosowaniu, będziesz mieć pewność, że sprawdzi się niezależnie od tego, czy powierzchnia dachu jest stalowa, ocynkowana, czy aluminiowa.

Farby, które są przeznaczone do wymienionych powierzchni, to wspomniane wcześniej RAFIL Radach. Obie emalie łączą w sobie funkcje gruntu i farby, w związku z czym pokrywanie dachu farbą gruntującą nie jest konieczne. Jeśli jednak chcesz mieć pewność trwałej ochrony antykorozyjnej, przed nałożeniem farby Radach pomaluj dach podkładem antykorozyjnym RAFIL.

Farba na dach – jak wybrać? Dodatkowe wskazówki

Dobre farby na dach, oprócz wymienionych wcześniej parametrów, mają też szereg innych zalet. Oto, na co jeszcze możesz zwrócić uwagę:

• Mnogość kolorów – dzięki dużej dostępności odcieni farb bez trudu dopasujesz kolor dachu np. do koloru elewacji.
  
• Krycie – sprawdź, ile warstw farby trzeba nałożyć, aby w pełni pokryć kolorem powierzchnię dachu. Upewnij się też koniecznie, jaki odstęp czasowy należy zachować przed nakładaniem kolejnych warstw.
  
• Szybkość schnięcia – niektóre farby, np. RADACH, są suche w dotyku już po około 60 minutach.

Niezależnie od tego, na jaką farbę postawisz, pamiętaj o tym, aby przed jej aplikacją przeczytać wskazówki dołączone do opakowania i postępować zgodnie z zasadami. Poza tym przed malowaniem należy dobrze przygotować powierzchnię – oczyścić ją i usunąć ogniska rdzy oraz odtłuścić. Dzięki temu farba w pełni zachowa swoje właściwości.

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

W porównaniu do nowoczesnych budynków z ciekawymi wizualnie ogrodzeniami betonowe płoty prezentują się mało atrakcyjnie. Nie poprawia tego łuszcząca się i odchodząca całymi płatami wyblakła farba. Zastanawiasz się, co zrobić, by twój zniszczony płot odzyskał dawny blask? Zobacz, jak pomalować betonowe ogrodzenie krok po kroku.

Malowanie betonowego ogrodzenia – o tym musisz pamiętać

Zanim chwycisz za pędzel i farbę, zadbaj o odpowiednie przygotowanie powierzchni ogrodzenia:

• Pozbądź się warstwy starej farby i organicznych zanieczyszczeń – pleśni, grzybów i wykwitów.
• Zadbaj, by pionowa powierzchnia ogrodzenia była możliwie płaska – wszelkie ostre rogi i wypukłości staraj się zaokrąglić.
• Zaimpregnuj wyczyszczoną powierzchnię.
• Przygotuj farbę.
• Uwzględnij warunki atmosferyczne przed rozpoczęciem pracy.

Czym wyczyścić ogrodzenie betonowe?

Oczyszczenie podłoża betonowego z warstwy starej farby, pleśni, grzybów i tłustych plam znacząco wydłuży żywotność nowej powłoki malarskiej – w skrajnych przypadkach wspomniane wyżej zanieczyszczenia mogą sprawić, że nowa powłoka w ogóle nie spełni swojej roli. Powierzchnia ogrodzenia w miarę możliwości powinna być pozbawiona wszelkich szczelin, rys i występków.

Do wyczyszczenia ogrodzenia z wierzchniej warstwy brudu i farby użyj stalowej drucianej szczotki. W przypadku uporczywych skaz np. występków spróbuj wykorzystać mechaniczne szczotki. Jeśli jednak twój płot najlepsze lata ma już za sobą, postaw na delikatne piaskowanie nawierzchni. Do usuwania tłustych plam najlepiej sprawdzi się zwykła bawełniana szmatka, wcześniej zanurzona w rozpuszczalniku.

Nowoczesną metodą czyszczenia betonowych nawierzchni, która zdobywa rosnącą popularność, jest czyszczenie wodą pod wysokim ciśnieniem.

Czym zagruntować ogrodzenie betonowe?

Gdy powierzchnia twojego ogrodzenia jest już wyczyszczona, czas na gruntowanie. Grunt wnika głęboko w strukturę betonu, wypełnia jego pory i w ten sposób wzmacnia konstrukcję, zapobiega pękaniu i wchłanianiu niszczącej wilgoci.

Ale czym zabezpieczyć ogrodzenie betonowe? Na rynku dostępnych jest wiele emulsji impregnujących, które możesz nałożyć samodzielnie, za pomocą pędzla lub natrysku. Niektóre z nich nie zmieniają koloru powierzchni. Jeśli więc zależy ci na zachowaniu wyglądu surowego betonu, poprzestań na nałożeniu warstwy impregnatu.

W ofercie producentów znajdziesz także emulsje ochronno-dekoracyjne, w różnych kolorach. Jeśli twoje ogrodzenie jest w dobrym stanie, taki mieszany produkt powinien zapewnić ogrodzeniu wystarczającą ochronę.

Czym malować ogrodzenie betonowe?

Wybierając farbę, pamiętaj, że będzie narażona na działanie różnych warunków atmosferycznych – silnego słońca, opadów deszczu, śniegu czy gradu. Jeśli płot znajduje się blisko ulicy, dodatkowo narażony jest na uderzenia ziarenek piasku i żwiru odpryskujących spod kół samochodów.

{{recomended-product}}

Odpowiednimi preparatami – przeznaczonymi do malowania powierzchni znajdujących się pod otwartym niebem – są emalie epoksydowe, np. RAFIL Na beton. RAFIL Na beton tworzy szybkoschnące, bardzo dobrze przyczepne do podłoża, które są odporne na ścieranie i uderzenia. Tworzy twarde i elastyczne, antypoślizgowe powłoki, które charakteryzują się dużą odpornością na działanie chemikaliów, takich jak: woda, woda morska, rozcieńczone kwasy, kwaśne i alkaliczne opary i gazy (H₂S, SO₂, CS₂, NH₃), ropa i produkty ropopochodne.

Malowanie płotu betonowego — jak zrobić to dobrze?

Rozpocznij od przygotowania farby: Dobrze ją wymieszaj – wystarczy, że zrobisz to ręcznie, jednak zwracaj uwagę na dokładność. Źle wymieszana farba może być powodem nierównego krycia, długiego okresu schnięcia lub obniżonej przyczepności powłoki.

Jeśli farba jest zbyt gęsta lub zamierzasz nakładać ją przy pomocy natrysku pneumatycznego, pamiętaj o rozcieńczeniu dodatkiem ok. 20 % rozcieńczalnika do wyrobów epoksydowych. Przefiltruj farbę tak, by pozbyć się kożucha, grudek i zanieczyszczeń.

Najwygodniejszą metodą nakładania farby, która jednocześnie zachowuje wysoką skuteczność, jest metoda natryskowa. Jeśli jednak nie masz odpowiednich narzędzi, wykorzystaj wałek lub pędzel. Wymieszaj dokładnie oba składniki emalii epoksydowej RAFIL Na Beton do uzyskania mieszaniny o jednorodnej konsystencji i jednolitym kolorze (bez smug). Mieszankę pozostaw do homogenizacji na około pół godziny. Po tym czasie możesz rozpocząć malowanie. Po zagruntowaniu podłoża odczekaj 4 godziny i nałóż pierwszą warstwę emaliiRAFIL Na Beton. Nakładanie farby rozpocznij od trudno dostępnych miejsc, a następnie przejdź do większych powierzchni. Czynności te wykonaj co najmniej dwa razy w odstępie 24 godzin.

Malowanie ogrodzenia a deszcz, czyli kiedy malować ogrodzenie betonowe?

Nie każda pogoda jest odpowiednia na prace malarskie. Farby i impregnaty najlepiej „czują” się w warunkach niskiej wilgoci powietrza. Jeśli planujesz remont ogrodzenia, pamiętaj, by wyznaczyć termin prac na późną wiosnę lub lato. Optymalna temperatura do malowania powinna wynosić od 10 do 35°C, a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 85%.

Malowanie betonowego ogrodzenia składa się z kilku etapów. Na początku dokładnie wyczyść malowaną powierzchnię. Następnie zabezpiecz ją impregnatem i dopiero wówczas przejdź do malowania. Uważaj jednak, by pogoda nie zniszczyła Twojej pracy.