Metalowe powierzchnie, które znajdują się na zewnątrz, każdego dnia są narażane na działanie czynników atmosferycznych – od opadów i siarczystego mrozu aż po upał i palące słońce. Aby jak najdłużej zachować nienaganną kondycję, powinny być w odpowiedni sposób zabezpieczane przed korozją. Najlepiej przy użyciu farby w zestawieniu z dedykowanym przez producenta odpowiednim podkładem. Przy użyciu produktów od tego samego producenta wszystkie warstwy będą ze sobą prawidłowo współpracować, a uzyskany efekt dekoracyjny będzie trwały. Sprawdź najlepsze połączenia!
Podkład chlorokauczukowy – co go wyróżnia?
Podkład chlorokauczukowy to specjalistyczny produkt, wykorzystywany do gruntowania powierzchni metalowych, znajdujących się na zewnątrz i narażonych na działanie warunków atmosferycznych.Po nałożeniu na wybraną powierzchnię, podkład tworzy elastyczną powłokę, która pełni dwie funkcje:
przylegając bezpośrednio do metalu, w pewnym stopniu izoluje go od powietrza oraz wody i częściowo przeciwdziała powstawaniu rdzy;
przygotowuje powierzchnię do malowania emalią chlorokauczukową, zapewniając jej doskonałą przyczepność. RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, stosowany pod emalię RAFIL Chlorokauczuk, zwiększa jej trwałość oraz właściwości antykorozyjne.
Podkład chlorokauczukowy na rdzę? Zastosowanie
Podkład chlorokauczukowy przeznaczony jest do gruntowania powierzchni stalowych oraz żeliwnych. Sięgnij po niego, jeżeli chcesz malować:
elementy architektury ogrodu – balustrady tarasowe, barierki przy schodach zewnętrznych czy przy werandzie,
urządzenia sportowe i rekreacyjne – bramki, kosze, huśtawki,
konstrukcje budowlane,
maszyny – rolnicze, ogrodnicze czy przemysłowe,
urządzenia mechaniczne i pojazdy – rower, hulajnogę, wózek.
Podkład możesz wykorzystać do malowania nowych powierzchni metalowych, a także do renowacji starych elementów. Nie stosuj jednak podkładu chlorokauczukowego bezpośrednio na rdzę (prosto na ognisko korozji) – wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.– wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.
Podkład chlorokauczukowy do betonu?
Jeżeli planujesz malowanie elementów betonowych, nie musisz używać podkładu. Emalia chlorokauczukowa może być stosowana bezpośrednio na podłoża betonowe (po co najmniej 4-tygodniowym sezonowaniu) lub na tynki cementowo-wapienne.
Jak używać podkładu chlorokauczukowego – wskazówki
nowe elementy, które nie były nigdy wcześniej malowane, oczyść do uzyskania tzw. srebrnego metalu;
stare powierzchnie dokładnie wyczyść, usuwając z nich stare, luźne fragmenty farby, kurz, brud oraz rdzę;
po usunięciu zanieczyszczeń odtłuść wszystkie metalowe elementy, używając Preparatu do Odtłuszczania RAFIL.
Na tak przygotowaną powierzchnię nałóż podkład chlorokauczukowy. Możesz użyć do tego celu pędzla, wałka lub natrysku (hydrodynamicznego lub pneumatycznego).
Ile warstw podkładu chlorokauczukowego?
W zdecydowanej większości przypadków wystarczy jedna warstwa podkładu. Jeżeli jednak malowana przez Ciebie powierzchnia jest wyjątkowo podatna na korozję (np. nieustannie narażona jest na kontakt z wodą), możesz zdecydować się na położenie dwóch warstw podkładu chlorokauczukowego.
{{recomended-product}}
Jaka farba na podkład chlorokauczukowy?
Podkład chlorokauczukowy dedykowany jest do używania pod emalię chlorokauczukową i tylko w takim połączeniu gwarantuje doskonałą trwałość oraz najlepsze efekty.Warstwa ochronna, zapewniana przez RAFIL Podkład Chlorokauczukowy i emalię RAFIL Chlorokauczuk, jest odporna na uszkodzenia mechaniczne (rysy, otarcia) oraz trudne warunki pogodowe. Dzięki temu długo i skutecznie zabezpiecza metal przed korozją.
Warto wiedzieć!
Podkład pod emalię zawsze wybieraj spośród produktów dedykowanych przez producenta. W ten sposób zyskujesz pewność, że produkty mogą być stosowane łącznie, dobrze ze sobą współpracują i realnie zwiększają swoje właściwości (trwałość, odporność na ścieranie etc.).
Podkład chlorokauczukowy, stosowany w duecie z emalią chlorokauczukową, to gwarancja pełnej i długotrwałej ochrony metalu przed korozją. Sięgnij po niego, aby zabezpieczyć to, co dla Ciebie ważne – ogrodzenie swojego domu, balustradę balkonu czy ulubiony rower.
Malowanie powierzchni ocynkowanej wymaga wiedzy, odpowiednich narzędzi oraz specjalistycznych produktów. W przeciwnym wypadku łatwo o popełnienie błędu, którego skutkiem może być trwałe uszkodzenie odnawianej powierzchni. Sprawdź, na co powinieneś uważać, jaką farbę wybrać i jak jej używać, aby prawidłowo pomalować ocynkowaną blachę.
Błąd 1: zwlekanie z malowaniem powierzchni ocynkowanej
Każdy rodzaj metalu (za wyjątkiem stali nierdzewnych, powstających na skutek kosztownego wytopu odpowiednich pierwiastków) jest podatny na korozję – naturalny proces powrotu do pierwotnego stanu, w jakim występuje w rudach. Wszelkie działania, które mają na celu ochronę metali przed korozją, tak naprawdę są w stanie jedynie spowolnić to nieuchronne zjawisko. Jedną z metod, która oferuje czasową ochronę metalu przed rdzą, jest cynkowanie – pokrywanie stali warstwą roztopionego cynku. W wyniku tego procesu blacha zostaje pokryta ochronną powłoką, która odcina dostęp czynników zewnętrznych i chroni metal przed postępowaniem procesu korozji. Niestety, ocynk jest zabezpieczeniem, które działa tylko czasowo. Jeżeli chcesz cieszyć się metalową konstrukcją przez długie lata, musisz zabezpieczyć ją dodatkową powłoką. Nie czekaj, aż na powierzchni stali pojawią się pierwsze ogniska korozji.
Błąd 2: Nieodpowiednia farba do malowania ocynku
Wiesz już, dlaczego niezbędne jest malowanie ocynkowanych powierzchni. Aby odpowiednio zabezpieczyć stal, nie możesz sięgać po przypadkową farbę – konieczny jest jednak specjalistyczny produkt. Emalia do ocynku powinna posiadać doskonałe właściwości ochronne:
zabezpieczać metal przed działaniem wilgoci,
chronić stal przed szkodliwym wpływem wysokich i niskich temperatur,
zapewniać powierzchni odporność na promieniowanie UV,
tworzyć powłokę odporną na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia).
Jaki produkt spełni wszystkie z powyższych wymagań? Nasza propozycja to RAFIL Radach – specjalistyczny produkt, przeznaczony do ochrony i dekoracji stali, aluminium i ocynku.
Malowanie ocynku – błędy przy wyborze farby
Nieodpowiednia emalia nie tylko nie zabezpieczy metalu w prawidłowy sposób, ale może nawet uszkodzić warstwę ocynku. Z tego powodu powinieneś zawsze wybierać tylko specjalistyczne produkty, przeznaczone do malowania tego konkretnego materiału.
Błąd 3: agresywne zabiegi na ocynkowanej powierzchni
Malowanie powierzchni metalowych wymaga szlifowania i odtłuszczenia. Niestety, postępowanie według tego schematu może się nie sprawdzić, kiedy masz do czynienia z ocynkiem. Warstwa cynku, którym pokryta jest blacha, sprawia, że powierzchnia ma niejednorodną, chropowatą strukturę. Rodzi to dwojakie problemy – z jednej strony nierównomierna powierzchnia sprawia, że przyczepność farby jest ograniczona (emalia może nie przylegać równomiernie do metalu, a powłoka może być nieszczelna). Z drugiej – w żadnym wypadku nie należy szlifować nierówności, ponieważ jest to równoznaczne ze zniszczeniem warstwy ocynku. Wystrzegać powinieneś się również silnych detergentów i agresywnych substancji, takich jak rozpuszczalniki, które mogą uszkadzać ochronną warstwę blachy ocynkowanej.
Błąd 4: nieodpowiednie przygotowanie powierzchni do malowania
Zakaz używania szlifierki czy drucianej szczotki nie oznacza, że powierzchnia do malowania, nie musi zostać odpowiednio przygotowana! Metal powinieneś dokładnie (i delikatnie!) oczyścić z brudu i śladów rdzy najlepiej za pomocą nylonowej szczotki i szpachelki, a następnie odtłuścić i wysuszyć. Jeżeli blacha była wcześniej malowana, usuń z niej luźne fragmenty starej powłoki. Pozostałą część powierzchni delikatnie przetrzyj drobnoziarnistym papierem ściernym.
{{recomended-product}}
Błąd 5: niepoprawne malowanie ocynku
Poważnym błędem jest nieuważne, niestaranne malowanie metalu. Szczególnie niekorzystnym zjawiskiem jest wielokrotne przeciąganie pędzlem w jednym miejscu – może to spowodować powstanie nierówności, która osłabi naniesioną powłokę. Wyjątkowo problematyczne w skutkach może być również niezachowanie odpowiednich przerw pomiędzy nakładaniem kolejnych warstw farby. Pamiętaj, że w przypadku emalii RAFIL Radach, po naniesieniu pierwszej warstwy powinieneś odczekać co najmniej 6 godzin, zanim nałożysz drugą warstwę emalii.
Beton dość jednoznacznie kojarzy się z materiałem wytrzymałym, a przez to trwałym. Praktyka szybko pokazuje jednak, że chociaż z pewnością to materiał o bardzo dobrych własnościach mechanicznych, to jego powierzchnia wcale nie jest wieczna. Zanieczyszczenia czy zbierająca się w mikroszczelinach woda – to wszystko powoduje powolne niszczenie struktury betonu. Czym skutecznie zabezpieczyć beton?
Wybierz z głową
Prawdopodobnie najbardziej ekstremalną formą poradzenia sobie z niszczeniem betonowej posadzki jest… ułożenie na niej płytek (oczywiście po odpowiednim przygotowaniu powierzchni). To rozwiązanie z pewnością miałoby sens, gdyby tylko nie było nie tylko bardzo czasochłonne, ale też horrendalnie drogie w stosunku do innych możliwości. Przyjrzyjmy się zatem produktom, jakie są dostępne w sklepach, a które pomogą chronić betonowe powierzchnie.
Żywica?
Żywice syntetyczne to substancje, które znalazły zastosowanie w wielu gałęziach nauki czy przemysłu. Przede wszystkim żywice epoksydowe cechują się bardzo dobrymi parametrami oraz tworzeniem bardzo szczelnej, doskonale przylegającej do powierzchni powłoki.
Żywica to jednak dobry produkt pod pewnym specyficznym warunkiem – jeśli zależy ci na pozostawieniu widocznej surowej powierzchni. W praktyce sama żywica do zabezpieczania betonu jest stosowana raczej rzadko, większe zastosowanie znajdując w stolarstwie, gdzie przezroczystość warstwy ochronnej faktycznie jest pożądana.
Czy warto używać impregnatu?
Impregnaty do betonu to kolejna pozycja na liście środków, których możemy użyć. Decyzja o wyborze tego środka powinna być podyktowana warunkami, na jakie narażona będzie betonowa powierzchnia. Impregnaty tworzą cienką warstwę ochronną, która nie cechuje się zbyt wysoką wytrzymałością – wnika jednak w głąb betonu, bardzo dobrze zabezpieczając go przed wilgocią. To dobry wybór do zastosowania na pionowych powierzchniach, które nie będą narażone na ścieranie czy nacisk.
Warto jednak pamiętać, by wybrać produkt, który zapewni paroprzepuszczalność – najczęściej na bazie związków krzemoorganicznych. Brak tej cechy sprawi, że para próbująca przeniknąć przez beton (jeśli to na przykład ściana zewnętrzna, narażona szczególnie w zimie na duże różnice temperatur po obu stronach) dosłownie zniszczyć naniesioną powłokę, a tym samym pozbawić beton ochrony.
Farby – tak, ale odpowiednie
Tradycyjne farby do malowania ścian pełnią głównie funkcję estetyczną – nic dziwnego, ściany raczej nie są narażone na obciążenia czy ścieranie, dlatego nie jest istotne zapewnienie im odpowiedniej ochrony chemicznej czy mechanicznej. Wybór farb specjalistycznych jest jednak szeroki – te na bazie żywicy są przeznaczone właśnie dla ciebie, jeśli zależy ci na odpowiednim zabezpieczeniu betonowych powierzchni.
{{recomended-product}}
Wybór odpowiedniego rodzaju farby do betonu zależy od tego, co i gdzie chcemy pomalować. Farby epoksydowe, np. emalia epoksydowa RAFIL Na Beton, są bardzo wytrzymałe mechanicznie i chemicznie, ale nieodporne na promieniowanie UV, przez co ich zastosowanie na zewnątrz wymaga dodatkowego zabezpieczania odpowiednim lakierem. Wówczas sięgnij po lakier poliuretanowy RAFIL Na Beton, który, dzięki efektywnej penetracji porowatego podłoża oraz doskonałej przyczepności, wzmacnia je i uszczelnia. Dodatkowo tworzy jednolitą, gładką powłokę, która będzie estetyczna, szczelna i łatwo utrzymasz ją w czystości.
Farby epoksydowe to z pewnością dobry wybór na posadzkę w warsztacie lub garażu, a także w innych pomieszczeniach, w których ryzyko zabrudzenia podłogi jest szczególnie duże. Warto jednak pamiętać, że farby epoksydowe są powszechnie stosowane w przemyśle, gdzie narażone są na naprawdę trudne warunki. Być może w przydomowym warsztacie nie będzie nam potrzebna aż tak skuteczna i trwała powłoka, a zakup bardziej ekonomicznej farby okaże się równie dobrym wyborem?
Farby poliuretanowe cechują się mniejszą wytrzymałością – to jednak dobry wybór, jeśli chcesz pomalować miejsce zacienione na zewnątrz. W tej roli sprawdzą się także farby alkidowe, cenione za bardzo dobry stosunek ceny do jakości, należy jednak pamiętać, że nie powinny być używane w miejscach, gdzie poziom wilgoci jest stale wysoki lub istnieje ryzyko ciągłego kontaktu z wodą. Nie nadają się także do malowania powierzchni silnie nasłonecznionych.
Nie da się ukryć, że czynników, które warunkują wybranie odpowiedniej formy zabezpieczenia betonu jest wiele. Nasze preferencje dotyczące koloru, natężenie ruchu, łatwość czyszczenia, odporność na konkretny rodzaj zabrudzeń – to wszystko definiuje rodzaj produktu, który powinieneś wybrać.
Prawdopodobnie najbardziej popularnym rozwiązaniem wciąż pozostają farby na bazie żywic syntetycznych, jednak i tutaj warto pamiętać, że odpowiedni rodzaj farby także zależy od tego, gdzie i w jakim celu chcemy ją wykorzystać. Na pewno dobrze zastanowić się przed malowaniem powierzchni zewnętrznych, narażonych na działanie światła słonecznego – w przypadku pomieszczeń wybór jest znacznie szerszy i uzależniony od naszych potrzeb i budżetu przeznaczonego na remont.
Planujesz malowanie ogrodzenia? Koszt takiej pracy zależy od wybranego rodzaju farb do ogrodzenia i innych produktów, od wielkości płotu i zakresu prac, w tym przygotowania ogrodzenia do malowania. Jak to policzyć? Podpowiadamy!
Chcesz odnowić ogrodzenie wokół domu i zastanawiasz się, ile kosztuje malowanie ogrodzenia metalowego, z siatki, z drewna czy z betonu? Sprawdź, co wziąć pod uwagę, tworząc kosztorys, a także jakie są ceny farb, impregnatów i innych produktów do renowacji ogrodzeń. Jako przykład posłużą nam niezawodne produkty RAFIL.
Co uwzględnić w kosztorysie malowania ogrodzenia – ceny, metraż, narzędzia, farby
To, ile kosztuje malowanie ogrodzenia, zależy od kilku czynników. Koszty mogą się różnić w zależności od surowca, z jakiego wykonano płot, a także jego wielkości, konstrukcji i stanu. Najwięcej farby oraz impregnatów zużyjesz, malując pełny płot, np. betonowy czy drewniany, najmniej na pomalowanie ogrodzenia z siatki. Cena będzie też uzależniona od sposobu malowania i użytej do tego techniki, a także od kosztów impregnatów i farb oraz cen narzędzi (jeśli ich nie masz).
Za najwydajniejsze i najefektywniejsze uchodzi malowanie natryskowe przy użyciu specjalnego pistoletu, jednak jeśli nie masz takiego sprzętu, do kosztorysu należy doliczyć cenę jego zakupu lub wypożyczenia, co podniesie ostateczny koszt malowania ogrodzenia.
Kiedy warto pomalować ogrodzenie natryskowo? Malowanie pistoletem malarskim jest znacznie szybsze niż pędzlem. Możesz pokryć farbą dużą powierzchnię w krótkim czasie, co oszczędza czas i wysiłek. Co więcej, malowanie natryskowe zapewnia równomierne i gładkie wykończenie, wolne od smug i zacieków. Jest to szczególnie ważne w przypadku dużych powierzchni takich jak ogrodzenia. Pistolet malarski pozwala również na dokładne pokrycie trudno dostępnych miejsc jak narożniki i zakamarki.
Ile kosztuje sprzęt do malowania natryskowego? Najprostsze i najmniejsze zestawy znajdziesz już za kilkaset zł. Lepszej jakości sprzęt to kwota kilku tysięcy zł. Profesjonalny – nawet kilkunastu tysięcy. Przy jednorazowym malowaniu ogrodzenia koszt ten może okazać się za wysoki. W takim wypadku lepiej sprzęt wypożyczyć. Cena wynajmu sprzętu zaczyna się od ok. 100 zł za dobę.
Pamiętaj też, że nie wszystkie rodzaje farb do ogrodzenia nadają się do metody natryskowej – sprawdź to przed rozpoczęciem prac.
Malowanie proszkowe ogrodzenia – cena
Malowanie proszkowe to skuteczny i efektywny sposób malowania powierzchni aluminiowych, żeliwnych czy stalowych. Ceny takiego malowania są zróżnicowane i uzależnione m.in. od rodzaju podłoża czy ogólnego stanu powierzchni przed malowaniem.
Cena malowania proszkowego ogrodzenia z surowej stali to zwykle około 30 zł/m2. Jeśli malowanie poprzedzone jest nałożeniem podkładu, wówczas cena może wzrosnąć nawet dwukrotnie. Jeśli konieczne jest także wykonanie piaskowania ogrodzenia, do ostatecznej kwoty należy zwykle doliczyć 20-30 zł za m2. Stawki te mogą się oczywiście różnić w zależności od oferty danego wykonawcy.
Co daje malowanie proszkowe? Zapewnia doskonałą ochronę przed rdzą i korozją, nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Jest to szczególnie ważne w przypadku ogrodzeń metalowych, które są narażone na działanie czynników związanych z wilgocią, mrozem czy promieniowaniem UV. Powłoka proszkowa jest bardzo twarda i odporna na zarysowania, uderzenia i pęknięcia. Dzięki temu ogrodzenie będzie wyglądać lepiej przez dłuższy czas. Powłoka proszkowa jest również odporna na działanie wielu chemikaliów, co czyni ją idealnym wyborem dla ogrodzeń w miejscach narażonych na działanie soli, detergentów lub innych substancji chemicznych.
Jak liczyć malowanie ogrodzenia? Ceny farb, gruntów i impregnatów
By oszacować koszty malowania, należy zmierzyć powierzchnię ogrodzenia i sprawdzić wydajność farby, której będziesz używać. Informacje na ten temat znajdziesz na kartach technicznych produktów malarskich.
Dobre farby do metalu, takie jak RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, mają wydajność do 10 m2/l. Farby do betonu mogą mieć wydajność do 12 m2/l. Produkty do drewna, takie jak bejce czy lakierobejce, wystarczają zwykle na pomalowanie większej powierzchni, ale warto pamiętać, że nie zapewniają one 100% krycia. Dla porównania litr lakierobejcy może wystarczyć na pomalowanie do 20 m2 ogrodzenia, a litr bejcy aż do 80 m2 ogrodzenia. Pamiętaj jednak, że podane przez producenta parametry dotyczą jednej warstwy, a najczęściej ogrodzenie trzeba pomalować minimum dwa razy.
Jak liczyć malowanie ogrodzenia? Ceny farb są uzależnione od ich rodzaju, parametrów technicznych czy producenta. Na przykład 1 l antykorozyjnej farby do metalu czy gruntoemalii do dachów, rynien i parapetów (którą pomalujesz także ogrodzenie metalowe i z siatki) może kosztować około 38-45 zł. Podobne są koszty farb do betonu. Litr dobrej lakierobejcy to 40-50 zł, a litr bejcy to 35-45 zł. Do kosztów farby należy doliczyć też koszty impregnatów lub gruntów oraz ewentualnie lakierów. Ceny impregnatów ochronnych do drewna oscylują zwykle w przedziale 10-20 zł/l. Litr gruntoemalii na rdzę może kosztować 30-35 zł, a koszt litra lakieru to średnio 20-30 zł.
Ile kosztuje malowanie ogrodzenia? Cena dodatkowych materiałów
Aby odnowić ogrodzenie, często potrzebne są nie tylko farby, impregnaty czy grunty. W zależności od tego, z czego wykonany jest Twój płot, warto wziąć też pod uwagę możliwość zakupu środków, takich jak:
szpachla do drewna, dzięki której wypełnisz ubytki w drewnie – może kosztować około 10 zł za opakowanie o pojemności 250 ml;
preparat odrdzewiający do usuwania ognisk rdzy oraz preparaty antykorozyjne – ceny są urozmaicone. Na rynku dostępne są preparaty w cenie 20 zł/l oraz środki o pojemności 0,5 l w cenie 60-70 zł;
zaprawa wyrównująca lub mieszanka cementu, piasku i wody do uzupełniania ubytków w ogrodzeniu betonowym – produkty te nie są zwykle drogie. Na przykład worek cementu kupisz już za 15 zł, a zaprawę wyrównującą za 15-30 zł;
benzyna ekstrakcyjna lub środek do usuwania plam z metalu – nawet 5 zł za 0,5 l.
Pamiętaj też, by do kosztów malowania ogrodzenia doliczyć cenę narzędzi, takich jak wałki, pędzle, kuwety, papier ścierny, szczotka do usuwania rdzy, odzież ochronna, rękawiczki czy okulary.
Podsumowanie
Oszacowanie kosztów malowania ogrodzenia należy zacząć od starannego zmierzenia powierzchni ogrodzenia i sprawdzenia, jakich zabiegów wymaga przygotowanie ogrodzenia do malowania.
Drugi etap to wybór właściwego rodzaju farby do ogrodzenia. Z gamy produktów RAFIL polecamy:
RAFIL Do Bram i Ogrodzeń — antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na uderzenia. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Aby zapewnić pełną ochronę przed korozją, stosuj ją z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny.
RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Może być również stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Bardzo odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne.
RAFIL Prosto Na Rdzę — specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Nadaje się do nakładania na niewielkie ogniska rdzy. Zwiększona odporność na działanie trudnych warunków atmosferycznych.
Regularne malowanie metalowego ogrodzenia to inwestycja, która się opłaca. Chroni ogrodzenie przed uszkodzeniami, poprawia jego wygląd i wydłuża żywotność. Zaplanuj budżet na to zadanie, wybierz farby RAFIL i Ciesz Się Swoim Odnowionym Ogrodzeniem!
Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.
Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:
agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
aspekty ekonomiczne
Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.
Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.
Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.
Rodzaje zanieczyszczeń
Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.
Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.
Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.
Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.
Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.
Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.
Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.
Metody oczyszczania mechanicznego
Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:
skrobanie
młotkowanie
szczotkowanie
szlifowanie
oczyszczanie płomieniowe
obróbkę strumieniowo–ścierną
Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:
metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych
Oczyszczanie ręczno-mechaniczne
Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.
Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.
Obróbka strumieniowo–ścierna
Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.
Rodzaje obróbki:
otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
hydrodynamiczne (10–200 MPa)
odśrodkowe (koła wirnikowe)
Na efekt oczyszczania wpływa:
ciśnienie sprężonego powietrza
kąt nachylenia strumienia ścierniwa
odległość dyszy od powierzchni
rodzaj i kształt dyszy
rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa
Oczyszczanie fizykochemiczne
Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:
odtłuszczania rozpuszczalnikowego
mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego
Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:
zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
brud (kurz, piasek)
zanieczyszczenia jonowe
rdzę
Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:
a) Ze względu na sposób:
ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)
b) Ze względu na zastosowany środek:
rozpuszczalniki organiczne
środki alkaliczne i kwaśne
środki powierzchniowo czynne
Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.
Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych
Najczęstsze zanieczyszczenia:
rdza
zgorzelina walcownicza
oleje i smary
kurz, pył
luźne stare powłoki
wilgoć
topniki, żużel
chemikalia (detergenty, sole)
opiłki żelaza
Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.
Proces czyszczenia:
Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową
Normy:
ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość
Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1
Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):
Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")
sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym
Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.
Zabezpieczenie blachy aluminiowej
Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:
elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)
Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.
Przygotowanie do malowania:
oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym
Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych
Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:
gładkość powierzchni
dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów
To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:
brak przyczepności
marszczenie
zniszczenie powłoki
Najczęściej stosowane przygotowanie:
wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność
Przygotowanie podłoża betonowego
Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:
czyste
bez rys, występów i szczelin
o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego
Wymagania:
wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
beton powinien być odpylony i odtłuszczony
tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie
Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.
Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża
Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.
Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:
czyste
gładkie
równe
bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń
Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.
Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.
