Meble ogrodowe wykonane w całości lub częściowo z betonu mają wiele zalet. Najważniejszą z nich jest długowieczność i wytrzymałość. Betonowa ławka może być na dodatek prawdziwą ozdobą. Podpowiadamy, jaką ławkę betonową ogrodową wybrać i jak później o nią dbać, aby służyła długie lata. 

Ławka betonowa to mebel niezbędny w każdym ogrodzie. Dzięki wygodnemu siedzisku można odpocząć i cieszyć się urokiem działki. Ma swoje zalety praktyczne, a odpowiednio dobrana, stanowi także ciekawy element dekoracyjny, podkreślający wygląd całego ogrodu. Na rynku dostępnych jest wiele modeli betonowych ławek ogrodowych – z oparciem lub bez, w różnorodnych wzorach, rozmiarach i technikach wykonania.

Wybór odpowiedniej ławki betonowej

Nie jest dużą przesadą stwierdzenie, że ławka betonowa to mebel na całe życie. Mocna i wytrzymała, może służyć długie lata. Dlatego przed zakupem warto dobrze się zastanowić i wybrać model odpowiedni zarówno pod względem funkcjonalności, jak i wyglądu.

Jakie rodzaje ławek betonowych ogrodowych można wybrać? Najprostszym rodzajem ławek są popularyzujące się ostatnio betonowe, monolityczne, prostokątne bloki, wykonane z betonu architektonicznego. W zasadzie prościej się już nie da! Co ciekawe, takie minimalistyczne, proste formy mogą być niezwykle ozdobne. Pasują zarówno do niemal pustych przestrzeni miejskich placów, jak i – na zasadzie kontrastu – do buchających różnorodnością ogrodów. Minusem wersji monolitycznych jest ich dość duża waga, nawet jeśli wykonano je w technice pozostawiającej puste wnętrze.

Popularne zarówno w przestrzeni publicznej, jak i na prywatnych posesjach czy ogrodach, są ławki betonowe bez oparcia. Znajdziesz tu zarówno proste, geometryczne wzory, jak i bardziej ozdobne, formowane w różnego rodzaju kształty. Dopełnieniem takiego siedziska często bywa drewno, które podnosi komfort użytkowania.

Klasyczna ławka kojarzy się nam jednak najczęściej w wersji z oparciem. Na takim meblu można usiąść naprawdę wygodnie. Ławka betonowa z oparciem zapewnia prawdziwy relaks i odpoczynek. W przypadku takich modeli również dostępna jest ogromna gama wersji i stylów. Proste geometryczne kształty sprawdzają się w przestrzeniach publicznych, a do ogrodów inwestorzy wybierają często wersje bardziej wymyślne, ażurowe, z wyglądu lekkie, często półkoliste lub o artystycznie zaburzonej symetrii.

Warto wspomnieć także, że ławki ogrodowe z powodzeniem mogą pełnić dodatkowe funkcje. Dostępne są modele zintegrowane z betonową donicą lub kwietnikiem, które stwarzają ciekawe możliwości aranżacyjne. Niektóre produkty to już nie tyle ławki, co bardziej uniwersalne siedziska lub leżanki albo ogrodowe niskie ławko-stoliki.

Zarówno wśród wersji bez, jak i z oparciem, wyróżnić można modele, w których siedzisko jest wykonane z betonu oraz takie, gdzie z tego materiału wykonane są jedynie nogi lub podpory ławki. Zazwyczaj drugim materiałem jest drewno, a elementy drewniane pojawiać się mogą przy wszystkich rodzajach ławek – od wersji klasycznych, po ozdobne, a także jako uzupełnienie minimalistycznych betonowych bloków. To ważne, ponieważ obecność drewna, które jest mniej odporne od betonu, rzutuje później na trwałość ogrodowego mebla, tempo jego starzenia oraz dostępne sposoby napraw i konserwacji.

Przygotowanie ławki do użytkowania

Jeżeli wybierzesz już swój wymarzony model, najlepiej pasujący do Twojego domu lub ogrodu, warto odpowiednio przygotować się do instalacji ławki. Trzeba pamiętać, że duży betonowy mebel może być trudny do częstego przestawiania, dlatego miejsce do jego ustawienia wypada wybrać naprawdę rozważnie. 

Podczas ustawiania warto przewidzieć np. przyszły wzrost roślin. Miejsce przy ogrodowej ścieżce, aktualnie łatwo dostępne, w przyszłości może zmienić się w zielony gąszcz, który stworzą np. rozrastające się krzewy. To dość częsty błąd początkujących właścicieli ogrodów, którzy "gubią" później swoje meble wśród rozrastającej się roślinności.

Ławka betonowa ogrodowa zazwyczaj sporo waży, dlatego ważne jest ustawienie jej na stabilnym, twardym podłożu. Posadowienie na miękkiej ziemi lub trawniku może sprawić, że szybko zacznie się zapadać lub przechylać. Przed ustawieniem mebla grunt można dodatkowo ubić ręcznie lub zagęścić maszynowo.

Pamiętaj, że choć beton to wytrzymały materiał, ma swoje ograniczenia. Wiadomo, że latem dobrze odpoczywa się w chłodnym cieniu drzew. Betonowej ławki ogrodowej nie stawiaj jednak w miejscach zbyt zaciemnionych i wilgotnych. Dlaczego? W takich warunkach dobrze rozwijają się mchy, porosty i grzyby, które z czasem mogą zacząć osiadać na powierzchni betonu. Doprowadzi to do jego przebarwień, a w perspektywie nawet uszkodzeń. Jeszcze gorzej takie warunki znosi wykorzystywane w konstrukcji ławek drewno.

Regularne czyszczenie i konserwacja ławki

Ławki i inne betonowe meble to w zasadzie wyposażenie wprost stworzone do znoszenia trudnych warunków pogodowych, takich jak deszcz, śnieg, upał czy mróz. Nikt nie chowa ich pod dach na zimę. Trzeba pamiętać o odpowiedniej konserwacji i czyszczeniu zarówno betonu, jak i drewna oraz metalu.

Przynajmniej raz w roku, najlepiej w ciepły letni lub wiosenny dzień, betonowe elementy ławki dobrze jest umyć za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża i szczotki. Można zastosować też lekki detergent, chociażby płyn do mycia naczyń. Pozwoli to usunąć z powierzchni betonu odkładające się zabrudzenia i odświeżyć konstrukcję. 

Umyć można także elementy drewniane, jednak w ich przypadku przyda się częstsze malowanie. Drewno na ławce zakonserwować można którymś z gamy produktów dostępnych na rynku. Konserwację betonu przeprowadza się natomiast z wykorzystaniem innych produktów.

Ochrona ławki przed warunkami atmosferycznymi

Beton warto dodatkowo zabezpieczyć odpowiednim środkiem. Dzięki temu powierzchnia materiału będzie lepiej chroniona i odporna na oddziaływania pogodowe oraz czynniki biologiczne. 

Jeżeli zechcesz zachować naturalny kolor betonu, najlepszym rozwiązaniem będzie malowanie bezbarwnym lakierem poliuretanowym RAFIL Na Beton. To dwuskładnikowy preparat, który łatwo nakłada się pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Doskonale sprawdza się w zabezpieczaniu elementów betonowych na zewnątrz, nadając dodatkowo świeży połysk. Na powierzchni betonu powstanie dodatkowa twarda i elastyczna powłoka ochronna, zabezpieczająca także przed kruszeniem, wycieraniem i zarysowaniami.

Malowanie i renowacja ławki betonowej

Ławkę betonową z oparciem lub bez można też pomalować na kolorowo. Warto to zrobić w dwóch sytuacjach. Po pierwsze – kiedy beton będzie wykazywał oznaki zużycia, po drugie – kiedy zechcesz zmienić coś w wystroju ogrodu lub podwórza. 

Malowanie w kolorze umożliwiają produkty z oferty marki RAFIL. Duże możliwości estetycznego malowania ogrodowych ławek betonowych daje RAFIL Chlorokauczuk. Tą farbą można malować zarówno elementy betonowe, jak i wykonane z metalu. Dzięki temu, w przypadku ławki wykonanej z tych materiałów, jednym produktem można zabezpieczyć całość. Farba chlorokauczukowa występuje w dwudziestu kolorach, przed osobami z zacięciem artystycznym otwierają się więc szerokie możliwości. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy konserwacji jednej ławki skorzystać z kilku barw!

Co do kwestii technicznych związanych z malowaniem, zawsze warto wcześniej umyć ławkę lub przynajmniej wytrzeć. Jednocześnie zwróć uwagę na ewentualne uszkodzenia i ubytki. Zanim sięgniesz po pędzel, spękania i otarcia wypełnij betonem lub masą szpachlową.

Twoja betonowa ławka ogrodowa może być zarówno użyteczna, jak i estetyczna. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby co sezon fantazyjnie zmieniać wygląd tego i innych ogrodowych mebli. Pomogą w tym produkty RAFIL, które doskonale chronią, są niezwykle wydajne, a przy okazji są łatwe w użyciu. Dzięki nim Twój ogród będzie jeszcze piękniejszy.

Korozja to główne zagrożenie dla metalu w domu, warsztacie i ogrodzie. Na szczęście odpowiedź na pytanie: jak zabezpieczyć metal przed korozją, nie jest trudna, a sposobów takiej ochrony jest naprawdę wiele. Prezentujemy je niżej.

Korozja metali to proces ich niszczenia na skutek utleniania. Zachodzi zazwyczaj dość powoli, ale nie musi to być regułą. Co ważne, istnieją różne rodzaje korozji – zależy to od rodzaju metalu oraz środków korodujących, które na niego oddziałują.

W artykule znajdziesz informacje, jakie są sposoby ochrony przed korozją metali. Podpowiemy, jak zabezpieczyć metal przed korozją i jak zadbać, aby ochrona była długotrwała. 

Zrozumienie korozji – przyczyny i skutki

Najczęściej występującym rodzajem korozji metali jest rdzewienie żelaza i zawierającej go stali. Na powierzchni metalu pojawia się warstwa rdzy, która zawiera utlenione cząstki żelaza. Jedną z właściwości żelaza jest dość łatwe wiązanie się z tlenem, więc można powiedzieć, że korozja jest wpisana w naturę tego materiału. 

Rdzewieniu sprzyjają określone warunki. Korozję powoduje duża wilgotność oraz woda z deszczu i śniegu. Na tempo korodowania mogą mieć też wpływ zbyt niskie lub zbyt wysokie temperatury. Utlenianie metalu wywołuje także oddziaływanie substancji kwaśnych lub zasadowych, a także wielu substancji chemicznych. W życiu codziennym istotnym czynnikiem korodującym bywa również sól, wykorzystywana np. do odladzania ulic i chodników.

Korozja metali powoduje stopniowe osłabienie ich struktury. Korodujący element metalowy traci swoje właściwości, w tym wytrzymałość i odporność na uszkodzenia oraz zużycie. Mocno skorodowane wyroby metalowe rozpadają się i pękają. Oznacza to, że przedmioty, meble, wyposażenie wnętrz, a także budowle i konstrukcje, w których wykorzystano metalowe części, są potencjalnie narażone na uszkodzenie. Dlatego tak ważne są skuteczne sposoby zapobiegania korozji.

Wybór odpowiednich środków ochronnych przeciwko korozji

W walce z korozją metali wspomaga nas cała gama dostępnych metod i środków. 

Podstawowym, odkrytym już dawno sposobem ochrony przed korozją jest stosowanie stopów metali. Dobrym przykładem jest stal, która w licznych odmianach zawiera domieszki różnych innych metali i pierwiastków. Stopy uzyskiwane w ten sposób bywają znacznie odporniejsze na rdzewienie.

Na etapie produkcji wyrobów metalowych podatnych na korozję często pokrywa się je cienką warstwą innych metali. Dzieje się to w procesie tzw. galwanizacji, kiedy element stalowy można pokryć np. warstwą chromu czy cynku. Ten proces zabezpieczania ma jeszcze dodatkową zaletę – poprawia wygląd malowanych przedmiotów.

W przypadku wyrobów metalowych istotne są też sposoby zapobiegania korozji, które można zastosować, kiedy ten proces już nastąpi. Przeciwdziałać rdzewieniu można poprzez nakładanie na metal zabezpieczających powłok. W przypadku bardziej zaawansowanych technologii, możliwe jest np. pokrycie elementów warstwą plastiku lub żywicy. Natomiast w zasięgu praktycznie każdego użytkownika jest po prostu malowanie odpowiednią farbą do metalu lub lakierem zabezpieczającym.

Gama farb, żywic i lakierów do metalu dostępnych na rynku jest naprawdę imponująca. Różnią się one przede wszystkim zastosowaniem, ale także składem chemicznym oraz właściwościami. 

Najpopularniejsze z nich to produkty chlorokauczukowe, epoksydowe, poliuretanowe, akrylowe i wiele innych. Wybierając środek ochronny, należy przede wszystkim sprawdzić, czy nadaje się do określonego metalu i jego wyrobów. Od składu chemicznego będzie zależeć sposób postępowania z daną substancją, jej ewentualnego rozcieńczania i malowania.

Praktyczne sposoby czyszczenia metalu przed zabezpieczeniem

Sposoby ochrony przed korozją zależą od czasu, w którym chcemy dany element zabezpieczyć. W przypadku nowych wyrobów metalowych malowanie zabezpieczające ma przede wszystkim charakter prewencyjny. Metal w dobrym stanie, prawidłowo pomalowany, może nie podlegać korozji nawet przez dziesiątki lat. 

Czyszczenie nowych elementów, zanim przystąpi się do ich malowania, polega przede wszystkim na usunięciu ewentualnych zabrudzeń i odtłuszczeniu. Ta druga czynność jest szczególnie ważna, ponieważ niektóre elementy metalowe po procesie produkcji mogą być pokryte warstwą chemicznego osadu lub smaru, np. ropopochodnego. To także sposób ich zabezpieczania na etapie wytwarzania. 

Dlatego przed przystąpieniem do malowania każdy, nawet nowy element metalowy należy odtłuścić przy pomocy odpowiedniego rozpuszczalnika. Zazwyczaj stosuje się różne rodzaje benzyn.

Metal z wyraźnymi śladami rdzy należy w miarę możliwości dokładnie oczyścić. Do usuwania nalotu i wżerów można używać ręcznych szczotek drucianych lub skrobaków, albo mechanicznych szlifierek wyposażonych w odpowiednie końcówki. Mniej intuicyjnym, a nieźle sprawdzającym się rozwiązaniem, jest też mycie wodą pod dużym ciśnieniem, np. za pomocą myjki ciśnieniowej. 

Poza usuwaniem śladów korozji przed nowym malowaniem koniecznie pamiętaj o pozbyciu się starych powłok malarskich.

Aplikacja powłok antykorozyjnych – najlepsze techniki

Nowoczesne produkty do malowania metalu, w szczególności te przeznaczone dla nieprofesjonalistów, nie wymagają szczególnych technik, narzędzi ani umiejętności. Producenci dokładają starań, aby nakładanie ich farb i lakierów było jak najłatwiejsze i sprawiało najmniej problemów.

Z tego powodu większość popularnych farb do metalu jest jednoskładnikowa. Oznacza to, że produktu przed malowaniem nie potrzeba już z niczym łączyć czy rozcieńczać. Zawartość puszki można po prostu wymieszać i przystąpić do malowania. 

Samo malowanie można przeprowadzić na kilka sposobów. Skuteczną metodą, ale nieco bardziej zaawansowaną, jest malowanie natryskowe. Używa się specjalnego pistoletu malarskiego, który rozpryskuje farbę pod ciśnieniem. Jeśli jednak ta wersja jest poza Twoim zasięgiem, domowe sposoby ochrony przed korozją zakładają wykorzystanie wałka lub pędzla. Większość dostępnych na rynku farb nie stawia szczególnych wymagań co do wykorzystywanego pędzla, warto jednak sprawdzić instrukcje na etykiecie. 

{{recomended-product}}

Duże i płaskie powierzchnie metalowe, takie jak ściana garażu, stary dach czy ogrodzenie, najlepiej malować szerokim wałkiem. Zaoszczędzi to i pracy, i farby. A jak zabezpieczyć metal przed korozją, kiedy wykonane z niego elementy są mniejsze lub o bardziej skomplikowanej konstrukcji? Wówczas najlepiej sprawdzi się zestaw pędzli o zróżnicowanym rozmiarze. Niezależnie od wykorzystywanych narzędzi malarskich, zawsze pamiętaj o odpowiednim rozpuszczalniku, który pozwoli je umyć po skończonej pracy.

Regularna konserwacja dla długotrwałej ochrony

Sposoby ochrony przed korozją zazwyczaj gwarantują odporność na długi czas. Warto jednak regularnie sprawdzać stan elementów metalowych, aby w razie potrzeby odpowiednio szybko zareagować. 

Częstszego zabezpieczania będą z pewnością wymagać wykonane z metalu elementy ruchome, np. zawiasy czy różnego rodzaju zamknięcia, gdzie może dochodzić do przecierania warstwy ochronnej. Regularnie należy odnawiać powłoki malarskie także na wyrobach metalowych szczególnie narażonych na oddziaływanie czynników niszczących, czyli opadów, środków chemicznych czy uszkodzeń mechanicznych.

Domowe sposoby na walkę z rdzą – naturalne metody

• Ochrona przed korozją w warunkach domowych to stosowanie substancji rozpuszczających rdzę. Należą do nich, chociażby ocet czy soda oczyszczona. W metodzie polegającej na stosowaniu napojów gazowanych typu cola też jest ziarno prawdy – mają one kwaśny odczyn i zawierają gaz, co faktycznie pozwala częściowo odrdzewiać niektóre metale.
• Inną metodą ochrony może też być natłuszczanie. Warstwa naturalnego oleju zabezpieczy na jakiś czas powierzchnię metalu, odcinając dostęp tlenu z atmosfery. Trzeba jednak pamiętać, że takie sposoby zapobiegania korozji są krótkotrwałe. Organiczny tłuszcz będzie podlegał rozkładowi i z czasem straci swoje właściwości.

Wiesz już, jak zabezpieczyć metal przed korozją, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby przystąpić do pracy. Do ochrony metalowych elementów przed rdzewieniem najlepsze rozwiązanie to jeden ze środków RAFIL.

Estetyka ma znaczenie, ale funkcjonalność to priorytet, gdy planujesz malowanie maszyn rolniczych. Ziemia, piasek, substancje chemiczne czy trudne warunki atmosferyczne sprzyjające korozji to tylko kilka z czynników, którym musi oprzeć się powłoka maszyny. Podpowiadamy, jak wybrać farbę najlepszą do tego celu.

Jakie typy farb są stosowane do malowania maszyn rolniczych?

Maszyny rolnicze wymagają bardzo trwałych i odpornych powłok, ponieważ są one nieustannie narażone na tarcie, uszkodzenia mechaniczne i kontakt z czynnikami mogącymi je naruszyć. Farba do maszyn rolniczych musi sprawdzać się dobrze zarówno na powierzchniach eksponowanych, jak i elementach na co dzień ukrytych, typowo funkcjonalnych, gdzie jej głównym zadaniem jest ochrona przed korozją.

Farby do maszyn rolniczych zasadniczo dzielą się na dwa typy:

• Emalie alkidowe, czyli szeroko stosowane farby olejne, które są popularne przede wszystkim ze względu na niską cenę. Ich wadą jest trwałość – powłoki tego typu nie utrzymają się długo na elementach maszyn narażonych na częste uszkodzenia mechaniczne. Malowanie traktora czy ciągnika taką farbą może być też niezadowalające pod względem estetycznym.
• Emalie na bazie żywicznej, czyli akrylowe i epoksydowe lub farby poliuretanowe do maszyn rolniczych. Nad farbami olejnymi górują pod względem odporności i walorów estetycznych. Na szczególną uwagę zasługują chlorokauczukowe farby do maszyn rolniczych z serii RAFIL Chlorokauczuk. Są one stworzone z myślą o ochronie metalu przed działaniem czynników atmosferycznych i uszkodzeniach różnego typu, dzięki czemu znacznie lepiej opierają się zarysowaniom i odpryskom, dłużej zachowują połysk i intensywność kolorów, a wygląd powłoki pozostaje atrakcyjniejszy niż w przypadku farb olejnych.

Ważne!

Farby do malowania maszyn rolniczych muszą być nakładane w odpowiednich warunkach, żeby najważniejsze cechy powłoki zostały zachowane na długi czas. Mowa o temperaturze w przedziale do 15 do 25 stopni Celsjusza i wilgotności nie większej niż 80 proc. W przeciwnym razie zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia wad powłoki – wydłużonego suszenia, odbarwień i marszczenia powierzchni emalii.

Na co zwracać uwagę przy wyborze farby do maszyn rolniczych?

Farby do maszyn rolniczych są dostosowane do wielu zastosowań i potrzeb, które mogą się różnić w zależności od sytuacji. Przed zakupem warto uwzględnić:

• Środowisko pracy – mowa przede wszystkim o czynnikach, na jakie podczas pracy będzie narażona maszyna. Inny typ farby sprawdzi się przy zabrudzeniach i uszkodzeniach powłoki wynikających z kontaktu z ziemią, piachem czy kamieniami, inny w przypadku zbiorników na nawóz, gdzie powłoka musi być odporna także na czynniki chemiczne czy substancje biologiczne różnego rodzaju.
• Miejsce nałożenia – istotne jest także, jaka farba do maszyn rolniczych znajdzie się w konkretnym miejscu. Farby eksponowane na obudowie maszyny powinny nie tylko ją chronić, ale też dobrze wyglądać, co ma znaczenie drugorzędne przy malowaniu elementów na co dzień niewidocznych. Dodatkowo farba stosowna na przykład na osłonach silnika czy układu wydechowego musi być odporna na wysoką temperaturę, więc do tego celu konieczną są farby podwyższonej odporności termicznej.
• Kompatybilność – malowanie maszyn rolniczych wymaga zastosowania całego systemu produktów do metalu. W przypadku emalii chlorokauczukowych niezbędne jest uprzednie zagruntowanie powierzchni farbą podkładową. Bardzo ważne jest, aby produkty dobrze ze sobą pracowały, dlatego najlepiej, jeżeli będą pochodziły z tej samej serii od jednego producenta. Gdy stosujemy emalię nawierzchniową RAFIL CHLOROKAUCZUK musimy uprzednio pomalować powierzchnię gruntem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. A po malowaniu, do czyszczenia narzędzi malarskich, takich jak pędzle czy wałki użyjemy RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych. Pamiętaj jednak, aby oczyścić je zaraz po użyciu – kiedy produkt zaschnie, może okazać się to o wiele trudniejsze.

Malowanie maszyn rolniczych: jak uzyskać najlepszy efekt?

Nawet najlepsza farba połączona z dobrej jakości podkładem nie zda egzaminu, jeśli maszyna nie zostanie prawidłowo przygotowana do malowania. Pierwszy krok to oczywiście pozbycie się zanieczyszczeń – błota, ziemi, oleju silnikowego i zgorzelin za pomocą środków dostosowanych do typu zabrudzenia i rodzaju powierzchni.

Kolejny krok to usunięcie starych powłok farby za pomocą papieru ściernego, szlifierki lub, w przypadku dużych powierzchni, na drodze piaskowania lub szkiełkowania. W miejscach niewidocznych szlifowanie służy przede wszystkim pozbyciu się korozji i zwiększeniu przyczepności powłoki. Na powierzchniach zewnętrznych i eksponowanych dokładne wyszlifowanie jest niezbędne, by farba dobrze się prezentowała.

Narzędzie do szlifowania trzeba dobrać do potrzeb – sprawdzi się zarówno szczotka do metalu, jak i papier ścierny bądź szlifierka, standardowa lub miniaturowa. Piaskowanie i szkiełkowanie można zlecić fachowcom, zwłaszcza gdy planujemy kompleksowe malowanie dużego ciągnika, traktora czy przyczepy.

Po pozbyciu się powłok starej farby powierzchniowej trzeba zmatowić papierem ściernym, odpylić i odtłuścić, by była przygotowana na nałożenie nowej farby. Podobnie jak w przypadku innych powierzchni, zanim zaczniesz malowanie oczyszczoną powierzchnię, należy ją zagruntować, a potem zastosować właściwą farbę z podkładem. W przypadku gruntu także najlepiej sięgnąć po produkty jednego producenta.

Czerwony dach – czerwone ogrodzenie?

Aby zyskać spójny wystrój całej posesji, należy się trzymać kilku zasad – jedną z nich jest dobór ogrodzenia pod dach budynku. Dom z czerwonym dachem prezentuje się klasycznie, dzięki czemu daje szerokie możliwości zestawień kolorystycznych i materiałowych. Najpierw jednak warto przyjrzeć się najprostszym rozwiązaniom.

Jaki kolor ogrodzenia pasuje do czerwonego dachu najbardziej? Na pewno się nie rozczarujesz, jeśli zdecydujesz się na… czerwień! Pożądany odcień możesz łatwo uzyskać, malując metalowe przęsła farbą do ogrodzeń, taką jak RAFIL Chlorokauczuk.

Betonowe ogrodzenia także możesz przemalować, używając do tego odpowiednich farb. Ale to nie jedyne rozwiązanie – drugą opcją jest stworzenie ceglanego płotu lub wyłożenie ogrodzenia płytkami cegłopodobnymi.

Ważne!

Czerwień jest intensywnym kolorem, dlatego jeśli zdecydujesz się na niego zarówno na ogrodzeniu, jak i na dachu, dla równowagi koniecznie wybierz łagodniejsze, jaśniejsze barwy ścian i podjazdu.

Jaki kolor metalowego ogrodzenia do czerwonego dachu?

Jakie inne kolory pasują do czerwonego dachu?

• Biel – białe ogrodzenie najczęściej kojarzy się z niewysokimi płotkami, ale z powodzeniem barwę tę możesz nadać bardziej masywnemu ogrodzeniu.Biel przepięknie skomponuje się przede wszystkim z czerwonym dachem domu parterowego.
• Czerń – czarne ogrodzenia to klasyka – uniwersalne, najczęściej metalowe pasują do każdego stylu i zróżnicowanych kolorów domostw. W związku z tym świetnie sprawdzą się i w połączeniu z domem z czerwonym dachem. Jeżeli chcesz zabezpieczyć swoje ogrodzenie przed korozją, idealnie do tego się nada emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

• Szarość – szary to nowa czerń w zakresie ogrodzeń posesji, choć dodaje otoczeniu nieco nowocześniejszego sznytu. Z czerwienią skomponuje się nad wyraz dobrze, szczególnie jeśli całe domostwo będzie utrzymane w raczej prostej, minimalistycznej stylistyce.
• Zieleń – oczywiście ta żywa. Posesja obsadzona tujami, bukszpanem lub innymi roślinami będzie wyglądała lepiej niż jakiekolwiek inne ogrodzenie, a przy tym zieleń świetnie łączy się z czerwienią!

Dom z czerwonym dachem a drewniane ogrodzenie posesji

Drewniane ogrodzenia są zawsze w modzie – naturalne, o ciepłym wyglądzie i przytulnym charakterze. Czy jednak kolor drewna pasuje do czerwonego? Tutaj do wyboru masz dwa wyjścia – sztachetki płotu mogą mieć bardzo jasny albo zdecydowany, ciemny kolor. W obu przypadkach zaprezentują się wyjątkowo ciekawie i pomogą osiągnąć pożądany efekt wykończeniowy. Jasne drewno wybierz raczej do klasycznych posesji, a ciemne wykorzystaj do stworzenia nowoczesnej stylizacji.

Kamienne ogrodzenie do domu z czerwonym dachem

Dom z czerwonym dachem zaprezentuje się bardzo efektownie, jeśli otoczysz go kamiennym ogrodzeniem. Intensywna czerwień z pewnością polubi się z piaskowcem i innymi jasnymi surowcami, np. granitami, łupkami czy trawertynem.

Nie chcesz wznosić kamiennego muru? Zamiast niego postaw betonowe ogrodzenie, które następnie obłożysz płytkami imitującymi kamień – efekt będzie bardzo naturalny, a wykonanie nieco łatwiejsze.