Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Myślisz o zmianie koloru dachu? Jedną z ważniejszych decyzji, jakie trzeba podjąć przed malowaniem, jest wybór farby. To od niej w dużym stopniu zależeć będzie nie tylko wygląd dachu, ale też jego odporność np. na rdzę, czynniki atmosferyczne czy uszkodzenia mechaniczne. Sprawdź, jaka farba na dach jest najlepsza i na co zwracać uwagę podczas wyboru emalii.

Najlepsza farba na dach po raz 1. Elastyczność i przyczepność do podłoża

Elastyczność jest jedną z najważniejszych cech emalii do dachów, w szczególności tych z blachy. Materiały, które zwykle wykorzystuje się do produkcji np. dachówek, „pracują” – kurczą się i rozszerzają pod wpływem temperatury. Jeśli farba nie będzie miała właściwości termoplastycznych, nie będzie dostosowywała się do zmian kształtów blachy i zacznie pękać. Pęknięcia z kolei otworzą drzwi wilgoci, która spowoduje korozję i przyczyni się do niszczenia pokrywy dachowej.

Jaką farbę na dach wybrać? Postaw np. na farbę RAFIL Radach, która charakteryzuje się dużą elastycznością i tworzy na malowanej powierzchni szybkoschnące, wytrzymałe powłoki.

Najlepsza farba na dach po raz 2. Odporność na uszkodzenia i warunki atmosferyczne

Dach przez cały rok jest narażony na działanie promieni słonecznych, deszczu, śniegu, wiatru, wysokich i niskich temperatur, a także na nagłe zmiany pogody. W dodatku jest to zwykle największa zewnętrzna płaszczyzna domu i bezpośrednio wystawiona na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. W związku z tym farba na dach powinna pełnić nie tylko funkcję dekoracyjną, ale też (a może przede wszystkim) ochronną. Przyjrzyjmy się najważniejszym właściwościom w tej kategorii.

Ochrona przed promieniowaniem UV

Jeśli wybierzesz nieodpowiednią farbę na dach, promienie słońca będą mieć negatywny wpływ zarówno na jej właściwości techniczne, jak i walory estetyczne. Najlepsze farby na dach pod wpływem słońca nie ulegają przebarwieniom i kredowaniu, nie pękają i nie kruszą się, a co za tym idzie – chronią dach przed pojawieniem się rdzy i zapewniają właściwe odprowadzanie wody, śniegu i brudu.
Wybierając farbę na dach, zwróć więc uwagę na to, by była odporna na działanie promieni UV.

Odporność na zmienne temperatury

Ta właściwość łączy się w pewnym stopniu z elastycznością farby. Jeśli emalia nie będzie pracować razem z powłoką dachową, zacznie się kruszyć i pękać. Zanim więc kupisz farbę, sprawdź, jakim warunkom atmosferycznym może sprostać. Jej właściwości nie powinny się pogarszać ani w niskich, ani w wysokich temperaturach, a nawet wtedy, gdy pogoda z dnia na dzień zmienia się diametralnie.
Podwyższoną odporność na zmienne warunki atmosferyczne i promieniowanie UV ma np. farba RAFIL Eko Radach, która długotrwale zabezpiecza malowane powierzchnie.

Ochrona przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi

Dobra farba na dach powinna nie tylko zachowywać swoje właściwości w skrajnych temperaturach, ale też być odporna na czynniki chemiczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Co może powodować takie uszkodzenia? Na przykład grad, zanieczyszczenia, spadające gałęzie, a nawet smog czy tzw. kwaśne deszcze. Farba powinna więc zapewniać wysoką ochronę powłoce dachowej.

Najlepsza farba na dach po raz 3. Uniwersalność

Bardzo dużym atutem najlepszych farb na dach jest ich uniwersalność. Dzięki temu, że emalie mogą być aplikowane na różne powierzchnie, do koloru dachu dopasujesz np. kolor parapetów, rynien czy ogrodzenia. A ponieważ powłoki dachowe są wykonywane z różnych materiałów, jeśli postawisz na farbę o szerokim zastosowaniu, będziesz mieć pewność, że sprawdzi się niezależnie od tego, czy powierzchnia dachu jest stalowa, ocynkowana, czy aluminiowa.

Farby, które są przeznaczone do wymienionych powierzchni, to wspomniane wcześniej RAFIL Radach. Obie emalie łączą w sobie funkcje gruntu i farby, w związku z czym pokrywanie dachu farbą gruntującą nie jest konieczne. Jeśli jednak chcesz mieć pewność trwałej ochrony antykorozyjnej, przed nałożeniem farby Radach pomaluj dach podkładem antykorozyjnym RAFIL.

Farba na dach – jak wybrać? Dodatkowe wskazówki

Dobre farby na dach, oprócz wymienionych wcześniej parametrów, mają też szereg innych zalet. Oto, na co jeszcze możesz zwrócić uwagę:

• Mnogość kolorów – dzięki dużej dostępności odcieni farb bez trudu dopasujesz kolor dachu np. do koloru elewacji.
  
• Krycie – sprawdź, ile warstw farby trzeba nałożyć, aby w pełni pokryć kolorem powierzchnię dachu. Upewnij się też koniecznie, jaki odstęp czasowy należy zachować przed nakładaniem kolejnych warstw.
  
• Szybkość schnięcia – niektóre farby, np. RADACH, są suche w dotyku już po około 60 minutach.

Niezależnie od tego, na jaką farbę postawisz, pamiętaj o tym, aby przed jej aplikacją przeczytać wskazówki dołączone do opakowania i postępować zgodnie z zasadami. Poza tym przed malowaniem należy dobrze przygotować powierzchnię – oczyścić ją i usunąć ogniska rdzy oraz odtłuścić. Dzięki temu farba w pełni zachowa swoje właściwości.

Jeśli chcesz nadać bramie wjazdowej nowy wygląd, możesz samodzielnie ją odrestaurować, i to stosunkowo niskim nakładem kosztów. Sprawdź, jaki kolor bramy wjazdowej wybrać, jaka farba do malowania bramy będzie najlepsza i jak przygotować się do renowacji. Jak przygotować bramę do malowania?

Odnawianie bramy wjazdowej należy zacząć od przygotowania powierzchni. Brama musi być czysta i wygładzona – oczyszczona z luźnych warstw starych farb, pozbawiona rdzy, tłustych plam, pęknięć czy zarysowań. Błędem jest pomijanie tego etapu. Jeśli nie przygotujesz powierzchni do malowania, emalia czy lakier będą źle się rozprowadzać, spadnie ich przyczepność i nie zachowają swoich właściwości, a efekt okaże się niezadowalający.

Renowacja drewnianej bramy różni się nieco od renowacji bramy metalowej. Jedną i drugą powierzchnię należy oczyścić, jednak w przypadku bramy metalowej konieczne jest usunięcie ognisk rdzy. Możesz do tego wykorzystać nylonową szczotkę lub papier ścierny.

Jeśli chcesz odnowić bramę wjazdową, która wcześniej była już malowana, niezależnie od tego, czy jest wykonana z drewna, czy też z metalu, usuń stare warstwy farby. Nie zawsze konieczne będzie usuwanie farby z całej powierzchni – wystarczy zeszlifować te fragmenty, na których farba wygląda źle, odpada, kruszy się lub łuszczy. Przeszlifowanie całej powierzchni sprawi jednak, że brama zostanie wygładzona, a co za tym idzie, emalia będzie dobrze przywierać i będzie miała estetyczny wygląd.

W obu przypadkach po szlifowaniu konieczne będzie odpylenie powierzchni oraz usunięcie zanieczyszczeń. Do mycia bramy wjazdowej możesz wykorzystać specjalistyczne preparaty przeznaczone do danej powierzchni. W przypadku renowacji bramy metalowej sprawdzi się RAFIL Preparat Do Odtłuszczania lub benzyna ekstrakcyjna. Jeśli użyjesz detergentów, na koniec warto spłukać je wodą. Ważne jednak, by przed rozpoczęciem malowania brama była całkowicie sucha.

Wskazówka!

Jeśli chcesz dokonać renowacji drewnianej bramy, a na jej powierzchni widoczne są dziury, pęknięcia czy głębokie rysy, możesz uzupełnić ubytki szpachlą do drewna.

Czym pomalować bramę wjazdową?

Gdy brama będzie już czysta, odpylona i sucha, możesz przejść do jej malowania. Dobrym rozwiązaniem będzie pomalowanie powierzchni impregnatem lub preparatem gruntującym – zwłaszcza wtedy, gdy użyjesz farby, która wymaga położenia podkładu. Do renowacji bramy metalowej możesz użyć preparatu RAFIL Podkład Antykoryzyjny, który zabezpieczy powierzchnię przed korozją, a do tego przygotuje metal do przyjęcia farby nawierzchniowej. Do zabezpieczenia bramy drewnianej wykorzystaj impregnat do drewna, który wniknie w jego strukturę, odżywi je i zabezpieczy przed działaniem czynników atmosferycznych, wilgoci czy insektów.

Ważne!

Zawsze stosuj się do zaleceń producentów farb czy impregnatów. Każdy produkt może mieć inne właściwości i tylko stosowanie się do instrukcji pozwoli Ci w odpowiedni sposób użyć emalii. Zwykle producenci podają zalecaną liczbę warstw, a także czas, jaki należy odczekać między malowaniami.

Do malowania bramy wjazdowej z metalu możesz wykorzystać antykorozyjną emalię do metalu RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Produkt ten możesz wykorzystać do renowacji bramy wjazdowej, a także do malowania elementów ozdobnych, metalowych barierek i balustrad, wyrobów kowalstwa artystycznego czy ogrodowych mebli. Nadaje się do malowania stali czarnej, kutej, elementów ocynkowanych oraz do aluminium. Zabezpiecza powierzchnie przed działaniem wilgoci, mrozu, promieni UV, deszczu czy tzw. kwaśnych deszczy, a także przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Do renowacji bramy wjazdowej z drewna, oprócz wspomnianego wcześniej impregnatu, możesz wykorzystać bejcę, lakierobejce, lakier, olej lub kryjącą farbę. Każdy z tych produktów ma nieco inne właściwości:

• olej to najbardziej naturalny preparat do renowacji drewna, który odżywia kolor i nadaje powierzchniom połysk. Nie nakłada się go jednak na powierzchnie wcześniej pokryte np. lakierem;
• bejca może zmienić kolor bramy wjazdowej, nie zakrywając przy tym słojów – podkreśli naturalne piękno drewna i ochroni je przed promieniami UV;
• lakier – możesz go nałożyć bezpośrednio na zaimpregnowaną powierzchnię lub na bejcę albo farbę. Zabezpieczy drewno przed czynnikami atmosferycznymi, wilgocią czy uszkodzeniami mechanicznymi;
• lakierobejca to połączenie bejcy i lakieru – dobrze zabezpiecza drewno przed działaniem wilgoci, promieni UV czy zmiennych temperatur;
• farba do drewna – zapewnia pełne krycie, ale musisz wybierać emalie przeznaczone do malowania drewnianych powierzchni znajdujących się na zewnątrz. Takie produkty zapewnią odpowiednią ochronę i nadadzą bramie zupełnie nowy kolor.

Jaki kolor bramy garażowej wybrać?

Zwykle bramy wjazdowe czy bramy garażowe wykonane z metalu maluje się na ciemne kolory. Najczęściej dostępne są farby w odcieniach czerni, szarości czy brązu. Większość farb, zwłaszcza tych o właściwościach antykorozyjnych, ma takie właśnie kolory. Możesz też wybrać farbę z konkretnym wykończeniem, np. matowym czy półmatowym.

Drewniane bramy wjazdowe i garażowe są najczęściej brązowe – jeśli drewno nie jest bardzo zniszczone, warto nie zakrywać go kryjącą farbą, a zamiast tego wykorzystać np. lakierobejcę lub lakier.

Wybierając kolor farby do malowania bramy, weź pod uwagę kolorystykę elewacji, drzwi, parapetów i całego ogrodzenia, a także wystrój ogrodu. Całość powinna mieć spójny, estetyczny wygląd.

Wybór koloru pokrycia dachowego to jedna z ważniejszych decyzji, którą podejmiesz podczas budowy domu. Kolor dachu wpływa na ogólny wizerunku budynku, dlatego dobrze przemyśl, jaki odcień blachy lub dachówek pokryje twój dach.

Najpopularniejsze kolory i kryteria wyboru

Najbardziej popularnymi kolorami dachów są: brąz, czerwień i czerń. Najprawdopodobniej wynika to z tradycji oraz z chęci lub konieczności wpasowania się w sąsiedzkie zabudowania. Taki wybór barw nie ma większego zastosowania praktycznego, przeważają tutaj raczej względy estetyczne. Ale brązy i czerwienie to nie wszystko. Coraz częściej stawia się na dużo jaśniejsze kolory, jak np. różne odcienie szarości.

Wybór kolorów zewnętrznych płaszczyzn budynku jest ważny i mocno wpływa na jego estetykę. Umiejętnie dobrane i połączone ze sobą kolory, mogą dodać piękna nawet najzwyklejszemu domowi. Z drugiej strony, źle dobrane kolory dadzą poczucie chaosu i będą „gryzły w oczy”.

Nawet jeśli plan zagospodarowania przestrzennego twojej okolicy nie określa rygorystycznie koloru dachu, warto wziąć pod uwagę otoczenie, w jakim znajduje się budynek. Nie jest to zobowiązujące, lecz dobrze, jeśli wygląd twojego domu wpisuje się w estetykę budynków „po sąsiedzku”.

Co warto wziąć pod uwagę przy łączeniu kolorów?

Jednym z pierwszych kolorowych elementów twojego domu będzie dach. To właśnie do niego będziesz dopasowywać barwę pozostałych elementów. Jeśli zastanawiasz się, jaki kolor dachu wybrać, aby pasował do kominów, okien, a co najważniejsze, do elewacji, zdecyduj się na neutralne, uniwersalne barwy.

Nie oznacza to, że musisz wybierać między czernią a czerwienią. Jest wiele nowoczesnych pomysłów na kolory dachu, które będą pasować do większości elewacji. Dobrym pomysłem są odcienie szarości. Ta neutralna barwa jest niezwykle uniwersalna i będzie współgrała zarówno z elewacją białą i kremową, jak i z bardziej odważnymi kolorami (np. zielenią).

Oprócz koloru elewacji zadbaj również o dobre zaplanowanie kolorów mniejszych elementów, takich jak okna i kominy. Wbrew pozorom ich skomponowanie z kolorem dachu nie jest bez znaczenia dla ostatecznego efektu estetycznego. Pamiętaj, że piękno tkwi w prostocie. Wyjdź zatem z założenia, że kolorów nie powinno być więcej niż trzy. Jeśli dach jest szary, a ściany budynku kremowe, niech okna i komin będą w tym samym kolorze.

Kolor dachu a elewacja

Najważniejsze, aby barwa pokrycia dachowego dobrze komponowała się z kolorem elewacji. Tutaj także sprawdzi się złota zasada, która głosi, że „mniej znaczy więcej”. W praktyce oznacza ona wybór kolorów o mniejszym natężeniu i raczej stonowanych niż krzykliwych.

Jeśli nie zależy ci na spektakularnym efekcie kontrastowym, wybierz barwy, które są neutralne i uniwersalne. Brązowy i kremowy lub popielaty i rozmyta zieleń to zawsze bezpieczne połączenia, które będą przyjemne dla oka. Pamiętaj, że kolor elewacji będziesz wybierać, kiedy dach będzie już gotowy. Miej także na uwadze, że zmiana koloru elewacji jest łatwiejsza w wykonaniu niż zmiana barwy pokrycia dachowego.

Czy można zmienić kolor dachu?

Jeśli kupiłeś dom, którego kolor dachu nie spełnia twoich oczekiwań lub jeśli po prostu masz ochotę na zmianę wizerunku swojego domu, nic nie stoi na przeszkodzie. Na rynku dostępnych jest sporo produktów, za pomocą których odmienisz swój dach.

Farba do malowania pokryć dachowych musi być produktem do „zadań specjalnych”. Pamiętaj, że będzie narażona na ekstremalne warunki użytkowania:

• wysoka wilgotność
• bardzo niskie i bardzo wysokie temperatury
• zanieczyszczenia powietrza
• zasolenie (w zależności od rejonu, w jakim znajduje się twój dom)
• duże natężenie światła

Biorąc pod uwagę te czynniki, wybierz farbę dobrej jakości, która przetrwa na dachu długi czas bez utraty swoich właściwości.

Taki produkt, oprócz nadania nowego koloru, musi spełniać funkcję zabezpieczającą dach. Do malowania pokryć dachowych możesz użyć farb poliwinylowych, które są odpowiednie do malowania stali zwykłej i ocynkowanej. Taki preparat dodatkowo chroni przed korozją, którą powoduje wilgoć oraz zabezpiecza przed zarysowaniami i wpływem kwaśnego deszczu.

Produktem, który sprawdzi się w tej roli jest farba na dach RAFIL Radach. Farba tworzy szybkoschnące powłoki, które charakteryzują się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża. Ponadto cechuje ją dobra wytrzymałość mechaniczna, elastyczność oraz odporność na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, światła słonecznego, UV, „kwaśnego deszczu”, wilgoci, wody i czynników chemicznych. Pamiętaj jednak, ze nawet najlepsza farba to nie wszystko. Podczas zmiany koloru dachu, podejdź do tematu kompleksowo. Przygotuj odpowiednio powierzchnię i zwróć szczególną uwagę na fachowość wykonania. Nawet najlepszy produkt, jeśli nie potraktujesz go zgodnie z zaleceniami producenta, może nie spełnić twoich oczekiwań.

Wybór koloru dachu jest uzależniony od wielu czynników. Weź je pod uwagę i ciesz się estetyką barw. W końcu dach, oprócz funkcji praktycznych, spełnia także rolę estetyczną. Jeśli jednak nie jesteś zadowolony z obecnego wyglądu twojego pokrycia dachowego, możesz użyć profesjonalnych farb i w stosunkowo łatwy sposób zmienić go według swojego uznania.