Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Dom to miejsce, w którym chcemy czuć się przede wszystkim bezpiecznie. I choć ogrodzenie nie stanowi obronnej fortecy, to umowne granice działki wyznaczają obręby naszej prywatności.

Sprawdź, jaki kolor ogrodzenia pasuje do otoczenia domu i jak sprawić, by przestrzeń wokół domu była przyjemna w odbiorze.

Jak dobrać kolor ogrodzenia domu – porady

Ogrodzenie domu powinno przede wszystkim chronić naszą prywatność. Aby jednak otoczenie było estetyczne, bez względu na to, czy jesteś nowym mieszkańcem, czy w swoim domu mieszkasz od urodzenia, Twoim zadaniem jest zadbać o to, aby kolorystyka i otoczenie były harmonijne.

Zdarza się, że wprowadzamy się do domu, którego ogrodzenie najlepsze lata ma już za sobą. Mimo początkowych założeń o kosztach, jakie generuje wymiana ogrodzenia na nowe, warto wiedzieć, że większość z nich można odnowić. Ogrodzenie ocynkowane, stalowe lub metalowe z łatwością możesz przemalować.

Warto, aby kolorystyka pozostała naturalna. Ogrodzenie nie powinno zdecydowanie wyróżniać się na tle innych elementów. Wybierając stonowane barwy, takie jak szarość, czerń lub ciepły odcień brązu, dom wtopi się w krajobraz, zachowując swoją odrębność.

Ważne!

Zanim zdecydujesz się na przemalowanie ogrodzenia swojego domu, które być może nosi już ślady zużycia bądź ma drobne otarcia, zapoznaj się z poradami dotyczącymi przygotowania podłoża tuż przed położeniem farby.

Kolory ogrodzenia, które współgrają z kolorem dachu – postaw na spójność

Zarówno fasada budynku, jak i dach tworzą całość, w której nawet jeden niepasujący element może zaburzyć ogólną koncepcję. Aby wizerunek Twojego domu był spójny, warto wybrać zbliżony lub nawet identyczny z kolorem dachu kolor ogrodzenia.

Szczególnie polecane kolory, które doskonale współgrają z bryłą i otoczeniem, to szary, brązowy oraz czarny. Niepolecane są natomiast krzykliwe i rzucające się w oczy barwy, które, mimo że mogłyby urozmaicić otoczenie, zazwyczaj okazują się nie tyle odważne, ile ekstrawaganckie.

Jeśli chcesz, aby ogrodzenie Twojego domu pasowało do koloru dachu, możesz pomalować je farbą RAFIL Radach. Dobór odpowiedniego koloru ułatwi numer RAL. Spośród dostępnych kolorów farb szczególnym powodzeniem cieszy się klasyka w postaci odcieni RAL 7016 – szary antracytowy półmat – oraz RAL 9005 – czarny głęboki półmat. Warto też zwrócić uwagę na stopień połysku farby: mat, półmat lub połysk, który powinien współgrać z dachem i pozostałymi elementami architektury ogrodowej. Spójność naturalnych odcieni z otoczeniem sprawia, że dom nabiera stonowanego, eleganckiego charakteru.

Otoczenie domu – jak je zaprojektować, by zapraszało, a nie odstraszało?

Czasem już na pierwszy rzut oka możemy wysnuć wnioski na temat tego, jak domownicy dbają o przestrzeń dookoła domu. Dobrze przystrzyżony trawnik, odpowiednio dobrana i zadbana roślinność czy nawet ciekawy kolor balustrady balkonowej – wszystko to sprawia, że otoczenie Twojego domu mówi samo za siebie.

Jeśli dopiero wprowadzasz się do nowego domu i nie masz większego wpływu na zastaną architekturę krajobrazu – bez obaw. To detale decydują o tym, jak odbierają nas sąsiedzi i przechodnie. Najważniejsze jednak jest to, abyś to Ty dobrze czuł się w otoczeniu swojego domu. Marzysz o domu, który już od furtki byłby miejscem, do którego chciałbyś wracać?

Projektując przestrzeń na zewnątrz, zwróć uwagę na to, jakie istotne funkcje będzie pełnić przez kolejne lata. Zadbany ogród, estetyczny wjazd do garażu czy nawet surowiec, z którego wykonany jest dom, bezwzględnie rzutuje na to, jak odnajdziesz się w danym miejscu. Niejednokrotnie to nie metraż domu, a jego funkcjonalność, otoczenie i sąsiedztwo decydują o tym, czy Twój dom będzie wymarzonym miejscem do spędzenia reszty życia.

Trudno wyobrazić sobie ozdobny ogród w stylu boho czy romantycznym bez huśtawki ogrodowej – metalowej czy żeliwnej. Ten piękny element dekoracji ogrodowej lubią też dzieci! W artykule pokazujemy krok po kroku, jak wykonać samodzielnie malowanie huśtawki ogrodowej.

Huśtawki ogrodowe – metalowe, kute czy żeliwne – to wyposażenie, które zapewnia nie tylko odpoczynek i dobrą zabawę. To także jedne z najpopularniejszych elementów ozdobnych, nadających niepowtarzalny klimat ogrodom, tarasom czy werandom.

Jak sprawić, aby huśtawki ogrodowe metalowe przez długi czas cieszyły oczy? Troskliwie o nie dbając i odnawiając przy pomocy sprawdzonych produktów do metalu. Sprawdź, jak przeprowadzić renowację huśtawki ogrodowej krok po kroku!

Krok 1: Przygotowanie do renowacji — zabezpieczenie otoczenia

Przygotuj miejsce, w którym będziesz pracować! Upewnij się, że pozostałe elementy architektury ogrodowej są zabezpieczone i nie grozi im uszkodzenie czy zabrudzenie farbą. Możesz zakryć je folią lub obłożyć kartonami. Zabezpiecz także podłoże – zwłaszcza jeżeli będzie pracować na kostce brukowej lub płytach chodnikowych, z których trudno będzie usunąć ewentualne zabrudzenia.
Kiedy Twoje otoczenie jest odpowiednio przygotowane, czas zająć się huśtawką! Nie sięgaj jednak od razu po pędzel i farbę. Wpierw konieczne będzie dokładne jej oczyszczenie!

Wybór odpowiednich narzędzi do renowacji huśtawki ogrodowej

Huśtawkę ogrodową – metalową albo żeliwną – możesz pomalować przy pomocy wałka, pędzla albo natryskowo. Która metoda będzie najlepsza? To zależy od powierzchni i rodzaju huśtawki. Jeśli jest lekka i ażurowa, malowanie przy pomocy natrysku pneumatycznego będzie oznaczało dużo strat farby. Lepszym rozwiązaniem będzie malowanie pędzlem lub wałkiem.

Większe i płaskie powierzchnie najlepiej malować wałkiem, który daje lepszy efekt dekoracyjny. Trudno dostępne miejsca można pomalować pędzlem, który dotrze w najmniejsze zakamarki.

Jeśli decydujesz się na wałek, zwróć uwagę, aby używać miękkiego wałka flokowego lub innego przeznczonego do aplikacji farb olejnych. Przed malowaniem koniecznie sprawdź, czy farba dobrze przylega do wałka i czy efekt dekoracyjny, jaki to narzędzie pozostawia, jest dla Ciebie akceptowalne.

Chcesz przeprowadzić konserwację huśtawki ogrodowej, malując ją pędzlem? Przyda Ci się pędzel o miękkim włosiu. Ważne, aby przy malowaniu pędzlem unikać wielokrotnego przeciągania, co prowadzi do zmiękczenia poprzedniej warstwy.

Jeśli malujesz metodą natrysku pneumatycznego, zalecana lepkość farby (Kubek Forda fi 4 mm) w przypadku np. farby RAFIL Chlorokauczuk, doskonałej do konserwacji huśtawki ogrodowej to 25­35 sek. Dodatek rozcieńczalnika ­ do 25%, a ciśnienie natrysku ­ 0,3­0,5 MPa. Potrzebujesz 2-3 warstw farby.

Krok 2: Huśtawki ogrodowe metalowe – czyszczenie

Jak skutecznie wyczyścić metalową huśtawkę? Oto nasze porady:

• Pozbądź się starej, odstającej farby, dokładnie przecierając powierzchnię huśtawki drucianą szczotką.
• Jeżeli po pierwszym czyszczeniu nadal zauważasz brud lub rdzę, ponownie użyj szczotki i postaraj się usunąć je z powierzchni huśtawki. To ważny etap, ponieważ zabrudzenia mogą pogorszyć przyczepność, a w konsekwencji spowodować wady powłoki i przedwczesne jej odchodzenie od podłoża.
• Pomimo dokładnego czyszczenia wciąż dostrzegasz duże ogniska korozji? Pomocna może okazać się szlifierka! Użyj jej, aby usunąć grube warstwy rdzy z metalu.
• Po oczyszczeniu huśtawki przejdź do matowienia powierzchni. Użyj do tego celu szlifierki lub papieru ściernego. Postaraj się dokładnie przetrzeć wszystkie zakamarki, zgięcia, łączenia i inne miejsca, do których dostęp jest utrudniony.
• Usuń pył, który powstał podczas czyszczenia i szlifowania – możesz zrobić to na przykład przy pomocy odkurzacza. Powierzchnia metalowej huśtawki powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów, zendry walcowniczej i innych zanieczyszczeń.
• Odtłuść powierzchnię huśtawki przy użyciu odpowiedniego preparatu (np. RAFIL Preparat Do Odtłuszczania). Podczas tego etapu z metalu usunięte zostaną również ostatnie pozostałości po pyle, kurzu czy brudzie. RAFIL Preparat Do Odtłuszczania Usuwa Brud i Tłuszcz, odtłuszcza metalową powierzchnię i przygotowuje podłoże do malowania. Preparat dostępny jest w koncentracie do przygotowania 1,25% roztworu roboczego. Nakłada się go gąbką, szczotką, pędzlem lub tkaniną.

Warto wiedzieć!
Huśtawki ogrodowe metalowe (rozkładane lub o stałej konstrukcji) mogą wymagać rozkręcenia i rozłożenia na części. Jeżeli dysponujesz odpowiednimi narzędziami i czujesz się na siłach, aby to zrobić – zdecydowanie warto! Dzięki temu będziesz mógł dotrzeć do wszystkich zakamarków, w których może kryć się rdza lub zabrudzenia.

Krok 3: Malowanie huśtawki ogrodowej z metalu

Do pomalowania huśtawki będziesz potrzebować odpowiedniej emalii oraz podkładu – przeznaczonej do metalu, gwarantującej odporność na trudne warunki pogodowe i uderzenia, na które huśtawka jest nieustannie narażona. Najlepszym wyborem bez wątpienia będzie system RAFIL Chlorokauczuk.

{{recomended-product}}

RAFIL Podkład Chlorokauczukowy w połączeniu z emalią RAFIL Chlorokauczuk zapewnia aż 8 lat skutecznej ochrony metalu przed korozją, odporność na uszkodzenia mechaniczne (rysy, uderzenia) i zmienne warunki atmosferyczne.

Pierwszy etap to pomalowanie huśtawki farbą gruntującą RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Tworzy ona matową, elastyczną powłokę, a przede wszystkim zwiększa przyczepność farby, co finalnie podnosi jej właściwości antykorozyjne. Jeśli pozostawisz podłoże bez zabezpieczenia farbą gruntującą, narazisz huśtawkę na szybkie powstawanie rdzy nalotowej.

Podkład możesz nakładać przy użyciu pędzla. Wystarczy jedna warstwa (możesz zdecydować się na dwie warstwy, jeżeli huśtawka jest szczególnie narażona na rdzę, np. ma stały kontakt z wilgocią)

Po godzinie od nałożenia podkładu możesz pomalować huśtawkę emalią RAFIL Chlorokauczuk. Stworzy ona powłokę odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Emalia wyróżnia się zwiększoną odpornością na trudne warunki atmosferyczne.

Optymalne powinny okazać się 2-3 warstwy produktu. Do malowania możesz wykorzystać pędzel, wałek lub natrysk. Pamiętaj, aby kolejne warstwy produktu nakładać w czasie od pół godziny do dwóch godzin. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać zalecanych czasów, kolejną warstwę możesz nałożyć po minimum 5 dniach.

Gotowe! Huśtawka jest odpowiednio przygotowana do malowania! Możesz mieć pewność, że farba będzie idealnie przylegać do jej powierzchni, dzięki czemu długo zachowa trwałość.

Porady dotyczące konserwacji huśtawki po renowacji

Aby huśtawka długo zachowała swój piękny wygląd, trzeba o nią właściwie dbać. Najważniejsze zadanie to regularna konserwacja huśtawki ogrodowej. Codzienna pielęgnacja huśtawki (np. z żeliwa) ogranicza się do przecierania jej wilgotną, ale nie mokrą chusteczką.

Co jakiś czas obejrzyj dokładnie całą huśtawkę. Oczyść ją starannie z piasku, ziemi, mchu czy glonów oraz innych zanieczyszczeń. Dobrym pomysłem jest zabezpieczenie huśtawki na zimę lub schowanie jej w miarę możliwości pod zadaszenie.

Huśtawki ogrodowe metalowe dla dzieci najczęściej malowane są na wyraziste, żywe odcienie, np. czerwień, zieleń czy żółć. Wypoczynkowe huśtawki dla dorosłych – wręcz przeciwnie! Ich barwy zwykle ograniczają się do podstawowych – brązu, czerni, bieli czy szarości. Niezależnie od tego, na jaki kolor chcesz pomalować swoją huśtawkę, bez problemu znajdziesz go w palecie RAFIL Chlorokauczuk – ochronno-dekoracyjnej emalii do metalu.

Rdzę z metalowych przedmiotów trzeba usuwać – jest nieestetyczna, ale przede wszystkim niszczy metal. Chcesz oczyścić i odnowić zardzewiałą powierzchnię? Sposobów na usuwanie rdzy jest sporo. artykule podpowiemy, które są najskuteczniejsze.

Rdza na metalu zwykle powstaje w wyniku złego zabezpieczenia powierzchni i przy dużej wilgotności (choć nie zawsze). Usuwanie rdzy nie jest trudne, ale bywa czasochłonne, dlatego warto dobrze przygotować się do tego zadania. Sprawdź, jak i czym wyczyścić rdzę z metalu.

Czym wyczyścić rdzę z metalu? Sposób mechaniczny

Jednym ze sposobów pozbycia się korozji jest mechaniczne usuwanie rdzy z metalu. Polega ono na wyczyszczeniu zardzewiałej powierzchni przy pomocy szczotki nylonowej lub ewentualnie gruboziarnistego papieru ściernego. Przy pomocy tych narzędzi usuniesz największe ogniska rdzy i najszybciej wyczyścisz daną powierzchnię.

Po wykonanej pracy przyjrzyj się dokładnie szlifowanej powierzchni i sprawdź, czy nie zostały na niej mniejsze ogniska. Jeśli tak, wyczyść je drobnoziarnistym papierem ściernym. Pamiętaj, by do czyszczenia rdzy nie używać ostrych narzędzi, takich jak szczotki druciane, szpachelki czy noże, ponieważ możesz uszkodzić nimi czyszczoną powierzchnię.

Dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie do usuwania rdzy elektronarzędzia, jakim jest szlifierka. Montuje się na niej (lub na wiertarce) ściernicę czyli specjalną tarczę ścierną. Pomoże Ci ona oczyścić rdzę z dużych powierzchni, choć do zakamarków i innych trudno dostępnych miejsc musisz użyć szczotki czy papieru ściernego.

Po mechanicznym usuwaniu rdzy z metalu musisz wykonać jeszcze kilka kroków, by w pełni zabezpieczyć go przed korozją.

Preparaty do usuwania rdzy z metalu

Na rynku dostępne są tzw. odrdzewiacze do metalu, zwane też neutralizatorami. Są to preparaty, które działają pomocniczo – same nie rozpuszczają rdzy, ale hamują proces korozji. Zwykle nakłada się je na wyczyszczoną uprzednio powierzchnię, choć sposób działania uzależniony jest od wskazówek producenta danego preparatu. Warto jednak wspomnieć, że neutralizatory działają jedynie powierzchniowo, a zmiana części zaatakowanej przez rdzę w zdrowy metal wyłącznie przy użyciu środków chemicznych jest niemożliwa. Neutralizatory działają bardziej jak podkład pod kolejne preparaty niż jak samodzielne preparaty na rdzę.

Czyszczenie metalu – usuwanie zanieczyszczeń z metalowych powierzchni

Usuwanie rdzy z metalu nie polega wyłącznie na mechanicznym pozbyciu się ognisk, które już się pojawiły i które widać gołym okiem (choć to zwykle nieodzowny element całego procesu). Wyczyszczenie powierzchni z rdzy przy pomocy szczotki czy szlifierki to pierwszy krok. Tym bardziej, jeśli po czyszczeniu metalu będziesz malować powierzchnię (co jest jak najbardziej wskazane).

Kolejnym krokiem jest umycie metalowej powierzchni i pozbycie się pyłu po szlifowaniu oraz usunięcie wszelkich zanieczyszczeń, tłustych plam (np. od smaru, gdy czyścisz drzwi) czy pozostałości po wcześniej używanych detergentach.

Jak wyczyścić metal i przygotować powierzchnię do nałożenia preparatów ochronnych i farby? Zastosuj dobry środek myjący, taki jak Preparat Do Odtłuszczania RAFIL. Produkt ten jest przeznaczony do odtłuszczania i mycia powierzchni metalowych przed nałożeniem powłok malarskich, a także do mycia tworzyw sztucznych, wcześniej zagruntowanych metali, gumowych elementów czy innych, twardych powierzchni.

Z pomocą Preparatu Do Odtłuszczania RAFIL Usuniesz Brud, tłuszcz, glony i mech oraz przygotujesz podłoże do malowania i usunięcia rdzy.

Zabezpieczający środek na rdzę – jak zabezpieczyć powierzchnię przed ponowną korozją?

Korozja pojawia się wtedy, gdy metalowa powierzchnia jest nieprawidłowo lub nie w pełni chroniona. W związku z tym, jeśli nie chcesz w niedługim czasie jeszcze raz czyścić i szlifować metal, musisz nałożyć na powierzchnię podkład, który zabezpieczy materiał przed korozją.

Możesz skorzystać np. z Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Preparat ten może być stosowany na powierzchniach ocynkowanych, stalowych czy aluminiowych, takich jak: dachy, rynny, bramy, grodzenia, balustrady, meble ogrodowe, elementy ozdobne czy nawet wyroby kowalstwa artystycznego.

Ta farba gruntująca nadaje się do malowania trudnych powierzchni i takich, które były pokryte farbą nieznanego pochodzenia. Tworzy na metalowych powierzchniach elastyczną, wytrzymałą, matową powłokę.

{{recomended-product}}

Podkład Antykorozyjny RAFIL wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Radach lub RAFIL Do Bram i Ogrodzeń zapewni metalowym powierzchniom długotrwałą ochronę antykorozyjną. Warto też wiedzieć, że podkład dostępny jest w dwóch kolorach: szarym okiennym stosowanym pod jasne odcienie farby nawierzchniowej oraz czerwonym tlenkowym pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Malowanie metalowej powierzchni – wybór farby

Aby w pełni zabezpieczyć czyszczony metal przed rdzą, należy go ponownie pomalować. Farba powierzchniowa nie tylko poprawi estetykę metalu, ale też będzie skutecznie chroniła przed ponowną korozją. Użyj emalii przeznaczonej do malowania powierzchni metalowych. W zależności od rodzaju powierzchni może to być:

Mechaniczne usuwanie rdzy z metalu (a razem z nią starej farby i zabrudzeń) prowadzi także do usunięcia warstwy zabezpieczającej. W związku z tym, oprócz czyszczenia metalu szlifierką czy preparatem odtłuszczającym, konieczne jest także odtworzenie warstwy chroniącej metal. Jeśli chcesz usunąć rdzę i nie dopuścić do ponownej korozji, nie zapomnij o nałożeniu podkładu antykorozyjnego i dobrej farby do metalu.

• ‍RAFIL Radach – szybkoschnąca farba na dach, która tworzy powłokę o podwyższonej odporności na wodę, śnieg czy promieniowanie UV, zapewnia doskonałą przyczepność do podłoża oraz długotrwale zabezpiecza malowaną powierzchnię.
  ‍
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy elastyczną i wytrzymałą na uderzenia powłokę, jest odporna na trudne warunki atmosferyczne, w tym deszcz, śnieg czy słońce.
  ‍
• RAFIL Prosto Na Rdzę – gruntoemalia antykorozyjna 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Nie wymaga gruntowania, wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych i na uderzenia mechaniczne, można nią pokrywać niewielkie ogniska rdzy.

Właściwa pielęgnacja metalu po usunięciu rdzy i malowaniu

Usunięcie rdzy to jedno. Teraz musisz zadbać, aby oczyszczony i pomalowany na nowo metal jak najdłużej pozostał w tym stanie. Na co warto zwracać uwagę? Jeśli użyłeś właściwego środka RAFIL do zabezpieczenia metalu przed korozją i zadbałeś o odpowiednie oczyszczenie i przygotowanie powierzchni, tak ochroniona powierzchnia zyskała ochronę na kilka sezonów.

Pomimo to zwróć uwagę na kilka ważnych zasad. Najistotniejsza kwestia to unikanie stałego kontaktu powierzchni z wodą. Metalowe powłoki, nawet zabezpieczone farbą antykorozyjną, nie mogą być zanurzone w wodzie. Musisz więc zapewnić stałe odprowadzenie wody np. podczas deszczu.

Korozję nasila również zanieczyszczenie powietrza, ale także działanie chlorków. Szczególnie narażone na rdzewienie są więc metalowe powierzchnie na posesjach znajdujących się bliżej niż 10 km od linii brzegowej, w pobliżu dróg ekspresowych i autostrad (chodzi o obecność soli do usuwania lodu w zimie), blisko otwartych chlorowanych kąpielisk, a także zakładów przemysłowych.

Aby metalowa powierzchnia jak najdłużej pozostała jak nowa, trzeba przeprowadzać regularne przeglądy (co najmniej raz w roku). W razie potrzeby usuwa się wtedy brud, kurz, oleje, ptasie odchody, sadzę, mchy i grzyby.

Mechaniczne usuwanie rdzy z metalu (a razem z nią starej farby i zabrudzeń) prowadzi także do usunięcia warstwy zabezpieczającej. W związku z tym, oprócz czyszczenia metalu szlifierką czy preparatem odtłuszczającym, konieczne jest także odtworzenie warstwy chroniącej metal. Jeśli chcesz usunąć rdzę i nie dopuścić do ponownej korozji, nie zapomnij o nałożeniu podkładu antykorozyjnego i dobrej farby do metalu, a także regularnie czyść metalowe powierzchnie z zabrudzeń mechanicznych i biologicznych.