Jak wybrać farbę do malowania maszyn rolniczych?

Meble ogrodowe wykonane w całości lub częściowo z betonu mają wiele zalet. Najważniejszą z nich jest długowieczność i wytrzymałość. Betonowa ławka może być na dodatek prawdziwą ozdobą. Podpowiadamy, jaką ławkę betonową ogrodową wybrać i jak później o nią dbać, aby służyła długie lata. 

Ławka betonowa to mebel niezbędny w każdym ogrodzie. Dzięki wygodnemu siedzisku można odpocząć i cieszyć się urokiem działki. Ma swoje zalety praktyczne, a odpowiednio dobrana, stanowi także ciekawy element dekoracyjny, podkreślający wygląd całego ogrodu. Na rynku dostępnych jest wiele modeli betonowych ławek ogrodowych – z oparciem lub bez, w różnorodnych wzorach, rozmiarach i technikach wykonania.

Wybór odpowiedniej ławki betonowej

Nie jest dużą przesadą stwierdzenie, że ławka betonowa to mebel na całe życie. Mocna i wytrzymała, może służyć długie lata. Dlatego przed zakupem warto dobrze się zastanowić i wybrać model odpowiedni zarówno pod względem funkcjonalności, jak i wyglądu.

Jakie rodzaje ławek betonowych ogrodowych można wybrać? Najprostszym rodzajem ławek są popularyzujące się ostatnio betonowe, monolityczne, prostokątne bloki, wykonane z betonu architektonicznego. W zasadzie prościej się już nie da! Co ciekawe, takie minimalistyczne, proste formy mogą być niezwykle ozdobne. Pasują zarówno do niemal pustych przestrzeni miejskich placów, jak i – na zasadzie kontrastu – do buchających różnorodnością ogrodów. Minusem wersji monolitycznych jest ich dość duża waga, nawet jeśli wykonano je w technice pozostawiającej puste wnętrze.

Popularne zarówno w przestrzeni publicznej, jak i na prywatnych posesjach czy ogrodach, są ławki betonowe bez oparcia. Znajdziesz tu zarówno proste, geometryczne wzory, jak i bardziej ozdobne, formowane w różnego rodzaju kształty. Dopełnieniem takiego siedziska często bywa drewno, które podnosi komfort użytkowania.

Klasyczna ławka kojarzy się nam jednak najczęściej w wersji z oparciem. Na takim meblu można usiąść naprawdę wygodnie. Ławka betonowa z oparciem zapewnia prawdziwy relaks i odpoczynek. W przypadku takich modeli również dostępna jest ogromna gama wersji i stylów. Proste geometryczne kształty sprawdzają się w przestrzeniach publicznych, a do ogrodów inwestorzy wybierają często wersje bardziej wymyślne, ażurowe, z wyglądu lekkie, często półkoliste lub o artystycznie zaburzonej symetrii.

Warto wspomnieć także, że ławki ogrodowe z powodzeniem mogą pełnić dodatkowe funkcje. Dostępne są modele zintegrowane z betonową donicą lub kwietnikiem, które stwarzają ciekawe możliwości aranżacyjne. Niektóre produkty to już nie tyle ławki, co bardziej uniwersalne siedziska lub leżanki albo ogrodowe niskie ławko-stoliki.

Zarówno wśród wersji bez, jak i z oparciem, wyróżnić można modele, w których siedzisko jest wykonane z betonu oraz takie, gdzie z tego materiału wykonane są jedynie nogi lub podpory ławki. Zazwyczaj drugim materiałem jest drewno, a elementy drewniane pojawiać się mogą przy wszystkich rodzajach ławek – od wersji klasycznych, po ozdobne, a także jako uzupełnienie minimalistycznych betonowych bloków. To ważne, ponieważ obecność drewna, które jest mniej odporne od betonu, rzutuje później na trwałość ogrodowego mebla, tempo jego starzenia oraz dostępne sposoby napraw i konserwacji.

Przygotowanie ławki do użytkowania

Jeżeli wybierzesz już swój wymarzony model, najlepiej pasujący do Twojego domu lub ogrodu, warto odpowiednio przygotować się do instalacji ławki. Trzeba pamiętać, że duży betonowy mebel może być trudny do częstego przestawiania, dlatego miejsce do jego ustawienia wypada wybrać naprawdę rozważnie. 

Podczas ustawiania warto przewidzieć np. przyszły wzrost roślin. Miejsce przy ogrodowej ścieżce, aktualnie łatwo dostępne, w przyszłości może zmienić się w zielony gąszcz, który stworzą np. rozrastające się krzewy. To dość częsty błąd początkujących właścicieli ogrodów, którzy "gubią" później swoje meble wśród rozrastającej się roślinności.

Ławka betonowa ogrodowa zazwyczaj sporo waży, dlatego ważne jest ustawienie jej na stabilnym, twardym podłożu. Posadowienie na miękkiej ziemi lub trawniku może sprawić, że szybko zacznie się zapadać lub przechylać. Przed ustawieniem mebla grunt można dodatkowo ubić ręcznie lub zagęścić maszynowo.

Pamiętaj, że choć beton to wytrzymały materiał, ma swoje ograniczenia. Wiadomo, że latem dobrze odpoczywa się w chłodnym cieniu drzew. Betonowej ławki ogrodowej nie stawiaj jednak w miejscach zbyt zaciemnionych i wilgotnych. Dlaczego? W takich warunkach dobrze rozwijają się mchy, porosty i grzyby, które z czasem mogą zacząć osiadać na powierzchni betonu. Doprowadzi to do jego przebarwień, a w perspektywie nawet uszkodzeń. Jeszcze gorzej takie warunki znosi wykorzystywane w konstrukcji ławek drewno.

Regularne czyszczenie i konserwacja ławki

Ławki i inne betonowe meble to w zasadzie wyposażenie wprost stworzone do znoszenia trudnych warunków pogodowych, takich jak deszcz, śnieg, upał czy mróz. Nikt nie chowa ich pod dach na zimę. Trzeba pamiętać o odpowiedniej konserwacji i czyszczeniu zarówno betonu, jak i drewna oraz metalu.

Przynajmniej raz w roku, najlepiej w ciepły letni lub wiosenny dzień, betonowe elementy ławki dobrze jest umyć za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża i szczotki. Można zastosować też lekki detergent, chociażby płyn do mycia naczyń. Pozwoli to usunąć z powierzchni betonu odkładające się zabrudzenia i odświeżyć konstrukcję. 

Umyć można także elementy drewniane, jednak w ich przypadku przyda się częstsze malowanie. Drewno na ławce zakonserwować można którymś z gamy produktów dostępnych na rynku. Konserwację betonu przeprowadza się natomiast z wykorzystaniem innych produktów.

Ochrona ławki przed warunkami atmosferycznymi

Beton warto dodatkowo zabezpieczyć odpowiednim środkiem. Dzięki temu powierzchnia materiału będzie lepiej chroniona i odporna na oddziaływania pogodowe oraz czynniki biologiczne. 

Jeżeli zechcesz zachować naturalny kolor betonu, najlepszym rozwiązaniem będzie malowanie bezbarwnym lakierem poliuretanowym RAFIL Na Beton. To dwuskładnikowy preparat, który łatwo nakłada się pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Doskonale sprawdza się w zabezpieczaniu elementów betonowych na zewnątrz, nadając dodatkowo świeży połysk. Na powierzchni betonu powstanie dodatkowa twarda i elastyczna powłoka ochronna, zabezpieczająca także przed kruszeniem, wycieraniem i zarysowaniami.

Malowanie i renowacja ławki betonowej

Ławkę betonową z oparciem lub bez można też pomalować na kolorowo. Warto to zrobić w dwóch sytuacjach. Po pierwsze – kiedy beton będzie wykazywał oznaki zużycia, po drugie – kiedy zechcesz zmienić coś w wystroju ogrodu lub podwórza. 

Malowanie w kolorze umożliwiają produkty z oferty marki RAFIL. Duże możliwości estetycznego malowania ogrodowych ławek betonowych daje RAFIL Chlorokauczuk. Tą farbą można malować zarówno elementy betonowe, jak i wykonane z metalu. Dzięki temu, w przypadku ławki wykonanej z tych materiałów, jednym produktem można zabezpieczyć całość. Farba chlorokauczukowa występuje w dwudziestu kolorach, przed osobami z zacięciem artystycznym otwierają się więc szerokie możliwości. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy konserwacji jednej ławki skorzystać z kilku barw!

Co do kwestii technicznych związanych z malowaniem, zawsze warto wcześniej umyć ławkę lub przynajmniej wytrzeć. Jednocześnie zwróć uwagę na ewentualne uszkodzenia i ubytki. Zanim sięgniesz po pędzel, spękania i otarcia wypełnij betonem lub masą szpachlową.

Twoja betonowa ławka ogrodowa może być zarówno użyteczna, jak i estetyczna. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby co sezon fantazyjnie zmieniać wygląd tego i innych ogrodowych mebli. Pomogą w tym produkty RAFIL, które doskonale chronią, są niezwykle wydajne, a przy okazji są łatwe w użyciu. Dzięki nim Twój ogród będzie jeszcze piękniejszy.

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.

Dom to miejsce, w którym chcemy czuć się przede wszystkim bezpiecznie. I choć ogrodzenie nie stanowi obronnej fortecy, to umowne granice działki wyznaczają obręby naszej prywatności.

Sprawdź, jaki kolor ogrodzenia pasuje do otoczenia domu i jak sprawić, by przestrzeń wokół domu była przyjemna w odbiorze.

Jak dobrać kolor ogrodzenia domu – porady

Ogrodzenie domu powinno przede wszystkim chronić naszą prywatność. Aby jednak otoczenie było estetyczne, bez względu na to, czy jesteś nowym mieszkańcem, czy w swoim domu mieszkasz od urodzenia, Twoim zadaniem jest zadbać o to, aby kolorystyka i otoczenie były harmonijne.

Zdarza się, że wprowadzamy się do domu, którego ogrodzenie najlepsze lata ma już za sobą. Mimo początkowych założeń o kosztach, jakie generuje wymiana ogrodzenia na nowe, warto wiedzieć, że większość z nich można odnowić. Ogrodzenie ocynkowane, stalowe lub metalowe z łatwością możesz przemalować.

Warto, aby kolorystyka pozostała naturalna. Ogrodzenie nie powinno zdecydowanie wyróżniać się na tle innych elementów. Wybierając stonowane barwy, takie jak szarość, czerń lub ciepły odcień brązu, dom wtopi się w krajobraz, zachowując swoją odrębność.

Ważne!

Zanim zdecydujesz się na przemalowanie ogrodzenia swojego domu, które być może nosi już ślady zużycia bądź ma drobne otarcia, zapoznaj się z poradami dotyczącymi przygotowania podłoża tuż przed położeniem farby.

Kolory ogrodzenia, które współgrają z kolorem dachu – postaw na spójność

Zarówno fasada budynku, jak i dach tworzą całość, w której nawet jeden niepasujący element może zaburzyć ogólną koncepcję. Aby wizerunek Twojego domu był spójny, warto wybrać zbliżony lub nawet identyczny z kolorem dachu kolor ogrodzenia.

Szczególnie polecane kolory, które doskonale współgrają z bryłą i otoczeniem, to szary, brązowy oraz czarny. Niepolecane są natomiast krzykliwe i rzucające się w oczy barwy, które, mimo że mogłyby urozmaicić otoczenie, zazwyczaj okazują się nie tyle odważne, ile ekstrawaganckie.

Jeśli chcesz, aby ogrodzenie Twojego domu pasowało do koloru dachu, możesz pomalować je farbą RAFIL Radach. Dobór odpowiedniego koloru ułatwi numer RAL. Spośród dostępnych kolorów farb szczególnym powodzeniem cieszy się klasyka w postaci odcieni RAL 7016 – szary antracytowy półmat – oraz RAL 9005 – czarny głęboki półmat. Warto też zwrócić uwagę na stopień połysku farby: mat, półmat lub połysk, który powinien współgrać z dachem i pozostałymi elementami architektury ogrodowej. Spójność naturalnych odcieni z otoczeniem sprawia, że dom nabiera stonowanego, eleganckiego charakteru.

Otoczenie domu – jak je zaprojektować, by zapraszało, a nie odstraszało?

Czasem już na pierwszy rzut oka możemy wysnuć wnioski na temat tego, jak domownicy dbają o przestrzeń dookoła domu. Dobrze przystrzyżony trawnik, odpowiednio dobrana i zadbana roślinność czy nawet ciekawy kolor balustrady balkonowej – wszystko to sprawia, że otoczenie Twojego domu mówi samo za siebie.

Jeśli dopiero wprowadzasz się do nowego domu i nie masz większego wpływu na zastaną architekturę krajobrazu – bez obaw. To detale decydują o tym, jak odbierają nas sąsiedzi i przechodnie. Najważniejsze jednak jest to, abyś to Ty dobrze czuł się w otoczeniu swojego domu. Marzysz o domu, który już od furtki byłby miejscem, do którego chciałbyś wracać?

Projektując przestrzeń na zewnątrz, zwróć uwagę na to, jakie istotne funkcje będzie pełnić przez kolejne lata. Zadbany ogród, estetyczny wjazd do garażu czy nawet surowiec, z którego wykonany jest dom, bezwzględnie rzutuje na to, jak odnajdziesz się w danym miejscu. Niejednokrotnie to nie metraż domu, a jego funkcjonalność, otoczenie i sąsiedztwo decydują o tym, czy Twój dom będzie wymarzonym miejscem do spędzenia reszty życia.

Malowanie ogrodzenia wokół domu nie tylko podnosi jego estetykę, ale też zabezpiecza przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi. Zanim jednak przejdziesz do nakładania farby nawierzchniowej, dobrze przygotuj podłoże, wyczyść je i pomaluj podkładem antykorozyjnym. Sprawdź, jak krok po kroku zabezpieczyć ogrodzenie przed niszczeniem i uszkodzeniami.

Krok 1. Przygotowanie powierzchni ogrodzenia do malowania

Zanim położysz na ogrodzenie jakikolwiek produkt, musisz dobrze przygotować powierzchnię do malowania. Bez dokładnego wyczyszczenia ogrodzenia, żaden impregnat czy farba nie spełnią swoich funkcji. Emalie będą źle się rozprowadzały, mogą szybko zacząć odpadać, rozwarstwiać się i kruszyć, a przede wszystkim nie zabezpieczą dobrze malowanej powierzchni.

Co musisz zrobić, żeby przygotować ogrodzenie do malowania? Oto najważniejsze czynności:

• Usuń ogniska rdzy – możesz przeszlifować papierem ściernym miejsca, na których wystąpiła rdza, albo usunąć ją szczotką nylonową.
• Usuń stare, luźne powłoki malarskie – nie musisz szlifować całego ogrodzenia, jeśli większość powierzchni jest w dobrym stanie. Jeśli jednak stare warstwy farby łuszczą się, kruszą czy odpadają, usuń je papierem ściernym lub szlifierką.
• Dokładnie odpyl powierzchnię, np. odkurzaczem.
• Usuń wszelkie zanieczyszczenia – zwłaszcza tłuste plamy np. po smarze. To bardzo ważny etap przygotowywania ogrodzenia do malowana. Odtłuszczanie zwiększa przyczepność oraz trwałość impregnatów i farb nawierzchniowych, ułatwia ich rozprowadzanie i podnosi estetykę powłok malarskich. Do czyszczenia ogrodzenia wykorzystaj np. Preparat Do Odtłuszczania RAFIL – możesz go stosować do odtłuszczania powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych. Preparat usuwa brud, tłuszcz, glony oraz mech i przygotowuje podłoże do malowania. Oczyszczoną powierzchnię należy obficie spłukać wodą. Po wszystkim poczekaj, aż ogrodzenia całkowicie wyschnie. Dopiero gdy podłoże będzie czyste i suche, możesz przejść do malowania podkładem antykorozyjnym.

Wskazówka! Kiedy malować ogrodzenie?

Aby malowanie ogrodzenia przebiegło sprawnie i było efektywne, powinno być przeprowadzone w odpowiednich warunkach. Temperatura powietrza powinna oscylować w przedziale 10-25° C. Unikaj malowania zarówno w dni deszczowe, wilgotne czy mgliste, jak i upalne, bardzo słoneczne. Nie maluj ogrodzenia, gdy dzień wcześniej padał deszcz, gdy zanosi się na pogorszenie pogody. Delikatny wiatr może sprzyjać wysychaniu farby, jednak zbyt silny utrudni pracę.

Krok 2. Malowanie podkładem antykorozyjnym

Żeby zabezpieczyć ogrodzenie przed działaniem promieni UV, wilgoci, zmiennych temperatur czy przed uszkodzeniami mechanicznymi, a tym samym przed powstawaniem rdzy, zastosuj dobry podkład antykorozyjny. Taki produkt dodatkowo przygotuje powierzchnię do położenia farby nawierzchniowej, która będzie dobrze trzymać się podłoża i łatwo się rozprowadzać. Żeby dobrze zabezpieczyć podłoże, użyj Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Możesz stosować go na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe. Produkt tworzy na malowanej powierzchni matową, elastyczną powłokę. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością, a w połączeniu z dedykowaną przez producenta farbą zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną. W zależności od tego, jaki kolor farby nawierzchniowej wybierzesz, zastosuj podkład w odcieniu „szary okienny” (pod jasne farby) -lub „czerwony tlenkowy” (pod ciemne farby).

Krok 3. Malowanie ogrodzenia farbą

Ostatni etap prac to malowanie ogrodzenia farbą nawierzchniową. Nałożenie odpowiedniej emalii nie tylko podnosi estetykę ogrodzenia, ale też zabezpiecza powierzchnię przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi. Do malowania wybierz Antykorozyjną Emalię Do Bram i Ogrodzeń RAFIL, która jest przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych, które znajdują się na zewnątrz. Farba tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych, a do tego zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym tworzy silne zabezpieczenie przed korozją.

{{recomended-product}}

Wskazówka! Czym pomalować ogrodzenie?

Zarówno podkład antykorozyjny, jak i farbę nawierzchniową możesz nakładać pędzlem, wałkiem lub pistoletem natryskowym. Wałek przyda Ci się do malowania większych, płaskich powierzchni. Jeśli ogrodzenie jest ozdobne, ma dużo elementów dekoracyjnych i trudno dostępnych zakamarków, postaw na mały, okrągły pędzel. Malowanie natryskowe pozwoli Ci pokryć ogrodzenie farbą szybko i dokładnie, jednak podczas malowania ustaw za ogrodzeniem, płytę pilśniową lub dużą tekturę, które zapobiegną rozpylaniu farby po drugiej stronie metalowych przęseł czy siatki.

Przed użyciem któregoś z produktów, przeczytaj dokładnie instrukcję. Dowiesz się z niej, ile warstw impregnatu czy farby nałożyć i jakie zachować odstępy czasowe. Zwykle, by w pełni pokryć ogrodzenie farbą, konieczne jest nałożenie minimum 2 warstw, w odstępach kilku godzin.