Jak wybrać farbę do malowania maszyn rolniczych?

Malowanie ogrodzenia wokół domu nie tylko podnosi jego estetykę, ale też zabezpiecza przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi. Zanim jednak przejdziesz do nakładania farby nawierzchniowej, dobrze przygotuj podłoże, wyczyść je i pomaluj podkładem antykorozyjnym. Sprawdź, jak krok po kroku zabezpieczyć ogrodzenie przed niszczeniem i uszkodzeniami.

Krok 1. Przygotowanie powierzchni ogrodzenia do malowania

Zanim położysz na ogrodzenie jakikolwiek produkt, musisz dobrze przygotować powierzchnię do malowania. Bez dokładnego wyczyszczenia ogrodzenia, żaden impregnat czy farba nie spełnią swoich funkcji. Emalie będą źle się rozprowadzały, mogą szybko zacząć odpadać, rozwarstwiać się i kruszyć, a przede wszystkim nie zabezpieczą dobrze malowanej powierzchni.

Co musisz zrobić, żeby przygotować ogrodzenie do malowania? Oto najważniejsze czynności:

• Usuń ogniska rdzy – możesz przeszlifować papierem ściernym miejsca, na których wystąpiła rdza, albo usunąć ją szczotką nylonową.
• Usuń stare, luźne powłoki malarskie – nie musisz szlifować całego ogrodzenia, jeśli większość powierzchni jest w dobrym stanie. Jeśli jednak stare warstwy farby łuszczą się, kruszą czy odpadają, usuń je papierem ściernym lub szlifierką.
• Dokładnie odpyl powierzchnię, np. odkurzaczem.
• Usuń wszelkie zanieczyszczenia – zwłaszcza tłuste plamy np. po smarze. To bardzo ważny etap przygotowywania ogrodzenia do malowana. Odtłuszczanie zwiększa przyczepność oraz trwałość impregnatów i farb nawierzchniowych, ułatwia ich rozprowadzanie i podnosi estetykę powłok malarskich. Do czyszczenia ogrodzenia wykorzystaj np. Preparat Do Odtłuszczania RAFIL – możesz go stosować do odtłuszczania powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych. Preparat usuwa brud, tłuszcz, glony oraz mech i przygotowuje podłoże do malowania. Oczyszczoną powierzchnię należy obficie spłukać wodą. Po wszystkim poczekaj, aż ogrodzenia całkowicie wyschnie. Dopiero gdy podłoże będzie czyste i suche, możesz przejść do malowania podkładem antykorozyjnym.

Wskazówka! Kiedy malować ogrodzenie?

Aby malowanie ogrodzenia przebiegło sprawnie i było efektywne, powinno być przeprowadzone w odpowiednich warunkach. Temperatura powietrza powinna oscylować w przedziale 10-25° C. Unikaj malowania zarówno w dni deszczowe, wilgotne czy mgliste, jak i upalne, bardzo słoneczne. Nie maluj ogrodzenia, gdy dzień wcześniej padał deszcz, gdy zanosi się na pogorszenie pogody. Delikatny wiatr może sprzyjać wysychaniu farby, jednak zbyt silny utrudni pracę.

Krok 2. Malowanie podkładem antykorozyjnym

Żeby zabezpieczyć ogrodzenie przed działaniem promieni UV, wilgoci, zmiennych temperatur czy przed uszkodzeniami mechanicznymi, a tym samym przed powstawaniem rdzy, zastosuj dobry podkład antykorozyjny. Taki produkt dodatkowo przygotuje powierzchnię do położenia farby nawierzchniowej, która będzie dobrze trzymać się podłoża i łatwo się rozprowadzać. Żeby dobrze zabezpieczyć podłoże, użyj Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Możesz stosować go na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe. Produkt tworzy na malowanej powierzchni matową, elastyczną powłokę. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością, a w połączeniu z dedykowaną przez producenta farbą zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną. W zależności od tego, jaki kolor farby nawierzchniowej wybierzesz, zastosuj podkład w odcieniu „szary okienny” (pod jasne farby) -lub „czerwony tlenkowy” (pod ciemne farby).

Krok 3. Malowanie ogrodzenia farbą

Ostatni etap prac to malowanie ogrodzenia farbą nawierzchniową. Nałożenie odpowiedniej emalii nie tylko podnosi estetykę ogrodzenia, ale też zabezpiecza powierzchnię przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi. Do malowania wybierz Antykorozyjną Emalię Do Bram i Ogrodzeń RAFIL, która jest przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych, które znajdują się na zewnątrz. Farba tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych, a do tego zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym tworzy silne zabezpieczenie przed korozją.

{{recomended-product}}

Wskazówka! Czym pomalować ogrodzenie?

Zarówno podkład antykorozyjny, jak i farbę nawierzchniową możesz nakładać pędzlem, wałkiem lub pistoletem natryskowym. Wałek przyda Ci się do malowania większych, płaskich powierzchni. Jeśli ogrodzenie jest ozdobne, ma dużo elementów dekoracyjnych i trudno dostępnych zakamarków, postaw na mały, okrągły pędzel. Malowanie natryskowe pozwoli Ci pokryć ogrodzenie farbą szybko i dokładnie, jednak podczas malowania ustaw za ogrodzeniem, płytę pilśniową lub dużą tekturę, które zapobiegną rozpylaniu farby po drugiej stronie metalowych przęseł czy siatki.

Przed użyciem któregoś z produktów, przeczytaj dokładnie instrukcję. Dowiesz się z niej, ile warstw impregnatu czy farby nałożyć i jakie zachować odstępy czasowe. Zwykle, by w pełni pokryć ogrodzenie farbą, konieczne jest nałożenie minimum 2 warstw, w odstępach kilku godzin.

Malowanie parapetu zewnętrznego to sposób na estetyczny, odświeżony wygląd elewacji domu. Renowację parapetu warto też przeprowadzić, by przedłużyć jego trwałość oraz by zabezpieczyć go przed czynnikami atmosferycznymi. Czym czyścić parapety zewnętrzne i jak je pomalować?

Wymiana parapetów zewnętrznych nie należy do najtańszych. Jeśli jednak parapety w Twoim domu czy mieszkaniu zestarzały się, uległy zniszczeniu, zmatowiały lub pożółkły, możesz je odnowić we własnym zakresie.

Sprawdź, jak odnowić parapet zewnętrzny i jakich produktów do tego użyć. W artykule znajdziesz wskazówki, jak krok po kroku przeprowadzić renowację parapetu oraz jak przygotować metalową powierzchnię do odnowienia.

Jak odnowić parapet zewnętrzny?

W domach jednorodzinnych czy w blokach montuje się parapety wykonane z różnych tworzyw. Można spotkać parapety drewniane, marmurowe, betonowe, plastikowe czy nawet wyłożone kafelkami. Najczęściej jednak montuje się parapety blaszane i aluminiowe, ponieważ są one wytrzymałe, odporne na uszkodzenia i działanie czynników atmosferycznych, a do tego lekkie, stosunkowo niedrogie (w porównaniu z drewnem czy marmurem) i łatwe w pielęgnacji.

Jednak mimo licznych zalet na metalowych parapetach z biegiem czasu mogą pojawiać się rysy, zadrapania i niemożliwe do usunięcia zabrudzenia. Czy gdy parapet ulegnie zniszczeniu, należy wymienić go na nowy? Niekoniecznie. Można samodzielnie go odnowić, a najprostszym i stosunkowo niedrogim sposobem renowacji parapetów zewnętrznych jest malowanie.

Czym pomalować parapet zewnętrzny?

Ponieważ parapety narażone są na działanie wilgoci, zmiennych temperatur, promieni UV i zanieczyszczeń, farba do malowania parapetów musi charakteryzować się dużą odpornością na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. Na parapetach balkonowych czy parapetach w domach jednorodzinnych (na najniższych kondygnacjach) ustawiane są też często doniczki z kwiatami czy ziołami, dlatego farba powinna być odporna na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne. Emalia musi charakteryzować się doskonałą przyczepnością i odpornością na szorowanie oraz działanie detergentów.

Przykładem emalii, którą z powodzeniem wykorzystasz do malowania parapetów zewnętrznych, jest RAFIL Radach Farba Na Dach. To wysokiej jakości farba poliwinylowo­akrylowa na powierzchnie metalowe o bardzo dobrej przyczepności do podłoża, dobrych właściwościach mechanicznych oraz wysokiej odporności na działanie korozji, światła, wody i innych czynników atmosferycznych.

Możesz ją wykorzystać do malowania rynien, parapetów, dachów i innych metalowych powierzchni znajdujących się na zewnątrz. Nadaje się do powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych. Emalia tworzy na metalowych powierzchniach trwałe, elastyczne powłoki, odporne na działanie zmiennych warunków atmosferycznych i promieniowania UV. Zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni, a w zestawieniu z RAFIL Podkład Antykorozyjny stanowi silne zabezpieczenie przed korozją.

{{recomended-product}}

Ponadto RAFIL Radach Farba Na Dach jest połączeniem farby i gruntu, dzięki czemu nie musisz nakładać pod emalię podkładów gruntujących. Jeśli natomiast wybierzesz produkt bez takiej właściwości, położenie gruntu może okazać się konieczne.

Przygotowanie parapetu przed malowaniem

Renowację parapetu zewnętrznego zacznij od przeszlifowania powierzchni. Wykorzystaj do tego drobnoziarnisty papier ścierny. Uważaj, by podczas szlifowania nie uszkodzić powierzchni – chodzi jedynie o to, by ją wyrównać i pozbyć się starych powłok malarskich (jeśli parapet był już malowany). Spękane, słabo przylegające powłoki należy starannie usunąć szczotką, szpachelką lub skrobakiem. Jeśli na parapecie pojawiła się rdza, usuń ją papierem ściernym lub szczotką nylonową.

Wyrównany parapet należy oczyścić z pyłu i umyć. Wyszoruj go porządnie wodą z detergentem. Możesz też użyć specjalistycznego preparatu do odtłuszczania powierzchni. Na koniec spłucz detergenty wodą i przetrzyj parapet wilgotną szmatką, a potem poczekaj, aż całkowicie wyschnie. Powierzchnia musi być gładka, czysta i sucha, zanim przejdziesz do malowania.

Malowanie parapetów zewnętrznych

Zanim zaczniesz malowanie parapetu, zabezpiecz dobrze ściany. Użyj do tego taśmy i folii malarskiej.

Teraz przyszedł czas na zagruntowanie parapetu farbą do gruntowania RAFIL Podkład Antykorozyjny. Farba gruntująca stosowana jest na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. Szczególnie wymagana jest, gdy odnawiasz powierzchnie trudne lub wymalowane nieznaną farbą. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Radach zapewni długotrwałą ochronę antykorozyjną. Podkład występuje w dwóch odcieniach. Szary okienny stosowany jest pod jasne odcienie farby nawierzchniowej. Czerwony tlenkowy nadaje się pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Jak nakładać RAFIL Podkład Antykorozyjny? Z pomocą wałka i/lub pędzla. Potrzebujesz jednej warstwy farby gruntującej.

Do malowania parapetu zewnętrznego możesz wykorzystać pędzel oraz wałek lub zdecydować się na malowanie metodą natryskową. Szerszym wałkiem lub pędzlem pomalujesz większość parapetu, do malowania trudno dostępnych miejsc możesz natomiast wykorzystać wąski lub okrągły pędzel niewielkich rozmiarów.

Farbę przed nałożeniem należy dobrze wymieszać. Możesz przelać część do kuwety malarskiej, dzięki czemu łatwiej będzie Ci ją aplikować. Do aplikacji pędzlem lub wałkiem farbę możesz rozcieńczyć, dodając do 5%, a do malowania natryskowego — do 10% rozcieńczalnika — RAFIL Radach.

Zwykle, by dobrze pokryć powierzchnię parapetu farbą, należy nałożyć 2-3 warstwy emalii w określonych przez producenta odstępach czasowych. Pamiętaj, że lepiej nałożyć kilka cienkich warstw niż jedną grubą. Jeśli pomalujesz parapet zbyt dużą ilością farby, emalia może źle się rozprowadzać, spływać i długo schnąć. Powstaną nieestetyczne zacieki i zgrubienia, których trudno będzie się pozbyć. Zalecana jest pierwsza warstwa o grubości do 40 mikronów powłoki na sucho. Łączna grubość warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho.

Kolejne warstwy wyrobu trzeba nałożyć minimum po 6 godzinach. Nie dopuść, aby na malowanej powierzchni osadziły się jakiekolwiek zanieczyszczenia jak pyłki roślin, kurz, czy inne zabrudzenia, które mogą mieć wpływ na przyczepność farby. Z tego powodu parapety maluj w miarę możliwości jak najszybciej, chociaż zachowując wspomniane 6 godzin przerwy między warstwami. Jeśli czeka Cię dłuższa przerwa, przed nałożeniem kolejnej warstwy spłucz parapet wodą i dokładnie go osusz.

Pamiętaj też, by renowacji i napraw parapetów zewnętrznych dokonywać w pogodne, suche dni. Temperatura powietrza nie powinna być niższa niż 10 i wyższa niż 25°C. Unikaj deszczowych i mglistych dni. Nie maluj wtedy, gdy wieje porywisty wiatr lub gdy intensywnie świecące promienie słoneczne padają bezpośrednio na parapet. Zwróć uwagę, aby malowany parapet nie był mocno nagrzany. W takich warunkach z malowanej powierzchni szybko odparowuje zawarty w farbie rozcieńczalnik, co może skutkować wadami powłoki.

Czym czyścić parapety zewnętrzne?

Aby parapet zewnętrzny długo pozostał jak nowy, trzeba o niego regularnie dbać. Usuwaj luźne zabrudzenia, liście i kurz za pomocą miotły lub szczotki. Do mycia parapetu używaj wiadra z ciepłą wodą, miękkiej gąbki lub szmatki oraz płynu do mycia naczyń, lub specjalnego środka do czyszczenia metalu – znajdziesz go w sklepach ogólnobudowlanych. Tłuste zacieki możesz z kolei usunąć z pomocą np. sprayu do mycia szyb na bazie alkoholu lub innego odtłuszczacza.

Po umyciu parapetu wodą ze środkiem zamocz szmatkę w czystej wodzie i pozbądź się resztek piany. Pamiętaj, aby osuszyć dokładnie parapet.

Regularne czyszczenie parapetów zewnętrznych pomoże zachować ich piękny wygląd i przedłużyć ich żywotność!

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.