Metamorfoza balkonu w bloku: przygotowanie balustrady
Zanim zabierzesz się do malowania barierek balkonowych na nowy, piękny kolor, odpowiednio przygotuj się do pracy! Przede wszystkim zadbaj o:
Zabezpieczenie ścian, okien i podłogi balkonowej przed zabrudzeniami farbą oraz uszkodzeniami, do jakich może dojść podczas renowacji. Do tego celu możesz wykorzystać stare kartony lub specjalistyczną folię malarską, które przymocujesz przy pomocy taśmy malarskiej.
Gruntowne oczyszczenie balustrady z brudu, kurzu i innych zanieczyszczeń – najlepiej przy użyciu letniej wody, delikatnego detergentu (np. płynu do mycia naczyń) i szczotki lub gąbki.
Usunięcie starych powłok malarskich i śladów rdzy – przy pomocy szlifierki, szczotki drucianej lub papieru ściernego. Postaraj się usunąć wszystkie luźne, nietrzymające się barierki fragmenty starej farby oraz ogniska korozji (zwróć szczególną uwagę na trudno dostępne miejsca i zakamarki, w których ślady rdzy mogłyby Ci z łatwością umknąć).
Zmatowienie powierzchni przy użyciu papieru ściernego lub szlifierki.
Dokładne odpylenie i odtłuszczenie metalowej powierzchni. Postaraj się usunąć wszystkie zabrudzenia, jakie powstały podczas matowienia oraz usuwania farby i rdzy. Na koniec sięgnij po RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, który idealnie przygotuje balustradę do malowania i zwiększy przyczepność powierzchni.
Gotowe? W takim razie możesz sięgać po pędzel lub wałek!
Farba do balustrady balkonu, czyli… malujemy!
Do malowania balustrady balkonu koniecznie użyj wysokiej jakości farby, która przeznaczona jest do metalu. Nasze propozycje to:
{{recomended-product}}
RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – emalia występująca w czterech neutralnych kolorach, które sprawdzą się w minimalistycznych, nowoczesnych aranżacjach. W palecie znajdziesz antracyt, czerń (w wersji półmatowej i matowej) oraz brąz. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń doskonale zabezpieczy balustradę przed korozją (w połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL to nawet 10 lat ochrony metalu!), a także przed czynnikami atmosferycznymi.
RAFIL Chlorokauczuk – farba do balustrad o wyjątkowo bogatej palecie kolorystycznej, w której znajdziesz aż 20 odcieni. To doskonały wybór dla każdego, kto planuje wykończenie swojego balkonu intensywnym, wyrazistym kolorem. RAFIL Chlorokauczuk (w połączeniu z produktem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) zapewnia aż 8 lat ochrony przed korozją. Ponadto powłoka, jaką tworzy emalia, odporna jest na uderzenia, zarysowania oraz warunki pogodowe.
Obydwa rodzaje emalii możesz wygodnie i łatwo nanosić przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku.
Metamorfoza balkonu w bloku – nasze pomysły na balkon
Jeżeli jeszcze nie zdecydowałeś, na jaki kolor pomalujesz metalową balustradę na swoim balkonie, skorzystaj z naszych inspiracji!
Szara balustrada – to wybór, który sprawdzi się nie tylko w minimalistycznych aranżacjach. Zobacz, jak wspaniale może prezentować się szarość w towarzystwie wyrazistych kolorów – butelkowej zieleni i koralowego!
Balustrada w intensywnej czerni – takie rozwiązanie doskonale pasuje do nowoczesnych aranżacji. Czarny metal prezentuje się szlachetnie i świetnie komponuje się z naturalnymi materiałami, takimi jak kamień czy drewno.
Biała balustrada – taki balkon przywodzi na myśl południowe, nadmorskie posiadłości. Zwłaszcza jeżeli białą balustradę zestawisz z posadzką w kolorze terakoty, a aranżację dopełnisz mnóstwem roślin.
Balustrada w delikatnym kolorze – jeżeli chcesz, żeby Twój balkon wyglądał niesztampowo, a jednocześnie obawiasz się jaskrawych, krzykliwych kolorów, subtelna zieleń może być idealną propozycją!
Intensywny kolor balustrady – nie boisz się mocnych, wyrazistych barw? Postaw na barierkę w pięknym i niezwykle modnym kobalcie! Kolor ten doskonale komponuje się z neutralnymi barwami, takimi jak biel.
Niezależnie od tego, na jaki kolor i jaką aranżację się zdecydujesz, z farbami RAFIL osiągniesz doskonały efekt dekoracyjny i ochronny. Powodzenia!
Czym malować beton? Poznaj najważniejsze rodzaje farb do posadzki betonowej oraz farb do betonowych ogrodzeń. Który środek sprawdzi się lepiej – arby do betonu epoksydowe czy chlorokauczukowe? Podpowiadamy najlepsze rozwiązania.
Malowanie betonu to sposób na jego odświeżenie i nadanie betonowej powierzchni nowego wyglądu. Można dzięki temu odmienić stare zaniedbane ogrodzenie, betonowe słupki czy posadzkę.
Farby do betonu są jednak skuteczne przede wszystkim w lepszej ochronie betonowej powierzchni przed działaniem szkodliwych substancji chemicznych (np. smarów czy olejów w garażu). Zabezpieczają beton przed słońcem i promieniami UV, wysokimi i niskimi temperaturami, chronią przed zniszczeniem i uszkodzeniami, ścieraniem i spękaniem.
Malowanie betonu przy pomocy odpowiedniej farby nadaje też powierzchni właściwości antypoślizgowe. W tym celu pokrywa się m.in. parkingi, posadzki garaży, warsztatów, hal przemysłowych, ale także posadzki na tarasie czy podwórku.
Jakie są rodzaje farb do betonu?
Wśród farb do betonu znajdziesz różne produkty o rozmaitych właściwościach i różnym przeznaczeniu. Do malowania betonu służą:
Farby akrylowe: farby na bazie spoiwa akrylowego, łatwe w użyciu, szybkoschnące, łagodne, ale dosyć mało odporne na intensywne użytkowanie, obciążenia i trudne warunki atmosferyczne. Pomaluj przy ich pomocy: ścianę, chodnik w ogrodzie, ściany w garażu czy przydomowym warsztacie, na balkonie czy tarasie. Nie są tak trwałe, by zabezpieczyć betonowy podjazd czy posadzkę w garażu.
Farby poliuretanowe: dwuskładnikowe, używane zwykle na zewnątrz, odporne na warunki atmosferyczne i promienie UV, chronią beton przed działaniem wody i wilgoci, korozją i niskimi temperaturami. Dobre do malowania betonowych konstrukcji na zewnątrz, a także do elementów żeliwnych czy stalowych.
Farby chlorokauczukowe: emalie na bazie chlorokauczuku, idealne do stosowania na zewnątrz. Zabezpieczają powierzchnie betonowe, ale także elementy stalowe i żeliwne eksploatowane na świeżym powietrzu. Odpowiednie do ogrodzeń betonowych, chodnika, tarasu i innych powierzchni, które mają stały kontakt z wodą.
Farby epoksydowe: dwuskładnikowe emalie na bazie żywicy epoksydowej, najodporniejsze na warunki atmosferyczne i działanie silnych substancji chemicznych, żrących środków czy preparatów do dezynfekcji. Farba epoksydowa sprawdzi się na posadzce w garażu, piwnicy, warsztacie samochodowym, parkingu wewnętrznym. Używa się jej do malowania batonu w miejscach intensywnego ruchu, narażonych na ciągłe działanie wilgoci, w przestrzeniach roboczych i halach przemysłowych.
Którą farbę wybrać do malowania betonowej posadzki?
Za najodporniejszą na ścieranie farbę do posadzki betonowej uważa się emalię epoksydową. Preparat składa się z syntetycznej żywicy epoksydowej oraz utwardzacza – ich połączenie sprawia, że powłoka farby nie ściera się od ruchu pieszego i maszynowego. Epoksydowa farba do betonu, taka jak RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, tworzy szybkoschnącą powłokę, która jest bardzo trwała, a zarazem elastyczna, dzięki czemu jest też odporna na uderzenia.
Farba epoksydowa do betonu nadaje się do zabezpieczania posadzek i powierzchni w obiektach przemysłowych, garażach, magazynach, warsztatach samochodowych i obiektach użyteczności publicznej. Tworzona przez nią powłoka jest bowiem szczelna i odporna na działanie rozcieńczonych kwasów, ropy, produktów ropopochodnych, olejów roślinnych, smarów, środków myjących i odkażających.
Z tego powodu farba epoksydowa sprawdzi się nawet w budynkach przemysłu spożywczego, gdzie często przy produkcji stosowane są roztwory kwasów lub inne agresywne substancje. Chroni beton przed trudnymi do usunięcia plamami, które wniknęłyby w porowatą strukturę niezabezpieczonej powierzchni.
Farba do betonowej posadzki pozostawia jednolitą, gładką, a przy tym antypoślizgową warstwę. Jeśli chcesz dodatkowo zwiększyć własności antypoślizgowe powłoki, możesz dodać do farby piasek kwarcowy.
W przypadku stosowania epoksydowych farb do powierzchni betonowych na zewnątrz użyj dodatkowo lakieru poliuretanowego (RAFIL Na Beton — Zestaw lakier poliuretanowy). Produkt ochroni powierzchnię przed promieniowaniem UV, wodą opadową, ujemnymi temperaturami i zanieczyszczeniami obecnymi w atmosferze.
Czy chlorokauczukiem można malować beton?
Farba chlorokauczukowa to rodzaj emalii, która tworzy na malowanej powierzchni elastyczną powłokę ochronną. Doskonale nadaje się – w połączeniu z podkładem chlorokauczukowym – do zabezpieczania powierzchni przed rdzą. Z tego względu najczęściej stosuje się ją do dekoracyjno-ochronnego malowania metalu.
Jednakże emalię chlorokauczukową RAFIL Chlorokauczukmożesz śmiało stosować również do malowania betonu i wówczas nie wymaga wcześniejszego gruntowania. To świetny wybór, jeśli jednym kolorem chcesz pokryć na przykład ogrodzenie złożone z żeliwnych i betonowych elementów konstrukcyjnych.
Emalia chlorokauczukowa tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych (gwarancja ochrony 8 lat w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa). Co można pomalować przy pomocy farby chlorokauczukowej? Każdego rodzaju podłoże betonowe i tynki cementowo-wapienne nienarażone na ścieranie. Mogą to więc być słupki ogrodzeniowe i inne betonowe elementy ogrodzenia czy bramy, elementy architektury ogrodowej.
Dużym atutem farby chlorokauczukowej jest spory wybór kolorów – w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa Do Dyspozycji Masz Ok. 20 kolorów, od szarości i czerni po barwy żółte, zielone, niebieskie czy różne odcienie czerwieni. Emalia nadaje się więc idealnie do różnych zastosowań dekoracyjnych.
Do malowania betonowego ogrodzenia i nadania mu nowego koloru doskonałym produktem będzie farba chlorokauczukowa, np. RAFIL Chlorokauczuk
Porada
Czym nakładać farby kolorowe do betonu? Przy wyborze wałka do malowania betonu zwykle sprawdza się zasada – im bardziej chropowata powierzchnia, tym dłuższe włosie powinien mieć wałek.Farbę można też nakładać przy pomocy pędzla lub natrysku, który sprawdzi się na dużych powierzchniach.
Czym lepiej malować beton – chlorokauczukiem czy farbą epoksydową?
Nie ma uniwersalnych produktów do malowania betonu. Dobór właściwego preparatu zależy od tego, jaką powierzchnię planujesz malować, czy znajduje się ona na zewnątrz, czy na zewnątrz, na jakie czynniki środowiskowe, atmosferyczne i chemiczne będzie narażona.
Betonowe posadzki, zwłaszcza w miejscach narażonych na zabrudzenia, oleje, smary, intensywny ruch: wybierz emalię epoksydową.
Emalia epoksydowa doskonale nadaje się do posadzek z betonu – wzmacnia je, uszczelnia i sprawia, że stają się odporne na ścieranie. Dzięki niej podłoże jest łatwiejsze do utrzymania w czystości i tym samym estetyczniejsze.
Betonowe ogrodzenia, murki, płotki, ogrodzenia łączące beton z metalem (stalą, żeliwem), betonowe elementy znajdujące się na zewnątrz, ale nie narażone na duże obciążenia i działanie silnych substancji chemicznych: wybierz farbę chlorokauczukową.
Emalia chlorokauczukowa to odpowiednia farba do betonowych ogrodzeń. Oba środki – przy zachowaniu zasad malowania zalecanych przez producenta – zapewniają trwałe, odporne na ścieranie powłoki.
Pamiętaj też, że dobór właściwej farby to nie wszystko. Konieczne jest właściwe przygotowanie podłoża – postępuj w tym wypadku ściśle z instrukcją producenta. Stosuj odpowiednie grunty i podkłady, przestrzegaj czasów malowania kolejnych warstw i nakładaj farby we właściwych warunkach atmosferycznych. W razie wątpliwości – eksperci RAFIL czekają na twoje pytania!
Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!
LZO – co to jest?
Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.
Ważne!
Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.
Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.
Farby z LZO a bezpieczeństwo
Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:
katar,
podrażnienie oczu,
wysypki i inne uczulenia skórne,
obrzęk krtani,
ból głowy,
nudności,
nasilenie objawów astmy.
Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.
Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.
Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.
LZO w farbach – normy
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.
Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.
Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.
Betonowa podłoga w garażu lub magazynie jest narażona na intensywne użytkowanie i kontakt z trudnymi do usunięcia zabrudzeniami. Czym malować beton, by skutecznie zabezpieczyć jego powierzchnię? Podpowiadamy, po jaką farbę do posadzek betonowych warto sięgnąć i jak jej używać, by uzyskać trwały efekt.
Farba do betonu, czyli czym pomalować posadzkę
Choć betonowe posadzki cechują się dużą wytrzymałością, z powodu intensywnego użytkowania często pojawiają się na nich ubytki, pęknięcia, a także trudne do usunięcia tłuste plamy. Beton w garażu lub warsztacie może mieć kontakt z chemikaliami – smarem, olejem silnikowym, benzyną czy różnego typu rozpuszczalnikami.
Chcesz zabezpieczyć betonową posadzkę, by jak najdłużej zachowała dobry stan techniczny? Obecnie najlepszym z dostępnych rozwiązań są epoksydowe farby do betonu. Te preparaty na bazie żywic tworzą trwałą, szczelną i antypoślizgową powłokę, która jednocześnie poprawia estetykę pomieszczeń.
Emalie epoksydowe do posadzek betonowych, takie jak te z serii RAFIL Na Beton, są utwardzane chemicznie. Na ich dwuskładnikową formułę składają się farba do betonu i utwardzacz. Dzięki nim uzyskana powłoka doskonale znosi obciążenia mechaniczne, co ma szczególne znaczenie w warsztatach mechanicznych, halach produkcyjnych, magazynach i garażach. Przy malowaniu elementów betonowych na zewnątrz budynku warto zastosować warstwę lakieru na beton, która będzie chronić powłokę przed promieniowaniem UV.
Uwaga
Ze względu na drażniące opary żywicy epoksydowej w trakcie malowania powierzchni farbą do betonu należy chronić skórę i oczy, korzystając z rękawic i okularów ochronnych.
Jak przygotować podłoże przed nałożeniem farby do betonu?
Przed przystąpieniem do malowania betonu konieczne jest właściwe przygotowanie powierzchni – tylko to gwarantuje nienaganną przyczepność farby do podłoża. O czym pamiętać, zanim zaczniesz malowanie? Pierwszy krok to oczyszczenie posadzki:
Jeśli malujesz nowy i czysty beton – upewnij się, że beton jest suchy, odtłuść podłoże i przy pomocy szpachelki usuń warstwę mleczka cementowego. Na koniec odpyl całą powierzchnię.
Jeśli malujesz stary beton – starannie oczyść podłogę z zanieczyszczeń i luźnych kawałków betonu. Jeśli powierzchnia była wcześniej malowana, usuń łuszczące się resztki starej farby. Drobne ubytki i pęknięcia uzupełnij za pomocą szpachli. Następnie przeszlifuj beton na całej powierzchni i dokładnie odpyl.
Po dokładnym oczyszczeniu betonową podłogę należy zagruntować. Jeśli korzystasz z farby do betonu, w tym celu wystarczy rozcieńczyć ją odpowiednim rozcieńczalnikiem w proporcji 5:1. Po zagruntowaniu odczekaj 4 godziny przed nałożeniem nowej warstwy.
Porada eksperta
Aby posadzka wyróżniała się jeszcze lepszą antypoślizgowością, na zagruntowaną powierzchnię możesz wysypać piasek kwarcowy. Następnie pokryj całość dwoma warstwami farby do betonu.
Malowanie betonowej posadzki – instrukcja
Po starannym przygotowaniu podłoża możesz zabrać się do malowania. Farbę do posadzek betonowych możesz nakładać na dwa sposoby: ręcznie, przy pomocy pędzla lub wałka, bądź metodą natryskową.
Do przygotowania mieszaniny są potrzebne dwa produkty: RAFIL Na Beton oraz utwardzacz.
Dokładnie wymieszaj oba składniki, a następnie wlej utwardzacz do wiadra z emalią.
Przy pomocy mieszadła połącz ze sobą oba preparaty, tak by uzyskać jednolity kolor i gładką konsystencję.
Po upływie pół godziny nałóż pierwszą warstwę i pozostaw do wyschnięcia.
Przed aplikacją kolejnej warstwy odczekaj 24 godziny i ponownie przygotuj mieszaninę emalii i utwardzacza.
Pozostaw do całkowitego wyschnięcia powłoki. Gotowe!
Płaski dach spotyka się w nowej architekturze, ale był popularnym rozwiązaniem także w PRL-owskich domach typu kostka. Remont dachu płaskiego jest niezbędny, gdy pojawiają się przecieki i powłoka wymaga odnowienia. Jak przeprowadzić renowację dachu płaskiego?
Dach płaski, wbrew nazwie, nigdy nie jest całkiem płaski. Inaczej nie odpływałaby z niego woda deszczowa. Pod terminem dachu płaskiego należy więc rozumieć konstrukcję o nachyleniu od 2 do 15 stopni. Dzięki temu woda nie zalega na powierzchni, choć wizualnie może się wydawać, że dach jest zupełnie poziomy.
Remont dachu płaskiego jest konieczny, gdy pojawiają się uszkodzenia – przecieki, pęknięcia membrany lub widoczne oznaki zużycia materiału. Regularne przeglądy co kilka lat pomogą zidentyfikować problemy, zanim doprowadzą do poważnych uszkodzeń.
W artykule znajdziesz informację, kiedy trzeba się zająć remontem płaskiego dachu i jak powinien on wyglądać w zależności od materiałów, z jakich dach jest wykonany.
Dom z płaskim dachem to rozwiązanie często spotykane w nowoczesnych projektach.
Remont dachu płaskiego – diagnozowanie problemów
Sposób wykonania renowacji płaskiego dachu zależy przede wszystkim od materiału, jakim dach jest pokryty.
W nowoczesnych budynkach najczęściej stosuje się pokrycia z membran syntetycznych, takich jak PVC, TPO czy EPDM. Charakteryzują się one wysoką odpornością na warunki atmosferyczne oraz elastycznością. Te materiały są łatwe w montażu i oferują dobre właściwości izolacyjne.
W starszych budynkach, zwłaszcza z okresu PRL, dachy pokrywano materiałami, które były akurat dostępne. Używano wtedy np. warstwy żużlowej, supremy, a także gliny zmieszanej z trocinami. Takie pokrycia, mimo iż były popularne w tamtych czasach, nie są trwałe, co prowadziło i nadal prowadzi do częstych przecieków. Często również rezygnowano z odpowiedniej izolacji termicznej, a paroizolacja była układana sporadycznie, co sprzyjało wilgoci i uszkodzeniom.
Dachy płaskie w tamtych latach często budowano w sposób niewłaściwy, a także bez dbałości o wentylację. Wilgoć przenikała do stropodachów przez pomieszczenia ogrzewane, a to z kolei prowadziło do ich degradacji. Współczesne technologie i materiały pozwalają na skuteczne zabezpieczenie dachów, a ich regularna konserwacja może znacznie wydłużyć ich żywotność.
Przed przystąpieniem do remontu warto zlecić fachową ocenę stanu stropodachu, aby określić, jakie materiały będą najlepsze do naprawy. Pozwoli to uniknąć kosztownych rozbiórek. Zapewni także lepszą trwałość nowego pokrycia.
Czy płaskie dachy wykonane są z blachy? Zdarza się, choć to najrzadsze ze spotykanych rozwiązań. Wynika to z tego, że konstrukcja dachu musi spełniać minimalny kąt nachylenia, aby można było wykorzystać blachę na jego pokrycie. Co więcej, często wymagane jest pełne deskowanie, co dodatkowo komplikuje wykonanie dachu.
Narzędzia i materiały potrzebne do remontu
Dobór materiałów i narzędzi do renowacji dachu płaskiego zależy od materiału, z którego wykonane jest pokrycie. Jeśli jednak mówimy o renowacji płaskiego dachu z blachy, niezbędne będą:
Szczotka druciana — do usuwania rdzy i starych powłok.
Skrobak lub szpachelka — do usuwania starych, spękanych powłok.
Papier ścierny – do matowienia dobrze przylegających powłok (o różnych gradacjach),
Odkurzacz do usunięcia pyłu i zanieczyszczeń po szlifowaniu,
Narzędzia do malowania – wałki, pędzle lub narzędzia do malowania natryskowego, w zależności od wybranej metody malowania,
Renowację dachu z blachy można przeprowadzić przy pomocy natrysku. Odpowiedni produkt to RAFIL Radach Farba Na Dach.
Krok po kroku – remont dachu płaskiego
W przypadku dachów, które mają kilkadziesiąt lat, zwykle pokrywało się je tradycyjnymi papami bitumicznymi, które nie zawierały nowoczesnych dodatków. W efekcie takie pokrycia ulegają wielu uszkodzeniom – roztapiają się pod wpływem słońca, twardnieją na mrozie, pękają i rozszczelniają. Aby uniknąć przecieków, stosowano smołowanie lub lepik asfaltowy, jednak te rozwiązania nie zawsze przynoszą trwałe efekty.
Pierwszym krokiem przy remoncie dachu płaskiego jest ocena jego stanu. Niekiedy można przeprowadzić remont, nie zrywając starego pokrycia. Jeżeli na dachu występują jedynie nieliczne bąble i wydęcia, a warstwa termoizolacyjna nie jest zamoczona, to papa może pozostać na dachu. W takim przypadku trzeba wysuszyć zniszczone miejsca i załatać je łatami z papy podkładowej termozgrzewalnej. Następnie można nałożyć jedną lub dwie warstwy nowego pokrycia.
Gdy izolacja jest uszkodzona na całej powierzchni, konieczne będzie usunięcie starego pokrycia aż do betonowej podstawy. Po oczyszczeniu i wysuszeniu powierzchni można przystąpić do układania nowego pokrycia. Do wyboru mamy nowoczesne modyfikowane papy, membrany czy powłoki bezszwowe.
Dobrym rozwiązaniem są nowoczesne papy termozgrzewalne. Charakteryzują się one wysoką odpornością na rozciąganie, co sprawia, że doskonale sprawdzają się na dużych powierzchniach.
Alternatywą dla tradycyjnych pap są powłoki bitumiczne, które można stosować na zimno. To gęste masy, które nakłada się pędzlem, szpachlą lub przez natrysk. Lepiki bitumiczne sprawdzają się również do przyklejania papy i tworzenia bezspoinowych pokryć dachowych.
Kolejną nowoczesną opcją przy remoncie dachu płaskiego są płynne membrany na bazie żywic poliuretanowych. Aplikuje się je wałkiem lub natryskowo. Zapewniają one jednorodną, bezszwową powłokę, odporną na różne czynniki atmosferyczne i mechaniczne. Dodatkowo niektóre produkty mają wysokie parametry odbijania promieni słonecznych, co wpływa na komfort cieplny w pomieszczeniach.
Na dach płaski można też zastosować płyty warstwowe. Składają się one z dwóch warstw blachy i rdzenia konstrukcyjno-izolacyjnego, na przykład z pianki PIR. Płyty te charakteryzują się dużą odpornością na wilgoć oraz stabilnością wymiarową, co czyni je dobrym rozwiązaniem dla dachów płaskich.
Remont dachu płaskiego z pokryciem z blachy często zakłada także ponowne malowanie jego powierzchni. Odpowiednim produktem do renowacji jest specjalistyczna farba na dach np. RAFIL Radach Farba Na Dach. Ta gruntoemalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych.
Farba RAFIL Radach Farba Na Dach nadaje się zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych. W zestawieniu z produktem RAFIL Podkład antykorozyjny daje mocne zabezpieczenie przed korozją.
{{recomended-product}}
Jak odnowić dach przy pomocy farby RAFIL Radach Farba Na Dach?
Stare, spękane i słabo przylegające powłoki dokładnie usuń za pomocą szczotki, szpachelki lub skrobaka.
Miejsca zardzewiałe przeszlifuj, aby usunąć rdzawe fragmenty i wygładzić powierzchnię. Po szlifowaniu dokładnie odpyl całą powierzchnię.
Całą powierzchnię zagruntuj farbą RAFIL Podkład Antykorozyjny.
Dobrze przyczepne powłoki trzeba zmatowić papierem ściernym i również odpylić, a następnie pokryć podkładem.
Do aplikacji pędzlem lub wałkiem farbę rozcieńcz do 5% rozcieńczalnikiem Radach, a do natrysków do 10%.
Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Pierwsza warstwa powinna mieć grubość do 40 mikronów na sucho. Łączna grubość wszystkich warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho.
Zaleca się nakładać od 2 do 3 warstw farby, przy czym każda kolejna warstwa powinna być nałożona po minimum 6 godzinach od nałożenia poprzedniej.
Podczas nakładania kolejnych warstw unikaj osadzania się jakichkolwiek zanieczyszczeń na malowanej powierzchni. W przypadku dłuższej przerwy w malowaniu (ponad 48 godzin) lub w bardzo zapylonym otoczeniu, przed nałożeniem kolejnej warstwy rekomendujemy dokładne spłukanie powierzchni wodą i jej dokładne osuszenie.
Płaskie dachy pokrywa się dziś nowoczesnymi materiałami takimi jak np. płynne membrany.
Porady dotyczące bezpieczeństwa i utrzymania
Aby zapewnić długowieczność dachu płaskiego i zminimalizować potrzebę napraw, przeprowadzaj przeglądy co najmniej raz w roku oraz po każdej silnej burzy lub intensywnych opadach. Sprawdzaj stan pokrycia, izolacji i wszelkich złączy. Zwróć uwagę na pęknięcia, bąble, przecieki, a także stan systemów odprowadzania wody.
Regularnie oczyszczaj dach z liści, gałęzi, śniegu, błota i innych zanieczyszczeń, które mogą gromadzić się na powierzchni. Pamiętaj też o regularnej konserwacji wszystkich metalowych powierzchni z pomocą produktów RAFIL.
