• Karta techniczna – zapis tworzony przez producenta, dotyczący konkretnego wyrobu, jego przeznaczenia, charakterystyki i stosowania.
• Symbol wyrobu – każdy wyrób posiada dany symbol, który określa typ rodzaj i jego kolor, na tej podstawie wyrób jest identyfikowany.
• Gęstość – masa 1 cm³ wyrobu oznaczana piknometrycznie w temp. 20°C; dla wyrobów dwuskładnikowych jest to wartość średnia, po zmieszaniu składników.
• Punkt zapłonu (ang. flash point) – jest to najniższa temp. materiału malarskiego, w której wytworzy on pary substancji palnych wystarczających do zapłonu w określonych warunkach zapłonu.
• Zużycie teoretyczne (ang. theoretical spreading rate) – wartość (i/m²; kg/m²; m²/l; m²/kg) podawana w danych technicznych farby; arytmetyczny wynik zależności zawartości substancji nielotnej i specyfikowanej grubości powłoki malarskiej.
• Zużycie praktyczne - zależy od wielu czynników, między innymi od zużycia teoretycznego, chropowatości podłoża, metody i warunków nakładania, wielkości i rodzaju malowanej powierzchni, a także roli powłoki w zestawie; określa się iloczynem współ- zużycia praktycznego i zużycia teoretycznego farby.
• Czas przydatności wyrobu do stosowania (ang. pot life) – max. czas, w którym wyrób lakierowy po zmieszaniu z utwardzaczem zachowuje swoje właściwości i nadaje się do nanoszenia na podłoże.
• Czas schnięcia (ang. drying time) czas przejścia ciekłej powłoki malarskiej w stałą powłokę o określonych własnościach fizycznych i mechanicznych w danej temp.
• Porowatość (ang. porosity) – zależy w głównej mierze od użytego pigmentu, charakteryzuje ją obecność w powłoce otworków i kanalików sięgających do podłoża.
• Przepuszczalność (ang. permeability) – charakteryzuje zdolność przepuszczania gazów lub par przez powłokę, zależy od własności fizykochemicznych, grubości powłoki.
• Przyczepność (ang. adhesion) – zdolność powłoki do wiązania się z podłożem lub poprzednią warstwą.
• Trwałość powłoki (ang. durability) – przypuszczalny czas „życia” powłoki malarskiej do pierwszej głównej renowacji.
• Wydajność - powierzchnia (w m2), która może być pokryta daną ilością wyrobu lakierowego tworzącego powłokę o wymaganej grubości; zależy od warunków stosowania, złożoności geometrycznej konstrukcji, warunków atmosferycznych itp.
• Powłoka termoodporna – odporna na długookresowy wpływ temp. powyżej 150°C.
• Emalia (ang. top coat) – wyrób malarski pigmentowany o wysokich walorach dekoracyjnych, zwłaszcza barwie i połysku. Jako warstwy nawierzchniowe – emalie – muszą być odporne na wpływ zewnętrznych czynników korozyjnych np. promieniowanie słoneczne.
• Farba (ang. primer) – materiał malarski pigmentowany, tworzący powłokę kryjącą – która ma przede wszystkim spełniać funkcje ochronne. Farby tego typu (gruntujące, przeciwrdzewne) nanoszone są bezpośrednio na podłoże i zawierają składniki powstrzymujące procesy korozyjne. Powinny charakteryzować się głównie dobrą przyczepnością do podłoża.
• Farba do czasowej ochrony – chroni czasowo przed działaniem czynników atmosferycznych i korozyjnych (najczęściej przez okres 6 m-cy na czas montażu, transportu, składowania).
• Farba, emalia tiksotropowa – zawiera dodatki powodujące efekt zmniejszania się lepkości pozornej (upłynnienie) w czasie działania naprężeń ścinających (mieszanie, rozcieranie pędzlem).
• Farba na gorzej przygotowane podłoże (ang. surface tolerant) – przeznaczona do gruntowania, tolerująca gorzej przygotowane powierzchnie. Posiada właściwości: stabilizacji, przetwarzania i penetracji rdzy.
• Farby chemoutwardzalne (ang. chemical curing paints) – produkt malarski składający się z dwu lub trzech składników (żywica + utwardzacz) mieszanych bezpośrednio przed aplikacją.
• Farba grubopowłokowa (ang. high build) – materiał malarski dający grubszą powłokę suchą niż powszechnie stosowane materiały.
• Lakier (ang. varnish) – wyrób malarski niepigmentowany dający w efekcie powłokę przeświecalną.
• Pigmenty (ang. pigments) – są to substancje nierozpuszczalne w spoiwie farby a ulegające w nim zdyspergowaniu. Charakterystyczne dla nich są następujące własności: barwa, zdolność krycia, niekiedy zdolności ochronne i przeciwrdzewne.
• Rozcieńczalnik (ang. thinner) – lotna ciecz nie rozpuszczająca substancji błonotwórczej. Po dodaniu do materiału malarskiego nie powoduje niekorzystnych objawów. Dodatek rozcieńczalnika wymagany może być w przypadku nadmiernego zgęstnienia wyrobu wskutek zbyt długiego lub nieodpowiedniego przechowywania. Należy jednak pamiętać, że dodatek nawet małej ilości rozcieńczalnika może spowodować duże zmiany w grubości powłoki (szczególnie dla wyrobów tiksotropowych).
• Rozpuszczalnik (ang. solvent) – ciecz rozpuszczająca substancje błonotwórczą (spoiwo). Przy doborze rozpuszczalnika zwrócić trzeba uwagę m. in. na: zdolność rozpuszczania, lotność, temp. zapłonu, toksyczność, zapach itp.
• Substancja nielotna; części stałe (ang. solids) – łączna zawartość substancji błonotwórczych, pigmentów, wypełniaczy i innych składników materiału malarskiego pozostająca na powierzchni malowanej w procesie schnięcia powłoki.

Renowacja ogrodzenia to sposób, by przywrócić mu dawny wygląd i zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi. Jak krok po kroku przeprowadzić odnowienie ogrodzenia z metalu i betonu? Sprawdź wskazówki ekspertów RAFIL. 

Zadbane i ładne ogrodzenie zdobi każdą posesję. Dobrze też świadczy o jej właścicielach. I odwrotnie – zardzewiały metalowy płot, przegniłe sztachety, betonowy parkan, który lata świetności ma już za sobą to kiepska wizytówka domu i jego domowników. 

Jak krok po kroku zająć się renowacją ogrodzenia z różnych materiałów? Przygotowaliśmy poradnik. 

Renowacja ogrodzenia – jak wybrać odpowiedni produkt?

Zanim na dobre zabierzesz się za renowację starego płotu ze sztachet czy odnowienie metalowego ogrodzenia, zacznij od wyboru właściwego produktu do malowania. Decyzja ta zależy przede wszystkim od materiału, z którego Twoje ogrodzenie jest wykonane. Co masz do dyspozycji?

Jeśli chcesz poddać renowacji ogrodzenie z metalu, polecanym produktem jest RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Ta antykorozyjna emalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych, a przy tym zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni.

Czym wyróżnia się farba RAFIL Do Bram i Ogrodzeń? Nadaje odporną na uderzenia, trwałą i elastyczną powłokę. To produkt wydajny i łatwy w aplikacji. A do tego możesz wybierać spośród 2 stopni połysku (mat, półmat) oraz 3 różnych kolorów.

Czym odnowić betonowy płot? Sprawdzonym rozwiązaniem jest farba chlorokauczukowa np. RAFIL Chlorokauczuk. Choć farba ta przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych, może być również stosowana do dekoracyjnego malowania betonu. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Tworzy powłokę odporną na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Jest przy tym dostępna w bardzo szerokiej gamie kolorów, w tym np. w czerni, szarościach, brązach, kolorze niebieskim czy zielonym.

Odnowienie ogrodzenia – jak przygotować płot do renowacji?

Aby przygotować ogrodzenie do renowacji, najpierw trzeba wyczyścić płot z brudu i luźnych osadów. Możesz to zrobić za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża. Obie metody są skuteczne, a przy tym bezpieczne dla ogrodowych roślin. Jeśli używasz ogrodowego węża, niezbędne będzie jednak prawdopodobnie doczyszczenie zakamarków ręcznie. 

Alternatywą dla wody są środki do czyszczenia ogrodzeń lub usuwania zabrudzeń z metalu – warto jednak pamiętać, że, jak wszystkie preparaty chemiczne, zawierają drażniące substancje. Nanosi się je miękką szczotką lub gąbką. 

Kolejny etap to zlikwidowanie korozji – dotyczy to ogrodzenia z metalu. Jeśli na jego powierzchni pojawiła się rdza, należy ją starannie usunąć – najlepiej papierem ściernym, drucianą szczotką do metalu lub szlifierką kątową. Wszystkie miejsca dotknięte rdzą oczyść aż do zdrowego metalu. Gdy płot jest mocno skorodowany, rozważ oddanie przęsła do piaskowania, które skutecznie pozwoli pozbyć się rdzy. Rdzy trzeba pozbyć się bardzo dokładnie – wystarczy jedno małe ognisko, aby wkrótce problem z korozją wrócił. 

Następnie usuń łuszczącą się farbę i wygładź oraz zeszlifuj powierzchnię. To niezbędne, aby nowa powłoka dobrze się trzymała i długo pozostała na swoim miejscu. Przed nałożeniem farby ważne jest również odtłuszczenie powierzchni np. benzyną ekstrakcyjną.

Renowacja ogrodzenia z metalu krok po kroku

Aby odnowić metalowe ogrodzenie farbą RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, zacznij od dokładnego przygotowania powierzchni. Przed malowaniem usuń ślady rdzy, korozji, tłuszczu, soli i kurzu. Do mycia oraz odtłuszczania zalecany jest preparat RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. To specjalna, biodegradowalna, wodorozcieńczalna kompozycja detergentów, emulgatorów i inhibitorów korozji, wykazująca znakomite właściwości czyszczące. 

Co dalej? Luźne fragmenty starej farby oraz ogniska korozji zeszlifuj, a dobrze przylegającą warstwę przetrzyj papierem ściernym, by zmatowić powierzchnię. 

Następny krok to zagruntowanie metalu przy pomocy farby RAFIL Podkład Antykorozyjny. To specjalistyczna farba gruntująca do stosowania jako podkład antykorozyjny w przypadku powierzchni trudnych i pokrytych nieznaną farbą. Farba wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Skutecznie ochroni przed korozją w zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. 

Przed nakładaniem farby nawierzchniowej starannie wymieszaj produkt – przy opakowaniach powyżej 5 litrów zaleca się mieszanie mechaniczne i dodatkowe mieszanie co godzinę. Jeśli używasz farb z różnych partii produkcyjnych, przelej je do jednego pojemnika i wymieszaj, by uniknąć różnic w kolorze. W razie zagęszczenia produktu, dodaj do 5% rozcieńczalnika RAFIL Radach. 

Maluj w odpowiednich warunkach – temperatura otoczenia powinna wynosić od +5°C do +25°C, a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 80%. Unikaj odnawiania metalowego ogrodzenia podczas upałów i wilgotnych warunków oraz w trakcie możliwych opadów deszczu. Zapobiegniesz w ten sposób ewentualnym wadom powłoki i problemom z jej trwałością. 

Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskowo, pamiętając, by przy natrysku unikać „suchego natrysku”. Jeśli używasz wałka, możesz lekko rozcieńczyć farbę dla równomiernego wykończenia. Kolejne warstwy nakładaj w odstępie minimum 3 godzin. Zaleca się, aby pierwsza warstwa miała grubość 45 mikronów, a łączna grubość dwóch warstw nie przekraczała 90 mikronów. Czas pełnego utwardzenia powłoki wynosi 3 dni.

Renowacja ogrodzenia betonowego – krok po kroku

Betonowy płot lub słupki z betonu, które podtrzymują metalowe przęsła, warto odnowić specjalistyczną farbą do betonu. Polecamy RAFIL Chlorokauczuk. Jak krok po kroku powinna wyglądać renowacja betonowego ogrodzenia tą farbą?

1. Powierzchnię ogrodzenia dokładnie odpyl, aby usunąć wszelkie zabrudzenia.
2. Zagruntuj ogrodzenie farbą RAFIL Chlorokauczuk, dodając ok. 25% rozcieńczalnika, aby farba lepiej przylegała.
3. Przed użyciem upewnij się, że farba jest w temperaturze pokojowej. Dokładnie wymieszaj produkt, a w razie potrzeby rozcieńcz max. 3% dedykowanego rozcieńczalnika RAFIL.
4. Przed rozpoczęciem prac renowacyjnych przeprowadź próbę na małej powierzchni, aby sprawdzić, czy nowa farba dobrze współpracuje z istniejącym podłożem. Pozostaw na 3-6 godzin do wyschnięcia i sprawdź, czy nie wystąpiły niepożądane efekty, takie jak marszczenie się farby. Jeśli takie reakcje wystąpią, usuń starą powłokę całkowicie.
5. Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem pneumatycznym, pracując w odpowiednich warunkach: temperatura otoczenia oraz powierzchni powinna wynosić od +10°C do +25°C, wilgotność względna powietrza poniżej 80%.
6. Unikaj malowania przy wysokiej wilgotności, silnym wietrze oraz przy temperaturze powyżej 25°C.
7. Nałóż pierwszą warstwę farby i pozostaw do wyschnięcia zgodnie z zaleceniami producenta. Nałóż kolejne warstwy, nie rozcieńczając już farby.

Dzięki produktom RAFIL odnowione ogrodzenie będzie odpowiednio zabezpieczone i estetyczne na długie lata!

‍

Korozja stalowych elementów to zjawisko powszechne i jednocześnie bardzo niepożądane, bo prowadzi do szybkiego niszczenia wykonanych ze stali konstrukcji. Warto temu skutecznie przeciwdziałać. Doradzamy, jak zabezpieczyć stal przed korozją.

Korozja to proces postępującego niszczenia stali, wywoływanego przez czynniki zewnętrzne. Nazwa ta pochodzi od łacińskiego słowa corrosio, co oznacza „zżeranie”. Jest to bardzo dobre i obrazowe określenie, bo po długim czasie postępującej korozji ze stali zostaje bardzo niewiele. Najprostszym przykładem korozji jest popularne rdzewienie.

Korozja jest zjawiskiem naturalnym,  w wyniku którego dochodzi do zmian w strukturze metalu i jego niszczenia. Z chemicznego punktu widzenia w oddziaływaniu z różnego rodzaju czynnikami wywołującymi korozję, metal zmienia się w inne związki, tracąc swoje właściwości. 

Korozja zazwyczaj zaczyna się na powierzchni i stopniowo postępuje w głąb materiału. W zależności od rodzaju metalu, rodzaju czynników korodujących i ich nasilenia, proces ten może przebiegać z różną intensywnością. 

W artykule znajdziesz informacje o tym, jak chronić metal przed korozją. Podpowiadamy także  sposoby zabezpieczania przed korozją wyposażenia oraz elementów konstrukcyjnych Twojego domu, ogrodu czy innej przestrzeni.  

Przyczyny korozji stali

Korozję stali powodują czynniki atmosferyczne. Najpowszechniejszym z nich jest wilgoć – zbierająca się na powierzchni metalu woda, nawet w małej ilości, wspomaga procesy utleniania lub rozpuszczania stopu. Ciągłe zawilgocenie metalowych elementów, przy jednoczesnym braku wietrzenia, może szybko doprowadzić do ich zużycia. Niezabezpieczone elementy stalowe źle znoszą także zbyt niskie lub nadmiernie wysokie temperatury, które mogą naruszać strukturę materiału. Osłabia go także nadmierne nasłonecznienie.

Na stal mogą wpływać także inne czynniki chemiczne - może korodować po kontakcie z różnego rodzaju kwasami i substancjami o odczynie zasadowym. 

Negatywny wpływ na stal mają także różnego rodzaju sole, począwszy od popularnej soli kuchennej, po np. sole metali obecne w wodach podziemnych. Elementy metalowe najczęściej narażone są na działanie powodujących korozję  substancji chemicznych, np. w zakładach produkcyjnych, fabrykach, magazynach. Niszczące metal związki mogą przynosić także zjawiska naturalne, takie jak deszcze na terenach mocno uprzemysłowionych.

Jak zabezpieczyć stal przed korozją? Najlepszy wybór to farba

Dostępna jest cała gama substancji i technik, które pozwalają zabezpieczyć metal przed niszczeniem. Ich dobór zależy od konkretnych warunków  oddziałujących na metal.

Podstawowe zabezpieczenie antykorozyjne stali to pokrycie metalu powłoką ochronną. Metalowe elementy można pokryć warstwą specjalnie przygotowanej farby, która uniemożliwia kontakt powierzchni z czynnikami korodującymi. 

Przykładem nowoczesnej farby do malowania stali jest RAFIL PROSTO NA RDZĘ. To specjalistyczna gruntoemalia, która tworzy wytrzymałą i elastyczną powłokę, dzięki czemu doskonale zabezpiecza pomalowane elementy. Dobrze znosi warunki atmosferyczne i wilgoć, charakteryzuje się także dużą odpornością na uderzenia i uszkodzenia mechaniczne.

Inne metody ochrony stali przed korozją

Dobre zabezpieczenie stali przed korozją zapewniają różnorodne powłoki antykorozyjne, np. smary, które izolują powierzchnię od działania wilgoci. Metalowe konstrukcje można pokryć także specjalnymi żywicami lub warstwami ceramicznymi. 

Warto też sięgnąć po farbę gruntującą RAFIL PODKŁAD ANTYKOROZYJNY, która stosowana jest na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. Szczególnie zalecana jest w przypadku powierzchni trudnych lub wymalowanych nieznaną farbą. RAFIL Podkład ANTYKOROZYJNY tworzy matową, elastyczną powłokę i zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną. 

Osobną grupę zabezpieczeń metalu przed korozją stanowią metody pokrywania stali innymi metalami, odpornymi na korozję. W tym celu stosuje się np. galwanizację. Jest to proces elektrochemiczny, dzięki któremu na stalowym elemencie można trwale osadzić cienką warstwę innego metalu. Proces ten odbywa się w tzw. kąpieli galwanicznej, gdzie wykorzystywane są specjalne elektrody. 

Podobnym procesem jest ochrona katodowa, w której wykorzystywane są elektrochemiczne właściwości poszczególnych metali i ich potencjał elektryczny. Łączy się je w odpowiedni sposób, aby poprzez wzajemne oddziaływania, ograniczały postępowanie korozji.

Zabezpieczanie metalu przed korozją zapewni także  oksydowanie. Niektóre metale posiadają naturalne właściwości oksydacyjne: po utlenieniu, czyli korozji cienkiej zewnętrznej warstwy, tlenek metalu uniemożliwia dostęp tlenu do warstw położonych głębiej.

Dlatego np. stal okrywa się warstwą tlenku metalu, który z kolei nie pozwala na postępowanie korozji w głąb. Jest to więc forma wykorzystania kontrolowanego zjawiska korozji dla ochrony przed nią. Podobnie przebiega stosowanie tzw. inhibitorów korozji. Są to substancje chemiczne, które również pokrywają przedmiot warstwą tlenku, zapewniając mu ochronę.

Wybór odpowiedniej metody zabezpieczenia

Jak chronić metal przed korozją i jakie zabezpieczenie antykorozyjne stali wybrać? To zależy od kilku czynników. 

Najpierw zastanów się, jakie efekty chcesz osiągnąć i trwała ma to być ochrona. Inaczej należy zabezpieczać np. stalowe elementy ozdobne czy wyposażenie mieszkań, a inaczej szczególnie narażone na korozję części budowli lub maszyn. Istotna jest więc analiza warunków eksploatacji konkretnych produktów ze stali. 

W przypadku ochrony materiałów w domu i najbliższym otoczeniu, zazwyczaj wystarczą metody najprostsze i najłatwiej dostępne. Metalowe ogrodzenie, poręcz czy bramę najłatwiej pomalować, a uzyskane zabezpieczenie stali przed korozją będzie wystarczające.

To, jakie sposoby zabezpieczenia przed korozją wybrać, zależy także od tego, jak bardzo przedmiot czy konstrukcja jest na nią narażony. Jeżeli wiadomo, że element ze stali będzie w stałym kontakcie z wilgocią, solą lub czynnikami atmosferycznymi, można rozważyć bardziej zaawansowane zabezpieczanie. Jest to jednak o tyle kłopotliwe, że zastosowanie metod elektrochemicznych czy zaawansowanych powłok może być trudne i kosztowne. Lepiej zawczasu pomyśleć o materiałach zabezpieczonych fabrycznie niż później szukać rozwiązań.

Praktyczne wskazówki, jak chronić metal przed korozją

Malowanie stali specjalistyczną farbą lub emalią można wykonać samodzielnie. Metalowy element trzeba odpowiednio przygotować do malowania. Przede wszystkim oczyść go, tak aby na powierzchni nie pozostały zabrudzenia lub skorodowane fragmenty, które po malowaniu mogłyby odpaść lub się kruszyć. Powierzchnia metalu powinna być też odtłuszczona, np. przy pomocy benzyny.

Istotny jest dobór odpowiedniej powłoki. Warto wybierać zaawansowane emalie, które umożliwiają malowanie po rdzy. Odejmuje to pracy – metalowych elementów nie trzeba wtedy szlifować. W ten sposób można łatwo uzyskać zabezpieczenie metalu przed korozją.

Warto też sprawdzić farbę lub emalię pod kątem późniejszej eksploatacji – czy np. nie wyciera się w trakcie użytkowania, czy daje się łatwo czyścić. Dodatkowo jeśli chcesz uzyskać dobry efekt estetyczny, sprawdź, w jakich kolorach dana farba jest dostępna i czy np. zapewnia połysk.

Część preparatów zabezpiecza metal już po położeniu pierwszej warstwy farby. Większość producentów zaleca jednak malowanie przynajmniej dwukrotne, z uwzględnieniem odpowiedniego czasu na schnięcie pierwszej powłoki. Większość nowoczesnych preparatów, w tym RAFIL PROSTO NA RDZĘ, można w łatwy sposób nanosić pędzlem, wałkiem lub w formie natrysku. Jest to więc jeden z najprostszych sposobów, jak zabezpieczyć stal przed korozją.

Monitorowanie i konserwacja zabezpieczenia

Odpowiednio przeprowadzone zabezpieczenie antykorozyjne stali powinno dawać ochronę przez długi czas. Warto jednak regularnie kontrolować stan takiego zabezpieczenia, aby nie pojawiły się punktowe ogniska korozji. Jest to szczególnie ważne, jeśli powierzchnia narażona jest na duże nasłonecznienie czy mróz albo kiedy mogą pojawić się uszkodzenia mechaniczne, np. otarcia.

Ubytki w powłokach zabezpieczających trzeba uzupełniać. Stosowane obecnie emalie dobrze znoszą ponowne malowanie, także punktowe, i zachowują swoje właściwości. Pomalowane powierzchnie dobrze jest co jakiś czas umyć. Dzięki temu ograniczysz rozwój grzybów i porostów, które z czasem mogą naruszać nawet zabezpieczoną powierzchnię metalu.

Sposoby zabezpieczania przed korozją są różnorodne. Sięgaj po preparaty skuteczne, łatwo dostępne i równie łatwe w aplikacji. Wysoka jakość produktów RAFIL gwarantuje ochronę na wiele lat. W prosty sposób możesz zabezpieczyć metalowe elementy w swoim domu i ogrodzie.

Meble ogrodowe wykonane w całości lub częściowo z betonu mają wiele zalet. Najważniejszą z nich jest długowieczność i wytrzymałość. Betonowa ławka może być na dodatek prawdziwą ozdobą. Podpowiadamy, jaką ławkę betonową ogrodową wybrać i jak później o nią dbać, aby służyła długie lata. 

Ławka betonowa to mebel niezbędny w każdym ogrodzie. Dzięki wygodnemu siedzisku można odpocząć i cieszyć się urokiem działki. Ma swoje zalety praktyczne, a odpowiednio dobrana, stanowi także ciekawy element dekoracyjny, podkreślający wygląd całego ogrodu. Na rynku dostępnych jest wiele modeli betonowych ławek ogrodowych – z oparciem lub bez, w różnorodnych wzorach, rozmiarach i technikach wykonania.

Wybór odpowiedniej ławki betonowej

Nie jest dużą przesadą stwierdzenie, że ławka betonowa to mebel na całe życie. Mocna i wytrzymała, może służyć długie lata. Dlatego przed zakupem warto dobrze się zastanowić i wybrać model odpowiedni zarówno pod względem funkcjonalności, jak i wyglądu.

Jakie rodzaje ławek betonowych ogrodowych można wybrać? Najprostszym rodzajem ławek są popularyzujące się ostatnio betonowe, monolityczne, prostokątne bloki, wykonane z betonu architektonicznego. W zasadzie prościej się już nie da! Co ciekawe, takie minimalistyczne, proste formy mogą być niezwykle ozdobne. Pasują zarówno do niemal pustych przestrzeni miejskich placów, jak i – na zasadzie kontrastu – do buchających różnorodnością ogrodów. Minusem wersji monolitycznych jest ich dość duża waga, nawet jeśli wykonano je w technice pozostawiającej puste wnętrze.

Popularne zarówno w przestrzeni publicznej, jak i na prywatnych posesjach czy ogrodach, są ławki betonowe bez oparcia. Znajdziesz tu zarówno proste, geometryczne wzory, jak i bardziej ozdobne, formowane w różnego rodzaju kształty. Dopełnieniem takiego siedziska często bywa drewno, które podnosi komfort użytkowania.

Klasyczna ławka kojarzy się nam jednak najczęściej w wersji z oparciem. Na takim meblu można usiąść naprawdę wygodnie. Ławka betonowa z oparciem zapewnia prawdziwy relaks i odpoczynek. W przypadku takich modeli również dostępna jest ogromna gama wersji i stylów. Proste geometryczne kształty sprawdzają się w przestrzeniach publicznych, a do ogrodów inwestorzy wybierają często wersje bardziej wymyślne, ażurowe, z wyglądu lekkie, często półkoliste lub o artystycznie zaburzonej symetrii.

Warto wspomnieć także, że ławki ogrodowe z powodzeniem mogą pełnić dodatkowe funkcje. Dostępne są modele zintegrowane z betonową donicą lub kwietnikiem, które stwarzają ciekawe możliwości aranżacyjne. Niektóre produkty to już nie tyle ławki, co bardziej uniwersalne siedziska lub leżanki albo ogrodowe niskie ławko-stoliki.

Zarówno wśród wersji bez, jak i z oparciem, wyróżnić można modele, w których siedzisko jest wykonane z betonu oraz takie, gdzie z tego materiału wykonane są jedynie nogi lub podpory ławki. Zazwyczaj drugim materiałem jest drewno, a elementy drewniane pojawiać się mogą przy wszystkich rodzajach ławek – od wersji klasycznych, po ozdobne, a także jako uzupełnienie minimalistycznych betonowych bloków. To ważne, ponieważ obecność drewna, które jest mniej odporne od betonu, rzutuje później na trwałość ogrodowego mebla, tempo jego starzenia oraz dostępne sposoby napraw i konserwacji.

Przygotowanie ławki do użytkowania

Jeżeli wybierzesz już swój wymarzony model, najlepiej pasujący do Twojego domu lub ogrodu, warto odpowiednio przygotować się do instalacji ławki. Trzeba pamiętać, że duży betonowy mebel może być trudny do częstego przestawiania, dlatego miejsce do jego ustawienia wypada wybrać naprawdę rozważnie. 

Podczas ustawiania warto przewidzieć np. przyszły wzrost roślin. Miejsce przy ogrodowej ścieżce, aktualnie łatwo dostępne, w przyszłości może zmienić się w zielony gąszcz, który stworzą np. rozrastające się krzewy. To dość częsty błąd początkujących właścicieli ogrodów, którzy "gubią" później swoje meble wśród rozrastającej się roślinności.

Ławka betonowa ogrodowa zazwyczaj sporo waży, dlatego ważne jest ustawienie jej na stabilnym, twardym podłożu. Posadowienie na miękkiej ziemi lub trawniku może sprawić, że szybko zacznie się zapadać lub przechylać. Przed ustawieniem mebla grunt można dodatkowo ubić ręcznie lub zagęścić maszynowo.

Pamiętaj, że choć beton to wytrzymały materiał, ma swoje ograniczenia. Wiadomo, że latem dobrze odpoczywa się w chłodnym cieniu drzew. Betonowej ławki ogrodowej nie stawiaj jednak w miejscach zbyt zaciemnionych i wilgotnych. Dlaczego? W takich warunkach dobrze rozwijają się mchy, porosty i grzyby, które z czasem mogą zacząć osiadać na powierzchni betonu. Doprowadzi to do jego przebarwień, a w perspektywie nawet uszkodzeń. Jeszcze gorzej takie warunki znosi wykorzystywane w konstrukcji ławek drewno.

Regularne czyszczenie i konserwacja ławki

Ławki i inne betonowe meble to w zasadzie wyposażenie wprost stworzone do znoszenia trudnych warunków pogodowych, takich jak deszcz, śnieg, upał czy mróz. Nikt nie chowa ich pod dach na zimę. Trzeba pamiętać o odpowiedniej konserwacji i czyszczeniu zarówno betonu, jak i drewna oraz metalu.

Przynajmniej raz w roku, najlepiej w ciepły letni lub wiosenny dzień, betonowe elementy ławki dobrze jest umyć za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża i szczotki. Można zastosować też lekki detergent, chociażby płyn do mycia naczyń. Pozwoli to usunąć z powierzchni betonu odkładające się zabrudzenia i odświeżyć konstrukcję. 

Umyć można także elementy drewniane, jednak w ich przypadku przyda się częstsze malowanie. Drewno na ławce zakonserwować można którymś z gamy produktów dostępnych na rynku. Konserwację betonu przeprowadza się natomiast z wykorzystaniem innych produktów.

Ochrona ławki przed warunkami atmosferycznymi

Beton warto dodatkowo zabezpieczyć odpowiednim środkiem. Dzięki temu powierzchnia materiału będzie lepiej chroniona i odporna na oddziaływania pogodowe oraz czynniki biologiczne. 

Jeżeli zechcesz zachować naturalny kolor betonu, najlepszym rozwiązaniem będzie malowanie bezbarwnym lakierem poliuretanowym RAFIL Na Beton. To dwuskładnikowy preparat, który łatwo nakłada się pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Doskonale sprawdza się w zabezpieczaniu elementów betonowych na zewnątrz, nadając dodatkowo świeży połysk. Na powierzchni betonu powstanie dodatkowa twarda i elastyczna powłoka ochronna, zabezpieczająca także przed kruszeniem, wycieraniem i zarysowaniami.

Malowanie i renowacja ławki betonowej

Ławkę betonową z oparciem lub bez można też pomalować na kolorowo. Warto to zrobić w dwóch sytuacjach. Po pierwsze – kiedy beton będzie wykazywał oznaki zużycia, po drugie – kiedy zechcesz zmienić coś w wystroju ogrodu lub podwórza. 

Malowanie w kolorze umożliwiają produkty z oferty marki RAFIL. Duże możliwości estetycznego malowania ogrodowych ławek betonowych daje RAFIL Chlorokauczuk. Tą farbą można malować zarówno elementy betonowe, jak i wykonane z metalu. Dzięki temu, w przypadku ławki wykonanej z tych materiałów, jednym produktem można zabezpieczyć całość. Farba chlorokauczukowa występuje w dwudziestu kolorach, przed osobami z zacięciem artystycznym otwierają się więc szerokie możliwości. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy konserwacji jednej ławki skorzystać z kilku barw!

Co do kwestii technicznych związanych z malowaniem, zawsze warto wcześniej umyć ławkę lub przynajmniej wytrzeć. Jednocześnie zwróć uwagę na ewentualne uszkodzenia i ubytki. Zanim sięgniesz po pędzel, spękania i otarcia wypełnij betonem lub masą szpachlową.

Twoja betonowa ławka ogrodowa może być zarówno użyteczna, jak i estetyczna. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby co sezon fantazyjnie zmieniać wygląd tego i innych ogrodowych mebli. Pomogą w tym produkty RAFIL, które doskonale chronią, są niezwykle wydajne, a przy okazji są łatwe w użyciu. Dzięki nim Twój ogród będzie jeszcze piękniejszy.