Metalowa szafka ogrodowa − jak przywrócić jej dawny kolor

‍Czym pomalować ogrodzenie metalowe? Wybór produktów jest spory, a decyzja zależy od stanu płotu i Twoich oczekiwań – co do trwałości, i co do wyglądu. Oto instrukcja malowania płotu metalowego krok po kroku.

Metalowe ogrodzenie to rozwiązanie, które cieszy się dużą popularnością, szczególnie wśród posiadaczy domów w stylu nowoczesnym. Metal jest trwały, a po odpowiednim zabezpieczeniu odporny na warunki atmosferyczne. Łatwo mu nadać kolor, a do tego można dowolnie zmieniać barwę dzięki malowaniu ogrodzenia. 

Szczegółowe przygotowanie powierzchni ogrodzenia do malowania

Aby uzyskać trwałą i estetyczną powłokę, która skutecznie chroni przed korozją, przed malowaniem ogrodzenia musisz je odpowiednio przygotować. Jak to zrobić? 

Krok 1. Czyszczenie powierzchni

Przed przystąpieniem do malowania metalowe ogrodzenie powinno być dokładnie wyczyszczone z wszelkich zanieczyszczeń. Oznacza to usunięcie kurzu, tłuszczu, oleju, soli, rdzy i innych produktów korozji. 

Aby skutecznie odtłuścić powierzchnię, zaleca się zastosowanie specjalistycznych preparatów, takich jak RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Rozpuszcza on tłuste osady i zapewnia czystość przed nałożeniem farby. Ważne jest, aby po odtłuszczaniu powierzchnia była dokładnie spłukana wodą i wysuszona.

Krok 2. Usunięcie rdzy i starej powłoki

Następnym krokiem jest usunięcie wszelkich luźnych fragmentów starej farby oraz widocznych śladów korozji. W przypadku renowacji starych ogrodzeń nieodłącznym elementem jest przeszlifowanie powierzchni papierem ściernym, szczególnie w miejscach, gdzie stara powłoka jest dobrze przyczepna. 

Dzięki zmatowieniu farba gruntująca lepiej przylegnie do podłoża. Po przeszlifowaniu należy dokładnie usunąć powstały pył.

Krok 3. Zabezpieczenie antykorozyjne

Po oczyszczeniu i odtłuszczeniu ogrodzenia warto nałożyć warstwę podkładu antykorozyjnego, który skutecznie chroni metal przed ponownym rdzewieniem. 

Doskonałym wyborem będzie tutaj RAFIL Podkład Antykorozyjny, który zabezpiecza metal przed korozją, ale również poprawia przyczepność warstwy nawierzchniowej farby. 

Farba gruntująca stosowana jest na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. Wymagana jest w przypadku powierzchni trudnych lub wymalowanych nieznaną farbą. Tworzy matową, elastyczną powłokę. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością do podłoża, a w zestawie z farbą nawierzchniową np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

Krok 4. Przygotowanie powierzchni ocynkowanych

Powierzchnie ocynkowane wymagają szczególnego traktowania. Zanim przystąpisz do malowania, zaleca się, aby powierzchnia była sezonowana na powietrzu przez co najmniej 6 miesięcy. Dopiero po tym czasie można przystąpić do dalszych działań, takich jak zmatowienie i odpylenie powierzchni.

Krok po kroku: aplikacja farby dla osiągnięcia najlepszego efektu 

Czym pomalować ogrodzenie metalowe? Popularny produkt to RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Oto instrukcja malowania płotu metalowego z pomocą tej farby. 

Krok 1. Przygotuj farbę RAFIL Do Bram i Ogrodzeń

Farbę starannie wymieszaj, zwłaszcza w przypadku opakowań powyżej 5 litrów. Najlepsze jest mieszanie mechaniczne, które zapewnia jednorodną konsystencję produktu. 

Podczas malowania należy regularnie, co około godzinę, dodatkowo mieszać farbę, aby uniknąć nałożenia niejednorodnej powłoki. Jeśli kupiłeś więcej niż jedno opakowanie farby tego samego koloru z różnych partii, przelej je do jednego większego pojemnika i wymieszaj, aby uniknąć różnic w odcieniu i połysku.

Krok 2. Rozcieńczanie farby

Chociaż farba jest gotowa do użycia w postaci handlowej, podczas magazynowania może się nieznacznie zagęścić w wyniku częściowego odparowania rozpuszczalnika. W takim przypadku można dodać maksymalnie do 5% rozcieńczalnika. 

Ważne jest, aby używać wyłącznie systemowego rozcieńczalnika, jak np. RAFIL Radach Rozcieńczalnik, gdyż użycie niewłaściwego rozcieńczalnika może wpłynąć na jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Krok 3. Sprawdź, czy masz odpowiednie warunki do malowania ogrodzenia

Prace malarskie powinny być prowadzone w odpowiednich warunkach atmosferycznych:

• Temperatura otoczenia: od +5°C do +25°C.
• Temperatura powierzchni: od +5°C do +35°C.
• Wilgotność powietrza: nie wyższa niż 80%.

Unikaj malowania w czasie intensywnych upałów oraz przy wilgotnej powierzchni, ponieważ wpływa to na jakość farby i trwałość powłoki. Nie maluj również, gdy prognozowane są opady deszczu lub gdy występuje wysoka wilgotność, ponieważ może to pogorszyć trwałość powłoki i spowodować jej nierównomierne wysychanie.

Krok 4: Nałóż pierwszą warstwę farby

Nakładaj cienką warstwę farby, o grubości około 45 mikronów na sucho. Cienkie warstwy są kluczowe, ponieważ zbyt grube mogą prowadzić do pękania lub nierównomiernego schnięcia.

Krok 5: Nałóż kolejne warstwy

Po nałożeniu pierwszej warstwy poczekaj co najmniej 3 godziny przed nałożeniem kolejnej. Czas ten może się wydłużyć w przypadku niskiej temperatury i wysokiej wilgotności powietrza. Przy malowaniu kolejnych warstw unikaj wcierania farby i wielokrotnego przeciągania pędzlem po tej samej powierzchni. Może to doprowadzić do rozmiękczenia poprzedniej warstwy i nierównomiernego efektu.

Łączna grubość dwóch warstw farby nie powinna przekraczać 90 mikronów na sucho, co zapewnia odpowiednią ochronę oraz trwałość powłoki.

Pełne utwardzenie powłoki następuje po minimum 3 dniach. W tym czasie unikaj intensywnego użytkowania malowanej powierzchni. 

Techniki malowania dla różnych typów ogrodzeń

Technikę malowania płotu dostosuj do konkretnych potrzeb. Najczęściej używa się miękkiego pędzla lub wałka. Alternatywa to natrysk. Ważne jest, aby unikać „suchego natrysku”, czyli sytuacji, gdy farba rozpryskuje się na powierzchnię, ale nie tworzy jednolitej warstwy.

Jeżeli używasz wałka, efekt może być bardziej teksturowany, co nie wpływa na trwałość, ale można go zminimalizować poprzez rozcieńczenie farby i wybór odpowiedniego wałka.

Malowanie wałkiem jest najlepsze w przypadku, gdy ogrodzenia są proste i płaskie, np. jak panele metalowe lub drewniane. Wałek dobrze sprawdza się na jednolitych, gładkich elementach takich jak płyty drewniane, metalowe czy betonowe.

Pędzlem warto malować ogrodzenia z dużą ilością detali, prętów, ozdobnych elementów, a także konstrukcje o skomplikowanym kształcie. Najszybsza technika malowania, która pozwala na równomierne pokrycie dużych powierzchni i detali, to natrysk. Jest idealny do ogrodzeń o skomplikowanej strukturze, gdzie wałek i pędzel mogą mieć trudności z dotarciem.

Konserwacja i zabezpieczenie ogrodzenia po malowaniu

Jak dbać o metalowe ogrodzenie po jego pomalowaniu? Na powierzchni płotu mogą zbierać się kurz, brud i zanieczyszczenia. Z czasem osłabia to farbę i sprzyja korozji. Regularne mycie płotu wodą z dodatkiem delikatnego detergentu pozwala usunąć te zabrudzenia. Ważne jednak, aby nie używać agresywnych środków chemicznych, które mogą uszkodzić powłokę malarską.

Co pewien czas dokładnie obejrzyj płot i sprawdź, czy farba nie odpryskuje lub nie ma uszkodzeń. Jeśli zauważysz drobne rysy lub odpryski, zamaluj je odpowiednią farbą antykorozyjną np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, aby zapobiec przedostaniu się wilgoci i powstawaniu rdzy.

‍

Jeśli planujesz pomalować ogrodzenie betonowe, nie masz do wyboru jedynie szarej farby. Zobacz aranżacje ogrodzeń betonowych w kolorach: zielonym, niebieskim, białym i ciemnografitowym. Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprosta trudnym warunkom na zewnątrz domu?

Ogrodzenie betonowe czarne lub grafitowe

Płot musi pasować do stylu i kolorystyki budynku, który otacza. Z nowoczesną architekturą, gdzie dominują proste, geometryczne formy, współgrać będzie ogrodzenie betonowe czarne, szare lub ciemnografitowe.

Ciemny płot harmonizuje z szarą elewacją lub dachem domu. Aby przestrzeń ogrodu nie wyglądała zbyt ponuro, zadbaj o dodatki w jasnych barwach. Białe meble z technorattanu, jasna deska kompozytowa na tarasie i rośliny kwitnące na jaskrawe kolory znacznie rozjaśnią otoczenie domu. Czarne lub grafitowe ogrodzenie z betonu stanie się też doskonałym tłem eksponującym zieleń ogrodu. Zobacz ciemnoszarą farbę do betonu RAL 7010 z palety RAFIL Chlorokauczuk.

Białe betonowe w ogrodzenie

Ogrodzenie betonowe w kolorze białym jest uniwersalne, ponieważ może pasować zarówno do nowoczesnego, jak i klasycznego stylu w architekturze. Wszystko zależy od tego, jaką przybiera formę. Proste ogrodzenia z betonową podmurówką, nieskomplikowanymi słupkami i przęsłami z metalu pasują do nowoczesnych domów, komponując się z ich białymi fasadami.

Podobnie płoty z betonu ze wzorem imitującym cegłę lub kamień naturalny, np. piaskowiec, które są pomalowane na biało, będą pasować do geometrycznych brył współczesnych budynków. Białe betonowe ogrodzenia z kolumienkami, ażurowymi deseniami lub otworami tworzącymi dekoracyjne wzory idealnie wpasują się natomiast w sielski, dworkowy lub klasyczny styl architektoniczny.

Porada

Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprawdzi się najlepiej? RAFIL CHLOROKAUCZUK to emalia, której możesz użyć nie tylko do malowania betonu, ale również powierzchni żeliwnych i stalowych eksploatowanych na zewnątrz. Dlatego świetnie nadaje się do malowania ogrodzeń, które składają się z prefabrykatów wykonanych z różnych materiałów. Farba jest odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Jej zastosowanie oszczędza czas, ponieważ podłoża betonowe nie wymagają już nakładania dodatkowych podkładów.

Ogrodzenie betonowe zielone

Pomalowanie betonowego ogrodzenia na zielono to dobry pomysł, szczególnie jeśli mieszkasz w otoczeniu lasu, parku lub innych terenów zielonych i chcesz, by Twój dom wkomponował się w naturalną przestrzeń. Sadząc wzdłuż betonowego płotu drzewa lub krzewy, zapewnisz sobie zieloną enklawę.

Oliwkowe ogrodzenie warto zestawić z detalami architektury w podobnych kolorach, np. zielonym dachem, orynnowaniem, drzwiami wejściowymi czy altanką w ogrodzie. Sprawdź kolor RAL 6002 z palety farb chlorokauczukowych do betonu RAFIL.

Ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim

Lubisz styl marynistyczny? Jeśli ogrodzenie Twojego domu przypomina to na poniższym zdjęciu, czyli zdobią je urocze kolumny, możesz pomalować je w stylu Hampton. To moda charakterystyczna dla wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, którą wyróżnia zamiłowanie do pastelowych kolorów. Kojarzy się z plażą, wypoczynkiem w promieniach słońca i beztroską – ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim również będzie przywodziło na myśl wakacje w nadmorskim kraju.

Szczególnie udane połączenie uzyskasz, jeśli Twój dom ma białą elewację..

Betonowe płoty nie muszą być nudne – jeśli zastosujesz połączenia kolorystyczne pasujące do stylu domu i wybierzesz właściwą farbę do betonu, zyskasz estetyczne ogrodzenie posesji.

Przeczytaj też: Farby do betonu – rodzaje, właściwości i zastosowanie

Betonowe ogrodzenia cechują się dużą wytrzymałością oraz schludnym, estetycznym wyglądem. Nie oznacza to jednak, że nie wymagają okresowej konserwacji. Podpowiadamy, czym czyścić ogrodzenia betonowe, jak je zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi i czym pomalować, aby na długo zachowały trwałość.

Renowacja ogrodzenia betonowego – na czym polega i kiedy jest potrzebna?

Mimo że beton to trwały materiał, który rzadko ulega uszkodzeniom, zmienne warunki atmosferyczne mogą wpływać na jego stan wizualny. Częstym widokiem są zaniedbane ogrodzenia betonowe pokryte mchem, pleśnią albo brzydkimi zaciekami.

Starzejący się płot z betonu to nie tylko problem estetyczny. Jeśli na jego powierzchni pojawią się dodatkowo uszkodzenia, pęknięcia i ubytki, których w porę nie uzupełnisz, ogrodzenie lub jego część będzie wymagać wymiany.

Aby do tego nie dopuścić, konieczna jest regularna konserwacja ogrodzenia z betonu. Obejmuje ona dokładne czyszczenie, opcjonalną impregnację i pomalowanie płotu na nowo.

Czyszczenie ogrodzenia z betonu – najlepsze sposoby

Usunięcie zabrudzeń i nalotów ze starego ogrodzenia bywa pracochłonne. Czym wyczyścić betonowy płot, nie poświęcając na to wielu godzin? Zaopatrz się w:

• myjkę ciśnieniową – to najłatwiejszy sposób, by skutecznie pozbyć się brudu i pyłu z powierzchni betonu. Jeśli nie masz jej pod ręką, możesz spłukać je przy pomocy zwykłego szlaucha ogrodowego;
  ‍
  
• ostrą szczotkę, druciak i gruboziarnisty papier ścierny – za ich pomocą usuniesz łuszczącą się farbę, a także zedrzesz mech, ślady pleśni oraz inne nieestetyczne wykwity na powierzchni betonowego ogrodzenia;
  ‍
  
• rozpuszczalnik – posłuży Ci do wyczyszczenia ogrodzenia betonowego z zacieków i trudnych do usunięcia zabrudzeń z farb, smaru czy oleju.

Zabezpieczenie ogrodzenia – czym impregnować beton?

Do kolejnego etapu remontu betonowego ogrodzenia możesz przejść po jego całkowitym wyschnięciu. Następnie zaszpachluj wszelkie uszkodzenia w jego powierzchni. Dla mchu, grzybów i pleśni zagłębienia, pęknięcia czy ubytki są najbardziej przyjaznym miejscem do rozwoju.

Dokładnie oczyszczoną powierzchnię betonowego ogrodzenia warto też dodatkowo zabezpieczyć impregnatem. Beton to dość porowaty materiał, dlatego łatwo powstają na nim trwałe plamy i trudne do usunięcia naloty biologiczne.

Czym zaimpregnować betonowe ogrodzenie, aby w przyszłości uniknąć pracochłonnego czyszczenia i renowacji? Na rynku znajdziesz produkty o różnych mechanizmach działania – od takich, które wnikają w strukturę betonu, zapobiegając wchłanianiu wilgoci, po preparaty powłokowe, tworzące na powierzchni barierę ochronną.

Remont ogrodzenia betonowego – czym je pomalować?

Renowację ogrodzeń betonowych warto zakończyć nałożeniem świeżej powłoki malarskiej, dzięki której całość będzie wyglądać estetycznie i czysto. Czym malować beton? Ważne, by wybrać preparat stworzony z myślą o wykończeniu powierzchni betonowych na zewnątrz – inaczej trwałość farby nie będzie wystarczająca.

Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprawdzi się najlepiej? Przy wyborze zwróć uwagę na to, czy produkt tworzy elastyczną powłokę – zapobiegnie to łuszczeniu farby pod wpływem promieni słonecznych. Preparat powinien być odporny na wpływ warunków atmosferycznych, zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Pod tym kątem doskonale sprawdzi się emalia RAFIL Chlorokauczuk. Jest dostępna w 20 różnych kolorach i daje ładne wykończenie na wysoki połysk.

Pamiętaj, aby przed nałożeniem emalii dobrze zagruntować powierzchnię farbą podkładową. Dzięki temu zwiększysz przyczepność powłoki i jej trwałość. Ogrodzenie możesz malować przy pomocy pędzla lub wałka, a także – jeśli chcesz zaoszczędzić czas – metodą natryskową.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.