Kolory farb do metalu – przegląd rozwiązań i zasady doboru

Jeśli nie szczędzisz sił i środków, by pielęgnować swój samochód, zadbaj również o świetny wygląd garażu, a konkretnie jego bramy. Renowacja bramy garażowej jest stosunkowo prosta i szybka – dzięki odpowiednim produktom można ją wykonać nawet w 1 dzień. Sprawdź, na co zwracać uwagę przy malowaniu bramy garażowej i jak krok po kroku przeprowadzić konserwację bramy garażowej.

Czym pomalować blaszany garaż?

Latem ostre słońce i wysokie temperatury, zimą mróz, deszcz i śnieg. Garaż jest nieustannie narażony na uszkodzenia i korozję, dlatego podczas renowacji musisz zapewnić mu jak najlepszą ochronę. Pomogą Ci w tym właściwie dobrane produkty.

Preparaty przygotowujące garaż do renowacji: zanim przystąpisz do malowania, musisz przygotować podłoże do nałożenia farby. Garaż należy więc umyć, najlepiej za pomocą myjki ciśnieniowej, a miejscowe plamy wyczyścić rozcieńczalnikiem. Odpowiedni rozcieńczalnik pozwoli również nadać emalii właściwą konsystencję. To szczególnie ważne, gdy planujesz malowanie natryskowe, wymagające dostosowania konsystencji farby do potrzeb urządzenia.

Specjalistyczna farba do metalu: wybierając farbę do malowania bramy garażowej, postaw na produkt przeznaczony właśnie do tego celu.

Sprawdź najpierw z jakiej blachy wykonany jest twój garaż: stalowej, aluminiowej czy ocynkowanej i dobierz odpowiednią emalię. Ważne jest też, aby farba miała zwiększoną odporność na warunki atmosferyczne i zapewnia ochronę przed korozją.

Te warunki spełnia emalia RAFIL Chlorokauczuk, która gwarantuje dekoracyjne, wysoce odporne wykończenie bramy garażowej z blachy stalowej. W przypadku farb chlorokauczukowych, mamy do wyboru szeroką paletę kolorystyczną – od odcieni stonowanych, pasujących do dachu czy ogrodzenia, jak czarny, antracyt, grafit czy ciemny brąz, aż po mocne barwy żółci, czerwieni czy błękitu, które w oryginalny sposób wyróżniają budynek.

Ważne!

Jednolite krycie podczas malowania garażu uzyskasz najłatwiej, inwestując w sprzęt do malowania natryskowego, co pozwoli Ci dotrzeć również do trudno dostępnych miejsc. Innym sposobem może być połączenie precyzji pędzla z estetyką wykończenia wałka z mikrofibry z krótkim włosiem.

Zastosowanie emalii chlorokauczukowej na podłoża metalowe wymaga uprzedniego zagruntowania powierzchni Podkładem Chlorokauczukowym RAFIL. Taki nowoczesny system do renowacji garażu ma właściwości antykorozyjne i gwarantuje długotrwały efekt dekoracyjny.

Malowanie bramy garażowej krok po kroku

• Renowacja garażu z blachy za pomocą farby nie wymaga specjalnych umiejętności ani narzędzi. Jeśli wybrałeś emulsję i podkład, wystarczy zaopatrzyć się w wałek i pędzel do malowania detali. Ponieważ powierzchnia garażu zazwyczaj nie przekracza wymiarów pojedynczego pokoju, malowanie z łatwością przeprowadzisz samodzielnie.
  ‍
• Zacznij od przygotowania powierzchni bramy do malowania. Dokładnie ją umyj, używając wody z detergentem lub myjki ciśnieniowej. Gdy brama wyschnie, zwróć uwagę, czy w powłokę nie wdała się rdza, a jeśli tak, usuń ją papierem ściernym lub metalową szczotką. W tym wypadku stosowanie szlifierek mechanicznych nie jest wskazane. Na koniec nadaj blasze matowe wykończenie z pomocą papieru ściernego.
  ‍
• Renowacja bramy garażowej to dobra okazja, by nasmarować prowadnice i sprawdzić stan uszczelek, a w razie potrzeby wymienić je na nowe – zdejmij je jeszcze przed malowaniem.
  ‍
• Na tak przygotowaną powierzchnię nanieś podkład antykorozyjny dedykowany pod wybraną emalię chlorokauczukową, stosując się do zaleceń producenta. Jego kolor dopasuj do barwy farby (powinien być w podobnym lub nieco jaśniejszym odcieniu), a liczbę warstw i czas schnięcia oszacuj zgodnie z zaleceniami producenta. Tutaj doskonale sprawdzi się RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
  ‍
• Ostatnim i zarazem kluczowym etapem jest nałożenie farby nawierzchniowej, dzięki której brama garażowa odzyska świetny wygląd. Pamiętaj, by malowanie przebiegało w temperaturze około 20 stopni Celsjusza i przy dobrej, suchej pogodzie. W tych warunkach malowanie można przeprowadzić nawet w jeden dzień.

Czym można pomalować bramę garażową?

Zastanawiając się nad tym, czym pomalować bramę garażową, najpierw należy sprawdzić, z jakiego materiału została ona wykonana i czy nie jest pokryta okleiną. W takim przypadku okleinę należy najpierw zdjąć i dobrać farbę odpowiednią do rodzaju blachy. Jeżeli blacha, z której wykonana jest brama garażowa jest aluminiowa lub ocynkowana, świetnie sprawdzi się emalia do dachu RAFIL Radach, która zniesie trudne warunki atmosferyczne i będzie odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Najczęstsze błędy podczas malowania bramy garażowej

Jakich błędów nie należy popełniać w czasie malowania bramy garażowej? Oto lista najczęstszych pomyłek, które mogą skutkować nietrwałą powłoką oraz rozczarowującym efektem estetycznym:

• Zły dobór wałka do malowania — należy używać miękkiego wałka flokowego lub innego przeznaczonego do aplikacji farb olejnych. Jeśli użyjesz innego, na bramie może być widoczna struktura.
• Zły dobór pędzla (zza twardym włosiem) oraz wielokrotne przeciąganie pędzlem po powierzchni, co prowadzi do rozmiękczenia farby.
• Użycie do rozcieńczania nieodpowiedniego rozcieńczalnika – rekomendujemy RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych (w przypadku malowania farbą RAFIL Chlorokauczuk).
• Malowanie w zbyt wysokiej temperaturze otoczenia – nie powinna wynosić więcej niż 25 stopni Celsjusza.
• Malowanie przy zbyt dużej wilgotności powietrza (powyżej 80%), w czasie zachmurzenia, mgły, przed opadami deszczu. Wydłuża to czas wysychania powłoki i negatywnie wpływa na jej jakość.
• Zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura malowanej powłoki metalowej – powinna przekraczać minimum o 3°C temperaturę punktu rosy.
• Zbyt mało staranne oczyszczenie powłoki przed malowaniem. Z elementów przeznaczonych do malowania musisz usunąć zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność, a w konsekwencji spowodować wady powłoki i przedwczesne jej odspajanie. Właściwie przygotowana powierzchnia powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń. Jest to szczególnie ważne, gdy chcesz zapewnić podłożu pełną ochronę antykorozyjną.
• Brak wcześniejszego zabezpieczenia metalowej powierzchni przy pomocy Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Pozostawianie podłoża bez zabezpieczenia powoduje bardzo szybkie powstawanie rdzy nalotowej. Osłabia to powłokę i jej właściwości antykorozyjne.
• W przypadku malowania poprzedniej powłoki należy sprawdzić, czy nowa nie zareaguje niewłaściwie ze starą. Aby to zrobić, nałóż warstwę farby na niewielką powierzchnię i pozostaw na czas od 3 do 6 godzin. Po tym czasie sprawdź, czy nowa warstwa nie odspaja i nie łuszczy się.

Wymiana okleiny w bramie garażowej

Jeśli chcesz, możesz samodzielnie wymienić okleinę na nową. Jest to pracochłonne, ale pozwoli Ci nadać bramie zupełnie nowy wygląd. Jak to zrobić?

• Zamów nową okleinę, dostosowaną do wymiarów bramy garażowej. Potrzebujesz też nożyka do tapetowania, kleju do oklein, wałka do jego rozprowadzania, ścierki lub gąbki do wygładzania nowej okleiny.
• Usuń poprzednią okleinę – możesz to zrobić z użyciem np. opalarki i oderwać nożykiem.
• Oczyść starannie bramę z pozostałości kleju i okleiny, a następnie odtłuść i wysusz.
• Nałóż klej na powierzchnię bramy z pomocą pędzla, a następnie ostrożnie dociśnij okleinę od bramy, tak aby uniknąć pęcherzyków powietrza.

Jeśli to zadanie jest dla Ciebie za trudne, przemyśl zatrudnienie specjalistów, którzy zrobią to szybciej i bez błędów. Mamy nadzieję, że z naszymi wskazówkami renowacja i malowanie bramy garażowej staną się łatwiejsze!

Betonowe ogrodzenia cechują się dużą wytrzymałością oraz schludnym, estetycznym wyglądem. Nie oznacza to jednak, że nie wymagają okresowej konserwacji. Podpowiadamy, czym czyścić ogrodzenia betonowe, jak je zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi i czym pomalować, aby na długo zachowały trwałość.

Renowacja ogrodzenia betonowego – na czym polega i kiedy jest potrzebna?

Mimo że beton to trwały materiał, który rzadko ulega uszkodzeniom, zmienne warunki atmosferyczne mogą wpływać na jego stan wizualny. Częstym widokiem są zaniedbane ogrodzenia betonowe pokryte mchem, pleśnią albo brzydkimi zaciekami.

Starzejący się płot z betonu to nie tylko problem estetyczny. Jeśli na jego powierzchni pojawią się dodatkowo uszkodzenia, pęknięcia i ubytki, których w porę nie uzupełnisz, ogrodzenie lub jego część będzie wymagać wymiany.

Aby do tego nie dopuścić, konieczna jest regularna konserwacja ogrodzenia z betonu. Obejmuje ona dokładne czyszczenie, opcjonalną impregnację i pomalowanie płotu na nowo.

Czyszczenie ogrodzenia z betonu – najlepsze sposoby

Usunięcie zabrudzeń i nalotów ze starego ogrodzenia bywa pracochłonne. Czym wyczyścić betonowy płot, nie poświęcając na to wielu godzin? Zaopatrz się w:

• myjkę ciśnieniową – to najłatwiejszy sposób, by skutecznie pozbyć się brudu i pyłu z powierzchni betonu. Jeśli nie masz jej pod ręką, możesz spłukać je przy pomocy zwykłego szlaucha ogrodowego;
  ‍
  
• ostrą szczotkę, druciak i gruboziarnisty papier ścierny – za ich pomocą usuniesz łuszczącą się farbę, a także zedrzesz mech, ślady pleśni oraz inne nieestetyczne wykwity na powierzchni betonowego ogrodzenia;
  ‍
  
• rozpuszczalnik – posłuży Ci do wyczyszczenia ogrodzenia betonowego z zacieków i trudnych do usunięcia zabrudzeń z farb, smaru czy oleju.

Zabezpieczenie ogrodzenia – czym impregnować beton?

Do kolejnego etapu remontu betonowego ogrodzenia możesz przejść po jego całkowitym wyschnięciu. Następnie zaszpachluj wszelkie uszkodzenia w jego powierzchni. Dla mchu, grzybów i pleśni zagłębienia, pęknięcia czy ubytki są najbardziej przyjaznym miejscem do rozwoju.

Dokładnie oczyszczoną powierzchnię betonowego ogrodzenia warto też dodatkowo zabezpieczyć impregnatem. Beton to dość porowaty materiał, dlatego łatwo powstają na nim trwałe plamy i trudne do usunięcia naloty biologiczne.

Czym zaimpregnować betonowe ogrodzenie, aby w przyszłości uniknąć pracochłonnego czyszczenia i renowacji? Na rynku znajdziesz produkty o różnych mechanizmach działania – od takich, które wnikają w strukturę betonu, zapobiegając wchłanianiu wilgoci, po preparaty powłokowe, tworzące na powierzchni barierę ochronną.

Remont ogrodzenia betonowego – czym je pomalować?

Renowację ogrodzeń betonowych warto zakończyć nałożeniem świeżej powłoki malarskiej, dzięki której całość będzie wyglądać estetycznie i czysto. Czym malować beton? Ważne, by wybrać preparat stworzony z myślą o wykończeniu powierzchni betonowych na zewnątrz – inaczej trwałość farby nie będzie wystarczająca.

Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprawdzi się najlepiej? Przy wyborze zwróć uwagę na to, czy produkt tworzy elastyczną powłokę – zapobiegnie to łuszczeniu farby pod wpływem promieni słonecznych. Preparat powinien być odporny na wpływ warunków atmosferycznych, zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Pod tym kątem doskonale sprawdzi się emalia RAFIL Chlorokauczuk. Jest dostępna w 20 różnych kolorach i daje ładne wykończenie na wysoki połysk.

Pamiętaj, aby przed nałożeniem emalii dobrze zagruntować powierzchnię farbą podkładową. Dzięki temu zwiększysz przyczepność powłoki i jej trwałość. Ogrodzenie możesz malować przy pomocy pędzla lub wałka, a także – jeśli chcesz zaoszczędzić czas – metodą natryskową.

Beton dość jednoznacznie kojarzy się z materiałem wytrzymałym, a przez to trwałym. Praktyka szybko pokazuje jednak, że chociaż z pewnością to materiał o bardzo dobrych własnościach mechanicznych, to jego powierzchnia wcale nie jest wieczna. Zanieczyszczenia czy zbierająca się w mikroszczelinach woda – to wszystko powoduje powolne niszczenie struktury betonu. Czym skutecznie zabezpieczyć beton?

Wybierz z głową

Prawdopodobnie najbardziej ekstremalną formą poradzenia sobie z niszczeniem betonowej posadzki jest… ułożenie na niej płytek (oczywiście po odpowiednim przygotowaniu powierzchni). To rozwiązanie z pewnością miałoby sens, gdyby tylko nie było nie tylko bardzo czasochłonne, ale też horrendalnie drogie w stosunku do innych możliwości. Przyjrzyjmy się zatem produktom, jakie są dostępne w sklepach, a które pomogą chronić betonowe powierzchnie.

Żywica?

Żywice syntetyczne to substancje, które znalazły zastosowanie w wielu gałęziach nauki czy przemysłu. Przede wszystkim żywice epoksydowe cechują się bardzo dobrymi parametrami oraz tworzeniem bardzo szczelnej, doskonale przylegającej do powierzchni powłoki.

Żywica to jednak dobry produkt pod pewnym specyficznym warunkiem – jeśli zależy ci na pozostawieniu widocznej surowej powierzchni. W praktyce sama żywica do zabezpieczania betonu jest stosowana raczej rzadko, większe zastosowanie znajdując w stolarstwie, gdzie przezroczystość warstwy ochronnej faktycznie jest pożądana.

Czy warto używać impregnatu?

Impregnaty do betonu to kolejna pozycja na liście środków, których możemy użyć. Decyzja o wyborze tego środka powinna być podyktowana warunkami, na jakie narażona będzie betonowa powierzchnia. Impregnaty tworzą cienką warstwę ochronną, która nie cechuje się zbyt wysoką wytrzymałością – wnika jednak w głąb betonu, bardzo dobrze zabezpieczając go przed wilgocią. To dobry wybór do zastosowania na pionowych powierzchniach, które nie będą narażone na ścieranie czy nacisk.

Warto jednak pamiętać, by wybrać produkt, który zapewni paroprzepuszczalność – najczęściej na bazie związków krzemoorganicznych. Brak tej cechy sprawi, że para próbująca przeniknąć przez beton (jeśli to na przykład ściana zewnętrzna, narażona szczególnie w zimie na duże różnice temperatur po obu stronach) dosłownie zniszczyć naniesioną powłokę, a tym samym pozbawić beton ochrony.

Farby – tak, ale odpowiednie

Tradycyjne farby do malowania ścian pełnią głównie funkcję estetyczną – nic dziwnego, ściany raczej nie są narażone na obciążenia czy ścieranie, dlatego nie jest istotne zapewnienie im odpowiedniej ochrony chemicznej czy mechanicznej. Wybór farb specjalistycznych jest jednak szeroki – te na bazie żywicy są przeznaczone właśnie dla ciebie, jeśli zależy ci na odpowiednim zabezpieczeniu betonowych powierzchni.

{{recomended-product}}

Wybór odpowiedniego rodzaju farby do betonu zależy od tego, co i gdzie chcemy pomalować. Farby epoksydowe, np. emalia epoksydowa RAFIL Na Beton, są bardzo wytrzymałe mechanicznie i chemicznie, ale nieodporne na promieniowanie UV, przez co ich zastosowanie na zewnątrz wymaga dodatkowego zabezpieczania odpowiednim lakierem. Wówczas sięgnij po lakier poliuretanowy RAFIL Na Beton, który, dzięki efektywnej penetracji porowatego podłoża oraz doskonałej przyczepności, wzmacnia je i uszczelnia. Dodatkowo tworzy jednolitą, gładką powłokę, która będzie estetyczna, szczelna i łatwo utrzymasz ją w czystości.

Farby epoksydowe to z pewnością dobry wybór na posadzkę w warsztacie lub garażu, a także w innych pomieszczeniach, w których ryzyko zabrudzenia podłogi jest szczególnie duże. Warto jednak pamiętać, że farby epoksydowe są powszechnie stosowane w przemyśle, gdzie narażone są na naprawdę trudne warunki. Być może w przydomowym warsztacie nie będzie nam potrzebna aż tak skuteczna i trwała powłoka, a zakup bardziej ekonomicznej farby okaże się równie dobrym wyborem?

Farby poliuretanowe cechują się mniejszą wytrzymałością – to jednak dobry wybór, jeśli chcesz pomalować miejsce zacienione na zewnątrz. W tej roli sprawdzą się także farby alkidowe, cenione za bardzo dobry stosunek ceny do jakości, należy jednak pamiętać, że nie powinny być używane w miejscach, gdzie poziom wilgoci jest stale wysoki lub istnieje ryzyko ciągłego kontaktu z wodą. Nie nadają się także do malowania powierzchni silnie nasłonecznionych.

Nie da się ukryć, że czynników, które warunkują wybranie odpowiedniej formy zabezpieczenia betonu jest wiele. Nasze preferencje dotyczące koloru, natężenie ruchu, łatwość czyszczenia, odporność na konkretny rodzaj zabrudzeń – to wszystko definiuje rodzaj produktu, który powinieneś wybrać.

Prawdopodobnie najbardziej popularnym rozwiązaniem wciąż pozostają farby na bazie żywic syntetycznych, jednak i tutaj warto pamiętać, że odpowiedni rodzaj farby także zależy od tego, gdzie i w jakim celu chcemy ją wykorzystać. Na pewno dobrze zastanowić się przed malowaniem powierzchni zewnętrznych, narażonych na działanie światła słonecznego – w przypadku pomieszczeń wybór jest znacznie szerszy i uzależniony od naszych potrzeb i budżetu przeznaczonego na remont.

• Karta techniczna – zapis tworzony przez producenta, dotyczący konkretnego wyrobu, jego przeznaczenia, charakterystyki i stosowania.
• Symbol wyrobu – każdy wyrób posiada dany symbol, który określa typ rodzaj i jego kolor, na tej podstawie wyrób jest identyfikowany.
• Gęstość – masa 1 cm³ wyrobu oznaczana piknometrycznie w temp. 20°C; dla wyrobów dwuskładnikowych jest to wartość średnia, po zmieszaniu składników.
• Punkt zapłonu (ang. flash point) – jest to najniższa temp. materiału malarskiego, w której wytworzy on pary substancji palnych wystarczających do zapłonu w określonych warunkach zapłonu.
• Zużycie teoretyczne (ang. theoretical spreading rate) – wartość (i/m²; kg/m²; m²/l; m²/kg) podawana w danych technicznych farby; arytmetyczny wynik zależności zawartości substancji nielotnej i specyfikowanej grubości powłoki malarskiej.
• Zużycie praktyczne - zależy od wielu czynników, między innymi od zużycia teoretycznego, chropowatości podłoża, metody i warunków nakładania, wielkości i rodzaju malowanej powierzchni, a także roli powłoki w zestawie; określa się iloczynem współ- zużycia praktycznego i zużycia teoretycznego farby.
• Czas przydatności wyrobu do stosowania (ang. pot life) – max. czas, w którym wyrób lakierowy po zmieszaniu z utwardzaczem zachowuje swoje właściwości i nadaje się do nanoszenia na podłoże.
• Czas schnięcia (ang. drying time) czas przejścia ciekłej powłoki malarskiej w stałą powłokę o określonych własnościach fizycznych i mechanicznych w danej temp.
• Porowatość (ang. porosity) – zależy w głównej mierze od użytego pigmentu, charakteryzuje ją obecność w powłoce otworków i kanalików sięgających do podłoża.
• Przepuszczalność (ang. permeability) – charakteryzuje zdolność przepuszczania gazów lub par przez powłokę, zależy od własności fizykochemicznych, grubości powłoki.
• Przyczepność (ang. adhesion) – zdolność powłoki do wiązania się z podłożem lub poprzednią warstwą.
• Trwałość powłoki (ang. durability) – przypuszczalny czas „życia” powłoki malarskiej do pierwszej głównej renowacji.
• Wydajność - powierzchnia (w m2), która może być pokryta daną ilością wyrobu lakierowego tworzącego powłokę o wymaganej grubości; zależy od warunków stosowania, złożoności geometrycznej konstrukcji, warunków atmosferycznych itp.
• Powłoka termoodporna – odporna na długookresowy wpływ temp. powyżej 150°C.
• Emalia (ang. top coat) – wyrób malarski pigmentowany o wysokich walorach dekoracyjnych, zwłaszcza barwie i połysku. Jako warstwy nawierzchniowe – emalie – muszą być odporne na wpływ zewnętrznych czynników korozyjnych np. promieniowanie słoneczne.
• Farba (ang. primer) – materiał malarski pigmentowany, tworzący powłokę kryjącą – która ma przede wszystkim spełniać funkcje ochronne. Farby tego typu (gruntujące, przeciwrdzewne) nanoszone są bezpośrednio na podłoże i zawierają składniki powstrzymujące procesy korozyjne. Powinny charakteryzować się głównie dobrą przyczepnością do podłoża.
• Farba do czasowej ochrony – chroni czasowo przed działaniem czynników atmosferycznych i korozyjnych (najczęściej przez okres 6 m-cy na czas montażu, transportu, składowania).
• Farba, emalia tiksotropowa – zawiera dodatki powodujące efekt zmniejszania się lepkości pozornej (upłynnienie) w czasie działania naprężeń ścinających (mieszanie, rozcieranie pędzlem).
• Farba na gorzej przygotowane podłoże (ang. surface tolerant) – przeznaczona do gruntowania, tolerująca gorzej przygotowane powierzchnie. Posiada właściwości: stabilizacji, przetwarzania i penetracji rdzy.
• Farby chemoutwardzalne (ang. chemical curing paints) – produkt malarski składający się z dwu lub trzech składników (żywica + utwardzacz) mieszanych bezpośrednio przed aplikacją.
• Farba grubopowłokowa (ang. high build) – materiał malarski dający grubszą powłokę suchą niż powszechnie stosowane materiały.
• Lakier (ang. varnish) – wyrób malarski niepigmentowany dający w efekcie powłokę przeświecalną.
• Pigmenty (ang. pigments) – są to substancje nierozpuszczalne w spoiwie farby a ulegające w nim zdyspergowaniu. Charakterystyczne dla nich są następujące własności: barwa, zdolność krycia, niekiedy zdolności ochronne i przeciwrdzewne.
• Rozcieńczalnik (ang. thinner) – lotna ciecz nie rozpuszczająca substancji błonotwórczej. Po dodaniu do materiału malarskiego nie powoduje niekorzystnych objawów. Dodatek rozcieńczalnika wymagany może być w przypadku nadmiernego zgęstnienia wyrobu wskutek zbyt długiego lub nieodpowiedniego przechowywania. Należy jednak pamiętać, że dodatek nawet małej ilości rozcieńczalnika może spowodować duże zmiany w grubości powłoki (szczególnie dla wyrobów tiksotropowych).
• Rozpuszczalnik (ang. solvent) – ciecz rozpuszczająca substancje błonotwórczą (spoiwo). Przy doborze rozpuszczalnika zwrócić trzeba uwagę m. in. na: zdolność rozpuszczania, lotność, temp. zapłonu, toksyczność, zapach itp.
• Substancja nielotna; części stałe (ang. solids) – łączna zawartość substancji błonotwórczych, pigmentów, wypełniaczy i innych składników materiału malarskiego pozostająca na powierzchni malowanej w procesie schnięcia powłoki.