Rzeźby betonowe do ogrodu – jak o nie zadbać? Jak konserwować? Poradnik

Beton w ogrodzie ma wiele zastosowań. Będzie idealny do stworzenia trwałych i estetycznych obrzeży rabat oraz do budowy podwyższonych rabat betonowych. Jak je zaprojektować? Jakie rośliny wybrać? Przeczytaj poradnik!

Betonowe rabaty to domena ogrodów w stylu nowoczesnym czy minimalistycznym. Doskonale wyglądają w połączeniu z dekoracyjnymi kamieniami, trawami, iglakami czy hortensjami. Wbrew pozorom betonową rabatę możesz wkomponować także do ogrodu w stylu tradycyjnym, naturalistycznym czy wiejskim. W aranżacji ogrodu pomogą farby do betonu Rafil, które ożywią betonową powierzchnię dowolnym kolorem. 

Z artykułu dowiesz się, jak zaprojektować rabatę oraz jak wyznaczyć miejsce dla roślin z betonowym obrzeżem. Podpowiemy również, jak zbudować betonowe rabaty warzywne oraz podwyższone rabaty betonowe na trawy czy kwiaty. 

Jak zaplanować i zbudować betonową rabatę?

Betonowa rabata w ogrodzie może mieć różne oblicza. Zacznijmy od wersji najprostszej. Betonowymi obrzeżami (np. krawężnikami) możesz łatwo wydzielić rabatę bylinową czy mieszaną i oddzielić ją od trawnika lub chodnika. Taka rabata betonowa będzie pasować do ogrodu w każdym stylu. Wystarczy dobrać niskie betonowe obrzeża i pomalować je na kolor naturalny, np. brązowy. Zalet betonowych rabat jest mnóstwo – to pomysł na obrzeża czy pojemniki, które przez długi czas będą wyglądały atrakcyjnie. W przeciwieństwie do ich drewnianych odpowiedników, betonu nie trzeba regularnie konserwować, niestraszny mu mróz, wiatr czy słońce. 

Drugi pomysł na beton w ogrodzie to rabaty warzywne. Możesz w nich uprawiać dowolne warzywa, w tym pomidory, ogórki czy zioła. Rabata warzywna z betonu jest właściwie niezniszczalna! Do roślin nie trzeba się schylać, a zbiorom nie grożą szkodniki jak nornice czy ślimaki. 

Kolejna opcja to rabatka betonowa w formie jednej lub kilku połączonych ze sobą donic. To rozwiązanie na mały metraż, do ogrodów nowoczesnych, minimalistycznych, japońskich. Z betonem pięknie komponują się zimozielone drzewka, iglaki oraz miskanty i inne trawy. 

Wybór odpowiedniego miejsca i kształtu

Projektując rabatę, zacznij od wyboru odpowiedniego miejsca. Rabata powinna komponować się z resztą ogrodu i być widoczna z wielu różnych punktów. Dobierz też właściwą wielkość rabaty. Za szeroka jest trudna do pielęgnacji. Za wąska – nie pozwala rozwinąć się roślinom.

Najprościej jest stworzyć rabaty o kształcie geometrycznym – wytycza się je wtedy przy pomocy palika i sznurka. Najładniejsze są jednak te opływowe czy owalne. Pięknie prezentują się rabaty okrągłe w formie wysp na środku trawnika. W centrum sadzi się wtedy najwyższe rośliny, a niższe – bliżej obrzeży. 

Przygotowanie terenu i formy

Przed rozpoczęciem prac trzeba przygotować teren. Musisz zdjąć darń – najlepiej odłożyć ją na wcześniej przyszykowaną folię. Wyciągnij też kłącza i usuń chwasty. Jeśli planujesz wydzielić miejsce z betonowym obrzeżem, całość spulchnij widłami, do zwięzłej gleby nasyp nieco piasku, a całość wyrównaj. 

Jeśli planujesz podwyższaną grządkę betonową na warzywa, byliny czy inne rośliny, ziemię oczyść i wyrównaj, aby konstrukcja była stabilna. 

Wylewanie betonu i tworzenie struktury

Jest kilka metod na wykonanie betonowej rabaty. Najbardziej pracochłonny (ale i najtańszy) sposób to wylanie betonowej konstrukcji samodzielnie, korzystając z drewnianego deskowania czy innego rodzaju formy. Jest to jednak pomysł dla tych, którzy potrafią pracować z betonem i mają do tego odpowiedni sprzęt.

Początkującym ogrodnikom doradzamy, by kupić gotowe, betonowe panele czy płyty do wykonania podwyższanych grządek lub donic. To półprodukty, które łączy się ze sobą przy pomocy kątowników i śrub, a następnie maluje farbą do betonu. Takie wykonanie rabaty będzie zdecydowanie szybsze. 

Na obrzeża betonowe idealne z kolei będą niskie krawężniki. W przeciwieństwie do obrzeży drewnianych czy z tworzywa pozostaną jak nowe przez wiele lat. Bez problemu kupisz je gotowe w dowolnym rozmiarze. 

Pielęgnacja i konserwacja rabatki betonowej

Choć beton jest wyjątkowo trwałym i odpornym na warunki pogodowe oraz upływ czasu materiałem, odpowiednia pielęgnacja może dodatkowo wydłużyć jego żywotność oraz poprawić wygląd. Jak zadbać o betonowe elementy w Twoim ogrodzie? 

Czyszczenie i usuwanie zabrudzeń

Podstawa pielęgnacji betonowej rabaty, donicy czy obrzeża to regularne czyszczenie i usuwanie zabrudzeń. Należy pozbywać się glonów, mchu, pleśni, ziemi i piasku. Po usunięciu zanieczyszczeń beton trzeba umyć i pozostawić do wyschnięcia. 

Malowanie i impregnacja betonu

Kolejny krok to odnawianie betonu przy pomocy odpowiedniej farby. Polecany produkt do malowania betonowych powierzchni w ogrodzie takich jak: obrzeża, donice, pojemniki, podmurówki to farba Rafil CHLOROKAUCZUK. Produkt tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Co ważne, w przypadku powierzchni betonowych nie wymaga zastosowania podkładu. Dzięki farbie Rafil CHLOROKAUCZUK nadasz betonowym rabatom pożądany kolor – do wyboru masz aż 20 odcieni, od bieli po kolor czarny. 

Beton można też zaimpregnować przy pomocy specjalnego środka, który zabezpieczy obiekty przed działaniem czynników atmosferycznych oraz zadba o trwałość koloru. 

Pielęgnacja roślin w rabacie

Dbając o betonową rabatę, nie zapomnij o najważniejszym jej elemencie, czyli roślinach. Już na etapie wyboru gatunków i odmian trzeba wziąć pod uwagę stanowisko, w jakim będą rosły. Jeśli rabata jest w miejscu zacienionym, dobierz te, które preferują mniej światła. Jeśli w słonecznym – zadbaj o gatunki ciepłolubne. Wybieraj też rośliny mrozoodporne, aby uniknąć kolejnych nasadzeń.

Dobrym pomysłem jest automatyczne nawadnianie kropelkowe rabaty. Pozwala ono uniknąć żmudnego podlewania i skutecznie zmniejsza rachunki za wodę. Weź pod uwagę zapotrzebowanie roślin na wodę oraz składniki odżywcze i przestrzegaj zasad prawidłowej pielęgnacji. Regularnie podcinaj kwiaty i krzewy, jeśli tego wymagają. Stosuj odpowiednie środki ochrony roślin zawsze, kiedy jest to konieczne. 

Inspiracje i pomysły na dekoracje rabaty

Jak może wyglądać Twoja rabata? Oto kilka dodatkowych wskazówek! 

Dodatki do betonowej rabaty

Z betonem doskonale komponuje się drewno. To naturalny materiał, który warto stosować w każdym ogrodzie. Rabata betonowa z drewnianymi elementami będzie prezentować się naturalniej i przytulniej. 

Kolorystyka i wybór roślin

Nasza propozycja to rabata wielokolorowa i kwitnąca w różnych porach roku. Dzięki niej ogród będzie atrakcyjny przez cały sezon. Kwiaty jednoroczne zestawiaj więc z bylinami, których ozdobą są liście, takimi jak funkie czy paprocie. Dobieraj rośliny tak, by miały różne okresy wegetacyjne i łącz ze sobą różne kolory i struktury. 

Sezonowe ozdoby i dekoracje

Ogród powinien być piękny przez cały rok. W związku z tym warto zaopatrzyć się w rośliny i dekoracje sezonowe. Wiosną będą to tulipany, żonkile, szafirki, hiacynty czy bratki. Jesienią warto kupić kolorowe wrzosy i chryzantemy w pięknych donicach, a do tego dynie i inne jesienne symbole. Dzięki takim zabiegom będziesz cieszyć się ogrodem nawet wtedy, gdy większość kwiatów na rabatach już przekwitnie. 

Rabatka betonowa to sposób na niepowtarzalny, nowoczesny ogród. Betonowe elementy na zewnątrz warto konserwować przy pomocy środków Rafil – dzięki temu będą wyglądały efektownie wiele lat!

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Ogrodzenie wokół posesji nie tylko chroni Twoje mienie, ale także stanowi dekorację całego otoczenia. Niestety z upływem czasu może ono tracić na atrakcyjności. Nie oznacza to jednak, że musisz je wymieniać – wystarczy, że je przemalujesz! Jaka farba okaże się najlepsza do ogrodzenia?

Wybór farby do ogrodzenia metalowego

Dobra farba do ogrodzenia to taka, która została dopasowana do materiału wykonania płotu. Jeśli masz metalowe ogrodzenie, do wyboru masz różne preparaty – jednak inne stosuje się do stali, żeliwa i żelaza, a inne do aluminium i ocynku. Tę pierwszą grupę metali możesz pomalować następującymi farbami do ogrodzeń:

• farby alkidowe (ftalowe),
• farby chlorokauczukowe, np. RAFIL Chlorokauczuk,
• farby epoksydowe,
• farby poliuretanowe.

Z kolei elementy z aluminium i ocynku pomalujesz:

• farbami winylowymi (poliwinylowymi),
• farbami akrylowymi,
• farbami akrylowo-lateksowymi,
• farbami poliwinylowo-akrylowymi.

Dostępne są także nowoczesne, uniwersalne farby do malowania ogrodzeń, które nadają się do stosowania na powierzchnie stalowe, aluminiowe i ocynkowane. Taki właśnie jest RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Inne rodzaje farb do ogrodzenia

Aby zapewnić metalowym ogrodzeniom nie tylko estetyczny wygląd, ale też trwałość, przed nakładaniem warstwy dekoracyjnej warto pomyśleć także o warstwie podkładowej, np. RAFIL Podkład Antykorozyjny. Tę farbę do malowania ogrodzeń należy stosować pod preparat RAFIL Do Bram i Ogrodzeń wtedy, gdy masz do czynienia z trudnymi podłożami metalowymi lub wymalowanymi nieznaną farbą.

Tego typu preparat powinien charakteryzować się wysoką przyczepnością do podłoża. Dzięki matowej powierzchni masz pewność, że dekoracyjna farba do ogrodzeń będzie się dobrze trzymać na metalowych powierzchniach. Co więcej, farby podkładowe zwiększają odporność metalu na korozję, co w połączeniu z farbą wykończeniową daje metalowi doskonałą ochronę przed wilgocią.

Ważne!

Podczas malowania metalowego ogrodzenia warto mieć pod ręką także preparat do odtłuszczania. Gruntowne oczyszczenie przęseł przed nałożeniem farby to klucz do pięknej i trwałej warstwy wykończeniowej.

Jaka farba do ogrodzenia z betonu?

Farba do malowania ogrodzeń betonowych? W wielu przypadkach jest to ta sama, którą pokrywa się stalowe, żelazne i żeliwne podłoża. Takim preparatem jest np. RAFIL Chlorokauczuk. Wybranie takiej farby do ogrodzenia jest bardzo zasadne, jeśli Twój płot ma betonowe słupki, pomiędzy którymi znajdują się stalowe przęsła – w takiej sytuacji możesz oba elementy pokryć tym samym preparatem, choć z jedną różnicą. Przed malowaniem metalu należy użyć RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, natomiast na betonie nie jest wymagana taka dodatkowa warstwa.

Jaka farba najlepsza do ogrodzenia? Dobierz kolor!

Czarna farba do ogrodzenia to jedna z najczęściej wybieranych opcji – ciemny płot prezentuje się uniwersalnie, a przy tym się nie brudzi. Dlatego też dużą popularnością cieszą się farby do ogrodzenia grafitowe, antracytowe, szare i brązowe. Nie oznacza to jednak, że nie możesz wybrać jaśniejszych i intensywniejszych barw.

Szczególnie dużo odcieni masz do wyboru w przypadku farby RAFIL Chlorokauczuk do metalu i betonu. Oprócz standardowych ciemnych kolorów znajdziesz tu także intensywnie czerwone, żółte, zielone czy niebieskie farby do malowania ogrodzenia, więc bez trudu wybierzesz preparat, który najlepiej dopasuje się do charakteru Twojego domu i posesji.

Planujesz malowanie ogrodzenia? Koszt takiej pracy zależy od wybranego rodzaju farb do ogrodzenia i innych produktów, od wielkości płotu i zakresu prac, w tym przygotowania ogrodzenia do malowania. Jak to policzyć? Podpowiadamy!

Chcesz odnowić ogrodzenie wokół domu i zastanawiasz się, ile kosztuje malowanie ogrodzenia metalowego, z siatki, z drewna czy z betonu? Sprawdź, co wziąć pod uwagę, tworząc kosztorys, a także jakie są ceny farb, impregnatów i innych produktów do renowacji ogrodzeń. Jako przykład posłużą nam niezawodne produkty RAFIL.

Co uwzględnić w kosztorysie malowania ogrodzenia – ceny, metraż, narzędzia, farby

To, ile kosztuje malowanie ogrodzenia, zależy od kilku czynników. Koszty mogą się różnić w zależności od surowca, z jakiego wykonano płot, a także jego wielkości, konstrukcji i stanu. Najwięcej farby oraz impregnatów zużyjesz, malując pełny płot, np. betonowy czy drewniany, najmniej na pomalowanie ogrodzenia z siatki. Cena będzie też uzależniona od sposobu malowania i użytej do tego techniki, a także od kosztów impregnatów i farb oraz cen narzędzi (jeśli ich nie masz).

Za najwydajniejsze i najefektywniejsze uchodzi malowanie natryskowe przy użyciu specjalnego pistoletu, jednak jeśli nie masz takiego sprzętu, do kosztorysu należy doliczyć cenę jego zakupu lub wypożyczenia, co podniesie ostateczny koszt malowania ogrodzenia.

Kiedy warto pomalować ogrodzenie natryskowo? Malowanie pistoletem malarskim jest znacznie szybsze niż pędzlem. Możesz pokryć farbą dużą powierzchnię w krótkim czasie, co oszczędza czas i wysiłek. Co więcej, malowanie natryskowe zapewnia równomierne i gładkie wykończenie, wolne od smug i zacieków. Jest to szczególnie ważne w przypadku dużych powierzchni takich jak ogrodzenia. Pistolet malarski pozwala również na dokładne pokrycie trudno dostępnych miejsc jak narożniki i zakamarki.

Ile kosztuje sprzęt do malowania natryskowego? Najprostsze i najmniejsze zestawy znajdziesz już za kilkaset zł. Lepszej jakości sprzęt to kwota kilku tysięcy zł. Profesjonalny – nawet kilkunastu tysięcy. Przy jednorazowym malowaniu ogrodzenia koszt ten może okazać się za wysoki. W takim wypadku lepiej sprzęt wypożyczyć. Cena wynajmu sprzętu zaczyna się od ok. 100 zł za dobę.

Pamiętaj też, że nie wszystkie rodzaje farb do ogrodzenia nadają się do metody natryskowej – sprawdź to przed rozpoczęciem prac.

Malowanie proszkowe ogrodzenia – cena

Malowanie proszkowe to skuteczny i efektywny sposób malowania powierzchni aluminiowych, żeliwnych czy stalowych. Ceny takiego malowania są zróżnicowane i uzależnione m.in. od rodzaju podłoża czy ogólnego stanu powierzchni przed malowaniem.

Cena malowania proszkowego ogrodzenia z surowej stali to zwykle około 30 zł/m². Jeśli malowanie poprzedzone jest nałożeniem podkładu, wówczas cena może wzrosnąć nawet dwukrotnie. Jeśli konieczne jest także wykonanie piaskowania ogrodzenia, do ostatecznej kwoty należy zwykle doliczyć 20-30 zł za m². Stawki te mogą się oczywiście różnić w zależności od oferty danego wykonawcy.

Co daje malowanie proszkowe? Zapewnia doskonałą ochronę przed rdzą i korozją, nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Jest to szczególnie ważne w przypadku ogrodzeń metalowych, które są narażone na działanie czynników związanych z wilgocią, mrozem czy promieniowaniem UV. Powłoka proszkowa jest bardzo twarda i odporna na zarysowania, uderzenia i pęknięcia. Dzięki temu ogrodzenie będzie wyglądać lepiej przez dłuższy czas. Powłoka proszkowa jest również odporna na działanie wielu chemikaliów, co czyni ją idealnym wyborem dla ogrodzeń w miejscach narażonych na działanie soli, detergentów lub innych substancji chemicznych.

Jak liczyć malowanie ogrodzenia? Ceny farb, gruntów i impregnatów

By oszacować koszty malowania, należy zmierzyć powierzchnię ogrodzenia i sprawdzić wydajność farby, której będziesz używać. Informacje na ten temat znajdziesz na kartach technicznych produktów malarskich.

Dobre farby do metalu, takie jak RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, mają wydajność do 10 m²/l. Farby do betonu mogą mieć wydajność do 12 m²/l. Produkty do drewna, takie jak bejce czy lakierobejce, wystarczają zwykle na pomalowanie większej powierzchni, ale warto pamiętać, że nie zapewniają one 100% krycia. Dla porównania litr lakierobejcy może wystarczyć na pomalowanie do 20 m² ogrodzenia, a litr bejcy aż do 80 m² ogrodzenia. Pamiętaj jednak, że podane przez producenta parametry dotyczą jednej warstwy, a najczęściej ogrodzenie trzeba pomalować minimum dwa razy.

Jak liczyć malowanie ogrodzenia? Ceny farb są uzależnione od ich rodzaju, parametrów technicznych czy producenta. Na przykład 1 l antykorozyjnej farby do metalu czy gruntoemalii do dachów, rynien i parapetów (którą pomalujesz także ogrodzenie metalowe i z siatki) może kosztować około 38-45 zł. Podobne są koszty farb do betonu. Litr dobrej lakierobejcy to 40-50 zł, a litr bejcy to 35-45 zł. Do kosztów farby należy doliczyć też koszty impregnatów lub gruntów oraz ewentualnie lakierów. Ceny impregnatów ochronnych do drewna oscylują zwykle w przedziale 10-20 zł/l. Litr gruntoemalii na rdzę może kosztować 30-35 zł, a koszt litra lakieru to średnio 20-30 zł.

Ile kosztuje malowanie ogrodzenia? Cena dodatkowych materiałów

Aby odnowić ogrodzenie, często potrzebne są nie tylko farby, impregnaty czy grunty. W zależności od tego, z czego wykonany jest Twój płot, warto wziąć też pod uwagę możliwość zakupu środków, takich jak:

• szpachla do drewna, dzięki której wypełnisz ubytki w drewnie – może kosztować około 10 zł za opakowanie o pojemności 250 ml;
  ‍
  
• preparat odrdzewiający do usuwania ognisk rdzy oraz preparaty antykorozyjne – ceny są urozmaicone. Na rynku dostępne są preparaty w cenie 20 zł/l oraz środki o pojemności 0,5 l w cenie 60-70 zł;
  ‍
  
• zaprawa wyrównująca lub mieszanka cementu, piasku i wody do uzupełniania ubytków w ogrodzeniu betonowym – produkty te nie są zwykle drogie. Na przykład worek cementu kupisz już za 15 zł, a zaprawę wyrównującą za 15-30 zł;
  ‍
  
• benzyna ekstrakcyjna lub środek do usuwania plam z metalu – nawet 5 zł za 0,5 l.

Pamiętaj też, by do kosztów malowania ogrodzenia doliczyć cenę narzędzi, takich jak wałki, pędzle, kuwety, papier ścierny, szczotka do usuwania rdzy, odzież ochronna, rękawiczki czy okulary.

Podsumowanie

Oszacowanie kosztów malowania ogrodzenia należy zacząć od starannego zmierzenia powierzchni ogrodzenia i sprawdzenia, jakich zabiegów wymaga przygotowanie ogrodzenia do malowania.

Drugi etap to wybór właściwego rodzaju farby do ogrodzenia. Z gamy produktów RAFIL polecamy:

• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń — antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na uderzenia. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Aby zapewnić pełną ochronę przed korozją, stosuj ją z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny.
  ‍
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Może być również stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Bardzo odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne.
  ‍
• RAFIL Prosto Na Rdzę — specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Nadaje się do nakładania na niewielkie ogniska rdzy. Zwiększona odporność na działanie trudnych warunków atmosferycznych.

Regularne malowanie metalowego ogrodzenia to inwestycja, która się opłaca. Chroni ogrodzenie przed uszkodzeniami, poprawia jego wygląd i wydłuża żywotność. Zaplanuj budżet na to zadanie, wybierz farby RAFIL i Ciesz Się Swoim Odnowionym Ogrodzeniem!