Metalowe pokrycia dachowe są lekkie i wytrzymałe, ale jednocześnie podatne na korozję. Rdza na dachu domu nie musi jednak oznaczać, że czeka Cię poważny remont. Wystarczy w odpowiedni sposób usunąć rdzę i pomalować pokrycie dobrymi preparatami. Jaka farba na zardzewiały dach będzie najlepsza? Sprawdź!

Rdza na dachu domu – jak ją usunąć?

Czyszczenie metalu z rdzy i usunięcie starej farby to pierwszy krok, jaki musisz wykonać, zanim pomalujesz zardzewiały dach. Starą warstwę farby, a razem z nią rdzę i zabrudzenia, usuniesz, wykorzystując ręczne techniki, takie jak skrobanie, szlifowanie i szczotkowanie. Dzięki temu pokrywa dachowa będzie gładka i bez trudu nałożysz nowe warstwy farby. Do usuwania ognisk rdzy z dachu świetnie sprawdza się szczotka nylonowa.

Pamiętaj też, by usunąć wszystkie zabrudzenia, które zostaną po usuwaniu farby i rdzy. Aby mieć pewność, że dach jest perfekcyjnie czysty, przemyj wodą miejsca, w których stara farba przywarła najmocniej i ogniska rdzy, których nie dało się usunąć szczotką nylonową, a potem użyj papieru ściernego.

Ważne!

Do czyszczenia dachu nie używaj ostrych narzędzi, takich jak druciane szczotki czy szpachelki. Możesz w ten sposób uszkodzić cynk, a tym samym warstwę ochronną dachu.

Odpylanie i mycie dachu przed malowaniem

Oprócz pozbycia się starej farby i rdzy z dachu domu bardzo ważne jest także odpylanie i odtłuszczanie powierzchni, które pozwoli usunąć m.in. pozostałości detergentów, zanieczyszczenia jonowe, sole oraz inne naloty. Dzięki tym zabiegom malowanie dachu będzie przebiegało efektywnie, a dach będzie mniej narażony na pojawienie się rdzy w przyszłości.

Aby dobrze odtłuścić dach, musisz wyposażyć się w odpowiedni preparat. Wybierając dany produkt, sprawdź, czy jest on przeznaczony do odtłuszczania powierzchni metalowych przed malowaniem. Produktem, który skutecznie usuwa zabrudzenia, a do tego wzmacnia przyczepność farby i zapobiega łuszczeniu się powłoki, jest Preparat Do Odtłuszczania RAFIL. Możesz go wykorzystać do czyszczenia dachów i rynien, a także do mycia elementów gumowych, tworzyw sztucznych i już zagruntowanych detali.

Po odtłuszczaniu dachu umyj jego powierzchnię wodą przy pomocy myjki ciśnieniowej lub mokrej gąbki, a potem pozwól mu wyschnąć.

Jak przygotować się do malowania dachu?

Dach maluj wtedy, gdy warunki pogodowe są odpowiednie, czyli gdy:

• temperatura powietrza jest wyższa niż 10°C, ale równa bądź niższa niż 25°C,
  
• nie pada ani nie zanosi się na deszcz – przed malowaniem koniecznie sprawdź pogodę na najbliższe dni,
  
• dach jest suchy.

Koniecznie zadbaj o swoje bezpieczeństwo! Wyposaż się w linę asekuracyjną, specjalne szelki i kask, a jeśli to możliwe, także w odzież ochronną.

Do malowania dachu możesz wykorzystać wałek malarski z rączką lub profesjonalne urządzenie natryskowe.

Malowanie dachu – czym pomalować zardzewiały wcześniej dach?

Gdy rdzy na dachu domu (ani farby i zabrudzeń) już nie ma, możesz przejść do malowania pokrywy.
Zacznij od podkładu pod farbę. Jeśli chcesz zapobiec pojawianiu się w przyszłości korozji, postaw na preparat, który odpowiednio zabezpieczy pokrywę przed rdzą, np. na Podkład Antykorozyjny RAFIL. Produkt ten jest odpowiedni do malowania powierzchni stalowych, aluminiowych i ocynkowanych, a przy tym zapewnia ochroną przed korozją i zwiększa przyczepność farby nawierzchniowej.

W zależności od warunków atmosferycznych i tego, jakiej farby użyjesz do malowania dachu, pozwól podkładowi schnąć od 3 do 6 godzin. W przypadku podkładu RAFIL wystarczy położyć jedną warstwę produktu.

Kolejnym krokiem jest nakładanie farby. Na zardzewiały wcześniej dach warto położyć taką emalię, która będzie zabezpieczać przed ponownym pojawieniem się korozji. Korzystaj z farb przeznaczonych do malowania powierzchni metalowych na zewnątrz – dachów, rynien, parapetów czy ogrodzeń.

Dobra farba na zardzewiały dach będzie chroniła powłokę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi i promieniowaniem UV, a do tego będzie szybkoschnąca i odporna na uszkodzenia mechaniczne. Musi też być odpowiednio napigmentowana, by nadać pokrywie dachowej głęboki kolor.

Jaka farba na zardzewiały dach będzie odpowiednia?

Możesz postawić na farbę na dach marki RAFIL Radach, która charakteryzuje się krótkim czasem schnięcia (w dotyku jest sucha już po godzinie), bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, dużą wytrzymałością, elastycznością i odpornością na słońce, wiatr, mróz, wilgoć i zanieczyszczenia powietrza.

{{recomended-product}}

Najczęściej, by uzyskać optymalne efekty, należy pomalować dach więcej niż raz. Następnym etapem malowania dachu jest więc nałożenie kolejnej warstwy emalii. Zanim jednak to zrobisz, odczekaj minimum 6 godzin. Zapoznaj się z zaleceniami producenta na opakowaniu farby i nigdy nie skracaj przerw między nakładaniem kolejnych powłok. W przypadku farby RAFIL Radach zaleca się położenie dwóch lub trzech warstw.

Podsumowując, przy malowaniu niezwykle ważny jest dobór odpowiedniej farby, dobre warunki atmosferyczne i przygotowanie powierzchni. Czyszczenie i mycie dachu przed malowaniem to bardzo ważne etapy, których nie można pominąć – położenie farby do dachu na rdzę, stare powłoki innych preparatów czy inne zabrudzenia może skutkować tym, że malowanie będzie trudne, a farba będzie się rozwarstwiać, odpadać i po prostu wyglądać nieestetycznie.

Malowanie natryskowe ogrodzenia betonowego to skuteczny sposób odnowienia czy zmiany koloru płotu. Jest szybkie i efektywne, a także pozwala uzyskać estetyczne i trwałe rezultaty. Między innymi dlatego zyskuje coraz większą popularność. Sprawdź, jak i czym pomalować płot betonowy z wykorzystaniem pistoletu natryskowego.

Malowanie ogrodzenia betonowego, krok 1. Wybór farby

Jeśli chcesz pomalować ogrodzenie betonowe, wybierz farbę przeznaczoną właśnie do powierzchni z betonu. Emalia musi być odporna na działanie warunków atmosferycznych, wilgoci czy promieni słonecznych. Wybór nieodpowiedniej farby może skutkować tym, że będzie ona nietrwała, na powierzchni powstaną zacieki, a do tego nie zabezpieczy odpowiednio ogrodzenia.Farbą, która świetnie sprawdza się do malowania betonowych powierzchni znajdujących się na zewnątrz, jest emalia RAFIL Chlorokauczuk. Tworzy ona na betonie twarde powłoki, odporne na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne.

Malowanie natryskowe ogrodzenia betonowego, krok 2. Przygotowanie stanowiska i podłoża

Zanim przejdziesz do malowania ogrodzenia pistoletem natryskowym, musisz dobrze przygotować powierzchnię. Dzięki temu malowanie będzie efektywne, a farba przywrze do podłoża i będzie ochraniała je długo i skutecznie. Jeśli malujesz nowe ogrodzenie betonowe, które jest suche, czyste i mocne, oczyść je z tłuszczu, usuń mechanicznie warstwę szlamu i mleczka cementowego, a na koniec odpyl powierzchnię. Jeśli malujesz stare ogrodzenie, które wcześniej nie było pomalowane, usuń luźno związane fragmenty betonu. Odtłuść podłoże, usuń wszystkie zanieczyszczenia, uzupełnij ubytki, przeszlifuj powierzchnię i dokładnie ją odpyl.

Jeśli malujesz stare, wcześniej pomalowane ogrodzenie betonowe, odtłuść i oczyść powierzchnię starej farby, a następnie usuń te fragmenty emalii, które się łuszczą i są luźno związane. Jak w przypadku nowego czy niemalowanego betonu przeszlifuj i odpyl powierzchnię. Jeśli do usuwania starej farby lub czyszczenia powierzchni używasz detergentów, spłucz je dokładnie wodą.

Ważne!

Zanim przejdziesz do malowania natryskowego ogrodzenia, sprawdź, czy beton jest całkowicie suchy.

Malowanie płotu betonowego, krok 3. Impregnacja i gruntowanie

Gruntowanie betonowego płotu nie jest obowiązkowe, ale zwykle warto je wykonać. Grunty oraz impregnaty na betonowych powierzchniach tworzą cienkie warstwy ochronne, które co prawda nie są zbyt wytrzymałe, ale wnikają głęboko w strukturę betonu i wypełniają jego pory. Dzięki temu wzmacniają konstrukcję i zapobiegają wchłanianiu się wilgoci oraz pękaniu farb nawierzchniowych.

Wybierając odpowiedni impregnat czy grunt, postaw na taki produkt, który zapewni paroprzepuszczalność. Jeśli warstwa gruntująca nie będzie przepuszczać pary, ta, próbując przeniknąć przez beton, może niszczyć naniesioną powłokę i pozbawić powierzchnię ochrony.

Malowanie ogrodzenia pistoletem, krok 4. Właściwe malowanie

Jeśli chcesz, by malowanie ogrodzenia pistoletem natryskowym było efektywne, zastosuj się do poniższych rad:

• Ogrodzenie maluj tylko w sprzyjających warunkach atmosferycznych – nie może być wilgotno, za zimno i za ciepło. Optymalna temperatura to, w przypadku większości farb, to 10-25°C, choć wskazania te dla różnych farb mogą być inne. Zawsze stosuj się do wytycznych producenta.
  ‍
• Zanim rozpoczniesz malowanie, wykonaj test np. na dużym kartonie, umieszczonym pionowo. Sprawdź, czy farba ma odpowiednią konsystencję, jak rozprowadza się po powierzchni i czy nie tworzą się zacieki.
  ‍
• Pistolet trzymaj w odległości około 15-20 cm od pionowej płaszczyzny. Podczas malowania przesuwaj go z góry do dołu, a sam pistolet trzymaj prostopadle do płotu.
  ‍
• Jeśli ogrodzenie betonowe nie jest pełne, ustaw za nim dużą tekturę lub płytę pilśniową. Dzięki temu unikniesz rozpylaniu farby po drugiej stronie ogrodzenia.
  ‍
• Spryskiwanie płotu zacznij około 15 cm przed jego początkową krawędzią i zakończ w podobnej odległością za krawędzią końcową. Dzięki temu pomalujesz równo całą powierzchnię.
  ‍
• Pistolet przesuwaj z podobną prędkością, z jaką przesuwałbyś wałek lub pędzel.
  ‍
• Dopasuj wielkość strumienia do malowanej powierzchni – podczas malowania dużego płotu strumień możesz ustawić do maksimum, dzięki czemu nie trzeba będzie wykonywać zbyt dużej ilości ruchów.

Pamiętaj też, żeby ubrać się w ochronną odzież i założyć maseczkę na twarz oraz okulary, a także, by zabezpieczyć włosy.

Zwykle, by pokryć całe ogrodzenie, należy nałożyć 2-3 warstwy farby, zachowując między kolejnymi malowaniami odstępy wskazane przez producenta emalii. Czas schnięcia betonowego ogrodzenia to, w zależności od wilgotności i temperatury powietrza, około 24 godzin. Powłoki staja się całkowicie utwardzone po około 7 dniach.

Czym malować beton? Poznaj najważniejsze rodzaje farb do posadzki betonowej oraz farb do betonowych ogrodzeń. Który środek sprawdzi się lepiej – arby do betonu epoksydowe czy chlorokauczukowe? Podpowiadamy najlepsze rozwiązania.

Malowanie betonu to sposób na jego odświeżenie i nadanie betonowej powierzchni nowego wyglądu. Można dzięki temu odmienić stare zaniedbane ogrodzenie, betonowe słupki czy posadzkę.                

Farby do betonu są jednak skuteczne przede wszystkim w lepszej ochronie betonowej powierzchni przed działaniem szkodliwych substancji chemicznych (np. smarów czy olejów w garażu). Zabezpieczają beton przed słońcem i promieniami UV, wysokimi i niskimi temperaturami, chronią przed zniszczeniem i uszkodzeniami, ścieraniem i spękaniem.

Malowanie betonu przy pomocy odpowiedniej farby nadaje też powierzchni właściwości antypoślizgowe. W tym celu pokrywa się m.in. parkingi, posadzki garaży, warsztatów, hal przemysłowych, ale także posadzki na tarasie czy podwórku.

Jakie są rodzaje farb do betonu?

Wśród farb do betonu znajdziesz różne produkty o rozmaitych właściwościach i różnym przeznaczeniu. Do malowania betonu służą:

• Farby akrylowe: farby na bazie spoiwa akrylowego, łatwe w użyciu, szybkoschnące, łagodne, ale dosyć mało odporne na intensywne użytkowanie, obciążenia i trudne warunki atmosferyczne. Pomaluj przy ich pomocy: ścianę, chodnik w ogrodzie, ściany w garażu czy przydomowym warsztacie, na balkonie czy tarasie. Nie są tak trwałe, by zabezpieczyć betonowy podjazd czy posadzkę w garażu.
  ‍
• Farby poliuretanowe: dwuskładnikowe, używane zwykle na zewnątrz, odporne na warunki atmosferyczne i promienie UV, chronią beton przed działaniem wody i wilgoci, korozją i niskimi temperaturami. Dobre do malowania betonowych konstrukcji na zewnątrz, a także do elementów żeliwnych czy stalowych.
  ‍
• Farby chlorokauczukowe: emalie na bazie chlorokauczuku, idealne do stosowania na zewnątrz. Zabezpieczają powierzchnie betonowe, ale także elementy stalowe i żeliwne eksploatowane na świeżym powietrzu. Odpowiednie do ogrodzeń betonowych, chodnika, tarasu i innych powierzchni, które mają stały kontakt z wodą.
  ‍
• Farby epoksydowe: dwuskładnikowe emalie na bazie żywicy epoksydowej, najodporniejsze na warunki atmosferyczne i działanie silnych substancji chemicznych, żrących środków czy preparatów do dezynfekcji. Farba epoksydowa sprawdzi się na posadzce w garażu, piwnicy, warsztacie samochodowym, parkingu wewnętrznym. Używa się jej do malowania batonu w miejscach intensywnego ruchu, narażonych na ciągłe działanie wilgoci, w przestrzeniach roboczych i halach przemysłowych.

Którą farbę wybrać do malowania betonowej posadzki?

Za najodporniejszą na ścieranie farbę do posadzki betonowej uważa się emalię epoksydową. Preparat składa się z syntetycznej żywicy epoksydowej oraz utwardzacza – ich połączenie sprawia, że powłoka farby nie ściera się od ruchu pieszego i maszynowego. Epoksydowa farba do betonu, taka jak RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, tworzy szybkoschnącą powłokę, która jest bardzo trwała, a zarazem elastyczna, dzięki czemu jest też odporna na uderzenia.

Farba epoksydowa do betonu nadaje się do zabezpieczania posadzek i powierzchni w obiektach przemysłowych, garażach, magazynach, warsztatach samochodowych i obiektach użyteczności publicznej. Tworzona przez nią powłoka jest bowiem szczelna i odporna na działanie rozcieńczonych kwasów, ropy, produktów ropopochodnych, olejów roślinnych, smarów, środków myjących i odkażających.

Z tego powodu farba epoksydowa sprawdzi się nawet w budynkach przemysłu spożywczego, gdzie często przy produkcji stosowane są roztwory kwasów lub inne agresywne substancje. Chroni beton przed trudnymi do usunięcia plamami, które wniknęłyby w porowatą strukturę niezabezpieczonej powierzchni.

Farba do betonowej posadzki pozostawia jednolitą, gładką, a przy tym antypoślizgową warstwę. Jeśli chcesz dodatkowo zwiększyć własności antypoślizgowe powłoki, możesz dodać do farby piasek kwarcowy.

Przeczytaj też: Konserwacja betonu – jak pomalować betonową posadzkę?

Pamiętaj!

W przypadku stosowania epoksydowych farb do powierzchni betonowych na zewnątrz użyj dodatkowo lakieru poliuretanowego (RAFIL Na Beton — Zestaw lakier poliuretanowy). Produkt ochroni powierzchnię przed promieniowaniem UV, wodą opadową, ujemnymi temperaturami i zanieczyszczeniami obecnymi w atmosferze.

Czy chlorokauczukiem można malować beton?

Farba chlorokauczukowa to rodzaj emalii, która tworzy na malowanej powierzchni elastyczną powłokę ochronną. Doskonale nadaje się – w połączeniu z podkładem chlorokauczukowym – do zabezpieczania powierzchni przed rdzą. Z tego względu najczęściej stosuje się ją do dekoracyjno-ochronnego malowania metalu.

Jednakże emalię chlorokauczukową RAFIL Chlorokauczuk możesz śmiało stosować również do malowania betonu i wówczas nie wymaga wcześniejszego gruntowania. To świetny wybór, jeśli jednym kolorem chcesz pokryć na przykład ogrodzenie złożone z żeliwnych i betonowych elementów konstrukcyjnych.

Emalia chlorokauczukowa tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych (gwarancja ochrony 8 lat w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa).
Co można pomalować przy pomocy farby chlorokauczukowej? Każdego rodzaju podłoże betonowe i tynki cementowo-wapienne nienarażone na ścieranie. Mogą to więc być słupki ogrodzeniowe i inne betonowe elementy ogrodzenia czy bramy, elementy architektury ogrodowej.

Dużym atutem farby chlorokauczukowej jest spory wybór kolorów – w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa Do Dyspozycji Masz Ok. 20 kolorów, od szarości i czerni po barwy żółte, zielone, niebieskie czy różne odcienie czerwieni. Emalia nadaje się więc idealnie do różnych zastosowań dekoracyjnych.

Porada

Czym nakładać farby kolorowe do betonu? Przy wyborze wałka do malowania betonu zwykle sprawdza się zasada – im bardziej chropowata powierzchnia, tym dłuższe włosie powinien mieć wałek. Farbę można też nakładać przy pomocy pędzla lub natrysku, który sprawdzi się na dużych powierzchniach.

Czym lepiej malować beton – chlorokauczukiem czy farbą epoksydową?

Nie ma uniwersalnych produktów do malowania betonu. Dobór właściwego preparatu zależy od tego, jaką powierzchnię planujesz malować, czy znajduje się ona na zewnątrz, czy na zewnątrz, na jakie czynniki środowiskowe, atmosferyczne i chemiczne będzie narażona.

Betonowe posadzki, zwłaszcza w miejscach narażonych na zabrudzenia, oleje, smary, intensywny ruch: wybierz emalię epoksydową.

Emalia epoksydowa doskonale nadaje się do posadzek z betonu – wzmacnia je, uszczelnia i sprawia, że stają się odporne na ścieranie. Dzięki niej podłoże jest łatwiejsze do utrzymania w czystości i tym samym estetyczniejsze.

Betonowe ogrodzenia, murki, płotki, ogrodzenia łączące beton z metalem (stalą, żeliwem), betonowe elementy znajdujące się na zewnątrz, ale nie narażone na duże obciążenia i działanie silnych substancji chemicznych: wybierz farbę chlorokauczukową.

Emalia chlorokauczukowa to odpowiednia farba do betonowych ogrodzeń. Oba środki – przy zachowaniu zasad malowania zalecanych przez producenta – zapewniają trwałe, odporne na ścieranie powłoki.

Pamiętaj też, że dobór właściwej farby to nie wszystko. Konieczne jest właściwe przygotowanie podłoża – postępuj w tym wypadku ściśle z instrukcją producenta. Stosuj odpowiednie grunty i podkłady, przestrzegaj czasów malowania kolejnych warstw i nakładaj farby we właściwych warunkach atmosferycznych. W razie wątpliwości – eksperci RAFIL czekają na twoje pytania!

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!