Jeśli planujesz pomalować ogrodzenie betonowe, nie masz do wyboru jedynie szarej farby. Zobacz aranżacje ogrodzeń betonowych w kolorach: zielonym, niebieskim, białym i ciemnografitowym. Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprosta trudnym warunkom na zewnątrz domu?

Ogrodzenie betonowe czarne lub grafitowe

Płot musi pasować do stylu i kolorystyki budynku, który otacza. Z nowoczesną architekturą, gdzie dominują proste, geometryczne formy, współgrać będzie ogrodzenie betonowe czarne, szare lub ciemnografitowe.

Ciemny płot harmonizuje z szarą elewacją lub dachem domu. Aby przestrzeń ogrodu nie wyglądała zbyt ponuro, zadbaj o dodatki w jasnych barwach. Białe meble z technorattanu, jasna deska kompozytowa na tarasie i rośliny kwitnące na jaskrawe kolory znacznie rozjaśnią otoczenie domu. Czarne lub grafitowe ogrodzenie z betonu stanie się też doskonałym tłem eksponującym zieleń ogrodu. Zobacz ciemnoszarą farbę do betonu RAL 7010 z palety RAFIL Chlorokauczuk.

Białe betonowe w ogrodzenie

Ogrodzenie betonowe w kolorze białym jest uniwersalne, ponieważ może pasować zarówno do nowoczesnego, jak i klasycznego stylu w architekturze. Wszystko zależy od tego, jaką przybiera formę. Proste ogrodzenia z betonową podmurówką, nieskomplikowanymi słupkami i przęsłami z metalu pasują do nowoczesnych domów, komponując się z ich białymi fasadami.

Podobnie płoty z betonu ze wzorem imitującym cegłę lub kamień naturalny, np. piaskowiec, które są pomalowane na biało, będą pasować do geometrycznych brył współczesnych budynków. Białe betonowe ogrodzenia z kolumienkami, ażurowymi deseniami lub otworami tworzącymi dekoracyjne wzory idealnie wpasują się natomiast w sielski, dworkowy lub klasyczny styl architektoniczny.

Porada

Jaka farba na ogrodzenie betonowe sprawdzi się najlepiej? RAFIL CHLOROKAUCZUK to emalia, której możesz użyć nie tylko do malowania betonu, ale również powierzchni żeliwnych i stalowych eksploatowanych na zewnątrz. Dlatego świetnie nadaje się do malowania ogrodzeń, które składają się z prefabrykatów wykonanych z różnych materiałów. Farba jest odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Jej zastosowanie oszczędza czas, ponieważ podłoża betonowe nie wymagają już nakładania dodatkowych podkładów.

Ogrodzenie betonowe zielone

Pomalowanie betonowego ogrodzenia na zielono to dobry pomysł, szczególnie jeśli mieszkasz w otoczeniu lasu, parku lub innych terenów zielonych i chcesz, by Twój dom wkomponował się w naturalną przestrzeń. Sadząc wzdłuż betonowego płotu drzewa lub krzewy, zapewnisz sobie zieloną enklawę.

Oliwkowe ogrodzenie warto zestawić z detalami architektury w podobnych kolorach, np. zielonym dachem, orynnowaniem, drzwiami wejściowymi czy altanką w ogrodzie. Sprawdź kolor RAL 6002 z palety farb chlorokauczukowych do betonu RAFIL.

Ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim

Lubisz styl marynistyczny? Jeśli ogrodzenie Twojego domu przypomina to na poniższym zdjęciu, czyli zdobią je urocze kolumny, możesz pomalować je w stylu Hampton. To moda charakterystyczna dla wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, którą wyróżnia zamiłowanie do pastelowych kolorów. Kojarzy się z plażą, wypoczynkiem w promieniach słońca i beztroską – ogrodzenie betonowe w kolorze niebieskim również będzie przywodziło na myśl wakacje w nadmorskim kraju.

Szczególnie udane połączenie uzyskasz, jeśli Twój dom ma białą elewację..

Betonowe płoty nie muszą być nudne – jeśli zastosujesz połączenia kolorystyczne pasujące do stylu domu i wybierzesz właściwą farbę do betonu, zyskasz estetyczne ogrodzenie posesji.

Przeczytaj też: Farby do betonu – rodzaje, właściwości i zastosowanie

Aluminium to metal o wielu zaletach. Jest lekki, a przy tym mało podatny na korozję. Aby w pełni zabezpieczyć je przed szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi i odświeżyć jego wygląd, aluminium warto malować. Jaka farba do aluminium będzie najlepsza? Podpowiadamy!

Aluminium to jeden z najpopularniejszych materiałów konstrukcyjnych – wyjątkowo odporny na rdzę, lekki i wytrzymały. Producenci chętnie wykorzystują je między innymi do produkcji pokryć dachowych, rynien, stolarki drzwiowej czy okiennej.

Pomimo wielu zalet aluminium, jak każdy rodzaj metalu, wymaga regularnego odświeżania, aby zachować estetyczny wygląd i właściwości. Jak powinno wyglądać malowanie aluminium? Jaka farba będzie najlepsza do tego celu? Nasz ekspert podpowiada!

Malowanie aluminium – farba RAFIL Radach

Do malowania aluminium należy używać tylko produktów do tego przeznaczonych. W żadnym wypadku nie wystarczy „zwykła” emalia do metalu! Używając nieodpowiedniego produktu, możesz osiągnąć efekt odwrotny do zamierzonego i spowodować więcej szkód niż pożytku. Przed wyborem farby koniecznie upewnij się, czy producent dopuszcza stosowanie jej na powierzchnię aluminium!

W ofercie RAFIL Znajdziesz Emalię, która doskonale sprawdza się w malowaniu aluminium – to RAFIL Radach Farba Na Dach, wysokiej jakości farba poliwinylowo­akrylowa, odpowiednia na powierzchnie metalowe, w tym aluminiowe, odznaczająca się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, dobrymi właściwościami mechanicznymi oraz odpornością na działanie korozji, światła, wody i innych czynników atmosferycznych.

{{recomended-product}}

Czym jeszcze wyróżnia się ten produkt? Oto najważniejsze zalety RAFIL Radach:

• Szybki czas schnięcia – malowana powierzchnia jest sucha w dotyku po upływie zaledwie godziny.
• Zabezpieczenie przed korozją – farba, stosowana wraz z podkładem antykorozyjnym, zapewnia doskonałą ochronę przed rdzą. Metal chroniony jest nawet przez 8 lat!
• Ochrona nawet przed najtrudniejszymi warunkami – emalia zapewnia najwyższy poziom ochrony przed zmiennymi, skrajnymi czynnikami atmosferycznymi. Częste opady? Mróz? Palące słońce? RAFIL Radach doskonale radzi sobie w każdych warunkach.
• Bogata oferta kolorów – emalia RAFIL Radach występuje w dwóch typach wykończenia – półmat (w 13 kolorach do wyboru) oraz połysk (w 3 kolorach do wyboru).
• Uniwersalne zastosowanie – farba może być używana do malowania powierzchni aluminiowych, a także stalowych i ocynkowanych. Sięgnij po nią, kiedy malujesz metal po raz pierwszy, jak i wtedy, gdy odnawiasz powierzchnie malowane w przeszłości inną emalią.
• Wiele powierzchni – RAFIL Radach Farba Na Dach może posłużyć do malowania wielu elementów znajdujących się na zewnątrz twojego domu i narażonych na ekstremalne warunki pogodowe. Przy jej pomocy odnowisz dach, rynny, parapety, a także aluminiowe okna czy drzwi.

Malowanie aluminium – jaki podkład?

Malowanie aluminium bez podkładu to zły pomysł. Aby osiągnąć optymalne efekty krycia i ochrony metalu, farbę RADACH stosuj razem z podkładem antykorozyjnym RAFIL. Produkt ten tworzy elastyczną, wysoko przyczepną powłokę, do której z łatwością przylega emalia. Podkład wzmacnia ochronne działanie farby – stosowanie tych dwóch produktów jednocześnie to ośmioletnia gwarancja ochrony metalu przed korozją.

RAFIL Podkład Antykorozyjny Można Stosować Na Powierzchnie Aluminiowe, ale też ocynkowane i stalowe. Farbą warto zabezpieczyć powierzchnie narażone na rdzewienie czy wymalowane nieznaną emalią. Zwróć uwagę, że podkład dostępny jest w dwóch odcieniach. Jeden z nich to szary okienny stosowany pod jasne odcienie farby nawierzchniowej. Drugi — czerwony tlenkowy przeznaczony jest pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Czym pomalować aluminium? Farba Radach w praktyce

Jak malować aluminiowe powierzchnie? Skorzystaj z naszego przewodnika krok po kroku:

1. Oczyść metal z warstw starej, luźnej farby, brudu, kurzu i rdzy (możesz użyć do tego polerki lub drucianej szczotki). Podłoże przeznaczone do malowania powinno być czyste, suche i bez śladów korozji.
2. Przetrzyj powierzchnię papierem ściernym, aby ją zmatowić.
3. Usuń pył, a następnie dokładnie odtłuść aluminium (np. przy pomocy RAFIL Preparatu Do Odtłuszczania). Preparat nie tylko odtłuszcza, ale także usuwa brud, glony, mech i inne zanieczyszczenia, a także przygotowuje aluminiową powierzchnię do malowania. Nakłada się go gąbką, pędzlem, szczotką lub tkaniną.
4. Przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku rozprowadź jedną warstwę podkładu antykorozyjnego. To gruntująca farba do aluminium, która poprawia przyczepność właściwej farby do podłoża, a także poprawia jej właściwości antykorozyjne. W szczególności trzeba nią pokryć wszystkie powierzchnie pomalowane wcześniej nieznaną substancją.
5. Odczekaj od 3 do 6 godzin i nałóż pierwszą, cienką warstwę RAFIL Radach. Upewnij się, czy wszystkie elementy (w tym miejsca trudno dostępne) zostały pokryte farbą. Emalię możesz nakładać przy użyciu dowolnego narzędzia – pędzla, wałka lub natrysku hydrodynamicznego (w zależności od sprzętu, jakim dysponujesz i rozmiaru malowanej powierzchni).
6. Odczekaj co najmniej 6 godzin i nałóż drugą, nieco grubszą warstwę emalii. Jeżeli uzyskany efekt dekoracyjny nie będzie dla Ciebie satysfakcjonujący, po kolejnych 6 godzinach możesz nałożyć kolejną warstwę.
7. Nakładając kolejne warstwy farby do aluminium, zwracaj uwagę, aby na malowanej powierzchni nie osadziły się pyłki, kurz czy inne zanieczyszczenia, które mogą zmniejszyć przyczepność farby.
8. Nie maluj w czasie mgły, deszczu i przed burzą. Temperatura otoczenia powinna wynosić od 5 stopni do 25 stopni przy wilgotności powietrza poniżej 80 %. Temperatura malowanego podłoża nie może być niższa niż 10 stopni i wyższa niż 35 stopni.

Gotowe! Twoje aluminiowe powierzchnie będą prezentować się doskonale przez naprawdę długi czas, a Ty możesz być spokojny o ich bezpieczeństwo. Profesjonalne produkty RAFIL ochronią metal przed niesprzyjającymi czynnikami atmosferycznymi!

Czy aluminium można malować proszkowo?

Jedną z metod zabezpieczenia aluminiowych powierzchni jest malowanie proszkowe aluminium. Technika ta polega na pokryciu aluminium cząsteczkami farby i żywicy przy użyciu natrysku elektrostatycznego. Pokryte proszkiem elementy umieszcza się następnie w specjalnym piecu, gdzie ulegają stopieniu i zmieniają się w gładką, twardą powłokę. Powierzchnia staje się tez bardzo odporna na uderzenia i inne uszkodzenia mechaniczne.

Jak widać z przytoczonego opisu, malowanie proszkowe aluminium to proces, którego nie da się przeprowadzić w domu. Odbywa się on w specjalnych lakierniach proszkowych, które świadczą usługi malowania proszkowego. Odpowiednią farbę do aluminium dobiera się, biorąc pod uwagę powierzchnię do malowania oraz jej przeznaczenie – czy będzie znajdować się na zewnątrz, czy wewnątrz budynku.

Metoda malowania proszkowego aluminium jest wydajna i efektywna. Zapewnia gładką, odporną powłokę o jednakowej grubości. Konieczne jest tu jednak użycie specjalistycznego sprzętu oraz posiadanie odpowiednich umiejętności.

Malowanie aluminium sprayem — najważniejsze informacje

W sklepach spotkasz środki do malowania aluminium sprayem. Czy to dobry pomysł? Wszystko zależy od oczekiwanego efektu. Malowanie aluminium sprayem nie pozwala na pokrycie powierzchni jednolitą powłoką. Nie utworzysz w ten sposób grubej warstwy ochronnej, aluminium nie będzie więc zabezpieczone przed korozją i trudnymi warunkami atmosferycznymi.

Spraye nadają się jednak do celów dekoracyjnych. Można z ich pomocą wymalowywać różne wzory. Mogą być też niezłym sposobem na punktowe poprawki na aluminiowych powierzchniach czy innych elementach z tego metalu.

Warunki atmosferyczne odgrywają istotną rolę w procesie malowania – zarówno w aplikacji, jak i w trwałości powłok.

Zbyt niska temperatura lub zbyt wysoka wilgotność mogą prowadzić do powstawania wad, słabszego przylegania farby, a nawet do kondensacji wilgoci na powierzchni. Dlatego właściwe parametry otoczenia są niezbędne do osiągnięcia optymalnych efektów malarskich.

Temperatura i wilgotność – kluczowe czynniki wpływające na jakość powłok malarskich

Temperatura i wilgotność są bardzo istotnymi czynnikami wpływającymi na jakość powłok malarskich.

• Optymalna temperatura powietrza podczas prowadzenia prac malarskich wynosi od +5°C do +25°C, natomiast temperatura podłoża może wynosić nawet do 40°C.
• Temperatura podłoża stalowego podczas malowania, aby uniknąć kondensacji wilgoci na powierzchni, powinna być co najmniej o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy (TPR) otaczającego powietrza.
• Podłoża o dużej chropowatości lub zapyleniu posiadają naturalne punkty kondensacji wilgoci (tzw. piki oraz pyły). Dlatego zaleca się, aby temperatura takiego podłoża była nawet o 7°C wyższa od TPR, by zapobiec kondensacji.

Wilgotność względna powietrza:

• Najlepsze efekty malarskie uzyskuje się przy wilgotności względnej do 85%.
• Wzrost wilgotności powyżej 85% sprzyja tworzeniu na powierzchni warstewki zaabsorbowanej wody oraz spowalnia wysychanie powłoki.

Czym jest punkt rosy (TPR)?

Punkt rosy to temperatura, w której powietrze o danej zawartości pary wodnej osiąga stan nasycenia przy stałym ciśnieniu atmosferycznym. W tej temperaturze (ang. dew point) następuje kondensacja pary wodnej:

• zarówno w powietrzu, jak i na powierzchniach, z którymi powietrze ma kontakt.
• Jeśli wilgotność powietrza jest mniejsza niż 100%, to TPR jest zawsze niższy od temperatury powietrza.
• Im niższa wilgotność, tym większa różnica pomiędzy temperaturą powietrza a TPR.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.