Farby dekoracyjne do drewna, betonu i metalu – jak wybierać?

Klasy korozyjności to czynnik, który warto uwzględnić podczas wyboru odpowiedniej farby do malowania metalu. Dlaczego? Czym są klasy korozyjności środowiska? Jakie farby odpowiadają poszczególnym klasom? Nasz ekspert odpowiada!

Klasy korozyjności – stali, konstrukcji stalowych czy środowiska?

Klasa korozyjności to kategoria, według której ocenia się środowisko, w jakim znajduje się określona konstrukcja metalowa, a nie sam metal. W związku z tym określenia takie jak klasa korozyjności stali czy klasa korozyjności konstrukcji stalowych nie są do końca poprawne.
Klasy korozyjności środowiska pozwalają na ocenę skali agresywności otoczenia metalu i kwalifikację go do jednej z opisanych grup. Dzięki temu możliwe jest wybranie preparatów (w tym emalii i farb gruntujących), które najlepiej zabezpieczą daną powierzchnię przed rdzą.

Klasy korozyjności przedstawiają się następująco:

• Klasa korozyjności C1 – środowisko, w którym ryzyko korodowania metali jest najmniejsze. Klasa ta dotyczy suchych wnętrz, w których zachodzi jedynie możliwość zbierania się niewielkiej ilości wilgoci na powierzchni powłok malarskich.
  
• Klasa korozyjności C2 – środowisko o niewielkiej agresywności, w małym stopniu zanieczyszczone; głównie tereny wiejskie. Warunki, które nie powodują przyspieszonej korozji i brak jest czynników oddziałujących niszcząco na powłokę takich jak: duża zawartość chlorku w powietrzu, związki chemiczne, dymy, popioły, pył cementowy itp.

• Klasa korozyjności C3 – otoczenie, w którym ryzyko wystąpienia korozji jest średnie (umiarkowane). Klasa C3 dotyczy środowiska miejskiego i przemysłowego o średnim zanieczyszczeniu tlenkiem siarki, związanym głównie z emisją gazów z ogrzewania domowego i przemysłowego, a także obszarów przybrzeżnych o średnim zasoleniu.
  
• Klasa korozyjności C4 – środowisko, które wyróżnia się dużą agresywnością, związaną z czynnikami atmosferycznymi, zanieczyszczeniem powietrza (pyły przemysłowe, kwaśne deszcze), dużą wilgotnością (np. lokalizacja w pobliżu akwenów wodnych) i zasoleniem opadów, spowodowanych bliskością morza.
  
• Klasa korozyjności C5 – bardzo agresywne środowisko, mieszczące się na terenie przemysłowym, gdzie metal narażony jest na kontakt z gazami powodującymi korozję (amoniakiem, kwasem siarkowym, chlorowodorem, etc.).
  
• Klasa korozyjności CX – bardzo agresywne środowisko morskie (tereny przybrzeżne i na morzu), w którym zachodzi nieustanna kondensacja pary wodnej i ma miejsce wysokie zanieczyszczenie powietrza.

Powyższe kategorie korozyjności (norma PN-EN ISO 12944-2) dotyczą zarówno terenów domowych, jak i przemysłowych. Jeżeli chcesz ocenić, do której klasy zalicza się np. środowisko w Twoim domu, ogrodzie lub tarasie, prawdopodobnie będziesz poruszał się pomiędzy kategoriami C1 i C3.

Klasy korozyjności a farba do metalu

Jak wynika z przedstawionego zestawienia, w warunkach domowych raczej nie spotyka się kategorii korozyjności wyższej niż C3. Oznacza to, że planując odnawianie ogrodzenia, balustrady balkonowej czy dachu, nie musisz szczególnie zaprzątać sobie głowy poszukiwaniem profesjonalnych produktów, które przeznaczone są dla przemysłu, budownictwa czy transportu morskiego. Wysokiej jakości emalia, zapewniająca odpowiednią ochronę przed korozją (na poziomie C2), w zupełności wystarczy!

Nasze typy to:

• RAFIL Chlorokauczuk – emalia, która zapewnia 8-letnią ochronę przed korozją (stosowana w połączeniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) i doskonały efekt estetyczny, dzięki bogatej palecie kolorystycznej.
  
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – farba ta zapewnia aż 10 lat ochrony metalu przed rdzą (stosowana wraz z RAFIL Podkład Antykorozyjny) oraz zwiększoną odporność na czynniki atmosferyczne. Występuje ona w czterech wersjach kolorystycznych (z wykończeniem półmatowym i matowym).
  
• RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia, która wyróżnia się wyjątkowo krótkim czasem schnięcia (powierzchnia jest sucha w dotyku po zaledwie 60 minutach!), najwyższą odpornością na trudne warunki pogodowe (skrajne temperatury, słońce, opady, wiatr) i uszkodzenia mechaniczne. Występuje w 16 wersjach kolorystycznych, z czego 13 ma wykończenie półmatowe, a 3 z połyskiem. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL gwarantuje 8 lat ochrony metalu przed rdzą.

Jeżeli planujesz odnawianie metalu, który zlokalizowany jest w Twoim domu lub ogrodzie, nie musisz oceniać klasy korozyjności. Zadbaj jednak o to, by produkty, których użyjesz, odznaczały się najwyższą jakością – jak wskazane emalie marki RAFIL.

Choć naturalny kolor i faktura betonu są dziś w modzie, wiele osób woli go malować. Zasada ta dotyczy też malowania krawężników. Jaką farbę do krawężników betonowych wybrać i w jaki sposób odnowić te betonowe elementy? Sprawdź wskazówki na malowanie krawężników! 

Po co maluje się krawężniki? Najczęściej po to, aby nadać im nowy, odświeżony wygląd. Beton ma to do siebie, że choć jest materiałem bardzo trwałym i odpornym na warunki atmosferyczne, z czasem może tracić swój pierwotny wygląd. Nowa powłoka sprawi, że betonowe części infrastruktury, w tym krawężniki przy posesji będą prezentowały się, jak dopiero co położone. 

Specjalna farba do malowania krawężników możne też oczywiście zmienić ich kolor. Jaśniejsza szarość, czerń, antracyt, a może biel czy fantazyjne odcienie niebieskiego, żółtego, zielonego lub czerwonego? Możliwości jest bardzo dużo. Dzięki farbie do malowania krawężników nadasz betonowi taki kolor, jaki tylko Ci się marzy. Odnowisz stare, zniszczone obiekty i stworzysz spójną aranżację. 

Farba do krawężników betonowych ma jednak o wiele więcej zalet niż tylko te związane z polepszeniem wyglądu. Tworzy powłokę, która ochroni betonową powierzchnię przed zarysowaniami, uderzeniami, kruszeniem i działaniem trudnych warunków atmosferycznych. Po użyciu takiego środka betonowe krawężniki będą służyły dłużej – wokół domu, przy posesji, w ogrodzie, na podjeździe. 

Przygotowanie krawężników przed malowaniem — kluczowy krok do udanej renowacji 

Zanim przystąpisz do malowania krawężników, trzeba je dobrze przygotować. Właściwe oczyszczenie powierzchni to najważniejsza część pracy podczas renowacji. Jeśli poświęcisz czas i energię na starannie przygotowanie krawężników przed malowaniem, zyskasz pewność, że nowa powłoka malarska pozostanie w dobrym stanie na długo. W skrócie – warto podjąć wysiłek teraz, aby kolejne malowanie krawężników betonowych odbyło się za kilka dobrych sezonów, a nie miesięcy. 

Jak przygotować krawężniki przed malowaniem? 

• Starannie zmieć betonową powierzchnię ze wszystkich zanieczyszczeń, takich jak: piasek, ziemia, glony, grzyby, pleśń. Następnie oczyść powierzchnię mechanicznie, a następnie odpyl.

• Jeśli masz do czynienia ze starym, nigdy niemalowanym betonem, zwróć uwagę na stare i słabo związane fragmenty. Trzeba je usunąć, a w razie konieczności uzupełnić ubytki świeżym betonem. Na koniec całość przeszlifować i odpylić.

• Jeśli betonowy krawężnik jest stary, ale był już malowany, przed rozpoczęciem renowacji wykonaj malowanie próbne, aby upewnić się, czy stare podłoże nie będzie reagować z nową powłoką. Jak to zrobić? Nałóż warstwę farby na niewielką powierzchnię i pozostaw na czas od 3 do 6 godzin w celu wyschnięcia. Zobacz, czy nowa powłoka nie marszczy się i nie łuszczy. Następnie oczyść i odtłuść powierzchnię starej warstwy, usuń luźno związaną, łuszczącą się farbę, a całość przeszlifuj i dokładnie odpyl.

• Przed malowaniem beton warto zagruntować. Rodzaj gruntu zależy od produktu, którego używasz. W przypadku farby Rafil CHLOROKAUCZUK gruntem powinna być farba z dodatkiem około 25% rozcieńczalnika. Grunt wyrównuje chłonność powierzchni, dzięki czemu beton absorbuje o wiele mniej farby i nie pojawią się na nim nieestetyczne przebarwienia.

Wybór odpowiedniej farby do krawężników

Jaka powinna być dobra farba do krawężników betonowych? Produkt musi dobrze kryć oraz doskonale przylegać do podłoża, tworząc grubą, ale elastyczną warstwę dekoracyjno-ochronną. Co więcej, farba do malowania krawężników powinna wyróżniać się wysoką odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne – śnieg, deszcz, wysokie i niskie temperatury, mróz i wiatr oraz promieniowanie słoneczne. Elementy te narażone są na intensywne użytkowanie, dlatego preparat musi być również odporny na zarysowania, szorowanie i uderzenia mechaniczne.

Czym malować beton? Do wyboru masz różne rodzaje farb do malowania krawężników. Są wśród nich farby akrylowe, w tym te z dodatkiem silikonu. To produkty łatwo przyczepne do betonu i proste w aplikacji, ale mało odporne na ścieranie oraz trudne warunki atmosferyczne, a na takie są narażone krawężniki i inne betonowe nawierzchnie na zewnątrz. 

O wiele lepszą opcją do malowania krawężników są farby chlorokauczukowe. Ten produkt wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie warunków atmosferycznych, w tym wilgoć i chemikalia oraz zanieczyszczenia powietrza. Powłoka będzie trwała, elastyczna i wytrzymała. Farba chlorokauczukowa powstaje na bazie kauczuku chlorowanego oraz rozpuszczalnika. Zawiera także dodatki, które poprawiają właściwości preparatu i wzmacniają kolorowe pigmenty. 

Kolejną możliwością są dwuskładnikowe farby epoksydowe. Są one elastyczne, odporne na ścieranie i trwałe. Dobrze sprawdzają się na zewnątrz. Zapewniają podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi oraz zanieczyszczonym powietrzem. Ich wielka zaleta to także antypoślizgowa powłoka odporna na uderzenia mechaniczne, wodę oraz środki chemiczne. Warto jednak pamiętać, że stosowanie tej farby jest nieco trudniejsze niż produktu jednoskładnikowego, ponieważ trzeba wymieszać ze sobą emalię – składnik pierwszy oraz utwardzacz do emalii, czyli składnik drugi. 

Krok po kroku — malowanie krawężników

Jak odnowić krawężniki? Oto instrukcja krok po kroku.

1. Przygotuj beton do malowania zgodnie z instrukcją podaną we wcześniejszym akapicie. Oczyść powierzchnię z luźnych fragmentów betonu, pleśni, brudu, grzybów, glonów.

2. Zagruntuj beton zgodnie z zaleceniami podanymi na opakowaniu wybranej przez Ciebie farby. W przypadku produktu RAFIL Chlorokauczuk będzie to farba z dodatkiem około 25% rozcieńczalnika. W przypadku stosowania Emalii epoksydowej dwuskładnikowej na beton RAFIL zagruntuj dany obszar Emalią Na Beton z dodatkiem utwardzacza (składnik drugi), rozcieńczoną dodatkiem ok. 20% rozcieńczalnika do wyrobów epoksydowych. 

3. Farbę nakładaj na betonową powierzchnię przy użyciu pędzla lub wałka. Zaleca się nakładać 2-3 warstwy wyrobu na wcześniej zagruntowane podłoże. 

4. Kolejne warstwy połóż w czasie od 30 minut do 2 godzin. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać tego czasu – dopiero po 5 dniach od nałożenia poprzedniej warstwy.

5. Krawężniki maluj przy odpowiedniej pogodzie. Najlepszy będzie suchy, ciepły, ale niegorący dzień przy małym zachmurzeniu.

Polecane produkty do malowania krawężników 

Jakie farby będą najlepsze do odnowienia betonowych krawężników? Nasza pierwsza propozycja to farba RAFIL Chlorokauczuk. To emalia do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych, a także do odnawiania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. 

Emalia RAFIL Chlorokauczuk tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Wyróżnia ją również wydajność do 12 m²/l przy jednokrotnym malowaniu.

Drugi z polecanych produktów to dwuskładnikowa emalia epoksydowa RAFIL Na Beton. Tworzy ona antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę odporną na ścieranie i uderzenia, wodę, środki chemiczne i myjące. 

Emalia może być również stosowana na zewnątrz, ale konieczne jest zastosowanie warstwy ochronnej z produktu RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy Dwuskładnikowy. 

Malowanie krawężników pomaga przedłużyć ich żywotność i nadaje im odświeżony wygląd. Sprawdź produkty Rafil do malowania betonu i ciesz się ładnym otoczeniem domu!

Warunki atmosferyczne odgrywają istotną rolę w procesie malowania – zarówno w aplikacji, jak i w trwałości powłok.

Zbyt niska temperatura lub zbyt wysoka wilgotność mogą prowadzić do powstawania wad, słabszego przylegania farby, a nawet do kondensacji wilgoci na powierzchni. Dlatego właściwe parametry otoczenia są niezbędne do osiągnięcia optymalnych efektów malarskich.

Temperatura i wilgotność – kluczowe czynniki wpływające na jakość powłok malarskich

Temperatura i wilgotność są bardzo istotnymi czynnikami wpływającymi na jakość powłok malarskich.

• Optymalna temperatura powietrza podczas prowadzenia prac malarskich wynosi od +5°C do +25°C, natomiast temperatura podłoża może wynosić nawet do 40°C.
• Temperatura podłoża stalowego podczas malowania, aby uniknąć kondensacji wilgoci na powierzchni, powinna być co najmniej o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy (TPR) otaczającego powietrza.
• Podłoża o dużej chropowatości lub zapyleniu posiadają naturalne punkty kondensacji wilgoci (tzw. piki oraz pyły). Dlatego zaleca się, aby temperatura takiego podłoża była nawet o 7°C wyższa od TPR, by zapobiec kondensacji.

Wilgotność względna powietrza:

• Najlepsze efekty malarskie uzyskuje się przy wilgotności względnej do 85%.
• Wzrost wilgotności powyżej 85% sprzyja tworzeniu na powierzchni warstewki zaabsorbowanej wody oraz spowalnia wysychanie powłoki.

Czym jest punkt rosy (TPR)?

Punkt rosy to temperatura, w której powietrze o danej zawartości pary wodnej osiąga stan nasycenia przy stałym ciśnieniu atmosferycznym. W tej temperaturze (ang. dew point) następuje kondensacja pary wodnej:

• zarówno w powietrzu, jak i na powierzchniach, z którymi powietrze ma kontakt.
• Jeśli wilgotność powietrza jest mniejsza niż 100%, to TPR jest zawsze niższy od temperatury powietrza.
• Im niższa wilgotność, tym większa różnica pomiędzy temperaturą powietrza a TPR.

W halach produkcyjnych, warsztatach czy pomieszczeniach technicznych utrzymanie czystości może być bardzo trudne ze względu na obecne tam agresywne lub tłuste płyny. Problem jest jeszcze bardziej dotkliwy w budynkach takich jak masarnie czy ubojnie, gdzie zanieczyszczenia – bez wcześniejszego zabezpieczenia powierzchni – mogą być praktycznie niemożliwe do usunięcia. W takich warunkach zwykłe farby właściwie są bezużyteczne i konieczne jest wybranie produktów, które stworzą odpowiednią, szczelną powłokę. Do tego nadają się doskonale między innymi farby epoksydowe.

Co to jest farba epoksydowa i kiedy ją wybrać?

Farby epoksydowe produkowane są z wykorzystaniem żywicy epoksydowej – to produkt przeznaczony do użytku w przemyśle i wszędzie tam, gdzie niezbędne jest zabezpieczenie powierzchni przed działaniem agresywnych lub trudnych do usunięcia substancji. Zdecydowanie nie należy wybierać tych farb w sytuacji, gdy zależy nam wyłącznie na efekcie dekoracyjnym.

Farbę epoksydową można stosować na zewnątrz, ale pod warunkiem pokrycia jej warstwą lakieru poliuretanowego, który ochroni farbę przed szkodliwym działaniem światła słonecznego i promieniowania ultrafioletowego.

Farba epoksydowa – jaki jest jej skład?

Farby epoksydowe składają się z żywicy epoksydowej i utwardzacza. Do wytwarzania tych farb stosuje się żywicę płynną (farby bezrozpuszczalnikowe) lub stałą (rozpuszczalnikowe). Przed malowaniem żywicę łączy się z utwardzaczem, który po wyschnięciu sprawia, że powłoka jest niezwykle trwała. Wymieszanie obu składników jest warunkiem koniecznym. Zazwyczaj są oferowane w postaci gotowych zestawów.

Farby epoksydowe cechują się bardzo dużą odpornością na czynniki zewnętrzne, takie jak:

• wilgoć
• działanie chemikaliów
• działanie olejów
• uszkodzenia mechaniczne
• duże obciążenia

Warto rozważyć ich użycie w pomieszczeniach takich jak warsztaty samochodowe, hale produkcyjne czy pomieszczenia przemysłu chemicznego lub spożywczego. Należy jednak unikać używania farby epoksydowej na podłożach gipsowych lub betonie pokrytym warstwą mleczka, lub szlamu cementowego.

Co jest potrzebne do malowania farbą epoksydową?

Narzędzia do malowania tego rodzaju farbami nie różnią się w zasadzie od tych przeznaczonych do farb akrylowych, których używasz do malowania ścian wewnętrznych. Dostosuj jednak rodzaj narzędzi do malowanej powierzchni oraz typu farby.

Do malowania posadzek użyj wałka lub pistoletu. Jeśli planujesz malowanie wałkiem, wybierz taki o większej szerokości (18-25 cm) oraz dłuższym włosiu (13-14 mm). Wałek do betonu powinien być wykonany z gęstego weluru lub nylonu.

Do malowania farbami epoksydowymi możesz również użyć pistoletu. Wybór szerokości dyszy dostosuj do rodzaju powierzchni. Jeśli malujesz podłogę, dysza powinna być szeroka, natomiast do malowania elementów metalowych wybierz wąską dyszę, która będzie dużo bardziej precyzyjna.

{{recomended-product}}

Jak malować farbą epoksydową?

Pierwszym etapem malowania jest przygotowanie podłoża. Pamiętaj o jego oczyszczeniu i wyrównaniu (oraz o tym, by absolutnie nie stosować wszelkiego rodzaju gładzi, zapraw czy wylewek na bazie gipsu!).

Przed rozpoczęciem nakładania produktu starannie wymieszaj oba składniki w swoich opakowaniach: żywicę i utwardzacz. Do opakowania z emalią dodaj zawartość opakowania z utwardzaczem, po czym mieszaj do momentu uzyskania jednorodnej mieszaniny, bez smug w kolorze. Malowanie możesz rozpocząć po 30 minutach, gdy nastąpi homogenizacja farby.

Jeśli wcześniej gruntowałeś podłoże, pierwszą warstwę nałóż po czterech godzinach. Przygotowana mieszanina może być używana przez 8 godzin, później nastąpi jej żelowanie. Nie będzie wtedy zdatna do użytku.

Następnie zabezpiecz taśmą malarską krawędzie malowanej powierzchni. Pamiętaj, aby oderwać ją bezpośrednio po zakończeniu pracy. Po wyschnięciu farby może to być znacznie trudniejsze.

Przeważnie farbę epoksydową będziesz nakładać w dwóch warstwach. Pierwsza jest cieńsza – należy rozcieńczyć mieszaninę rozcieńczalnikiem do wyrobów epoksydowych w ilości około 20%. Po wyschnięciu nałóż drugą warstwę, a następnie zabezpiecz ją lakierem bezbarwnym z utwardzaczem.

Pamiętaj, że są to ogólne wskazówki. Zawsze postępuj według instrukcji zamieszczonej przez producenta na opakowaniu.