Ogrodzenia metalowe cieszą się niesłabnącą popularnością – wykorzystuje się je do wyznaczania granic posesji, działek rekreacyjnych, ogródków. Nic dziwnego! Nowoczesne ogrodzenia metalowe nie tylko zapewniają bezpieczeństwo i prywatność, ale także stanowią efektowną ozdobę, podkreślającą charakter przestrzeni, którą wydzielają. Jakie rodzaje i wzory ogrodzeń metalowych są obecnie najmodniejsze? Zapraszamy na przegląd inspiracji!
Ogrodzenia metalowe: siatka
Ogrodzenie z siatki cieszy się nieustannym zainteresowaniem – przede wszystkim ze względu na niską cenę, wysoką dostępność i nieskomplikowany montaż. Czy warto w nie inwestować?
Ogrodzenie tego typu składa się z metalowych przęseł oraz siatki ogrodzeniowej, która jest do nich przymocowywana. Efekt estetyczny, jaki zapewnia ogrodzenie z siatki, nie zachwyci najbardziej wymagających oczu. Niemniej jednak często okazuje się, że rozwiązanie to jest w pełni wystarczające – np. do tymczasowej ochrony granic działki.
Pomimo tego, że ogrodzenie z siatki często traktowane jest jako rozwiązanie doraźne, nic nie stoi na przeszkodzie, by zamontować je na stałe. Odpowiednio pielęgnowana i chroniona przed rdzą siatka może pełnić swoją funkcję przez naprawdę wiele lat.
Jak dbać o ogrodzenia metalowe?
Każdy rodzaj metalu podatny jest na korozję – naturalny proces, w wyniku którego materiał stopniowo niszczeje i pokrywa się rdzą. Nie sposób całkowicie go zatrzymać, jednak dzięki specjalistycznym produktom można go znacznie spowolnić.
Jeżeli chcesz, by Twoje ogrodzenie metalowe zachowały nieskazitelny wygląd przez długie lata, musisz regularnie przeprowadzać jego renowację. Konieczne będzie czyszczenie metalu z zabrudzeń i ewentualnych ognisk korozji, a także malowanie powierzchni specjalistycznymi farbami do metalu, takimi jak RAFIL Chlorokauczuk czy RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.
Ogrodzenia metalowe – wzory panelowe
Ogrodzenia panelowe to jedno z najpopularniejszych rozwiązań, cieszących się uznaniem zarówno tradycjonalistów, jak i zwolenników nowoczesnego wzornictwa. Czym się charakteryzują?
Konstrukcja ogrodzenia panelowego opiera się na modułach – specjalnych panelach – zamontowanych w stabilnych ramach. Jakie moduły dostępne są na rynku? Wybór potrafi przyprawić o zawroty głowy! Najprostsze i najtańsze modele wykonane są z siatki ogrodzeniowej. Bardziej efektowne (i znacznie kosztowniejsze) moduły składają się ze stalowych przęseł, układających się w minimalistyczne formy (np. poziome lub pionowe pasy) bądź fantazyjne, ozdobne wzory.
Panele to ogrodzenia metalowe, które charakteryzują się łatwym montażem, wytrzymałością, a także dużą uniwersalnością – prawdopodobnie każdy znajdzie model odpowiedni dla siebie.
Kute ogrodzenia metalowe – wzory nowoczesne
Kute ogrodzenia metalowe to najbardziej luksusowe i najdroższe z proponowanych przez nas rozwiązań. Co sprawia, że są tak wyjątkowe?
Kute ogrodzenia są ciężkie, masywne i najbardziej stabilne, spośród wszystkich rozwiązań dostępnych na rynku. Dzięki temu zapewniają najlepszą ochronę przeciwko potencjalnymi włamywaczami. Niestety, pokaźne rozmiary wiążą się również z pewnymi utrudnieniami. Masywność kutych ogrodzeń sprawia, że ich samodzielny montaż jest właściwie niemożliwy – wymaga specjalistycznego sprzętu oraz fachowców, którzy wykonają głęboką i wytrzymałą podmurówkę.
Dość często spotykaną praktyką jest wykonywanie kutych ogrodzeń według wytycznych klienta. Pozwala to na stworzenie indywidualne projektu, uwzględniającego nie tylko wzór ogrodzenia, ale także jego wysokość, kształt czy kolor. To wyjątkowo atrakcyjna opcja dla każdego, kto ceni sobie oryginalność.
Nowoczesne ogrodzenia metalowe to niezwykle bogata grupa produktów. Znalazły się w niej zarówno niedrogie, jak i luksusowe propozycje – o zróżnicowanych kształtach, wymiarach czy sposobach montażu. Niezależnie od tego, na jaki model i wzór się zdecydujesz, pamiętaj, by odpowiednio dbać o metal – unikać rdzy i co kilka lat odmalowywać powierzchnię przy użyciu farb RAFIL.
Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.
Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:
agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
aspekty ekonomiczne
Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.
Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.
Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.
Rodzaje zanieczyszczeń
Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.
Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.
Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.
Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.
Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.
Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.
Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.
Metody oczyszczania mechanicznego
Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:
skrobanie
młotkowanie
szczotkowanie
szlifowanie
oczyszczanie płomieniowe
obróbkę strumieniowo–ścierną
Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:
metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych
Oczyszczanie ręczno-mechaniczne
Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.
Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.
Obróbka strumieniowo–ścierna
Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.
Rodzaje obróbki:
otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
hydrodynamiczne (10–200 MPa)
odśrodkowe (koła wirnikowe)
Na efekt oczyszczania wpływa:
ciśnienie sprężonego powietrza
kąt nachylenia strumienia ścierniwa
odległość dyszy od powierzchni
rodzaj i kształt dyszy
rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa
Oczyszczanie fizykochemiczne
Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:
odtłuszczania rozpuszczalnikowego
mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego
Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:
zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
brud (kurz, piasek)
zanieczyszczenia jonowe
rdzę
Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:
a) Ze względu na sposób:
ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)
b) Ze względu na zastosowany środek:
rozpuszczalniki organiczne
środki alkaliczne i kwaśne
środki powierzchniowo czynne
Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.
Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych
Najczęstsze zanieczyszczenia:
rdza
zgorzelina walcownicza
oleje i smary
kurz, pył
luźne stare powłoki
wilgoć
topniki, żużel
chemikalia (detergenty, sole)
opiłki żelaza
Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.
Proces czyszczenia:
Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową
Normy:
ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość
Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1
Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):
Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")
sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym
Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.
Zabezpieczenie blachy aluminiowej
Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:
elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)
Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.
Przygotowanie do malowania:
oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym
Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych
Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:
gładkość powierzchni
dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów
To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:
brak przyczepności
marszczenie
zniszczenie powłoki
Najczęściej stosowane przygotowanie:
wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność
Przygotowanie podłoża betonowego
Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:
czyste
bez rys, występów i szczelin
o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego
Wymagania:
wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
beton powinien być odpylony i odtłuszczony
tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie
Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.
Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża
Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.
Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:
czyste
gładkie
równe
bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń
Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.
Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.
Do pomalowania stalowych lub żeliwnych elementów użytkowanych na zewnątrz niezbędna jest farba, której powłoka będzie jednocześnie odporna na warunki atmosferyczne – deszcz czy niskie temperatury.
Jeśli chcesz dobrze zabezpieczyć metalowe powierzchnie przed rdzewieniem, jednocześnie nadając im przyjemny dla oka kolor, powinieneś rozważyć zakup odpowiedniej emalii chlorokauczukowej. Chcesz dowiedzieć się więcej o tych specjalistycznych farbach? Czytaj dalej.
Czym są farby chlorokauczukowe?
Odpowiedź na pytanie, co to jest farba chlorokauczukowa, jest dość prosta. To rodzaj farby, która tworzy na malowanej powierzchni wytrzymałą i elastyczną powłokę ochronną. To pozwala – w połączeniu z odpowiednim podkładem antykorozyjnym – skutecznie zabezpieczyć powierzchnie przed rdzewieniem – które w dłuższej perspektywie czasowej będzie dosłownie zabójcze dla każdego metalowego elementu na zewnątrz.
Jaka jest różnica – farby chlorokauczukowe a akrylowe? Zasadnicza! Te drugie są wodorozcieńczalne, nie nadają się więc na zewnątrz. Aby pomalować powierzchnię narażoną na korozję, działanie wiatru, śniegu i deszczu, a także ścieranie i uderzenia mechaniczne, najlepsza będzie właśnie farba chlorokauczukowa.
Zastosowanie farb chlorokauczukowych
Farby chlorokauczukowe posłużą ci do zabezpieczania wszelkich powierzchni narażonych na działanie szkodliwych czynników. Możesz użyć ich do malowania metalu i żeliwnych elementów konstrukcyjnych. Ta powłoka, w połączeniu ze wspomnianymi wcześniej podkładami antykorozyjnymi skutecznie poradzi sobie z korozją przeżerającą metal. Jeśli będziesz malować metalowe lub żeliwne elementy, które mogą być narażone właśnie na działanie korozji, produkt ten będzie dobrym wyborem.
Emalie chlorokauczukowe znajdą też zastosowanie w domu lub warsztacie. To doskonały wybór, jeśli chcesz zabezpieczyć drewno lub stolarkę budowlaną przed wilgocią, która dla tego materiału jest naprawdę niebezpieczna. Powinieneś wybrać ten rodzaj produktu także wtedy, gdy zależy ci na pokryciu betonów lub tynków (wapiennych oraz cementowych) wytrzymałą, zabezpieczającą powłoką.
Jak malować farbą chlorokauczukową?
Nakładanie tego rodzaju produktów w zasadzie nie różni się od malowania „zwykłymi” farbami. Przede wszystkim liczy się dobre przygotowanie podłoża. Przed rozpoczęciem pracy oczyść malowaną powierzchnię z brudu, starych warstw farby, szczególnie z olejów i smarów. Jeśli materiał jest chropowaty, przeszlifuj go drobnoziarnistym papierem ściernym, aby farba miała lepszą przyczepność. Nie zapomnij później o odpyleniu podłoża!
Farbę dokładnie wymieszaj. Jeśli jest zbyt gęsta, możesz rozcieńczyć ją specjalnym rozcieńczalnikiem do wyrobów poliwinylowych i chlorokauczukowych. Ważne, aby farbą chlorokauczukową malować przy temperaturze powyżej 10 stopni Celsjusza, ale nie przy większej niż 25 stopni. Możliwości nakładania farby są różnorodne. Możesz postawić na pistolet, dzięki któremu uzyskasz równomierne pokrycie. Możesz też malować pędzlem lub wałkiem.
Dobrze przemyśl wybór wałka do malowania. To, jaki wałek wybierzesz do farby chlorokauczukowej, zależy od rodzaju malowanej powierzchni i jej kształtu. Jak zwykle sprawdza się zasada – im bardziej nierówna i chropowata powierzchnia, tym dłuższe włosie powinien mieć wałek.
Liczbę warstw farby należy dobrać w zależności od tego, jak bardzo niesprzyjające będzie środowisko, w którym znajdować będzie się pomalowana powierzchnia. Nanosząc dwie lub trzy warstwy masz pewność, że pokrycie będzie odpowiednie, a farba wykaże pełnię swoich właściwości.
Jak określić wydajność farby chlorokauczukowej?
Wydajność farby chlorokauczukowej jest zawsze określona na opakowaniu produktu. W zależności od rodzaju litr farby wystarcza na pokrycie około 10 do 16 metrów kwadratowych (przy malowaniu jednowarstwowym).
Jaki podkład do farby chlorokauczukowej?
Jeśli planujesz zabezpieczenie metalowych powierzchni, zastosuj specjalny podkład antykorozyjny – RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. To farba gruntująca, która tworzy matową, elastyczną powłokę. Zwiększa przyczepność farby chlorokauczukowej do podłoża, a stosowana w zestawie z nią zapewnia wysoką trwałość powłoki i wieloletnią ochronę antykorozyjną. Pamiętaj, że jeśli pozostawisz podłoże bez farby gruntującej, bardzo szybko pojawi się na nim rdza nalotowa, a to osłabi przyczepność podłoża.
Wydajność produktu RAFIL Podkład Chlorokauczukowy wynosi do 16 m2/l przy jednokrotnym malowaniu. Potrzebujesz jednej warstwy podkładu, a w przypadku szczególnie narażonego na korozję podłoża – dwóch warstw, przy czym drugą nakłada się do 90 minut po nałożeniu pierwszej.
W przypadku potrzeby pokrycia podłoży mineralnych lub betonowych należy zastosować emalię rozcieńczoną w stosunku 3:1.
{{recomended-product}}
Czym rozcieńczyć farbę chlorokauczukową?
Taką farbę możesz rozcieńczyć specjalnym rozcieńczalnikiem przeznaczonym do farb chlorokauczukowych. Zastosuj produkt przeznaczony specjalnie do tego rodzaju farb. Droga na skróty nie popłaca. Jeśli użyjesz nieodpowiedniego środka, farba może stracić swoje właściwości.
Proponowany produkt do rozcieńczenia to RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Winylowych. Dokładną instrukcję, jak rozcieńczyć farbę, zawsze znajdziesz na opakowaniu produktu. Postępuj zgodnie ze wskazówkami producenta, a unikniesz przykrych sytuacji.
Ile schnie farba chlorokauczukowa?
Czas schnięcia farby chlorokauczukowej zależy od grubości nałożonej warstwy. Przeważnie ten rodzaj farb potrzebuje minimum 4 godzin do wyschnięcia powierzchniowego, a 16 godzin do wyschnięcia całkowitego.
Jeśli planujesz nałożenie dwóch lub więcej warstw, przygotuj się na odczekanie od 30 minut do 2 godzin między kolejnymi malowaniami. Jeśli przekroczysz ten czas, wówczas kolejną warstwę możesz położyć minimum po 5 dniach. Pamiętaj wtedy o obowiązkowym malowaniu próbnym – jeśli po kwadransie nie wystąpią żadne wady powłoki, możesz kontynuować malowanie.
Czy farba chlorokauczukowa jest szkodliwa?
Jak przy kontakcie z każdym rodzajem chemikaliów, zachowaj ostrożność. Zanim rozpoczniesz prace, przygotuj niezbędne środki ochronne. Pamiętaj o założeniu rękawic oraz maseczki, która ochroni drogi oddechowe. Jeśli malujesz w pomieszczeniu, nie zapomnij o regularnym wietrzeniu. Pamiętaj również o tym, żeby trzymać produkt w szczelnie zamkniętym opakowaniu z dala od dzieci.
W jakich kolorach występują farby chlorokauczukowe?
Paleta kolorów farb chlorokauczukowych jest szeroka. Przykładem może być farba RAFIL Chlorokauczuk. Dostępna jest ona aż w 20 gotowych kolorach – od dwóch odcieni bieli, poprzez żółty, zielony, czerwony, niebieski aż po kilka brązów i czerni. Taki wybór z pewnością pozwoli Ci wybrać barwę, jaka najlepiej będzie odpowiadać twoim potrzebom.
Jak widzisz, nawet porównanie kolorystyki farb chlorokauczukowych a akrylowych nie wypada źle na korzyść tych pierwszych. Dzięki temu możesz mieć dwa w jednym: skuteczną ochronę antykorozyjną metalowych powierzchni użytkowanych na zewnątrz oraz estetyczny wygląd.
Jeśli potrzebujesz środka, który solidnie zabezpieczy problematyczne powierzchnie – takie jak metal, drewno czy beton – i jednocześnie zależy Ci na estetyce, wybierz farbę chlorokauczukową. Zastosowanie farb chlorokauczukowych jest bardzo szerokie, od malowanie metalowych bram po betonowe powierzchnie. Jej nakładanie nie jest skomplikowane. Pamiętaj tylko o stosowaniu środków bezpieczeństwa podczas malowania.
Malowanie natryskowe pozwala nanosić farbę szybciej, wygodniej i wydajniej. Duże znaczenie ma tu jednak właściwa technika malowania oraz odpowiednie przygotowanie produktu. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Sprawdź instrukcję krok po kroku.
Malowanie natryskowe to zdecydowanie najszybsza metoda aplikacji farby, szczególnie na dużych powierzchniach takich jak ściany, bramy garażowe czy dachy. Farba jest nanoszona równomiernie i cienko, co pozwala na szybkie pokrycie całej powierzchni bez konieczności ponownego malowania.
Malowanie natryskowe zapewnia gładkie, jednolite wykończenie bez smug i zacieków, które często powstają podczas malowania pędzlem lub wałkiem. Co więcej, zużyjesz mniej farby niż podczas tradycyjnego malowania. Dzieje się tak, ponieważ produkt nanosi się precyzyjnie na powierzchnię, bez rozchlapywania i spływania. Farba nie kapie, a do tego szybko dociera w trudno dostępne miejsca jak narożniki czy zakamarki.
Największym wyzwaniem przy malowaniu natryskowym jest odpowiednie przygotowanie farby, która powinna być rzadsza niż fabryczny produkt. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Piszemy o tym w artykule.
Najlepsza metoda malowania dachu to natrysk. Proponowany produkt to RAFIL RADACH Farba Na Dach.
Wybór odpowiedniego rozcieńczalnika
Do rozprowadzania farby natryskowo służy specjalny pistolet. Można z jego pomocą nanosić farby akrylowe, lateksowe, olejne, bejce, lakiery, lakierobejce czy impregnaty. Należy jednak zadbać o to, by farba do pistoletu malarskiego, nie była zbyt gęsta i nie zatkała dyszy. Z kolei zbyt rzadki środek zacznie spływać, przez co na ścianie pojawią się smugi.
Właściwe rozcieńczenie farby pozwoli aplikować ją wygodnie i szybko, bez tworzenia na powierzchni kropelek oraz smug.
Z czym rozrabiać farbę do pistoletu malarskiego?
Wybór rozcieńczalnika zależy od rodzaju farby. Preparat musi być do niej przeznaczony. Takie informacje sprawdzisz w specyfikacji technicznej produktu lub na instrukcji dołączonej do opakowania.
Rozcieńczalnik należy dozować do produktu małymi porcjami. Po dodaniu każdej porcji, produkt rozcieńczany należy starannie wymieszać oraz przed aplikacją sprawdzić, czy lepkość robocza wyrobu odpowiada wymaganej i zalecanej przez producenta. Rozcieńczalnik należy też dozować dokładnie według wskazań zawartych na etykiecie i karcie technicznej farby.
Wybierając produkt do malowania natryskowego, zwróć uwagę, czy metoda malowania jest dozwolona w przypadku danej farby. Odpowiednią informację znajdziesz na opakowaniu farby oraz w kartach technicznych dostępnych np. na stronie producenta.
Malowanie natryskowe jest najwydajniejszą i najszybszą metodą malowania dużych powierzchni metalowych.
Proporcje i technika mieszania farby
Na czym polega malowanie natryskowe? Na sprzęt do tego rodzaju aplikacji powłoki malarskiej składa się:
pistolet malarski;
agregat malarski ze sprężarką;
przewód łączący oba urządzenia – wąż ciśnieniowy i dysza;
regulator ciśnienia;
filtr do pistoletu malarskiego.
Niezbędne będą także środki ochrony osobistej, takie jak kombinezon ochronny i maska. Sprzęt do malowania natryskowego można kupić lub wypożyczyć, co będzie zdecydowanie bardziej opłacalne przy malowaniu okazjonalnym.
Zwróć uwagę, że wyróżniamy kilka rodzajów malowania natryskowego i wybór odpowiedniego produktu jest od tego uzależniony.
Natrysk powietrzny niskociśnieniowy HVLP – farba rozprowadzana jest tu z pomocą powietrza o niskim ciśnieniu, maksymalnie 0,9 bar. Powstaje delikatny strumień farby, odpowiedni np. do części samochodowych, listew, stolarki budowlanej oraz do lekkich i rzadkich farb oraz lakierów.
Natrysk pneumatyczny – rozprowadzanie farby przy pomocy sprężonego powietrza pod ciśnieniem od 3 do 6 bar. Podczas malowania wytwarza się brudząca mgiełka, a nanosić w ten sposób można tylko rzadkie powłoki, np. lakiernicze.
Natrysk hydrodynamiczny – w tej metodzie pistolet malarski wyrzuca farbę pod bardzo wysokim ciśnieniem, sięgającym nawet 250 bar. Nie wykorzystuje się do tego powietrza, dzięki czemu nie powstaje mgiełka. To najpopularniejsza metoda natryskowego malowania powierzchni.
W jakich proporcjach rozcieńczyć farbę do malowania natryskowego?
Szczegółowe informacje znajdziesz w kartach technicznych danego produktu. Najczęściej jest to od 5% do 10% składu gotowej farby. Trzymaj się ściśle tych instrukcji, aby zbyt gęsta farba nie zatkała dysz pistoletu, a zbyt rzadka nie spowodowała nieestetycznych zacieków.
Warto też pamiętać, że przed wlaniem do pistoletu farbę natryskową trzeba przefiltrować. W ten sposób usuniesz z niej grudki i zanieczyszczenia, które mogłyby zatkać dysze. Dobrze jest też zrobić test na niewielkiej powierzchni, sprawdzając, czy stopień rozcieńczenia farby i siła krycia jest odpowiednia.
Testowanie konsystencji i aplikacja
Jak sprawdzić, czy farba do pistoletu jest odpowiednio rozcieńczona? Profesjonaliści używają odpowiedniego sprzętu – lepkościomierza.
Lepkościomierz to inaczej kubek wypływowy lub kubek Forda. Wygląda jak niewielki metalowy pojemnik. Służy do mierzenia lepkości cieczy aplikowanych produktów takich jak farby czy lakiery. Standardowy kubek Forda wykonuje się na podstawie międzynarodowej normy określającej działania służące do określenia lepkości przy użyciu kubka Forda DIN – DIN EN ISO 2431.
Jak działa lepkościomierz?
Pojemnik ma na dole dziurkę, najczęściej jest to 4 mm przy pojemności 100 ml. Pomiaru dokonuje się przez napełnienie kubka rozcieńczoną farbą i zmierzenie czasu swobodnego wypływu całego materiału z kubka przez otwór znajdujący się w na jego dnie. Czas wypływu farby określa lekkość cieczy. Im dłużej farba wypływa, tym jest mniej lepka.
Jak używać kubka wypływowego?
Wypełnij kubek farbą. Przed wlaniem farby do pojemnika dobrze ją wymieszaj.
Umieść kubek wypływowy z rozcieńczoną farbą na płaskiej powierzchni.
Zwróć uwagę, że lepkość mierzymy w temperaturze pokojowej – ok. 20 stopni Celsjusza. Temperatura powietrza ma bardzo duży wpływ na lepkość produktu.
Włącz stoper, aby zmierzyć czas, w jakim farba wypływa z kubka.
Zapisz otrzymany wynik.
Porównaj czas wypływu farby z optymalnym czasem zalecanym przez jej producenta. Np. lepkość farby RAFIL Radach Farba Na Dach to od 98 do 125 sekund mierzone w kubku Forda 4 mm.
Jeśli czas wypływu farby jest krótszy niż zalecany przez producenta, oznacza to, że farba jest za gęsta i należy ją dodatkowo rozcieńczyć. I odwrotnie – jeśli Twój czas jest dłuższy, farba jest zbyt rozcieńczona.
{{recomended-product}}
Po uzyskaniu odpowiedniej lepkości i sprawdzeniu, czy jest optymalna, możesz przystąpić do malowania. Farbę nanosi się zachowując zalecaną odległość między pistoletem a malowaną powierzchnią. Musisz też unikać zbyt długiego zatrzymywania się w jednym miejscu, ponieważ prowadzi to do zacieków.
Wiesz już, jak rozcieńczyć farbę do pistoletu oraz jak sprawdzić, czy produkt ma odpowiednią lepkość. Życzymy Ci udanego malowania i zapraszamy do skorzystania z oferty produktów RAFIL!
Garaże bardzo często wykonuje się ze stalowej blachy ocynkowanej, czyli pokrytej dodatkową warstwą cynku, która zwiększa odporność stali na korozję. Jak i czym pomalować garaż blaszany? Sprawdź instrukcję oraz polecaną farbę do malowania blach ocynkowanych.
Garaż z blachy ocynkowanej to rozwiązanie, na które decyduje się wielu właścicieli samochodów, motocykli czy innych pojazdów. Nic dziwnego! Blaszana konstrukcja jest znacznie tańsza od murowanej, a przy tym zapewnia doskonałą ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Co więcej, garaż z blachy możesz w łatwy sposób odnowić czy odświeżyć – wystarczy, że sięgniesz po odpowiednią farbę. Jak powinno przebiegać malowanie garażu z blachy ocynkowanej? Nasz ekspert podpowiada!
Blacha ocynkowana – co warto wiedzieć?
Stal to materiał, który powszechnie wykorzystuje się w budownictwie, zarówno na poziomie konstrukcyjnym, jak i w wykańczaniu wnętrz czy ogrodów. Za popularnością blachy przemawia niska cena oraz duża wytrzymałość na czynniki zewnętrzne. Zwłaszcza kiedy mówimy o stali ocynkowanej – pokrytej warstwą cynku, który zapewnia materiałowi wysoką odporność na warunki pogodowe, wilgoć i korozję.
Wyjątkowe właściwości blachy ocynkowanej sprawiają, że znajduje ona bogate zastosowanie. Wykorzystuje się ją do produkcji garaży blaszanych, pokryć dachowych i innych elementów konstrukcyjnych, np. rynien czy parapetów. Konstrukcje te mogą pełnić swoje funkcje długimi latami – o ile regularnie będziesz zabezpieczać je przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych, poprzez malowanie odpowiednimi preparatami.
Jeżeli pozostawisz stal ocynkowaną bez żadnej ochrony (lub będziesz używał produktów, które nie są przeznaczone do tego materiału), możesz mieć pewność, że na jej powierzchni w końcu pojawi się rdza.
Polecana farba do malowania blach ocynkowanych to RAFIL RADACH FARBA NA DACH.
Malowanie garażu z blachy ocynkowanej – jaka farba?
Wybór emalii do malowania blachy ocynkowanej nie może być dziełem przypadku. Farba powinna posiadać następujące właściwości:
Odporność na działanie promieni UV.
Odporność na działanie wody.
Odporność na szkodliwe warunki atmosferyczne (wiatr, niskie i wysokie temperatury, opady deszczu i śniegu).
Odporność na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia, odpryski).
Powyższe właściwości mają na celu ograniczenie korodowania stali – naturalnego zjawiska, któremu nie można w pełni zapobiec, jednak można znacznie spowolnić jego postępowanie. Powłoka farby powinna odcinać dostęp wilgoci do metalu i długo zachowywać swoje właściwości, ponieważ każda rysa czy ubytek (powstała np. na skutek uderzenia czy działania słońca), stwarzają dostęp do stali i zwiększają ryzyko powstania rdzy.
{{recomended-product}}
Jaki produkt zapewni najlepszą ochronę garażowi z blachy? Nasz typ to RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania stali, ocynku oraz aluminium. To farba poliwinylowoakrylowa. Wyróżnia się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, doskonałymi właściwościami mechanicznymi i wysoką odpornością ma korozję, promieniowanie UV, wilgoć i inne czynniki atmosferyczne. Farba RAFIL Radach Farba Na Dach Nadaje Się Równie Dobrze Do Malowania Nowego Garażu Z Blachy Ocynkowanej, jak i do renowacji starej konstrukcji.
Stalową blachę ocynkowaną trzeba regularnie odnawiać przy pomocy specjalistycznych farb do malowania powierzchni ocynkowanych.
Jak pomalować garaż z blachy ocynkowanej?
Postępowanie przy malowaniu przy pomocy farby do garażu ocynkowanego zależy od tego, czy planujesz nałożyć powłokę malarską na nową blachę, czy też odnowić malowany już wcześniej garaż.
Jeśli garaż ocynkowany wykonany jest z nowej blachy, pamiętaj, że nowe powierzchnie pokryte ocynkiem należy sezonować przez okres co najmniej 6 miesięcy, w warunkach ich normalnego użytkowania. Dopiero po tym czasie można zabrać się za malowanie blachy.
Nawet wtedy jednak najpierw trzeba nałożyć na blachę wodny roztwór RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, spłukać czystą wodą i wysuszyć. Przy „świeżej” powierzchni z blachy ocynkowanej możesz spotkać się ze zjawiskiem występowania białej rdzy. Należy wtedy usunąć zanieczyszczenie mechanicznie, przy pomocy nylonowych szczotek czy szmatek. Zwróć uwagę, aby w czasie usuwania rdzy nie zniszczyć warstwy ocynku.
Stal, która nie była wcześniej malowana, należy oczyścić z zabrudzeń oraz śladów rdzy i dokładnie odtłuścić. Co ważne, wszystkie te czynności musisz przeprowadzać ostrożnie i delikatnie – tak, by nie uszkodzić warstwy cynku. Wystrzegaj się agresywnych preparatów (np. rozpuszczalników) oraz ostrych narzędzi, takich jak druciana szczotka czy szlifierka.
Blacha ocynkowana, która była w przeszłości malowana, wymaga nieco innego działania. Przede wszystkim musisz usunąć łuszczące, odstające fragmenty emalii. Stare, spękane, słabo przylegające powłoki oczyść przy pomocy szczotki, szpachelki lub skrobaka. Jeśli na powierzchni garażu dostrzegasz ogniska rdzy, miejsca te dokładnie przeszlifuj przy pomocy drobnoziarnistego papieru ściernego, a następnie odpyl. Zmatowić przy pomocy papieru warto też następnie całość ocynkowanej powierzchni.
Cały garaż (a już na pewno powierzchnie wymalowane nieznaną substancję) warto zagruntować farbą do gruntowania RAFIL Podkład Antykorozyjny. To farba gruntująca, która zwiększa przyczepność właściwej farby i podnosi jej walory antykorozyjne. W zestawie z farbą nawierzchniową stworzy powłokę, która zapewni stali długotrwałą ochronę przed korozją.
Kiedy odpowiednio przygotujesz metalową powierzchnię, możesz zabierać się za malowanie garażu z blachy ocynkowanej.
Dokładnie wymieszaj farbę do garażu, a następnie nanieś ją na odnawianą powierzchnię. Możesz zrobić to przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku. Przy renowacji starego garażu z blachy ocynkowanej zrób najpierw próbne wymalowanie na mniejszej powierzchni. Sprawdzisz w ten sposób, czy nowa farba jest kompatybilna z wcześniejszym podłożem.
Upewnij się, że farba rozłożona jest równomiernie i staraj się nie przeciągać pędzlem lub wałkiem zbyt wiele razy w tym samym miejscu – może to sprawić, że powłoka będzie nierówna. Po nałożeniu pierwszej warstwy odczekaj co najmniej 6 godzin. Po tym czasie możesz nanieść kolejną warstwę emalii. Potrzebujesz od 2 do 3 warstw farby.
Najczęstsze błędy podczas malowania garażu z blachy ocynkowanej
Malowanie w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych, kiedy jest zbyt gorąco lub zbyt zimno. Malować trzeba w temperaturze otoczenia od 5 stopni Celsjusza do 25 stopni Celsjusza i przy wilgotności powietrza poniżej 80%. Temperatura blachy nie może być przy tym niższa niż 10 stopni Celsjusza i wyższa niż 35 stopni.
Nieodpowiednie przygotowanie podłoża do malowania – brak oczyszczenia powierzchni, niedokładne zmatowienie, pozostawienie luźnych warstw zardzewiałych powłok. Wszystko to spowoduje, że nowa farba będzie się słabo trzymać podłoża.
Niezachowanie optymalnych czasów pomiędzy kolejnymi warstwami. Minimalny czas pomiędzy warstwami to 6 godzin. Jeśli jednak wystąpi przerwa dłuższa niż 48 godzin, przed nakładaniem kolejnej warstwy spłucz i osusz poprzednią. Podobnie zrób, jeśli w okolicy panuje akurat duże zapylenie.
Malowanie garażu z blachy ocynkowanej to zadanie, z którym poradzisz sobie samodzielnie. Mamy nadzieję, że nasze wskazówki Ci pomogą. Farby RAFIL to doskonała propozycja na zabezpieczenie blachy ocynkowanej przez rdzewieniem i przedłużenie jej żywotności!
