Zasady malowania powierzchni metalowych na zewnątrz

Ogrodzenie jest wizytówką domu. To pierwszy element, który widzą odwiedzające Cię osoby czy po prostu przechodnie, mijający Twoją działkę. Kształt, materiał wykonania czy kolor ogrodzenia nie mogą być przypadkowe – powinny współgrać z elewacją oraz stylem, w jakim utrzymany jest budynek i jego otoczenie. Sprawdź, do jakiego domu pasuje antracytowe ogrodzenie i poznaj najmodniejsze aranżacje z jego udziałem.

Antracyt – kolor ogrodzenia z klasą

Antracyt to jeden z kolorów, które zyskały ogromną popularność w ostatnich latach. Dużo mówi się o nim zarówno w architekturze, jak i w innych dziedzinach życia – modzie, sztuce, designie. Kolor antracytowy jest z jednej strony surowy i minimalistyczny. Z drugiej – intensywny i niebanalny. Blisko mu do czerni, jednak jest od niej znacznie lżejszy. Leży niedaleko szarości, ale jest od niej zdecydowanie głębszy.

Antracyt dla domu w stylu nowoczesnym

Współczesne aranżacje wyróżniają się stonowanymi kolorami, najwyższej jakości materiałami, otwartą przestrzenią i ograniczeniem elementów dekoracyjnych. Jeżeli cenisz minimalizm, do gustu przypadnie Ci nowoczesna antracytowo-biała aranżacja.

Antracytowy kolor ogrodzenia koresponduje z dachem, stolarką okienną, drzwiami wejściowymi oraz elewacją i bramą garażową. Ściany części mieszkalnej utrzymane są w bieli. Surowa kolorystyka doskonale komponuje się z dużą ilością zieleni, która otacza dom. Metalowe, minimalistyczne przęsła ogrodzeniowe podkreślają nowoczesny charakter nieruchomości.

Antracyt – kolor ogrodzenia dla domu w stylu południowym

Jeżeli preferujesz nieco cieplejsze i bardziej przytulne aranżacje, przywodzące na myśl posiadłości z południowej Europy, bez wątpienia zachwyci Cię nasza kolejna propozycja domu z antracytowym ogrodzeniem.

Elewacja utrzymana jest w jasnych i ciepłych kolorach (kremowy, ecru, jasny beż). Uwagę przykuwają duże okna oraz biała stolarka i białe, częściowo przeszklone drzwi wejściowe. Całości dopełniają charakterystyczne, pomarańczowe dachówki. Południowy styl domu, podkreślony przez dużą ilość zieleni, jasne barwy oraz duże przeszklenia bardzo ciekawie komponuje się z prostym, antracytowym ogrodzeniem. Automatyczna, przesuwna brama oraz minimalistyczne panele ogrodzeniowe sprawiają, że nieruchomość zyskuje nieco nowoczesnego charakteru.

Antracyt w stylu klasycznym

Cenisz klasyczne aranżacje z wykorzystaniem neutralnych barw (beż, ecru, brąz, szarość) i naturalnych materiałów, takich jak drewno czy kamień? W takim razie zobacz, w jaki sposób tradycja może komponować się ze współczesnym antracytem. Kolor ogrodzenia stanowi w tym wypadku ciekawe przełamanie dla klasycznych barw i faktur.

W powyższej aranżacji kremowa elewacja koresponduje z betonowymi słupami oraz murem, który został wykończony kamieniem w naturalnej kolorystyce. Ciekawym akcentem są drewniane, jasnozielone okiennice, które nadają budynkowi wyjątkowej przytulności. W tym samym kolorze wykończono drzwi wejściowe oraz bramę garażową. Klasyczny, pomarańczowy dach oraz proste oświetlenie dopełniają całości. AntracytowaAntracytowa brama oraz furtka stanowią odświeżający kontrast, który sprawia, że aranżacja staje się oryginalna i niebanalna.

Antracyt i drewno – ponadczasowa aranżacja

Drewno to uniwersalny materiał, który znajduje zastosowanie w niemalże wszystkich stylach architektonicznych. Z antracytem doskonale współgra przede wszystkim surowy, naturalny kolor drewna.

Tego typu ogrodzenie świetnie sprawdzi się zarówno w klasycznych, jak i nowoczesnych aranżacjach. Ciekawym rozwiązaniem, które pozwoli nadać nieruchomości spójnego charakteru, będzie wykorzystanie drewna o takim samym odcieniu w kilku miejscach – stolarce okiennej, okiennicach, drzwiach wejściowych czy architekturze ogrodowej (altanie, ławce, pergolach).

{{recomended-product}}

Antracyt i beton, czyli industrialny klimat

W przeciwieństwie do ponadczasowego drewna beton cieszy się uznaniem architektów od stosunkowo krótkiego czasu. Jego popularność wzrosła wraz z pojawieniem się mody na industrialne domy, wykańczane w surowy sposób – z użyciem metalu, cegły i innych materiałów, które w ubiegłych dekadach były ukrywane w ścianach i pod podłogami. Jeżeli cenisz minimalistyczny urok betonu, bez wątpienia zachwyci Cię połączenie go z antracytowym ogrodzeniem.

Powyższa aranżacja doskonale oddaje istotę nowoczesnego, industrialnego stylu. Z jednej strony zawiera ona kolory z palety szarości i czerni oraz surowe materiały – metal i beton. Z drugiej, aranżacja cieszy oczy bujną, dziką roślinnością, która wspaniale przełamuje chłód industrialnej prostoty. Antracyt to kolor, który sprawdza się w naprawdę wielu aranżacjach. Jeżeli chciałbyś nadać swojemu ogrodzeniu tę głęboką i intrygującą barwę, skorzystaj z naszego niezawodnego produktu – RAFIL Do Bram i Ogrodzeń w kolorze szarego antracytu.

Klasy korozyjności to czynnik, który warto uwzględnić podczas wyboru odpowiedniej farby do malowania metalu. Dlaczego? Czym są klasy korozyjności środowiska? Jakie farby odpowiadają poszczególnym klasom? Nasz ekspert odpowiada!

Klasy korozyjności – stali, konstrukcji stalowych czy środowiska?

Klasa korozyjności to kategoria, według której ocenia się środowisko, w jakim znajduje się określona konstrukcja metalowa, a nie sam metal. W związku z tym określenia takie jak klasa korozyjności stali czy klasa korozyjności konstrukcji stalowych nie są do końca poprawne.
Klasy korozyjności środowiska pozwalają na ocenę skali agresywności otoczenia metalu i kwalifikację go do jednej z opisanych grup. Dzięki temu możliwe jest wybranie preparatów (w tym emalii i farb gruntujących), które najlepiej zabezpieczą daną powierzchnię przed rdzą.

Klasy korozyjności przedstawiają się następująco:

• Klasa korozyjności C1 – środowisko, w którym ryzyko korodowania metali jest najmniejsze. Klasa ta dotyczy suchych wnętrz, w których zachodzi jedynie możliwość zbierania się niewielkiej ilości wilgoci na powierzchni powłok malarskich.
  
• Klasa korozyjności C2 – środowisko o niewielkiej agresywności, w małym stopniu zanieczyszczone; głównie tereny wiejskie. Warunki, które nie powodują przyspieszonej korozji i brak jest czynników oddziałujących niszcząco na powłokę takich jak: duża zawartość chlorku w powietrzu, związki chemiczne, dymy, popioły, pył cementowy itp.

• Klasa korozyjności C3 – otoczenie, w którym ryzyko wystąpienia korozji jest średnie (umiarkowane). Klasa C3 dotyczy środowiska miejskiego i przemysłowego o średnim zanieczyszczeniu tlenkiem siarki, związanym głównie z emisją gazów z ogrzewania domowego i przemysłowego, a także obszarów przybrzeżnych o średnim zasoleniu.
  
• Klasa korozyjności C4 – środowisko, które wyróżnia się dużą agresywnością, związaną z czynnikami atmosferycznymi, zanieczyszczeniem powietrza (pyły przemysłowe, kwaśne deszcze), dużą wilgotnością (np. lokalizacja w pobliżu akwenów wodnych) i zasoleniem opadów, spowodowanych bliskością morza.
  
• Klasa korozyjności C5 – bardzo agresywne środowisko, mieszczące się na terenie przemysłowym, gdzie metal narażony jest na kontakt z gazami powodującymi korozję (amoniakiem, kwasem siarkowym, chlorowodorem, etc.).
  
• Klasa korozyjności CX – bardzo agresywne środowisko morskie (tereny przybrzeżne i na morzu), w którym zachodzi nieustanna kondensacja pary wodnej i ma miejsce wysokie zanieczyszczenie powietrza.

Powyższe kategorie korozyjności (norma PN-EN ISO 12944-2) dotyczą zarówno terenów domowych, jak i przemysłowych. Jeżeli chcesz ocenić, do której klasy zalicza się np. środowisko w Twoim domu, ogrodzie lub tarasie, prawdopodobnie będziesz poruszał się pomiędzy kategoriami C1 i C3.

Klasy korozyjności a farba do metalu

Jak wynika z przedstawionego zestawienia, w warunkach domowych raczej nie spotyka się kategorii korozyjności wyższej niż C3. Oznacza to, że planując odnawianie ogrodzenia, balustrady balkonowej czy dachu, nie musisz szczególnie zaprzątać sobie głowy poszukiwaniem profesjonalnych produktów, które przeznaczone są dla przemysłu, budownictwa czy transportu morskiego. Wysokiej jakości emalia, zapewniająca odpowiednią ochronę przed korozją (na poziomie C2), w zupełności wystarczy!

Nasze typy to:

• RAFIL Chlorokauczuk – emalia, która zapewnia 8-letnią ochronę przed korozją (stosowana w połączeniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) i doskonały efekt estetyczny, dzięki bogatej palecie kolorystycznej.
  
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – farba ta zapewnia aż 10 lat ochrony metalu przed rdzą (stosowana wraz z RAFIL Podkład Antykorozyjny) oraz zwiększoną odporność na czynniki atmosferyczne. Występuje ona w czterech wersjach kolorystycznych (z wykończeniem półmatowym i matowym).
  
• RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia, która wyróżnia się wyjątkowo krótkim czasem schnięcia (powierzchnia jest sucha w dotyku po zaledwie 60 minutach!), najwyższą odpornością na trudne warunki pogodowe (skrajne temperatury, słońce, opady, wiatr) i uszkodzenia mechaniczne. Występuje w 16 wersjach kolorystycznych, z czego 13 ma wykończenie półmatowe, a 3 z połyskiem. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL gwarantuje 8 lat ochrony metalu przed rdzą.

Jeżeli planujesz odnawianie metalu, który zlokalizowany jest w Twoim domu lub ogrodzie, nie musisz oceniać klasy korozyjności. Zadbaj jednak o to, by produkty, których użyjesz, odznaczały się najwyższą jakością – jak wskazane emalie marki RAFIL.

‍Dywany nie wychodzą z mody – obecnie przeżywają wręcz swój renesans. Warto położyć dywan na podłodze z wielu względów, zarówno funkcjonalnych, jak i estetycznych. Należy też o niego odpowiednio zadbać. W naszym artykule podpowiadamy, jak zrobić trzepak do dywanów łatwo i samodzielnie.  

Dywan to ozdoba, jak i bardzo funkcjonalny element wyposażenia pomieszczeń. Dosłownie i w przenośni chroni przed chłodem podłogi, wprowadza ciepło i rodzinną atmosferę. Jest niezastąpiony, kiedy w domu są małe dzieci, które chętnie bawią się na podłodze. Tym bardziej ważna jest odpowiednia dbałość o czystość i dobry stan dywanu.

Czynnością, którą należy wykonać co najmniej raz na kilka miesięcy jest trzepanie – pozwala pozbyć się większości osiadających w tkaninie zabrudzeń i mikroorganizmów. A do trzepania niezbędny jest trzepak – zerknij na poniższy poradnik, aby dowiedzieć się, jak zrobić trzepak krok po kroku. 

Jak zaprojektować trzepak do dywanów?

Z jednej strony można powiedzieć, że w sumie nie ma nic do odkrycia – każdy widział trzepak i każdy wie, że to prosta konstrukcja. W rzeczywistości nie jest to takie oczywiste.

Konstrukcja trzepaka może różnić się pod kilkoma względami, głównie w zależności od zastosowań, do jakich będzie wykorzystywany. I tak np. trzepak może służyć do czyszczenia dywanów różnej wielkości, co będzie wpływać na jego pożądany kształt. 

Ważne jest też miejsce, w którym chcesz go ustawić – to rzutuje na rozmiary i najważniejsze elementy. A co, jeśli nie masz miejsca na stały trzepak? Tu też podajemy możliwe rozwiązanie. I w końcu – dlaczego nie nadać trzepakowi dodatkowych funkcji, aby stał się bardziej użyteczny?

Najłatwiejsze rozwiązanie to budowa trzepaka przypominającego prostą piłkarską bramkę – tworzą go dwa słupki i poprzeczka u góry. To już wystarczy, aby skutecznie zadbać o dywan, o ile odpowiednio stabilnie osadzi się konstrukcję w gruncie. 

Większe możliwości daje dołożenie niżej dodatkowej poprzeczki, co ułatwia trzepanie mniejszych dywanów. Jeśli natomiast w ogrodzie brakuje miejsca lub trzepak ma być wykorzystywany tylko okresowo, dobrym rozwiązaniem jest wersja przenośna. W takim przypadku nie osadza się go na stałe, ale u dołu, z dwóch dodatkowych rurek, robi się podstawę. Warto przy tym pamiętać, aby poprzeczne rury podstawy miały odpowiednią długość, co zapewni stabilność i ochroni przed wywrotką podczas trzepania.

W ogrodach można też spotkać trzepaki z funkcją suszarki. To bardzo praktyczne rozwiązanie, dające dodatkowe możliwości. Do trzepaka montuje się wówczas dodatkowe rurki i sznury do wieszania, co pozwala z powodzeniem rozwiesić do suszenia nawet duże pranie.

Jakie materiały są potrzebne do budowy?

Ponieważ ten poradnik podpowiada, jak zrobić trzepak do dywanów samodzielnie i przez osoby, które nie są wykwalifikowanymi rzemieślnikami, na początek przyjmijmy dwa ważne założenia. Po pierwsze trzepak wykonany będzie z metalu. W tym przypadku to najrozsądniejszy wybór materiału, ze względu na wytrzymałość i prostotę konstrukcji. Po drugie – zakładamy, że elementy będą łączone w sposób dostępny większości użytkowników, a więc przede wszystkim skręcane, a nie spawane.

Do budowy najprostszego trzepaka potrzebujesz minimum trzech metalowych rurek – dwóch na podpory i jednej na poprzeczkę. Konieczne będzie też odpowiednie posadowienie trzepaka w gruncie. Aby było stabilne, zalecamy najprostsze możliwe rozwiązanie, czyli wkręcane do gruntu stalowe kotwy. Dzięki ich zastosowaniu nie ma konieczności betonowania słupków.

Oczywiście warto pomyśleć o wspomnianych dodatkowych funkcjonalnościach. Jeśli w domu masz kilka dywanów o różnych rozmiarach, na pewno przyda się druga, niższa poprzeczka. Dzięki niej wygodniej zabierzesz się do czyszczenia mniejszych dywanów lub chodniczków. 

W przypadku chęci budowy trzepako-suszarki niezbędne są oczywiście odpowiednie elementy, czyli dwie niezbyt długie rurki do umieszczenia na końcach poprzeczki oraz sznurki lub drut do wieszania bielizny. Jeśli chodzi o trzepak w wersji przesuwnej, pamiętaj o dodatkowych dwóch rurkach tworzących stabilną podstawę.

Co do narzędzi, na pewno przydadzą się klucze do skręcania śrub oraz pręt lub specjalna sztanga do kotew. Łączenia rur najlepiej wykonać przy użyciu stalowych kolan lub trójników o odpowiednim przekroju, ewentualnie zewnętrznych zacisków, które skręca się śrubami. Jeśli nie kupisz rurek od razu dociętych na wymiar, niezbędna będzie szlifierka kątowa. Do wykonania otworów przyda się wiertarka z odpowiednim wiertłem do metalu.

Montaż trzepaka – krok po kroku

Pracę zacznij od przygotowania solidnej podstawy. Trzepak najlepiej ustawić w miejscu zapewniającym dobry dostęp z obu stron, przynajmniej dwa metry od ścian budynków, ogrodzeń czy dużych roślin. Teren powinien być równy i stabilny – najlepszy będzie kawałek trawnika. Kotwy wkręca się łatwo, szczególnie jeśli wyposażysz się w odpowiedni pręt lub sztangę. Warto zadbać o ich utrzymanie w pionie – tutaj przyda się poziomica.

Kiedy kotwy uda się stabilnie wkręcić w ziemię, czas na montaż słupków. Fabrycznie wykonane kotwy mają zazwyczaj odpowiednie otwory, wystarczy więc tylko dobrać śruby. Jeśli słupki takich otworów nie mają – posłuż się wiertarką. Aby całość stabilnie się trzymała, zalecamy co najmniej dwie, a jeśli się da to trzy lub cztery śruby do połączenia kotwy ze słupem. Pamiętaj, że konstrukcja musi później wytrzymywać ciężar dywanu i drgania od uderzeń przy trzepaniu.

Kiedy pionowe słupki są stabilnie osadzone – czas na poprzeczkę. Rozwiązań przy jej montażu jest kilka. Najprostsze to metalowe kolana z gotowymi, fabrycznie przygotowanymi śrubami blokującymi. Ich zastosowanie jest banalnie proste: kolano nakłada się na końcówkę słupka i poprzeczki, a następnie przy użyciu klucza imbusowego dokręca się śruby kontrujące. Można także skorzystać ze specjalnych obejm – wówczas nakłada się je na rurkę w miejscu łączenia i skręca przy pomocy śruby z nakrętką.

A jak zrobić trzepak ogrodowy z dodatkową poprzeczką? Z pomocą przychodzi metalowy trójnik, który nakłada się na odpowiedniej, wymaganej wysokości. Postępuje się z nim identycznie jak z kolanem łącznikowym. Średnicę trójnika można dobrać tak, aby nie było potrzeby dodatkowego przecinania słupków.

Jakie farby do metalu najlepiej zabezpieczą trzepak?

Jak zrobić trzepak ogrodowy, aby służył przez długie lata? Poza jakością materiału i prawidłowym montażem podstawowe znaczenie ma dobór odpowiedniej farby, która skutecznie zabezpieczy powierzchnię metalu. Wybór dostępnych preparatów jest ogromny i żadnym problemem nie jest obecnie malowanie powierzchni ocynkowanych, czy nawet aluminiowych.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na produkty marki RAFIL. Gwarantują doskonałe zabezpieczenie metalu, a jednocześnie ich stosowanie nie przysporzy trudności nieprofesjonalnym użytkownikom. 

Idealnym wyborem będzie RAFIL do Bram i Ogrodzeń – emalia antykorozyjna, która jednocześnie chroni i poprawia walory estetyczne. To idealny produkt to malowania trzepaka – po nałożeniu na powierzchni metalu powstaje warstwa, która zabezpiecza go na kilka sposobów. Po pierwsze gwarantuje dobrą ochronę przed wilgocią i zmiennymi warunkami atmosferycznymi, co jest podstawą w przypadku konstrukcji użytkowanych na zewnątrz. Jednocześnie posiada bardzo dobre parametry odporności na czynniki mechaniczne, np. uderzenia, a o te przecież przy trzepaniu dywanów nietrudno. 

Dzięki połączeniu tych czynników farba doskonale chroni przed korozją – możesz też jeszcze wzmocnić ten efekt, jeśli emalię zastosujesz razem z podkładem antykorozyjnym RAFIL. 

Jak dbać o trzepak, aby służył przez długie lata?

Trzepak pozostający na zewnątrz przez cały rok, przez kilka lat z rzędu, będzie narażony na liczne czynniki, które mogą wpływać na jego stan lub wygląd. Największym wrogiem metalu jest oczywiście korozja – jeśli dasz jej pole do popisu, w szybkim tempie może doprowadzić do osłabienia elementów konstrukcji, a ostatecznie do jej zniszczenia. 

Czynniki sprzyjające korozji to wilgoć i bezpośrednie oddziaływanie wody. W miesiącach zimowych dochodzi także mróz, który w połączeniu z wilgocią może powodować mikrouszkodzenia i rozsadzanie struktury metalu. Latem czynnikiem niesprzyjającym jest z kolei nadmierne nasłonecznienie.

Na szczęście przed wszystkimi tymi zagrożeniami ochronić może regularne malowanie. Raz na kilka sezonów warto odnowić warstwę farby na trzepaku, aby uzupełnić ubytki – także te, które nie zawsze są łatwo widoczne. Malowanie odświeża też konstrukcję wizualnie, bo farba pozostająca na zewnątrz łapie kurz i zanieczyszczenia z powietrza, a na nich z kolei chętnie kolonizują mikroorganizmy, takie jak glony czy grzyby. Mówiąc krótko – regularne malowanie zabezpiecza i przywraca dobry wygląd!

Wiesz już, jak zrobić trzepak – dzięki niemu twoje dywany będą zawsze zadbane i idealnie czyste. Jeśli postawisz swój pierwszy trzepak na podwórzu lub w ogrodzie – koniecznie przyślij nam jego zdjęcie! Zachęcamy oczywiście, aby przy tej satysfakcjonującej pracy skorzystać z produktów RAFIL!

‍

Garaże bardzo często wykonuje się ze stalowej blachy ocynkowanej, czyli pokrytej dodatkową warstwą cynku, która zwiększa odporność stali na korozję. Jak i czym pomalować garaż blaszany? Sprawdź instrukcję oraz polecaną farbę do malowania blach ocynkowanych.

Garaż z blachy ocynkowanej to rozwiązanie, na które decyduje się wielu właścicieli samochodów, motocykli czy innych pojazdów. Nic dziwnego! Blaszana konstrukcja jest znacznie tańsza od murowanej, a przy tym zapewnia doskonałą ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Co więcej, garaż z blachy możesz w łatwy sposób odnowić czy odświeżyć – wystarczy, że sięgniesz po odpowiednią farbę. Jak powinno przebiegać malowanie garażu z blachy ocynkowanej? Nasz ekspert podpowiada!

Blacha ocynkowana – co warto wiedzieć?

Stal to materiał, który powszechnie wykorzystuje się w budownictwie, zarówno na poziomie konstrukcyjnym, jak i w wykańczaniu wnętrz czy ogrodów. Za popularnością blachy przemawia niska cena oraz duża wytrzymałość na czynniki zewnętrzne. Zwłaszcza kiedy mówimy o stali ocynkowanej – pokrytej warstwą cynku, który zapewnia materiałowi wysoką odporność na warunki pogodowe, wilgoć i korozję.

Wyjątkowe właściwości blachy ocynkowanej sprawiają, że znajduje ona bogate zastosowanie. Wykorzystuje się ją do produkcji garaży blaszanych, pokryć dachowych i innych elementów konstrukcyjnych, np. rynien czy parapetów. Konstrukcje te mogą pełnić swoje funkcje długimi latami – o ile regularnie będziesz zabezpieczać je przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych, poprzez malowanie odpowiednimi preparatami.

Jeżeli pozostawisz stal ocynkowaną bez żadnej ochrony (lub będziesz używał produktów, które nie są przeznaczone do tego materiału), możesz mieć pewność, że na jej powierzchni w końcu pojawi się rdza.

Malowanie garażu z blachy ocynkowanej – jaka farba?

Wybór emalii do malowania blachy ocynkowanej nie może być dziełem przypadku. Farba powinna posiadać następujące właściwości:

• Odporność na działanie promieni UV.
• Odporność na działanie wody.
• Odporność na szkodliwe warunki atmosferyczne (wiatr, niskie i wysokie temperatury, opady deszczu i śniegu).
• Odporność na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia, odpryski).

Powyższe właściwości mają na celu ograniczenie korodowania stali – naturalnego zjawiska, któremu nie można w pełni zapobiec, jednak można znacznie spowolnić jego postępowanie. Powłoka farby powinna odcinać dostęp wilgoci do metalu i długo zachowywać swoje właściwości, ponieważ każda rysa czy ubytek (powstała np. na skutek uderzenia czy działania słońca), stwarzają dostęp do stali i zwiększają ryzyko powstania rdzy.

{{recomended-product}}

Jaki produkt zapewni najlepszą ochronę garażowi z blachy? Nasz typ to RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania stali, ocynku oraz aluminium. To farba poliwinylowo­akrylowa. Wyróżnia się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, doskonałymi właściwościami mechanicznymi i wysoką odpornością ma korozję, promieniowanie UV, wilgoć i inne czynniki atmosferyczne. Farba RAFIL Radach Farba Na Dach Nadaje Się Równie Dobrze Do Malowania Nowego Garażu Z Blachy Ocynkowanej, jak i do renowacji starej konstrukcji.

Jak pomalować garaż z blachy ocynkowanej?

Postępowanie przy malowaniu przy pomocy farby do garażu ocynkowanego zależy od tego, czy planujesz nałożyć powłokę malarską na nową blachę, czy też odnowić malowany już wcześniej garaż.

Jeśli garaż ocynkowany wykonany jest z nowej blachy, pamiętaj, że nowe powierzchnie pokryte ocynkiem należy sezonować przez okres co najmniej 6 miesięcy, w warunkach ich normalnego użytkowania. Dopiero po tym czasie można zabrać się za malowanie blachy.

Nawet wtedy jednak najpierw trzeba nałożyć na blachę wodny roztwór RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, spłukać czystą wodą i wysuszyć. Przy „świeżej” powierzchni z blachy ocynkowanej możesz spotkać się ze zjawiskiem występowania białej rdzy. Należy wtedy usunąć zanieczyszczenie mechanicznie, przy pomocy nylonowych szczotek czy szmatek. Zwróć uwagę, aby w czasie usuwania rdzy nie zniszczyć warstwy ocynku.

Stal, która nie była wcześniej malowana, należy oczyścić z zabrudzeń oraz śladów rdzy i dokładnie odtłuścić. Co ważne, wszystkie te czynności musisz przeprowadzać ostrożnie i delikatnie – tak, by nie uszkodzić warstwy cynku. Wystrzegaj się agresywnych preparatów (np. rozpuszczalników) oraz ostrych narzędzi, takich jak druciana szczotka czy szlifierka.

Blacha ocynkowana, która była w przeszłości malowana, wymaga nieco innego działania. Przede wszystkim musisz usunąć łuszczące, odstające fragmenty emalii. Stare, spękane, słabo przylegające powłoki oczyść przy pomocy szczotki, szpachelki lub skrobaka. Jeśli na powierzchni garażu dostrzegasz ogniska rdzy, miejsca te dokładnie przeszlifuj przy pomocy drobnoziarnistego papieru ściernego, a następnie odpyl. Zmatowić przy pomocy papieru warto też następnie całość ocynkowanej powierzchni.

Cały garaż (a już na pewno powierzchnie wymalowane nieznaną substancję) warto zagruntować farbą do gruntowania RAFIL Podkład Antykorozyjny. To farba gruntująca, która zwiększa przyczepność właściwej farby i podnosi jej walory antykorozyjne. W zestawie z farbą nawierzchniową stworzy powłokę, która zapewni stali długotrwałą ochronę przed korozją.

Kiedy odpowiednio przygotujesz metalową powierzchnię, możesz zabierać się za malowanie garażu z blachy ocynkowanej.

Dokładnie wymieszaj farbę do garażu, a następnie nanieś ją na odnawianą powierzchnię. Możesz zrobić to przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku. Przy renowacji starego garażu z blachy ocynkowanej zrób najpierw próbne wymalowanie na mniejszej powierzchni. Sprawdzisz w ten sposób, czy nowa farba jest kompatybilna z wcześniejszym podłożem.

Upewnij się, że farba rozłożona jest równomiernie i staraj się nie przeciągać pędzlem lub wałkiem zbyt wiele razy w tym samym miejscu – może to sprawić, że powłoka będzie nierówna. Po nałożeniu pierwszej warstwy odczekaj co najmniej 6 godzin. Po tym czasie możesz nanieść kolejną warstwę emalii. Potrzebujesz od 2 do 3 warstw farby.

Najczęstsze błędy podczas malowania garażu z blachy ocynkowanej

• Malowanie w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych, kiedy jest zbyt gorąco lub zbyt zimno. Malować trzeba w temperaturze otoczenia od 5 stopni Celsjusza do 25 stopni Celsjusza i przy wilgotności powietrza poniżej 80%. Temperatura blachy nie może być przy tym niższa niż 10 stopni Celsjusza i wyższa niż 35 stopni.

• Nieodpowiednie przygotowanie podłoża do malowania – brak oczyszczenia powierzchni, niedokładne zmatowienie, pozostawienie luźnych warstw zardzewiałych powłok. Wszystko to spowoduje, że nowa farba będzie się słabo trzymać podłoża.

• Niezachowanie optymalnych czasów pomiędzy kolejnymi warstwami. Minimalny czas pomiędzy warstwami to 6 godzin. Jeśli jednak wystąpi przerwa dłuższa niż 48 godzin, przed nakładaniem kolejnej warstwy spłucz i osusz poprzednią. Podobnie zrób, jeśli w okolicy panuje akurat duże zapylenie.

Malowanie garażu z blachy ocynkowanej to zadanie, z którym poradzisz sobie samodzielnie. Mamy nadzieję, że nasze wskazówki Ci pomogą. Farby RAFIL to doskonała propozycja na zabezpieczenie blachy ocynkowanej przez rdzewieniem i przedłużenie jej żywotności!