Strona główna
Poradniki

Zasady malowania powierzchni metalowych na zewnątrz

Przeczytasz w 5 min
Z tego artykułu dowiesz się:

Ogrodzenie twojego domu utraciło swój dawny blask? Ogrodowe ławki pokryła warstwa rdzy? A może farba na twoich parapetach całkowicie się złuszczyła? Nie martw się, kilka pociągnięć pędzlem wystarczy, byś na nowo cieszył się pięknym wyglądem ogrodowych urządzeń.

Zobacz, jak malować metalowe przedmioty pod gołym niebem, aby cieszyły się długą żywotnością.

Malowanie metalu na zewnątrz

Jaką farbą najlepiej malować metal?

Dobór odpowiedniej farby jest kluczowy dla procesu malowania. Dlatego farba do malowania metalu powinna charakteryzować się kilkoma właściwościami:

  • Dobrą przyczepnością, która zapewni, że farba będzie trzymać się metalowej powierzchni, a nie po niej spływać.
  • Odpornością na działanie szkodliwych warunków atmosferycznych i promieniowania słonecznego – farba nie powinna blaknąć, kredować się i łuszczyć.
  • Odpornością na działanie wilgoci, która jest głównym inicjatorem procesu korozji.

{{recomended-product}}

Musisz zastanowić się, czy wybierzesz jeden produkt, który posiada właściwości gruntujące, podkładowe oraz dekoracyjne, czy wolisz postawić na osobne farby impregnujące i nawierzchniowe. Do malowania na zewnątrz polecane są w szczególności farby alkidowe, które charakteryzują się wysoką odpornością na działanie warunków atmosferycznych i urazy mechaniczne.

Wałek czy pędzel — czym lepiej rozprowadzać farby do metalu?

Co jest lepsze: malowane metalu wałkiem czy pędzlem? Odpowiedź na to pytanie zależy od powierzchni. Inne narzędzia przydadzą ci się do malowania blaszanych dachówek lub szerokich elementów ogrodzenia, a inne do odnowienia nóżek metalowego stołka lub rynien.

Jak malować metal na zewnątrz

Zasada jest prosta. Im mniejszy i trudniej dostępny element, tym mniejszego użyj narzędzia. Do ukrytych zakamarków wykorzystaj małe, okrągłe pędzle. Natomiast do większych powierzchni – wałka lub płaskiego pędzla. Jeśli wybierzesz wałek, zwróć uwagę, czy nie ma zbyt dużych porów w piance. Spowodują one efekt napowietrzenia nakładanej powłoki.

Optymalna temperatura do malowania metalu

Jeśli zastanawiasz się, jaka pora roku będzie najlepsza do malowania na zewnątrz, odpowiedź może być tylko jedna – lato. Zalecana optymalna temperatura do prac malarskich wynosi od 15 do 25°C. Upewnij się jednak, czy metalowa powierzchnia nie jest gorąca. W przeciwnym razie nałożona warstwa farby wyschnie zbyt szybko, w konsekwencji tworząc nietrwałą powłokę.

Zwróć także uwagę na takie czynniki jak wilgotność powietrza, wiatr oraz nasłonecznienie. Wilgotność nie powinna przekraczać 80%. Nigdy nie pracuj w pełnym słońcu. Maluj te elementy, które są ukryte w cieniu, a jeśli cała powierzchnia wyeksponowana jest na słońce – przełóż malowanie na bardziej pochmurny dzień. Dobrze, by wiał lekki wiatr – to zdecydowanie przyśpieszy schnięcie farby. Pamiętaj jednak, że porywisty wicher sprawi, że farba wyschnie zbyt szybko, co również nie jest pożądane.

Jak malować metal bez zacieków?

Pomalowanie metalu i jednoczesne uniknięcie zacieków to cel każdego, kto zabiera się do tej pracy. Nie chcesz przecież, by piękny efekt świeżo pomalowanej bramy psuły nieestetyczne zacieki. Skąd się biorą i jak im zapobiec?

Przyczyną zacieków najczęściej jest:

  • nierówna powierzchnia,
  • wilgotność,
  • wysoka temperatura,
  • niewłaściwa konsystencja farby,
  • silny wiatr,
  • zły dobór farby.

Aby uniknąć zacieków, dobrze przygotuj malowaną powierzchnię. Wyrównaj ją, oczyść z rdzy, resztek starej farby i tłustych plam. Na końcu dobierz produkt, przeznaczony wyłącznie do malowania metalu.

Podejmując się malowania metalu na zewnątrz, pamiętaj o kilku rzeczach. Wybierz farbę odporną na działanie szkodliwych warunków atmosferycznych. Miej także na uwadze pogodę przy wybieraniu terminu prac. Wreszcie przygotuj malowaną powierzchnię, by zapewnić farbie maksymalną efektywność oraz uniknąć zacieków.

Galeria zdjęć

No items found.
Polecany produkt

RAFIL Do bram i ogrodzeń

  • Wydajność:
    do 10
    m2 / L
  • Stopień połysku:
    Efekt młotkowy
    Połysk
    Półmat
    Mat
Szczegóły produktu
Porada eksperta
Pliki do pobrania
No items found.

Powiązane produkty

No items found.

Przeczytaj również

W ogrodzie w stylu nowoczesnym doskonale sprawdzi się betonowa donica. Zamiast kupować w sklepie, możesz bez większych problemów wykonać ją samodzielnie. Jak zrobić donicę betonową? Oto poradnik krok po kroku. 

Betonowe elementy wyposażenia wnętrz i małej architektury, w tym także doniczki z betonu, są dziś bardzo modne. W domach często sięgamy po takie rozwiązania jak betonowe okładziny na ściany, zegary czy kwietniki. W ogrodzie ozdobą są betonowe podesty, murki, ławki, nawet meble oraz – wspomniane już – betonowe donice. 

Zalet doniczek z betonu jest wiele. Są wytrzymałe i nie do zdarcia. Po właściwej impregnacji niestraszny im deszcz, śnieg i słońce. Doskonale wyglądają w połączeniu z żywą zielenią oraz kolorowymi kwiatami. Można je malować na dowolny kolor. A do tego są ponadczasowe. 

Wadą gotowych betonowych elementów małej architektury ze sklepu jest wysoka cena. Dlatego, jeśli masz trochę wolnego czasu, możesz spróbować ją samodzielnie wykonać. Jak zrobić taką dekorację? W artykule znajdziesz instrukcję krok po kroku. 

Betonową donicę do ogrodu czy na balkon warto zabezpieczyć przy pomocy farb do betonu RAFIL, np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa.
Betonową donicę do ogrodu czy na balkon warto zabezpieczyć przy pomocy farb do betonu RAFIL, np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa. 

Jaki beton na donice do ogrodu? Doradzamy

Jak zrobić doniczkę betonową? Pracę nad własnoręcznie wykonaną donicą zacznij od zakupu odpowiedniej mieszanki betonowej. Najprościej jest kupić ją w dowolnym sklepie budowlanym. Może to być masa betonowa lub zwykły beton – musisz jednak wiedzieć, jak go przygotować. 

Jaki beton wybrać? Najpopularniejsza opcja to uniwersalna sucha mieszanka przeznaczona do rozrabiania zaprawy betonowej. Do niedawna obowiązywały „stare” klasy betonu oznaczone jako B. Do zrobienia doniczki idealny był np. beton klasy B25 lub B30. Zwróć uwagę, że od tego roku obowiązuje nowe nazewnictwo i beton, którego szukasz do zrobienia swojej donicy, będzie oznaczony jako C20/25 lub (nieco wytrzymalszy) C25/30.

Co oznaczają klasy betonu? Jego wytrzymałość. Klasy najwyższe to beton o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie, który stosuje się w konstrukcjach jak zbiorniki przemysłowe, mosty, słupy nośne. Na potrzeby małej architektury ogrodowej z powodzeniem wystarczy jednak zwykły beton klasy C20/25 i C25/30. Taki materiał jest wystarczająco wytrzymały, a do tego mrozoodporny – doskonale nada się więc do stworzenia donicy. 

Zaletą betonu jest to, że można go pomalować na dowolny kolor. Służy do tego np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, dostępna aż w 10 kolorach.
Zaletą betonu jest to, że można go pomalować na dowolny kolor. Służy do tego np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, dostępna aż w 10 kolorach. 

Donica betonowa – jak zrobić ją krok po kroku? 

Jak zrobić donicę betonową? Do jej wykonania będziesz potrzebować:

  • Mieszanki betonowej, którą trzeba rozrobić z wodą zgodnie z instrukcją.
  • Formy do betonu. Możesz ją wykonać samodzielnie np. ze styropianu lub wykorzystać dwie podobne do siebie, ale różniące się nieco rozmiarami doniczki z tworzywa.
  • Pojemnika do rozrabiania betonu i mieszadła.
  • Produktów do pomalowania betonu i zabezpieczenia go przed warunkami atmosferycznymi. Nasza propozycja to RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa oraz RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy. Druga opcja to farba chlorokauczukowa RAFIL Chlorokauczuk.

Doniczka betonowa – jak zrobić ją samodzielnie?

  1. Zacznij od stworzenia masy betonowej. Aby wyrobić beton, wsyp suchą mieszankę do starego wiadra i rozrób ją z wodą dokładnie według dołączonej do betonu instrukcji. Zwykle trzeba dodać małą ilość wody np. 1 l na 10 kg betonu. Beton trzeba wyrabiać i mieszać do momentu aż będzie gładki i plastyczny. Rób te prace w rękawicach i pamiętaj, że po wyschnięciu beton bardzo trudno jest usunąć z narzędzi czy pojemników.
  2. Teraz przygotuj formę, do której wlejesz beton. Możesz ją stworzyć ze styropianu, twardych i grubych pudełek kartonowych, ale najprościej jest wykorzystać dwie doniczki. Jedna powinna być większa, a druga mniejsza.
  3. Wlej odrobinę mieszanki na dno dużej donicy, ustaw w niej mniejszą doniczkę i dobrze trzymając, wlej beton pomiędzy ścianki mniejszej i większej doniczki. Do mniejszej doniczki możesz włożyć obciążniki, aby stała stabilnie.
  4. Jeśli chcesz to zrobić bardziej profesjonalnie, nasza wskazówka to wycięcie w mniejszej donicy dwóch otworów po obu stronach, przełożenie przez nie cienkiego patyka i powieszenie na większej donicy. Następnie wlej beton pomiędzy obie doniczki.
  5. Zwróć uwagę, aby mniejsza doniczka była wstawiona w większą równo, tak aby Twoja docelowa betonowa donica miała równe ścianki.
  6. Im większa doniczka, tym grubsze ściany powinna mieć. Upewni się, że dno nowej doniczki z betonu nie jest zbyt cienkie.
  7. Zewnętrzną ściankę większej doniczki i wewnętrzną mniejszej posmaruj olejem. Ułatwi Ci to wyjęcie gotowej doniczki z formy.
  8. Pozostaw beton w formie na ok. 2 dni. Przykryj bawełnianą szmatką i poczekaj, aż całość wyschnie. Po tym czasie usuń formy i oszlifuj doniczkę, aby była gładka.

Tę prostą instrukcję, jak zrobić donicę betonową – wysoką lub niską – możesz dowolnie urozmaicać. Ciekawym pomysłem jest dodanie do mieszanki betonowej dodatkowych dekoracji np. cekinowych guziczków, perełek, kryształków, koralików, muszelek itd. W ten sposób zrobisz donicę w stylu glamour lub boho. 

Inny koncept to odciskanie w mokrym betonie np. z liści lub kwiatów. Po wyschnięciu powstanie intrygujący wzór. 

Jeśli masz smykałkę do majsterkowania i więcej zmysłu artystycznego, możesz pobawić się w wykonanie betonowej doniczki z dodatkiem tkaniny. W tym celu trzeba wyłożyć tkaninę w formie i zalać ją betonem, a następnie pilnować, aby ładnie się uformowała w kształt donicy. Tkaninę drapuje się na osłonce, aby miała jak najciekawszą fakturę i formę. Trzeba to robić szybko, ponieważ beton szybko sztywnieje. Efekt będzie niepowtarzalny! 

Donica betonowa wysoka – jak zrobić ją samodzielnie? Użyj dwóch zwykłych wysokich doniczek jako formy!
Donica betonowa wysoka – jak zrobić ją samodzielnie? Użyj dwóch zwykłych wysokich doniczek jako formy!

Betonowa donica – zabezpieczanie przed warunkami atmosferycznymi 

Gdy twoja betonowa donica jest już gotowa, czas na zabezpieczenie jej przed wilgocią i warunkami pogodowymi. Musisz to zrobić zwłaszcza wtedy, gdy donica przeznaczona jest na balkon, taras czy do ogrodu. 

Czy chcesz pomalować beton? Jeśli tak, kolejny krok to użycie specjalnej farby do betonu. Z gamy produktów RAFIL Możesz Wybrać Np. RAFIL Chlorokauczuk. Ta farba chlorokauczukowa tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zwróć uwagę, że podłoża betonowe nie wymagają zastosowania podkładu przed nałożeniem emalii RAFIL Chlorokauczuk. 

Inna propozycja to RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa. To farba dwuskładnikowa. Przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni betonowych. Tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. Zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i niektórych substancji chemicznych. 

RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa Może Być Również Stosowany Na Zewnątrz, przy czym konieczne jest zastosowanie warstwy ochronnej z produktu RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy Dwuskładnikowy. Lakier nada dodatkową powłokę odporną na wodę i substancje chemiczne. 

Betonowe donice możesz pozostawić w kolorze betonu lub pomalować na dowolny kolor farbą do betonu RAFIL.
 Betonowe donice możesz pozostawić w kolorze betonu lub pomalować na dowolny kolor farbą do betonu RAFIL.

Wiesz już, jak zrobić i jak zabezpieczyć betonową doniczkę na taras, balkon czy do domu. Z pomocą produktów RAFIL zadbasz, aby beton długo pozostał efektowny!

Betonowa donica – jak zrobić? Poradnik od A do Z

Przeczytasz w 5 min

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Na dobór odpowiednich farb do malowania metali ma wpływ klasa korozyjności środowiska. 

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Metalowe ogrodzenia czy bramy przy domach jednorodzinnych odnoszą się do klasy 2 i 3 korozyjności środowiska. Do ich zabezpieczenia odpowiednie będą środki RAFIL np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

  • RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
  • RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
  • RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
  • RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Poznaj klasy korozyjności

Przeczytasz w 5 min

Farby malarskie w znacznej większości są przygotowane w taki sposób, by mogły być stosowane samodzielnie – bez użycia dodatkowych środków. Czasem jednak rozcieńczenie farby jest wskazane, a nawet konieczne. Sprawdź, jak rozcieńczać farby akrylowe, lateksowe i inne.

Rozcieńczanie farb akrylowych

Farby akrylowe zwykle są sprzedawane z formie gotowej do użycia. Zdarza się jednak, że producenci zalecają jej delikatne rozcieńczenie np. przed malowaniem ściany pędzlem, a nie wałkiem. Często pojawia się jednak pytanie, czy farby akrylowe można rozcieńczać wodą.
Jeśli producent wyraźnie nie zaleci innej metody, farbę akrylową można delikatnie rozcieńczyć wodą. Zwróć jednak uwagę na słowo „delikatnie”. Często popełnianym bowiem błędem jest dolewanie wody w zbyt dużych ilościach. Obniża to bowiem parametry emulsji, a co za tym idzie – farba ma gorsze krycie, jest mniej odporna na uszkodzenia, traci odporność na zmywanie czy szorowanie i po prostu wygląda nieestetycznie.

Farbę rozcieńcza się czasem także w poniższych sytuacjach:

  • gdy malujesz powierzchnię natryskiem hydrodynamicznym,
  • gdy nakładasz warstwę podkładową przed właściwym malowaniem – w takiej sytuacji zaleca się często rozcieńczenie emalii (10-20% wody pitnej).

Musisz jednak wiedzieć, że niektórych farb nie można rozcieńczać nawet najmniejszą ilością wody. Farby rozcieńczalnikowe, mogą być rozcieńczane wyłącznie dedykowanymi przez producenta rozcieńczalnikami. Na przykład farby poliwinylowe należy rozcieńczać profesjonalnym rozcieńczalnikiem do wyrobów poliwinylowych, takim jak RAFIL Radach Rozcieńczalnik. Rozcieńczalniki te działają skutecznie, a użyte według instrukcji nie obniżają parametrów emalii. Pamiętaj jednak, by obowiązkowo zapoznać się z instrukcją producenta, ponieważ w zależności od rodzaju farby jest dedykowany dla niej odpowiedni rozpuszczalnik.

Malowanie ściany natryskowo

Czy farby lateksowe można rozcieńczać wodą?

Podobnie jak w przypadku farb akrylowych, zwykle nie ma konieczności rozcieńczania farb lateksowych – nawet wtedy, gdy po otwarciu opakowania wydaje Ci się, że emulsja jest za gęsta. Wystarczy dobrze wymieszać farbę w pojemniku, by przekonać się, że jej konsystencja jest odpowiednia.

I również jak w przypadku farb akrylowych zdarza się, że rozcieńczanie emulsji lateksowej jest możliwe wtedy, gdy chcesz położyć na ścianie warstwę gruntującą. W zależności od producenta, by przygotować farbę do nałożenia jej jako warstwę gruntującą, do emalii można dolać od 2 do 10% wody pitnej. Obecnie jednak takie rozwiązanie stosowane jest coraz rzadziej. Znacznie lepiej w roli gruntu sprawdza się farba podkładowa dedykowana pod konkretną emulsję przez producenta.

Jak wlewać wodę do farby? Rób to powoli, małymi porcjami. Mieszaj emalię w trakcie i kontroluj jej gęstość. Jeśli dolejesz za dużo wody, możesz obniżyć jakość produktu oraz jego parametry techniczne.

Rozcieńczona farba

Rozcieńczanie farby chlorokauczukowej i epoksydowej

Farby chlorokauczukowe tworzą na malowanych powierzchniach elastyczne i wytrzymałe powłoki ochronne. W połączeniu z z dedykowanym podkładem antykorozyjnym mogą więc stanowić skuteczną ochronę przed rdzewieniem. Farby chlorokauczukowe służą np. do malowania metalu i żeliwnych elementów konstrukcyjnych, a także do zabezpieczania powierzchni betonowych na zewnątrz. W przypadku tego rodzaju emalii rozcieńczanie jest zalecane, gdy malujemy agregatem. Pamiętaj jednak, by stosować produkty zalecane przez producenta. Jeśli malujesz np. farbą RAFIL, możesz użyć Rozcieńczalnika Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych, który podczas rozcieńczania nie powoduje zmian w jednorodności wyrobu.

{{recomended-product}}

Wyjątkowym typem farb są dwuskładnikowe farby epoksydowe. Składają się one z syntetycznej żywicy epoksydowej i utwardzacza. Dopiero gdy wymieszasz oba składniki, uzyskasz emalię gotową do użycia. Farb tych możesz używać do malowania powierzchni metalowych, betonowych czy do malowania glazury. Możesz je rozcieńczać specjalistycznymi preparatami do emalii na bazie żywicy, takimi jak RAFIL Rozcieńczalnik Epoksydowy, np. po to, by nałożyć warstwę gruntującą na malowaną powierzchnię.

Podsumowując, zanim przystąpisz do rozcieńczania farb, upewnij się, czy dana emalia może być rozcieńczona, a jeśli tak, to czym (wodą czy rozpuszczalnikiem). Takie informacje znajdziesz na karcie technicznej danego produktu.

Jak rozcieńczać farby – kompletny poradnik

Przeczytasz w 5 min

Pergola metalowa w ogrodzie to rozwiązanie, które nie tylko pięknie się prezentuje, ale także pełni ważne funkcje praktyczne – daje podporę roślinom (bardzo popularnym elementem architektury wielu ogrodów jest pergola na winogrona metalowa), zapewnia cień w upalne dni, a także może stanowić osłonę przed opadami deszczu. Niestety, w związku ze stałym narażeniem na działanie czynników atmosferycznych, metalowa pergola ogrodowa może z czasem stracić atrakcyjny wygląd. Jak ją odnowić? Po jakie produkty sięgnąć, aby pomalować pergolę? Sprawdźmy!

Metalowa pergola w ogrodzie pod lupą

Pergola to konstrukcja, którą zalicza się do elementów małej architektury ogrodowej. Najczęściej składa się ona z dwóch rzędów słupków, połączonych przy pomocy kratki i zakończonych zadaszeniem. Dość popularne są również minimalistyczne pergole, składające się z dwóch łuków, połączonych szczebelkami.

Brązowa pergola w ogrodzie

W ogrodach najczęściej spotyka się pergole wykonane z drewna lub metalu (stali nierdzewnej lub ocynkowane). Nieco rzadziej napotkać można na konstrukcje, w których łączone są różne materiały budowlane – np. cegła (wykonane są z niej słupy) i metal (na szczebelkach i zadaszeniu).

Gdzie ustawiana bywa pergola metalowa? Na tarasie, w nasłonecznionym punkcie ogrodu (np. modele, w których zainstalowane jest siedzisko) lub nad wejściem na posesję.

Pergola metalowa w ogrodzie – jak przygotować do renowacji?

Jeżeli chcesz odnowić swoją pergolę i nadać jej nowy kolor, postępuj według poniższych wskazówek.

  1. Zabezpiecz otoczenie, w którym znajduje się pergola. Folią malarską zakryj ściany, posadzkę i inne elementy, które mogłyby zostać uszkodzone lub zabrudzone podczas pracy.
  2. Z powierzchni metalowej pergoli ogrodowej usuń luźne warstwy starej farby, rdzę oraz zabrudzenia. Możesz wykorzystać do tego celu drucianą szczotkę lub szlifierkę.
  3. Kiedy usuniesz powierzchowny brud i rdzę, zmatuj powierzchnię pergoli papierem ściernym. Jeżeli chcesz, na tym etapie możesz również sięgnąć po szlifierkę.
  4. Dokładnie odpyl i odtłuść metalowe powierzchnie. Aby mieć pewność, że pergola jest dokładnie oczyszczona, możesz użyć RAFIL Preparatu Do Odtłuszczania i ściereczki, gąbki lub myjki wysokociśnieniowej.
  5. Gotowe! Twoja pergola tarasowa metalowa może zostać bezpiecznie i efektywnie pomalowana na nowy kolor.

Odpowiednie przygotowanie powierzchni to klucz do uzyskania idealnego efektu podczas prac renowacyjnych. Nie spiesz się, postaraj się być dokładny i solidny – nowy wygląd Twojej pergoli z pewnością zrekompensuje Ci ten trud!

Biała pergola w ogrodzie

Czym pomalować pergole? RAFIL Chlorokauczuk

Jeżeli chcesz, aby Twoja pergola była chroniona przed wpływem czynników atmosferycznych, a przy tym zachwycała oryginalnym kolorem, sięgnij po RAFIL Chlorokauczuk. Emalia występuje w aż 20 kolorach, z wykończeniem na wysoki połysk. Do wyboru masz m.in. różne odcienie żółci, zieleni, czerwieni czy niebieskiego. A ponadto również bazowe barwy, takie jak biel, szarości czy czerń.

RAFIL Chlorokauczuk, stosowany na warstwę gruntującą produktu RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, zapewnia metalowi nawet 8 lat ochrony przed rdzą. Dodatkowo emalia tworzy na malowanej powierzchni niezwykle trwałą powłokę – powierzchnia pergoli będzie dzięki niej odporna na uderzenia czy zarysowania, a także na trudne warunki pogodowe.

{{recomended-product}}

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń a metalowa pergola ogrodowa

Preferujesz matowe lub półmatowe wykończenie i neutralne kolory? Doskonałym wyborem dla Ciebie będzie emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Produkt występuje w trzech kolorach z wykończeniem półmatowym – szarym antracytowym, głębokiej czerni i czekoladowym brązie. Do wyboru masz również wersję matową, w kolorze intensywnej czerni.

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń stosuj na powierzchnię zagruntowaną przy użyciu RAFIL Podkład Antykorozyjny – dzięki temu zapewnisz swojej pergoli nawet 10 lat doskonałej ochrony przed rdzą. Dodatkowo zabezpieczysz ją przed rysami czy odpryskami oraz czynnikami atmosferycznymi, takimi jak opady, wiatr, mróz czy promienie UV.

Zmiana koloru metalowej pergoli ogrodowej – czym pomalować?

Przeczytasz w 5 min
Zobacz wszystkie