Renowacja betonowych schodów w ogrodzie – krok po kroku

Dach dwuspadowy to klasyka, która od lat króluje w polskim krajobrazie. Jeśli spojrzysz na większość domów jednorodzinnych, to właśnie ten rodzaj dachu widzisz najczęściej. Podpowiadamy, jak zrobić dach dwuspadowy na domu lub innej budowli. 

Co dach dwuspadowy oznacza w praktyce? Dwie połacie nachylone w przeciwnych kierunkach, połączone w najwyższym punkcie zwanym kalenicą. Prosta, elegancka konstrukcja, która sprawdzi się w każdej strefie klimatycznej. Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się więcej o budowie dachu dwuspadowego krok po kroku. Doradzimy w nim też, jak zabezpieczyć pokrycie dachowe przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.

Czym jest dach dwuspadowy i kiedy warto go wybrać?

Dlaczego tak wiele osób wybiera dach dwuspadowy? Przede wszystkim jest on uniwersalny. Pasuje zarówno do domów w stylu klasycznym, jak i nowoczesnym. Niezależnie od tego, czy budujesz dom na wsi, czy w mieście, dach dwuspadowy dobrze wpisuje się w otoczenie. Możesz go wykończyć dachówką ceramiczną, blachodachówką, blachą na rąbek czy nawet gontem bitumicznym. Każda z tych opcji wygląda dobrze na takiej konstrukcji.

Nie można pominąć praktyczności. Dach dwuspadowy skutecznie odprowadza wodę deszczową i śnieg. Dzięki prostemu kształtowi ryzyko przecieków jest minimalne. Jeśli mieszkasz w rejonie, gdzie zimą pada dużo śniegu, to naprawdę świetny wybór. Strome połacie sprawiają, że śnieg sam zsuwa się w dół, co odciąża konstrukcję.

Kolejnym argumentem jest prostota budowy. W porównaniu do bardziej skomplikowanych dachów, takich jak wielospadowe czy mansardowe, dach dwuspadowy jest łatwiejszy do wykonania. To oznacza niższe koszty i mniejsze ryzyko błędów konstrukcyjnych. Mniej elementów to także krótszy czas budowy, a ten w budownictwie zawsze jest na wagę złota.

Kiedy dach dwuspadowy sprawdzi się najlepiej? Gdy cenisz funkcjonalność i tradycyjny wygląd. Taki dach daje możliwość efektywnego wykorzystania przestrzeni na poddaszu. Jeśli planujesz tam sypialnie, gabinet czy pokój dla dzieci, to dach dwuspadowy pozwoli na maksymalne wykorzystanie powierzchni użytkowej.

Co więcej, dach dwuspadowy jest idealny dla osób, które myślą o montażu paneli fotowoltaicznych. Połacie skierowane na południe lub zachód dają świetne warunki do uzyskania maksymalnej wydajności. W czasach, gdy coraz więcej osób decyduje się na inwestycję w odnawialne źródła energii, to ogromna zaleta.

Nie zapominajmy o estetyce. Dach dwuspadowy, choć prosty, daje wiele możliwości aranżacyjnych. Możesz dodać okna połaciowe, małe lukarny albo drewniane wykończenia, które nadadzą domowi charakteru. Dzięki temu twój dom może wyglądać naprawdę wyjątkowo, a jednocześnie będzie nawiązywać do tradycji.

Jak zaplanować budowę dachu dwuspadowego? Schemat dachu dwuspadowego

Jak zrobić konstrukcję dachu dwuspadowego? Planując budowę, zacznij od solidnego projektu. To podstawa, która zdecyduje o wytrzymałości i funkcjonalności konstrukcji. 

Na początek określ kąt nachylenia połaci – najczęściej wynosi od 30 do 45 stopni. To zależy od klimatu, stylu budynku i materiału pokryciowego. Im większy kąt, tym lepsze odprowadzanie wody i śniegu, ale większe koszty budowy.

Kolejny krok to wybór materiałów. Potrzebujesz solidnej więźby dachowej, która uniesie pokrycie i wytrzyma lata eksploatacji. Najczęściej używa się drewna sosnowego lub świerkowego. Przygotuj też pokrycie dachowe – dachówkę, blachodachówkę czy gonty.

Nie zapomnij o detalach. Izolacja termiczna i system odprowadzania wody to elementy, które wpływają na komfort i trwałość dachu. Stwórz schemat, który uwzględni wymiary, kąty i rozmieszczenie krokwi. To plan, który ułatwi wykonanie konstrukcji i pozwoli uniknąć kosztownych błędów.

Jak zrobić dach dwuspadowy? Niezbędne materiały i narzędzia do budowy dachu dwuspadowego

Do budowy dachu dwuspadowego potrzebujesz drewna konstrukcyjnego, najczęściej sosnowego lub świerkowego, do wykonania więźby dachowej. Przygotuj pokrycie dachowe – dachówkę, blachodachówkę lub gonty. Niezbędna będzie folia paroizolacyjna i membrana dachowa do zabezpieczenia przed wilgocią. 

Do montażu krokwi i łat przydadzą się gwoździe, wkręty i metalowe łączniki. Z narzędzi potrzebujesz piły, młotka, wkrętarki, poziomicy i miarki. Całość uzupełnij rusztowaniem dla bezpieczeństwa.

Nie zapomnij również o odpowiedniej farbie na dach. Polecamy RAFIL Radach Farbę Na Dach. To wysokiej jakości gruntoemalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Farba stosowana jest zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych. W zestawie z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny stanowi silne zabezpieczenie przed korozją.

Krok po kroku: budowa więźby dachowej

Budowa więźby dachowej to jeden z kluczowych etapów tworzenia dachu dwuspadowego. Oto najważniejsze etapy budowy dachu dwuspadowego krok po kroku:

1. Na początek przygotuj solidną podstawę – upewnij się, że ściany nośne budynku są proste i stabilne.
2. Rozpocznij od ustawienia słupów nośnych, które będą podtrzymywać krokiew.
3. Następnie przystąp do montażu krokwi – to one będą tworzyć główną strukturę dachu. Zaczynasz od jednej strony budynku, przytwierdzając pierwszą parę krokwi do murłaty (górnej belki, która opiera się na ścianach).
4. Potem równocześnie zamontuj kolejne, zachowując odpowiedni kąt nachylenia.
5. Kiedy wszystkie krokwie są na miejscu, zainstaluj łatę, na której zamocujesz pokrycie dachu.
6. Na koniec dodaj wzmocnienia, takie jak rygle i jętki, które zwiększą stabilność konstrukcji.
7. Upewnij się, że wszystko jest równo ustawione – solidność więźby to podstawa bezpieczeństwa dachu.

Pokrycie dachu dwuspadowego – dostępne opcje 

Wybór pokrycia dachu dwuspadowego zależy od wielu czynników: stylu domu, budżetu, klimatu i estetyki. Najczęściej wybierane materiały to dachówka ceramiczna i cementowa. Dachówka ceramiczna jest trwała, estetyczna i dobrze izoluje, ale jest ciężka i dość droga. Dachówka cementowa to tańsza alternatywa, równie trwała, ale nieco mniej odporna na warunki atmosferyczne.

Kolejną opcją jest blachodachówka, lekka i szybka w montażu. Wykonuje się ją z blachy stalowej powlekanej, a jej dużą zaletą jest przystępna cena oraz łatwość konserwacji. To dobra opcja do budowy daszku dwuspadowego np. na garaż. Gont bitumiczny to kolejny wybór, szczególnie popularny w przypadku mniejszych budynków. Jest elastyczny i odporny na korozję. 

Mamy nadzieję, że nasze wskazówki, jak zrobić dach dwuspadowy, okazały się przydatne! Przypominamy, że najlepszym środkiem do zabezpieczenia dachu przed warunkami pogodowymi jest RAFIL Radach Farba Na Dach!

‍

Wypoczynek na świeżym powietrzu to przyjemność, której nie sposób przecenić. Zwłaszcza, jeżeli możesz pozwolić sobie na relaks w estetycznie i przytulnie urządzonej przestrzeni – w ogrodzie, na tarasie, werandzie czy balkonie ozdobionym feerią barw, zapachów i kształtów. Sprawdź, jak stworzyć takie miejsce z kolorowymi, metalowymi donicami na kwiaty.

Donice metalowe – piękne i funkcjonalne

Donice zewnętrzne – zarówno balkonowe, jak i ogrodowe – narażone są na działanie naprawdę trudnych warunków. Podlewanie i zraszanie roślin, opady atmosferyczne, wiatr, skrajne temperatury, promieniowanie UV, uszkodzenia mechaniczne… To tylko kilka przykładów tego, z czym na co dzień mierzą się donice metalowe na zewnątrz. Jak łatwo się domyślić, muszą być one wyjątkowo wytrzymałe.

Nie mniej ważna niż kwestie praktyczne jest estetyka. Ogromną popularnością cieszą się aktualnie metalowe donice na kwiaty w soczystych, intensywnych kolorach. Kobaltowy niebieski, neonowy róż, makowa czerwień czy kanarkowa żółć – te barwy są teraz na topie!
Energetyzujące kolory ciekawie komponują się zarówno z zielonymi, jak i kwitnącymi roślinami. Co więcej, sprawiają, że ogród czy balkon prezentują się wesoło, przyjaźnie i nowocześnie.

Donice metalowe: do ogrodu i na balkon

Donice metalowe na zewnątrz występują w niemal wszystkich rozmiarach i kształtach. W zależności, od roślin, które chcesz w nich zasadzić oraz stylu Twojego ogrodu czy balkonu, możesz zdecydować się na:

• doniczki okrągłe,
• donice kwadratowe,
• donice podłużne,
• donice kaskadowe metalowe,
• donice podwieszane,
• donice podłogowe,
• doniczki na stelażach stojących,
• doniczki z systemem haków (do zawieszenia na balustradzie),
• doniczki podwieszane, w których rośliny rosną do góry nogami.

Wybierając odpowiedni model, powinieneś wziąć pod uwagę kwestie estetyczne: kształt, sposób montażu oraz oczywiście kolorystykę. W neonowych donicach najlepiej prezentują się minimalistyczne rośliny zielone, np. różnorodne zioła (bazylia, oregano, tymianek, mięta). Kwiaty kwitnące mogą ciekawie prezentować się w doniczkach, które korespondują z kolorem ich płatków.
Drugą kwestią, jaką musisz uwzględnić przy wyborze, są potrzeby roślin, jakie zamierzasz uprawiać. Sprawdź, czy Twoje rośliny mają tendencję do głębokiego ukorzeniania się (niezbędna będzie głęboka donica), czy lepiej rosną, kiedy są sadzone w rzędach (dotyczy to np. aksamitek, pelargonii), czy może jednak preferują odosobnienie i dużą przestrzeń (krzewy, drzewka).

Metalowe donice na balkon i do ogrodu – zrób to sam

Kolorowe, nowoczesne donice metalowe to rozwiązanie, które łączy w sobie zarówno funkcjonalność, jak i piękno. Niestety, często wiąże się to z wysoką ceną – zwłaszcza, gdy chcesz przesadzić do nowych pojemników wiele kwiatów. Jeżeli nie chcesz przepłacać, możesz zdecydować się na projekt DIY i po prostu przemalować metalowe donice na kwiaty.
Oto, czego będziesz potrzebować:

• Narzędzia i preparaty do oczyszczenia powierzchni – papier ścierny, szczotka druciana, preparat do odtłuszczania (np. RAFIL Preparat Do Odtłuszczania). Przydatna (jednak niekonieczna) może okazać się szlifierka, którą usuniesz resztki starej farby lub ogniska rdzy.
  
• Farba gruntująca – zapewni wysoką przyczepność i zwiększy ochronne właściwości emalii. Nasza propozycja to RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
  
• Narzędzia i akcesoria do malowania – farba malarska lub kartony (zabezpieczysz nimi swój obszar roboczy), pędzel, wałek.
  
• Farba do metalowych powierzchni – nasz typ to RAFIL Chlorokauczuk, gwarantujący najlepszą ochronę przed trudnymi warunkami pogodowymi i zabezpieczenie przed rdzą na wiele lat. Co ważne, emalia występuje w aż 20 modnych, soczystych odcieniach, spośród których z łatwością wybierzesz swoje ulubione.

{{recomended-product}}

Kolorowe doniczki to doskonały sposób na zmianę oblicza Twojego ogrodu lub tarasu. A także okazja do satysfakcjonującej, kreatywnej pracy na weekend lub długi, letni wieczór. Zwłaszcza, jeżeli zdecydujesz się, by udekorować donice samodzielnie – przy pomocy niezawodnych produktów RAFIL.

Nic nie niszczy metalu tak jak korozja. Zapobieganie temu zjawisku jest niezbędne zarówno w przemyśle, przy dużych konstrukcjach, jak i w zaciszu własnego ogrodu. Rdzewieć mogą metalowe elementy małej architektury, meble, ogrodzenia, dachy czy rynny. Jak zapobiegać korozji? Sprawdź wskazówki ekspertów RAFIL! 

Korozja i sposoby jej zapobiegania to przedmiot zainteresowań materiałoznawców, architektów i konstruktorów, ale także zwykłych użytkowników metalowych konstrukcji i innych elementów wykonanych z żelaza czy stali.

Jak zapobiec korozji? Przygotowaliśmy sporą dawkę wiedzy oraz skuteczne techniki dostępne również dla amatorów. 

Czym jest korozja metali?

Zanim podpowiemy, jak zapobiegać korozji, wyjaśnijmy, co kryje się pod tym określeniem. Korozja metali to proces niszczenia ich powierzchni pod wpływem czynników środowiskowych. Zachodzi on w wyniku reakcji chemicznych lub elektrochemicznych. 

Zjawisko korozji jest szczególnie widoczne w codziennym życiu. Elementy architektury czy przedmioty użytkowe wykonane z metali ulegają stopniowemu zniszczeniu. To z kolei powoduje pogorszenie ich wyglądu i właściwości mechanicznych, a z czasem prowadzi do zniszczenia powierzchni, a następnie całej konstrukcji.

Korozja bywa powszechnie utożsamiana z rdzewieniem, jednak określenie to odnosi się wyłącznie do materiałów żelaznych. Na ich powierzchni pojawia się wtedy pomarańczowo-brązowy nalot, czyli rdza, która składa się z tlenków, wodorotlenków oraz soli żelaza. Tworzenie się rdzy to efekt utleniania metalu pod wpływem wilgoci i tlenu.

Co jest przyczyną korozji? Głównie będą to różnorodne czynniki środowiskowe takie jak opady atmosferyczne, wysoka wilgotność, zanieczyszczenia powietrza (np. obecne w powietrzu tlenki siarki i azotu). Korozji sprzyja również niewłaściwe pH, naprężenie materiału, a także kontakt z glebą czy obecność bioorganizmów. Wszystkie te elementy przyspieszają proces niszczenia metali, zwłaszcza w miejscach o dużym zanieczyszczeniu lub wysokiej wilgotności.

Jakie są rodzaje korozji metali?

Wyróżniamy dwa główne typy korozji: chemiczną i elektrochemiczną.

Korozja chemiczna 

Ten rodzaj korozji zachodzi w środowisku pozbawionym przewodności jonowej, dlatego nazywana jest ona czasem korozją suchą. Występuje w obecności substancji takich jak gazy spalinowe, ropa naftowa, wodór, siarkowodór, tlenek węgla czy chlor.

W korozji chemicznej materiał styka się całą powierzchnią z czynnikiem korozyjnym, co prowadzi do jego degradacji. Jednakże ten rodzaj korozji, ze względu na powolne tempo reakcji, zwykle nie stanowi dużego zagrożenia dla konstrukcji.

Korozja elektrochemiczna 

Ten typ korozji ma miejsce w środowisku, które przewodzi ładunki elektryczne, czyli w obecności elektrolitów. Przykładowo, w wodzie z rozpuszczonymi gazami i solami na powierzchni metalu mogą tworzyć się lokalne ogniwa galwaniczne. Wilgoć lub woda na powierzchni metalu to czynnik, który zamyka obwód, co przyspiesza korozję. 

W wyniku korozji elektrochemicznej dochodzi do utleniania się powierzchni metalu, a efektem jest powstawanie rdzy – brunatnego osadu składającego się głównie z tlenków i wodorotlenków żelaza. Ten typ korozji jest szczególnie niebezpieczny, gdyż osłabia konstrukcje metalowe, prowadząc do ich uszkodzeń. Zdecydowanie warto z nim walczyć, a służy do tego cały arsenał sposobów zapobiegania korozji. 

Czy wiesz, że korozji mogą podlegać nie tylko metale? Przykładem jest beton, który pod wpływem agresywnych substancji chemicznych ulega degradacji, prowadzącej do osłabienia jego struktury. Korozja dotyczy także tworzyw sztucznych, drewna i ceramiki. Każdy z tych materiałów jest podatny na zniszczenie w wyniku różnych procesów, takich jak chemiczne oddziaływanie środowiska, wilgoć czy promieniowanie UV. Najczęściej jednak korozja i sposoby jej zapobiegania dotyczą elementów metalowych. 

Jak zapobiegać korozji? Popularne sposoby zapobiegania rdzewieniu

Jak można zapobiec korozji? Istnieje wiele różnych technik – niektóre dostępne profesjonalistom, inne dedykowane konstrukcjom, budowlom i rzeczom użytkowanym w domach i ich otoczeniu. 

Warto nadmienić, że korozji metali nie można całkowicie wyeliminować. Można ją jednak spowolnić. Metale szlachetne, takie jak złoto i platyna, które występują naturalnie w postaci niezwiązanej, nie wymagają specjalnej ochrony antykorozyjnej. W przypadku innych metali stosuje się różne techniki, które pozwalają na ograniczenie procesu korozji.

Jedną z metod zapobiegania korozji jest eliminacja czynników korozyjnych. Będzie to więc np. usunięcie wilgoci czy rozpuszczonych w wodzie soli, które przyspieszają korozję. Można także zobojętnić środowisko kwaśne, co ogranicza degradację materiału. Innym sposobem jest stosowanie inhibitorów korozji – substancji, które spowalniają tempo reakcji korozyjnych.

Kolejną metodą jest zmiana potencjału elektrodowego metalu, dzięki czemu zmniejsza się jego podatność na korozję. 

Bardzo popularna technika to stosowanie powłok – metale można pokryć bardziej szlachetnymi metalami, tworząc powłokę izolującą lub mniej szlachetnymi, tworząc powłokę ekranującą.

W codziennym użytku dostępne są również powłoki nieorganiczne, jak emalie szkliste czy powłoki chromianowe oraz organiczne, jak np. antykorozyjne farby nawierzchniowe. Izolują one metal od agresywnych czynników środowiskowych, a przez to skutecznie opóźniają korozję.

Zapobieganie korozji – stosowanie powłok

Jednym ze skutecznych sposobów ochrony antykorozyjnej jest nakładanie powłok. Tworzy się je przez zanurzenie elementu w stopionym metalu (cynkowanie ogniowe) lub przez elektrolizę z wodnego roztworu elektrolitu (cynkowanie galwaniczne). Mniej popularną metodą jest metalizacja natryskowa, wykonywana za pomocą pistoletu.

Najczęściej stosowanym metalem ochronnym jest cynk. Doskonale zabezpiecza on stal i żeliwo przed korozją. Mimo że sam cynk również podlega korozji, tworzy on warstwę ochronną, która chroni materiał podstawowy. 

Wytrzymałość ocynkowanej powłoki zależy od jej grubości oraz warunków, w jakich użytkowany jest element. Cynkowaną blachę także warto zabezpieczyć – odpowiednim produktem będzie np. RAFIL Radach farba na dach. 

Jak można zapobiegać korozji? Farby antykorozyjne

Najpopularniejszym sposobem zapobiegania korozji jest malowanie metalowych powierzchni przy pomocy farb antykorozyjnych. Z palety środków RAFIL polecamy:

‍

• RAFIL Radach farba na dach – wysokiej jakości gruntoemalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. W zestawieniu z RAFIL Podkładem Antykorozyjnym stanowi silne zabezpieczenie przed korozją.
• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3w1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Dzięki trwałej i elastycznej powłoce doskonale chroni powierzchnie metalowe przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi i przed korozją.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.

Wiesz już, jak zapobiec korozji oraz jakie produkty z gamy RAFIL warto zastosować, by spowolnić rdzewienie metalowych powierzchni. Sprawdź je już dziś!

‍

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.