Malowanie betonowego ogrodzenia - poradnik krok po kroku

Czym pomalować ogrodzenie, metalową balustradę betonu, betonowy słupek, a także drewniane panele czy lamperię? Do wszystkich tych zastosowań nadają się farby ftalowe, inaczej zwane też alkidowymi. Zobacz, czym się charakteryzują i gdzie możesz je stosować.

Wśród różnego rodzaju farb do zastosowań dekoracyjnych i przemysłowych ważne miejsce zajmują farby ftalowe. Inna nazwa tego produktu to farba alkidowa lub emalia alkidowa.

Farby alkidowe są niezastąpione do malowania wymagających powierzchni jak metal, beton, materiały drewnopochodne. Zabezpieczają je przed wilgocią, chronią przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. Są odporne na warunki atmosferyczne, trwałe, a przy tym zapewniają ciekawe efekty dekoracyjne. Nic dziwnego, że farbę ftalową wybiera się dziś do tak wielu różnorodnych zastosowań.

Czym są farby alkidowe?

Farby alkidowe znajdują zastosowanie w pracach malarskich na zewnątrz oraz wewnątrz budynków. Ich główny składnik to żywica alkidowa oraz olej, który nadaje farbie trwałość i z charakterystyczny połysk.

Farby ftalowe należą do farb rozpuszczalnikowych i stanowią nowocześniejszy rodzaj używanych wcześniej farb olejnych. Rozcieczalnikiem jest tu benzyna lakowa i ksylen. Spoiwem zaś – żywica alkidowa (żywica ftalowa). Kluczowym składnikiem są tu wspomniane wcześniej oleje. To dzięki nim farba alkidowa bardzo dobrze kryje, jest łatwa w aplikacji oraz ma gładką, gęstą konsystencję.

Czym jeszcze wyróżniają się farby ftalowe? Mają doskonałą przyczepność do wielu różnych rodzajów podłoża. Dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych – matowych i z połyskiem.

Jakie wady mają farby ftalowe? Są odporne na wilgoć, ale nie na rozpuszczalniki i substancje chemiczne. Nie powinny być stosowane do malowania elementów stale zanurzonych w wodzie – pod jej wpływem miękną. Nie należy ich używać również do pokrywania świeżych tynków oraz powierzchni ocynkowanych. W kontakcie ze środowiskiem zasadowym ulegają hydrolizie tłuszczów (zmydleniu). Dość długo schną, ponieważ wysychanie farb alkidowych następuje poprzez przyłączanie tlenu z powietrza. Oprócz tego mają intensywny zapach, a z czasem mogą stopniowo tracić swój połysk, ulegając kredowaniu.

Zalety stosowania farb alkidowych

Co decyduje o dużej popularności farb alkidowych? Zalety można mnożyć, ale dwie z nich przeważają nad resztą – uniwersalne zastosowanie oraz niski koszt.

Wspominany wyżej olej jest stosunkowo tani, co przekłada się też na korzystną cenę gotowego produktu na jego bazie. Ponadto olej nadaje malowanej powierzchni charakterystyczny połysk. Z tego powodu, produkty alkidowe często służą do malowania poręczy, ogrodzeń i innych elementów znajdujących się na zewnątrz budynków.

Wzorowe reagowanie oleju z innymi składnikami sprawia, że właściwości farb alkidowych można dowolnie kształtować i dostosowywać do własnych potrzeb.

Z tego powodu farby ftalowe są powszechnie wykorzystywane do wielu różnych zastosowań. Maluje się nimi metalowe przęsła oraz betonowe słupki ogrodzeń, balustrady, meble żeliwne czy inne elementy małej architektury ogrodowej.

Farby alkidowe doskonale zabezpieczają drewno przed wnikaniem wilgoci i pęcznieniem. Stosuje się je więc do zabezpieczania drewnianych powierzchni na zewnątrz – mebli ogrodowych, altan, pergoli. Trzeba jednak pamiętać, że farba ftalowa całkowicie zakryje słoje drewna.

Farny ftalowe znajdują zastosowanie także wewnątrz pomieszczeń. Maluje się nimi lamperie, drewniane panele, meble i inne powierzchnie z drewna, MDF-u, płyty wiórowej, metalu, betonu. Używa się ich do malowania mebli dziecięcych, ponieważ chronią je przed zniszczeniem, uderzeniami, zadrapaniami.

Rodzaje farb alkidowych (ftalowych)

Ze względu na zastosowanie, wyróżnia się kilka rodzajów farb alkidowych:

• farby alkidowe do drewna i metalu,
  
• farby alkidowe do betonu,
  
• farby alkidowe wewnętrzne,
  
• farby alkidowe zewnętrzne.

Do malowania ogrodzenia i innych metalowych, drewnianych lub betonowych elementów znajdujących się pod gołym niebem, wybierz emalię RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zapewni ona odporność na wilgoć oraz promienie UV.

Jeśli malujesz drewno, pamiętaj, że farby alkidowe przysłonią jego naturalne słoje. Jeśli chcesz je wyeksponować, wybierz impregnat (np. marki VIDARON).

Alkidowe farby przemysłowe a dekoracyjne

Farby alkidowe przemysłowe przeznaczone są – wbrew nazwie – do stosowania w przestrzeniach publicznych, w szczególności halach, warsztatach i magazynach. Uboga zawartość oleju w składzie powoduje, że mają słabszy połysk i matowe wykończenie, co sprawdza się w pomieszczeniach użytku publicznego. Farby alkidowe cenione są ze względu na wysoką odporność na ścieranie, tarcie, blaknięcie, odpryski oraz działanie warunków atmosferycznych.

Farby alkidowe dekoracyjne znajdują zastosowanie zarówno w mieszkaniach, domach, jak i przestrzeniach biurowych. Stosuje się je do malowania elementów wewnątrz budynku, gdzie tworzą efekt nasyconych i głębokich kolorów. Z powodzeniem możesz malować nimi także ogrodzenia, bramy i poręcze.

Zastosowanie i malowanie farbami alkidowymi

Farby alkidowe to funkcjonalne substancje o wielorakim zastosowaniu. Nadają się do malowania różnych powierzchni (drewnianych, metalowych, jak i betonowych), zarówno w pomieszczeniach, jak i pod gołym niebem.

Przed przystąpieniem do malowania farbą alkidową należy odpowiednio przygotować podłoże – to klucz do trwałości powłoki. Podłoże malowane farbą ftalową powinno być pozbawione, kurzu, rdzy, zanieczyszczeń, tłustych plam. Dobrze jest przemyć je benzyną ekstrakcyjną lub – w zależności od rodzaju malowanej powierzchni – np. preparatem do odtłuszczania metali. Jeśli stare powłoki są w złym stanie, należy je usunąć – dotyczy to też starych luźnych warstw poprzedniej farby.

Przed rozpoczęciem pracy starannie wymieszaj emalię. Dzięki temu masz pewność, że farba będzie miała gładką konsystencję, bez grudek. Jeśli masz dwa pojemniki farby z dwóch różnych partii produkcyjnych, najlepiej jest je wymieszać ze sobą, aby dały ten sam efekt dekoracyjny.

Jeśli zajdzie taka potrzeba i farba okaże się zbyt gęsta, użyj rozcieńczalnika do wyrobów olejnych i ftalowych. Rozcieńczalnikiem możesz też umyć narzędzie po skończonej pracy. Do mycia pędzli i innych narzędzi świetnie sprawdzi się także benzyna ekstrakcyjna.

Farby alkidowe nakłada się płaskim pędzlem o naturalnym, miękkim włosiu lub wałkiem wykonanym z materiałów odpornych na działanie rozpuszczalników. Aby nie stworzyć na malowanej powłoce pęcherzyków powietrza, wybierz wałek o drobnych porach w powłoce z pianki.

Podobnie jak w przypadku innych rodzajów farb, także farby alkidowe wymagają co najmniej nałożenia dwóch warstw, by uzyskany efekt był optymalny. Uważaj jednak z grubością warstwy, by nie przedłużać dodatkowo okresu schnięcia. Czas schnięcia farby uzależniony jest od temperatury oraz wilgotności powietrza. Przy temperaturze ok. 20-22°C i wilgotności powietrza ok. 50-55%, kolejną warstwę farby nakładaj po upłynięciu 24 godzin. Pamiętaj, że niska temperatura powietrza i wysoka wilgotność wydłużają czas schnięcia farby.

{{recomended-product}}

Farby alkidowe to uniwersalny produkt o szerokim zastosowaniu. Odporność na działanie warunków atmosferycznych sprawia, że ten produkt to dobry wybór do malowania powierzchni zewnętrznych. Pokryjesz nią zarówno elementy wykonane z drewna, metalu, jak i betonu. Jeśli masz zaś problemy z rdzewieniem metalowych powierzchni, zainteresuj się gruntoemalią RAFIL Prosto Na Rdzę. Nadaje się do jednowarstwowego malowania powierzchni stalowych, żeliwnych, metalowych, drewna i materiałów drewnopodobnych. Możesz wykorzystać ją także do renowacji starych powłok. Co ważne, nie wymaga gruntowania, co przyspieszy twoją pracę.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Pergola metalowa w ogrodzie to rozwiązanie, które nie tylko pięknie się prezentuje, ale także pełni ważne funkcje praktyczne – daje podporę roślinom (bardzo popularnym elementem architektury wielu ogrodów jest pergola na winogrona metalowa), zapewnia cień w upalne dni, a także może stanowić osłonę przed opadami deszczu. Niestety, w związku ze stałym narażeniem na działanie czynników atmosferycznych, metalowa pergola ogrodowa może z czasem stracić atrakcyjny wygląd. Jak ją odnowić? Po jakie produkty sięgnąć, aby pomalować pergolę? Sprawdźmy!

Metalowa pergola w ogrodzie pod lupą

Pergola to konstrukcja, którą zalicza się do elementów małej architektury ogrodowej. Najczęściej składa się ona z dwóch rzędów słupków, połączonych przy pomocy kratki i zakończonych zadaszeniem. Dość popularne są również minimalistyczne pergole, składające się z dwóch łuków, połączonych szczebelkami.

W ogrodach najczęściej spotyka się pergole wykonane z drewna lub metalu (stali nierdzewnej lub ocynkowane). Nieco rzadziej napotkać można na konstrukcje, w których łączone są różne materiały budowlane – np. cegła (wykonane są z niej słupy) i metal (na szczebelkach i zadaszeniu).

Gdzie ustawiana bywa pergola metalowa? Na tarasie, w nasłonecznionym punkcie ogrodu (np. modele, w których zainstalowane jest siedzisko) lub nad wejściem na posesję.

Pergola metalowa w ogrodzie – jak przygotować do renowacji?

Jeżeli chcesz odnowić swoją pergolę i nadać jej nowy kolor, postępuj według poniższych wskazówek.

1. Zabezpiecz otoczenie, w którym znajduje się pergola. Folią malarską zakryj ściany, posadzkę i inne elementy, które mogłyby zostać uszkodzone lub zabrudzone podczas pracy.
2. Z powierzchni metalowej pergoli ogrodowej usuń luźne warstwy starej farby, rdzę oraz zabrudzenia. Możesz wykorzystać do tego celu drucianą szczotkę lub szlifierkę.
3. Kiedy usuniesz powierzchowny brud i rdzę, zmatuj powierzchnię pergoli papierem ściernym. Jeżeli chcesz, na tym etapie możesz również sięgnąć po szlifierkę.
4. Dokładnie odpyl i odtłuść metalowe powierzchnie. Aby mieć pewność, że pergola jest dokładnie oczyszczona, możesz użyć RAFIL Preparatu Do Odtłuszczania i ściereczki, gąbki lub myjki wysokociśnieniowej.
5. Gotowe! Twoja pergola tarasowa metalowa może zostać bezpiecznie i efektywnie pomalowana na nowy kolor.

Odpowiednie przygotowanie powierzchni to klucz do uzyskania idealnego efektu podczas prac renowacyjnych. Nie spiesz się, postaraj się być dokładny i solidny – nowy wygląd Twojej pergoli z pewnością zrekompensuje Ci ten trud!

Czym pomalować pergole? RAFIL Chlorokauczuk

Jeżeli chcesz, aby Twoja pergola była chroniona przed wpływem czynników atmosferycznych, a przy tym zachwycała oryginalnym kolorem, sięgnij po RAFIL Chlorokauczuk. Emalia występuje w aż 20 kolorach, z wykończeniem na wysoki połysk. Do wyboru masz m.in. różne odcienie żółci, zieleni, czerwieni czy niebieskiego. A ponadto również bazowe barwy, takie jak biel, szarości czy czerń.

RAFIL Chlorokauczuk, stosowany na warstwę gruntującą produktu RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, zapewnia metalowi nawet 8 lat ochrony przed rdzą. Dodatkowo emalia tworzy na malowanej powierzchni niezwykle trwałą powłokę – powierzchnia pergoli będzie dzięki niej odporna na uderzenia czy zarysowania, a także na trudne warunki pogodowe.

{{recomended-product}}

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń a metalowa pergola ogrodowa

Preferujesz matowe lub półmatowe wykończenie i neutralne kolory? Doskonałym wyborem dla Ciebie będzie emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Produkt występuje w trzech kolorach z wykończeniem półmatowym – szarym antracytowym, głębokiej czerni i czekoladowym brązie. Do wyboru masz również wersję matową, w kolorze intensywnej czerni.

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń stosuj na powierzchnię zagruntowaną przy użyciu RAFIL Podkład Antykorozyjny – dzięki temu zapewnisz swojej pergoli nawet 10 lat doskonałej ochrony przed rdzą. Dodatkowo zabezpieczysz ją przed rysami czy odpryskami oraz czynnikami atmosferycznymi, takimi jak opady, wiatr, mróz czy promienie UV.

Beton, który kiedyś kojarzył się z chłodem i zwykle nie budził pozytywnych skojarzeń, dziś jest uważany za stylowy i modny materiał, który może nadać przestrzeni nietuzinkowy charakter. Daje też spore możliwości w zakresie zmiany wyglądu powierzchni, a malowanie betonu na balkonie czy w innych miejscach wcale nie musi być skomplikowane. Sprawdź, czym zabezpieczyć i pomalować beton na balkonie oraz dlaczego to takie ważne.

Czym pomalować beton na balkonie – wybór farby

Malowanie betonu na zewnątrz to nie tylko kwestia estetyki – betonowe płyty tarasowe czy betonową wylewkę po prostu trzeba pomalować. Dlaczego? Bez odpowiedniego wykończenia i zabezpieczenia beton będzie szybko niszczeć. Jest to materiał chłonny, a woda wnikająca w struktury betonu oraz wszelkie uszkodzenia, szczeliny i rysy, w wyniku zmian temperatury może zamarzać i prowadzić do dalszych zniszczeń. Poza tym niepomalowany beton jest podatny na powstawanie trudnych do usunięcia plam. Farba do betonu powinna być przede wszystkim odporna na wilgoć i działanie czynników atmosferycznych, a także powinna chronić powierzchnię przed uszkodzeniami mechanicznymi.

‍Czym pomalować beton na balkonie? Najlepiej wybierz farbę przeznaczoną konkretnie do powierzchni betonowych. Emalia powinna zwiększać odporność powierzchni na ścieranie i zarysowania. Musi być odporna na działanie warunków atmosferycznych, wilgoci czy promieni UV, a także na zmiany temperatury. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie emalii epoksydowej. Jest to wyjątkowy rodzaj farby, która składa się z dwóch składników – żywicy epoksydowej i specjalistycznego utwardzacza. Aby emalia zyskała odpowiednie właściwości, należy zmieszać ze sobą oba składniki. Przykładem takiej farby jest RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa Dwuskładnikowa, która charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża i niezwykłą trwałością. Ma też bardzo dobre walory antypoślizgowe i jest odporna na ścieranie.

Aby farba zachowała swoje właściwości, należy odpowiednio przygotować beton do malowania i, co bardzo ważne, przestrzegać instrukcji na opakowaniu.

Malowanie betonu na zewnątrz – przygotowanie podłoża

Zanim przejdziesz do malowania betonu na balkonie, przygotuj powierzchnię. Bez tego malowanie może być nieefektywne, a nawet najlepsza farba nie spełni swoich funkcji. Wyczyszczone, suche i odkurzone podłoże sprawi, że emalia będzie się łatwo rozprowadzać, dobrze przytwierdzi się do betonu i będzie skutecznie go chronić.

Co zatem zrobić, żeby przygotować beton na balkonie do malowania? Wiele zależy od tego, czy malujesz stary, czy nowy beton.

Malowanie nowego betonu na balkonie – takiego, który jest suchy, czysty i mocny:

• oczyść beton z kurzu i tłuszczu,
  
• usuń warstwę mleczka i szlamu cementowego,
  
• odpyl beton.

Pamiętaj, że do malowania betonu na balkonie można rozpocząć dopiero około miesiąc po jego położeniu. W tym czasie beton zdąży dobrze się związać, ale też… zabrudzić. W związku z tym nie pomijaj etapu czyszczenia powierzchni, nawet wtedy, gdy malujesz nowy beton.

Malowanie starego, surowego betonu, który wcześniej nie był pomalowany:

• usuń luźno związane fragmenty betonu,
  
• odtłuść powierzchnię i usuń inne zanieczyszczenia,
  
• uzupełnij ewentualne ubytki,
  
• przeszlifuj powierzchnię i na koniec dokładnie ją odpyl.

Malowanie betonu na balkonie, który był już pomalowany:

• usuń luźno związane, łuszczące się fragmenty farby,
  
• odtłuść i wyczyść całą powierzchnię,
  
• przeszlifuj beton i dokładnie odpyl całe podłoże,
  
• jeśli korzystasz z detergentów, spłucz je dokładnie wodą.

Ważne!

Zanim zaczniesz malować beton, koniecznie upewnij się, czy powierzchnia jest całkowicie sucha. Malowanie mokrego betonu będzie po prostu nieefektywne, a farba nie spełni swoich funkcji.

Czym zaimpregnować beton na balkonie?

Gruntowanie betonu na balkonie nie w każdym przypadku jest obowiązkowe, ale na pewno nie zaszkodzi. Szczególnie warto zaimpregnować beton chłonny, luźno związany lub sypki. Czym zabezpieczyć beton na balkonie? Postaw na grunt do powierzchni betonowych, który zostawi na powierzchni cienką, ochronną warstwę. Grunt sam w sobie nie zapewni należytej ochrony przed uszkodzeniami czy czynnikami atmosferycznymi, ale wniknie głęboko w strukturę betonu, wypełni pory i przygotuje do malowania wybraną emalią. Wzmocni jego konstrukcję, zwiększy odporność na wilgoć i zmniejszy ryzyko pękania farby nawierzchniowej.

Jeśli decydujesz się na malowanie betonu emalią epoksydową RAFIL, zagruntuj powierzchnię odpowiednio rozcieńczoną emalią, zgodnie z zaleceniem producenta. Niezależnie od tego, jaki produkt wybierzesz, pamiętaj, by zawsze stosować się do instrukcji producenta.

Malowanie betonu na balkonie – ważne wskazówki

Malowanie betonu na zewnątrz musi być przeprowadzone w odpowiednich warunkach i z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Sprawdź, na co zwrócić uwagę:

• Balkon maluj tylko wtedy, gdy warunki pogodowe są sprzyjające – nie może być wilgotno. Jeśli kilka dni przed malowaniem padał deszcz, być może konieczne będzie przełożenie prac na później – beton musi być całkowicie suchy. Temperatura powietrza również powinna być optymalna – nie za niska i nie za wysoka. Większość farb należy nakładać wtedy, gdy temperatura oscyluje w granicach 10-30°C.
  
• Farbę nakładaj najlepiej wałkiem lub pistoletem natryskowym.
  
• Żeby w pełni pokryć beton na balkonie, zwykle należy nałożyć 2-3 warstwy farby, choć oczywiście wszystko zależy od emalii, jaką wybierzesz. Między nakładaniem kolejnych warstw należy zachować odstępy czasowe, wskazane przez producenta. Warstwy farby należy zabezpieczyć dodatkowo bezbarwnym Lakierem Poliuretanowym, RAFIL, który chroni przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Czas schnięcia emalii, w zależności od wilgotności oraz temperatury powietrza, to zwykle około 24 godzin. Powłoki utwardzają się całkowicie po około 7 dniach.

Zanim zaczniesz malować beton na balkonie, ubierz się w ochronną odzież i załóż maseczkę oraz okulary, a także zabezpiecz włosy. Po skończonej pracy umyj wszystkie narzędzia, a beton pozostaw do całkowitego wyschnięcia.