Malowanie dachu musisz przeprowadzić dokładnie i fachowo, aby cieszyć się z jego wytrzymałości przez długi czas. Poznaj najpopularniejsze błędy, których nie powinieneś absolutnie popełnić podczas malowania pokrycia dachowego.
Niedokładne usunięcie warstwy z pierwszego malowania
Odpowiednie przygotowanie podłoża, usunięcie starej farby i dokładne wyczyszczenie powierzchni – od tego musisz rozpocząć malowanie dachu. Błędy, które tutaj popełnisz, mogą mieć wpływ na odpowiednią przyczepność powłoki malarskiej, a także utrzymanie właściwości ochronnych farby.
Aby dokładnie usunąć starą warstwę farby, możesz skorzystać ze sposobów ręcznych, czyli skrobania, szlifowania i szczotkowania. To sprawdzone metody, dzięki którym pozbędziesz się także rdzy. Zyskasz efekt gładkiej powierzchni, na którą bez problemu nałożysz nową warstwę farby. Pamiętaj, aby zetrzeć wszystkie widoczne zabrudzenia. Te miejsca, w których stara farba jest mocno przyczepna, przemyj wodą, a następnie skorzystaj z papieru ściernego, aby całkowicie usunąć starą powłokę.
Wybór niewłaściwego rozcieńczalnika do farby dachowej
Podczas przygotowywania powierzchni liczy się nie tylko dokładne usunięcie warstwy starej farby, ale także odpowiednie odtłuszczenie. Dzięki temu sprawnie i fachowo przeprowadzisz malowanie dachu. Najczęstsze błędy dotyczą wyboru odpowiedniego rozcieńczalnika.
Podczas zakupu zwróć uwagę na jego przeznaczenie. Rozcieńczalnik może być dopasowany do konkretnych farb do malowania dachu lub danego rodzaju materiału (np. powierzchni stalowych i ocynkowanych).
Pewne zanieczyszczenia na dachu nie są widoczne gołym okiem. Należą do nich pozostałości detergentów, sole czy zanieczyszczenia jonowe. Dzięki specjalistycznym preparatom bez problemu usuniesz zabrudzenia oraz naloty. Dokładnie odtłuszczona powierzchnia jest także mniej narażona na korozję. Pamiętaj także o tym, że po odtłuszczaniu powierzchni odpowiednim roztworem dobrze zmyć powierzchnię czystą wodą. Suchy oraz czysty dach będzie przygotowany na nałożenie nowej warstwy farby.
Niewłaściwe czyszczenie powierzchni dachu przed malowaniem
Czyszczenie powierzchni powinno być przeprowadzone dokładnie i solidnie. Nie oznacza to jednak, że musisz stosować do tego ostre narzędzia. Wyklucz szpachelki czy druciane szczotki – to nie jest odpowiedni sposób czyszczenia powierzchni. Uszkodzenie cynku, które może być spowodowane ostrymi narzędziami, oznacza zniszczenie warstwy ochronnej dachu.
Brak odstępów między malowaniami
Malowanie dachu wymaga odpowiedniej aplikacji farby. Częstym błędem jest pośpiech, co wpływa na nieodpowiednie nałożenie farby na dach. Brak wystarczających odstępów między malowaniami może skutkować niedokładnym wyschnięciem powłoki. Zalecany czas pomiędzy aplikacją kolejnych powłok to minimum 6 godzin. Przeczytaj etykietę na farbie na dach, aby zyskać informację bezpośrednio od producenta. Nigdy nie skracaj czasu pomiędzy malowaniem.
Zwróć także uwagę na warunki pogodowe. Weź pod uwagę, że przy dużej wilgotności powietrza czas schnięcia się wydłuży. Nigdy nie nakładaj farby na mokry dach i gdy pogoda wskazuje, że niedługo będzie padać.
Błędny wybór farby do malowania dachu
Jednym z podstawowych błędów podczas malowania dachu jest nieodpowiedni wybór farby. Na co zwrócić uwagę podczas kupna? Odpowiednia farba na dach powinna udekorować powierzchnię oraz ją zabezpieczyć przed warunkami pogodowymi. Preparat powinien być odporny na uszkodzenia mechaniczne oraz ścieranie. Farba na dach jednocześnie musi nadawać głęboki kolor oraz chronić powierzchnię przed niekorzystnymi czynnikami.
Farba na dach RAFIL Radach będzie właściwym wyborem, jeśli nie chcesz kupować na chybił-trafił. Farba tworzy szybkoschnące powłoki, które charakteryzują się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, dobrą wytrzymałością mechaniczną, elastycznością oraz odpornością na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, światła słonecznego, UV czy „kwaśnego deszczu”. Pomalowana powłoka będzie odporna na wilgoć, wodę oraz czynniki chemiczne.
Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.
Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej
Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:
wygląd powierzchni,
stopień czystości podłoża,
profil powierzchni (chropowatość)
obecność zatłuszczeń,
obecność zapylenia,
obecność zanieczyszczeń jonowych.
Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:
PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”
Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.
Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.
Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:
Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko. Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany
Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.
W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.
Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:
Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni
Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.
Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.
Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.
Kontrola przygotowania powierzchni do malowania
Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.
Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.
W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:
Jednolita kolorystyka dachu i okien to zawsze dobry pomysł na wykończenie domu. Szczególnie ciekawie będzie się to prezentowało, gdy wybierzesz ciemne barwy. Antracytowe okna i dach to bezpieczny wybór dla tych, którzy obawiają się nieco odważniejszych rozwiązań i chcą mieć pewność, że ich dom będzie w pełni spójny.
Jeśli Twój dach ma inny odcień, możesz go przemalować – tutaj idealnie sprawdzi się RAFIL Radach Farba Na Dach. Wybierz preparat w odcieniu RAL 7016 szary antracytowy półmat, by nadać zadaszeniu głęboki, ciemny kolor. Szukasz nieco jaśniejszej barwy? Grafitowy dach i antracytowe okna to równie udane połączenie – wówczas sięgnij po farbę RAL7024. Z farbami na dach łatwo osiągniesz pożądany efekt wykończeniowy.
Dowiedz się także, jak wybrać kolor dachu.
Ważne!
Antracytowe okna i dach będą się prezentowały naprawdę pięknie, jeśli zestawisz je z bardzo jasną, najlepiej białą elewacją domu.
Antracytowe okna i czerwony dach, czyli duet pozornie egzotyczny
Czerwony dach kojarzy się z klasycznymi domkami w stylu dworkowym lub rustykalnym. Czy więc zestawienie go z ciemnymi oknami jest dobrym wyborem?
Okazuje się, że w określonych zestawieniach takie połączenie to strzał w dziesiątkę! Kiedy więc warto wybrać antracytowe okna i czerwony dach? Dość prosto i uniwersalnie zaprezentują się przy białych ścianach budynku – to jest bezpieczna opcja dla szukających pewnych rozwiązań.
Nieco odważniejsza w tej sytuacji jest natomiast delikatnie szara elewacja, a zupełnie innowacyjnym podejściem do stylistyki domu jest uzupełnienie ciemnych okien i czerwonego dachu okładziną z czerwonej cegły. Wówczas budynek zyskuje eklektyczny charakter – nosi w sobie cechy stylu rustykalnego oraz nowoczesnego.
Brązowy dach i antracytowe okna – styl nowoczesnej stodoły
Jaki kolor dachu do antracytowych okien warto jeszcze rozważyć? Zastanów się nad odcieniem brązowym – najlepiej dość ciemnym i wyrazistym. Nie dość, że pięknie skomponuje się z równie ciemnymi ramami okiennymi, to jeszcze otworzy przed Tobą nowe możliwości wykończenia domu. Mowa tu rzecz jasna o drewnianych wstawkach na elewacji, które coraz częściej można spotkać w nowoczesnym budownictwie.
Drewniane panele nie powinny zajmować dużej części ścian – wystarczy nimi obłożyć niewielkie fragmenty w pobliżu okien lub drzwi albo wykonać z nich jednolity pas na wyznaczonej wysokości. Resztę fasady wykończ jasnym kolorem. Brąz, antracyt i biel połączą się zaskakująco udanie, szczególnie jeśli wykorzystasz je na projekcie domu stylu nowoczesnej stodoły.
Czarny dach i antracytowe okna – mocne uderzenie kolorów
Dość naturalnym zestawieniem jest ciemnoszary, antracytowy odcień z głęboką czernią. Szczególnie ciekawie zaprezentuje się stopniowanie kolorów – biała lub jasnoszara elewacja będą przechodziły w dużo ciemniejsze, antracytowe ramy okienne i drzwi, a całość zwieńczy idealna czerń dachu. Ta propozycja spodoba się tym, którzy gustują w nowoczesnych, nieraz innowacyjnych projektach domu – barwy te pięknie zaprezentują się na minimalistycznym budownictwie.
Płaski dach spotyka się w nowej architekturze, ale był popularnym rozwiązaniem także w PRL-owskich domach typu kostka. Remont dachu płaskiego jest niezbędny, gdy pojawiają się przecieki i powłoka wymaga odnowienia. Jak przeprowadzić renowację dachu płaskiego?
Dach płaski, wbrew nazwie, nigdy nie jest całkiem płaski. Inaczej nie odpływałaby z niego woda deszczowa. Pod terminem dachu płaskiego należy więc rozumieć konstrukcję o nachyleniu od 2 do 15 stopni. Dzięki temu woda nie zalega na powierzchni, choć wizualnie może się wydawać, że dach jest zupełnie poziomy.
Remont dachu płaskiego jest konieczny, gdy pojawiają się uszkodzenia – przecieki, pęknięcia membrany lub widoczne oznaki zużycia materiału. Regularne przeglądy co kilka lat pomogą zidentyfikować problemy, zanim doprowadzą do poważnych uszkodzeń.
W artykule znajdziesz informację, kiedy trzeba się zająć remontem płaskiego dachu i jak powinien on wyglądać w zależności od materiałów, z jakich dach jest wykonany.
Dom z płaskim dachem to rozwiązanie często spotykane w nowoczesnych projektach.
Remont dachu płaskiego – diagnozowanie problemów
Sposób wykonania renowacji płaskiego dachu zależy przede wszystkim od materiału, jakim dach jest pokryty.
W nowoczesnych budynkach najczęściej stosuje się pokrycia z membran syntetycznych, takich jak PVC, TPO czy EPDM. Charakteryzują się one wysoką odpornością na warunki atmosferyczne oraz elastycznością. Te materiały są łatwe w montażu i oferują dobre właściwości izolacyjne.
W starszych budynkach, zwłaszcza z okresu PRL, dachy pokrywano materiałami, które były akurat dostępne. Używano wtedy np. warstwy żużlowej, supremy, a także gliny zmieszanej z trocinami. Takie pokrycia, mimo iż były popularne w tamtych czasach, nie są trwałe, co prowadziło i nadal prowadzi do częstych przecieków. Często również rezygnowano z odpowiedniej izolacji termicznej, a paroizolacja była układana sporadycznie, co sprzyjało wilgoci i uszkodzeniom.
Dachy płaskie w tamtych latach często budowano w sposób niewłaściwy, a także bez dbałości o wentylację. Wilgoć przenikała do stropodachów przez pomieszczenia ogrzewane, a to z kolei prowadziło do ich degradacji. Współczesne technologie i materiały pozwalają na skuteczne zabezpieczenie dachów, a ich regularna konserwacja może znacznie wydłużyć ich żywotność.
Przed przystąpieniem do remontu warto zlecić fachową ocenę stanu stropodachu, aby określić, jakie materiały będą najlepsze do naprawy. Pozwoli to uniknąć kosztownych rozbiórek. Zapewni także lepszą trwałość nowego pokrycia.
Czy płaskie dachy wykonane są z blachy? Zdarza się, choć to najrzadsze ze spotykanych rozwiązań. Wynika to z tego, że konstrukcja dachu musi spełniać minimalny kąt nachylenia, aby można było wykorzystać blachę na jego pokrycie. Co więcej, często wymagane jest pełne deskowanie, co dodatkowo komplikuje wykonanie dachu.
Narzędzia i materiały potrzebne do remontu
Dobór materiałów i narzędzi do renowacji dachu płaskiego zależy od materiału, z którego wykonane jest pokrycie. Jeśli jednak mówimy o renowacji płaskiego dachu z blachy, niezbędne będą:
Szczotka druciana — do usuwania rdzy i starych powłok.
Skrobak lub szpachelka — do usuwania starych, spękanych powłok.
Papier ścierny – do matowienia dobrze przylegających powłok (o różnych gradacjach),
Odkurzacz do usunięcia pyłu i zanieczyszczeń po szlifowaniu,
Narzędzia do malowania – wałki, pędzle lub narzędzia do malowania natryskowego, w zależności od wybranej metody malowania,
Renowację dachu z blachy można przeprowadzić przy pomocy natrysku. Odpowiedni produkt to RAFIL Radach Farba Na Dach.
Krok po kroku – remont dachu płaskiego
W przypadku dachów, które mają kilkadziesiąt lat, zwykle pokrywało się je tradycyjnymi papami bitumicznymi, które nie zawierały nowoczesnych dodatków. W efekcie takie pokrycia ulegają wielu uszkodzeniom – roztapiają się pod wpływem słońca, twardnieją na mrozie, pękają i rozszczelniają. Aby uniknąć przecieków, stosowano smołowanie lub lepik asfaltowy, jednak te rozwiązania nie zawsze przynoszą trwałe efekty.
Pierwszym krokiem przy remoncie dachu płaskiego jest ocena jego stanu. Niekiedy można przeprowadzić remont, nie zrywając starego pokrycia. Jeżeli na dachu występują jedynie nieliczne bąble i wydęcia, a warstwa termoizolacyjna nie jest zamoczona, to papa może pozostać na dachu. W takim przypadku trzeba wysuszyć zniszczone miejsca i załatać je łatami z papy podkładowej termozgrzewalnej. Następnie można nałożyć jedną lub dwie warstwy nowego pokrycia.
Gdy izolacja jest uszkodzona na całej powierzchni, konieczne będzie usunięcie starego pokrycia aż do betonowej podstawy. Po oczyszczeniu i wysuszeniu powierzchni można przystąpić do układania nowego pokrycia. Do wyboru mamy nowoczesne modyfikowane papy, membrany czy powłoki bezszwowe.
Dobrym rozwiązaniem są nowoczesne papy termozgrzewalne. Charakteryzują się one wysoką odpornością na rozciąganie, co sprawia, że doskonale sprawdzają się na dużych powierzchniach.
Alternatywą dla tradycyjnych pap są powłoki bitumiczne, które można stosować na zimno. To gęste masy, które nakłada się pędzlem, szpachlą lub przez natrysk. Lepiki bitumiczne sprawdzają się również do przyklejania papy i tworzenia bezspoinowych pokryć dachowych.
Kolejną nowoczesną opcją przy remoncie dachu płaskiego są płynne membrany na bazie żywic poliuretanowych. Aplikuje się je wałkiem lub natryskowo. Zapewniają one jednorodną, bezszwową powłokę, odporną na różne czynniki atmosferyczne i mechaniczne. Dodatkowo niektóre produkty mają wysokie parametry odbijania promieni słonecznych, co wpływa na komfort cieplny w pomieszczeniach.
Na dach płaski można też zastosować płyty warstwowe. Składają się one z dwóch warstw blachy i rdzenia konstrukcyjno-izolacyjnego, na przykład z pianki PIR. Płyty te charakteryzują się dużą odpornością na wilgoć oraz stabilnością wymiarową, co czyni je dobrym rozwiązaniem dla dachów płaskich.
Remont dachu płaskiego z pokryciem z blachy często zakłada także ponowne malowanie jego powierzchni. Odpowiednim produktem do renowacji jest specjalistyczna farba na dach np. RAFIL Radach Farba Na Dach. Ta gruntoemalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych.
Farba RAFIL Radach Farba Na Dach nadaje się zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych. W zestawieniu z produktem RAFIL Podkład antykorozyjny daje mocne zabezpieczenie przed korozją.
{{recomended-product}}
Jak odnowić dach przy pomocy farby RAFIL Radach Farba Na Dach?
Stare, spękane i słabo przylegające powłoki dokładnie usuń za pomocą szczotki, szpachelki lub skrobaka.
Miejsca zardzewiałe przeszlifuj, aby usunąć rdzawe fragmenty i wygładzić powierzchnię. Po szlifowaniu dokładnie odpyl całą powierzchnię.
Całą powierzchnię zagruntuj farbą RAFIL Podkład Antykorozyjny.
Dobrze przyczepne powłoki trzeba zmatowić papierem ściernym i również odpylić, a następnie pokryć podkładem.
Do aplikacji pędzlem lub wałkiem farbę rozcieńcz do 5% rozcieńczalnikiem Radach, a do natrysków do 10%.
Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Pierwsza warstwa powinna mieć grubość do 40 mikronów na sucho. Łączna grubość wszystkich warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho.
Zaleca się nakładać od 2 do 3 warstw farby, przy czym każda kolejna warstwa powinna być nałożona po minimum 6 godzinach od nałożenia poprzedniej.
Podczas nakładania kolejnych warstw unikaj osadzania się jakichkolwiek zanieczyszczeń na malowanej powierzchni. W przypadku dłuższej przerwy w malowaniu (ponad 48 godzin) lub w bardzo zapylonym otoczeniu, przed nałożeniem kolejnej warstwy rekomendujemy dokładne spłukanie powierzchni wodą i jej dokładne osuszenie.
Płaskie dachy pokrywa się dziś nowoczesnymi materiałami takimi jak np. płynne membrany.
Porady dotyczące bezpieczeństwa i utrzymania
Aby zapewnić długowieczność dachu płaskiego i zminimalizować potrzebę napraw, przeprowadzaj przeglądy co najmniej raz w roku oraz po każdej silnej burzy lub intensywnych opadach. Sprawdzaj stan pokrycia, izolacji i wszelkich złączy. Zwróć uwagę na pęknięcia, bąble, przecieki, a także stan systemów odprowadzania wody.
Regularnie oczyszczaj dach z liści, gałęzi, śniegu, błota i innych zanieczyszczeń, które mogą gromadzić się na powierzchni. Pamiętaj też o regularnej konserwacji wszystkich metalowych powierzchni z pomocą produktów RAFIL.
Wielkość malowanej powierzchni, jej wygląd i ukształtowanie, a przy okazji wydajność i wygoda. Odpowiadając na pytanie „czym malować metal?”, warto wziąć pod uwagę wszystkie te kwestie. Zanim zdecydujesz, czy lepszy będzie pędzel, wałek, czy spray, sprawdź, na co zwracać uwagę przy wyborze narzędzi do malowania metalu.
Malowanie metalu pędzlem – co warto wiedzieć?
Pędzel to zdecydowanie najczęściej wybierane narzędzie do malowania metalu. Konstrukcje z tego materiału często mają drobne elementy oraz skomplikowaną, zróżnicowaną strukturę, na przykład chropowatą, z którą nie poradzi sobie wałek. Co więcej, malowanie pędzlem nie wymaga wielkich umiejętności, a włosie łatwo wyrównuje ewentualne rozpryski czy zacieki.
Przy wyborze pędzla do malowania metalu warto zwrócić uwagę na:
Rodzaj włosia – pędzle mogą mieć włosie syntetyczne lub naturalne. Do metalu znacznie lepiej nadaje się to drugie, ponieważ pozwala uzyskać gładsze, równomierne wykończenie. Kupując pędzel do malowania metalu, zwróć uwagę na umocowanie włosia – nie powinno wysnuwać się z podstawy, ponieważ w takim przypadku pojedyncze włoski zostaną na malowanej powierzchni i trudno będzie je usunąć.
Ważne! Do malowania metalu konieczna jest specjalistyczna farba – o zwiększonej odporności na warunki atmosferyczne i odpowiednia do różnych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych czy aluminiowych. Przykładem może być antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, dostosowana do malowania pędzlem, wałkiem i natryskiem.
Kształt pędzla – do powierzchni o skomplikowanym kształcie najlepiej nadają się pędzle okrągłe, których włosie może dotrzeć w każdy zakamarek. Przy płaskich i większych powierzchniach warto postawić na klasyczny pędzel angielski o płaskim kształcie, który pozwala na równomierne i płynne malowanie metalu. Ostatnim typem pędzla przydatnego przy wykańczaniu tej powierzchni jest tzw. kaloryferowiec, czyli długi, płaski pędzel, często z zakrzywioną rączką, który pozwala dotrzeć do miejsc trudno dostępnych.
Kiedy malować metal wałkiem?
Zamiana pędzla na wałek do malowania metalu zazwyczaj następuje w sytuacji, gdy musisz pokryć farbą większą i gładszą powierzchnię. Jako że wałek łatwo sunie po podłożu, pomalujesz ją znacznie szybciej, a rozprowadzenie farby będzie równomierne. Wałek do malowania metalu powinien mieć:
Właściwy rozmiar – im dłuższy wałek, tym większą powierzchnię pokryje, a jego wielkość powinna odpowiadać rozmiarom malowanego elementu.
Zwartą, nieporowatą strukturę – taki wałek zapewnia dokładne rozprowadzenie farby i uzyskanie idealnie gładkiego efektu. Z tego powodu do malowania metalu polecane są wałki wykonane z gąbki o jak najmniejszych porach lub pokryte bardzo krótkim włosiem. Porowate wałki spowodują, że do farby przedostaje się powietrze, co skutkuje powstawaniem bąbli.
Wygodny uchwyt – wałkami często maluje się płaskie elementy ogrodzenia lub bramy, dachówki czy elementy maszyn. Do niewielkich powierzchni w zupełności wystarczy klasyczny, krótki uchwyt, do ogrodzeń warto wybrać drążek teleskopowy.
Malowanie natryskowe metalu — na czym polega?
Malowanie natryskowe metalu wymaga odrobiny wprawy, ale trudno odmówić mu zalet. Jest szybkie, bardzo wydajne i pozwala dotrzeć do trudno dostępnych miejsc.
Do malowania sprayem potrzebujesz urządzenia, na które składa się kompresor, aparat natryskowy ze zbiornikiem na farbę, a także przewód, przez który sprężone powietrze przedostaje się z kompresora do zbiornika, regulator ciśnienia oraz filtry i złączki. Nowoczesne zestawy do malowania natryskowego łączą wszystkie te elementy w formę niewielkiego, lekkiego i zgrabnego urządzenia, które obsłuży nawet laik.
Koniecznym elementem zestawu jest lepkościomierz, dzięki któremu można kontrolować konsystencję farby, ta stosowana do malowania natryskowego musi zostać rozcieńczona wodą lub rozpuszczalnikiem, a lepkościomierz pozwala utrzymywać właściwą gęstość.
Malowanie odbywa się po umyciu, zagruntowaniu i odtłuszczeniu powierzchni, na przykład za pomocą preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, co zwiększy przyczepność farby. Przed malowaniem nałóż odzież ochronną i gogle.
W przypadku powierzchni z dużymi prześwitami takich jak metalowe ogrodzenia warto umieścić za nimi płytę pilśniową lub karton, żeby zapobiec rozbryzgowi. Farbę nakładaj prostopadle do malowanej powierzchni, w odległości około 20 cm, z góry w dół w przypadku powierzchni pionowych i od dołu ku górze, gdy są poziome.
