Malowanie dachu musisz przeprowadzić dokładnie i fachowo, aby cieszyć się z jego wytrzymałości przez długi czas. Poznaj najpopularniejsze błędy, których nie powinieneś absolutnie popełnić podczas malowania pokrycia dachowego.
Niedokładne usunięcie warstwy z pierwszego malowania
Odpowiednie przygotowanie podłoża, usunięcie starej farby i dokładne wyczyszczenie powierzchni – od tego musisz rozpocząć malowanie dachu. Błędy, które tutaj popełnisz, mogą mieć wpływ na odpowiednią przyczepność powłoki malarskiej, a także utrzymanie właściwości ochronnych farby.
Aby dokładnie usunąć starą warstwę farby, możesz skorzystać ze sposobów ręcznych, czyli skrobania, szlifowania i szczotkowania. To sprawdzone metody, dzięki którym pozbędziesz się także rdzy. Zyskasz efekt gładkiej powierzchni, na którą bez problemu nałożysz nową warstwę farby. Pamiętaj, aby zetrzeć wszystkie widoczne zabrudzenia. Te miejsca, w których stara farba jest mocno przyczepna, przemyj wodą, a następnie skorzystaj z papieru ściernego, aby całkowicie usunąć starą powłokę.
Wybór niewłaściwego rozcieńczalnika do farby dachowej
Podczas przygotowywania powierzchni liczy się nie tylko dokładne usunięcie warstwy starej farby, ale także odpowiednie odtłuszczenie. Dzięki temu sprawnie i fachowo przeprowadzisz malowanie dachu. Najczęstsze błędy dotyczą wyboru odpowiedniego rozcieńczalnika.
Podczas zakupu zwróć uwagę na jego przeznaczenie. Rozcieńczalnik może być dopasowany do konkretnych farb do malowania dachu lub danego rodzaju materiału (np. powierzchni stalowych i ocynkowanych).
Pewne zanieczyszczenia na dachu nie są widoczne gołym okiem. Należą do nich pozostałości detergentów, sole czy zanieczyszczenia jonowe. Dzięki specjalistycznym preparatom bez problemu usuniesz zabrudzenia oraz naloty. Dokładnie odtłuszczona powierzchnia jest także mniej narażona na korozję. Pamiętaj także o tym, że po odtłuszczaniu powierzchni odpowiednim roztworem dobrze zmyć powierzchnię czystą wodą. Suchy oraz czysty dach będzie przygotowany na nałożenie nowej warstwy farby.
Niewłaściwe czyszczenie powierzchni dachu przed malowaniem
Czyszczenie powierzchni powinno być przeprowadzone dokładnie i solidnie. Nie oznacza to jednak, że musisz stosować do tego ostre narzędzia. Wyklucz szpachelki czy druciane szczotki – to nie jest odpowiedni sposób czyszczenia powierzchni. Uszkodzenie cynku, które może być spowodowane ostrymi narzędziami, oznacza zniszczenie warstwy ochronnej dachu.
Brak odstępów między malowaniami
Malowanie dachu wymaga odpowiedniej aplikacji farby. Częstym błędem jest pośpiech, co wpływa na nieodpowiednie nałożenie farby na dach. Brak wystarczających odstępów między malowaniami może skutkować niedokładnym wyschnięciem powłoki. Zalecany czas pomiędzy aplikacją kolejnych powłok to minimum 6 godzin. Przeczytaj etykietę na farbie na dach, aby zyskać informację bezpośrednio od producenta. Nigdy nie skracaj czasu pomiędzy malowaniem.
Zwróć także uwagę na warunki pogodowe. Weź pod uwagę, że przy dużej wilgotności powietrza czas schnięcia się wydłuży. Nigdy nie nakładaj farby na mokry dach i gdy pogoda wskazuje, że niedługo będzie padać.
Błędny wybór farby do malowania dachu
Jednym z podstawowych błędów podczas malowania dachu jest nieodpowiedni wybór farby. Na co zwrócić uwagę podczas kupna? Odpowiednia farba na dach powinna udekorować powierzchnię oraz ją zabezpieczyć przed warunkami pogodowymi. Preparat powinien być odporny na uszkodzenia mechaniczne oraz ścieranie. Farba na dach jednocześnie musi nadawać głęboki kolor oraz chronić powierzchnię przed niekorzystnymi czynnikami.
Farba na dach RAFIL Radach będzie właściwym wyborem, jeśli nie chcesz kupować na chybił-trafił. Farba tworzy szybkoschnące powłoki, które charakteryzują się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, dobrą wytrzymałością mechaniczną, elastycznością oraz odpornością na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, światła słonecznego, UV czy „kwaśnego deszczu”. Pomalowana powłoka będzie odporna na wilgoć, wodę oraz czynniki chemiczne.
Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.
Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne.
Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.
Na dobór odpowiednich farb do malowania metali ma wpływ klasa korozyjności środowiska.
Definicja i znaczenie klas korozyjności
Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych.
Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.
Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.
Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury.
Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne.
W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.
Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.
Przegląd poszczególnych klas korozyjności
W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.
Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność
Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne.
Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.
Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność
Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu.
Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne.
Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność
Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki.
We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.
Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność
Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji.
Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję.
Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)
Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie.
Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń.
Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)
Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie.
Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.
Metalowe ogrodzenia czy bramy przy domach jednorodzinnych odnoszą się do klasy 2 i 3 korozyjności środowiska. Do ich zabezpieczenia odpowiednie będą środki RAFIL np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.
Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy
Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany.
Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku.
Będą to np.:
RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.
W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!
Garaż lub metalowa wiata garażowa to obiekty, które są szczególnie narażone na ekstremalne warunki pogodowe. Latem – palące słońce. Zimą – mróz, śnieg i lód. Wiosną – roztopy i częste opady deszczu. Nic dziwnego, że biegiem lat ich dachy przestają prezentować się atrakcyjnie, pojawia się na nich rdza i śniedź. Sprawdź, w jaki sposób odnowić nadgryziony zębem czasu garaż metalowy lub metalową wiatę na samochód.
Przygotowanie metalowego dachu do renowacji
Bez względu na to, jakim rodzajem blachy został pokryty dach Twojego garażu lub wiaty, będziesz mógł odnowić go przy pomocy specjalistycznych preparatów RAFIL. Zanim jednak przejdziesz do malowania, musisz odpowiednio przygotować powierzchnię dachu. Postępuj według naszych wskazówek:
Dokładnie oczyść powierzchnię dachu, usuwając z niego brud, kurz, glony i inne zanieczyszczenia.
Zajmij się warstwą starej farby. Pozbądź się wszelkich luźnych, łuszczących się fragmentów emalii. Możesz zrobić to przy pomocy szczotki nylonowej, drucianej lub szlifierki.
Sprawdź, czy na powierzchni metalu nie pojawiły się ogniska korozji. Postaraj się dokładnie usunąć wszystkie ślady rdzy, zwracając szczególną uwagę na trudno dostępne miejsca.
Odpyl powierzchnię dachu, usuwając zanieczyszczenia, jakie powstały na wcześniejszych etapach prac.
Odtłuść metal przy użyciu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. W zależności od narzędzi, jakim dysponujesz, możesz nakładać go gąbką, szczotką, ścierką lub myjką wysokociśnieniową.
Pamiętaj, aby do mycia dachu przed malowaniem nie używać zwykłych, domowych detergentów, takich jak płyn do mycia naczyń. Ich składniki mogą wchodzić w reakcję z emalią i obniżać jej właściwości!
Garaż lub wiata metalowa w ogrodzie – gruntowanie
Kiedy metal jest dokładnie oczyszczony, możesz nałożyć na niego warstwę gruntującą. RAFIL Podkład Antykorozyjny sprawi, że docelowa farba będzie lepiej przyczepiać się do podłoża. Co więcej, skutecznie zabezpieczy dach przed rdzą. Podkład możesz nakładać przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku (hydrodynamiczny lub pneumatyczny). Wystarczy jedna warstwa produktu. Po upływie 3-6 godzin możesz przejść do malowania garażu lub wiaty farbą docelową. Jeżeli nie uda Ci się zmieścić w tym przedziale czasowym, emalię nakładaj po upływie 5 dniu od gruntowania.
Czym pomalować dach garażu lub wiaty metalowej na samochód
Kiedy powierzchnia dachu zostanie zagruntowana, możesz zabierać się za jej malowanie. Jaki produkt wybrać? Oto nasze propozycje:
Wszystkie emalie z serii Radach charakteryzują się najwyższą jakością i przeznaczone są do stosowania na powierzchniach stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Na malowanej powierzchni tworzą powłokę odporną na uszkodzenia mechaniczne i na najtrudniejsze warunki pogodowe. Emalie RADACH, stosowane w połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL, zapewniają nawet 8 lat ochrony przed korozją.
Malowanie dachu metalowego – krok po kroku
Malowanie dachu zaplanuj na ciepły (lecz nie upalny!), pogodny dzień. Nie rozpoczynaj prac, jeżeli spodziewasz się deszczu, burz lub mgły.
Przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku hydrodynamicznego nałóż na metal cienką warstwę emalii.
Po upływie co najmniej 6 godzin nałóż drugą, grubszą warstwę produktu.
Jeżeli uzyskany efekt nie jest dla Ciebie odpowiedni, po upływie kolejnych 6 godzin możesz nałożyć dodatkową, trzecią warstwę farby.
Gotowe! Twój metalowy garaż – używany od wielu lat – zyskał nowy wygląd! Ciesz się jego odświeżonym kolorem i nie martw się o rdzę. Produkty RAFIL będą chronić metalowy dach przez długie lata.
Metal to materiał, który otacza nas z każdej strony. Ogrodzenia, parapety, rynny, balustrady, – to tylko kilka przykładów najczęściej spotykanych elementów, które mogą być z niego wykonane. Jak zabezpieczyć je przed destrukcyjnym działaniem rdzy? Jaki podkład antykorozyjny wybrać, by zapewnić najlepszą ochronę metalowym powierzchniom? Sprawdź!
Emalia i podkład antykorozyjny na rdzę – najlepsza ochrona metalu
Metal, który nie zostanie zabezpieczony odpowiednimi preparatami i będzie wystawiony na bezpośredni wpływ czynników atmosferycznych, nieuchronnie pokryje się rdzą. Dlaczego? Wytłumaczeniem tego zjawiska jest korozja – naturalna reakcja chemiczna, zachodząca pomiędzy metalem a tlenem i wodą. Jak rozpoznać, że do niej doszło? Po charakterystycznym pomarańczowo-rudym odcieniu i kruszącej się strukturze metalowego elementu.
Aby uchronić metal przed nieestetyczną i niszczycielską rdzą, należy odizolować go od czynników zewnętrznych. Warstwa podkładu antykorozyjnego oraz odpowiedniej farby nawierzchniowej stworzy powłokę, której zadaniem jest odcięcie dostępu wilgoci i powietrza.
Podkład antykorozyjny do metalu – czym się charakteryzuje?
RAFIL Podkład Antykorozyjny to produkt przeznaczony do gruntowania metalowych powierzchni, narażonych na działanie rdzy. Wybierz go, aby zabezpieczyć elementy ze stali, stali ocynkowanej czy aluminium, takie jak:
dach domu czy elementów architektury ogrodowej (altana, garaż),
Warstwa podkładu antykorozyjnego dokładnie pokrywa powierzchnię i przygotowuje ją do malowania. Matowa, elastyczna powłoka zapewnia idealną przyczepność emalii i dodatkowo chroni metal przed korodowaniem.
Podkład antykorozyjny – jak używać?
Aby mieć pewność, że podkład antykorozyjny oraz farba nawierzchniowa spełni swoją funkcję i będzie chronił metal przez długi czas, stosuj go ściśle według zaleceń producenta. Szczególną uwagę zwróć na poniższe elementy:
Dokładne oczyszczenie powierzchni – metal, który zamierzasz malować, nie może być pokryty rdzą, kurzem, brudem czy tłuszczem. Koniecznie usuń z niego wszystkie luźne warstwy starej farby, źródła korozji i wszelkie inne zanieczyszczenia. Następnie dokładnie osusz, odpyl i odtłuść powierzchnię. Sezonowane, matowe powierzchnie ocynkowane należy bardzo ostrożnie oczyścić z tzw. białej rdzy oraz innych zanieczyszczeń (np. przy użyciu myjki ciśnieniowej lub poprzez szlifowanie).
Matowienie – powierzchnie stalowe (również ocynkowane), które nie były wcześniej malowane, wymagają zmatowienia w celu poprawienia ich przyczepności.
Składanie – RAFIL Podkład Antykorozyjny możesz nakładać przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku hydrodynamicznego. Dla optymalnego efektu wystarczy jedna warstwa produktu.
Malowanie – farbę nawierzchniową nałóż 3-6 godzin po pokryciu powierzchni podkładem antykorozyjnym. Jeżeli przekroczysz wskazany czas, malowanie wykonaj po 5 dniach od nałożenia podkładu.
Najlepiej, jeżeli za malowanie zabierzesz się w pogodny i suchy dzień – unikaj deszczu i skrajnych temperatur (idealny zakres to 10-25°C).
Podkład na rdze – spray czy farba?
Podkład antykorozyjny w sprayu to nie najlepszy pomysł. Taka forma aplikacji nie gwarantuje idealnego pokrycia ani odpowiedniej grubości nakładanej warstwy. Najlepszym wyborem będzie RAFIL Podkład Antykorozyjny, który wygodnie nałożysz przy użyciu wałka, pędzla lub natrysku.
Podkład antykorozyjny, w duecie z wybraną farbą RAFIL, to najskuteczniejszy sposób na wieloletnią ochronę metalu. Możesz sięgnąć po niego zarówno w celach profilaktycznych, jak i naprawczych – kiedy zauważysz pierwsze ślady rdzy.
Malowanie natryskowe pozwala nanosić farbę szybciej, wygodniej i wydajniej. Duże znaczenie ma tu jednak właściwa technika malowania oraz odpowiednie przygotowanie produktu. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Sprawdź instrukcję krok po kroku.
Malowanie natryskowe to zdecydowanie najszybsza metoda aplikacji farby, szczególnie na dużych powierzchniach takich jak ściany, bramy garażowe czy dachy. Farba jest nanoszona równomiernie i cienko, co pozwala na szybkie pokrycie całej powierzchni bez konieczności ponownego malowania.
Malowanie natryskowe zapewnia gładkie, jednolite wykończenie bez smug i zacieków, które często powstają podczas malowania pędzlem lub wałkiem. Co więcej, zużyjesz mniej farby niż podczas tradycyjnego malowania. Dzieje się tak, ponieważ produkt nanosi się precyzyjnie na powierzchnię, bez rozchlapywania i spływania. Farba nie kapie, a do tego szybko dociera w trudno dostępne miejsca jak narożniki czy zakamarki.
Największym wyzwaniem przy malowaniu natryskowym jest odpowiednie przygotowanie farby, która powinna być rzadsza niż fabryczny produkt. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Piszemy o tym w artykule.
Najlepsza metoda malowania dachu to natrysk. Proponowany produkt to RAFIL RADACH Farba Na Dach.
Wybór odpowiedniego rozcieńczalnika
Do rozprowadzania farby natryskowo służy specjalny pistolet. Można z jego pomocą nanosić farby akrylowe, lateksowe, olejne, bejce, lakiery, lakierobejce czy impregnaty. Należy jednak zadbać o to, by farba do pistoletu malarskiego, nie była zbyt gęsta i nie zatkała dyszy. Z kolei zbyt rzadki środek zacznie spływać, przez co na ścianie pojawią się smugi.
Właściwe rozcieńczenie farby pozwoli aplikować ją wygodnie i szybko, bez tworzenia na powierzchni kropelek oraz smug.
Z czym rozrabiać farbę do pistoletu malarskiego?
Wybór rozcieńczalnika zależy od rodzaju farby. Preparat musi być do niej przeznaczony. Takie informacje sprawdzisz w specyfikacji technicznej produktu lub na instrukcji dołączonej do opakowania.
Rozcieńczalnik należy dozować do produktu małymi porcjami. Po dodaniu każdej porcji, produkt rozcieńczany należy starannie wymieszać oraz przed aplikacją sprawdzić, czy lepkość robocza wyrobu odpowiada wymaganej i zalecanej przez producenta. Rozcieńczalnik należy też dozować dokładnie według wskazań zawartych na etykiecie i karcie technicznej farby.
Wybierając produkt do malowania natryskowego, zwróć uwagę, czy metoda malowania jest dozwolona w przypadku danej farby. Odpowiednią informację znajdziesz na opakowaniu farby oraz w kartach technicznych dostępnych np. na stronie producenta.
Malowanie natryskowe jest najwydajniejszą i najszybszą metodą malowania dużych powierzchni metalowych.
Proporcje i technika mieszania farby
Na czym polega malowanie natryskowe? Na sprzęt do tego rodzaju aplikacji powłoki malarskiej składa się:
pistolet malarski;
agregat malarski ze sprężarką;
przewód łączący oba urządzenia – wąż ciśnieniowy i dysza;
regulator ciśnienia;
filtr do pistoletu malarskiego.
Niezbędne będą także środki ochrony osobistej, takie jak kombinezon ochronny i maska. Sprzęt do malowania natryskowego można kupić lub wypożyczyć, co będzie zdecydowanie bardziej opłacalne przy malowaniu okazjonalnym.
Zwróć uwagę, że wyróżniamy kilka rodzajów malowania natryskowego i wybór odpowiedniego produktu jest od tego uzależniony.
Natrysk powietrzny niskociśnieniowy HVLP – farba rozprowadzana jest tu z pomocą powietrza o niskim ciśnieniu, maksymalnie 0,9 bar. Powstaje delikatny strumień farby, odpowiedni np. do części samochodowych, listew, stolarki budowlanej oraz do lekkich i rzadkich farb oraz lakierów.
Natrysk pneumatyczny – rozprowadzanie farby przy pomocy sprężonego powietrza pod ciśnieniem od 3 do 6 bar. Podczas malowania wytwarza się brudząca mgiełka, a nanosić w ten sposób można tylko rzadkie powłoki, np. lakiernicze.
Natrysk hydrodynamiczny – w tej metodzie pistolet malarski wyrzuca farbę pod bardzo wysokim ciśnieniem, sięgającym nawet 250 bar. Nie wykorzystuje się do tego powietrza, dzięki czemu nie powstaje mgiełka. To najpopularniejsza metoda natryskowego malowania powierzchni.
W jakich proporcjach rozcieńczyć farbę do malowania natryskowego?
Szczegółowe informacje znajdziesz w kartach technicznych danego produktu. Najczęściej jest to od 5% do 10% składu gotowej farby. Trzymaj się ściśle tych instrukcji, aby zbyt gęsta farba nie zatkała dysz pistoletu, a zbyt rzadka nie spowodowała nieestetycznych zacieków.
Warto też pamiętać, że przed wlaniem do pistoletu farbę natryskową trzeba przefiltrować. W ten sposób usuniesz z niej grudki i zanieczyszczenia, które mogłyby zatkać dysze. Dobrze jest też zrobić test na niewielkiej powierzchni, sprawdzając, czy stopień rozcieńczenia farby i siła krycia jest odpowiednia.
Testowanie konsystencji i aplikacja
Jak sprawdzić, czy farba do pistoletu jest odpowiednio rozcieńczona? Profesjonaliści używają odpowiedniego sprzętu – lepkościomierza.
Lepkościomierz to inaczej kubek wypływowy lub kubek Forda. Wygląda jak niewielki metalowy pojemnik. Służy do mierzenia lepkości cieczy aplikowanych produktów takich jak farby czy lakiery. Standardowy kubek Forda wykonuje się na podstawie międzynarodowej normy określającej działania służące do określenia lepkości przy użyciu kubka Forda DIN – DIN EN ISO 2431.
Jak działa lepkościomierz?
Pojemnik ma na dole dziurkę, najczęściej jest to 4 mm przy pojemności 100 ml. Pomiaru dokonuje się przez napełnienie kubka rozcieńczoną farbą i zmierzenie czasu swobodnego wypływu całego materiału z kubka przez otwór znajdujący się w na jego dnie. Czas wypływu farby określa lekkość cieczy. Im dłużej farba wypływa, tym jest mniej lepka.
Jak używać kubka wypływowego?
Wypełnij kubek farbą. Przed wlaniem farby do pojemnika dobrze ją wymieszaj.
Umieść kubek wypływowy z rozcieńczoną farbą na płaskiej powierzchni.
Zwróć uwagę, że lepkość mierzymy w temperaturze pokojowej – ok. 20 stopni Celsjusza. Temperatura powietrza ma bardzo duży wpływ na lepkość produktu.
Włącz stoper, aby zmierzyć czas, w jakim farba wypływa z kubka.
Zapisz otrzymany wynik.
Porównaj czas wypływu farby z optymalnym czasem zalecanym przez jej producenta. Np. lepkość farby RAFIL Radach Farba Na Dach to od 98 do 125 sekund mierzone w kubku Forda 4 mm.
Jeśli czas wypływu farby jest krótszy niż zalecany przez producenta, oznacza to, że farba jest za gęsta i należy ją dodatkowo rozcieńczyć. I odwrotnie – jeśli Twój czas jest dłuższy, farba jest zbyt rozcieńczona.
{{recomended-product}}
Po uzyskaniu odpowiedniej lepkości i sprawdzeniu, czy jest optymalna, możesz przystąpić do malowania. Farbę nanosi się zachowując zalecaną odległość między pistoletem a malowaną powierzchnią. Musisz też unikać zbyt długiego zatrzymywania się w jednym miejscu, ponieważ prowadzi to do zacieków.
Wiesz już, jak rozcieńczyć farbę do pistoletu oraz jak sprawdzić, czy produkt ma odpowiednią lepkość. Życzymy Ci udanego malowania i zapraszamy do skorzystania z oferty produktów RAFIL!
