Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.

Malowanie natryskowe pozwala nanosić farbę szybciej, wygodniej i wydajniej. Duże znaczenie ma tu jednak właściwa technika malowania oraz odpowiednie przygotowanie produktu. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Sprawdź instrukcję krok po kroku. 

Malowanie natryskowe to zdecydowanie najszybsza metoda aplikacji farby, szczególnie na dużych powierzchniach takich jak ściany, bramy garażowe czy dachy. Farba jest nanoszona równomiernie i cienko, co pozwala na szybkie pokrycie całej powierzchni bez konieczności ponownego malowania.

Malowanie natryskowe zapewnia gładkie, jednolite wykończenie bez smug i zacieków, które często powstają podczas malowania pędzlem lub wałkiem. Co więcej, zużyjesz mniej farby niż podczas tradycyjnego malowania. Dzieje się tak, ponieważ produkt nanosi się precyzyjnie na powierzchnię, bez rozchlapywania i spływania. Farba nie kapie, a do tego szybko dociera w trudno dostępne miejsca jak narożniki czy zakamarki. 

Największym wyzwaniem przy malowaniu natryskowym jest odpowiednie przygotowanie farby, która powinna być rzadsza niż fabryczny produkt. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Piszemy o tym w artykule. 

Wybór odpowiedniego rozcieńczalnika

Do rozprowadzania farby natryskowo służy specjalny pistolet. Można z jego pomocą nanosić farby akrylowe, lateksowe, olejne, bejce, lakiery, lakierobejce czy impregnaty. Należy jednak zadbać o to, by farba do pistoletu malarskiego, nie była zbyt gęsta i nie zatkała dyszy. Z kolei zbyt rzadki środek zacznie spływać, przez co na ścianie pojawią się smugi. 

Właściwe rozcieńczenie farby pozwoli aplikować ją wygodnie i szybko, bez tworzenia na powierzchni kropelek oraz smug. 

Z czym rozrabiać farbę do pistoletu malarskiego? 

Wybór rozcieńczalnika zależy od rodzaju farby. Preparat musi być do niej przeznaczony. Takie informacje sprawdzisz w specyfikacji technicznej produktu lub na instrukcji dołączonej do opakowania. 

Zwykłe farby lateksowe czy akrylowe rozcieńcza się wodą. Do wielu innych produktów dedykowane są specjalne rozcieńczalniki. Jeśli np. planujesz malować dach farbą RAFIL Radach Farba Na Dach, produkt odpowiedni do jej rozcieńczenia to RAFIL Radach Rozcieńczalnik. Służy on także do rozcieńczania farb RAFIL Podkład Antykorozyjny oraz RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Rozcieńczalnik należy dozować do produktu małymi porcjami. Po dodaniu każdej porcji, produkt rozcieńczany należy starannie wymieszać oraz przed aplikacją sprawdzić, czy lepkość robocza wyrobu odpowiada wymaganej i zalecanej przez producenta. Rozcieńczalnik należy też dozować dokładnie według wskazań zawartych na etykiecie i karcie technicznej farby. 

Wybierając produkt do malowania natryskowego, zwróć uwagę, czy metoda malowania jest dozwolona w przypadku danej farby. Odpowiednią informację znajdziesz na opakowaniu farby oraz w kartach technicznych dostępnych np. na stronie producenta. 

Proporcje i technika mieszania farby 

Na czym polega malowanie natryskowe? Na sprzęt do tego rodzaju aplikacji powłoki malarskiej składa się:

• pistolet malarski;
• agregat malarski ze sprężarką;
• przewód łączący oba urządzenia – wąż ciśnieniowy i dysza;
• regulator ciśnienia;
• filtr do pistoletu malarskiego.

Niezbędne będą także środki ochrony osobistej, takie jak kombinezon ochronny i maska. Sprzęt do malowania natryskowego można kupić lub wypożyczyć, co będzie zdecydowanie bardziej opłacalne przy malowaniu okazjonalnym. 

Zwróć uwagę, że wyróżniamy kilka rodzajów malowania natryskowego i wybór odpowiedniego produktu jest od tego uzależniony. 

• ‍Natrysk powietrzny niskociśnieniowy HVLP – farba rozprowadzana jest tu z pomocą powietrza o niskim ciśnieniu, maksymalnie 0,9 bar. Powstaje delikatny strumień farby, odpowiedni np. do części samochodowych, listew, stolarki budowlanej oraz do lekkich i rzadkich farb oraz lakierów. 
• ‍Natrysk pneumatyczny – rozprowadzanie farby przy pomocy sprężonego powietrza pod ciśnieniem od 3 do 6 bar. Podczas malowania wytwarza się brudząca mgiełka, a nanosić w ten sposób można tylko rzadkie powłoki, np. lakiernicze. 
• ‍Natrysk hydrodynamiczny – w tej metodzie pistolet malarski wyrzuca farbę pod bardzo wysokim ciśnieniem, sięgającym nawet 250 bar. Nie wykorzystuje się do tego powietrza, dzięki czemu nie powstaje mgiełka. To najpopularniejsza metoda natryskowego malowania powierzchni. 

W jakich proporcjach rozcieńczyć farbę do malowania natryskowego? 

Szczegółowe informacje znajdziesz w kartach technicznych danego produktu. Najczęściej jest to od 5% do 10% składu gotowej farby. Trzymaj się ściśle tych instrukcji, aby zbyt gęsta farba nie zatkała dysz pistoletu, a zbyt rzadka nie spowodowała nieestetycznych zacieków. 

Warto też pamiętać, że przed wlaniem do pistoletu farbę natryskową trzeba przefiltrować. W ten sposób usuniesz z niej grudki i zanieczyszczenia, które mogłyby zatkać dysze. Dobrze jest też zrobić test na niewielkiej powierzchni, sprawdzając, czy stopień rozcieńczenia farby i siła krycia jest odpowiednia.

Testowanie konsystencji i aplikacja

Jak sprawdzić, czy farba do pistoletu jest odpowiednio rozcieńczona? Profesjonaliści używają odpowiedniego sprzętu – lepkościomierza. 

Lepkościomierz to inaczej kubek wypływowy lub kubek Forda. Wygląda jak niewielki metalowy pojemnik. Służy do mierzenia lepkości cieczy aplikowanych produktów takich jak farby czy lakiery. Standardowy kubek Forda wykonuje się na podstawie międzynarodowej normy określającej działania służące do określenia lepkości przy użyciu kubka Forda DIN – DIN EN ISO 2431.

Jak działa lepkościomierz? 

Pojemnik ma na dole dziurkę, najczęściej jest to 4 mm przy pojemności 100 ml. Pomiaru dokonuje się przez napełnienie kubka rozcieńczoną farbą i zmierzenie czasu swobodnego wypływu całego materiału z kubka przez otwór znajdujący się w na jego dnie. Czas wypływu farby określa lekkość cieczy. Im dłużej farba wypływa, tym jest mniej lepka.

Jak używać kubka wypływowego? 

1. Wypełnij kubek farbą. Przed wlaniem farby do pojemnika dobrze ją wymieszaj.
2. Umieść kubek wypływowy z rozcieńczoną farbą na płaskiej powierzchni.
3. Zwróć uwagę, że lepkość mierzymy w temperaturze pokojowej – ok. 20 stopni Celsjusza. Temperatura powietrza ma bardzo duży wpływ na lepkość produktu.
4. Włącz stoper, aby zmierzyć czas, w jakim farba wypływa z kubka.
5. Zapisz otrzymany wynik.
6. Porównaj czas wypływu farby z optymalnym czasem zalecanym przez jej producenta. Np. lepkość farby RAFIL Radach Farba Na Dach to od 98 do 125 sekund mierzone w kubku Forda 4 mm.
7. Jeśli czas wypływu farby jest krótszy niż zalecany przez producenta, oznacza to, że farba jest za gęsta i należy ją dodatkowo rozcieńczyć. I odwrotnie – jeśli Twój czas jest dłuższy, farba jest zbyt rozcieńczona.

{{recomended-product}}

Po uzyskaniu odpowiedniej lepkości i sprawdzeniu, czy jest optymalna, możesz przystąpić do malowania. Farbę nanosi się zachowując zalecaną odległość między pistoletem a malowaną powierzchnią. Musisz też unikać zbyt długiego zatrzymywania się w jednym miejscu, ponieważ prowadzi to do zacieków.

Wiesz już, jak rozcieńczyć farbę do pistoletu oraz jak sprawdzić, czy produkt ma odpowiednią lepkość. Życzymy Ci udanego malowania i zapraszamy do skorzystania z oferty produktów RAFIL!

Czym pomalować ogrodzenie, metalową balustradę betonu, betonowy słupek, a także drewniane panele czy lamperię? Do wszystkich tych zastosowań nadają się farby ftalowe, inaczej zwane też alkidowymi. Zobacz, czym się charakteryzują i gdzie możesz je stosować.

Wśród różnego rodzaju farb do zastosowań dekoracyjnych i przemysłowych ważne miejsce zajmują farby ftalowe. Inna nazwa tego produktu to farba alkidowa lub emalia alkidowa.

Farby alkidowe są niezastąpione do malowania wymagających powierzchni jak metal, beton, materiały drewnopochodne. Zabezpieczają je przed wilgocią, chronią przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. Są odporne na warunki atmosferyczne, trwałe, a przy tym zapewniają ciekawe efekty dekoracyjne. Nic dziwnego, że farbę ftalową wybiera się dziś do tak wielu różnorodnych zastosowań.

Czym są farby alkidowe?

Farby alkidowe znajdują zastosowanie w pracach malarskich na zewnątrz oraz wewnątrz budynków. Ich główny składnik to żywica alkidowa oraz olej, który nadaje farbie trwałość i z charakterystyczny połysk.

Farby ftalowe należą do farb rozpuszczalnikowych i stanowią nowocześniejszy rodzaj używanych wcześniej farb olejnych. Rozcieczalnikiem jest tu benzyna lakowa i ksylen. Spoiwem zaś – żywica alkidowa (żywica ftalowa). Kluczowym składnikiem są tu wspomniane wcześniej oleje. To dzięki nim farba alkidowa bardzo dobrze kryje, jest łatwa w aplikacji oraz ma gładką, gęstą konsystencję.

Czym jeszcze wyróżniają się farby ftalowe? Mają doskonałą przyczepność do wielu różnych rodzajów podłoża. Dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych – matowych i z połyskiem.

Jakie wady mają farby ftalowe? Są odporne na wilgoć, ale nie na rozpuszczalniki i substancje chemiczne. Nie powinny być stosowane do malowania elementów stale zanurzonych w wodzie – pod jej wpływem miękną. Nie należy ich używać również do pokrywania świeżych tynków oraz powierzchni ocynkowanych. W kontakcie ze środowiskiem zasadowym ulegają hydrolizie tłuszczów (zmydleniu). Dość długo schną, ponieważ wysychanie farb alkidowych następuje poprzez przyłączanie tlenu z powietrza. Oprócz tego mają intensywny zapach, a z czasem mogą stopniowo tracić swój połysk, ulegając kredowaniu.

Zalety stosowania farb alkidowych

Co decyduje o dużej popularności farb alkidowych? Zalety można mnożyć, ale dwie z nich przeważają nad resztą – uniwersalne zastosowanie oraz niski koszt.

Wspominany wyżej olej jest stosunkowo tani, co przekłada się też na korzystną cenę gotowego produktu na jego bazie. Ponadto olej nadaje malowanej powierzchni charakterystyczny połysk. Z tego powodu, produkty alkidowe często służą do malowania poręczy, ogrodzeń i innych elementów znajdujących się na zewnątrz budynków.

Wzorowe reagowanie oleju z innymi składnikami sprawia, że właściwości farb alkidowych można dowolnie kształtować i dostosowywać do własnych potrzeb.

Z tego powodu farby ftalowe są powszechnie wykorzystywane do wielu różnych zastosowań. Maluje się nimi metalowe przęsła oraz betonowe słupki ogrodzeń, balustrady, meble żeliwne czy inne elementy małej architektury ogrodowej.

Farby alkidowe doskonale zabezpieczają drewno przed wnikaniem wilgoci i pęcznieniem. Stosuje się je więc do zabezpieczania drewnianych powierzchni na zewnątrz – mebli ogrodowych, altan, pergoli. Trzeba jednak pamiętać, że farba ftalowa całkowicie zakryje słoje drewna.

Farny ftalowe znajdują zastosowanie także wewnątrz pomieszczeń. Maluje się nimi lamperie, drewniane panele, meble i inne powierzchnie z drewna, MDF-u, płyty wiórowej, metalu, betonu. Używa się ich do malowania mebli dziecięcych, ponieważ chronią je przed zniszczeniem, uderzeniami, zadrapaniami.

Rodzaje farb alkidowych (ftalowych)

Ze względu na zastosowanie, wyróżnia się kilka rodzajów farb alkidowych:

• farby alkidowe do drewna i metalu,
  
• farby alkidowe do betonu,
  
• farby alkidowe wewnętrzne,
  
• farby alkidowe zewnętrzne.

Do malowania ogrodzenia i innych metalowych, drewnianych lub betonowych elementów znajdujących się pod gołym niebem, wybierz emalię RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zapewni ona odporność na wilgoć oraz promienie UV.

Jeśli malujesz drewno, pamiętaj, że farby alkidowe przysłonią jego naturalne słoje. Jeśli chcesz je wyeksponować, wybierz impregnat (np. marki VIDARON).

Alkidowe farby przemysłowe a dekoracyjne

Farby alkidowe przemysłowe przeznaczone są – wbrew nazwie – do stosowania w przestrzeniach publicznych, w szczególności halach, warsztatach i magazynach. Uboga zawartość oleju w składzie powoduje, że mają słabszy połysk i matowe wykończenie, co sprawdza się w pomieszczeniach użytku publicznego. Farby alkidowe cenione są ze względu na wysoką odporność na ścieranie, tarcie, blaknięcie, odpryski oraz działanie warunków atmosferycznych.

Farby alkidowe dekoracyjne znajdują zastosowanie zarówno w mieszkaniach, domach, jak i przestrzeniach biurowych. Stosuje się je do malowania elementów wewnątrz budynku, gdzie tworzą efekt nasyconych i głębokich kolorów. Z powodzeniem możesz malować nimi także ogrodzenia, bramy i poręcze.

Zastosowanie i malowanie farbami alkidowymi

Farby alkidowe to funkcjonalne substancje o wielorakim zastosowaniu. Nadają się do malowania różnych powierzchni (drewnianych, metalowych, jak i betonowych), zarówno w pomieszczeniach, jak i pod gołym niebem.

Przed przystąpieniem do malowania farbą alkidową należy odpowiednio przygotować podłoże – to klucz do trwałości powłoki. Podłoże malowane farbą ftalową powinno być pozbawione, kurzu, rdzy, zanieczyszczeń, tłustych plam. Dobrze jest przemyć je benzyną ekstrakcyjną lub – w zależności od rodzaju malowanej powierzchni – np. preparatem do odtłuszczania metali. Jeśli stare powłoki są w złym stanie, należy je usunąć – dotyczy to też starych luźnych warstw poprzedniej farby.

Przed rozpoczęciem pracy starannie wymieszaj emalię. Dzięki temu masz pewność, że farba będzie miała gładką konsystencję, bez grudek. Jeśli masz dwa pojemniki farby z dwóch różnych partii produkcyjnych, najlepiej jest je wymieszać ze sobą, aby dały ten sam efekt dekoracyjny.

Jeśli zajdzie taka potrzeba i farba okaże się zbyt gęsta, użyj rozcieńczalnika do wyrobów olejnych i ftalowych. Rozcieńczalnikiem możesz też umyć narzędzie po skończonej pracy. Do mycia pędzli i innych narzędzi świetnie sprawdzi się także benzyna ekstrakcyjna.

Farby alkidowe nakłada się płaskim pędzlem o naturalnym, miękkim włosiu lub wałkiem wykonanym z materiałów odpornych na działanie rozpuszczalników. Aby nie stworzyć na malowanej powłoce pęcherzyków powietrza, wybierz wałek o drobnych porach w powłoce z pianki.

Podobnie jak w przypadku innych rodzajów farb, także farby alkidowe wymagają co najmniej nałożenia dwóch warstw, by uzyskany efekt był optymalny. Uważaj jednak z grubością warstwy, by nie przedłużać dodatkowo okresu schnięcia. Czas schnięcia farby uzależniony jest od temperatury oraz wilgotności powietrza. Przy temperaturze ok. 20-22°C i wilgotności powietrza ok. 50-55%, kolejną warstwę farby nakładaj po upłynięciu 24 godzin. Pamiętaj, że niska temperatura powietrza i wysoka wilgotność wydłużają czas schnięcia farby.

{{recomended-product}}

Farby alkidowe to uniwersalny produkt o szerokim zastosowaniu. Odporność na działanie warunków atmosferycznych sprawia, że ten produkt to dobry wybór do malowania powierzchni zewnętrznych. Pokryjesz nią zarówno elementy wykonane z drewna, metalu, jak i betonu. Jeśli masz zaś problemy z rdzewieniem metalowych powierzchni, zainteresuj się gruntoemalią RAFIL Prosto Na Rdzę. Nadaje się do jednowarstwowego malowania powierzchni stalowych, żeliwnych, metalowych, drewna i materiałów drewnopodobnych. Możesz wykorzystać ją także do renowacji starych powłok. Co ważne, nie wymaga gruntowania, co przyspieszy twoją pracę.

Malowanie parapetu zewnętrznego to sposób na estetyczny, odświeżony wygląd elewacji domu. Renowację parapetu warto też przeprowadzić, by przedłużyć jego trwałość oraz by zabezpieczyć go przed czynnikami atmosferycznymi. Czym czyścić parapety zewnętrzne i jak je pomalować?

Wymiana parapetów zewnętrznych nie należy do najtańszych. Jeśli jednak parapety w Twoim domu czy mieszkaniu zestarzały się, uległy zniszczeniu, zmatowiały lub pożółkły, możesz je odnowić we własnym zakresie.

Sprawdź, jak odnowić parapet zewnętrzny i jakich produktów do tego użyć. W artykule znajdziesz wskazówki, jak krok po kroku przeprowadzić renowację parapetu oraz jak przygotować metalową powierzchnię do odnowienia.

Jak odnowić parapet zewnętrzny?

W domach jednorodzinnych czy w blokach montuje się parapety wykonane z różnych tworzyw. Można spotkać parapety drewniane, marmurowe, betonowe, plastikowe czy nawet wyłożone kafelkami. Najczęściej jednak montuje się parapety blaszane i aluminiowe, ponieważ są one wytrzymałe, odporne na uszkodzenia i działanie czynników atmosferycznych, a do tego lekkie, stosunkowo niedrogie (w porównaniu z drewnem czy marmurem) i łatwe w pielęgnacji.

Jednak mimo licznych zalet na metalowych parapetach z biegiem czasu mogą pojawiać się rysy, zadrapania i niemożliwe do usunięcia zabrudzenia. Czy gdy parapet ulegnie zniszczeniu, należy wymienić go na nowy? Niekoniecznie. Można samodzielnie go odnowić, a najprostszym i stosunkowo niedrogim sposobem renowacji parapetów zewnętrznych jest malowanie.

Czym pomalować parapet zewnętrzny?

Ponieważ parapety narażone są na działanie wilgoci, zmiennych temperatur, promieni UV i zanieczyszczeń, farba do malowania parapetów musi charakteryzować się dużą odpornością na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. Na parapetach balkonowych czy parapetach w domach jednorodzinnych (na najniższych kondygnacjach) ustawiane są też często doniczki z kwiatami czy ziołami, dlatego farba powinna być odporna na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne. Emalia musi charakteryzować się doskonałą przyczepnością i odpornością na szorowanie oraz działanie detergentów.

Przykładem emalii, którą z powodzeniem wykorzystasz do malowania parapetów zewnętrznych, jest RAFIL Radach Farba Na Dach. To wysokiej jakości farba poliwinylowo­akrylowa na powierzchnie metalowe o bardzo dobrej przyczepności do podłoża, dobrych właściwościach mechanicznych oraz wysokiej odporności na działanie korozji, światła, wody i innych czynników atmosferycznych.

Możesz ją wykorzystać do malowania rynien, parapetów, dachów i innych metalowych powierzchni znajdujących się na zewnątrz. Nadaje się do powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych. Emalia tworzy na metalowych powierzchniach trwałe, elastyczne powłoki, odporne na działanie zmiennych warunków atmosferycznych i promieniowania UV. Zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni, a w zestawieniu z RAFIL Podkład Antykorozyjny stanowi silne zabezpieczenie przed korozją.

{{recomended-product}}

Ponadto RAFIL Radach Farba Na Dach jest połączeniem farby i gruntu, dzięki czemu nie musisz nakładać pod emalię podkładów gruntujących. Jeśli natomiast wybierzesz produkt bez takiej właściwości, położenie gruntu może okazać się konieczne.

Przygotowanie parapetu przed malowaniem

Renowację parapetu zewnętrznego zacznij od przeszlifowania powierzchni. Wykorzystaj do tego drobnoziarnisty papier ścierny. Uważaj, by podczas szlifowania nie uszkodzić powierzchni – chodzi jedynie o to, by ją wyrównać i pozbyć się starych powłok malarskich (jeśli parapet był już malowany). Spękane, słabo przylegające powłoki należy starannie usunąć szczotką, szpachelką lub skrobakiem. Jeśli na parapecie pojawiła się rdza, usuń ją papierem ściernym lub szczotką nylonową.

Wyrównany parapet należy oczyścić z pyłu i umyć. Wyszoruj go porządnie wodą z detergentem. Możesz też użyć specjalistycznego preparatu do odtłuszczania powierzchni. Na koniec spłucz detergenty wodą i przetrzyj parapet wilgotną szmatką, a potem poczekaj, aż całkowicie wyschnie. Powierzchnia musi być gładka, czysta i sucha, zanim przejdziesz do malowania.

Malowanie parapetów zewnętrznych

Zanim zaczniesz malowanie parapetu, zabezpiecz dobrze ściany. Użyj do tego taśmy i folii malarskiej.

Teraz przyszedł czas na zagruntowanie parapetu farbą do gruntowania RAFIL Podkład Antykorozyjny. Farba gruntująca stosowana jest na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. Szczególnie wymagana jest, gdy odnawiasz powierzchnie trudne lub wymalowane nieznaną farbą. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Radach zapewni długotrwałą ochronę antykorozyjną. Podkład występuje w dwóch odcieniach. Szary okienny stosowany jest pod jasne odcienie farby nawierzchniowej. Czerwony tlenkowy nadaje się pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Jak nakładać RAFIL Podkład Antykorozyjny? Z pomocą wałka i/lub pędzla. Potrzebujesz jednej warstwy farby gruntującej.

Do malowania parapetu zewnętrznego możesz wykorzystać pędzel oraz wałek lub zdecydować się na malowanie metodą natryskową. Szerszym wałkiem lub pędzlem pomalujesz większość parapetu, do malowania trudno dostępnych miejsc możesz natomiast wykorzystać wąski lub okrągły pędzel niewielkich rozmiarów.

Farbę przed nałożeniem należy dobrze wymieszać. Możesz przelać część do kuwety malarskiej, dzięki czemu łatwiej będzie Ci ją aplikować. Do aplikacji pędzlem lub wałkiem farbę możesz rozcieńczyć, dodając do 5%, a do malowania natryskowego — do 10% rozcieńczalnika — RAFIL Radach.

Zwykle, by dobrze pokryć powierzchnię parapetu farbą, należy nałożyć 2-3 warstwy emalii w określonych przez producenta odstępach czasowych. Pamiętaj, że lepiej nałożyć kilka cienkich warstw niż jedną grubą. Jeśli pomalujesz parapet zbyt dużą ilością farby, emalia może źle się rozprowadzać, spływać i długo schnąć. Powstaną nieestetyczne zacieki i zgrubienia, których trudno będzie się pozbyć. Zalecana jest pierwsza warstwa o grubości do 40 mikronów powłoki na sucho. Łączna grubość warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho.

Kolejne warstwy wyrobu trzeba nałożyć minimum po 6 godzinach. Nie dopuść, aby na malowanej powierzchni osadziły się jakiekolwiek zanieczyszczenia jak pyłki roślin, kurz, czy inne zabrudzenia, które mogą mieć wpływ na przyczepność farby. Z tego powodu parapety maluj w miarę możliwości jak najszybciej, chociaż zachowując wspomniane 6 godzin przerwy między warstwami. Jeśli czeka Cię dłuższa przerwa, przed nałożeniem kolejnej warstwy spłucz parapet wodą i dokładnie go osusz.

Pamiętaj też, by renowacji i napraw parapetów zewnętrznych dokonywać w pogodne, suche dni. Temperatura powietrza nie powinna być niższa niż 10 i wyższa niż 25°C. Unikaj deszczowych i mglistych dni. Nie maluj wtedy, gdy wieje porywisty wiatr lub gdy intensywnie świecące promienie słoneczne padają bezpośrednio na parapet. Zwróć uwagę, aby malowany parapet nie był mocno nagrzany. W takich warunkach z malowanej powierzchni szybko odparowuje zawarty w farbie rozcieńczalnik, co może skutkować wadami powłoki.

Czym czyścić parapety zewnętrzne?

Aby parapet zewnętrzny długo pozostał jak nowy, trzeba o niego regularnie dbać. Usuwaj luźne zabrudzenia, liście i kurz za pomocą miotły lub szczotki. Do mycia parapetu używaj wiadra z ciepłą wodą, miękkiej gąbki lub szmatki oraz płynu do mycia naczyń, lub specjalnego środka do czyszczenia metalu – znajdziesz go w sklepach ogólnobudowlanych. Tłuste zacieki możesz z kolei usunąć z pomocą np. sprayu do mycia szyb na bazie alkoholu lub innego odtłuszczacza.

Po umyciu parapetu wodą ze środkiem zamocz szmatkę w czystej wodzie i pozbądź się resztek piany. Pamiętaj, aby osuszyć dokładnie parapet.

Regularne czyszczenie parapetów zewnętrznych pomoże zachować ich piękny wygląd i przedłużyć ich żywotność!