Kiedy odnawiać i malować ogrodzenie domu – porady eksperta

Pergola ogrodowa to element architektury ogrodowej, który najczęściej służy do podtrzymywania roślin pnących i zwisających jak wisteria czy powojniki. Jak zrobić pergolę metalową i jak ją zabezpieczyć przed rdzą? Sprawdź nasze wskazówki. 

Pergole ogrodowe, tarasowe i pergole na balkon najczęściej wykonuje się z drewna lub z metalu. Mają zwykle formę opartą na prostokątnej podstawie ze słupów i ażurowych ściankach, z dachem lub bez. Na rynku znaleźć można proste konstrukcje oraz modele bardziej zaawansowane, z zadaszeniem i systemami przesuwnych ścianek. 

W artykule znajdziesz wskazówki, jaki rodzaj pergoli wybrać. Podpowiemy również, w jaki sposób zabezpieczyć metal przed warunkami zewnętrznymi i jak sprawić, aby pergola ogrodowa służyła nam wiele lat. 

Jaką pergolę tarasową i ogrodową wybrać?

Pergola to konstrukcja, która może mieć wiele zastosowań. Najczęściej spotyka się wolnostojące niewielkie pergole, które służą do podtrzymywania roślin pnących i ozdoby ogrodu. Miewają kształty proste lub bardziej fantazyjne, czasem są dodatkowo wyposażane w ławki czy donice. 

Nieco bardziej wyszukaną formę mają pergole z daszkiem w kształcie łuku. Taki rodzaj pergoli urozmaica ogród i pasuje szczególnie do stylu rustykalnego, francuskiego czy romantycznego. 

W nowoczesnych projektach domów coraz częściej spotyka się pergole na taras przylegające do ściany domu. Ich podstawowe zadanie to zadaszenie tarasu i osłonięcie go przed promieniami słonecznymi latem, a jesienią i zimą przed chłodem oraz deszczem. Takie konstrukcje bywają bardzo rozbudowane – mają dekoracyjne elementy jak podesty, ławki, donice. Czasami służą nawet jako rodzaj zimowego ogrodu – wyposaża się je w przesuwne przeszklenia oraz dach. 

Pergolę możesz kupić w sklepie, zlecić na indywidualne zamówienie lub wykonać samodzielnie. Ta ostatnia opcja jest na pewno opłacalna ekonomicznie, ale trzeba znać się na majsterkowaniu. Jeśli będzie to metalowa pergola – niezbędna jest umiejętność spawania i odpowiedni sprzęt. 

Pergola metalowa − jak zrobić? 

Planując pergolę na balkon czy do ogrodu, do wyboru masz dwie opcje: konstrukcję drewnianą lub metalową. Obie mają swoje zalety i ady. Drewno łatwo się obrabia. Daje dużo możliwości aranżacyjnych, ale jest bardzo podatne na warunki atmosferyczne. Pod wpływem wilgoci i promieni słonecznych dosyć szybko się niszczy. 

Jeśli zależy Ci na konstrukcji o dużej trwałości, wybierz pergolę metalową. Może być stalowa lub aluminiowa – wybór materiału zależy przede wszystkim od Twojego budżetu. Czy pergolę metalową da się wykonać samodzielnie? Jak najbardziej. Musisz jednak mieć trochę wiedzy w zakresie obróbki metalu oraz sprzęt do spawania. 

Aby wykonać własnoręcznie prostą pergolę z metalu, będziesz potrzebował metalowych elementów konstrukcji – profili, płaskowników czy rur. Najpierw starannie zaprojektuj swoją pergolę. Jeśli chcesz, aby miała dach – niezbędny będzie także materiał na zadaszenie tarasu, najczęściej jest to przezroczyste tworzywo lub szkło. Nie zapomnij o sprzęcie do spawania. 

Najważniejszym elementem konstrukcji pergoli są słupy podtrzymujące, które decydują o stabilności konstrukcji. Wygląd pergoli należy dopasować do stylu architektonicznego domu, ogrodu oraz innych elementów małej architektury. Do umocowania pergoli w ziemi potrzebujesz fundamentu z betonu lub specjalnych kotw, które pozwolą uniknąć kontaktu konstrukcji z ziemią. 

Gdzie postawić pergolę z metalu?

Do wyboru masz konstrukcję przylegającą do budynku (np. zadaszającą taras) lub wolnostojącą. W przypadku tej ostatniej warto pamiętać, by orientować ją zgodnie ze stronami świata. Najlepiej, aby pergola była usytuowana w kierunku wschód-zachód. 

Pergola, która jest połączona z domem, będzie nieco łatwiejsza i tańsza w budowie. Ściana domu zastąpi tu jedną ze ścian pergoli. Z kolei pergole wolnostojące dają wiele możliwości aranżacyjnych. Te metalowe są lekkie, eleganckie i doskonale pasują do różnych stylów ogrodu. 

Jak przygotować pergolę przed malowaniem?

Gdy przygotowałeś już pergolę, kolejny etap to zabezpieczenie jej przed warunkami zewnętrznymi. Metal to materiał podatny na rdzewienie, dlatego użycie specjalnej farby antykorozyjnej jest tu koniecznością. 

Zanim zabierzesz się za malowanie pergoli, dobrze przygotuj podłoże. Powinno być czyste, suche, pozbawione ognisk rdzy i korozji, śladów tłuszczu, oleju, soli, kurzu i wszelkich innych zanieczyszczeń. Przed malowaniem warto całą powierzchnię przemyć wodnym roztworem preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. 

Wybór odpowiedniej farby do zabezpieczenia i malowania pergoli

Jaki produkt wybrać do zabezpieczenia pergoli metalowej przed korozją i warunkami zewnętrznymi? Nasza propozycja to RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. To antykorozyjna emalia, która przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych, stalowych, ocynkowanych lub aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. 

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń Tworzy Trwałą i Elastyczną Powłokę Odporną Na Uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Daje długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni. W zestawieniu z RAFIL Podkład Antykorozyjny zabezpiecza przed korozją na wiele lat. 

Drugą opcją jest farba chlorokauczukowa RAFIL Chlorokauczuk. Przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. 

Farba tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych w zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Jest odporna na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Dodatkowo, można nią malować też powierzchnie betonowe, co sprawdzi się w przypadku nowoczesnych pergoli przylegających do domu. 

Krok po kroku – jak przedłużyć trwałość pergoli ogrodowej

Jak pomalować metalową pergolę i zabezpieczyć ją przed korozją? Oto wskazówki krok po kroku. Jako przykład służy farba RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. 

1. Starannie wymieszaj farbę. Dla opakowań powyżej 5 l i większych zastosuj mieszanie mechaniczne. Gdy malujesz pergolę, co ok. godzinę ponownie przemieszaj farbę. Unikniesz w ten sposób nałożenia niejednorodnej powłoki.
2. W razie potrzeby dodaj maksymalnie 5% rozcieńczalnika.
3. Maluj w temperaturze od +5°C do +25°C. Podłoże powinno mieć od +5°C do +35°C i o 3°C więcej od temperatury punktu rosy, natomiast wilgotność powietrza do 80%.
4. Farbę nakładaj miękkim pędzlem, wałkiem lub przez natrysk.
5. Następną warstwę nakładaj w odstępie co najmniej 3 h od pomalowania poprzedniej. Cała powłoka utwardza się ok. 3 dni. 

Pergola metalowa to piękna dekoracja ogrodu i sposób na estetyczne podtrzymywanie roślin pnących. Możesz też stworzyć w ten sposób uroczy kącik do relaksu na tarasie czy balkonie. Pamiętaj, aby metalową pergolę zabezpieczyć przed warunkami pogodowymi, stosując odpowiednie środki RAFIL!

‍Wśród rozwiązań do ogrodzenia posesji ogromną popularnością cieszy się dziś ogrodzenie panelowe. Jak zrobić je samodzielnie? W artykule znajdziesz instrukcję krok po kroku. 

Ogrodzenie panelowe, kiedyś stosowane przede wszystkim do zabezpieczania terenów firm czy biur, coraz częściej pojawia się przy prywatnych posesjach. Ma sporo zalet – pasuje do nowoczesnych projektów, jest tanie, a montuje się je szybko i bez większych problemów. 

Jak zrobić ogrodzenie panelowe? Podpowiadamy krok po kroku, jak przygotować materiały i narzędzia oraz jak wytyczyć miejsce pod płot panelowy. Doradzimy też, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe oraz jak je zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi.

Dlaczego warto wybrać ogrodzenie panelowe?

Ogrodzenie panelowe składa się ze stalowych paneli wykonanych z połączonych drutów ułożonych pionowo i poziomo, tworzących regularne prostokątne oczka. Poszczególne panele są przymocowane do stalowych słupków za pomocą specjalnych obejm, co nadaje całej konstrukcji stabilność.

Standardowa długość jednego panelu wynosi 2500 mm, natomiast jego wysokość można dostosować do własnych potrzeb.

Konstrukcja ogrodzenia sprawia, że jest solidne i odporne na warunki atmosferyczne, co pozwala cieszyć się nim przez lata bez częstych napraw. Ogrodzenie panelowe jest także funkcjonalne – chroni posesję i zapewnia prywatność, a jednocześnie może być dobrym tłem dla zieleni. 

Dodatkowym atutem jest prostota montażu, co pozwala na szybką realizację inwestycji. Z kolei różnorodność wzorów i kolorów sprawia, że płot panelowy można dopasować do stylu domu i otoczenia. 

Przygotowanie do montażu ogrodzenia panelowego

Jak zrobić samemu ogrodzenie panelowe? Zanim zabierzesz się do prac, rozważ kilka ważnych kwestii. 

• Wysokość ogrodzenia – sprawdź miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP), który może określać dopuszczalną wysokość ogrodzenia. Płot wyższy niż 2,20 m wymaga zgłoszenia w starostwie powiatowym.
• Typ paneli – wybierz między panelami 2D (grubsze druty, droższe) a 3D (tańsze, cieńsze druty, przetłoczenia w pionie).
• Trwałość materiałów – nasza podpowiedź: wybierz panele ocynkowane, które chronią przed korozją.
• Zastanów się, czy chcesz zastosować podmurówkę. Może ona poprawić stabilność ogrodzenia oraz zapobiec przedostawaniu się zwierząt i roślin. Wydłuża jednak prace przy montażu oraz podnosi koszt ogrodzenia. Możesz wybrać prefabrykowaną podmurówkę betonową, która jest szybsza w montażu, lub beton wylewany, który wymaga więcej czasu, ale daje większą kontrolę nad procesem.

Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne?

Zanim podpowiemy, jak zrobić ogrodzenie panelowe, dowiedz się, jakich materiałów oraz narzędzi potrzebujesz do samodzielnego montażu. Oto lista:

• Drewniane paliki i sznurek do wytyczenia linii przebiegu ogrodzenia.
• Drewniane wsporniki do podtrzymywania paneli podczas montażu.
• Metrówka do precyzyjnych pomiarów i określenia odległości między słupkami.
• Poziomica – umożliwia wypoziomowanie słupków i paneli, zapewniając ich stabilność.
• Łopata do usuwania górnej warstwy ziemi oraz przygotowania terenu.
• Słupki ogrodzeniowe – niezbędne do montażu paneli.
• Panele ogrodzeniowe – główny element ogrodzenia.
• Obejmy – służą do przymocowania paneli do słupków.
• Wiertarka z wiertłem do betonu – jeśli montujesz słupki w betonowych podmurówkach.
• Młotek do wbicia palików oraz mocowania słupków.
• Farba do zabezpieczenia płotu panelowego przed korozją. Może to być np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Warto również zaopatrzyć się w odpowiednie środki ochrony osobistej jak rękawice robocze i okulary ochronne, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas pracy.

Jak zrobić ogrodzenie panelowe?

Jak możesz samodzielnie wykonać płot panelowy? Poniżej zamieszczamy instrukcję krok po kroku.

Krok 1: Wytyczenie i przygotowanie terenu

Pierwszym krokiem przy montażu ogrodzenia panelowego jest planowanie i pomiary. Ważne jest, aby dokładnie wyznaczyć przebieg ogrodzenia, ponieważ od tego zależy jego ostateczny efekt. 

Jeśli zdecydujesz się na poprowadzenie ogrodzenia wzdłuż granicy działki, musisz liczyć się z możliwością współwłasności ogrodzenia z sąsiadami, co może wiązać się z koniecznością ich zgody. Warto więc rozważyć ustawienie ogrodzenia w granicach własnej działki, aby uniknąć przyszłych konfliktów. Pomogą Ci w tym drewniane paliki i sznurek.

Na podstawie wcześniej wyznaczonej linii ogrodzenia oblicz, ile paneli będzie potrzebnych. Zbierz pomiary wszystkich boków działki, a każdy z nich podziel przez 2,58 m. Wynika to z długości panelu (2,5 m) oraz szerokości słupków (40 cm z każdej strony). Po obliczeniach wiesz, ile paneli i słupków musisz zakupić, uwzględniając także miejsce na bramę i furtkę.

Krok 2: Montaż słupków ogrodzeniowych

Kolejnym krokiem w budowie ogrodzenia panelowego jest wykopanie dołów pod słupki. Jeśli masz wiertnicę glebową, praca będzie łatwiejsza, a w przeciwnym razie musisz użyć łopaty.

Dołki powinny mieć głębokość 50-60 cm. Słupki umieść w środku dołka, a następnie zalej betonem, przygotowanym najlepiej w betoniarce. Na początku wlej małą ilość betonu, by ustawić słupek, a potem dolej resztę. Ważne jest, aby słupki były wypoziomowane i podparte drewnianymi wspornikami, a po zalaniu betonu należy poczekać, aż stwardnieje.

Krok 3: Montaż paneli ogrodzeniowych

Kolejny krok w instrukcji, jak wykonać ogrodzenie panelowe, to montaż samych paneli. Po tym, jak beton wyschnie, możesz przejść do kolejnych etapów budowy ogrodzenia. 

Jeśli wybrałeś podmurówkę betonową, montujesz teraz deski i łączniki, dbając, by deski pasowały dokładnie do wydrążonych miejsc w łącznikach. Następnie przystępujesz do mocowania paneli ogrodzeniowych. Przęsła przyczep do słupków za pomocą obejm oraz nierdzewnych śrub i nakrętek. Zacznij od paneli przy bramie i furtce, montując pierwsze obejmy, potem przejdź do pozostałych. Narożne obejmy zamocuj przy panelach w rogach działki.

Zabezpieczenie ogrodzenia przed korozją

Ważnym etapem prac, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe, jest zwiększenie ochrony metalu przed korozją. Do tego celu polecamy farby antykorozyjne RAFIL, np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Należy ją stosować z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny – tylko wtedy zapewnia nie tylko długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni, ale też silne zabezpieczenie przed korozją. 

Jak dbać o ogrodzenie panelowe?

Wiesz już, jak wykonać ogrodzenie panelowe. Jak jednak dbać o nie na co dzień, aby służyło jak najdłużej? Co jakiś czas sprawdzaj, czy panele i słupki nie uległy uszkodzeniu, czy nie ma luźnych elementów, rdzy czy pęknięć. Kurz, pył czy osady z roślin należy regularnie usuwać. Można to zrobić za pomocą wody i łagodnego środka czyszczącego. 

W przypadku, gdy pojawią się oznaki korozji, warto usunąć rdzę za pomocą szczotki drucianej i zabezpieczyć powierzchnię środkiem antykorozyjnym RAFIL.

‍

W halach produkcyjnych, warsztatach czy pomieszczeniach technicznych utrzymanie czystości może być bardzo trudne ze względu na obecne tam agresywne lub tłuste płyny. Problem jest jeszcze bardziej dotkliwy w budynkach takich jak masarnie czy ubojnie, gdzie zanieczyszczenia – bez wcześniejszego zabezpieczenia powierzchni – mogą być praktycznie niemożliwe do usunięcia. W takich warunkach zwykłe farby właściwie są bezużyteczne i konieczne jest wybranie produktów, które stworzą odpowiednią, szczelną powłokę. Do tego nadają się doskonale między innymi farby epoksydowe.

Co to jest farba epoksydowa i kiedy ją wybrać?

Farby epoksydowe produkowane są z wykorzystaniem żywicy epoksydowej – to produkt przeznaczony do użytku w przemyśle i wszędzie tam, gdzie niezbędne jest zabezpieczenie powierzchni przed działaniem agresywnych lub trudnych do usunięcia substancji. Zdecydowanie nie należy wybierać tych farb w sytuacji, gdy zależy nam wyłącznie na efekcie dekoracyjnym.

Farbę epoksydową można stosować na zewnątrz, ale pod warunkiem pokrycia jej warstwą lakieru poliuretanowego, który ochroni farbę przed szkodliwym działaniem światła słonecznego i promieniowania ultrafioletowego.

Farba epoksydowa – jaki jest jej skład?

Farby epoksydowe składają się z żywicy epoksydowej i utwardzacza. Do wytwarzania tych farb stosuje się żywicę płynną (farby bezrozpuszczalnikowe) lub stałą (rozpuszczalnikowe). Przed malowaniem żywicę łączy się z utwardzaczem, który po wyschnięciu sprawia, że powłoka jest niezwykle trwała. Wymieszanie obu składników jest warunkiem koniecznym. Zazwyczaj są oferowane w postaci gotowych zestawów.

Farby epoksydowe cechują się bardzo dużą odpornością na czynniki zewnętrzne, takie jak:

• wilgoć
• działanie chemikaliów
• działanie olejów
• uszkodzenia mechaniczne
• duże obciążenia

Warto rozważyć ich użycie w pomieszczeniach takich jak warsztaty samochodowe, hale produkcyjne czy pomieszczenia przemysłu chemicznego lub spożywczego. Należy jednak unikać używania farby epoksydowej na podłożach gipsowych lub betonie pokrytym warstwą mleczka, lub szlamu cementowego.

Co jest potrzebne do malowania farbą epoksydową?

Narzędzia do malowania tego rodzaju farbami nie różnią się w zasadzie od tych przeznaczonych do farb akrylowych, których używasz do malowania ścian wewnętrznych. Dostosuj jednak rodzaj narzędzi do malowanej powierzchni oraz typu farby.

Do malowania posadzek użyj wałka lub pistoletu. Jeśli planujesz malowanie wałkiem, wybierz taki o większej szerokości (18-25 cm) oraz dłuższym włosiu (13-14 mm). Wałek do betonu powinien być wykonany z gęstego weluru lub nylonu.

Do malowania farbami epoksydowymi możesz również użyć pistoletu. Wybór szerokości dyszy dostosuj do rodzaju powierzchni. Jeśli malujesz podłogę, dysza powinna być szeroka, natomiast do malowania elementów metalowych wybierz wąską dyszę, która będzie dużo bardziej precyzyjna.

{{recomended-product}}

Jak malować farbą epoksydową?

Pierwszym etapem malowania jest przygotowanie podłoża. Pamiętaj o jego oczyszczeniu i wyrównaniu (oraz o tym, by absolutnie nie stosować wszelkiego rodzaju gładzi, zapraw czy wylewek na bazie gipsu!).

Przed rozpoczęciem nakładania produktu starannie wymieszaj oba składniki w swoich opakowaniach: żywicę i utwardzacz. Do opakowania z emalią dodaj zawartość opakowania z utwardzaczem, po czym mieszaj do momentu uzyskania jednorodnej mieszaniny, bez smug w kolorze. Malowanie możesz rozpocząć po 30 minutach, gdy nastąpi homogenizacja farby.

Jeśli wcześniej gruntowałeś podłoże, pierwszą warstwę nałóż po czterech godzinach. Przygotowana mieszanina może być używana przez 8 godzin, później nastąpi jej żelowanie. Nie będzie wtedy zdatna do użytku.

Następnie zabezpiecz taśmą malarską krawędzie malowanej powierzchni. Pamiętaj, aby oderwać ją bezpośrednio po zakończeniu pracy. Po wyschnięciu farby może to być znacznie trudniejsze.

Przeważnie farbę epoksydową będziesz nakładać w dwóch warstwach. Pierwsza jest cieńsza – należy rozcieńczyć mieszaninę rozcieńczalnikiem do wyrobów epoksydowych w ilości około 20%. Po wyschnięciu nałóż drugą warstwę, a następnie zabezpiecz ją lakierem bezbarwnym z utwardzaczem.

Pamiętaj, że są to ogólne wskazówki. Zawsze postępuj według instrukcji zamieszczonej przez producenta na opakowaniu.

Jeszcze nie tak dawno temu ostatnią rzeczą, jaką można było powiedzieć o betonie, było słowo „estetyczny”. Dziś to się zmienia – coraz częściej przy wykańczaniu wnętrz surowy beton (także kolorowy) jest brany pod uwagę jako ciekawa odmiana dla płytek, tapet czy malowania. Coraz częściej używamy go też jako bezpośredniego podłoża na tarasie, gdzie materiał siłą rzeczy narażony jest na bardzo niekorzystne czynniki atmosferyczne – deszcz, światło słoneczne i różnice temperatur. W jaki sposób zabezpieczyć betonowy taras, by cieszyć się gładką powierzchnią jak najdłuższy czas?

Najpierw posprzątaj

Oczywiście, zanim w ogóle zaczniesz myśleć o zabezpieczeniu swojego tarasu, musisz przygotować go do nałożenia odpowiednich preparatów. Nie powinieneś być zaskoczony – przygotowanie betonowej powierzchni ma wiele wspólnego z innymi materiałami przed malowaniem czy impregnowaniem.

Jeśli chcesz zabezpieczyć posadzkę z nowego betonu, powinieneś pamiętać, by ten najpierw dobrze wysechł i dać mu co najmniej 28 dni. To istotne, jeśli zależy ci na trwałym zabezpieczeniu – oczywiście istnieją produkty przeznaczone do kładzenia na mokry beton, ale będzie to rozwiązanie zarówno droższe, jak i mniej skuteczne.

Gdy twój taras najlepsze lata ma już za sobą, w pierwszej kolejności usuń z niego fragmenty uszkodzonego betonu. Potem postępowanie jest już bardzo podobne zarówno dla starego, jak i nowego betonu. W pierwszej kolejności należy naprawdę dobrze oczyścić powierzchnię oraz odtłuścić – a także usunąć mechanicznie mleczko lub szlam cementowy, jeśli są obecne. Dobrze będzie użyć też środka grzybobójczego, byś miał całkowitą pewność, że na betonie nie ostały się żadne mikroorganizmy. Następnie konieczne będzie porządne odpylenie tak przygotowanej powierzchni tarasu.

{{recomended-product}}

Jeśli twój taras został solidnie podniszczony, najpierw poważnie rozważ jego wyrównanie i uzupełnienie ubytków – zagruntowanie emalią przed malowaniem prawdopodobnie okaże się niewystarczające, by poradzić sobie z większymi uszkodzeniami. Pamiętaj jednak, by nie stosować podłoży gipsowych – wiele środków ochronnych, w tym RAFIL Na Beton, który rekomendujemy do zabezpieczenia betonowego tarasu, nie może być stosowane na gips.

Warto też zwrócić uwagę na kolor emalii – przy jednoczesnej ochronie betonu możemy nadać mu ciekawy kolor.

Czas na malowanie

Zanim zaczniesz zabezpieczać posadzkę, pamiętaj, że powinieneś malować w słoneczny, ale nie upalny dzień – absolutnie nie w trakcie mgły lub deszczu.

Niezbędne będą ci podstawowe przyrządy malarskie (polecamy skorzystać z wałka lub natrysku mechanicznego, pędzel może być mało efektowny) oraz rozpuszczalnik do wyrobów epoksydowych. W pierwszej kolejności niezbędne będzie zagruntowanie podłoża – do tego celu posłuży Ci RAFIL Na Beton rozcieńczony rozpuszczalnikiem w stosunku w ilości 20%. Grunt będzie gotowy po około półgodzinnej homogenizacji (czas ten jednak może być różny w zależności od warunków w pomieszczeniu).

Po zagruntowaniu podłoża musisz odczekać 4 godziny, by nałożyć pierwszą warstwę emalii. Kolejne warstwy powinieneś nanosić w odstępie 24 godzin od każdej poprzedniej. Przygotowana do malowania emalia jest zdatna do użytku przez 8 godzin, nie musisz się więc spieszyć, ale oceń też realnie, ile środka będzie ci potrzebne. Przygotowanie „na zapas” może okazać się zmarnowaniem produktu.

Pamiętaj, że środki na bazie żywicy epoksydowej tworzą bardzo dobrą i szczelną powłokę ochronną, ale nie są odporne na światło słoneczne i promieniowanie UV. Twój taras siłą rzeczy będzie narażony na ich wpływ – naniesioną emalię epoksydową koniecznie musisz zabezpieczyć warstwą lakieru poliuretanowego RAFIL Na Beton.

Czas schnięcia zabezpieczonego tarasu wynosi 7 dni – po tym czasie będzie można rozpocząć jego użytkowanie bez obawy o zniszczenie powłoki.

Zabezpieczenie na lata

Z dostępnych na rynku środków do zabezpieczania powierzchni to właśnie materiały na bazie żywicy epoksydowej cechują się najlepszymi własnościami eksploatacyjnymi, chociaż ich minusem jest brak odporności na światło słoneczne. Na szczęście temu problemowi można szybko zaradzić warstwą odpowiedniego lakieru.

Ten w połączeniu z naniesionymi warstwami emalii doskonale ochroni nasz taras, szczególnie w trakcie zimy utrudniając penetrowanie porów i mikroszczelin przez wodę. Dzięki temu na wiosnę będziemy mogli cieszyć się nienaruszonym tarasem – nie takim, który wymaga kolejnego remontu czy czyszczenia.