Jak odnowić i pomalować metalowy kwietnik – krok po kroku

Powierzchnie w kotłowni powinny być funkcjonalne i odporne na uszkodzenia, wilgoć czy działanie detergentów. W związku z tym do malowania betonu w kotłowni należy używać wytrzymałych, antypoślizgowych i wodoodpornych farb. Na jaką emalię postawić i jak przygotować powierzchnie do malowania? Sprawdź!

Malowanie betonu w kotłowni – jak przygotować powierzchnię do malowania?

Aby malowanie powierzchni betonowej w kotłowni było efektywne, a farba dobrze do niej przywarła i długo ją ochraniała, musisz odpowiednio przygotować podłoże. Dotyczy to zwłaszcza betonowych posadzek – to właśnie one są najbardziej narażone na ścieranie oraz inne uszkodzenia mechaniczne, a także działanie wody czy chemikaliów. Sprawdź, jak przygotować posadzkę w zależności od tego, jaki beton chcesz pomalować.

Niezbędne akcesoria – lista

Zanim zaczniesz malowanie, zaopatrz się nie tylko w samą farbę, ale też w niezbędne narzędzia. Są nimi:

• wkrętak,
  
• odkurzacz,
  
• szczotka druciana,
  
• mieszadło mechaniczne lub ręczne,
  
• wałek malarski lub pędzel,
  
• rozpuszczalnik do wyrobów epoksydowych,
  
• rękawice ochronne.

Malowanie nowego betonu w kotłowni (suchego, czystego i mocnego):

• oczyść go z tłuszczu,
  
• usuń mechanicznie warstwę mleczka i szlamu cementowego,
  
• odpyl powierzchnię.

Pamiętaj, że nowy beton wymaga wysezonowania i będzie gotowy do malowania po około 28 dniach. Taki czas wystarczy, by zdążył się zakurzyć lub zabrudzić. Nie pomijaj czyszczenia powierzchni przed malowaniem nawet wtedy, gdy beton jest nowy.

Malowanie starego betonu w kotłowni, który wcześniej nie był malowany:

• usuń te fragmenty betonu, które są luźno związane,
  
• odtłuść podłoże i usuń wszystkie zanieczyszczenia,
  
• uzupełnij ubytki w podłożu,
  
• przeszlifuj i odpyl powierzchnię.

Malowanie starego betonu, wcześniej pomalowanego:

• odtłuść i oczyść powierzchnię starej powłoki,
  
• usuń farbę, która się łuszczy i jest luźno związana,
  
• przeszlifuj i odpyl powierzchnię,
  
• jeśli usuwasz starą farbę i korzystasz z detergentów, koniecznie spłucz je dokładnie wodą.

Warto wiedzieć! Gruntowanie powierzchni betonowej

Gdy malujesz starą posadzkę betonową, po przygotowaniu jej zgodnie z instrukcją powyżej zagruntuj ją np. dwuskładnikową emalią epoksydową RAFIL NA Beton rozcieńczoną dodatkiem 20% rozcieńczalnika do farb epoksydowych.

Jaką farbę wybrać do malowania posadzki w kotłowni?

Podłoga betonowa w pomieszczeniach, takich jak kotłownie, garaże, piwnice czy hale, powinna być przede wszystkim odporna na uszkodzenia i antypoślizgowa. W związku z tym emalia, którą zastosujesz do malowania posadzki w kotłowni, musi spełniać te kryteria. Powinna być przede wszystkim wodoodporna i elastyczna, a także twarda, odporna na ścieranie, uderzenia i działanie chemikaliów czy wilgoci.

{{recomended-product}}

Do malowania betonowych podłóg w kotłowni świetnie sprawdzają się emalie epoksydowe, takie jak RAFIL Na Beton. Ta dwuskładnikowa farba przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni betonowych. Tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. RAFIL Na Beton efektywnie penetruje porowate podłoże, tworząc jednolitą i gładką powierzchnię, łatwą w utrzymaniu i szczelną. Doskonale chroni beton przed działaniem wody, wybranych środków myjąco-odkażających oraz substancji chemicznych.

Farby epoksydowe to emalie dwuskładnikowe, co oznacza, że przed malowaniem należy starannie wymieszać każdy ze składników: samą farbę i utwardzacz, wlać dedykowany przez producenta utwardzacz do emalii, ponownie wymieszać i pozostawić do homogenizacji przez około 30 minut. Po tym czasie możemy przystąpić do malowania, pamiętając jednocześnie, że czas przydatności mieszaniny do stosowania to 8 godzin. Należy więc dobrze przygotować się do każdego etapu prac.

W jakich warunkach malować posadzkę betonową w kotłowni?

Aby malowanie posadzki było efektywne, należy zadbać o odpowiednie warunki otoczenia oraz temperaturę powierzchni betonowej:

• temperatura betonu nie może być niższa niż 10°C,
  
• temperatura otoczenia musi mieścić się w przedziale 10-35°C,
  
• wilgotność względna powietrza nie powinna być wyższa niż 85%,
  
• malowane pomieszczenie musi być dobrze wentylowane – odpowiedni przepływ powietrza jest korzystny dla samego malowania i sprzyja schnięciu emalii.

Pomalowana betonowa posadzka schnie zwykle około 24 godzin, w zależności od temperatury i wilgotności otoczenia oraz samej powierzchni. Po tym czasie (ale przed upływem 30 dni) należy położyć kolejną warstwę farby. Jeśli to konieczne kolejne warstwy emalii nakładaj po kolejnych 24 godzinach. Czas całkowitego utwardzania się powłoki to zwykle około 7 dni (czas jest uzależniony od warunków panujących w kotłowni).

Warto wiedzieć! Malowanie ścian w kotłowni

Jeśli chcesz pomalować betonowe ściany w kotłowni, możesz do tego użyć zarówno farby epoksydowej, jak i farby akrylowej czy alkidowej. Farby akrylowe charakteryzują się dużą odpornością na uszkodzenia mechaniczne, farby alkidowe natomiast są popularne ze względu na uniwersalne zastosowanie i dobry stosunek ceny do jakości.

Wybierając farbę, zwróć uwagę na to, by była ona odporna na ścieranie, wilgoć, uszkodzenia mechaniczne czy działanie chemikaliów, a także by można było łatwo utrzymać ją w czystości.

Farbę na ściany możesz kłaść bezpośrednio na beton, przygotowując powierzchnie tak samo jak posadzki. Jeśli chcesz, by ściany były gładkie, możesz położyć na nie gładź gipsową lub mineralną.

Niezależnie od tego, czy malujesz ściany, czy podłogi betonowe w kotłowni, pamiętaj o tym, by prace wykonywać w odpowiednich warunkach (wilgotność, temperatura, wentylacja) i dobrze przygotować malowane powierzchnie.

Zadbane ogrodzenie to wizytówka każdej posesji. Jeśli twój płot nie przypomina już eleganckiego ogrodzenia z czasów, w których budowałeś dom, najwyższy czas na jego renowację. Poznaj kilka wskazówek naszego eksperta, jak odnowić metalowe ogrodzenie.

Jak pomalować metalowe ogrodzenie?

Najszybszą metodą odnowienia płotu jest zmiana jego koloru. Zastąpienie wyblakłej i łuszczącej się farby nową warstwą (oczywiście o innym odcieniu!) sprawi, że ogrodzenie nabierze zupełnie odmiennego charakteru. Jak dobrze pomalować ogrodzenie metalowe? Wykonaj następujące kroki:

• Przed przystąpieniem do pracy dokładnie wyczyść powierzchnie bramy i płotu.
  
• Użyj papieru ściernego, by wygładzić nierówności.
  
• Pokryj ogrodzenie warstwą impregnatu chroniącego metal przed korozją.
  
• Na tak przygotowaną powierzchnię nałóż co najmniej dwie warstwy farby.

Pamiętaj, by nie rozpoczynać malowania w pochmurną i deszczową pogodę. Zbyt wysoka wilgotność powietrza sprawi, że farba będzie schła zdecydowanie dłużej. Optymalna temperatura do pracy z farbą waha się pomiędzy 5 a 35°C.

Czym pomalować metalowe ogrodzenie?

Wybór narzędzi zależy od twoich upodobań. Najbardziej komfortowe do tego typu prac malarskich wydają się pędzle. Wyposaż się w ich zestaw, składający się z dwóch modeli. Pierwszy niezbędny będzie ci duży pędzel płaski, którym szybko pomalujesz większą powierzchnię ogrodzenia. Drugi pędzel to pędzel owalny, którym dotrzesz w trudno dostępne szczeliny.

W zależności od kształtu oraz rozmiarów ogrodzenia, dobrym rozwiązaniem może być wałek malarski. Sprawdzi się na dużej i jednolitej przestrzeni, pozbawionej szczebli, szparek i dziur.

Jaka farba na metalowe ogrodzenie – gruntująca, podkładowa czy dekoracyjna?

Wybór odpowiedniej farby jest niezwykle istotny dla zachowania świeżego wyglądu ogrodzenia na długie lata. Farby muszą być dostosowane do materiału, który będzie malowany, oraz odporne na działanie warunków atmosferycznych.

Produkty te dzieli się na trzy grupy:

• Farby gruntujące – których zadaniem jest uodpornić metal na rdzę.
  
• Farby podkładowe – których zadaniem jest zapewnić dobrą przyczepność farbom nawierzchniowym, a także utworzyć warstwę ochronną.
  
• Farby dekoracyjne – których zadaniem jest nadać ogrodzeniu barwę oraz chronić przed działaniem warunków atmosferycznych.

Obecnie wiele produktów dostępnych na rynku łączy w sobie zarówno właściwości farb gruntujących, podkładowych oraz dekoracyjnych. Jeśli nie wiesz, jak zabezpieczyć metalowe ogrodzenie – oto odpowiedź. Wystarczy wybrać odpowiednią farbę – na przykład emalię chlorokauczukową oraz oczywiście poprawnie ją nanieść.

Jak oczyścić metalowe ogrodzenie?

Przed przystąpieniem do malowania naprawdę dokładnie oczyść całą powierzchnię ogrodzenia. Jeśli stara farba dobrze przylega do konstrukcji płotu, wystarczy, że przetrzesz ją papierem ściernym (dla zmatowienia) oraz pozbędziesz się pyłu.

Jeśli jednak farba odchodzi od ogrodzenia płatami, pozbądź się jej. Użyj do tego szlifierki albo zwykłej szczotki drucianej.

{{recomended-product}}

Pamiętaj, by przed malowaniem pozbyć się tłustych plam i zabrudzeń. Czym odtłuścić ogrodzenie metalowe? W tym celu użyj zwykłej bawełnianej szmatki zanurzonej w benzynie ekstrakcyjnej. Tak wyczyszczone i osuszone ogrodzenie jest gotowe do malowania farbą RAFIL Do bram i ogrodzeń.

Jak konserwować ogrodzenie metalowe?

Największym zagrożeniem dla metalowych ogrodzeń oczywiście jest korozja. Powstająca pod wpływem warunków atmosferycznych warstwa rdzy, stopniowo niszczy ogrodzenie i odbiera mu urok. Dlatego, tak ważna jest odpowiednia konserwacja płotu.

Skuteczną metodą, która opóźnia korodowanie metalu, jest jego cynkowanie lub chromowanie. Takie działania podejmowane są już na etapie produkcyjnym elementów konstrukcji ogrodzenia. Aby dodatkowo wzmocnić skuteczność powłok, należy pokryć powierzchnię płotu substancją, która nie będzie przepuszczać wody. Dzięki temu metal nie będzie narażony na niszczące działanie wilgoci.

Zadbane ogrodzenie potrafi podkreślić charakter twojej posesji. Pamiętaj jednak, że brak odpowiedniego zabezpieczenia przed słońcem, deszczem oraz innymi warunkami atmosferycznymi przyśpieszy jego niszczenie. Wykorzystaj odpowiednie farby, by zachować ogrodzenie w dobrej kondycji na dłużej.

Białe okna to prawdziwa klasyka. Prezentują się świeżo, estetycznie i pasują do większości kolorów elewacji, w związku z czym można obserwować je w wielu budynkach – zarówno jedno, jak i wielorodzinnych. Planujesz budowę domu lub jego renowację i chcesz postawić na białą stolarkę okienną? Sprawdź, jaki kolor dachu do białych okien będzie najlepszym wyborem.

Inspiracja 1: białe okna i zielony dach

Nasza pierwsza propozycja nawiązuje do stylu rustykalnego. Powinna przypaść Ci do gustu, jeżeli lubisz małe, wiejskie domki, w których panuje przytulny, rodzinny, sielski klimat.

Dach, pomalowany na naturalny odcień zieleni, bardzo ciekawie koresponduje z drewnianymi, zielonymi okiennicami, za którymi skrywają się białe okna z ozdobnymi szprosami. Biała elewacja stanowi doskonałe tło dla wyrazistych elementów, a przy tym sprawia, że całość prezentuje się lekko. Rustykalny dom, z białymi oknami i zielonym dachem, pięknie prezentuje się w otoczeniu zieleni, kwiatów i drzew.

Inspiracja 2: szary dach i białe okna

Duże, białe okna, ciemnoszary dach i drewniana elewacja – to elementy, które idealnie wpisują się w styl tradycyjny. Ta propozycja powinna spodobać się każdemu, kto w architekturze ceni prostotę i klasykę.

Dach w kolorze ciemnej szarości, antracytu lub grafitu, tworzy bardzo ciekawy i estetyczny kontrast dla jasnych okien. Interesującym elementem są szare elementy elewacji, nawiązujące do koloru dachu – obramowania okien, drzwi oraz krawędzi ścian. Czy szarość w połączeniu z bielą może prezentować się ciekawie? Oczywiście! Dobrym sposobem na przełamanie kolorystycznej nudy mogą być drzwi o soczystej, wyrazistej barwie – na przykład turkusowej.

Inspiracja 3: czerwony dach i białe okna

Czerwono-pomarańczowe dachówki i biała stolarka okienna jednoznacznie kojarzą się ze stylem kamienicznym, do którego mocno nawiązują współczesne trendy w architekturze: boho oraz industrialny.

Ciepły, intensywny kolor dachu dobrze komponuje się z neutralną bielą – zarówno stolarki okiennej, jak i elewacji. Aby uzyskać efekt, który będzie przywoływał na myśl piękne, staromiejskie kamienice, możesz zdecydować się na ozdobne okna, przecinane szprosami, ciężkie okiennice lub dwuskrzydłowe, drewniane drzwi wejściowe. Jeżeli zależy Ci na loftowym klimacie, możesz postawić na duże, pozbawione ozdób przeszklenia i ciemne, metalowe parapety oraz wyraźnie zaznaczone rynny.

Inspiracja 4: białe okna i niebieski dach

Lubisz iść pod prąd i zbaczasz z wytartych ścieżek? Być może zainteresuje Cię nasza kolejna propozycja – połączenie klasycznych, białych okien z oryginalnym, intensywnie niebieskim kolorem dachu oraz elewacji.

Wybór nietypowego koloru dla największych powierzchni zewnętrznej części domu – dachu i ścian – to spora odwaga. Sięgnięcie po kilka odcieni niebieskiego przy wykończeniu budynku – to brzmi jak prawdziwe szaleństwo! A jednak ostateczny efekt sprawia harmonijne, uporządkowane wrażenie. To wszystko dzięki połączeniu niebieskiego z klasycznymi, białymi elementami i zastosowaniu przemyślanych bloków kolorystycznych. Białe okna z ozdobnymi listwami korespondują z białymi elementami elewacji. Ciemnoniebieskie okiennice zostały dopasowane do koloru dachu.

Inspiracja 5: czarny dach i białe okna

Jeżeli lubisz minimalizm i styl nowoczesny, możesz zdecydować się na połączenie białych okien z czarnymi dachówkami. Boisz się, że efekt będzie zbyt surowy? Niepotrzebnie! Czarno-biały kontrast łatwo złagodzić można odpowiednimi dodatkami.

Dom, utrzymany w monochromatycznych barw, prezentuje się przytulnie dzięki dużej ilości zieleni w otaczającym go ogrodzie, ozdobnym oknom oraz panelom elewacyjnym. Ważną rolę w czarno-białej stylizacji odgrywa także architektura ogrodowa. Wygodne, komfortowe meble, kominek, drewniana podłoga – to wszystko, pomimo neutralnych barw, podkreśla ciepły i rodzinny charakter domu.

{{recomended-product}}

Białe okna – jaki kolor dachu?

Jeżeli nasze inspiracje zachęciły Cię do zmiany koloru dachu, możesz zrobić to w łatwy sposób. Bez generalnego remontu i wymiany pokrycia. Wystarczy, że sięgniesz po RAFIL Radach Farbę Na Dach – emalię przeznaczoną do malowania ocynkowanych, stalowych i aluminiowych dachów.

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.