Betonowy podjazd – jak go zrobić? Podpowiadamy!

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.

Jeśli chcesz nadać bramie wjazdowej nowy wygląd, możesz samodzielnie ją odrestaurować, i to stosunkowo niskim nakładem kosztów. Sprawdź, jaki kolor bramy wjazdowej wybrać, jaka farba do malowania bramy będzie najlepsza i jak przygotować się do renowacji. Jak przygotować bramę do malowania?

Odnawianie bramy wjazdowej należy zacząć od przygotowania powierzchni. Brama musi być czysta i wygładzona – oczyszczona z luźnych warstw starych farb, pozbawiona rdzy, tłustych plam, pęknięć czy zarysowań. Błędem jest pomijanie tego etapu. Jeśli nie przygotujesz powierzchni do malowania, emalia czy lakier będą źle się rozprowadzać, spadnie ich przyczepność i nie zachowają swoich właściwości, a efekt okaże się niezadowalający.

Renowacja drewnianej bramy różni się nieco od renowacji bramy metalowej. Jedną i drugą powierzchnię należy oczyścić, jednak w przypadku bramy metalowej konieczne jest usunięcie ognisk rdzy. Możesz do tego wykorzystać nylonową szczotkę lub papier ścierny.

Jeśli chcesz odnowić bramę wjazdową, która wcześniej była już malowana, niezależnie od tego, czy jest wykonana z drewna, czy też z metalu, usuń stare warstwy farby. Nie zawsze konieczne będzie usuwanie farby z całej powierzchni – wystarczy zeszlifować te fragmenty, na których farba wygląda źle, odpada, kruszy się lub łuszczy. Przeszlifowanie całej powierzchni sprawi jednak, że brama zostanie wygładzona, a co za tym idzie, emalia będzie dobrze przywierać i będzie miała estetyczny wygląd.

W obu przypadkach po szlifowaniu konieczne będzie odpylenie powierzchni oraz usunięcie zanieczyszczeń. Do mycia bramy wjazdowej możesz wykorzystać specjalistyczne preparaty przeznaczone do danej powierzchni. W przypadku renowacji bramy metalowej sprawdzi się RAFIL Preparat Do Odtłuszczania lub benzyna ekstrakcyjna. Jeśli użyjesz detergentów, na koniec warto spłukać je wodą. Ważne jednak, by przed rozpoczęciem malowania brama była całkowicie sucha.

Wskazówka!

Jeśli chcesz dokonać renowacji drewnianej bramy, a na jej powierzchni widoczne są dziury, pęknięcia czy głębokie rysy, możesz uzupełnić ubytki szpachlą do drewna.

Czym pomalować bramę wjazdową?

Gdy brama będzie już czysta, odpylona i sucha, możesz przejść do jej malowania. Dobrym rozwiązaniem będzie pomalowanie powierzchni impregnatem lub preparatem gruntującym – zwłaszcza wtedy, gdy użyjesz farby, która wymaga położenia podkładu. Do renowacji bramy metalowej możesz użyć preparatu RAFIL Podkład Antykoryzyjny, który zabezpieczy powierzchnię przed korozją, a do tego przygotuje metal do przyjęcia farby nawierzchniowej. Do zabezpieczenia bramy drewnianej wykorzystaj impregnat do drewna, który wniknie w jego strukturę, odżywi je i zabezpieczy przed działaniem czynników atmosferycznych, wilgoci czy insektów.

Ważne!

Zawsze stosuj się do zaleceń producentów farb czy impregnatów. Każdy produkt może mieć inne właściwości i tylko stosowanie się do instrukcji pozwoli Ci w odpowiedni sposób użyć emalii. Zwykle producenci podają zalecaną liczbę warstw, a także czas, jaki należy odczekać między malowaniami.

Do malowania bramy wjazdowej z metalu możesz wykorzystać antykorozyjną emalię do metalu RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Produkt ten możesz wykorzystać do renowacji bramy wjazdowej, a także do malowania elementów ozdobnych, metalowych barierek i balustrad, wyrobów kowalstwa artystycznego czy ogrodowych mebli. Nadaje się do malowania stali czarnej, kutej, elementów ocynkowanych oraz do aluminium. Zabezpiecza powierzchnie przed działaniem wilgoci, mrozu, promieni UV, deszczu czy tzw. kwaśnych deszczy, a także przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Do renowacji bramy wjazdowej z drewna, oprócz wspomnianego wcześniej impregnatu, możesz wykorzystać bejcę, lakierobejce, lakier, olej lub kryjącą farbę. Każdy z tych produktów ma nieco inne właściwości:

• olej to najbardziej naturalny preparat do renowacji drewna, który odżywia kolor i nadaje powierzchniom połysk. Nie nakłada się go jednak na powierzchnie wcześniej pokryte np. lakierem;
• bejca może zmienić kolor bramy wjazdowej, nie zakrywając przy tym słojów – podkreśli naturalne piękno drewna i ochroni je przed promieniami UV;
• lakier – możesz go nałożyć bezpośrednio na zaimpregnowaną powierzchnię lub na bejcę albo farbę. Zabezpieczy drewno przed czynnikami atmosferycznymi, wilgocią czy uszkodzeniami mechanicznymi;
• lakierobejca to połączenie bejcy i lakieru – dobrze zabezpiecza drewno przed działaniem wilgoci, promieni UV czy zmiennych temperatur;
• farba do drewna – zapewnia pełne krycie, ale musisz wybierać emalie przeznaczone do malowania drewnianych powierzchni znajdujących się na zewnątrz. Takie produkty zapewnią odpowiednią ochronę i nadadzą bramie zupełnie nowy kolor.

Jaki kolor bramy garażowej wybrać?

Zwykle bramy wjazdowe czy bramy garażowe wykonane z metalu maluje się na ciemne kolory. Najczęściej dostępne są farby w odcieniach czerni, szarości czy brązu. Większość farb, zwłaszcza tych o właściwościach antykorozyjnych, ma takie właśnie kolory. Możesz też wybrać farbę z konkretnym wykończeniem, np. matowym czy półmatowym.

Drewniane bramy wjazdowe i garażowe są najczęściej brązowe – jeśli drewno nie jest bardzo zniszczone, warto nie zakrywać go kryjącą farbą, a zamiast tego wykorzystać np. lakierobejcę lub lakier.

Wybierając kolor farby do malowania bramy, weź pod uwagę kolorystykę elewacji, drzwi, parapetów i całego ogrodzenia, a także wystrój ogrodu. Całość powinna mieć spójny, estetyczny wygląd.

‍Wśród rozwiązań do ogrodzenia posesji ogromną popularnością cieszy się dziś ogrodzenie panelowe. Jak zrobić je samodzielnie? W artykule znajdziesz instrukcję krok po kroku. 

Ogrodzenie panelowe, kiedyś stosowane przede wszystkim do zabezpieczania terenów firm czy biur, coraz częściej pojawia się przy prywatnych posesjach. Ma sporo zalet – pasuje do nowoczesnych projektów, jest tanie, a montuje się je szybko i bez większych problemów. 

Jak zrobić ogrodzenie panelowe? Podpowiadamy krok po kroku, jak przygotować materiały i narzędzia oraz jak wytyczyć miejsce pod płot panelowy. Doradzimy też, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe oraz jak je zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi.

Dlaczego warto wybrać ogrodzenie panelowe?

Ogrodzenie panelowe składa się ze stalowych paneli wykonanych z połączonych drutów ułożonych pionowo i poziomo, tworzących regularne prostokątne oczka. Poszczególne panele są przymocowane do stalowych słupków za pomocą specjalnych obejm, co nadaje całej konstrukcji stabilność.

Standardowa długość jednego panelu wynosi 2500 mm, natomiast jego wysokość można dostosować do własnych potrzeb.

Konstrukcja ogrodzenia sprawia, że jest solidne i odporne na warunki atmosferyczne, co pozwala cieszyć się nim przez lata bez częstych napraw. Ogrodzenie panelowe jest także funkcjonalne – chroni posesję i zapewnia prywatność, a jednocześnie może być dobrym tłem dla zieleni. 

Dodatkowym atutem jest prostota montażu, co pozwala na szybką realizację inwestycji. Z kolei różnorodność wzorów i kolorów sprawia, że płot panelowy można dopasować do stylu domu i otoczenia. 

Przygotowanie do montażu ogrodzenia panelowego

Jak zrobić samemu ogrodzenie panelowe? Zanim zabierzesz się do prac, rozważ kilka ważnych kwestii. 

• Wysokość ogrodzenia – sprawdź miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP), który może określać dopuszczalną wysokość ogrodzenia. Płot wyższy niż 2,20 m wymaga zgłoszenia w starostwie powiatowym.
• Typ paneli – wybierz między panelami 2D (grubsze druty, droższe) a 3D (tańsze, cieńsze druty, przetłoczenia w pionie).
• Trwałość materiałów – nasza podpowiedź: wybierz panele ocynkowane, które chronią przed korozją.
• Zastanów się, czy chcesz zastosować podmurówkę. Może ona poprawić stabilność ogrodzenia oraz zapobiec przedostawaniu się zwierząt i roślin. Wydłuża jednak prace przy montażu oraz podnosi koszt ogrodzenia. Możesz wybrać prefabrykowaną podmurówkę betonową, która jest szybsza w montażu, lub beton wylewany, który wymaga więcej czasu, ale daje większą kontrolę nad procesem.

Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne?

Zanim podpowiemy, jak zrobić ogrodzenie panelowe, dowiedz się, jakich materiałów oraz narzędzi potrzebujesz do samodzielnego montażu. Oto lista:

• Drewniane paliki i sznurek do wytyczenia linii przebiegu ogrodzenia.
• Drewniane wsporniki do podtrzymywania paneli podczas montażu.
• Metrówka do precyzyjnych pomiarów i określenia odległości między słupkami.
• Poziomica – umożliwia wypoziomowanie słupków i paneli, zapewniając ich stabilność.
• Łopata do usuwania górnej warstwy ziemi oraz przygotowania terenu.
• Słupki ogrodzeniowe – niezbędne do montażu paneli.
• Panele ogrodzeniowe – główny element ogrodzenia.
• Obejmy – służą do przymocowania paneli do słupków.
• Wiertarka z wiertłem do betonu – jeśli montujesz słupki w betonowych podmurówkach.
• Młotek do wbicia palików oraz mocowania słupków.
• Farba do zabezpieczenia płotu panelowego przed korozją. Może to być np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Warto również zaopatrzyć się w odpowiednie środki ochrony osobistej jak rękawice robocze i okulary ochronne, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas pracy.

Jak zrobić ogrodzenie panelowe?

Jak możesz samodzielnie wykonać płot panelowy? Poniżej zamieszczamy instrukcję krok po kroku.

Krok 1: Wytyczenie i przygotowanie terenu

Pierwszym krokiem przy montażu ogrodzenia panelowego jest planowanie i pomiary. Ważne jest, aby dokładnie wyznaczyć przebieg ogrodzenia, ponieważ od tego zależy jego ostateczny efekt. 

Jeśli zdecydujesz się na poprowadzenie ogrodzenia wzdłuż granicy działki, musisz liczyć się z możliwością współwłasności ogrodzenia z sąsiadami, co może wiązać się z koniecznością ich zgody. Warto więc rozważyć ustawienie ogrodzenia w granicach własnej działki, aby uniknąć przyszłych konfliktów. Pomogą Ci w tym drewniane paliki i sznurek.

Na podstawie wcześniej wyznaczonej linii ogrodzenia oblicz, ile paneli będzie potrzebnych. Zbierz pomiary wszystkich boków działki, a każdy z nich podziel przez 2,58 m. Wynika to z długości panelu (2,5 m) oraz szerokości słupków (40 cm z każdej strony). Po obliczeniach wiesz, ile paneli i słupków musisz zakupić, uwzględniając także miejsce na bramę i furtkę.

Krok 2: Montaż słupków ogrodzeniowych

Kolejnym krokiem w budowie ogrodzenia panelowego jest wykopanie dołów pod słupki. Jeśli masz wiertnicę glebową, praca będzie łatwiejsza, a w przeciwnym razie musisz użyć łopaty.

Dołki powinny mieć głębokość 50-60 cm. Słupki umieść w środku dołka, a następnie zalej betonem, przygotowanym najlepiej w betoniarce. Na początku wlej małą ilość betonu, by ustawić słupek, a potem dolej resztę. Ważne jest, aby słupki były wypoziomowane i podparte drewnianymi wspornikami, a po zalaniu betonu należy poczekać, aż stwardnieje.

Krok 3: Montaż paneli ogrodzeniowych

Kolejny krok w instrukcji, jak wykonać ogrodzenie panelowe, to montaż samych paneli. Po tym, jak beton wyschnie, możesz przejść do kolejnych etapów budowy ogrodzenia. 

Jeśli wybrałeś podmurówkę betonową, montujesz teraz deski i łączniki, dbając, by deski pasowały dokładnie do wydrążonych miejsc w łącznikach. Następnie przystępujesz do mocowania paneli ogrodzeniowych. Przęsła przyczep do słupków za pomocą obejm oraz nierdzewnych śrub i nakrętek. Zacznij od paneli przy bramie i furtce, montując pierwsze obejmy, potem przejdź do pozostałych. Narożne obejmy zamocuj przy panelach w rogach działki.

Zabezpieczenie ogrodzenia przed korozją

Ważnym etapem prac, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe, jest zwiększenie ochrony metalu przed korozją. Do tego celu polecamy farby antykorozyjne RAFIL, np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Należy ją stosować z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny – tylko wtedy zapewnia nie tylko długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni, ale też silne zabezpieczenie przed korozją. 

Jak dbać o ogrodzenie panelowe?

Wiesz już, jak wykonać ogrodzenie panelowe. Jak jednak dbać o nie na co dzień, aby służyło jak najdłużej? Co jakiś czas sprawdzaj, czy panele i słupki nie uległy uszkodzeniu, czy nie ma luźnych elementów, rdzy czy pęknięć. Kurz, pył czy osady z roślin należy regularnie usuwać. Można to zrobić za pomocą wody i łagodnego środka czyszczącego. 

W przypadku, gdy pojawią się oznaki korozji, warto usunąć rdzę za pomocą szczotki drucianej i zabezpieczyć powierzchnię środkiem antykorozyjnym RAFIL.

‍

Malowanie powierzchni ocynkowanej wymaga wiedzy, odpowiednich narzędzi oraz specjalistycznych produktów. W przeciwnym wypadku łatwo o popełnienie błędu, którego skutkiem może być trwałe uszkodzenie odnawianej powierzchni. Sprawdź, na co powinieneś uważać, jaką farbę wybrać i jak jej używać, aby prawidłowo pomalować ocynkowaną blachę.

Błąd 1: zwlekanie z malowaniem powierzchni ocynkowanej

Każdy rodzaj metalu (za wyjątkiem stali nierdzewnych, powstających na skutek kosztownego wytopu odpowiednich pierwiastków) jest podatny na korozję – naturalny proces powrotu do pierwotnego stanu, w jakim występuje w rudach. Wszelkie działania, które mają na celu ochronę metali przed korozją, tak naprawdę są w stanie jedynie spowolnić to nieuchronne zjawisko. Jedną z metod, która oferuje czasową ochronę metalu przed rdzą, jest cynkowanie – pokrywanie stali warstwą roztopionego cynku. W wyniku tego procesu blacha zostaje pokryta ochronną powłoką, która odcina dostęp czynników zewnętrznych i chroni metal przed postępowaniem procesu korozji. Niestety, ocynk jest zabezpieczeniem, które działa tylko czasowo. Jeżeli chcesz cieszyć się metalową konstrukcją przez długie lata, musisz zabezpieczyć ją dodatkową powłoką. Nie czekaj, aż na powierzchni stali pojawią się pierwsze ogniska korozji.

Błąd 2: Nieodpowiednia farba do malowania ocynku

Wiesz już, dlaczego niezbędne jest malowanie ocynkowanych powierzchni. Aby odpowiednio zabezpieczyć stal, nie możesz sięgać po przypadkową farbę – konieczny jest jednak specjalistyczny produkt. Emalia do ocynku powinna posiadać doskonałe właściwości ochronne:

• zabezpieczać metal przed działaniem wilgoci,
• chronić stal przed szkodliwym wpływem wysokich i niskich temperatur,
• zapewniać powierzchni odporność na promieniowanie UV,
• tworzyć powłokę odporną na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia).

Jaki produkt spełni wszystkie z powyższych wymagań? Nasza propozycja to RAFIL Radach – specjalistyczny produkt, przeznaczony do ochrony i dekoracji stali, aluminium i ocynku.

Malowanie ocynku – błędy przy wyborze farby

Nieodpowiednia emalia nie tylko nie zabezpieczy metalu w prawidłowy sposób, ale może nawet uszkodzić warstwę ocynku. Z tego powodu powinieneś zawsze wybierać tylko specjalistyczne produkty, przeznaczone do malowania tego konkretnego materiału.

Błąd 3: agresywne zabiegi na ocynkowanej powierzchni

Malowanie powierzchni metalowych wymaga szlifowania i odtłuszczenia. Niestety, postępowanie według tego schematu może się nie sprawdzić, kiedy masz do czynienia z ocynkiem. Warstwa cynku, którym pokryta jest blacha, sprawia, że powierzchnia ma niejednorodną, chropowatą strukturę. Rodzi to dwojakie problemy – z jednej strony nierównomierna powierzchnia sprawia, że przyczepność farby jest ograniczona (emalia może nie przylegać równomiernie do metalu, a powłoka może być nieszczelna). Z drugiej – w żadnym wypadku nie należy szlifować nierówności, ponieważ jest to równoznaczne ze zniszczeniem warstwy ocynku. Wystrzegać powinieneś się również silnych detergentów i agresywnych substancji, takich jak rozpuszczalniki, które mogą uszkadzać ochronną warstwę blachy ocynkowanej.

Błąd 4: nieodpowiednie przygotowanie powierzchni do malowania

Zakaz używania szlifierki czy drucianej szczotki nie oznacza, że powierzchnia do malowania, nie musi zostać odpowiednio przygotowana! Metal powinieneś dokładnie (i delikatnie!) oczyścić z brudu i śladów rdzy najlepiej za pomocą nylonowej szczotki i szpachelki, a następnie odtłuścić i wysuszyć. Jeżeli blacha była wcześniej malowana, usuń z niej luźne fragmenty starej powłoki. Pozostałą część powierzchni delikatnie przetrzyj drobnoziarnistym papierem ściernym.

{{recomended-product}}

Błąd 5: niepoprawne malowanie ocynku

Poważnym błędem jest nieuważne, niestaranne malowanie metalu. Szczególnie niekorzystnym zjawiskiem jest wielokrotne przeciąganie pędzlem w jednym miejscu – może to spowodować powstanie nierówności, która osłabi naniesioną powłokę. Wyjątkowo problematyczne w skutkach może być również niezachowanie odpowiednich przerw pomiędzy nakładaniem kolejnych warstw farby. Pamiętaj, że w przypadku emalii RAFIL Radach, po naniesieniu pierwszej warstwy powinieneś odczekać co najmniej 6 godzin, zanim nałożysz drugą warstwę emalii.