Strona główna
Poradniki

Betonowy podjazd – jak go zrobić? Podpowiadamy!

Przeczytasz w 5 min
Z tego artykułu dowiesz się:

Podjazd do garażu powinien wyróżniać się trwałością, odpornością na warunki atmosferyczne oraz estetycznym wyglądem. Popularnym rozwiązaniem jest podjazd betonowy. Jak zrobić wylewkę i o czym warto wiedzieć? Sprawdź wskazówki wykonania betonowego podjazdu krok po kroku. 

Podjazd można wykonać z różnych materiałów. Sporym powodzeniem cieszą się nawierzchnie z kostki brukowej lub kamiennej czy też podjazdy z kruszywa – czyli dekoracyjnego żwiru. Najtańszym i najtrwalszy jest jednak podjazd betonowy. Jak zrobić taki podjazd? Do wyboru masz betonowe ażurowe kraty czy też płyty betonowe.

W artykule znajdziesz informację, jak zrobić betonowy podjazd do garażu oraz jak wykonać wylewkę betonową na podjazd. Doradzimy także, jakich produktów użyć do malowania podjazdu betonowego. 

Do malowania betonowego podjazdu do garażu najlepiej użyć farby do betonu takiej jak RAFIL NA BETON.
Do malowania betonowego podjazdu do garażu najlepiej użyć farby do betonu takiej jak RAFIL NA BETON. 

Jak zaplanować budowę betonowego podjazdu do domu?

Podjazd do garażu, choć wygląda niepozornie, jest bardzo ważnym elementem przydomowej infrastruktury. Zależy od niego funkcjonalność otoczenia domu, a nawet to, w jaki sposób odprowadzana jest woda opadowa. Podjazd ma też wpływ na estetykę przestrzeni przy domu. Elegancki, schludny podjazd to najlepsza wizytówka każdego budynku.

Co warto wiedzieć o budowie podjazdu do garażu? Zacznijmy od odpowiednich wymiarów. Oto, czym powinien wyróżniać się idealny podjazd:

  • Minimalna szerokość podjazdu to 3 m. Jeśli jednak Twój podjazd służy jednocześnie jako wejście do domu, szerokość ta powinna być większa i wynosić 4,5.
  • Duże znaczenie ma też grubość nawierzchni podjazdu. Gdy ma być on przystosowany wyłącznie do przemieszczenia się samochodów osobowych, minimalna grubość podjazdu to 6 cm. W przypadku, gdy z podjazdu będą korzystać także ciężarówki, minimalna grubość to 8 albo 10 cm.
  • Pamiętaj, że podjazd musi znajdować się minimum 2 lub 3 cm nad powierzchnią gruntu. Chodzi tu o prawidłowe odprowadzanie opadów.
  • Z tego samego powodu odpowiednie nachylenie musi mieć też sama powierzchnia podjazdu. Nachylenie podłużne (wzdłuż trasy, jaką jedzie samochód) to 3 lub 4 stopnie. Nachylenie poprzeczne powinno wynosić 1 stopień. Pozwoli to prawidłowo odprowadzać wodę po opadach deszczu czy śniegu.

Dla funkcjonalności podjazdu i całego otoczenia domu kluczowe znaczenie ma właśnie odpowiednie odprowadzanie wody z podjazdu. O nachyleniu już wiesz. Pozostaje jeszcze kwestia tego, gdzie woda powinna się przedostawać. Trzeba więc zadbać o instalacje odprowadzającą wodę z podjazdu do kanalizacji. 

Zimą z kolei sporym problemem bywa lód zalegający na powierzchni podjazdu. Niektórzy decydują się więc na instalację specjalnych kabli grzejnych, które najczęściej znajdują się przy korytku odwadniającym podjazd lub nawet na całej nawierzchni. 

Przed rozpoczęciem budowy podjazdu warto też zbadać, jak spoisty jest grunt. Przy słabym zagęszczeniu istnieje spore ryzyko, że nawierzchnia podjazdu z czasem się zdeformuje i popęka. Aby temu zapobiec, grunt należy odpowiednio przygotować. Najczęstsze rozwiązanie to zagęszczane mechanicznie podsypki np. ze żwiru czy piasku lub nawet cementu i siatki do wzmocnienia gruntu. 

Betonowy podjazd przed domem
Betonowy podjazd przed domem

Budowa betonowego podjazdu – kroki i etapy 

Jak zrobić betonowy podjazd? Oto kolejne etapy wykonania podjazdu z betonu wylewanego.

Podbudowa z tłucznia

Pierwszy etap budowy podjazdu betonowego to zrobienie solidnej podbudowy, która zapewni całości stabilność i zwiększy trwałość nawierzchni. Potrzebujesz wykopu o głębokości ok. 30 czy 35 cm. Na jego dno należy położyć warstwę geowłókniny. 

Teraz w wykopie montuje się szalunek z desek. Na tak przygotowanym dnie układa się warstwę gruzu lub tłucznia. Powinna ona mieć co najmniej 15 cm. Można też ułożyć teraz siatkę zbrojeniową. W ten sposób udało się przygotować szalunek pod kolejne warstwy cementu. 

Przygotowywanie wylewki betonowej na podjazd

Do tak przygotowanego szalunku trzeba teraz wylać poszczególne warstwy cementu. Pierwsza warstwa to beton rzadki, który ma wypełnić wszystkie wolne przestrzenie pomiędzy kruszywem czy tłuczniem. Warstwa ta powinna mieć grubość ok. 5 cm. 

Po stwardnieniu pierwszej warstwy betonu wylewa się kolejną – docelową. Powinna ona mieć 10 cm grubości. Najlepszy będzie do tego celu beton o klasie C16/20. Na tym etapie w betonie można zatopić siatkę zbrojeniową, która zwiększy trwałość i wytrzymałość podjazdu. 

W betonowym podjeździe niezbędne są dylatacje, czyli niewielkie szczeliny, które pozwolą uniknąć pękania i niszczenia nawierzchni. Podjazd należy więc podzielić na mniejsze pola o szerokości 2,5 m. Właśnie w takiej odległości trzeba zamontować listwy dylatacyjne.

Wyrównanie wylewki

Ostatni etap budowy podjazdu z betonu wylewanego to wykończenie nawierzchni. Wylewkę należy wyrównać z pomocą deski, którą przesuwa się po szalunku. W ten sam sposób usuwa się też nadmiar betonu. Gdy miną 3h, beton można zacząć zacierać i wygładzać. 

Podjazd betonowy nadaje się do użytku dopiero po 2 tygodniach od jego wylania. Przez ten czas wymaga pielęgnacji. Powierzchnię należy polewać wodą i chronić przed wysychaniem, np. zakrywając folią. 

Podjazd betonowy przed domem.
Podjazd betonowy przed domem. 

Malowanie podjazdu betonowego – czy to konieczne?

Aby wzmocnić betonową powierzchnię, można ją pomalować specjalistyczną farbą do betonu. Po co się to robi? Odpowiednia farba stworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. Zmniejszysz więc w ten sposób ryzyko poślizgnięcia się podczas korzystania z podjazdu zimą czy jesienią, a podczas wjeżdżania samochodem do garażu zyskasz dodatkowy komfort i bezpieczeństwo. 

Farba do betonu zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Stosowana na zewnątrz, zapewnia podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. Dużym problemem betonu jest to, że chłonie zabrudzenia, zwłaszcza takie jak smar czy olej. Z tego powodu betonowe podjazdy szybko mogą wyglądać nieestetycznie. Farba pozwoli pozbyć się tego problemu. 

Jaką farbę wybrać do malowania podjazdu betonowego? 

Zwróć uwagę na jej podatność na ścieranie. Nie może to być zwykła farba do betonu – akrylowa czy nawet chlorokauczukowa. To produkty odpowiednie do nawierzchni nienarażonych na ścieranie. Na betonowy podjazd czy podłogę w garażu odpowiedni produkt to farba epoksydowa. 

Polecamy RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy. Dwuskładnikowa emalia epoksydowa zabezpieczy powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Z kolei RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy Długotrwale Zabezpieczy Malowaną Powierzchnię Przed Zmiennymi Warunkami Atmosferycznymi i Promieniowaniem UV. Powłoka będzie odporna na ścieranie, uderzenia mechaniczne, zarysowania, wodę i substancje chemiczne takie jak olej silnikowy. 

Emalia RAFIL Na Beton Jest Kryjąca. Możesz więc wybrać jeden z dziesięciu dostępnych kolorów. Jeśli chcesz jednak zachować widoczną strukturę i kolor betonu, zabezpiecz podjazd dwiema warstwami przezroczystego lakieru poliuretanowego RAFIL Na Beton Z Dedykowanym Utwardzaczem. Emalią i lakierem z łatwością pomalujesz również posadzkę w garażu!

Jak zadbać o betonowy podjazd, by był trwały?

Co zrobić, aby przedłużyć żywotność betonowego podjazdu? Kluczowa sprawa to regularne mycie podjazdu i oczyszczanie go z substancji organicznych takich jak piasek, ziemia, mech, glony, grzyby. Po mechanicznym usunięciu zanieczyszczeń podjazd trzeba umyć oraz pozostawić do wyschnięcia. 

Farba do malowania betonowego podjazdu zabezpieczy jego nawierzchnię przed plamami z oleju silnikowego. Rekomendowany produkt to RAFIL NA BETON Zestaw Emalia epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL NA BETON Zestaw Lakier Poliuretanowy.
Farba do malowania betonowego podjazdu zabezpieczy jego nawierzchnię przed plamami z oleju silnikowego. Rekomendowany produkt to RAFIL Na Beton Zestaw Emalia epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy.

Betonowy podjazd to praktyczne, długowieczne i niedrogie rozwiązanie na wykończenie strefy przed domem. Nasze wskazówki i niezawodne produkty RAFIL pomogą Ci zbudować podjazd samodzielnie oraz zadbać o jego estetyczny wygląd przed wiele sezonów. 

Galeria zdjęć

No items found.
Polecany produkt

  • Wydajność:
    m2 / L
  • Stopień połysku:
    Efekt młotkowy
    Połysk
    Półmat
    Mat
Szczegóły produktu
Porada eksperta
Pliki do pobrania
No items found.

Powiązane produkty

No items found.

Przeczytaj również

Stół roboczy w warsztacie lub garażu to podstawowy mebel do pracy. Można go kupić, ale jeśli masz smykałkę do majsterkowania i niezbędne narzędzia, sporo zaoszczędzisz, wykonując go samodzielnie. Jak zrobić stół warsztatowy metalowy? W poniższym artykule znajdziesz wskazówki! 

Stoły warsztatowe najczęściej są wykonane z drewna i z metalu. Każda z tych opcji ma swoje zalety i wady. Stół metalowy po odpowiednim zabezpieczeniu antykorozyjnym jest wyjątkowo długowieczny, a przy tym solidny i łatwy do utrzymania w czystości.

Jak zrobić stół warsztatowy do garażu? Sprawdź nasze wskazówki i instrukcję krok po kroku. Podpowiemy, jakich narzędzi i materiałów będziesz potrzebować. Doradzimy również, jak zabezpieczyć stół przed wilgocią i zabrudzeniami oraz uszkodzeniami mechanicznymi.

Jak zrobić stół roboczy? Nie zapomnij o ochronie antykorozyjnej np. z pomocą farby RAFIL Prosto Na Rdzę

Dlaczego warto mieć stół warsztatowy z metalu?

Stół warsztatowy z metalu to inwestycja, która sprawdzi się w każdym garażu, warsztacie czy domowym kąciku majsterkowicza. Jego największą zaletą jest trwałość. Metalowa konstrukcja wytrzymuje duże obciążenia, będzie więc doskonała jako stół roboczy do pracy z ciężkimi narzędziami czy materiałami. Dodatkowo metalowy stół jest odporny na uszkodzenia mechaniczne, zarysowania czy wgniecenia. Jeśli zrobisz go solidnie, długa żywotność gwarantowana! 

Jaki powinien być idealny stół warsztatowy? Stabilny! Właśnie to zapewnia metalowa konstrukcja. Większa stabilność to przecież lepsza precyzja i bezpieczeństwo podczas pracy. Co więcej, powierzchnię takiego stołu możesz bez problemu czyścić i konserwować. Utrzymanie porządku będzie łatwiejsze niż przy stole z drewna. 

Stół da się przy tym łatwo dostosować do własnych potrzeb, dodając półki, szuflady czy haki na narzędzia. 

Jak zrobić stół warsztatowy metalowy – lista materiałów i narzędzi

Jak zrobić stół roboczy? Przygotowanie metalowego stołu warsztatowego wymaga odpowiednich materiałów i narzędzi. Oto, co będzie Ci potrzebne:

Materiały:

  • Profile stalowe lub kątowniki do wykonania ramy i nóg stołu.
  • Blat roboczy – może być metalowy, drewniany lub z płyty MDF.
  • Śruby i nakrętki do mocowania poszczególnych elementów.
  • Farba antykorozyjna do zabezpieczenia konstrukcji przed rdzą. Nasza propozycja to RAFIL Prosto Na Rdzę oraz RAFIL Podkład Antykorozyjny.
  • Podkładki i stopki antypoślizgowe, które poprawią stabilność stołu.

Narzędzia do wykonania metalowego stołu warsztatowego:

  • Piła do metalu lub szlifierka kątowa do precyzyjnego cięcia profili.
  • Spawarka do łączenia elementów ramy.
  • Wiertarka i wiertła do metalu do wykonywania otworów montażowych.
  • Miarka i poziomica do dokładnego pomiaru i zachowania równości.
  • Kątownik stolarski, który ułatwi zachowanie odpowiednich kątów.
Stary stół warsztatowy warto wymienić na nowszy model – zrobisz go samodzielnie z metalu i drewnianego blatu. 

Krok 1. Przygotowanie projektu stołu. Wybór rozmiaru i konstrukcji

Jak zrobić stół warsztatowy metalowy? Pierwszym krokiem w budowie metalowego stołu warsztatowego jest przygotowanie projektu. Wykonaj go jeszcze przed zakupem materiałów i narzędzi.

Jak to zrobić? Na początku określ rozmiar stołu, dopasowując go do dostępnej przestrzeni i planowanego zastosowania. Standardowa wysokość stołu wynosi ok. 85-95 cm, co zapewnia wygodną pracę. Szerokość i długość stołu mogą być różne, np. 120 × 60 cm. Pamiętaj, że na większe rozmiary potrzeba więcej miejsca w warsztacie.

Kolejny krok to zaplanowanie konstrukcji. Powinna być solidna i stabilna. Najczęściej używa się ramy z profili stalowych, które zapewniają odpowiednią wytrzymałość. Przemyśl dodanie wzmocnień jak poprzeczki – zwiększą one nośność stołu. 

Projekt może uwzględniać dodatkowe elementy, np. półki na narzędzia, uchwyty lub kółka do łatwego przemieszczania stołu. Nasza wskazówka – wykonaj rysunek techniczny lub szczegółowy szkic. Pomoże Ci to uniknąć błędów podczas montowania stołu. 

Krok 2. Przycinanie elementów metalowych. Jak precyzyjnie ciąć metal?

Teraz przyszła pora na przycinanie metalowych elementów Twojego stołu warsztatowego. Przed rozpoczęciem pracy dokładnie zmierz i zaznacz miejsca cięcia, używając miarki i kątownika. Zaznaczenia nanieś markerem, by były wyraźnie widoczne.

Do cięcia najlepiej użyć szlifierki kątowej z odpowiednią tarczą do metalu. Upewnij się, że narzędzia są sprawne i ostre – tępe tarcze mogą powodować nierówności. Cięcie wykonuj powoli, kontrolując ruch narzędzia, aby uniknąć przegrzania materiału.

Nie zapomnij o bezpieczeństwie! Załóż okulary ochronne, rękawice i maskę przeciwpyłową, by chronić się przed iskrami i drobinami metalu. Po cięciu usuń ostre krawędzie za pomocą pilnika lub szlifierki.

Stół warsztatowy z przestrzenią do przechowywania pozwoli zachować porządek podczas majsterkowania. 

Krok 3. Spawanie konstrukcji stołu

Kolejny etap prac nad metalowym stołem roboczym to spawanie. To zdecydowanie najtrudniejszy moment – jeśli nie masz umiejętności ani odpowiedniego sprzętu, podpowiadamy, by zlecić to profesjonalnej firmie. 

Jeśli chcesz zrobić to samodzielnie, przed rozpoczęciem upewnij się, że wszystkie elementy są odpowiednio przycięte i przygotowane. Oczyść powierzchnie styku z farby, rdzy czy tłuszczu, używając szlifierki lub papieru ściernego – czyste powierzchnie gwarantują lepsze połączenie.

Zacznij od punktowego przyspawania, aby uniknąć przesunięć. Następnie wykonaj pełne spawy wzdłuż łączeń, zachowując równomierne tempo i precyzję. Używaj maski spawalniczej, rękawic oraz odzieży ochronnej, aby chronić skórę i oczy przed iskrami i promieniowaniem. Po zakończeniu spawania usuń nadmiar spoin szlifierką. 

Krok 4. Montaż blatu roboczego

Blat stołu powinien być trwały, odporny na wilgoć i uszkodzenia mechaniczne. Na początku wybierz odpowiedni materiał może to być stalowy arkusz, płyta MDF, sklejka lub drewno. 

Przed montażem dokładnie zmierz i przytnij blat, dopasowując go do konstrukcji stołu. Nałóż go na ramę i sprawdź, czy idealnie przylega. Następnie przymocuj blat za pomocą śrub i nakrętek, korzystając z wcześniej wykonanych otworów montażowych w ramie. Upewnij się, że wszystkie punkty mocowania są solidne. 

Metalowe elementy stołu warsztatowego zabezpiecz farbą RAFIL Prosto Na Rdzę

Krok 5. Wykończenie i zabezpieczenie stołu

Jeśli blat jest drewniany lub z płyty MDF, na tym etapie warto go zaimpregnować, aby zwiększyć odporność na wilgoć i zabrudzenia. Metalowe elementy (a także metalowy blat) koniecznie trzeba zabezpieczyć przed korozją oraz przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Odpowiedni do tego produkt to RAFIL Prosto Na Rdzę. To specjalistyczna gruntoemalia 3w1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne, także te eksploatowane na zewnątrz. Ta łatwa w aplikacji, szybkoschnąca farba charakteryzuje się doskonałą przyczepnością i dobrym kryciem. Dzięki trwałej i elastycznej powłoce doskonale chroni powierzchnie metalowe przed korozją.

Przed pomalowaniem elementów stołu farbą RAFIL Prosto Na Rdzę użyj podkładu RAFIL Podkład Antykorozyjny. Farba gruntująca wymagana jest w przypadku powierzchni trudnych lub wymalowanych nieznaną farbą. Tworzy matową, elastyczną powłokę. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża, a w zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną. Twój stół warsztatowy jest już gotowy do pracy!

Jak zrobić stół warsztatowy z metalu?

Przeczytasz w 5 min

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

  • agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
  • kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
  • wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
  • właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
  • możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
  • właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
  • czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
  • trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
  • wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
  • aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Rdza

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Starta powłoka malarska

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

  • wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
  • rodzaj powierzchni
  • ilość i rodzaj zanieczyszczeń
  • agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

  • wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
  • właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

  • skrobanie
  • młotkowanie
  • szczotkowanie
  • szlifowanie
  • oczyszczanie płomieniowe
  • obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

  • metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
  • metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

Oczyszczanie podłoża przed malowaniem

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

  • otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
  • na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
  • średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
  • wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
  • hydrodynamiczne (10–200 MPa)
  • odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

  • ciśnienie sprężonego powietrza
  • kąt nachylenia strumienia ścierniwa
  • odległość dyszy od powierzchni
  • rodzaj i kształt dyszy
  • rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

  • odtłuszczania rozpuszczalnikowego
  • mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

  • zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
  • brud (kurz, piasek)
  • zanieczyszczenia jonowe
  • rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

  • ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
  • natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

  • rozpuszczalniki organiczne
  • środki alkaliczne i kwaśne
  • środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

  • rdza
  • zgorzelina walcownicza
  • oleje i smary
  • kurz, pył
  • luźne stare powłoki
  • wilgoć
  • topniki, żużel
  • chemikalia (detergenty, sole)
  • opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

  1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
  2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
  3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
  4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

  • ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
  • ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
  • PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
  • PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

  • Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
  • Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
  • Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
  • Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

  • St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
  • St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

  • odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
  • sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
  • zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Blacha aluminiowa

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

  • elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
  • chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

  • oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
  • odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

  • gładkość powierzchni
  • dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

  • brak przyczepności
  • marszczenie
  • zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

  • wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
  • powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

  • czyste
  • bez rys, występów i szczelin
  • o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
  • o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

  • wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
  • beton powinien być odpylony i odtłuszczony
  • tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
  • oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

Przygotowanie podłoża betonowego

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

  • czyste
  • gładkie
  • równe
  • bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Przygotowanie wybranych rodzajów podłoży do malowania

Przeczytasz w 5 min

Powierzchnie betonowe są bardzo uniwersalne, dlatego tak często wykorzystywane są jako pokrycie schodów do drzwi wejściowych lub jako podłoga w pomieszczeniach gospodarczych. Musisz pamiętać o kilku kwestiach, zanim rozpoczniesz malowanie betonu. Najczęstsze błędy związane są z nieodpowiednim przygotowaniem powierzchni, a także błędnym doborem preparatów. Podpowiadamy, czego musisz się wystrzegać podczas prac budowlanych czy remontowych związanych z betonem.

Sezonowanie betonu w nieodpowiednim czasie

Pośpiech w przypadku malowania betonu jest zdecydowanie złym doradcą. Chcesz pomalować świeżą powierzchnię betonową? Jeśli kończysz prace budowlane, musisz odrobinę poczekać, nim zaczniesz malowanie betonu. Błędy, które popełnisz już na samym początku sprawią, że stracisz więcej czasu, pracy, a powierzchnia po jakimś czasie może zacząć pękać i nie będzie nadawać się do odpowiedniego użytkowania. Sezonowanie betonu powinno trwać minimum cztery tygodnie. To najlepsza okres czasu na utwardzenie powierzchni i karbonizację. Jednak sam czas sezonowania to nie wszystko. Sprawdź, jakie jeszcze błędy możesz popełnić.

Jak malować powierzchnie metalowe

Brak przygotowania powierzchni betonowej

Przygotowanie podłoża do malowania betonu to nie tylko sezonowanie. Miesiąc utwardzania betonu to wystarczająco wiele czasu, by posadzka się zakurzyła i zabrudziła. To z kolei skutkuje nierównomiernie naniesioną powłoką malarską. Przez to, powierzchnia nie będzie odpowiednio zabezpieczona. Pamiętaj o tym, aby umyć powierzchnię po sezonowaniu i pozostawić do wyschnięcia. Dopiero po tym możesz przystąpić do malowania betonu i mieć pewność, że beton jest przygotowany prawidłowo.

Niedokładne usunięcie starej warstwy farby

Na powierzchni betonowej znajduje się stara warstwa farby? Nie wiesz, co z nią zrobić? Jednoczesne malowanie nowego i odświeżanie starego betonu jest możliwe, jednak musisz pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Nowa posadzka musi być odpowiednio zaimpregnowana, a stara farba – dokładnie usunięta. Tylko dzięki temu będziesz mieć pewność, że powierzchnia betonowa zostanie pokryta farbą w prawidłowy sposób. Co więcej, podczas usuwania starej warstwy farby także musisz uważać. Jeśli korzystasz z detergentów, na samym końcu użyj wody do spłukania chemikaliów. W ten sposób dokładnie przygotujesz powierzchnię. O czym jeszcze musisz pamiętać? Wyrównaj powierzchnię betonową, aby mieć pewność, że farba dotrze do każdego miejsca.

Najczęstsze błedy przy malowaniu betonu

Z kolei jeśli stary malowany beton jest w dobrym stanie, nie musisz usuwać tej warstwy, jednak wykonaj próbę malowania na małej powierzchni. Sprawdź, czy efekt jest zadowalający, nim rozpoczniesz prace.

Malowanie betonu w nieodpowiednich warunkach

Jeśli chcesz pomalować beton na zewnątrz domu zimą lub jesienią, kiedy temperatura jest niska, a powietrze wilgotne – nie jest to dobre rozwiązanie. Najlepsze warunki pogodowe to temperatura powyżej 10°C oraz wilgotność, która nie przekracza 80%. Lepiej odczekać z pracami budowlanymi do momentu, kiedy pogoda będzie odpowiednia. Wtedy będziesz mieć pewność, że powierzchnia jest zabezpieczona, a co za tym idzie – wytrzymała. Z kolei jeśli malujesz wewnątrz domu, zadbaj o wentylację pomieszczenia. Odpowiedni przepływ powietrza sprzyja zarówno twojemu komfortowi przy malowaniu, jak i schnięciu farby.

Nieodpowiednia farba do betonu

Nawet idealne przygotowanie betonu do malowania nie uda się, kiedy nie zadbasz o odpowiednią farbę. Zwróć uwagę na jej właściwości. Podstawą jest wodoodporność oraz elastyczność. Ważna jest także dobra przyczepność do podłoża, a także właściwości szybkoschnące. Dzięki temu prace przebiegną szybciej i sprawniej. Odporność odpowiedniej farby do betonu nie dotyczy tylko wilgotności. Musi być także przygotowana na uderzenia lub ścieranie. Jeśli potrzebujesz tak wszechstronnego produktu, wybierz emalię epoksydową RAFIL Na Beton.

Jak malować beton

Masz w planach malowanie betonu w pomieszczeniach związanych z przemysłem, np. w piekarniach, magazynach, warsztatach mechanicznych? Wybierz taką farbę lub emalię, która będzie odporna na czynniki chemiczne. W ten sposób zabezpieczysz beton nawet przed agresywnymi substancjami.

Jak unikać błędów przy malowaniu betonu? – porady eksperta

Przeczytasz w 5 min

Szafka ogrodowa metalowa to praktyczny i estetyczny pomysł, by przechowywać na zewnątrz narzędzia i akcesoria ogrodnicze. Jak dbać o szafę na narzędzia ogrodowe? Sprawdź, czym odnawiać taki mebel, aby odzyskał dawny blask i znów prezentował się nienagannie.

W każdym ogrodzie, dużym i niewielkim, niezbędne jest miejsce do przechowywania narzędzi, akcesoriów i innych rzeczy przydatnych przy uprawie i pielęgnacji roślin. Będą to grabki, łopatki, wiaderka i inne przedmioty, bez których nie sposób właściwie zadbać o warzywnik czy rabatę. 

Gdzie je trzymać? Jednym z rozwiązań jest garaż, innym – domek na narzędzia. Jeśli jednak brak Ci miejsca, sprawdzi się mniejsza szafa narzędziowa ogrodowa – z tworzywa, drewniana lub metalowa. Dziś podpowiadamy, jak zatroszczyć się o mebel wykonany z metalu. 

Domek narzędziowy lub mniejsza szafa wykonana z metalu to trwałe i odporne rozwiązanie do ogrodu.

Szafa narzędziowa do ogrodu – renowacja. Kiedy warto to zrobić? 

Szafy i domki narzędziowe mogą być wykonane z drewna, tworzywa lub metalu. Każdy z tych materiałów ma swoje zalety i wady. Drewno wygląda estetycznie i naturalnie, można je łatwo malować i odnawiać. Jest jednak mało odporne na warunki atmosferyczne – wodę, śnieg, promienie UV. 

Tworzywo z kolei łatwo blaknie pod wpływem słońca. Może też zmienić swój kształt, krzywić się i szybko stracić ładny wygląd. 

Najtrwalszym materiałem z pewnością jest metal, zwłaszcza ocynkowany. Po odpowiednim zabezpieczeniu metalowa szafa na narzędzia ogrodowe przetrwa bezpiecznie wiele sezonów. Niestraszne jej deszcze, śniegi czy promienie słoneczne. Nie połamie się i łatwo nie zniszczy. Największe ryzyko dla metalu to korozja – a tu z pomocą przychodzą specjalistyczne produkty, które chronią metalową powierzchnię przed rdzewieniem. 

Aby mebel dłużej zachował swój ładny wygląd, szafę narzędziową ogrodową co jakiś czas trzeba poddawać renowacji. Specjalistyczne farby do metalu pozwolą nadać powierzchni nowy kolor lub odświeżyć już istniejący. Zapewnią także długotrwałą ochronę przed korozją i wzmocnią powłokę, zabezpieczając ją przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. 

Metalowa szafka narzędziowa na tarasie.
Metalowa szafka narzędziowa na tarasie.

Jak wybrać odpowiedni kolor do malowania szafki metalowej

Jeśli chcesz pomalować szafę narzędziową do ogrodu wykonaną z metalu, do wyboru masz różne produkty. Zwróć uwagę, aby była one przeznaczona do malowania powierzchni metalowych oraz dostosowane do warunków zewnętrznych. 

Szczególnie polecamy dwa produkty marki RAFIL – RAFIL Chlorokauczuk oraz RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zestaw RAFIL Chlorokauczuk i RAFIL Podkład Chlorokauczukowy to niezawodny duet, który gwarantuje metalowym powierzchniom odporność na trudne warunki pogodowe i uderzenia. Farba RAFIL Chlorokauczuk Przeznaczona Jest Do Ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych, a w zestawieniu z podkładem RAFIL – daje gwarancję jakości to aż 8 lat. 

Jeśli zdecydujesz się na ten produkt, do wyboru masz aż 20 różnych kolorów RAFIL. Są wśród nich dwa odcienie bieli (ciepła i chłodna), kolory żółte, czerwone, zielenie, odcienie niebieskiego czy szarości. Paleta barw jest szeroka i bez problemu znajdziesz produkt dopasowany do swoich potrzeb. Farba dostępna jest w wersji z wysokim połyskiem. 

Druga propozycja to antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych – stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Farba charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia świetny efekt dekoracyjny (dostępna jest w macie i półmacie), a w zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Antykorozyjny skutecznie chroni przed korozją. 

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń W Półmacie Dostępna Jest W Trzech Kolorach Ral– ciemnoszarym RAL 7016, czarnym RAL 9005 i brązowym RAL 8017. Jeśli wolisz powierzchnię głęboko matową, do wyboru masz również ponadczasową czerń. 

Pomysł na szafkę ogrodową metalową w stylu nowoczesnym. Taką powierzchnię możesz odnowić przy pomocy produktu RAFIL Chlorokauczuk, dostępnym aż w 20 kolorach.
Pomysł na szafkę ogrodową metalową w stylu nowoczesnym. Taką powierzchnię możesz odnowić przy pomocy produktu RAFIL Chlorokauczuk, dostępnym aż w 20 kolorach.

Szafka ogrodowa metalowa – przywrócenie koloru krok po kroku

Jak odnowić szafę narzędziową ogrodową? Sprawdź instrukcję krok po kroku. 

1. Przygotowanie miejsca do pracy

Zabezpiecz podłoże, na którym stoi szafka, szczególnie jeśli są to płytki, deski czy kostka brukowa, z których ciężko jest usunąć farbę. Przyda się folia lub kartony. Jeśli trzeba, osłoń też stojące niedaleko inne elementy architektury ogrodowej np. meble. 

2. Oczyszczenie i przygotowanie szafki

Kolejny krok to przygotowanie szafki metalowej do malowania. Aby to zrobić:

  • Przetrzyj powierzchnię szafki drucianą szczotką, aby usunąć starą farbę, brud czy rdzę. Nie zapomnij o tym etapie, ponieważ każde zabrudzenie pogarsza przyczepność kolejnej powłoki.
  • Jeśli na powierzchni dostrzegasz duże ogniska rdzy – przyda się szlifierka. Z jej pomocą wykonasz też kolejny etap, czyli zmatowisz powierzchnię mebla. Możesz też użyć do tego papieru ściernego.
  • Następnie odpyl mebel np. z pomocą podkurzacza. Powierzchnia szafki powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń.
  • Możesz odtłuścić szafkę z pomocą preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud i tłuszcz, odtłuszcza metalową powierzchnię i przygotowuje podłoże do malowania. Preparat dostępny jest w koncentracie do przygotowania 1,25% roztworu roboczego. Nakłada się go gąbką, szczotką, pędzlem lub tkaniną, a następnie spłukuje wodą.

3. Wybór narzędzi do malowania szafki narzędziowej 

Do malowania metalowej szafki narzędziowej najlepszy będzie wałek do emalii i pędzel. Wałkiem pomaluj duże i gładkie powierzchnie np. fronty szafki. Pędzel z kolei będzie niezastąpiony, aby dotrzeć w zakamarki i trudno dostępne miejsca. Zwróć uwagę, aby pędzel miał miękkie włosie. Wałek powinien być odpowiedni do wybranej przez Ciebie farby – sprawdź w specyfikacji technicznej zalecenia producenta. Kolejna wskazówka – przy malowaniu pędzlem unikaj przeciągania, aby powierzchnia mebla pozostała gładka i ładna. 

Jeśli malujesz metodą natrysku pneumatycznego, zalecana lepkość farby w przypadku np. farby RAFIL Chlorokauczuk to 25-35 sek. Dodatek rozcieńczalnika do 25%, a ciśnienie natrysku 0,3-0,5 MPa. Potrzebujesz 2-3 warstw farby. 

4. Malowanie szafki metalowej na narzędzia

  • Maluj w temperaturze otoczenia oraz malowanej powierzchni +10°C do +25°C. Wilgotność względna powietrza powinna być niższa niż 80%. Nie pracuj przy dużej wilgotności, wtedy, gdy zbiera się na deszcz i przy silnym wietrze.
  • W przypadku prac renowacyjnych przed użyciem, w pierwszej kolejności, sprawdź, czy nowa powłoka nie będzie reagować ze starymi podłożami.
  • Nakładaj 2-3 warstwy na wcześniej zagruntowane podłoże (w przypadku RAFIL Chlorokauczuk będzie to farba RAFIL Podkład Chlorokauczukowy).
  • Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie od 0,5 do 2 h. W razie niedotrzymania tych wytycznych konieczne jest malowanie po minimum 5 dniach od zakończenia aplikacji warstwy poprzedniej.

Metalowa szafka ogrodowa to mebel, który jest funkcjonalny, a do tego może prezentować się nowocześnie i estetycznie. Z naszymi wskazówkami odnowienie szafki na narzędzia będzie o wiele łatwiejsze. Wybierz odpowiednią farbę RAFIL i Do Dzieła!

Metalowa szafka ogrodowa − jak przywrócić jej dawny kolor

Przeczytasz w 5 min
Zobacz wszystkie