Utwardzacze do farb i lakierów – rodzaje, właściwości i zastosowanie

Jaki kolor rynny będzie pasować do czarnego dachu, a jaki kolor rynny dobrać do antracytowej dachówki? Zapoznaj się ze wskazówkami, jak wybrać najlepszą farbę do rynny i dachu.

Kolory rynien zdecydowanie wpływają na wygląd całego domu i ogólne wrażenia estetyczne. Właśnie dlatego dobór koloru orynnowania trzeba starannie przemyśleć. Nawet elegancki i pięknie wykończony z zewnątrz budynek będzie się źle prezentował ze niewłaściwie dobranymi rynnami.

W artykule znajdziesz informację, jaki kolor orynnowania dobrać do najpopularniejszych odcieni dachu: czarnego, antracytowego i czerwonego. Podpowiemy także, kiedy można pokusić się o rynny kontrastowe do kolorystyki dachu, a kiedy dobrze, by wtapiały się odcieniem w elewację.

Jak kolor rynny wpływa na estetykę domu?

Dlaczego dobór koloru orynnowania ma tak duży wpływ na wygląd domu? Rynny, podobnie jak parapety czy profile okienne i drzwi to elementy stosunkowo niewielkie, ale doskonale widoczne, zwłaszcza na tle jasnej elewacji domu. Od projektu architektonicznego oczekujemy, aby był spójny i pełen harmonii. Niewłaściwie dobrana kolorystyka detali architektonicznych skutecznie tę harmonię zaburza.

Jakimi zasadami rządzi się wybór koloru rynien? Najprostsze i najbardziej uniwersalne rozwiązanie to wybór rynien dokładnie w tym samym kolorze, co odcień pokrycia dachowego, np. dachówki czy blachodachówki. Masz wtedy pewność, że rynna i dach stworzą udaną i harmonijną kompozycję.

Jeśli jesteś na etapie budowy domu, najlepiej po prostu wybrać ten sam kolor RAL na orynnowanie i pokrycie dachowe – poniżej znajdziesz więcej informacji, jak to zrobić. Jeśli odnawiasz dach, malując go na inny kolor, pamiętaj, aby przemalować również rynny – najlepiej użyć do tego dokładnie tej samej farby.

Ten sam kolor dachu i orynnowania da efekt nowoczesnej bryły, co docenią zwolennicy ładu i harmonii. Niektórzy idą jeszcze krok dalej i decydują się na stolarkę okienną i drzwiową, a czasem także bramę garażową, podbitkę czy balustrady w kolorze pokrycia dachowego i rynien. Dom będzie wtedy prezentował się szykownie i elegancko.

Czy rynny i dach zawsze muszą być w tym samym kolorze? Nie zawsze. Jest to po prostu rozwiązanie najbezpieczniejsze. Istotne, aby oba kolory współgrały ze sobą i pasowały do elewacji budynku. Możesz jednak zdecydować się na inne pomysły.

Ciekawym rozwiązaniem jest wybór orynnowania w kolorze elewacji. Dzięki temu rynny stają się niemal niewidoczne, a cała bryła – minimalistyczna, co sprawdzi się zwłaszcza w przypadku bardzo nowoczesnych domów.

Jeśli oczekujesz niepowtarzalnego efektu, możesz również pokusić się o wybór koloru orynnowania kontrastowego do barwy pokrycia dachowego. Jeśli np. dach jest czarny, a elewacja biała, świetnym akcentem będą rynny w kolorze miedzianym czy ceglastym – idealne do domu w stylu industrialnym. Takie niestandardowe rozwiązania pasują do minimalistycznej i nowoczesnej architektury.

Jaki kolor rynny pasuje do czarnego dachu?

Przy wyborze koloru rynny do dachu kieruj się oznaczeniami RAL. Jest to system numerowania barw stosowany między innymi w przemyśle farbiarskim i lakierniczym. Numeracja RAL jest niezależna od producenta farby. Jest zwykle stosowana też przez producentów dachówek – zarówno ceramicznych, jak i blaszanych. Najlepiej, jeśli kolor rynien, dachu, parapetów ma identyczną numerację RAL. Różnice w odcieniach mogą powodować, że odmalowane elementy będą wyglądały jak wypłowiałe.

Jeśli planujesz przemalowanie rynny, tak aby pasowała do czarnego dachu, ale nie znasz numeru jego koloru RAL, możesz wybrać uniwersalną farbę na dach w odcieniu głębokiej czerni – RAL 9005.

Jaki kolor rynny dobrać do dachówki antracytowej?

Zasada doboru koloru rynny do dachu obowiązuje bez względu na barwę dachówki. Do poszycia budynku w odcieniu antracytu zwykle pasują farby o numeracji RAL 7016 lub 7024. Ale uwaga – te dwa odcienie subtelnie się różnią, więc warto najpierw sprawdzić, który kolor będzie lepszy, malując fragment rynny na wybraną barwę. Jeśli od początku znasz numerację RAL dachówki, od razu sięgnij po produkt w tym samym kolorze.

Jeśli planujesz malowanie całego pokrycia dachowego, wybierz jedną farbę do zewnętrznych powierzchni metalowych: aluminiowych, stalowych i ocynkowanych. Wówczas osiągnięty efekt będzie kolorystycznie spójny. Farba na dach RAFIL Radach może być stosowana do wymalowań nowych powierzchni i renowacji starychpowłok malarskich na dachach, elementach orynnowania i parapetach.

Gruntoemalia RAFIL Radach Farba Na Dach tworzy elastyczne i szybkoschnące warstwy, które charakteryzują się podwyższoną odpornością na działanie czynników atmosferycznych – promieni UV, wody opadowej i wysokich temperatur. W zestawieniu z podkładem antykoryzyjnym RAFIL Zapewnia Długotrwałe Zabezpieczenie Przed Rdzą. Farba jest dostępna w wersji z dwoma różnymi stopniami połysku: półmat i połysk. W wersji półmatowej znajdziesz aż 13 kolorów RAL, wśród nich różne odcienie czerni, antracytu oraz szarości i kilka odcieni z palety czerwonej. W opcji z połyskiem są to 3 kolory RAL – RAL 7024, RAL 8017 i RAL 9005.

Porada

Wykończenie farby do rynny może być półmatowe lub z połyskiem. Zwróć na to uwagę przy doborze emalii.

Jaki kolor rynny do czerwonego dachu?

Chętnie stosowanym kolorem dachów w Polsce jest czerwień imitująca barwę tradycyjnej cegły. Dachówki ceramiczne i blaszane mają oczywiście rozmaite odcienie, różnie nazywane przez producenta, na przykład:

• mahoń może odpowiadać barwie 3013 z palety RAL,
  
• brąz ceglasty/ceglany może być odpowiednikiem barwy 8004 z palety RAL,
  
• wiśniowa barwa dachu może idealnie pasować do rynny w kolorze RAL 3011.

Ceglasty, mahoniowy czy wiśniowy dach to propozycja przede wszystkim do domów w stylu tradycyjnym, rustykalnym, a także do współczesnych dworków. Czerwony dach pięknie komponuje się z tradycyjnym wiejskim budownictwem, z zielenią i naturalnymi materiałami jak cegła, kamień czy drewno. Daje też duże możliwości doboru elewacji – od białych po kremowe, beżowe, szare, a nawet całkiem ciemne.

Jak dobrać kolor rynny do dachu w innych kolorach?

Innymi popularnymi kolorami dachów i tym samym rynien są odcienie zieleni, niebieskiego i brązu. Zasada doboru farb do ich malowania jest taka sama jak powyżej – kolory z palety RAL powinny być identyczne.

Pamiętaj!

Bardzo ważne są numery RAL dachu i rynny – powinny być takie same, by odcienie się nie różniły w żadnym stopniu. W przeciwnym razie elementy dachu mogą wyglądać jak wyblakłe lub pożółkłe.

Oczywiście od każdej reguły można robić odstępstwa. Dlatego jeśli sądzisz, że na przykład grafitowa rura spustowa będzie zbyt mocno wyróżniać się na tle białej elewacji lub chcesz nieco rozjaśnić ciemną fasadę budynku, możesz pomalować rynny i elementy systemu odprowadzającego wodę z dachu na biało.

„Bezpiecznym” kolorem rynien jest uniwersalny odcień ocynkowanej blachy RAL 9006, który współgra z wyglądem większości budynków jednorodzinnych. Najważniejsze, aby efekt był przemyślany i aby rynny pasowały do kolorystyki innych elementów budynku – stolarki okiennej, drzwiowej, cokołów, balustrad i oczywiście elewacji oraz dachu.

Podsumowanie

Kolor orynnowania ma ogromne znaczenie dla estetyki domu. Nie warto zdawać się na przypadek w jego wyborze. Jeśli oczekujesz bezpiecznego rozwiązania – postaw na orynnowanie w kolorze pokrycia dachowego, a być może także podbitki dachowej, stolarki okiennej i drzwiowej. Jeśli masz ochotę na eksperymenty – wybierz inny kolor, pamiętając, że wszystkie elementy domu muszą ze sobą współgrać. Szeroki wybór kolorów farb RAFIL pomoże ci w wyborze idealnego odcienia rynien do dachu!

Jeśli chcesz nadać bramie wjazdowej nowy wygląd, możesz samodzielnie ją odrestaurować, i to stosunkowo niskim nakładem kosztów. Sprawdź, jaki kolor bramy wjazdowej wybrać, jaka farba do malowania bramy będzie najlepsza i jak przygotować się do renowacji. Jak przygotować bramę do malowania?

Odnawianie bramy wjazdowej należy zacząć od przygotowania powierzchni. Brama musi być czysta i wygładzona – oczyszczona z luźnych warstw starych farb, pozbawiona rdzy, tłustych plam, pęknięć czy zarysowań. Błędem jest pomijanie tego etapu. Jeśli nie przygotujesz powierzchni do malowania, emalia czy lakier będą źle się rozprowadzać, spadnie ich przyczepność i nie zachowają swoich właściwości, a efekt okaże się niezadowalający.

Renowacja drewnianej bramy różni się nieco od renowacji bramy metalowej. Jedną i drugą powierzchnię należy oczyścić, jednak w przypadku bramy metalowej konieczne jest usunięcie ognisk rdzy. Możesz do tego wykorzystać nylonową szczotkę lub papier ścierny.

Jeśli chcesz odnowić bramę wjazdową, która wcześniej była już malowana, niezależnie od tego, czy jest wykonana z drewna, czy też z metalu, usuń stare warstwy farby. Nie zawsze konieczne będzie usuwanie farby z całej powierzchni – wystarczy zeszlifować te fragmenty, na których farba wygląda źle, odpada, kruszy się lub łuszczy. Przeszlifowanie całej powierzchni sprawi jednak, że brama zostanie wygładzona, a co za tym idzie, emalia będzie dobrze przywierać i będzie miała estetyczny wygląd.

W obu przypadkach po szlifowaniu konieczne będzie odpylenie powierzchni oraz usunięcie zanieczyszczeń. Do mycia bramy wjazdowej możesz wykorzystać specjalistyczne preparaty przeznaczone do danej powierzchni. W przypadku renowacji bramy metalowej sprawdzi się RAFIL Preparat Do Odtłuszczania lub benzyna ekstrakcyjna. Jeśli użyjesz detergentów, na koniec warto spłukać je wodą. Ważne jednak, by przed rozpoczęciem malowania brama była całkowicie sucha.

Wskazówka!

Jeśli chcesz dokonać renowacji drewnianej bramy, a na jej powierzchni widoczne są dziury, pęknięcia czy głębokie rysy, możesz uzupełnić ubytki szpachlą do drewna.

Czym pomalować bramę wjazdową?

Gdy brama będzie już czysta, odpylona i sucha, możesz przejść do jej malowania. Dobrym rozwiązaniem będzie pomalowanie powierzchni impregnatem lub preparatem gruntującym – zwłaszcza wtedy, gdy użyjesz farby, która wymaga położenia podkładu. Do renowacji bramy metalowej możesz użyć preparatu RAFIL Podkład Antykoryzyjny, który zabezpieczy powierzchnię przed korozją, a do tego przygotuje metal do przyjęcia farby nawierzchniowej. Do zabezpieczenia bramy drewnianej wykorzystaj impregnat do drewna, który wniknie w jego strukturę, odżywi je i zabezpieczy przed działaniem czynników atmosferycznych, wilgoci czy insektów.

Ważne!

Zawsze stosuj się do zaleceń producentów farb czy impregnatów. Każdy produkt może mieć inne właściwości i tylko stosowanie się do instrukcji pozwoli Ci w odpowiedni sposób użyć emalii. Zwykle producenci podają zalecaną liczbę warstw, a także czas, jaki należy odczekać między malowaniami.

Do malowania bramy wjazdowej z metalu możesz wykorzystać antykorozyjną emalię do metalu RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Produkt ten możesz wykorzystać do renowacji bramy wjazdowej, a także do malowania elementów ozdobnych, metalowych barierek i balustrad, wyrobów kowalstwa artystycznego czy ogrodowych mebli. Nadaje się do malowania stali czarnej, kutej, elementów ocynkowanych oraz do aluminium. Zabezpiecza powierzchnie przed działaniem wilgoci, mrozu, promieni UV, deszczu czy tzw. kwaśnych deszczy, a także przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Do renowacji bramy wjazdowej z drewna, oprócz wspomnianego wcześniej impregnatu, możesz wykorzystać bejcę, lakierobejce, lakier, olej lub kryjącą farbę. Każdy z tych produktów ma nieco inne właściwości:

• olej to najbardziej naturalny preparat do renowacji drewna, który odżywia kolor i nadaje powierzchniom połysk. Nie nakłada się go jednak na powierzchnie wcześniej pokryte np. lakierem;
• bejca może zmienić kolor bramy wjazdowej, nie zakrywając przy tym słojów – podkreśli naturalne piękno drewna i ochroni je przed promieniami UV;
• lakier – możesz go nałożyć bezpośrednio na zaimpregnowaną powierzchnię lub na bejcę albo farbę. Zabezpieczy drewno przed czynnikami atmosferycznymi, wilgocią czy uszkodzeniami mechanicznymi;
• lakierobejca to połączenie bejcy i lakieru – dobrze zabezpiecza drewno przed działaniem wilgoci, promieni UV czy zmiennych temperatur;
• farba do drewna – zapewnia pełne krycie, ale musisz wybierać emalie przeznaczone do malowania drewnianych powierzchni znajdujących się na zewnątrz. Takie produkty zapewnią odpowiednią ochronę i nadadzą bramie zupełnie nowy kolor.

Jaki kolor bramy garażowej wybrać?

Zwykle bramy wjazdowe czy bramy garażowe wykonane z metalu maluje się na ciemne kolory. Najczęściej dostępne są farby w odcieniach czerni, szarości czy brązu. Większość farb, zwłaszcza tych o właściwościach antykorozyjnych, ma takie właśnie kolory. Możesz też wybrać farbę z konkretnym wykończeniem, np. matowym czy półmatowym.

Drewniane bramy wjazdowe i garażowe są najczęściej brązowe – jeśli drewno nie jest bardzo zniszczone, warto nie zakrywać go kryjącą farbą, a zamiast tego wykorzystać np. lakierobejcę lub lakier.

Wybierając kolor farby do malowania bramy, weź pod uwagę kolorystykę elewacji, drzwi, parapetów i całego ogrodzenia, a także wystrój ogrodu. Całość powinna mieć spójny, estetyczny wygląd.

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.