Utwardzacz do farby czy do lakieru może przyspieszać proces wysychania emalii i sprawić, że powłoka będzie odporniejsza na uszkodzenia, czynniki atmosferyczne czy wilgoć. Sprawdź, do jakich farb zawsze trzeba dodać utwardzacz i jak wybrać utwardzacz do lakieru.
Co daje utwardzacz do farby i lakieru? Po co się go stosuje?
Dwuskładnikowe farby czy lakiery składają się, jak sama nazwa wskazuje z dwóch składników: farby czy lakieru i dedykowanego utwardzacza. W układach dwukomponentowych niezbędne jest dodanie utwardzacza, nie można go pominąć. Zadaniem utwardzacza jest nadanie odpowiednich, pożądanych w danym układzie właściwości chemicznych i mechanicznych. To producent określa rodzaj i ilość utwardzacza w danym połączeniu – wybór utwardzacza w układzie dwukomponentowym zależy od typu żywicy, warunków utwardzania układu oraz deklarowanych właściwości już gotowej powłoki. Ponadto odpowiedni utwardzacz spowoduje, że emalia będzie bardziej przyczepna, trwalsza i odporniejsza na uszkodzenia mechaniczne, wilgoć czy działanie trudnych warunków atmosferycznych.
Oczywiście nie każda farba wymaga dodania utwardzacza, ale w przypadku farb dwuskładnikowych będzie to niezbędne. Przykładem produktów, do których stosujemy utwardzacze są farby epoksydowe, czy lakiery poliuretanowe.
Wskazówka! Ważne jest, aby w układach dwukomponentowych zawsze mieszać farbę bądź lakier z utwardzaczem ściśle do danego układu dedykowanym tzn. od jednego producenta, w proporcjach przez niego określonych. Nie należy samodzielnie dobierać utwardzacza do układu. Skorzystanie w pełni z zaleceń producenta da nam finalnie wyrób gotowy o potwierdzonych parametrach zarówno chemicznych jak i mechanicznych.
Ile wlać utwardzacza do farby lub lakieru?
Odpowiednie proporcje w przypadku utwardzaczy do farb i lakierów są kluczowe dla osiągnięcia sukcesu i otrzymania zadowalającego efektu malowania. Ilość utwardzacza zawsze musi być precyzyjnie określona przez producenta, ponieważ zależy ona od składu recepturowego i ilości substancji wiążącej. Jeśli utwardzacza będzie za mało lub za dużo, farba bądź lakier nie uzyskają deklarowanych przez producenta właściwości.
Utwardzacz do farb epoksydowych
Emalia epoksydowa jest farbą żywiczną, produkowaną na bazie syntetycznych żywic epoksydowych. Aby uzyskać mieszaninę o pożądanych właściwościach, należy żywicę zmieszać z utwardzaczem – tylko w duecie taka farba będzie miała odpowiednie właściwości. Rodzaj utwardzacza i typ żywicy mogą warunkować właściwości farby. W związku z tym należy zawsze wybierać farby i utwardzacze jednego producenta, np. produkty RAFIL Na Beton. Układ dwukomponentowy RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa Dwuskładnikowa To Emalia Wraz Z Drugim Uzupełniającym Składnikiem- utwardzaczem. Ta dwuskładnikowa emalia tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę odporną na ścieranie i uderzenia. Uzyskana powłoka jest ponadto odporna na wodę, środki myjąco-odkażające oraz wybrane substancje chemiczne. Farby epoksydowe sprawdzają się doskonale do zabezpieczania podłoży betonowych w halach produkcyjnych, warsztatach mechanicznych, magazynach przemysłowych, garażach, piwnicach, czy kotłowniach.
Utwardzacze do lakierów poliuretanowych
Dwuskładnikowe lakiery poliuretanowe podobnie jak emalie dwuskładnikowe, składają się z produktu bazowego, którego substancję błonotwórczą tworzą żywice oraz z utwardzacza, który w reakcji z żywicą bazową formuje poliuretan. Poliuretany dwukomponentowe cechuje dosyć szybkie schnięcie w temperaturze otoczenia, duża odporność mechaniczna i chemiczna gotowej powłoki, a przede wszystkim bardzo dobra odporność na zmienne warunki atmosferyczne.
Ważne!
Po wymieszaniu bazy żywicznej i utwardzacza emalia czy lakier ma określony czas przydatności do użycia. Zawsze sprawdzaj w karcie produktu, jaka jest żywotność produktu po zmieszaniu.
Utwardzacze do lakierów
Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów utwardzaczy do lakierów. Przy wyborze konkretnego produktu należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami producenta. Nigdy nie należy samodzielnie dobierać utwardzacza do danego układu dwukomponentowego!
Niektóre utwardzacze, np. do lakieru akrylowego, mogą być dostępne w wersji standardowej lub szybkiej. Szybkie utwardzacze powodują, że czas wysychania lakieru jest znacznie skrócony. Wiąże się to jednak także z krótszą żywotnością takiej mieszanki – informacja o możliwości zastosowania „przyspieszacza” również musi być zawarta w karcie technicznej danego lakieru, brak takiej informacji wyklucza jego stosowanie.
Układy dwukomponentowe zawsze wymagają dodania ściśle określonego składnika drugiego, natomiast nie należy stosować utwardzaczy w układach jednokomponentowej bez jednoznacznego zalecenia producenta – może to spowodować degradację całego układu. Zawsze należy kierować się uwagami zawartymi w kartach technicznych producenta i ściśle stosować się do jego zaleceń.
Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.
Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:
agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
aspekty ekonomiczne
Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.
Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.
Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.
Rodzaje zanieczyszczeń
Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.
Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.
Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.
Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.
Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.
Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.
Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.
Metody oczyszczania mechanicznego
Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:
skrobanie
młotkowanie
szczotkowanie
szlifowanie
oczyszczanie płomieniowe
obróbkę strumieniowo–ścierną
Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:
metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych
Oczyszczanie ręczno-mechaniczne
Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.
Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.
Obróbka strumieniowo–ścierna
Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.
Rodzaje obróbki:
otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
hydrodynamiczne (10–200 MPa)
odśrodkowe (koła wirnikowe)
Na efekt oczyszczania wpływa:
ciśnienie sprężonego powietrza
kąt nachylenia strumienia ścierniwa
odległość dyszy od powierzchni
rodzaj i kształt dyszy
rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa
Oczyszczanie fizykochemiczne
Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:
odtłuszczania rozpuszczalnikowego
mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego
Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:
zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
brud (kurz, piasek)
zanieczyszczenia jonowe
rdzę
Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:
a) Ze względu na sposób:
ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)
b) Ze względu na zastosowany środek:
rozpuszczalniki organiczne
środki alkaliczne i kwaśne
środki powierzchniowo czynne
Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.
Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych
Najczęstsze zanieczyszczenia:
rdza
zgorzelina walcownicza
oleje i smary
kurz, pył
luźne stare powłoki
wilgoć
topniki, żużel
chemikalia (detergenty, sole)
opiłki żelaza
Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.
Proces czyszczenia:
Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową
Normy:
ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość
Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1
Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):
Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")
sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym
Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.
Zabezpieczenie blachy aluminiowej
Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:
elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)
Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.
Przygotowanie do malowania:
oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym
Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych
Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:
gładkość powierzchni
dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów
To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:
brak przyczepności
marszczenie
zniszczenie powłoki
Najczęściej stosowane przygotowanie:
wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność
Przygotowanie podłoża betonowego
Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:
czyste
bez rys, występów i szczelin
o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego
Wymagania:
wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
beton powinien być odpylony i odtłuszczony
tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie
Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.
Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża
Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.
Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:
czyste
gładkie
równe
bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń
Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.
Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.
Dowiedz się, jak odnowić stare schody betonowe zewnętrzne. W tym przewodniku omawiamy kroki renowacji. Podpowiadamy też, jak wybrać farbę na schody betonowe.
Beton to najpopularniejszy materiał, z którego wykonywane są schody zewnętrzne i użytkowe wejście do domu. Beton ma wiele zalet. Dobrze przygotowany, jest odporny na zużycie i ścieranie, niskie oraz wysokie temperatury i wilgoć.
Przychodzi jednak moment, kiedy warto się im przyjrzeć i odnowić. Najlepszą i najprostszą metodą jest wykończenie schodów betonowych poprzez malowanie odpowiednimi farbami i preparatami zabezpieczającymi. Podpowiadamy, jak dobrać odpowiednią farbę oraz jak zadbać o malowane schody betonowe.
Schody betonowe malowane emalią RAFIL np. RAFIL NA BETON Zestaw Lakier poliuretanowy mogą znów wyglądać jak nowe.
Planowanie i przygotowanie schodów do renowacji
Kiedy należy zabrać się za odnawianie schodów? Zależy to od dwóch czynników – ich stanu technicznego oraz wyglądu. Schody zewnętrzne są szczególnie narażone na wiele niszczących oddziaływań. Z czasem może osłabiać je zarówno mróz jak i wilgoć, w tym zamarzająca woda, ale także nadmierne nasłonecznienie.
Dodatkowym zagrożeniem są mikroorganizmy, mchy czy grzyby, które powoli osłabiają strukturę materiału i wpływają na jego estetykę. Zużycie techniczne objawia się przede wszystkim ubytkami i osłabieniami w strukturze materiału. Zapewniające wejście do domu schody zewnętrzne mogą kruszyć się lub pękać. Krawędzie stopni narażone są z kolei na ścieranie spowodowane codziennym chodzeniem. Jeżeli zaawansowanie zużycia nie zagraża bezpieczeństwu, warto przeprowadzić renowację, która zapewni uzupełnienie ubytków i przywróci schodom dawny wygląd.
O remoncie trzeba pomyśleć także wtedy, kiedy konstrukcja schodów z czasem staje się mało estetyczna. Powierzchnię betonu brudzą zarówno osady i pyły z powietrza, jak i te nanoszone na butach domowników. Schody zewnętrzne bywają narażone także na zaciekanie. Beton może również przebarwiać się na skutek kolonizacji przez grzyby i porosty.
Jeśli więc stwierdzisz, że Twoje zewnętrzne schody betonowe wymagają remontu, możesz odświeżyć je łatwo i wygodnie. Na początku oceń stopień zużycia, aby podjąć adekwatne działania naprawcze. Warto też odpowiednio przygotować się do renowacji.
Najlepszy czas na remont betonowych schodów – i wszystkich innych betonowych elementów znajdujących się na zewnątrz – to ciepłe miesiące wiosenno-letnie. Prace warto prowadzić przy temperaturach przekraczających 10 st. C i niskiej wilgotności. Ma to wpływ na proces malowania, schnięcia farby lub uzupełnień betonu, a ostatecznie na efekty estetyczne. Warto też pamiętać, że ewentualne zaprawki muszą odpowiednio stężeć, więc w przypadku schodów dość mocno zużytych na renowację trzeba zaplanować więcej niż jeden dzień.
Regularne czyszczenie schodów betonowych to codzienny sposób na ich ładny wygląd.
Jak odnowić betonowe schody – lista narzędzi i materiałów
Do czyszczenia betonu i usuwania spękań bardzo przyda się druciana szczotka. Można pokusić się o czyszczenie ręczne, ale znacznie lepiej sprawdzi się szczotka montowana do wkrętarki, wiertarki lub szlifierki kątowej. Na etapie czyszczenia, jeżeli jest taka możliwość, zdecydowanie warto zaopatrzyć się także w myjkę ciśnieniową, która bardzo ułatwia pracę.
Jeżeli konieczne będzie uzupełnianie powierzchni betonu, przyda się też szlifierka z papierem ściernym – gruboziarnistym do szlifowania wstępnego i drobnym do wygładzenia powierzchni. Wypełnianie ubytków wykonuje się zazwyczaj przy pomocy szpachelki lub niedużej kielni.
Na etapie malowania niezbędny jest wałek lub zestaw pędzli. Można je też ewentualnie przeprowadzić metodą natryskową.
Najważniejsza sprawa to dobór odpowiednich materiałów do malowania betonu. Podstawą jest dobra farba na schody betonowe. Warto sięgnąć po wydajne i sprawdzone produkty, jakie oferuje marka Rafil. Farba, która sprawdzi się w każdych warunkach to RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa oraz Lakier Poliuretanowy. Ze względu na technologię nakładania farby oraz późniejszą konieczność umycia narzędzi, warto też zaopatrzyć się w dedykowany do tych produktów rozpuszczalnik.
Krok po kroku – oczyszczanie i przygotowanie schodów
Jak odnowić stare schody betonowe zewnętrzne? Przygotowanie schodów do malowania zacznij od ich dokładnego umycia. Najlepiej nada się do tego myjka ciśnieniowa, ale zwykły szlauch i szczotka też dadzą radę. W miejscach bardziej zabrudzonych lub kruszących się trzeba użyć drucianej szczotki.
Jeśli zachodzi taka potrzeba, ubytki na schodach należy wypełnić betonem lub specjalnymi mieszankami. Warto pamiętać, że aby beton dobrze wiązał z nową nakładaną substancją, kilka godzin wcześniej schody należy zwilżyć – dlatego też przydaje się mycie. W przypadku dużych ubytków, najlepiej wypełniać je kolejnymi warstwami, czekając z nałożeniem kolejnej, aż poprzednia zwiąże.
Po etapie szpachlowania wypełnione miejsca należy wyszlifować lub przetrzeć papierem ściernym. Powstały pył koniecznie trzeba zmieść, lub wytrzeć na mokro, ponieważ jego pozostawienie może mieć negatywny wpływ na późniejsze malowanie.
Malowanie i ochrona betonowych schodów
Schody betonowe możesz malować po zakończeniu etapu czyszczenia i uzupełniania ubytków. W przypadku zastosowania wydajnej emalii epoksydowej RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowamożesz posłużyć się pędzlem, wałkiem lub metodą natryskową.
Pierwszym krokiem jest odpowiednie przygotowanie farby, poprzez zmieszanie obu jej składników – emalii i utwardzacza. Tak przygotowana mieszanina powinna być położona na beton w czasie do 8 godzin. Kolejnym krokiem jest zagruntowanie powierzchni betonu, co dodatkowo ją zabezpieczy i ułatwi późniejsze malowanie. Gruntowanie wykonuje się tą samą emalią, natomiast rozcieńczoną w stosunku 20%. Po wyschnięciu pierwszej warstwy, dla wzmocnienia efektu sugeruje się położenie drugiej.
Warto zwrócić uwagę, że schody betonowe często bywają dodatkowo pokryte innymi materiałami – najczęściej są to płytki ceramiczne, czasami sztuczny lub naturalny kamień. Emalia do betonu sprawdza się także bardzo dobrze do malowania pokrewnych mu materiałów. Nic więc nie stoi na przeszkodzie, aby przy malowaniu betonowej konstrukcji schodów odnowić i zabezpieczyć jątakże ich powierzchnię pokrytą innym materiałem.
Do wykończenia schodów betonowych możesz użyć emalii epoksydowej RAFIL NA BETON Zestaw Emalia Epoksydowa.
Ostateczne wykończenie i konserwacja schodów
Jak odnowić stare betonowe schody zewnętrzne, aby były dobrze zabezpieczone i jednocześnie prezentowały się ładnie? Emalia epoksydowa zapewnia doskonały efekt. Przy wykorzystaniu tego produktu schody betonowe malowane mogą być aż na dziesięć różnych kolorów, co umożliwia uzyskanie różnorodnych efektów estetycznych. Jednocześnie beton zostaje na lata skutecznie zabezpieczony – powstanie na nim odporna, nieprzepuszczalna i antypoślizgowa warstwa, chroniąca przed wszystkimi negatywnymi oddziaływaniami.
Wykończenie schodów betonowych zewnętrznych trzeba uzupełnić o zastosowanie Lakieru Poliuretanowego RAFIL. Ten dwuskładnikowy preparat pozwala dodatkowo zabezpieczyć powierzchnię i podnieść walory estetyczne. Tworzy dodatkową powłokę zabezpieczającą, twardą i odporną zarówno na czynniki atmosferyczne, uderzenia i ścieranie, jak i oddziaływanie substancji chemicznych.
Tak zabezpieczone wejście do domu i schody zewnętrzne przez lata zachowają estetyczny wygląd, a beton nie będzie narażony na uszkodzenia. Aby utrzymać dobre efekty, warto pamiętać o regularnym czyszczeniu – betonowe schody można np. myć myjką ciśnieniową (pamiętając o odpowiednim doborze ciśnienia wody) lub popularnymi detergentami.
Beton to materiał trwały, a jednocześnie dający duże możliwości aranżacyjne. Odpowiednia farba na schody betonowe pozwala zabezpieczyć go na lata i zachować ciekawy wygląd.
W ogrodzie w stylu nowoczesnym doskonale sprawdzi się betonowa donica. Zamiast kupować w sklepie, możesz bez większych problemów wykonać ją samodzielnie. Jak zrobić donicę betonową? Oto poradnik krok po kroku.
Betonowe elementy wyposażenia wnętrz i małej architektury, w tym także doniczki z betonu, są dziś bardzo modne. W domach często sięgamy po takie rozwiązania jak betonowe okładziny na ściany, zegary czy kwietniki. W ogrodzie ozdobą są betonowe podesty, murki, ławki, nawet meble oraz – wspomniane już – betonowe donice.
Zalet doniczek z betonu jest wiele. Są wytrzymałe i nie do zdarcia. Po właściwej impregnacji niestraszny im deszcz, śnieg i słońce. Doskonale wyglądają w połączeniu z żywą zielenią oraz kolorowymi kwiatami. Można je malować na dowolny kolor. A do tego są ponadczasowe.
Wadą gotowych betonowych elementów małej architektury ze sklepu jest wysoka cena. Dlatego, jeśli masz trochę wolnego czasu, możesz spróbować ją samodzielnie wykonać. Jak zrobić taką dekorację? W artykule znajdziesz instrukcję krok po kroku.
Betonową donicę do ogrodu czy na balkon warto zabezpieczyć przy pomocy farb do betonu RAFIL, np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa.
Jaki beton na donice do ogrodu? Doradzamy
Jak zrobić doniczkę betonową? Pracę nad własnoręcznie wykonaną donicą zacznij od zakupu odpowiedniej mieszanki betonowej. Najprościej jest kupić ją w dowolnym sklepie budowlanym. Może to być masa betonowa lub zwykły beton – musisz jednak wiedzieć, jak go przygotować.
Jaki beton wybrać? Najpopularniejsza opcja to uniwersalna sucha mieszanka przeznaczona do rozrabiania zaprawy betonowej. Do niedawna obowiązywały „stare” klasy betonu oznaczone jako B. Do zrobienia doniczki idealny był np. beton klasy B25 lub B30. Zwróć uwagę, że od tego roku obowiązuje nowe nazewnictwo i beton, którego szukasz do zrobienia swojej donicy, będzie oznaczony jako C20/25 lub (nieco wytrzymalszy) C25/30.
Co oznaczają klasy betonu? Jego wytrzymałość. Klasy najwyższe to beton o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie, który stosuje się w konstrukcjach jak zbiorniki przemysłowe, mosty, słupy nośne. Na potrzeby małej architektury ogrodowej z powodzeniem wystarczy jednak zwykły beton klasy C20/25 i C25/30. Taki materiał jest wystarczająco wytrzymały, a do tego mrozoodporny – doskonale nada się więc do stworzenia donicy.
Zaletą betonu jest to, że można go pomalować na dowolny kolor. Służy do tego np. RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, dostępna aż w 10 kolorach.
Donica betonowa – jak zrobić ją krok po kroku?
Jak zrobić donicę betonową? Do jej wykonania będziesz potrzebować:
Mieszanki betonowej, którą trzeba rozrobić z wodą zgodnie z instrukcją.
Formy do betonu. Możesz ją wykonać samodzielnie np. ze styropianu lub wykorzystać dwie podobne do siebie, ale różniące się nieco rozmiarami doniczki z tworzywa.
Zacznij od stworzenia masy betonowej. Aby wyrobić beton, wsyp suchą mieszankę do starego wiadra i rozrób ją z wodą dokładnie według dołączonej do betonu instrukcji. Zwykle trzeba dodać małą ilość wody np. 1 l na 10 kg betonu. Beton trzeba wyrabiać i mieszać do momentu aż będzie gładki i plastyczny. Rób te prace w rękawicach i pamiętaj, że po wyschnięciu beton bardzo trudno jest usunąć z narzędzi czy pojemników.
Teraz przygotuj formę, do której wlejesz beton. Możesz ją stworzyć ze styropianu, twardych i grubych pudełek kartonowych, ale najprościej jest wykorzystać dwie doniczki. Jedna powinna być większa, a druga mniejsza.
Wlej odrobinę mieszanki na dno dużej donicy, ustaw w niej mniejszą doniczkę i dobrze trzymając, wlej beton pomiędzy ścianki mniejszej i większej doniczki. Do mniejszej doniczki możesz włożyć obciążniki, aby stała stabilnie.
Jeśli chcesz to zrobić bardziej profesjonalnie, nasza wskazówka to wycięcie w mniejszej donicy dwóch otworów po obu stronach, przełożenie przez nie cienkiego patyka i powieszenie na większej donicy. Następnie wlej beton pomiędzy obie doniczki.
Zwróć uwagę, aby mniejsza doniczka była wstawiona w większą równo, tak aby Twoja docelowa betonowa donica miała równe ścianki.
Im większa doniczka, tym grubsze ściany powinna mieć. Upewni się, że dno nowej doniczki z betonu nie jest zbyt cienkie.
Zewnętrzną ściankę większej doniczki i wewnętrzną mniejszej posmaruj olejem. Ułatwi Ci to wyjęcie gotowej doniczki z formy.
Pozostaw beton w formie na ok. 2 dni. Przykryj bawełnianą szmatką i poczekaj, aż całość wyschnie. Po tym czasie usuń formy i oszlifuj doniczkę, aby była gładka.
Tę prostą instrukcję, jak zrobić donicę betonową – wysoką lub niską – możesz dowolnie urozmaicać. Ciekawym pomysłem jest dodanie do mieszanki betonowej dodatkowych dekoracji np. cekinowych guziczków, perełek, kryształków, koralików, muszelek itd. W ten sposób zrobisz donicę w stylu glamour lub boho.
Inny koncept to odciskanie w mokrym betonie np. z liści lub kwiatów. Po wyschnięciu powstanie intrygujący wzór.
Jeśli masz smykałkę do majsterkowania i więcej zmysłu artystycznego, możesz pobawić się w wykonanie betonowej doniczki z dodatkiem tkaniny. W tym celu trzeba wyłożyć tkaninę w formie i zalać ją betonem, a następnie pilnować, aby ładnie się uformowała w kształt donicy. Tkaninę drapuje się na osłonce, aby miała jak najciekawszą fakturę i formę. Trzeba to robić szybko, ponieważ beton szybko sztywnieje. Efekt będzie niepowtarzalny!
Donica betonowa wysoka – jak zrobić ją samodzielnie? Użyj dwóch zwykłych wysokich doniczek jako formy!
Betonowa donica – zabezpieczanie przed warunkami atmosferycznymi
Gdy twoja betonowa donica jest już gotowa, czas na zabezpieczenie jej przed wilgocią i warunkami pogodowymi. Musisz to zrobić zwłaszcza wtedy, gdy donica przeznaczona jest na balkon, taras czy do ogrodu.
Czy chcesz pomalować beton? Jeśli tak, kolejny krok to użycie specjalnej farby do betonu. Z gamy produktów RAFIL Możesz Wybrać Np. RAFIL Chlorokauczuk. Ta farba chlorokauczukowa tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zwróć uwagę, że podłoża betonowe nie wymagają zastosowania podkładu przed nałożeniem emalii RAFIL Chlorokauczuk.
Inna propozycja to RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa. To farba dwuskładnikowa. Przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni betonowych. Tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. Zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i niektórych substancji chemicznych.
RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa Może Być Również Stosowany Na Zewnątrz, przy czym konieczne jest zastosowanie warstwy ochronnej z produktu RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy Dwuskładnikowy. Lakier nada dodatkową powłokę odporną na wodę i substancje chemiczne.
Betonowe donice możesz pozostawić w kolorze betonu lub pomalować na dowolny kolor farbą do betonu RAFIL.
Wiesz już, jak zrobić i jak zabezpieczyć betonową doniczkę na taras, balkon czy do domu. Z pomocą produktów RAFIL zadbasz, aby beton długo pozostał efektowny!
Garaż metalowy, zwany często blaszakiem, to prosta konstrukcja z metalu, najczęściej z ocynkowanej lub malowanej na dowolny kolor blachy. Takie garaże nie bez powodu nadal cieszą się sporą popularnością. Jak zrobić garaż blaszany? Lepsza będzie własna konstrukcja czy zakup gotowej? Sprawdź wskazówki.
Dzisiaj bez garażu trudno wyobrazić dziś sobie posesję. Trzymanie samochodu na mrozie i zimnie jest mało komfortowe. Nie zawsze da się przewidzieć czy zaprojektować garaż jako część domu, nie wszyscy zresztą lubią takie rozwiązanie. Pomocą służą wolnostojące garaże, w tym uniwersalny i tani blaszak, czyli garaż metalowy.
W artykule znajdziesz informacje, jak tanio zrobić garaż blaszany. Podpowiemy, jak załatwić sprawy urzędowe, jak wybrać materiał i rodzaj konstrukcji. Ocenimy, kiedy lepiej wykonać garaż samodzielnie, a kiedy postawić na gotową konstrukcję. Doradzimy też, jak i czym zabezpieczyć garaż przed korozją i trudnymi warunkami pogodowymi.
Stary metalowy garaż możesz łatwo odnowić dzięki środkom RAFIL, np. RAFILRadach Farba na Dach lub RAFIL Chlorokauczuk.
Garaż metalowy – czy potrzebujesz zezwolenia na budowę?
Aby postawić garaż blaszany, nie potrzebujesz dziś żadnego zezwolenia. Jedyne, co musisz zrobić, to złożyć do wydziału budowlanego w gminie lub w powiecie zawiadomienie o postawieniu dodatkowego budynku. W zgłoszeniu powinien się znaleźć rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonania robót budowlanych oraz termin rozpoczęcia prac.
Jeśli w ciągu 21 dni nie otrzymasz odpowiedzi, oznacza to, że garaż możesz stawiać bez przeszkód.
Budynek nie powinien w obrysie przekraczać 35 mkw powierzchni. Na każde 500 mkw możesz postawić maksymalnie dwa takie budynki.
Jaki garaż możesz wybudować? Określają to przepisy budowlane. Mówią one, że wysokość konstrukcji nie powinna być niższa niż 2,2 m. Wjazd do garażu musi mieć co najmniej 2,3 m szerokości oraz 2 m wysokości. Garaż trzeba wyposażyć w instalację elektryczną i nachyloną posadzkę. Z przepisów przeciwpożarowych wynika też, że garaż musi być zlokalizowany co najmniej 3 m od granicy działki, a jeśli od strony granicy znajdują się brama czy okna – minimalna odległość to co najmniej 4 m.
Jaki garaż blaszany wybrać – ilość stanowisk, zadaszenie, rodzaj blachy
Jeśli wszystkie formalności zostały już dopięte, można zacząć planować konstrukcję i wygląd metalowego garażu. Należy je dopasować dokładnie do potrzeb użytkowników.
Zwykle garaż blaszany jest jednostanowiskowy, choć zdarzają się konstrukcje dwustanowiskowe, również w gotowych propozycjach producentów.
Garaże blaszane mają bardzo prostą konstrukcję. Różnice występują w rodzaju dachu – może to być dach płaski, jednospadowy lub dach dwuspadowy, najbardziej elegancki, ale i najdroższy w budowie.
Kolejna decyzja, jaką musisz podjąć, to rodzaj materiału. Najpopularniejszy materiał na garaż metalowy to odporna na wilgoć i korozję blacha ocynkowana trapezowa w wersji błyszczącej. Bardziej wymagający inwestorzy wybierają blachę ocynkowaną powlekaną kolorem z palety RAL lub blachę powlekaną materiałem drewnopodobnym. Ta ostatnia opcja pozwala nadać blaszakowi ładniejszy wygląd i dopasować jego kolor do kolorystyki innych elementów jak ogrodzenie, stolarka okienna czy drzwi wejściowe do domu.
Pozostaje Ci także decyzja, jaką bramę do garażu wybrać. Najtańsza opcja to drzwi skrzydłowe zamykane na kłódkę czy na zamek. Droższe, ale bardziej funkcjonalne są drzwi uchylne lub drzwi segmentowe.
Jakie wymiary blaszaka?
Jaką wielkość powinien mieć garaż? Maksymalną określają przepisy – to 35 mkw po obrysie. Zwykle garaże (te gotowe, jak i robione samodzielnie) to prostokąty o wymiarach 3x5 m lub 6x5 m. Wielkość garażu warto jednak dokładnie zaplanować i dopasować do swoich potrzeb oraz do położenia na posesji. Taki garaż dobrze wpisze się w wygląd otoczenia domu, zapełni kawałek posesji oraz pozwoli na łatwy wyjazd i wjazd samochodu.
Na czym powinien stanąć garaż blaszany?
Aby postawić garaż, niezbędna jest wylewka.Powinna ona być większa o ok. 10 cm od obrysu garażu, tak aby znalazło się tu miejsce na opaskę. Wylewkę trzeba wykonać ze spadkiem na zewnątrz – chodzi o odprowadzenie wody.
Garaż metalowy kupiony – zalety i wady
Gotowa konstrukcja garażu, którą tylko montuje się samodzielnie i stawia na wcześniej przygotowanej wylewce, to atrakcyjna alternatywa dla garażu wykonywanego samodzielnie od zera.
{{recomended-product}}
Kiedy warto kupić gotowy garaż do samodzielnego zmontowania? Jeśli nie masz czasu, umiejętności w zakresie obróbki metalu oraz odpowiednich narzędzi. Konstrukcja garażu, choć raczej prosta, może nastręczyć trudności mało wprawionym majsterkowiczom. Łatwo też o popełnienie błędu budowlanego i konstrukcyjnego, który będzie skutkował np. zalewaniem wnętrza garażu podczas roztopów.
Gotowa konstrukcja ma wiele zalet. Możesz zamówić ją w dowolnym wymiarze oraz dobrać rodzaj materiału, dachu czy bramy do swoich potrzeb i budżetu. Co więcej, gotowe garaże blaszane są tanie. W ofercie producentów znajdziesz je już od 2000 zł.
Czy gotowy garaż metalowy ma wady? Nie masz wpływu na jakość konstrukcji oraz użytych materiałów. Z tego powodu warto zrobić szczególnie dobry research przed zakupem. Sprawdź opinie innych kupujących i wybierz raczej jakość niż najniższą możliwą cenę.
Metalowy garaż należy odpowiednio zabezpieczyć przed korozją, aby przedłużyć jego trwałość i czas użytkowania. Pomocą służą środki RAFIL.
Jak zrobić garaż blaszany? Samodzielna konstrukcja garażu metalowego krok po kroku
Jeśli jednak chcesz wykonać garaż blaszany samodzielnie, jak najbardziej możesz się tym zająć. Kolejne kroki przygotowania garażu metalowego to:
Wykonanie odpowiedniej wylewki betonowej. Podobnie jak w przypadku garażu gotowego powinna ona być większa o ok. 10 cm niż obrys planowanego garażu.
Postawienie metalowej konstrukcji i postawienie na niej bryły garażu. Zwróć uwagę, aby metalowe profile miały odpowiednią grubość i zadbaj o solidne śruby łączące całość. Konstrukcja musi być solidna i bezpieczna.
Szkielet należy następnie postawić na docelowym miejscu. Na tym etapie przytwierdza się do niego blachy z pomocą nitów.
Jeśli garaż ma mieć dodatkową podłogę, należy ją wykonać na tym etapie.
Następny krok to montaż bramy garażowej – dwuskrzydłowej, uchylnej itd.
Teraz pozostaje już tylko montaż takich elementów jak oświetlenie czy wentylacja oraz zabezpieczenie garażu przed korozją i warunkami atmosferycznymi.
Jak zabezpieczyć garaż blaszany przed wilgocią i warunkami atmosferycznymi?
Aby przedłużyć czas użytkowanie garażu metalowego, warto go zabezpieczyć przed korozją. Polecamy wysokiej jakości gruntoemalię RAFIL Radach Farba Na Dach. Przeznaczona jest ona do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Farba stosowana jest zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością do podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych.
{{expert-advice}}
Emalia RAFIL Chlorokauczuk przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Może być również stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych w zestawieniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
Wiesz już, jak tanio zrobić garaż blaszany. Zdecyduj, czy wolisz zbudować garaż samodzielnie, czy też lepsza dla Ciebie opcja to zakup gotowej konstrukcji do samodzielnego złożenia. W każdym z tych wypadków zabezpiecz powierzchnię garażu z pomocą środków RAFIL!
