Jak wybierać kolory ogrodzenia panelowego – porady i inspiracje

Warunki atmosferyczne odgrywają istotną rolę w procesie malowania – zarówno w aplikacji, jak i w trwałości powłok.

Zbyt niska temperatura lub zbyt wysoka wilgotność mogą prowadzić do powstawania wad, słabszego przylegania farby, a nawet do kondensacji wilgoci na powierzchni. Dlatego właściwe parametry otoczenia są niezbędne do osiągnięcia optymalnych efektów malarskich.

Temperatura i wilgotność – kluczowe czynniki wpływające na jakość powłok malarskich

Temperatura i wilgotność są bardzo istotnymi czynnikami wpływającymi na jakość powłok malarskich.

• Optymalna temperatura powietrza podczas prowadzenia prac malarskich wynosi od +5°C do +25°C, natomiast temperatura podłoża może wynosić nawet do 40°C.
• Temperatura podłoża stalowego podczas malowania, aby uniknąć kondensacji wilgoci na powierzchni, powinna być co najmniej o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy (TPR) otaczającego powietrza.
• Podłoża o dużej chropowatości lub zapyleniu posiadają naturalne punkty kondensacji wilgoci (tzw. piki oraz pyły). Dlatego zaleca się, aby temperatura takiego podłoża była nawet o 7°C wyższa od TPR, by zapobiec kondensacji.

Wilgotność względna powietrza:

• Najlepsze efekty malarskie uzyskuje się przy wilgotności względnej do 85%.
• Wzrost wilgotności powyżej 85% sprzyja tworzeniu na powierzchni warstewki zaabsorbowanej wody oraz spowalnia wysychanie powłoki.

Czym jest punkt rosy (TPR)?

Punkt rosy to temperatura, w której powietrze o danej zawartości pary wodnej osiąga stan nasycenia przy stałym ciśnieniu atmosferycznym. W tej temperaturze (ang. dew point) następuje kondensacja pary wodnej:

• zarówno w powietrzu, jak i na powierzchniach, z którymi powietrze ma kontakt.
• Jeśli wilgotność powietrza jest mniejsza niż 100%, to TPR jest zawsze niższy od temperatury powietrza.
• Im niższa wilgotność, tym większa różnica pomiędzy temperaturą powietrza a TPR.

Metalowe powierzchnie, które znajdują się na zewnątrz, każdego dnia są narażane na działanie czynników atmosferycznych – od opadów i siarczystego mrozu aż po upał i palące słońce. Aby jak najdłużej zachować nienaganną kondycję, powinny być w odpowiedni sposób zabezpieczane przed korozją. Najlepiej przy użyciu farby w zestawieniu z dedykowanym przez producenta odpowiednim podkładem. Przy użyciu produktów od tego samego producenta wszystkie warstwy będą ze sobą prawidłowo współpracować, a uzyskany efekt dekoracyjny będzie trwały. Sprawdź najlepsze połączenia!

Podkład chlorokauczukowy – co go wyróżnia?

Podkład chlorokauczukowy to specjalistyczny produkt, wykorzystywany do gruntowania powierzchni metalowych, znajdujących się na zewnątrz i narażonych na działanie warunków atmosferycznych.Po nałożeniu na wybraną powierzchnię, podkład tworzy elastyczną powłokę, która pełni dwie funkcje:

• przylegając bezpośrednio do metalu, w pewnym stopniu izoluje go od powietrza oraz wody i częściowo przeciwdziała powstawaniu rdzy;
• przygotowuje powierzchnię do malowania emalią chlorokauczukową, zapewniając jej doskonałą przyczepność. RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, stosowany pod emalię RAFIL Chlorokauczuk, zwiększa jej trwałość oraz właściwości antykorozyjne.

Podkład chlorokauczukowy na rdzę? Zastosowanie

Podkład chlorokauczukowy przeznaczony jest do gruntowania powierzchni stalowych oraz żeliwnych. Sięgnij po niego, jeżeli chcesz malować:

• ogrodzenie – bramę, furtkę, przęsła ogrodzeniowe, słupki,
• elementy architektury ogrodu – balustrady tarasowe, barierki przy schodach zewnętrznych czy przy werandzie,
• urządzenia sportowe i rekreacyjne – bramki, kosze, huśtawki,
• konstrukcje budowlane,
• maszyny – rolnicze, ogrodnicze czy przemysłowe,
• urządzenia mechaniczne i pojazdy – rower, hulajnogę, wózek.

Podkład możesz wykorzystać do malowania nowych powierzchni metalowych, a także do renowacji starych elementów. Nie stosuj jednak podkładu chlorokauczukowego bezpośrednio na rdzę (prosto na ognisko korozji) – wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.– wpierw odpowiednio przygotuj odnawianą powierzchnię. O tym, jak to zrobić, przeczytasz już za chwilę.

Podkład chlorokauczukowy do betonu?

Jeżeli planujesz malowanie elementów betonowych, nie musisz używać podkładu. Emalia chlorokauczukowa może być stosowana bezpośrednio na podłoża betonowe (po co najmniej 4-tygodniowym sezonowaniu) lub na tynki cementowo-wapienne.

Jak używać podkładu chlorokauczukowego – wskazówki

RAFIL Podkład Chlorokauczukowy stosuj na odpowiednio przygotowaną powierzchnię i postępuj według poniższych wskazówek:

• nowe elementy, które nie były nigdy wcześniej malowane, oczyść do uzyskania tzw. srebrnego metalu;
• stare powierzchnie dokładnie wyczyść, usuwając z nich stare, luźne fragmenty farby, kurz, brud oraz rdzę;
• po usunięciu zanieczyszczeń odtłuść wszystkie metalowe elementy, używając Preparatu do Odtłuszczania RAFIL.

Na tak przygotowaną powierzchnię nałóż podkład chlorokauczukowy. Możesz użyć do tego celu pędzla, wałka lub natrysku (hydrodynamicznego lub pneumatycznego).

Ile warstw podkładu chlorokauczukowego?

W zdecydowanej większości przypadków wystarczy jedna warstwa podkładu. Jeżeli jednak malowana przez Ciebie powierzchnia jest wyjątkowo podatna na korozję (np. nieustannie narażona jest na kontakt z wodą), możesz zdecydować się na położenie dwóch warstw podkładu chlorokauczukowego.

{{recomended-product}}

Jaka farba na podkład chlorokauczukowy?

Podkład chlorokauczukowy dedykowany jest do używania pod emalię chlorokauczukową i tylko w takim połączeniu gwarantuje doskonałą trwałość oraz najlepsze efekty.Warstwa ochronna, zapewniana przez RAFIL Podkład Chlorokauczukowy i emalię RAFIL Chlorokauczuk, jest odporna na uszkodzenia mechaniczne (rysy, otarcia) oraz trudne warunki pogodowe. Dzięki temu długo i skutecznie zabezpiecza metal przed korozją.

Warto wiedzieć!

Podkład pod emalię zawsze wybieraj spośród produktów dedykowanych przez producenta. W ten sposób zyskujesz pewność, że produkty mogą być stosowane łącznie, dobrze ze sobą współpracują i realnie zwiększają swoje właściwości (trwałość, odporność na ścieranie etc.).

Podkład chlorokauczukowy, stosowany w duecie z emalią chlorokauczukową, to gwarancja pełnej i długotrwałej ochrony metalu przed korozją. Sięgnij po niego, aby zabezpieczyć to, co dla Ciebie ważne – ogrodzenie swojego domu, balustradę balkonu czy ulubiony rower.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Ogrodzenie domu już na pierwszy rzut oka wiele mówi o jego mieszkańcach. Zainspiruj się pomysłami na kolory ogrodzeń metalowych i dokonaj w swoim otoczeniu małych-wielkich zmian.

Kolory ogrodzeń metalowych – klasyka i uniwersalizm

Ogrodzenie domu nie tylko wyznacza granice prywatności, ale również świadczy o właścicielu budynku. Dobór stonowanej kolorystyki jest najczęstszym rozwiązaniem, które nigdy nie wychodzi z mody. Niezależnie od rozmiaru bryły, koloru elewacji i elementów dekoracyjnych warto, aby kolor metalowego ogrodzenia był spójny z kolorem dachu, orynnowaniem, a nawet stolarką okienną.

Jeśli cenisz proste i efektowne rozwiązania, sprawdź 3 propozycje uniwersalnych kolorów metalowego ogrodzenia:

• szary antracytowy półmat – RAL 7016 – jeden z najczęściej wybieranych odcieni, który wspaniale współgra z szarą dachówką i jasną elewacją domu,
  ‍
• czarny głęboki mat – RAL 9005 – barwa, dzięki której otoczenie Twojego domu zachowa klasyczny charakter,
  ‍
• brązowy czekoladowy półmat – RAL 8017 – brązowe odcienie pasują zwłaszcza do drewnianych elementów otoczenia domu, jak również drewnianej elewacji.

Nietuzinkowy kolor metalowego ogrodzenia domu – odważnie czy z pomysłem?

Coraz częściej zdobimy otoczenie naszego domu odważną kolorystyką, nietuzinkowymi dodatkami lub interesującymi roślinami. Wybór zdecydowanego koloru ogrodzenia metalowego to dobry pomysł, jeśli chcesz, by Twój dom nie przypominał innych budynków. Dostępna kolorystyka produktu RAFIL Chlorokauczuk daje Ci spory wybór i bez względu na indywidualne preferencje, jeśli tylko chcesz, możesz sprawić, by Twoje ogrodzenie widoczne było z drugiego końca ulicy.

{{recomended-product}}

Oto 4 inspiracje na odważną kolorystykę Twojego metalowego ogrodzenia:

• kolor żółty – zdecydowany, słoneczny. Odcień RAL 1003 – żółty sygnałowy połysk – lub RAL 1023 – żółty drogowy połysk – sprawią, że ogrodzenie Twojego domu mocno odznaczy się na tle otoczenia;
  ‍
• kolor czerwony – niebanalny, ognisty, pobudzający kolor czerwony z pewnością przykuje wzrok niejednego przechodnia. Jeśli kochasz odważne rozwiązania, a ten kolor występuje w dodatkach Twojego domu, takich jak okiennice, barwa ta może się świetnie komponować zarówno z jasną, jak i ciemną bryłą domu, a także z drewnianymi dodatkami na elewacji. RAL 3020 – czerwony drogowy połysk – lub nieco bardziej przygaszony RAL 3011 – wiśniowy połysk – dodadzą otoczeniu pobudzającego akcentu;
  ‍
• kolor zielony – doskonale wtapia się w otoczenie, zwłaszcza jeśli posiadasz bujną roślinność. Jeśli w naturalny sposób pragniesz „odgrodzić się” od otoczenia i ukryć swój dom wśród drzew, odcień RAL 6002 – zielony liściasty połysk – będzie dobrym rozwiązaniem;
  ‍
• kolor niebieski – jeśli odcienie koloru niebieskiego przypominają Ci zjawiskowe otoczenie greckich wysp, wiedz, że wdzięczny, grecki błękit śmiało przyjmie się również na naszych rodzimych podwórkach. Odcienie RAL 5012 – niebieski jasny połysk – oraz RAL 5005 – niebieski sygnałowy połysk – sprawią, że charakter Twojego domu będzie niepowtarzalny.

Renowacja ogrodzenia – jaka farba nadaje się na metalowe ogrodzenie?

Dobór farby przystosowanej do rodzaju podłoża to podstawa. Nie warto testować innych rozwiązań niż te, które są dedykowane do danej powierzchni, sprawdzone i bezpieczne. Jeżeli ogrodzenie Twojego domu jest metalowe i straciło swój dawny blask, jest porysowane lub nawet rdzewieje – nie martw się, to nie ogrodzenie jest do wymiany, ale warstwa farby.
Zanim rozpoczniesz renowację ogrodzenia, pamiętaj o tym, że:

• metalowe podłoże musi być dokładnie oczyszczone, a resztki starej farby usunięte. O tym, jak pozbyć się starej farby z metalowych powierzchni, dowiesz się tutaj,
• dobór metody malowania nie tylko pozwoli zaoszczędzić Ci czas, ale również ułatwi dotarcie do trudniej dostępnych zakamarków ogrodzenia,
• spośród dostępnych farb przystosowanych do warunków zewnętrznych wybierz produkt, który cechuje się dobrą przyczepnością – sprawdź nasze produkty do malowania powierzchni metalowych.

Jeśli wiesz już, jak z głową zabrać się do renowacji metalowego ogrodzenia Twojego domu, pamiętaj o tym, że to detale i dodatki decydują o charakterze Twojego otoczenia i nawet drobna zmiana może zrobić ogromne wrażenie.