Beton jest wyjątkowo trwały i odporny na uszkodzenia mechaniczne, wilgoć czy działanie skrajnych temperatur. Jednak nawet tak wytrzymały materiał będzie służył dłużej, jeśli otrzyma dodatkową ochronę. Czym zabezpieczyć beton przed wodą? Podpowiadamy!‍

Żaden beton nie jest w 100% odporny na warunki atmosferyczne. Jeśli będzie stale narażony na warunki atmosferyczne, może popękać. Wilgoć wniknie wtedy do środka, a jeśli woda zamarznie, uszkodzenia betonu staną się coraz bardziej widoczne. 

Aby temu zapobiec, stosuje się zabezpieczenie betonu przed wodą w postaci specjalnych farb i lakierów do betonu. Tworzą one na jego powierzchni hydrofobową warstewkę, która nie pozwala wnikać wilgoci do środka, co zapobiega spękaniom i uszkodzeniu betonu.

W artykule znajdziesz wskazówki, jak zabezpieczyć beton przed wodą krok po kroku. Pokażemy również, czym go oraz jak dobrać właściwy produkt. 

Aplikacja środków zabezpieczających 

Sprawdzonym sposobem, jak zabezpieczyć beton przed wodą, jest aplikacja odpowiednich środków. Będą to różnego typu farby oraz lakiery do betonu. 

W jaki sposób zabezpieczyć beton przed wilgocią? Jeśli wybierasz farbę, np. RAFIL Chlorokauczuk, do aplikacji możesz użyć miękkiego wałka flokowego lub innego przeznaczonego do aplikacji farb olejnych. Przed zamalowaniem całości sprawdź, czy struktura pozostawiona przez wałek jest akceptowalna. Do nakładania farby możesz też użyć pędzli z miękkim włosiem. Podczas malowania unikaj jednak wielokrotnego przeciągania, gdyż może to prowadzić do rozmiękczenia warstwy poprzedniej. Inna metoda to natrysk pneumatyczny.

Przy malowaniu betonu farbą RAFIL Chlorokauczuk lista zadań krok po kroku powinna wyglądać następująco:

• Temperatura otoczenia oraz malowanej powierzchni powinna mieć od +10°C do +25°C, a wilgotność niższa niż 80%.
• Jeśli występuje prawdopodobieństwo opadów, silnego wiatru lub mgły – zrezygnuj z malowania.
• Jeśli jest potrzeba, możesz rozcieńczyć farbę maksymalnie do 3% rozcieńczalnikiem RAFIL.
• Jeżeli malujesz nowe podłoża betonowe lub tynki cementowo wapienne pamiętaj o sezonowaniu przez minimum 4 tygodnie.
• Przed aplikacją farby, powierzchnię dokładnie odpyl, a następnie zagruntuj farbą z dodatkiem około 25% rozcieńczalnika. Kolejne warstwy farby nakładaj nierozcieńczone.
• Nałóż 2-3 warstwy farby.
• Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie od 30 minut do 2 godzin. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać tego terminu, malowanie kolejnej warstwy możesz przeprowadzić dopiero po 5 dniach. Jednak nawet wtedy zrób wymalowanie próbne, aby sprawdzić, czy nowa warstwa nie będzie się odklejać.

Kolejnym sposobem na zabezpieczenie betonu przed warunkami atmosferycznymi na zewnątrz jest RAFIL Na Beton Zestaw Lakier poliuretanowy. Dwuskładnikowy lakier stworzy powłokę odporną na wilgoć i ochroni betonowe powierzchnie przed szkodliwym działaniem promieniowania UV, deszczu, mrozu i zanieczyszczeń obecnych w atmosferze.

W jaki sposób powinna wyglądać aplikacja produktu RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy? Oto poszczególne etapy krok po kroku. 

• Nowy beton powinien być czysty, mocny i suchy. Oczyść go z tłuszczu, usuń mechanicznie warstwę mleczka i szlamu cementowego, a powierzchnię dokładnie odpyl.
• W przypadku starego niemalowanego betonu usuń luźno związane fragmenty betonu, podłoże oczyść z zanieczyszczeń i starannie odtłuść, uzupełnij ubytki, powierzchnię przeszlifuj i dokładnie odpyl.
• Takprzygotowany beton zagruntuj Lakierem RAFIL NA BETON z dodatkiem utwardzacza (składnik 2), rozcieńczonym dodatkiem ok. 15 % Rozcieńczalnika RAFIL Do Wyrobów Pouliuretanowych.
• Do opakowania zawierającego RAFIL NA BETON Lakier Poliuretanowy (składnik 1) dodaj zawartość opakowania z utwardzaczem (składnik 2). Wymieszaj dokładnie oba składniki. Musisz uzyskać mieszaninę o jednorodnej konsystencji. Następnie pozostaw ją na ok. 15 minut.
• Gotową mieszaninę możesz stosować przez 3 godziny. Po upływie tego czasu mieszanina żeluje i staje się nieprzydatna do użycia.
• Lakier nakładaj pędzlem, wałkiem lub natryskiem hydrodynamicznym.
• Kolejne warstwy produktu możesz nałożyć po minimum 24 godzinach. Potrzebujesz od 1 do 3 warstw.
• Maluj w temperaturze otoczenia od +5°C do +35 °C i wilgotności powietrza poniżej 85%. Temperatura podłoża nie może być niższa niż 5°C i wyższa niż 35°C. Środek nakładaj w pogodne dni, bez ryzyka deszczu i mgły.

Dlaczego zabezpieczanie betonu jest ważne? 

Dlaczego tak trwały materiał jak beton należy zabezpieczać przed wilgocią i warunkami pogodowymi?

• Po pierwsze, nawet wytrzymały beton może być wrażliwy na działanie różnych substancji, które prowadzą do zmian w jego strukturze, a w konsekwencji do wcześniejszego zużycia betonu.
• Po drugie, beton betonowi nierówny. Jego odporność zależy od rodzaju mieszanki – to ona ma wpływ na porowatość i nasiąkliwość materiału. Beton wodoszczelny to tylko jeden z rodzajów, używany tam, gdzie wymagana jest ochrona przed wilgocią i wodą. Wodoszczelność określa się symbolem od W2 do W12. W12 to najwyższa klasa betonu wodoszczelnego, który stosowany jest np. w tunelach podwodnych. W10 i W8 można stosować np. w podziemiach budynków, a W6 w basenach.

Beton wodoszczelny powstaje przez dodanie do zwykłego betonu specjalnych uszczelniających dodatków (np. silikonów czy polimerów), które zmniejszają jego porowatość i zwiększają odporność na wodę. Zwykły beton nie ma takich właściwości, dlatego przed wilgocią najlepiej go zabezpieczyć z pomocą farby lub lakieru do betonu.

Co daje taka ochrona betonu? Dzięki niej zdecydowanie spowolnisz tzw. korozję betonu. To naturalne zjawisko, które – choć powolne – stopniowo niszczy trwały materiał. Beton koroduje poprzez kontakt z różnymi substancjami takimi jak związki chloru czy siarczyny, ale sporo szkód powoduje także zwykła woda. 

W wyniku kontaktu z wodą z betonu wypłukiwane są różne substancje, przez co traci on swoją zwartość i zaczyna się osypywać. Najgorsze są dla niego jednak ujemne temperatury. Jeśli do betonu dostanie się woda i następnie zamarznie, zostanie on rozsadzony i pęknie od środka. Farba albo lakier zapobiega temu zjawisku, ponieważ tworzy szczelną powłokę, która uniemożliwia wnikanie wody do środka. Co więcej, taka impregnacja radzi sobie także z kolejnym zjawiskiem, takim jak pylenie betonu z powodu oddziaływań mechanicznych (np. zużycie betonowego podjazdu w wyniku ruchu samochodów). 

Rodzaje produktów do zabezpieczania betonu 

Czym zabezpieczyć beton przed wodą? W ofercie RAFIL Do Dyspozycji Masz Takie Środki Jak:

• RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy – tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na wodę i substancje chemiczne: aceton, kwas siarkowy 10%, olej silnikowy, wodę dejonizowaną, wodorotlenek sodu 10%. Długotrwale zabezpiecza malowaną powierzchnię przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi i promieniowaniem UV.

{{recomended-product}}

• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa, która może być stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Dodatkowo charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Jest dostępny w 20 kolorach.

Wiesz już, czym zabezpieczyć beton przed wodą w ogrodzie czy przed domem. Gama produktów RAFIL Poleca Się Twojej Uwadze!

‍

Nie ma nic bardziej relaksującego niż wypoczynek na hamaku. Ten sprzęt jest niezastąpiony w ogrodzie i na balkonie. Aby wygodnie z niego korzystać, potrzebujesz odpowiedniego stelaża. W artykule podpowiemy, jak zrobić metalowy stelaż do hamaka i jak go zabezpieczyć przed wilgocią. 

Do wiszącego hamaka niezbędny jest odpowiedni stojak, czyli stelaż. Rzadko kiedy tkaninę da się rozwiesić pomiędzy drzewami czy belkami. Jeśli nie masz takiej możliwości, stelaż pomoże Ci korzystać z hamaka bez przeszkód. 

Do dyspozycji masz różne materiały na stelaż do hamaka. Metalowa konstrukcja jest wśród nich na pewno najtrwalsza. Wystarczy okresowa konserwacja, czyli pomalowanie go emalią antykorozyjną (np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń), aby stelaż do hamaka metalowy służył Ci naprawdę długo. 

W artykule znajdziesz informacje, od czego zacząć wykonanie konstrukcji stelażu do hamaka metalowego. Podpowiemy, jak zrobić to samodzielnie oraz jak wybrać gotowy stojak na hamak metalowy. Doradzimy, jaką farbą zabezpieczyć sprzęt oraz jak o niego dbać, aby służył przez wiele sezonów.

Jak zrobić metalowy stelaż do hamaka — planowanie projektu

Kiedyś hamaki rozwieszano pomiędzy dwoma pniami drzew lub przymocowywano do drewnianych belek czy po prostu do haków w ścianie np. werandy. Dziś uniwersalnym rozwiązaniem jest specjalny stelaż. 

Stojaki na hamak wiszący, czyli ten klasyczny, mogą być wykonane z drewna lub z metalu. Obie te opcje mają swoje zalety i wady. Drewniany hamak wygląda naturalnie, można go zrobić samodzielnie lub kupić gotowy. Jest on jednak ciężki i nieporęczny, a do tego, co sezon trzeba go impregnować. 

Hamak na metalowym stelażu waży mniej niż jego drewniany odpowiednik, łatwiej go więc przemieszczać z miejsca na miejsca. Metal jest też zdecydowanie odporniejszy na warunki atmosferyczne, zwłaszcza gdy zabezpieczysz go przed wilgocią emalią antykorozyjną – taką jak RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Jak zrobić metalowy stelaż do hamaka samodzielnie? Najpierw zrób plan swojego stojaka. Do wyboru masz kilka różnych opcji – prostszych lub bardziej skomplikowanych. My podpowiadamy, aby na początek Twój stojak był jak najprostszy. W najłatwiejszej wersji zrobiony jest z pięciu profili stalowych – trzy stanowią stelaż, a dwa krótsze służą jako podstawki. W opcji nieco trudniejszej, ale efektowniejszej, trzeba użyć długiego profilu stalowego na podstawę i dwóch krótszych na podpórki. Profile muszą być jednak wygięte – najprościej zlecić to firmie, która świadczy usługi w zakresie gięcia rur, profili i kątowników ze stali. Gięcie wykonuje się za pomocą specjalistycznego urządzenia, czyli giętarki.

Wybór materiałów i narzędzi — co będzie potrzebne do budowy stelaża?

Pracę nad stojakiem na hamak metalowym rozpocznij od zgromadzenia niezbędnych narzędzi i materiałów. Zacznijmy od prostszej wersji stelaża z prostych profili stalowych. Potrzebujesz pięciu profili ze stali – mogą mieć wymiary np. 50×30×2 mm. Trzy pierwsze po połączeniu śrubami posłużą Ci do wykonania stelaża. Zwróć uwagę, że długość pomiędzy hakami powinna wynosić ok. 300-320 cm. 

Dwa krótsze profile posłużą do wykonania podstawy hamaka. Powinny mieć długość ok. 80 cm, aby hamak stał stabilnie. Profile stalowe warto kupić ze stali nierdzewnej albo ocynkowanej. Potrzebujesz też do tego śrub montażowych, dwóch haków i karabińczyków do zamontowania hamaka oraz ewentualnie łańcucha do regulowania wysokości i ustawienia tkaniny. 

Jest też druga wersja metalowego hamaka. Wygląda ona bardziej elegancko i nowocześnie. Możesz ją wykonać samodzielnie, jeśli masz możliwość zdobycia profili stalowych, które będą wygięte. Profile kształtuje się przy pomocy giętarki, ale z powodzeniem znajdziesz zakłady, które oferują tego typu usługi. 

Potrzebujesz jednego mocnego profilu stalowego na stelaż. Jego proponowane wymiary to 40×40×2 mm. Dobrze, aby profil był ocynkowany, co przedłuży żywotność stali i zmniejszy jej podatność na korozję. Długość stelaża powinna wynosić od 320 do 360 cm – zmieści się tu standardowy hamak, nawet podwójny. Profil powinien mieć kształt półkola o średnicy np. 125 cm.

Oprócz tego niezbędne będą dwa krótsze, lekko wygięte profile na nóżki. Ich długość to np. 125 cm. Profile montujesz ze sobą przy pomocy śrub. Potrzebujesz też solidnych haków do powieszenia hamaka, karabińczyków oraz linek lub łańcucha do regulacji wysokości hamaka. 

Narzędzia, jakie będą Ci niezbędne do pracy to wiertarka do metalu, ewentualnie piłka do cięcia tego materiału. 

Kolejna ważna sprawa to zabezpieczenie stali przed korozją. Do ochrony polecamy produkt RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. To antykorozyjna emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Wyróżnia ją zwiększona odporność na działanie trudnych warunków atmosferycznych oraz na uderzenia. 

Aby w pełni zabezpieczyć metal przed korozją, zastosuj RAFIL Do Bram i Ogrodzeń razem z farbą gruntującą RAFIL Podkład Antykorozyjny. Podkład polecany jest pod powierzchnie ocynkowane, stalowe i aluminiowe. Środek doskonale przylega do podłoża, tworzy elastyczną, twardą powłokę, przez co zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

Budowa stelaża krok po kroku — skompletowanie i montaż konstrukcji 

Gdy masz już zgromadzone wszystkie materiały i narzędzia, sam montaż hamaku nie powinien nastręczyć Ci dużych trudności. Największym wyzwaniem jest połączenie stalowych profili solidnymi śrubami oraz montaż podpórek, które ustabilizują całą konstrukcję. Warto dodać także metalowe zaślepki na śruby. Jeśli hamak ma być mobilny, do jednej z podpórek służących jako nóżki, domontuj niewielkie kółeczka, które pomogą przeciągać hamak z miejsca na miejsce.

Gdy Twoja konstrukcja jest już gotowa, zabezpiecz ją na wypadek korozji. W pierwszej kolejności użyj farby podkładowej RAFIL Podkład Antykorozyjny. Występuje ona w dwóch odcieniach: szary okienny – stosowany pod jasne odcienie farby nawierzchniowej oraz czerwony tlenkowy – pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Teraz zabezpiecz stal przy pomocy emalii RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zwróć uwagę, że każde podłoże przygotowane do malowania powinno być czyste, suche, pozbawione śladów rdzy i zatłuszczeń. Do mycia i odtłuszczania powierzchni metalowych służy wodny roztwór preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania.

Pielęgnacja metalowego stelaża — jak dbać o stelaż, aby służył przez wiele sezonów? 

Jak pielęgnować stojak na hamak metalowy? Nawet jeśli konstrukcja jest pomalowana preparatami antykorozyjnymi, na zimę warto dodatkowo zabezpieczyć hamak przed wilgocią, np. chowając do pomieszczenia gospodarczego lub okrywając stelaż. Oprócz tego dbaj, aby stojak był czysty i regularnie usuwaj z niego ziemię, piasek czy inne zanieczyszczenia. 

Alternatywne rozwiązania — gotowe stelaże i ich zalety

Jeśli nie masz smykałki do majsterkowania ani narzędzi niezbędnych do wykonania samodzielnie metalowego stelaża do hamaka, najlepszą opcją jest zakup gotowego stojaka. Trzeba go jedynie skręcić zgodnie z instrukcją, do czego wystarczy śrubokręt lub najlepiej wkrętarka. Pamiętaj, aby stelaż do hamaka – ten gotowy, i ten DIY, zabezpieczyć przed korozją przy pomocy środków RAFIL!

Farby malarskie w znacznej większości są przygotowane w taki sposób, by mogły być stosowane samodzielnie – bez użycia dodatkowych środków. Czasem jednak rozcieńczenie farby jest wskazane, a nawet konieczne. Sprawdź, jak rozcieńczać farby akrylowe, lateksowe i inne.

Rozcieńczanie farb akrylowych

Farby akrylowe zwykle są sprzedawane z formie gotowej do użycia. Zdarza się jednak, że producenci zalecają jej delikatne rozcieńczenie np. przed malowaniem ściany pędzlem, a nie wałkiem. Często pojawia się jednak pytanie, czy farby akrylowe można rozcieńczać wodą.
Jeśli producent wyraźnie nie zaleci innej metody, farbę akrylową można delikatnie rozcieńczyć wodą. Zwróć jednak uwagę na słowo „delikatnie”. Często popełnianym bowiem błędem jest dolewanie wody w zbyt dużych ilościach. Obniża to bowiem parametry emulsji, a co za tym idzie – farba ma gorsze krycie, jest mniej odporna na uszkodzenia, traci odporność na zmywanie czy szorowanie i po prostu wygląda nieestetycznie.

Farbę rozcieńcza się czasem także w poniższych sytuacjach:

• gdy malujesz powierzchnię natryskiem hydrodynamicznym,
  
• gdy nakładasz warstwę podkładową przed właściwym malowaniem – w takiej sytuacji zaleca się często rozcieńczenie emalii (10-20% wody pitnej).

Musisz jednak wiedzieć, że niektórych farb nie można rozcieńczać nawet najmniejszą ilością wody. Farby rozcieńczalnikowe, mogą być rozcieńczane wyłącznie dedykowanymi przez producenta rozcieńczalnikami. Na przykład farby poliwinylowe należy rozcieńczać profesjonalnym rozcieńczalnikiem do wyrobów poliwinylowych, takim jak RAFIL Radach Rozcieńczalnik. Rozcieńczalniki te działają skutecznie, a użyte według instrukcji nie obniżają parametrów emalii. Pamiętaj jednak, by obowiązkowo zapoznać się z instrukcją producenta, ponieważ w zależności od rodzaju farby jest dedykowany dla niej odpowiedni rozpuszczalnik.

Czy farby lateksowe można rozcieńczać wodą?

Podobnie jak w przypadku farb akrylowych, zwykle nie ma konieczności rozcieńczania farb lateksowych – nawet wtedy, gdy po otwarciu opakowania wydaje Ci się, że emulsja jest za gęsta. Wystarczy dobrze wymieszać farbę w pojemniku, by przekonać się, że jej konsystencja jest odpowiednia.

I również jak w przypadku farb akrylowych zdarza się, że rozcieńczanie emulsji lateksowej jest możliwe wtedy, gdy chcesz położyć na ścianie warstwę gruntującą. W zależności od producenta, by przygotować farbę do nałożenia jej jako warstwę gruntującą, do emalii można dolać od 2 do 10% wody pitnej. Obecnie jednak takie rozwiązanie stosowane jest coraz rzadziej. Znacznie lepiej w roli gruntu sprawdza się farba podkładowa dedykowana pod konkretną emulsję przez producenta.

Jak wlewać wodę do farby? Rób to powoli, małymi porcjami. Mieszaj emalię w trakcie i kontroluj jej gęstość. Jeśli dolejesz za dużo wody, możesz obniżyć jakość produktu oraz jego parametry techniczne.

Rozcieńczanie farby chlorokauczukowej i epoksydowej

Farby chlorokauczukowe tworzą na malowanych powierzchniach elastyczne i wytrzymałe powłoki ochronne. W połączeniu z z dedykowanym podkładem antykorozyjnym mogą więc stanowić skuteczną ochronę przed rdzewieniem. Farby chlorokauczukowe służą np. do malowania metalu i żeliwnych elementów konstrukcyjnych, a także do zabezpieczania powierzchni betonowych na zewnątrz. W przypadku tego rodzaju emalii rozcieńczanie jest zalecane, gdy malujemy agregatem. Pamiętaj jednak, by stosować produkty zalecane przez producenta. Jeśli malujesz np. farbą RAFIL, możesz użyć Rozcieńczalnika Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych, który podczas rozcieńczania nie powoduje zmian w jednorodności wyrobu.

{{recomended-product}}

Wyjątkowym typem farb są dwuskładnikowe farby epoksydowe. Składają się one z syntetycznej żywicy epoksydowej i utwardzacza. Dopiero gdy wymieszasz oba składniki, uzyskasz emalię gotową do użycia. Farb tych możesz używać do malowania powierzchni metalowych, betonowych czy do malowania glazury. Możesz je rozcieńczać specjalistycznymi preparatami do emalii na bazie żywicy, takimi jak RAFIL Rozcieńczalnik Epoksydowy, np. po to, by nałożyć warstwę gruntującą na malowaną powierzchnię.

Podsumowując, zanim przystąpisz do rozcieńczania farb, upewnij się, czy dana emalia może być rozcieńczona, a jeśli tak, to czym (wodą czy rozpuszczalnikiem). Takie informacje znajdziesz na karcie technicznej danego produktu.

• Karta techniczna – zapis tworzony przez producenta, dotyczący konkretnego wyrobu, jego przeznaczenia, charakterystyki i stosowania.
• Symbol wyrobu – każdy wyrób posiada dany symbol, który określa typ rodzaj i jego kolor, na tej podstawie wyrób jest identyfikowany.
• Gęstość – masa 1 cm³ wyrobu oznaczana piknometrycznie w temp. 20°C; dla wyrobów dwuskładnikowych jest to wartość średnia, po zmieszaniu składników.
• Punkt zapłonu (ang. flash point) – jest to najniższa temp. materiału malarskiego, w której wytworzy on pary substancji palnych wystarczających do zapłonu w określonych warunkach zapłonu.
• Zużycie teoretyczne (ang. theoretical spreading rate) – wartość (i/m²; kg/m²; m²/l; m²/kg) podawana w danych technicznych farby; arytmetyczny wynik zależności zawartości substancji nielotnej i specyfikowanej grubości powłoki malarskiej.
• Zużycie praktyczne - zależy od wielu czynników, między innymi od zużycia teoretycznego, chropowatości podłoża, metody i warunków nakładania, wielkości i rodzaju malowanej powierzchni, a także roli powłoki w zestawie; określa się iloczynem współ- zużycia praktycznego i zużycia teoretycznego farby.
• Czas przydatności wyrobu do stosowania (ang. pot life) – max. czas, w którym wyrób lakierowy po zmieszaniu z utwardzaczem zachowuje swoje właściwości i nadaje się do nanoszenia na podłoże.
• Czas schnięcia (ang. drying time) czas przejścia ciekłej powłoki malarskiej w stałą powłokę o określonych własnościach fizycznych i mechanicznych w danej temp.
• Porowatość (ang. porosity) – zależy w głównej mierze od użytego pigmentu, charakteryzuje ją obecność w powłoce otworków i kanalików sięgających do podłoża.
• Przepuszczalność (ang. permeability) – charakteryzuje zdolność przepuszczania gazów lub par przez powłokę, zależy od własności fizykochemicznych, grubości powłoki.
• Przyczepność (ang. adhesion) – zdolność powłoki do wiązania się z podłożem lub poprzednią warstwą.
• Trwałość powłoki (ang. durability) – przypuszczalny czas „życia” powłoki malarskiej do pierwszej głównej renowacji.
• Wydajność - powierzchnia (w m2), która może być pokryta daną ilością wyrobu lakierowego tworzącego powłokę o wymaganej grubości; zależy od warunków stosowania, złożoności geometrycznej konstrukcji, warunków atmosferycznych itp.
• Powłoka termoodporna – odporna na długookresowy wpływ temp. powyżej 150°C.
• Emalia (ang. top coat) – wyrób malarski pigmentowany o wysokich walorach dekoracyjnych, zwłaszcza barwie i połysku. Jako warstwy nawierzchniowe – emalie – muszą być odporne na wpływ zewnętrznych czynników korozyjnych np. promieniowanie słoneczne.
• Farba (ang. primer) – materiał malarski pigmentowany, tworzący powłokę kryjącą – która ma przede wszystkim spełniać funkcje ochronne. Farby tego typu (gruntujące, przeciwrdzewne) nanoszone są bezpośrednio na podłoże i zawierają składniki powstrzymujące procesy korozyjne. Powinny charakteryzować się głównie dobrą przyczepnością do podłoża.
• Farba do czasowej ochrony – chroni czasowo przed działaniem czynników atmosferycznych i korozyjnych (najczęściej przez okres 6 m-cy na czas montażu, transportu, składowania).
• Farba, emalia tiksotropowa – zawiera dodatki powodujące efekt zmniejszania się lepkości pozornej (upłynnienie) w czasie działania naprężeń ścinających (mieszanie, rozcieranie pędzlem).
• Farba na gorzej przygotowane podłoże (ang. surface tolerant) – przeznaczona do gruntowania, tolerująca gorzej przygotowane powierzchnie. Posiada właściwości: stabilizacji, przetwarzania i penetracji rdzy.
• Farby chemoutwardzalne (ang. chemical curing paints) – produkt malarski składający się z dwu lub trzech składników (żywica + utwardzacz) mieszanych bezpośrednio przed aplikacją.
• Farba grubopowłokowa (ang. high build) – materiał malarski dający grubszą powłokę suchą niż powszechnie stosowane materiały.
• Lakier (ang. varnish) – wyrób malarski niepigmentowany dający w efekcie powłokę przeświecalną.
• Pigmenty (ang. pigments) – są to substancje nierozpuszczalne w spoiwie farby a ulegające w nim zdyspergowaniu. Charakterystyczne dla nich są następujące własności: barwa, zdolność krycia, niekiedy zdolności ochronne i przeciwrdzewne.
• Rozcieńczalnik (ang. thinner) – lotna ciecz nie rozpuszczająca substancji błonotwórczej. Po dodaniu do materiału malarskiego nie powoduje niekorzystnych objawów. Dodatek rozcieńczalnika wymagany może być w przypadku nadmiernego zgęstnienia wyrobu wskutek zbyt długiego lub nieodpowiedniego przechowywania. Należy jednak pamiętać, że dodatek nawet małej ilości rozcieńczalnika może spowodować duże zmiany w grubości powłoki (szczególnie dla wyrobów tiksotropowych).
• Rozpuszczalnik (ang. solvent) – ciecz rozpuszczająca substancje błonotwórczą (spoiwo). Przy doborze rozpuszczalnika zwrócić trzeba uwagę m. in. na: zdolność rozpuszczania, lotność, temp. zapłonu, toksyczność, zapach itp.
• Substancja nielotna; części stałe (ang. solids) – łączna zawartość substancji błonotwórczych, pigmentów, wypełniaczy i innych składników materiału malarskiego pozostająca na powierzchni malowanej w procesie schnięcia powłoki.