Farby chlorokauczukowe – rodzaje, właściwości i zastosowanie

Ogrodzenie żaluzjowe to doskonała propozycja dla każdego, kto ceni sobie nowoczesny design i minimalistyczne wzornictwo. Jeżeli chcesz ogrodzić swój dom, działkę czy ogród w stylowy i funkcjonalny sposób – może być to rozwiązanie idealne również dla Ciebie. Przekonaj się, czym charakteryzuje się płot żaluzjowy metalowy i jakie kolory ogrodzenia są obecnie najpopularniejsze.

Płot żaluzjowy – najważniejsze informacje

Ogrodzenie żaluzjowe wyróżnia się charakterystyczną konstrukcją – metalowe przęsła przypominają poziome żaluzje, jakie montuje się w oknach. Taki układ metalowych elementów ma wiele zalet: ogrodzenie prezentuje się nowocześnie, teren posesji jest osłonięty przed spojrzeniami przechodniów (stopień zasłonięcia uzależniony jest od sposobu ułożenia metalowych pasów), ograniczony jest poziom hałasu z ulicy, a przepływ powietrza w okolicach ogrodzenia nie jest utrudniony. Istotną kwestią, jest również łatwość montażu płotów żaluzjowych. Większość modeli wykonywana jest w sposób modułowy, a więc wystarczy przymocować odpowiednią ilość przęseł do stalowych lub betonowych słupków.

Ogrodzenia żaluzjowe – kolory

Dzięki minimalistycznemu kształtowi płot żaluzjowy metalowy niezwyżle łatwo jest dopasować do charakteru posesji. Wystarczy, że wybierzesz odpowiedni kolor, który podkreśli niepowtarzalny styl Twojego domu czy ogrodu. Jakie kolory królują na ogrodzeniach żaluzjowych?

Szare ogrodzenia żaluzjowe

To prawdopodobnie najbardziej uniwersalny kolor, na jaki możesz się zdecydować. Szarość prezentuje się dobrze niemal zawsze i wszędzie, jest ponadczasowa i odporna na architektoniczne trendy. Szary płot żaluzjowy doskonale prezentuje się w towarzystwie masywnych, murowanych, kamiennych słupków. Taka aranżacja najbardziej pasuje do domów urządzonych w stylu minimalistycznym, ale zachowujących lekką nutę tradycji – do białych, szarych i beżowych elewacji, drewnianej stolarki i zielonych, prosto urządzonych ogrodów.

Białe ogrodzenia żaluzjowe

Trudno wyobrazić sobie lżejszą i przyjemniejszą dla oczu aranżację. Białe ogrodzenie żaluzjowe przywodzi na myśl styl śródziemnomorski i kojarzy się z beztroskimi wakacjami, spokojem i relaksem. Zwłaszcza, jeżeli płot znajduje się w otoczeniu soczystej zieleni roślin, naturalnego drewna i kamienia. Białe ogrodzenie prezentuje się świeżo i lekko, niezależnie od sposobu montażu. Możesz zdecydować się na osadzenie paneli na metalowych słupkach – wtedy uzyskasz bardziej nowoczesny efekt – lub murowanych, ciężkich murkach, które bardziej nawiązują do architektonicznej klasyki.

Czarne ogrodzenia żaluzjowe

To wyjątkowa barwa, która jest z jednej strony wyrazista, a z drugiej neutralna. Dzięki temu czarny płot żaluzjowy fantastycznie dopełnia wiele aranżacji – od klasycznych, przez industrialne, aż po najbardziej modernistyczne. Co więcej, czarne ogrodzenie pozwala na tworzenie estetycznych i niebanalnych kontrastów. Na naszej inspiracji możesz zobaczyć, jak prezentują się czarne przęsła, osadzone na białych, murowanych słupkach, nawiązujących do elewacji domu. Czarno-białą aranżację przełamują drewniane elementy, skromna roślinność oraz nowoczesna, szklana balustrada na tarasie.

Brązowe ogrodzenia żaluzjowe

To zdecydowanie mniej oczywista propozycja niż kolory zaliczające się do skali szarości. Brązowy płot żaluzjowy pięknie koresponduje z zielenią, więc warto postawić na niego tam, gdzie o charakterze przestrzeni świadczyć ma przede wszystkim natura. Przęsła umieścić można na trwałych, betonowych słupkach, jednak ciekawym wyborem będą również elementy drewniane. Kolor ogrodzenia może nawiązywać do dachówek, stolarki okiennej, czy bramy garażowej – jak ma to miejsce na przedstawionej inspiracji.

Nieoczywiste rozwiązania

Masz ochotę na odrobinę szaleństwa? Postaw na ogrodzenie żaluzjowe w wyrazistym, soczystym kolorze! Dobrym wyborem będzie zieleń, żółć, niebieski lub czerwień (jak na przedstawionym zdjęciu). Kolorowy element przełamie nudę, jaka może panować na minimalistycznie, nowocześnie urządzonych posesjach.Jeżeli marzysz o ogrodzeniu w wyrazistym kolorze, a przy tym zależy Ci na najlepszej ochronie metalu przed korozją, możesz zdecydować się na samodzielne malowanie płotu. W naszej ofercie znajdziesz RAFIL Chlorokauczuk – farbę do metalu, dostępną w aż 20 wyrazistych odcieniach!

Podsumowanie

Ogrodzenia żaluzjowe to doskonała propozycja dla wszystkich, którzy cenią sobie nowoczesny i minimalistyczny design. Dzięki charakterystycznej konstrukcji metalowych przęseł, ogrodzenie żaluzjowe prezentuje się bardzo nowocześnie i estetycznie. Jest to również doskonałe rozwiązanie dla osób, które chcą osłonić swój teren przed spojrzeniami przechodniów, a jednocześnie zachować dobry przepływ powietrza. W zależności od koloru, ogrodzenie żaluzjowe może pasować do różnych stylów architektonicznych, od minimalistycznych po klasyczne. Dzięki modułowej konstrukcji i łatwości montażu, ogrodzenie żaluzjowe można łatwo dopasować do różnych wymiarów i kształtów posesji.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Szafka ogrodowa metalowa to praktyczny i estetyczny pomysł, by przechowywać na zewnątrz narzędzia i akcesoria ogrodnicze. Jak dbać o szafę na narzędzia ogrodowe? Sprawdź, czym odnawiać taki mebel, aby odzyskał dawny blask i znów prezentował się nienagannie.

W każdym ogrodzie, dużym i niewielkim, niezbędne jest miejsce do przechowywania narzędzi, akcesoriów i innych rzeczy przydatnych przy uprawie i pielęgnacji roślin. Będą to grabki, łopatki, wiaderka i inne przedmioty, bez których nie sposób właściwie zadbać o warzywnik czy rabatę. 

Gdzie je trzymać? Jednym z rozwiązań jest garaż, innym – domek na narzędzia. Jeśli jednak brak Ci miejsca, sprawdzi się mniejsza szafa narzędziowa ogrodowa – z tworzywa, drewniana lub metalowa. Dziś podpowiadamy, jak zatroszczyć się o mebel wykonany z metalu. 

Domek narzędziowy lub mniejsza szafa wykonana z metalu to trwałe i odporne rozwiązanie do ogrodu.

Szafa narzędziowa do ogrodu – renowacja. Kiedy warto to zrobić? 

Szafy i domki narzędziowe mogą być wykonane z drewna, tworzywa lub metalu. Każdy z tych materiałów ma swoje zalety i wady. Drewno wygląda estetycznie i naturalnie, można je łatwo malować i odnawiać. Jest jednak mało odporne na warunki atmosferyczne – wodę, śnieg, promienie UV. 

Tworzywo z kolei łatwo blaknie pod wpływem słońca. Może też zmienić swój kształt, krzywić się i szybko stracić ładny wygląd. 

Najtrwalszym materiałem z pewnością jest metal, zwłaszcza ocynkowany. Po odpowiednim zabezpieczeniu metalowa szafa na narzędzia ogrodowe przetrwa bezpiecznie wiele sezonów. Niestraszne jej deszcze, śniegi czy promienie słoneczne. Nie połamie się i łatwo nie zniszczy. Największe ryzyko dla metalu to korozja – a tu z pomocą przychodzą specjalistyczne produkty, które chronią metalową powierzchnię przed rdzewieniem. 

Aby mebel dłużej zachował swój ładny wygląd, szafę narzędziową ogrodową co jakiś czas trzeba poddawać renowacji. Specjalistyczne farby do metalu pozwolą nadać powierzchni nowy kolor lub odświeżyć już istniejący. Zapewnią także długotrwałą ochronę przed korozją i wzmocnią powłokę, zabezpieczając ją przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. 

Jak wybrać odpowiedni kolor do malowania szafki metalowej

Jeśli chcesz pomalować szafę narzędziową do ogrodu wykonaną z metalu, do wyboru masz różne produkty. Zwróć uwagę, aby była one przeznaczona do malowania powierzchni metalowych oraz dostosowane do warunków zewnętrznych. 

Szczególnie polecamy dwa produkty marki RAFIL – RAFIL Chlorokauczuk oraz RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zestaw RAFIL Chlorokauczuk i RAFIL Podkład Chlorokauczukowy to niezawodny duet, który gwarantuje metalowym powierzchniom odporność na trudne warunki pogodowe i uderzenia. Farba RAFIL Chlorokauczuk Przeznaczona Jest Do Ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych, a w zestawieniu z podkładem RAFIL – daje gwarancję jakości to aż 8 lat. 

Jeśli zdecydujesz się na ten produkt, do wyboru masz aż 20 różnych kolorów RAFIL. Są wśród nich dwa odcienie bieli (ciepła i chłodna), kolory żółte, czerwone, zielenie, odcienie niebieskiego czy szarości. Paleta barw jest szeroka i bez problemu znajdziesz produkt dopasowany do swoich potrzeb. Farba dostępna jest w wersji z wysokim połyskiem. 

Druga propozycja to antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych – stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Farba charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia świetny efekt dekoracyjny (dostępna jest w macie i półmacie), a w zestawieniu z produktem RAFIL Podkład Antykorozyjny skutecznie chroni przed korozją. 

RAFIL Do Bram i Ogrodzeń W Półmacie Dostępna Jest W Trzech Kolorach Ral– ciemnoszarym RAL 7016, czarnym RAL 9005 i brązowym RAL 8017. Jeśli wolisz powierzchnię głęboko matową, do wyboru masz również ponadczasową czerń. 

Szafka ogrodowa metalowa – przywrócenie koloru krok po kroku

Jak odnowić szafę narzędziową ogrodową? Sprawdź instrukcję krok po kroku. 

1. Przygotowanie miejsca do pracy

Zabezpiecz podłoże, na którym stoi szafka, szczególnie jeśli są to płytki, deski czy kostka brukowa, z których ciężko jest usunąć farbę. Przyda się folia lub kartony. Jeśli trzeba, osłoń też stojące niedaleko inne elementy architektury ogrodowej np. meble. 

2. Oczyszczenie i przygotowanie szafki

Kolejny krok to przygotowanie szafki metalowej do malowania. Aby to zrobić:

• Przetrzyj powierzchnię szafki drucianą szczotką, aby usunąć starą farbę, brud czy rdzę. Nie zapomnij o tym etapie, ponieważ każde zabrudzenie pogarsza przyczepność kolejnej powłoki.
• Jeśli na powierzchni dostrzegasz duże ogniska rdzy – przyda się szlifierka. Z jej pomocą wykonasz też kolejny etap, czyli zmatowisz powierzchnię mebla. Możesz też użyć do tego papieru ściernego.
• Następnie odpyl mebel np. z pomocą podkurzacza. Powierzchnia szafki powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń.
• Możesz odtłuścić szafkę z pomocą preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud i tłuszcz, odtłuszcza metalową powierzchnię i przygotowuje podłoże do malowania. Preparat dostępny jest w koncentracie do przygotowania 1,25% roztworu roboczego. Nakłada się go gąbką, szczotką, pędzlem lub tkaniną, a następnie spłukuje wodą.

3. Wybór narzędzi do malowania szafki narzędziowej 

Do malowania metalowej szafki narzędziowej najlepszy będzie wałek do emalii i pędzel. Wałkiem pomaluj duże i gładkie powierzchnie np. fronty szafki. Pędzel z kolei będzie niezastąpiony, aby dotrzeć w zakamarki i trudno dostępne miejsca. Zwróć uwagę, aby pędzel miał miękkie włosie. Wałek powinien być odpowiedni do wybranej przez Ciebie farby – sprawdź w specyfikacji technicznej zalecenia producenta. Kolejna wskazówka – przy malowaniu pędzlem unikaj przeciągania, aby powierzchnia mebla pozostała gładka i ładna. 

Jeśli malujesz metodą natrysku pneumatycznego, zalecana lepkość farby w przypadku np. farby RAFIL Chlorokauczuk to 25-35 sek. Dodatek rozcieńczalnika do 25%, a ciśnienie natrysku 0,3-0,5 MPa. Potrzebujesz 2-3 warstw farby. 

4. Malowanie szafki metalowej na narzędzia

• Maluj w temperaturze otoczenia oraz malowanej powierzchni +10°C do +25°C. Wilgotność względna powietrza powinna być niższa niż 80%. Nie pracuj przy dużej wilgotności, wtedy, gdy zbiera się na deszcz i przy silnym wietrze.
• W przypadku prac renowacyjnych przed użyciem, w pierwszej kolejności, sprawdź, czy nowa powłoka nie będzie reagować ze starymi podłożami.
• Nakładaj 2-3 warstwy na wcześniej zagruntowane podłoże (w przypadku RAFIL Chlorokauczuk będzie to farba RAFIL Podkład Chlorokauczukowy).
• Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie od 0,5 do 2 h. W razie niedotrzymania tych wytycznych konieczne jest malowanie po minimum 5 dniach od zakończenia aplikacji warstwy poprzedniej.

Metalowa szafka ogrodowa to mebel, który jest funkcjonalny, a do tego może prezentować się nowocześnie i estetycznie. Z naszymi wskazówkami odnowienie szafki na narzędzia będzie o wiele łatwiejsze. Wybierz odpowiednią farbę RAFIL i Do Dzieła!

W halach produkcyjnych, warsztatach czy pomieszczeniach technicznych utrzymanie czystości może być bardzo trudne ze względu na obecne tam agresywne lub tłuste płyny. Problem jest jeszcze bardziej dotkliwy w budynkach takich jak masarnie czy ubojnie, gdzie zanieczyszczenia – bez wcześniejszego zabezpieczenia powierzchni – mogą być praktycznie niemożliwe do usunięcia. W takich warunkach zwykłe farby właściwie są bezużyteczne i konieczne jest wybranie produktów, które stworzą odpowiednią, szczelną powłokę. Do tego nadają się doskonale między innymi farby epoksydowe.

Co to jest farba epoksydowa i kiedy ją wybrać?

Farby epoksydowe produkowane są z wykorzystaniem żywicy epoksydowej – to produkt przeznaczony do użytku w przemyśle i wszędzie tam, gdzie niezbędne jest zabezpieczenie powierzchni przed działaniem agresywnych lub trudnych do usunięcia substancji. Zdecydowanie nie należy wybierać tych farb w sytuacji, gdy zależy nam wyłącznie na efekcie dekoracyjnym.

Farbę epoksydową można stosować na zewnątrz, ale pod warunkiem pokrycia jej warstwą lakieru poliuretanowego, który ochroni farbę przed szkodliwym działaniem światła słonecznego i promieniowania ultrafioletowego.

Farba epoksydowa – jaki jest jej skład?

Farby epoksydowe składają się z żywicy epoksydowej i utwardzacza. Do wytwarzania tych farb stosuje się żywicę płynną (farby bezrozpuszczalnikowe) lub stałą (rozpuszczalnikowe). Przed malowaniem żywicę łączy się z utwardzaczem, który po wyschnięciu sprawia, że powłoka jest niezwykle trwała. Wymieszanie obu składników jest warunkiem koniecznym. Zazwyczaj są oferowane w postaci gotowych zestawów.

Farby epoksydowe cechują się bardzo dużą odpornością na czynniki zewnętrzne, takie jak:

• wilgoć
• działanie chemikaliów
• działanie olejów
• uszkodzenia mechaniczne
• duże obciążenia

Warto rozważyć ich użycie w pomieszczeniach takich jak warsztaty samochodowe, hale produkcyjne czy pomieszczenia przemysłu chemicznego lub spożywczego. Należy jednak unikać używania farby epoksydowej na podłożach gipsowych lub betonie pokrytym warstwą mleczka, lub szlamu cementowego.

Co jest potrzebne do malowania farbą epoksydową?

Narzędzia do malowania tego rodzaju farbami nie różnią się w zasadzie od tych przeznaczonych do farb akrylowych, których używasz do malowania ścian wewnętrznych. Dostosuj jednak rodzaj narzędzi do malowanej powierzchni oraz typu farby.

Do malowania posadzek użyj wałka lub pistoletu. Jeśli planujesz malowanie wałkiem, wybierz taki o większej szerokości (18-25 cm) oraz dłuższym włosiu (13-14 mm). Wałek do betonu powinien być wykonany z gęstego weluru lub nylonu.

Do malowania farbami epoksydowymi możesz również użyć pistoletu. Wybór szerokości dyszy dostosuj do rodzaju powierzchni. Jeśli malujesz podłogę, dysza powinna być szeroka, natomiast do malowania elementów metalowych wybierz wąską dyszę, która będzie dużo bardziej precyzyjna.

{{recomended-product}}

Jak malować farbą epoksydową?

Pierwszym etapem malowania jest przygotowanie podłoża. Pamiętaj o jego oczyszczeniu i wyrównaniu (oraz o tym, by absolutnie nie stosować wszelkiego rodzaju gładzi, zapraw czy wylewek na bazie gipsu!).

Przed rozpoczęciem nakładania produktu starannie wymieszaj oba składniki w swoich opakowaniach: żywicę i utwardzacz. Do opakowania z emalią dodaj zawartość opakowania z utwardzaczem, po czym mieszaj do momentu uzyskania jednorodnej mieszaniny, bez smug w kolorze. Malowanie możesz rozpocząć po 30 minutach, gdy nastąpi homogenizacja farby.

Jeśli wcześniej gruntowałeś podłoże, pierwszą warstwę nałóż po czterech godzinach. Przygotowana mieszanina może być używana przez 8 godzin, później nastąpi jej żelowanie. Nie będzie wtedy zdatna do użytku.

Następnie zabezpiecz taśmą malarską krawędzie malowanej powierzchni. Pamiętaj, aby oderwać ją bezpośrednio po zakończeniu pracy. Po wyschnięciu farby może to być znacznie trudniejsze.

Przeważnie farbę epoksydową będziesz nakładać w dwóch warstwach. Pierwsza jest cieńsza – należy rozcieńczyć mieszaninę rozcieńczalnikiem do wyrobów epoksydowych w ilości około 20%. Po wyschnięciu nałóż drugą warstwę, a następnie zabezpiecz ją lakierem bezbarwnym z utwardzaczem.

Pamiętaj, że są to ogólne wskazówki. Zawsze postępuj według instrukcji zamieszczonej przez producenta na opakowaniu.