5 pomysłów na kolor dachu pasujący do białych okien

‍Ponowne wykorzystanie zużytych rzeczy to działanie ekologiczne, ale też sposób na kreatywne dekoracje DIY. Dziś podpowiadamy, co zrobić z puszek metalowych. Mamy sporo pomysłów, jak wykorzystać puszki metalowe w domu i ogrodzie. 

Co można zrobić z puszki – po mleku skondensowanym, sosie pomidorowym czy karmie dla zwierząt? Bardzo wiele! Od pojemników na kredki po kolorowe lampiony i doniczki oraz organizery na śrubki i inne akcesoria w warsztacie.

W artykule podpowiemy, jak przygotować puszki metalowe do ponownego wykorzystania. Doradzimy też, co zrobić z puszek metalowych. To pomysł na proste prace DIY i wspólne spędzanie czasu np. z dziećmi!

Pomysły na ponowne wykorzystanie puszek metalowych – co zrobić z puszek metalowych?

Jak wykorzystać puszki metalowe? To świetny materiał do wielu zadań w domu i ogrodzie. Po opróżnieniu nie musisz ich od razu wyrzucać. Możesz przerobić je na funkcjonalne i dekoracyjne przedmioty! Jakie? 

W kuchni puszki mogą służyć jako pojemniki na przybory lub przyprawy. W warsztacie będą doskonałym schowkiem na narzędzia, a w biurze mogą pełnić funkcję organizerów na długopisy.

Co można zrobić z metalowej puszki w ogrodzie? Świetnie sprawdzi się jako doniczka na kwiaty lub zioła. Możesz także pomalować puszki farbami akrylowymi, tworząc unikalne wzory lub dopasowując kolory do wystroju wnętrza.

Jeśli lubisz rękodzieło, wykorzystaj technikę decoupage i oklej puszki papierem w dowolnym wzorze, a następnie zabezpiecz je lakierem. Możesz też przykleić naklejki, by nadać im osobisty charakter. Puszki można także wykleić materiałem, używając kleju do tkanin, co sprawi, że staną się bardziej teksturalne i stylowe. Możliwości są nieograniczone!

Jak przygotować puszkę do ponownego wykorzystania?

Zanim zaczniesz dekorować puszki, musisz je odpowiednio przygotować. Najpierw dokładnie je umyj, używając gorącej wody z detergentem, np. z płynem do mycia naczyń. Wystarczy, że pozostawisz puszkę w roztworze na kilka minut, a potem dokładnie wypłuczesz ją pod bieżącą wodą. 

Jeśli puszka jest mocno zabrudzona tłuszczem, np. po oleju z tuńczyka, wlej do niej ocet i zostaw na kilka godzin. Następnie przetrzyj puszkę szczoteczką do zębów lub gąbką. 

W przypadku uporczywych zabrudzeń użyj odrdzewiacza w sprayu, aby pozbyć się rdzy lub innych zanieczyszczeń. 

Po oczyszczeniu puszki sprawdź, czy nie ma ostrych krawędzi, które mogą powodować skaleczenia. Jeśli zauważysz takie miejsca, najlepiej stępić je pilnikiem ślusarskim, aby prace z puszką były bezpieczne. Przygotowana w ten sposób puszka będzie gotowa do dekorowania i ponownego wykorzystania!

Jak wykorzystać puszki metalowe w domu?

Metalowe puszki są w każdej kuchni. Po konserwach, napojach czy owocach w syropie. Większość z nas po prostu je wyrzuca. A przecież można z nich zrobić coś fajnego. Ozdoby, pojemniki czy organizery. I to tanim kosztem. Jak się za to zabrać?

W warsztacie można zrobić z nich praktyczne pojemniki na drobiazgi – śrubki, nakrętki czy gwoździe. Wystarczy dobrze je oczyścić, pomalować na ciemny kolor i oznaczyć etykietami, by zawsze wiedzieć, co jest w środku. Jeśli masz miejsce na ścianie, przykręć do niej deskę i przymocuj puszki za pomocą wkrętów. Zyskasz estetyczny i funkcjonalny organizer na narzędzia.

W kuchni możesz pójść o krok dalej. Metalowe puszki sprawdzą się nie tylko na sztućce, ale też jako doniczki na zioła. Mięta, bazylia czy szczypiorek będą wyglądać pięknie na parapecie w kolorowych puszkach. Możesz pomalować je na jednolite pastelowe kolory lub ozdobić w stylu rustykalnym, używając tkanin, sznurków i koronek. 

A jeśli masz więcej czasu, zrób zestaw przyprawników. Każdą puszkę oznacz etykietą, np. „cukier”, „mąka”, „kasza”. Ustaw je na półce lub blacie – będą praktyczne i dekoracyjne.

W biurze puszki zamienią się w praktyczny organizer na biurko. Możesz ustawić je pionowo lub połączyć kilka, tworząc poziomy układ. W większych puszkach przechowasz nożyczki, linijki czy notatniki, a w mniejszych spinacze, gumki recepturki czy pinezki. Aby całość wyglądała spójnie, oklej je tą samą tkaniną lub pomaluj na dopasowane kolory.

Puszki przydadzą się także w pokoju dziecięcym. Możesz stworzyć z nich zabawne pojemniki na kredki, flamastry i małe zabawki. Dodaj naklejki z ulubionymi postaciami z bajek lub narysuj uśmiechnięte buźki. Dzieci będą zachwycone, a porządek na półkach – gwarantowany.

Kolejnym pomysłem są lampiony. Wystarczy wywiercić w puszkach drobne otwory, tworząc wzory, a potem wstawić do środka świeczki typu tealight. Gdy zapalisz świeczkę, wzory pięknie się rozświetlą, tworząc przytulny nastrój na balkonie, tarasie lub w salonie.

Co można zrobić z metalowej puszki w ogrodzie?

Co zrobić z puszki po mleku w ogrodzie? Pomysłów na dekoracyjne wykorzystanie metalowych puszek jest mnóstwo!

• Jednym z pomysłów są klimatyczne lampiony. Aby je zrobić, wytnij w puszce wzory – kwiaty, gwiazdki czy abstrakcyjne kształty. Wystarczy dłuto i młotek. Puszkę możesz pomalować na kolor, który pasuje do ogrodu, np. zielony lub biały. Do środka włóż świeczkę LED lub lampki na baterie. Gotowy lampion powieś w altanie lub na drzewie. Wieczorem stworzy nastrojowe światło.
• Puszki świetnie sprawdzą się też jako doniczki. Możesz sadzić w nich kwiaty, zioła, a nawet drobne warzywa, jak szczypiorek czy rzodkiewka. Zanim użyjesz puszki jako doniczki, pamiętaj o zrobieniu otworów drenażowych na dnie, aby woda mogła swobodnie odpływać. Pomaluj puszkę farbą odporną na warunki atmosferyczne i dodaj uchwyty z łańcuszków lub sznurków, by zawiesić ją na płocie czy altanie.
• Kolejny pomysł to poidełko dla ptaków. Zdejmij etykiety, pomaluj puszkę na kolor, który przyciągnie ptaki, np. fioletowy lub zielony. Dodaj patyczki, na których ptaki będą mogły przysiąść. Poidełko ustaw w spokojnym miejscu i regularnie wymieniaj wodę.
• Z puszek zrobisz też wietrzne dzwonki. Odetnij wieczko, a na dno włóż kamyczki lub muszelki. Zawieś puszkę na sznurku lub drucie. Wiatr wprawi dzwonek w ruch, tworząc przyjemne dźwięki. Aby puszka była trwalsza, pokryj ją lakierem ochronnym lub farbą np. RAFIL Chlorokauczuk.

Jak i czym pomalować puszkę, aby zabezpieczyć ją przed korozją?

Wiesz już, co można zrobić z puszek metalowych. Aby Twoje dzieło wyglądało ładnie, puszki warto pomalować. To ważne także dlatego, że puszki pozostawione na zewnątrz szybko zaczną rdzewieć. 

Aby tego uniknąć, wykorzystaj jedną z farb antykorozyjnych RAFIL. Proponujemy np. farbę RAFIL Chlorokauczuk. Dostępna jest w wielu żywych kolorach, np. czerwonym, zielonym, żółtym. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Zabezpiecza też przed wilgocią i ogranicza rozwój korozji. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni w zestawie z podkładem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. 

‍

Metalowa futryna to element charakterystyczny dla stolarki starszej daty – można spotkać ją zarówno w mieszkaniach, jak i domach, które budowano przed kilkoma dekadami. Co ciekawe, w ostatnich latach obserwuje się powrót mody na wyjątkowo wytrzymałe i niebanalne estetycznie, metalowe futryny. Z tego względu wielu właścicieli domów i mieszkań decyduje się na zachowanie oryginalnych ościeżnic i odnowienie ich na własną rękę. Jak powinno przebiegać malowanie futryn metalowych? Jak odnowić futryny w bloku? Po jakie farby sięgnąć? Sprawdźmy!

Malowanie futryn metalowych – cena i jakość farby

Pierwszym krokiem, jaki musisz podjąć, by odnowić metalową futrynę, jest wybór odpowiedniej farby. Pierwszy, przypadkowy produkt ze sklepowej półki nie wystarczy. Poszukując emalii, którą pomalujesz futrynę, zwróć uwagę na takie aspekty, jak:

• Dostępna paleta kolorów – sprawdź, czy producent oferuje barwę oraz typ wykończenia (mat, półmat, połysk), który Cię interesuje.
• Wydajność – ile metrów kwadratowych powierzchni będziesz mógł pokryć 1 litrem farby.
• Przeznaczenie – do jakich materiałów przeznaczona jest emalia? Czy producent rekomenduje stosowanie jej na zewnątrz pomieszczeń? Przykładem farby do metalu, której możesz z powodzeniem użyć do malowania metalowej futryny zewnętrznej, jest RAFIL Chlorokauczuk.
• Czynniki, na które narażona będzie malowana powierzchnia – metalowa futryna może być wystawiona na działanie wilgoci, wiatru, wysokich i niskich temperatur, promieniowania UV, a także promieniowania UV. Zwróć uwagę, by farba, którą wybierzesz, zapewniała ochronę przed wszystkimi potencjalnymi zagrożeniami.
• Ochrona przeciw korozji – metalowa futryna musi być chroniona przed rdzą. RAFIL Chlorokauczuk, w połączeniu z podkładem chlorokauczukowym, gwarantuje aż 8 lat ochrony przed korozją. Kiedy wybierzesz odpowiednią emalię, możesz przejść do kolejnego kroku – przygotowania metalowej futryny do malowania.

Przygotowanie do malowania: czym szlifować metalowe futryny?

Dokładnie przyjrzyj się futrynie i sprawdź, w jakim stanie znajduje się stara warstwa farby. Jeżeli zauważysz luźne, łuszczące się fragmenty powłoki, będziesz musiał je usunąć – możesz zrobić to przy pomocy drucianej szczotki, szlifierki lub gruboziarnistego papieru ściernego.

Uwaga! Aby zabezpieczyć podłoże, ściany lub inne elementy, które znajdują się w pobliżu futryny, zakryj je szczelnie kartonami lub folią malarską. Zabezpiecz je przed przesuwaniem, mocując poszczególne fragmenty taśmą malarską.

Na futrynie nie ma odstających fragmentów farby lub udało Ci się je usunąć? W takim razie zajmij się pozostałą powierzchnią. Sięgnij po papier ścierny i dokładnie przetrzyj nim całą futrynę – warstwa starej farby powinna zostać zmatowiona, aby powierzchnia zapewniała emalii lepszą przyczepność. Podczas szlifowania i matowienia powstało sporo pyłu? Usuń go przy pomocy odkurzacza lub miękkiej szczotki, a następnie dokładnie wyczyść metalową futrynę ze wszystkich innych zanieczyszczeń. Ostatnim krokiem, niezbędnym, by przygotować futrynę do malowania, jest odtłuszczenie powierzchni. Możesz zrobić to, używając benzyny ekstrakcyjnej lub specjalistycznego preparatu do odtłuszczania (znajdziesz go w ofercie RAFIL).

Malowanie futryn metalowych

{{recomended-product}}

Zanim nałożysz właściwą emalię, sięgnij po preparat gruntujący – zwiększy on przyczepność podłoża oraz wzmocni właściwości ochronne i antykorozyjne farby docelowej. RAFIL Podkład Chlorokauczukowy nałóż przy pomocy pędzla (lub natrysku). Jedna warstwa powinna okazać się wystarczająca, jeżeli jednak futryna narażona jest na działanie wielu szkodliwych czynników, możesz zdecydować się na dwie warstwy (drugą warstwę nałóż po 20-180 minutach). Po godzinie od zastosowania podkładu możesz nanieść pierwszą warstwę farby. Najlepiej, jeżeli zrobisz to przy użyciu pędzla z miękkim włosiem (pozwoli Ci dotrzeć do wszelkich zakamarków), ale możesz zdecydować się także na malowanie niewielkim wałkiem. ZanimZanim nałożysz drugą warstwę, odczekaj od 30 do 120 minut.

• Karta techniczna – zapis tworzony przez producenta, dotyczący konkretnego wyrobu, jego przeznaczenia, charakterystyki i stosowania.
• Symbol wyrobu – każdy wyrób posiada dany symbol, który określa typ rodzaj i jego kolor, na tej podstawie wyrób jest identyfikowany.
• Gęstość – masa 1 cm³ wyrobu oznaczana piknometrycznie w temp. 20°C; dla wyrobów dwuskładnikowych jest to wartość średnia, po zmieszaniu składników.
• Punkt zapłonu (ang. flash point) – jest to najniższa temp. materiału malarskiego, w której wytworzy on pary substancji palnych wystarczających do zapłonu w określonych warunkach zapłonu.
• Zużycie teoretyczne (ang. theoretical spreading rate) – wartość (i/m²; kg/m²; m²/l; m²/kg) podawana w danych technicznych farby; arytmetyczny wynik zależności zawartości substancji nielotnej i specyfikowanej grubości powłoki malarskiej.
• Zużycie praktyczne - zależy od wielu czynników, między innymi od zużycia teoretycznego, chropowatości podłoża, metody i warunków nakładania, wielkości i rodzaju malowanej powierzchni, a także roli powłoki w zestawie; określa się iloczynem współ- zużycia praktycznego i zużycia teoretycznego farby.
• Czas przydatności wyrobu do stosowania (ang. pot life) – max. czas, w którym wyrób lakierowy po zmieszaniu z utwardzaczem zachowuje swoje właściwości i nadaje się do nanoszenia na podłoże.
• Czas schnięcia (ang. drying time) czas przejścia ciekłej powłoki malarskiej w stałą powłokę o określonych własnościach fizycznych i mechanicznych w danej temp.
• Porowatość (ang. porosity) – zależy w głównej mierze od użytego pigmentu, charakteryzuje ją obecność w powłoce otworków i kanalików sięgających do podłoża.
• Przepuszczalność (ang. permeability) – charakteryzuje zdolność przepuszczania gazów lub par przez powłokę, zależy od własności fizykochemicznych, grubości powłoki.
• Przyczepność (ang. adhesion) – zdolność powłoki do wiązania się z podłożem lub poprzednią warstwą.
• Trwałość powłoki (ang. durability) – przypuszczalny czas „życia” powłoki malarskiej do pierwszej głównej renowacji.
• Wydajność - powierzchnia (w m2), która może być pokryta daną ilością wyrobu lakierowego tworzącego powłokę o wymaganej grubości; zależy od warunków stosowania, złożoności geometrycznej konstrukcji, warunków atmosferycznych itp.
• Powłoka termoodporna – odporna na długookresowy wpływ temp. powyżej 150°C.
• Emalia (ang. top coat) – wyrób malarski pigmentowany o wysokich walorach dekoracyjnych, zwłaszcza barwie i połysku. Jako warstwy nawierzchniowe – emalie – muszą być odporne na wpływ zewnętrznych czynników korozyjnych np. promieniowanie słoneczne.
• Farba (ang. primer) – materiał malarski pigmentowany, tworzący powłokę kryjącą – która ma przede wszystkim spełniać funkcje ochronne. Farby tego typu (gruntujące, przeciwrdzewne) nanoszone są bezpośrednio na podłoże i zawierają składniki powstrzymujące procesy korozyjne. Powinny charakteryzować się głównie dobrą przyczepnością do podłoża.
• Farba do czasowej ochrony – chroni czasowo przed działaniem czynników atmosferycznych i korozyjnych (najczęściej przez okres 6 m-cy na czas montażu, transportu, składowania).
• Farba, emalia tiksotropowa – zawiera dodatki powodujące efekt zmniejszania się lepkości pozornej (upłynnienie) w czasie działania naprężeń ścinających (mieszanie, rozcieranie pędzlem).
• Farba na gorzej przygotowane podłoże (ang. surface tolerant) – przeznaczona do gruntowania, tolerująca gorzej przygotowane powierzchnie. Posiada właściwości: stabilizacji, przetwarzania i penetracji rdzy.
• Farby chemoutwardzalne (ang. chemical curing paints) – produkt malarski składający się z dwu lub trzech składników (żywica + utwardzacz) mieszanych bezpośrednio przed aplikacją.
• Farba grubopowłokowa (ang. high build) – materiał malarski dający grubszą powłokę suchą niż powszechnie stosowane materiały.
• Lakier (ang. varnish) – wyrób malarski niepigmentowany dający w efekcie powłokę przeświecalną.
• Pigmenty (ang. pigments) – są to substancje nierozpuszczalne w spoiwie farby a ulegające w nim zdyspergowaniu. Charakterystyczne dla nich są następujące własności: barwa, zdolność krycia, niekiedy zdolności ochronne i przeciwrdzewne.
• Rozcieńczalnik (ang. thinner) – lotna ciecz nie rozpuszczająca substancji błonotwórczej. Po dodaniu do materiału malarskiego nie powoduje niekorzystnych objawów. Dodatek rozcieńczalnika wymagany może być w przypadku nadmiernego zgęstnienia wyrobu wskutek zbyt długiego lub nieodpowiedniego przechowywania. Należy jednak pamiętać, że dodatek nawet małej ilości rozcieńczalnika może spowodować duże zmiany w grubości powłoki (szczególnie dla wyrobów tiksotropowych).
• Rozpuszczalnik (ang. solvent) – ciecz rozpuszczająca substancje błonotwórczą (spoiwo). Przy doborze rozpuszczalnika zwrócić trzeba uwagę m. in. na: zdolność rozpuszczania, lotność, temp. zapłonu, toksyczność, zapach itp.
• Substancja nielotna; części stałe (ang. solids) – łączna zawartość substancji błonotwórczych, pigmentów, wypełniaczy i innych składników materiału malarskiego pozostająca na powierzchni malowanej w procesie schnięcia powłoki.

Dostępność szerokiej gamy barw tynków zewnętrznych skutecznie zawęża wybór koloru pokrycia dachowego. Kiedy zdecydujesz się na zielony dach, rozważ raczej jasne kolory elewacji. Idealnie podkreślą wyjątkowy odcień pokrycia dachowego.

Dach i elewacja to dwa największe elementy zewnętrzne budynku, które wpływają na estetykę obiektu. Dlatego tak ważne jest ich umiejętne kolorystyczne zgranie. Kiedy staniesz przed wyborem idealnej barwy dla tynków zewnętrznych, pamiętaj, aby kierować się nie tylko własnym gustem. Równie ważne będzie otoczenie oraz kolor pozostałych elementów budynku. Dachówka, elewacja, a nawet stolarka okienna i drzwiowa, powinny tworzyć spójną całość i współgrać z sąsiedztwem obiektu.

To musi być dobrze przemyślana decyzja

Jeśli zależy ci na stworzeniu cieszącej oko koncepcji, daj sobie czas do namysłu. Decyzję podejmij już na etapie planowania inwestycji. Pamiętaj, że pokrycie dachowe zostanie położone o wiele szybciej niż tynki. Oczywiście zdanie będziesz mógł jeszcze zmienić, ale to wybrany przez ciebie zielony kolor dachówki ograniczy współgrającą paletę kolorów. A które barwy dobrze sprawdzą się w połączeniu z zielenią?

Klasyczna baza, to zawsze dobre rozwiązanie

Jeśli chcesz sprawić, by budynek wyróżniał się elegancją i ponadczasowym wyglądem, dobrym pomysłem będzie połączenie zielonego dachu z klasyczną bielą. Ta od kilku sezonów nieprzerwanie gości na ścianach polskich domów i jest ceniona za uniwersalność. Biel sprawdzi się zarówno przy nowoczesnych projektach, jak i podczas remontowania elewacji starszych budynków. Doskonale pasuje do każdego stylu architektury. Mimo że niemal od razu widać na niej zabrudzenia i zapewne będzie konieczne częstsze jej odświeżanie niż w przypadku innych kolorów, to właśnie biel pozwala na łatwe łączenie jej z innymi kolorami elementów budynku.

Drugim klasycznym wyborem, który idealnie podkreśli zielony kolor dachu, będzie szarość. Tuż obok bieli uznawana jest za barwę uniwersalną, którą połączysz z dowolną kolorystyką i fakturą. To ważne, jeśli nie chcesz się ograniczać do jednego koloru ścian zewnętrznych budynku.

Coś bardziej nietypowego? Biel i szarość nie muszą się kojarzyć się z monotonią. Na każdą klasykę można znaleźć nietuzinkowy pomysł. Chcąc połączyć zielony dach z niebanalną elewacją, warto wzbogacić biel i szarość o elementy z naturalnego drewna lub kamienia. Efekt takiego połączenia będzie wyglądał oryginalnie i bardzo elegancko.

Postaw na jasne kolory. Zielony dach idealnie skomponuje się nie tylko z bielą i szarościami, ale także z innymi jasnymi kolorami, takimi jak:

• beż
• delikatne odcienie żółci
• pastelowe zielenie

Jeśli zdecydujesz się na jeden z tych trzech odcieni, możesz mieć pewność, że świetnie podkreśli on zielony kolor dachu i idealnie sprawdzi się w każdym otoczeniu. Taka kolorystyka doskonale wkomponuje się w zieleń otaczającą budynek, a także sąsiednie wielobarwne zabudowania. Dodatkowo ściany w takich tonacjach, mimo że jasne, brudzą się wolniej niż te pomalowane faktycznie na biało.

Odważ się wyróżnić

Jeśli zdecydujesz się na zielony dach, kolor elewacji nie musi być wyłącznie jasny i pastelowy. Ciekawe, a zarazem niebanalne, rozwiązanie uzyskasz poprzez pomalowanie zewnętrznych ścian budynku w odcieniach: brązu, grafitu, czy też ciemnej zieleni. Zdecydowanie najodważniejszym rozwiązaniem będzie użycie tynku o nasyconej żółtej barwie. W połączeniu z zielonym dachem niewątpliwie wyróżni Twój dom w okolicy i przykuje uwagę niejednego przechodnia.

Tych połączeń lepiej unikać

W naturze zieleń łączy się z wieloma barwami, dlatego wydawać by się mogło, że zielony dach można zestawić z dowolnym odcieniem elewacji. Niestety, gdy kolor staje się elementem architektury, łączenie go z niektórymi barwami nie jest już tak trafne. By nie popaść w przesadę i zamiast estetycznego efektu nie uzyskać wrażenia kiczowatej i zdecydowanie nieprzemyślanej koncepcji, zielony dach nie powinien być łączony z kolorami takimi jak czerwień, pomarańcz, niebieski, fiolet czy granat.

Dlaczego kolor ma tak wielkie znaczenie?

Gra kolorów powinna być dobrze przemyślana i idealnie dopasowana do wszystkich elementów budynku. Odpowiednia barwa elewacji podkreśli zielony kolor dachu, a także wyeksponuje pozostałe walory architektoniczne budynku i doskonale wkomponuje go w otoczenie.

Umiejętne łączenie barw wpływa nie tylko na walory estetyczne, ale również niesie ze sobą dodatkowe korzyści. Jakie? Za sprawą kolorów można optycznie zmienić proporcje budynku. Jasne barwy wizualnie powiększą metraż obiektu. Odwrotny efekt uzyskasz, stosując ciemne odcienie. Te zdecydowanie lepiej sprawdzą się na większych powierzchniach. Kolorystyka obiektu wpłynie również na temperaturę wewnątrz budynku.

Kolor wybrany? Czas na odpowiedni produkt

Gdy już podejmiesz decyzję, z jakim kolorem elewacji ostatecznie połączyć zielony dach, pozostanie jeszcze sprawa zakupu odpowiedniego produktu. Nieważne, czy wybierzemy biel, czy pastelową zieleń, czy odcień brązu przypominający drewno, warto poświęcić chwilę na wybranie preparatu, który pozwoli długo cieszyć się efektem naszej pracy. Czym się kierować przy wyborze?

Farby i emalie do elewacji powinny charakteryzować się wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne i zarysowania powierzchni. Plusem będzie także odporność na ścieranie, dobre krycie i odpowiednia trwałość kolorów, by szczególnie pastelowe barwy szybko nie straciły swojej intensywności.

Zawsze możesz też zmienić kolor dachu. Jest to spore przedsięwzięcie, ale na pewno dużo prostsze niż zmiana koloru elewacji. Postaw wówczas na najwyższej jakości produkt, który stworzy wytrzymałą, odporną na mechaniczne uszkodzenia powłokę. Do przemalowania dachu użyj profesjonalnej farby do malowania pokryć dachowych RAFIL Radach.

Oprócz szerokiej gamy kolorystycznej farba cechuje się dobrą odpornością na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, światła słonecznego, UV, „kwaśnego deszczu”, wilgoci, wody i czynników chemicznych. Powłoka farby jest termoplastyczna i wytrzyma działanie zmiennych temperatur. Niestraszny jej siarczysty mróz czy letnie upały.