Rdza na dachu domu – jak oczyścić i pomalować dach?

Ogrodzenie panelowe jest łatwe w montażu, funkcjonalne i trwałe, a do tego dostępne w wielu różnych odsłonach. Sprawdź, czym się charakteryzuje, jakie są jego zalety i jaki kolor ogrodzenia panelowego wybrać.

Czym charakteryzują się ogrodzenia panelowe? Kolory, rodzaje, wady i zalety

Ogrodzenie panelowe jeszcze niedawno kojarzone było przede wszystkim z obiektami sportowymi, firmami i osiedlami (deweloperzy wykorzystują je często do wydzielania kilku bloków). Obecnie jednak coraz częściej można spotkać je także wokół prywatnych posesji. Trudno się dziwić – łatwa dostępność, duży wybór kolorów ogrodzenia panelowego, stosunkowo niska cena i łatwość montażu sprawiają, że jest to rozwiązanie, z którego chętnie korzystają właściciele domów jednorodzinnych.

Ogrodzenie panelowe można postawić samodzielnie nawet w 2 dni. Składa się ono z pojedynczych, prefabrykowanych paneli ogrodzeniowych, które montuje się na słupkach. Słupki natomiast mogą być mocowane na cokołach lub bez nich. W pierwszym przypadku słupki są zakończone stopami, które umożliwiają ich przykręcenie do podłoża. Jeśli natomiast ogrodzenie panelowe nie jest montowane na cokole, słupki osadzane są na fundamencie.

Do montażu ogrodzenia panelowego wykorzystuje się specjalne obejmy oraz tzw. spinkę. Dostępne są też gotowe podmurówki, które są doskonałą bazą do montażu ogrodzenia panelowego. Najczęściej dostępne są pod postacią prefabrykowanych, betonowych bloków.

Dostępne są różne rodzaje i kolory ogrodzenia panelowego. Możesz wybierać spośród paneli drewnianych czy metalowych, paneli prostych i przetłaczanych oraz systemowych i segmentowych. Do najpopularniejszych rodzajów paneli należą panele stalowe. Takie ogrodzenie jest zwykle odporne na działanie czynników atmosferycznych, trwałe i estetyczne. Można dopasować je do stylu niemal każdego domu czy ogrodu.

Wybierając metalowe ogrodzenie panelowe, należy zwrócić uwagę na to, by było zabezpieczone przed korozją. Największą odpornością na warunki atmosferyczne wyróżniają się elementy ocynkowane ogniowo.

Oferta kolorystyczna paneli ogrodzeniowych jest bogata – dostępna jest niemal pełna gama odcieni. Kolor ogrodzenia panelowego możesz też z łatwością zmienić, wybierając odpowiednią farbę. Do malowania metalu i betonu możesz wykorzystać chlorokauczukową emalię RAFIL, dostępną w wielu różnych kolorach. Jest ona odporna na działanie czynników atmosferycznych i wilgoci, a na malowanych powierzchniach tworzy wytrzymałe i elastyczne powłoki. Wyróżnia się także podwyższoną odpornością na ścieranie.

Ponadto ogrodzenie panelowe możesz stosunkowo łatwo utrzymać w czystości i dobrym stanie, a koszty ewentualnych napraw nie powinny być wysokie. Jeśli pojawi się usterka trudna do naprawienia, można wymienić pojedynczy element ogrodzenia.

Jakie są wady ogrodzenia panelowego? Wskazuje się m.in. na ażurową konstrukcję niektórych ogrodzeń, co utrudnia zachowanie prywatności. Problem ten można jednak wyeliminować stosunkowo łatwo, sadząc przy ogrodzeniu wysokie rośliny iglaste lub bluszcz.

Ogrodzenia panelowe – kolor dopasowany do elewacji domu i aranżacji przestrzeni

Wybierając kolor ogrodzenia panelowego, weź pod uwagę kolor bramy wejściowej i furtki. Wszystkie elementy powinny mieć spójny wygląd. Betonowe elementy, takie jak fundamenty, dopasuj do koloru elewacji, stolarki okiennej czy kostki brukowej. Możesz też powtórzyć zestaw barw z dachu, parapetów czy drzwi wejściowych. Jeśli kolorystykę ogrodzenia dobierzesz do barw domu, całość zyska zamknięty, spójny wygląd i będzie prezentować się nowocześnie i estetycznie.

Rodzaj czy kolor ogrodzenia panelowego dobierz też z uwzględnieniem stylu całego domu i przestrzeni wokół niego. Odcień ogrodzenia może podkreślić charakter całego terenu. Jeśli Twój dom i ogród mają nowoczesny, minimalistyczny styl, postaw na chłodne kolory i odcienie czerni, szarości czy bieli. Ciepłe kolory będą pasowały do domów w stylu rustykalnym. Brązy i beże podkreślą styl domów o klasycznej architekturze. Błękit, beż czy biel, podbite czerwienią czy czernią, będą pasowały do domów w stylu skandynawskim.

Kolor ogrodzenia możesz zmienić dzięki specjalistycznym farbom. Oferta producentów emalii do metalu, betonu czy drewna jest niezwykle szeroka. Dzięki temu Twój dom może otaczać ogrodzenie o nietuzinkowej barwie, której próżno będzie szukać u innych sąsiadów.

Którą farbę do malowania parapetów zewnętrznych wybrać, aby nie tylko kolor parapetu był odpowiedni, ale by efekt malowania utrzymał się przez wiele lat? Zobacz trwałe farby do parapetów z blachy i betonu. W artykule podpowiadamy, jak dobrać kolor parapetu zewnętrznego oraz jak krok po kroku przeprowadzić malowanie parapetu zewnętrznego z blachy i betonu.

Jaki dobrać kolor parapetu zewnętrznego?

Kolor zewnętrznego parapetu ma znaczenie, jeśli chodzi o ogólną estetykę domu. Powinien być dopasowany do innych detali architektonicznych budynku. Parapet może mieć barwę odpowiadającą kolorowi:

• ram okiennych i elementów stolarki drzwiowej i okiennej,
• dachu,
• rynien i elementów systemu odprowadzającego wodę z dachu.

Które kolory są dziś szczególnie na topie? Wybór kolorystyki parapetów, a wraz z nim także stolarki czy pokrycia dachowego wprost zależy od stylu architektonicznego domu.

Podstawą w stylu nowoczesnym jest prosta, oszczędna forma i stonowana kolorystyka. Kolor dachu, rynien, stolarki oraz parapetów to w tym stylu zwykle szarości – od jasnych po grafitowe, niemal czarne. W takim domu dobrym wyborem będzie parapet kolorze grafitowym lub antracytowym. Inna propozycja to różne odcienie drewna.

Jaki kolor parapetów wybrać do domu w stylu skandynawskim? Pomysł, który sprawdzi się zawsze, to ponadczasowa i uniwersalna biel lub brąz. Odpowiednie będą kolory drewna, dopasowane do innych drewnianych elementów bryły domu – elewacji, drzwi czy okien.

Inny modny styl architektoniczny domów jednorodzinnych to styl loftowy. Dom inspirowany industrialnymi budynkami będzie prosty i minimalistyczny. Chętnie wykorzystuje się w tym stylu takie materiały jak szary beton, czerwona fabryczna cegła, szkło oraz stal w kolorze szarym lub czarnym. Często pojawia się surowe, naturalne drewno z wyraźnymi sękami i słojami. Jakie parapety dobrać do domu w stylu loftowym? Polecamy kolory drewna, szarości oraz czerń.

Wielu inwestorów wybiera też tradycyjny i bezpieczny styl klasyczny. Najlepsza kolorystyka parapetów oraz stolarki okiennej i drzwiowej w stylach klasycznych to biel, oraz ciepłe odcienie drewna – złocisty dąb, teak, palisander, mahoń.

Porada

Najlepiej, jeśli kolor parapetów jest identyczny z barwą stolarki, dachu i rynien. Jak to osiągnąć? Przy doborze odcienia farby do parapetów zewnętrznych kieruj się numeracją RAL, która jest niezmienna bez względu na producenta emalii, okien, blachodachówek czy rynien. Co więcej, farby renowacyjne do parapetów mogą mieć wykończenie półmatowe lub z połyskiem. Zwróć uwagę na ten szczegół przy wyborze odcienia.

Czasem nie ma pewności, jaki kolor z palety RAL zastosował producent stolarki okiennej lub orynnowania. W takim przypadku do budynku, w którym przeważają detale w odcieniu:

• antracytowym – możesz wybrać na przykład farbę do parapetów stalowych w kolorze RAL 7016,
• grafitowym – RAL 7024,
• szarym okien – RAL 7040,
• orzechowego, brązowego drewna – RAL 8011 lub w ciemniejszym brązie RAL 8017,
• ciemnej zieleni – RAL 6007.

Farba do parapetów z blachy może mieć też uniwersalny metaliczny odcień RAL 9006, który będzie pasował do stalowych rynien i okuć.

Jaka farba do parapetu z blachy będzie najlepsza?

Do pomalowania metalowego parapetu należy wybrać farbę odporną na działanie wody opadowej, promieni UV oraz innych czynników atmosferycznych, na których ekspozycję wystawione są zewnętrzne detale budynku. Powłoka, którą utworzy emalia, musi być też odporna na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne.

Ważne!

Przy wyborze farby do parapetów z ocynkowanej blachy koniecznie zwróć uwagę na to, czy produkt nadaje się do malowania tzw. ocynku!

Gruntoemalia RAFIL Radach Farba Na Dach to produkt 2 w 1, który chroni i dekoruje zewnętrzne powierzchnie metalowe. Choć jej głównym przeznaczeniem jest malowanie dachów, doskonale nadaje się do renowacji parapetów stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Jej atutem jest duży wybór kolorów – w opcji z połyskiem jest ich trzy, w opcji półmatowej – aż trzynaście.

Farba Radachjest szybkoschnąca i charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża. Najważniejszą jej cechą, jeśli chodzi o malowanie parapetów zewnętrznych, jest odporność na działanie światła słonecznego i wody. Aby zapewnić maksymalne zabezpieczenie przed korozją, pamiętaj, by przed jej nałożeniem zastosować Podkład Antykorozyjny RAFIL.

Jaka farba do parapetów betonowych będzie najlepsza?

Zewnętrzne parapety betonowe są mniej popularne niż parapety stalowe czy aluminiowe. Którą farbę renowacyjną wybrać, jeśli zechcesz odnowić parapet z betonu? Odpowiednia będzie emalia chlorokauczukowa do powierzchni betonowych i metalowych RAFIL Chlorokauczuk produkt nadaje się do malowania balustrad, ogrodzeń i innych konstrukcji budowlanych użytkowanych na zewnątrz – tworzy na podłożach powłoki malarskie odporne na ścieranie, uderzenia i działanie czynników pogodowych. Emalia jest dostępna w wielu kolorach do wyboru, więc łatwo dopasujesz barwę zewnętrznego parapetu do innych elementów budynku – zobacz paleta Chlorokauczuk.

Jak odnowić parapet zewnętrzny?

Poszczególne etapy malowania parapetu zewnętrznego zależą od materiału, z którego parapet został wykonany.

W przypadku najpopularniejszych parapetów z blachy ważnym zadaniem jest właściwe przygotowanie powierzchni do malowania. Poszczególne kroki, jakie musisz wykonać to:

• Upewnij się, że podłoże przeznaczone do malowania jest czyste, suche, dokładnie odtłuszczone i bez śladów korozji.
• Stare, spękane, słabo przylegające powłoki usuń szczotką, szpachelką lub skrobakiem.
• Miejsca zardzewiałe dokładnie przeszlifuj i odpyl.
• Stare, ale dobrze przyczepne powłoki musisz zmatowić papierem ściernym i odpylić.
• Nieznane wymalowania, ale też parapet po oczyszczeniu z poprzedniej powłoki pokryj w całości podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny. Ta farba gruntująca tworzy matową, elastyczną powłokę. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL RADACH Farba Na Dach zapewni blaszanemu parapetowi długotrwałą ochronę antykorozyjną.

{{recomended-product}}

Jak postępować z parapetem ocynkowanym? Upewnij się, że farba, której używasz, nadaje się do ocynku. Pamiętaj też, że wszystkie nowe powierzchnie pokryte ocynkiem należy sezonować przez okres co najmniej 6 miesięcy. Po tym czasie ocynk musisz oczyścić przy pomocy środka RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, wymyć wodą i osuszyć. Może się także zdarzyć tzw. biała rdza. W takim wypadku zanieczyszczenia na ocynku trzeba usunąć szczotką nylonową lub szmatką, uważając, aby nie zedrzeć warstwy ocynku.

Po przygotowaniu powierzchni parapetu nadszedł czas na malowanie blaszanej powierzchni. Farbę nakładaj pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Do aplikacji pędzlem i wałkiem farbę RAFIL Radach Rozcieńcz Do 5%. Do natrysków maksymalne rozcieńczenie to 10%. Używaj tylko rozcieńczalnika RAFIL Radach Rozcieńczalnik.

Potrzebujesz 2 lub 3 warstwy farby. Pierwsza powinna mieć grubość do 40 mikronów powłoki na sucho. Łączna grubość warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho. Kolejne warstwy nakładaj po co najmniej 6 godzinach przerwy. Zwróć też uwagę, aby na malowanej powierzchni nie osadziły się pyłki roślin, kurz, czy inne zanieczyszczenia mogące mieć wpływ na jakość malowanej powłoki i przyczepność farby. Jeśli już takie zabrudzenia się pojawią, przed nałożeniem kolejnej warstwy spłucz parapet wodą i starannie wysusz.

Podsumowanie

Parapety zewnętrzne, najczęściej wykonane z blachy, z czasem tracą swój ładny wygląd i stają się podatne na korozję. Na szczęście można je z łatwością odnowić, przedłużając ich żywotność.

Pierwszym krokiem jest dokładne przygotowanie powierzchni parapetu do malowania. Należy usunąć z niego wszelkie zabrudzenia, tłuszcz i rdzę. W przypadku parapetów cynkowanych należy upewnić się, że wybrana farba nadaje się do tego typu powierzchni.

Następnym krokiem jest wybór odpowiedniej farby do danego materiału. Do parapetów metalowych stosuj farby odporne na działanie czynników atmosferycznych, takie jak RAFIL Radach Farba Na Dach. Do parapetów betonowych można użyć emalii chlorokauczukowej, na przykład

Prawidłowe przygotowanie powierzchni stalowych przed malowaniem to kluczowy etap, który bezpośrednio wpływa na trwałość i estetykę powłoki malarskiej. Obejmuje ono kontrolę czystości, stopnia chropowatości, odtłuszczenia oraz obecności pyłu i zanieczyszczeń jonowych. Procesy te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi normami, które określają zarówno metody oceny, jak i dopuszczalne tolerancje.

Ocena stopnia czystości powierzchni stalowej

Kontroli stanu przygotowania powierzchni podlegają następujące właściwości:

• wygląd powierzchni,
• stopień czystości podłoża,
• profil powierzchni (chropowatość)
• obecność zatłuszczeń,
• obecność zapylenia,
• obecność zanieczyszczeń jonowych.

Kontrolę stopnia czystości można przeprowadzać w porównaniu do barwnych wzorców fotograficznych załączonych do norm:

• PN-ISO 8501-1: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie skorodowania i stopnie przygotowania niezabezpieczonych podłoży stalowych oraz podłoży stalowych po całkowitym usunięciu wcześniej nałożonych powłok.”
• PN-ISO 8501-2: „Przygotowanie podłoży stalowych przed nakładaniem farb i podobnych produktów. Wzrokowa ocena czystości powierzchni. Stopnie przygotowania wcześniej pokrytych powłokami podłoży stalowych po miejscowym usunięciu tych powłok.”

Podczas kontroli powierzchni przed malowaniem należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne oczyszczenie szwów spawalniczych, złączy, nitów, miejsc trudnodostępnych, gdyż często mogą tam pozostać zanieczyszczenia.

Dopuszczalne wady powierzchni przygotowanej do malowania, które zależą od agresywności korozyjnej środowiska, zawarte są w normie PN-ISO 8501-3. Oczyszczona powierzchnia nie powinna wykazywać jednak większych uszkodzeń.

Typowa chropowatość podłoża, określona parametrem Rz, powinna wynosić 35–70 μm. Ocenę przeprowadza się przy pomocy:

1. Przyrządu do pomiaru chropowatości (np. aparatem firmy Elcometer)
2. Porównania badanej powierzchni z wzorcami (płytki metalowe podzielone na segmenty różniące się średnią wysokością chropowatości – norma PN-ISO 8503-2), lub dotykowo przesuwając po wzorcowej i badanej powierzchni paznokieć lub drewienko.
   Z uwagi na kształt ścierniwa dostępne są dwa wzorce:
   • S – dla ścierniw kulistych: kulki szklane, śrut staliwny i żeliwny kulisty
   • G – dla ścierniw ostrokrawędziowych: żużel pomiedziowy, piasek, korund, śrut żeliwny łamany

Szczegółowe informacje o metodach oceny chropowatości podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej podane są w normie PN-EN ISO 8503.

W przypadku stosowania chemicznych metod usuwania zatłuszczeń należy sprawdzić pH powierzchni. Powinno ono wynosić 6–7.

Skuteczność odtłuszczenia sprawdza się jedną z poniższych metod:

1. Na odtłuszczoną powierzchnię nakłada się 2–3 krople benzyny ekstrakcyjnej. Po około 10 sekundach przykłada się krążek bibuły filtracyjnej. Jednocześnie na drugi krążek bibuły, służący jako wzorzec, również nanosi się benzynę ekstrakcyjną; po odparowaniu rozpuszczalnika z obu krążków, porównuje się je – obecność plam tłuszczowych na bibule przyciśniętej do odtłuszczonej powierzchni świadczy o jej niewłaściwym odtłuszczeniu.
2. Odtłuszczoną powierzchnię polewa się wodą destylowaną (spryskiwaczem). Po 10 s oceniany jest szacunkowy procent zwilżonej powierzchni. Norma rozróżnia 3 stopnie zwilżenia, które są zarazem miernikiem stopnia odtłuszczenia:
   • Stopień 1 – woda zwilża powyżej 50% powierzchni
   • Stopień 2 – woda zwilża 40–50% powierzchni
   • Stopień 3 – woda zwilża 15–20% powierzchni

Metoda ta zalecana jest do powierzchni pokrytych farbami do czasowej ochrony – na odtłuszczoną powierzchnię nanosi się kroplę 40–70% wodnego roztworu alkoholu etylowego z dodatkiem barwnika (np. pioktaniny). Jeśli powierzchnia jest zatłuszczona już w ilości ok. 100 mg/m², to kropla ta nie rozlewa się po niej. Na powierzchniach pionowych droga spływania kropli jest krótka i pozostaje owalny ślad, jeśli powierzchnia jest czysta.

Kurz i pył są bardzo niepożądanym zanieczyszczeniem, które musi być usunięte z każdego podłoża przygotowanego do malowania. Obecność pyłu można stwierdzić przez przetarcie powierzchni czystą białą szmatką.

Ocenę skuteczności odpylenia można przeprowadzić zgodnie z normą ISO 8502-3, przy pomocy paska taśmy samoprzylepnej o długości około 15 cm. Pasek nakleja się na badaną powierzchnię, trzykrotnie przesuwa się po nim kciukiem, a następnie nakłada się na kontrastowe podłoże i porównuje z rysunkiem wzorcowym.

Kontrola przygotowania powierzchni do malowania

Przy usuwaniu zapylenia przez wydmuchiwanie powietrzem należy zwrócić uwagę, aby powietrze było pozbawione oleju. Dotyczy to również powietrza używanego do napędu narzędzi do czyszczenia.

Ocenę skuteczności usunięcia zanieczyszczeń jonowych z powierzchni można przeprowadzić zgodnie z wytycznymi normy ISO 8502-1 lub ISO 8502-2, albo sprawdzić stosując opracowane przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie testy do oceny ilości chlorków i siarczanów znajdujących się na powierzchniach przygotowanych do malowania.

W przypadku przypuszczalnej obecności zanieczyszczeń jonowych na powierzchni (powierzchnie pokryte solami, atmosfera zanieczyszczona aerozolem solnym) zaleca się zastosować metody mające na celu usunięcie zanieczyszczeń z powierzchni, takie jak:

• mycie parowo-wodne,
• mycie wodą pod ciśnieniem,
• oczyszczanie strumieniowo-ścierne na mokro.

Utwardzacz do farby czy do lakieru może przyspieszać proces wysychania emalii i sprawić, że powłoka będzie odporniejsza na uszkodzenia, czynniki atmosferyczne czy wilgoć. Sprawdź, do jakich farb zawsze trzeba dodać utwardzacz i jak wybrać utwardzacz do lakieru.

Co daje utwardzacz do farby i lakieru? Po co się go stosuje?

Dwuskładnikowe farby czy lakiery składają się, jak sama nazwa wskazuje z dwóch składników: farby czy lakieru i dedykowanego utwardzacza. W układach dwukomponentowych niezbędne jest dodanie utwardzacza, nie można go pominąć. Zadaniem utwardzacza jest nadanie odpowiednich, pożądanych w danym układzie właściwości chemicznych i mechanicznych. To producent określa rodzaj i ilość utwardzacza w danym połączeniu – wybór utwardzacza w układzie dwukomponentowym zależy od typu żywicy, warunków utwardzania układu oraz deklarowanych właściwości już gotowej powłoki. Ponadto odpowiedni utwardzacz spowoduje, że emalia będzie bardziej przyczepna, trwalsza i odporniejsza na uszkodzenia mechaniczne, wilgoć czy działanie trudnych warunków atmosferycznych.

Oczywiście nie każda farba wymaga dodania utwardzacza, ale w przypadku farb dwuskładnikowych będzie to niezbędne. Przykładem produktów, do których stosujemy utwardzacze są farby epoksydowe, czy lakiery poliuretanowe.

Wskazówka! Ważne jest, aby w układach dwukomponentowych zawsze mieszać farbę bądź lakier z utwardzaczem ściśle do danego układu dedykowanym tzn. od jednego producenta, w proporcjach przez niego określonych. Nie należy samodzielnie dobierać utwardzacza do układu. Skorzystanie w pełni z zaleceń producenta da nam finalnie wyrób gotowy o potwierdzonych parametrach zarówno chemicznych jak i mechanicznych.

Ile wlać utwardzacza do farby lub lakieru?

Odpowiednie proporcje w przypadku utwardzaczy do farb i lakierów są kluczowe dla osiągnięcia sukcesu i otrzymania zadowalającego efektu malowania. Ilość utwardzacza zawsze musi być precyzyjnie określona przez producenta, ponieważ zależy ona od składu recepturowego i ilości substancji wiążącej. Jeśli utwardzacza będzie za mało lub za dużo, farba bądź lakier nie uzyskają deklarowanych przez producenta właściwości.

Utwardzacz do farb epoksydowych

Emalia epoksydowa jest farbą żywiczną, produkowaną na bazie syntetycznych żywic epoksydowych. Aby uzyskać mieszaninę o pożądanych właściwościach, należy żywicę zmieszać z utwardzaczem – tylko w duecie taka farba będzie miała odpowiednie właściwości.
Rodzaj utwardzacza i typ żywicy mogą warunkować właściwości farby. W związku z tym należy zawsze wybierać farby i utwardzacze jednego producenta, np. produkty RAFIL Na Beton. Układ dwukomponentowy RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa Dwuskładnikowa To Emalia Wraz Z Drugim Uzupełniającym Składnikiem- utwardzaczem. Ta dwuskładnikowa emalia tworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę odporną na ścieranie i uderzenia. Uzyskana powłoka jest ponadto odporna na wodę, środki myjąco-odkażające oraz wybrane substancje chemiczne.
Farby epoksydowe sprawdzają się doskonale do zabezpieczania podłoży betonowych w halach produkcyjnych, warsztatach mechanicznych, magazynach przemysłowych, garażach, piwnicach, czy kotłowniach.

Utwardzacze do lakierów poliuretanowych

Dwuskładnikowe lakiery poliuretanowe podobnie jak emalie dwuskładnikowe, składają się z produktu bazowego, którego substancję błonotwórczą tworzą żywice oraz z utwardzacza, który w reakcji z żywicą bazową formuje poliuretan. Poliuretany dwukomponentowe cechuje dosyć szybkie schnięcie w temperaturze otoczenia, duża odporność mechaniczna i chemiczna gotowej powłoki, a przede wszystkim bardzo dobra odporność na zmienne warunki atmosferyczne.

Ważne!

Po wymieszaniu bazy żywicznej i utwardzacza emalia czy lakier ma określony czas przydatności do użycia. Zawsze sprawdzaj w karcie produktu, jaka jest żywotność produktu po zmieszaniu.

Utwardzacze do lakierów

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów utwardzaczy do lakierów. Przy wyborze konkretnego produktu należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami producenta. Nigdy nie należy samodzielnie dobierać utwardzacza do danego układu dwukomponentowego!

Niektóre utwardzacze, np. do lakieru akrylowego, mogą być dostępne w wersji standardowej lub szybkiej. Szybkie utwardzacze powodują, że czas wysychania lakieru jest znacznie skrócony. Wiąże się to jednak także z krótszą żywotnością takiej mieszanki – informacja o możliwości zastosowania „przyspieszacza” również musi być zawarta w karcie technicznej danego lakieru, brak takiej informacji wyklucza jego stosowanie.

Układy dwukomponentowe zawsze wymagają dodania ściśle określonego składnika drugiego, natomiast nie należy stosować utwardzaczy w układach jednokomponentowej bez jednoznacznego zalecenia producenta – może to spowodować degradację całego układu. Zawsze należy kierować się uwagami zawartymi w kartach technicznych producenta i ściśle stosować się do jego zaleceń.