Strona główna
Poradniki

Przygotowanie wybranych rodzajów podłoży do malowania

Przeczytasz w 5 min
Z tego artykułu dowiesz się:
  • Dobór powłok malarskich
  • Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
  • Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni
  • Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
  • Dobór powłok malarskich

    Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

    Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

    • agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
    • kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
    • wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
    • właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
    • możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
    • właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
    • czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
    • trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
    • wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
    • aspekty ekonomiczne

    Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

    Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

    Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

    Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

    Rodzaje zanieczyszczeń

    Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

    Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

    Rdza

    Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

    Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

    Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

    Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

    Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

    Starta powłoka malarska

    Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

    Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

    • wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
    • rodzaj powierzchni
    • ilość i rodzaj zanieczyszczeń
    • agresywność środowiska korozyjnego

    Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

    • wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
    • właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

    Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

    Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

    Metody oczyszczania mechanicznego

    Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

    • skrobanie
    • młotkowanie
    • szczotkowanie
    • szlifowanie
    • oczyszczanie płomieniowe
    • obróbkę strumieniowo–ścierną

    Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

    • metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
    • metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

    Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

    Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

    Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

    Oczyszczanie podłoża przed malowaniem

    Obróbka strumieniowo–ścierna

    Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

    Rodzaje obróbki:

    • otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
    • na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
    • średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
    • wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
    • hydrodynamiczne (10–200 MPa)
    • odśrodkowe (koła wirnikowe)

    Na efekt oczyszczania wpływa:

    • ciśnienie sprężonego powietrza
    • kąt nachylenia strumienia ścierniwa
    • odległość dyszy od powierzchni
    • rodzaj i kształt dyszy
    • rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

    Oczyszczanie fizykochemiczne

    Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

    • odtłuszczania rozpuszczalnikowego
    • mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

    Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

    • zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
    • brud (kurz, piasek)
    • zanieczyszczenia jonowe
    • rdzę

    Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

    a) Ze względu na sposób:

    • ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
    • natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

    b) Ze względu na zastosowany środek:

    • rozpuszczalniki organiczne
    • środki alkaliczne i kwaśne
    • środki powierzchniowo czynne

    Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

    Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

    Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

    Najczęstsze zanieczyszczenia:

    • rdza
    • zgorzelina walcownicza
    • oleje i smary
    • kurz, pył
    • luźne stare powłoki
    • wilgoć
    • topniki, żużel
    • chemikalia (detergenty, sole)
    • opiłki żelaza

    Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

    Proces czyszczenia:

    1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
    2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
    3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
    4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

    Normy:

    • ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
    • ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
    • PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
    • PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

    Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

    Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

    • Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
    • Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
    • Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
    • Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

    Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

    • St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
    • St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

    Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

    Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

    • odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
    • sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
    • zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

    Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

    Blacha aluminiowa

    Zabezpieczenie blachy aluminiowej

    Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

    • elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
    • chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

    Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

    Przygotowanie do malowania:

    • oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
    • odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

    Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

    Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

    • gładkość powierzchni
    • dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

    To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

    • brak przyczepności
    • marszczenie
    • zniszczenie powłoki

    Najczęściej stosowane przygotowanie:

    • wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
    • powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

    Przygotowanie podłoża betonowego

    Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

    • czyste
    • bez rys, występów i szczelin
    • o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
    • o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

    Wymagania:

    • wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
    • beton powinien być odpylony i odtłuszczony
    • tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
    • oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

    Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

    Przygotowanie podłoża betonowego

    Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

    Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

    Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

    • czyste
    • gładkie
    • równe
    • bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

    Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

    Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

    Galeria zdjęć

    No items found.
    Polecany produkt

    • Wydajność:
      m2 / L
    • Stopień połysku:
      Efekt młotkowy
      Połysk
      Półmat
      Mat
    Szczegóły produktu
    Porada eksperta
    Pliki do pobrania
    No items found.

    Powiązane produkty

    No items found.

    Przeczytaj również

    Klasy korozyjności to czynnik, który warto uwzględnić podczas wyboru odpowiedniej farby do malowania metalu. Dlaczego? Czym są klasy korozyjności środowiska? Jakie farby odpowiadają poszczególnym klasom? Nasz ekspert odpowiada!

    Klasy korozyjności – stali, konstrukcji stalowych czy środowiska?

    Klasa korozyjności to kategoria, według której ocenia się środowisko, w jakim znajduje się określona konstrukcja metalowa, a nie sam metal. W związku z tym określenia takie jak klasa korozyjności stali czy klasa korozyjności konstrukcji stalowych nie są do końca poprawne.
    Klasy korozyjności środowiska pozwalają na ocenę skali agresywności otoczenia metalu i kwalifikację go do jednej z opisanych grup. Dzięki temu możliwe jest wybranie preparatów (w tym emalii i farb gruntujących), które najlepiej zabezpieczą daną powierzchnię przed rdzą.

    Czyszczenie skorodowanej powierzchni

    Klasy korozyjności przedstawiają się następująco:

    • Klasa korozyjności C1 – środowisko, w którym ryzyko korodowania metali jest najmniejsze. Klasa ta dotyczy suchych wnętrz, w których zachodzi jedynie możliwość zbierania się niewielkiej ilości wilgoci na powierzchni powłok malarskich.
    • Klasa korozyjności C2 – środowisko o niewielkiej agresywności, w małym stopniu zanieczyszczone; głównie tereny wiejskie. Warunki, które nie powodują przyspieszonej korozji i brak jest czynników oddziałujących niszcząco na powłokę takich jak: duża zawartość chlorku w powietrzu, związki chemiczne, dymy, popioły, pył cementowy itp.
    • Klasa korozyjności C3 – otoczenie, w którym ryzyko wystąpienia korozji jest średnie (umiarkowane). Klasa C3 dotyczy środowiska miejskiego i przemysłowego o średnim zanieczyszczeniu tlenkiem siarki, związanym głównie z emisją gazów z ogrzewania domowego i przemysłowego, a także obszarów przybrzeżnych o średnim zasoleniu.
    • Klasa korozyjności C4 – środowisko, które wyróżnia się dużą agresywnością, związaną z czynnikami atmosferycznymi, zanieczyszczeniem powietrza (pyły przemysłowe, kwaśne deszcze), dużą wilgotnością (np. lokalizacja w pobliżu akwenów wodnych) i zasoleniem opadów, spowodowanych bliskością morza.
    • Klasa korozyjności C5 – bardzo agresywne środowisko, mieszczące się na terenie przemysłowym, gdzie metal narażony jest na kontakt z gazami powodującymi korozję (amoniakiem, kwasem siarkowym, chlorowodorem, etc.).
    • Klasa korozyjności CX – bardzo agresywne środowisko morskie (tereny przybrzeżne i na morzu), w którym zachodzi nieustanna kondensacja pary wodnej i ma miejsce wysokie zanieczyszczenie powietrza.

    Powyższe kategorie korozyjności (norma PN-EN ISO 12944-2) dotyczą zarówno terenów domowych, jak i przemysłowych. Jeżeli chcesz ocenić, do której klasy zalicza się np. środowisko w Twoim domu, ogrodzie lub tarasie, prawdopodobnie będziesz poruszał się pomiędzy kategoriami C1 i C3.

    Klasy korozyjności a farba do metalu

    Jak wynika z przedstawionego zestawienia, w warunkach domowych raczej nie spotyka się kategorii korozyjności wyższej niż C3. Oznacza to, że planując odnawianie ogrodzenia, balustrady balkonowej czy dachu, nie musisz szczególnie zaprzątać sobie głowy poszukiwaniem profesjonalnych produktów, które przeznaczone są dla przemysłu, budownictwa czy transportu morskiego. Wysokiej jakości emalia, zapewniająca odpowiednią ochronę przed korozją (na poziomie C2), w zupełności wystarczy!

    Malowanie metalowej powierzchni

    Nasze typy to:

    • RAFIL Chlorokauczuk – emalia, która zapewnia 8-letnią ochronę przed korozją (stosowana w połączeniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) i doskonały efekt estetyczny, dzięki bogatej palecie kolorystycznej.
    • RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – farba ta zapewnia aż 10 lat ochrony metalu przed rdzą (stosowana wraz z RAFIL Podkład Antykorozyjny) oraz zwiększoną odporność na czynniki atmosferyczne. Występuje ona w czterech wersjach kolorystycznych (z wykończeniem półmatowym i matowym).
    • RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia, która wyróżnia się wyjątkowo krótkim czasem schnięcia (powierzchnia jest sucha w dotyku po zaledwie 60 minutach!), najwyższą odpornością na trudne warunki pogodowe (skrajne temperatury, słońce, opady, wiatr) i uszkodzenia mechaniczne. Występuje w 16 wersjach kolorystycznych, z czego 13 ma wykończenie półmatowe, a 3 z połyskiem. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL gwarantuje 8 lat ochrony metalu przed rdzą.

    Jeżeli planujesz odnawianie metalu, który zlokalizowany jest w Twoim domu lub ogrodzie, nie musisz oceniać klasy korozyjności. Zadbaj jednak o to, by produkty, których użyjesz, odznaczały się najwyższą jakością – jak wskazane emalie marki RAFIL.

    Klasa korozyjności a wybór farby do metalu – co warto wiedzieć?

    Przeczytasz w 5 min

    Tradycyjnie dachy kryje się materiałami w ciemnych kolorach. Najprawdopodobniej wynika to z tradycji, która nawiązuje do czerwonej dachówki wiejskich chat lub prawie czarnych, masywnych dachów dworów. Czy jednak oprócz nawiązania do tradycji, ciemny kolor dachu ma uzasadnienie praktyczne?

    Wybieram kolor dachu. Czym się kierować?

    Odcienie czerwieni, ciemnego brązu lub czerni to najczęstsze kolory, jakimi pokryte są dachy w naszym otoczeniu. Jednak coraz silniejszym trendem stają się dachy jasne – szczególnie w odcieniach szarości. To bardzo uniwersalny kolor i dobrze współgra z większością elewacji. Poza tym świetnie współgra z otoczeniem.

    Zanim podejmiesz decyzję, czy jasny dach to dobre rozwiązanie dla twojego domu, zapoznaj się z planem zagospodarowania przestrzennego twojej okolicy. Zdarza się (rzadko, lecz warto wziąć to pod uwagę), że taki dokument określa dopuszczalne kolory pokryć dachowych.

    Do jakich elewacji jasny kolor dachu?

    Jeśli zastanawiasz się, czy jasny dach będzie pasował do koloru elewacji, jaki zaplanowałeś, zdecyduj się na neutralne kolory. W takiej sytuacji sprawdzą się właśnie odcienie szarości. Wybierając taką paletę, będziesz miał pewność, że kolor elewacji w połączeniu z barwą dachu nie będzie nieprzyjemny dla oka.

    Kiedy staniesz przed wyzwaniem budowy domu, najpierw będziesz wykonywać pokrycie dachowe, a dopiero na samym końcu dobierzesz kolor elewacji. To komfortowa sytuacja, ponieważ możesz zaszaleć z kolorem dachu, do którego na końcu dopasujesz idealnie kolor elewacji.

    Pamiętaj jednak, że jeśli wybierzesz dach w intensywnych, nasyconych barwach, znacznie zawęzisz sobie wybór koloru elewacji. Dlatego lepiej postaw na stonowane barwy, takie jak szarości, beże czy popiele. Takie kolory są „bezpieczne”, dobierzesz do nich bez problemu elewację w odpowiednim kolorze.

    Jeśli zdecydujesz się na jasny, szary dach, z pewnością dobrze skomponują się z nim ściany w jasnych kolorach: białe, kremowe, jasnozielone lub szare. Przy wyborze tej ostatniej barwy, pamiętaj, by była to ta sama temperatura koloru, ale nieco jaśniejszy ton niż ten użyty na dachu. W przeciwnym razie możesz uzyskać efekt „zlewania się” kolorów.

    Do jasnoszarego dachu szczególnie pasują wszelkie elementy drewniane: podbitka dachowa z jasnego drewna, fragmenty ścian pokryte tym materiałem lub wyeksponowane na zewnątrz jętki dachowe.

    Jasny dach

    Czy kolor dachu wpływa na temperaturę na poddaszu?

    Teoretycznie jasny kolor dachu nie wpływa na temperaturę wewnątrz domu. Jeśli izolacja termiczna jest wykonana poprawnie, to barwa pokrycia dachowego nie powinna mieć żadnego wpływu na stopień nagrzewania się poddasza.

    W praktyce, jeśli dach wykonany jest z blachy lub z gontu bitumicznego, jego ciemny kolor będzie powodował wyższą temperaturę wewnątrz. Jasny kolor odbija promienie słoneczne, ciemny pochłania je, powodując nagrzewanie poddasza. To kolejny argument za wyborem pokrycia w jasnych odcieniach.

    Uniknięcie upału wewnątrz pomieszczeń może być szczególnie trudne, jeśli masz okna dachowe. Ważne, aby w upalne dni ograniczyć ich otwieranie i wyposażyć je w rolety odbijające światło.

    Malowanie dachu na jasny kolor

    Jak zmienić kolor dachu?

    Powyższe porady będą przydatne dla osób, które planują budowę domu i rozważają jaki kolor dachu wybrać. Jednak co wtedy, jeśli twój obecny kolor ci nie odpowiada i chcesz go zmienić? Czy jest to możliwe bez wymiany całego pokrycia?

    {{recomended-product}}

    Barwę dachu możesz oczywiście zmienić. Możesz zdecydować się na pomalowanie go farbą przeznaczoną specjalnie do stosowania na pokrycia dachowe. W tym celu użyj produktów przeznaczonych do malowania powierzchni stalowych, jak np. farba na dach RAFIL Radach, które charakteryzują się bardzo wysoką odpornością. To bardzo ważne, ponieważ powierzchnie te będą narażone na działanie ekstremalnych warunków, takich jak:

    • intensywne działanie promieni UV
    • zmienne temperatury (od -40 do nawet +60)
    • działanie kwaśnych deszczów
    • wysoką wilgotność
    • zanieczyszczenia powietrza

    Jeśli planujesz malowanie dachu, możesz wybierać wśród wielu kolorów farb. Oprócz zakupu produktu kolorowego będziesz musiał zaopatrzyć się także w rozcieńczalnik przeznaczony do środków poliwinylowych oraz środek do gruntowania. Nie zapomnij o solidnym wymyciu powierzchni, którą zamierzasz poddać malowaniu. W tym celu użyj specjalistycznych preparatów do mycia dachów. Dobrze sprawdzi się do tego preparat do odtłuszczania powierzchni Emulsol RN–1, który nadaje się do mycia i odtłuszczania powierzchni metalowych, albo preparat do czyszczenia dachu firmy Śnieżka. To preparat, który przeznaczony jest do czyszczenia oraz przygotowania do malowania zewnętrznych powierzchni dachowych żeliwnych, ocynkowanych czy wykonanych ze stali.

    Zmiana koloru dachu to spore przedsięwzięcie, dlatego kiedy staniesz przed wyborem koloru pokrycia dachowego, postaw na praktykę. Wybierz kolor uniwersalny, który zostanie z tobą na lata. Jeśli jednak jesteś zdeterminowany, aby zmienić barwę pokrycia dachowego, na rynku znajdziesz sporo produktów, dzięki którym zrobisz to w sposób skuteczny i estetyczny. Zadbaj tylko o to, żeby były to produkty dobrej jakości.

    Dach w jasnym kolorze - najlepsze kolory jasnych farb do dachów

    Przeczytasz w 5 min

    Podjazd do garażu powinien wyróżniać się trwałością, odpornością na warunki atmosferyczne oraz estetycznym wyglądem. Popularnym rozwiązaniem jest podjazd betonowy. Jak zrobić wylewkę i o czym warto wiedzieć? Sprawdź wskazówki wykonania betonowego podjazdu krok po kroku. 

    Podjazd można wykonać z różnych materiałów. Sporym powodzeniem cieszą się nawierzchnie z kostki brukowej lub kamiennej czy też podjazdy z kruszywa – czyli dekoracyjnego żwiru. Najtańszym i najtrwalszy jest jednak podjazd betonowy. Jak zrobić taki podjazd? Do wyboru masz betonowe ażurowe kraty czy też płyty betonowe.

    W artykule znajdziesz informację, jak zrobić betonowy podjazd do garażu oraz jak wykonać wylewkę betonową na podjazd. Doradzimy także, jakich produktów użyć do malowania podjazdu betonowego. 

    Do malowania betonowego podjazdu do garażu najlepiej użyć farby do betonu takiej jak RAFIL NA BETON.
    Do malowania betonowego podjazdu do garażu najlepiej użyć farby do betonu takiej jak RAFIL NA BETON. 

    Jak zaplanować budowę betonowego podjazdu do domu?

    Podjazd do garażu, choć wygląda niepozornie, jest bardzo ważnym elementem przydomowej infrastruktury. Zależy od niego funkcjonalność otoczenia domu, a nawet to, w jaki sposób odprowadzana jest woda opadowa. Podjazd ma też wpływ na estetykę przestrzeni przy domu. Elegancki, schludny podjazd to najlepsza wizytówka każdego budynku.

    Co warto wiedzieć o budowie podjazdu do garażu? Zacznijmy od odpowiednich wymiarów. Oto, czym powinien wyróżniać się idealny podjazd:

    • Minimalna szerokość podjazdu to 3 m. Jeśli jednak Twój podjazd służy jednocześnie jako wejście do domu, szerokość ta powinna być większa i wynosić 4,5.
    • Duże znaczenie ma też grubość nawierzchni podjazdu. Gdy ma być on przystosowany wyłącznie do przemieszczenia się samochodów osobowych, minimalna grubość podjazdu to 6 cm. W przypadku, gdy z podjazdu będą korzystać także ciężarówki, minimalna grubość to 8 albo 10 cm.
    • Pamiętaj, że podjazd musi znajdować się minimum 2 lub 3 cm nad powierzchnią gruntu. Chodzi tu o prawidłowe odprowadzanie opadów.
    • Z tego samego powodu odpowiednie nachylenie musi mieć też sama powierzchnia podjazdu. Nachylenie podłużne (wzdłuż trasy, jaką jedzie samochód) to 3 lub 4 stopnie. Nachylenie poprzeczne powinno wynosić 1 stopień. Pozwoli to prawidłowo odprowadzać wodę po opadach deszczu czy śniegu.

    Dla funkcjonalności podjazdu i całego otoczenia domu kluczowe znaczenie ma właśnie odpowiednie odprowadzanie wody z podjazdu. O nachyleniu już wiesz. Pozostaje jeszcze kwestia tego, gdzie woda powinna się przedostawać. Trzeba więc zadbać o instalacje odprowadzającą wodę z podjazdu do kanalizacji. 

    Zimą z kolei sporym problemem bywa lód zalegający na powierzchni podjazdu. Niektórzy decydują się więc na instalację specjalnych kabli grzejnych, które najczęściej znajdują się przy korytku odwadniającym podjazd lub nawet na całej nawierzchni. 

    Przed rozpoczęciem budowy podjazdu warto też zbadać, jak spoisty jest grunt. Przy słabym zagęszczeniu istnieje spore ryzyko, że nawierzchnia podjazdu z czasem się zdeformuje i popęka. Aby temu zapobiec, grunt należy odpowiednio przygotować. Najczęstsze rozwiązanie to zagęszczane mechanicznie podsypki np. ze żwiru czy piasku lub nawet cementu i siatki do wzmocnienia gruntu. 

    Betonowy podjazd przed domem
    Betonowy podjazd przed domem

    Budowa betonowego podjazdu – kroki i etapy 

    Jak zrobić betonowy podjazd? Oto kolejne etapy wykonania podjazdu z betonu wylewanego.

    Podbudowa z tłucznia

    Pierwszy etap budowy podjazdu betonowego to zrobienie solidnej podbudowy, która zapewni całości stabilność i zwiększy trwałość nawierzchni. Potrzebujesz wykopu o głębokości ok. 30 czy 35 cm. Na jego dno należy położyć warstwę geowłókniny. 

    Teraz w wykopie montuje się szalunek z desek. Na tak przygotowanym dnie układa się warstwę gruzu lub tłucznia. Powinna ona mieć co najmniej 15 cm. Można też ułożyć teraz siatkę zbrojeniową. W ten sposób udało się przygotować szalunek pod kolejne warstwy cementu. 

    Przygotowywanie wylewki betonowej na podjazd

    Do tak przygotowanego szalunku trzeba teraz wylać poszczególne warstwy cementu. Pierwsza warstwa to beton rzadki, który ma wypełnić wszystkie wolne przestrzenie pomiędzy kruszywem czy tłuczniem. Warstwa ta powinna mieć grubość ok. 5 cm. 

    Po stwardnieniu pierwszej warstwy betonu wylewa się kolejną – docelową. Powinna ona mieć 10 cm grubości. Najlepszy będzie do tego celu beton o klasie C16/20. Na tym etapie w betonie można zatopić siatkę zbrojeniową, która zwiększy trwałość i wytrzymałość podjazdu. 

    W betonowym podjeździe niezbędne są dylatacje, czyli niewielkie szczeliny, które pozwolą uniknąć pękania i niszczenia nawierzchni. Podjazd należy więc podzielić na mniejsze pola o szerokości 2,5 m. Właśnie w takiej odległości trzeba zamontować listwy dylatacyjne.

    Wyrównanie wylewki

    Ostatni etap budowy podjazdu z betonu wylewanego to wykończenie nawierzchni. Wylewkę należy wyrównać z pomocą deski, którą przesuwa się po szalunku. W ten sam sposób usuwa się też nadmiar betonu. Gdy miną 3h, beton można zacząć zacierać i wygładzać. 

    Podjazd betonowy nadaje się do użytku dopiero po 2 tygodniach od jego wylania. Przez ten czas wymaga pielęgnacji. Powierzchnię należy polewać wodą i chronić przed wysychaniem, np. zakrywając folią. 

    Podjazd betonowy przed domem.
    Podjazd betonowy przed domem. 

    Malowanie podjazdu betonowego – czy to konieczne?

    Aby wzmocnić betonową powierzchnię, można ją pomalować specjalistyczną farbą do betonu. Po co się to robi? Odpowiednia farba stworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. Zmniejszysz więc w ten sposób ryzyko poślizgnięcia się podczas korzystania z podjazdu zimą czy jesienią, a podczas wjeżdżania samochodem do garażu zyskasz dodatkowy komfort i bezpieczeństwo. 

    Farba do betonu zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Stosowana na zewnątrz, zapewnia podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. Dużym problemem betonu jest to, że chłonie zabrudzenia, zwłaszcza takie jak smar czy olej. Z tego powodu betonowe podjazdy szybko mogą wyglądać nieestetycznie. Farba pozwoli pozbyć się tego problemu. 

    Jaką farbę wybrać do malowania podjazdu betonowego? 

    Zwróć uwagę na jej podatność na ścieranie. Nie może to być zwykła farba do betonu – akrylowa czy nawet chlorokauczukowa. To produkty odpowiednie do nawierzchni nienarażonych na ścieranie. Na betonowy podjazd czy podłogę w garażu odpowiedni produkt to farba epoksydowa. 

    Polecamy RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy. Dwuskładnikowa emalia epoksydowa zabezpieczy powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Z kolei RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy Długotrwale Zabezpieczy Malowaną Powierzchnię Przed Zmiennymi Warunkami Atmosferycznymi i Promieniowaniem UV. Powłoka będzie odporna na ścieranie, uderzenia mechaniczne, zarysowania, wodę i substancje chemiczne takie jak olej silnikowy. 

    Emalia RAFIL Na Beton Jest Kryjąca. Możesz więc wybrać jeden z dziesięciu dostępnych kolorów. Jeśli chcesz jednak zachować widoczną strukturę i kolor betonu, zabezpiecz podjazd dwiema warstwami przezroczystego lakieru poliuretanowego RAFIL Na Beton Z Dedykowanym Utwardzaczem. Emalią i lakierem z łatwością pomalujesz również posadzkę w garażu!

    Jak zadbać o betonowy podjazd, by był trwały?

    Co zrobić, aby przedłużyć żywotność betonowego podjazdu? Kluczowa sprawa to regularne mycie podjazdu i oczyszczanie go z substancji organicznych takich jak piasek, ziemia, mech, glony, grzyby. Po mechanicznym usunięciu zanieczyszczeń podjazd trzeba umyć oraz pozostawić do wyschnięcia. 

    Farba do malowania betonowego podjazdu zabezpieczy jego nawierzchnię przed plamami z oleju silnikowego. Rekomendowany produkt to RAFIL NA BETON Zestaw Emalia epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL NA BETON Zestaw Lakier Poliuretanowy.
    Farba do malowania betonowego podjazdu zabezpieczy jego nawierzchnię przed plamami z oleju silnikowego. Rekomendowany produkt to RAFIL Na Beton Zestaw Emalia epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy.

    Betonowy podjazd to praktyczne, długowieczne i niedrogie rozwiązanie na wykończenie strefy przed domem. Nasze wskazówki i niezawodne produkty RAFIL pomogą Ci zbudować podjazd samodzielnie oraz zadbać o jego estetyczny wygląd przed wiele sezonów. 

    Betonowy podjazd – jak go zrobić? Podpowiadamy!

    Przeczytasz w 5 min

    Chcesz odnowić metalową bramę, drzwi, żeliwny stół, a może ławkę ogrodową? Potrzebujesz specjalistycznej farby do metalu oraz narzędzi – pędzla i wałka. Co warto wiedzieć o malowaniu metalu wałkiem? Jakie powierzchnie się do tego nadają?

    Metalowe meble i inne elementy w domu oraz wokół niego z powodzeniem można odnawiać i malować. Jeśli mówimy o żeliwnym ogrodzeniu, bramie czy meblach ogrodowych, regularne malowanie metalu wałkiem lub pędzlem jest wręcz niezbędne. Malowanie zabezpiecza żeliwne elementy przed korozją i przedłuża czas ich użytkowania.

    Do nakładania farby do metalu najczęściej używa się różnej szerokości pędzli. Gładkie i płaskie powierzchnie zdecydowanie lepiej odnawiać jednak przy pomocy wałka. Jaki wałek do malowania metalu wybrać? W jaki sposób nakładać farbę, aby uniknąć nieestetycznych marszczeń czy odchodzenia nowej powłoki? W artykule udzielamy odpowiedzi na te pytania. Podpowiadamy również, jak krok po krok zabrać się za malowanie metalu wałkiem.

    Przeczytaj również: Klasa korozyjności a wybór farby do metalu – co warto wiedzieć?

    Malowanie żeliwa – co trzeba o nim wiedzieć?

    W domu i jego otoczeniu nie brakuje elementów wykonanych z żeliwa lub innych stopów metali. Najczęściej są to przęsła ogrodzeniowe, bramy i bramki, ogrodowe stoły, ławki i krzesła żeliwne, a także balustrady czy grzejniki. Każdy z tych elementów można i warto regularnie odnawiać. Nadaje się im wtedy odświeżony, atrakcyjny wygląd oraz – co jeszcze ważniejsze – zabezpiecza metalową powierzchnię przed korozją.

    Każdy metal koroduje, ale żeliwo, czyli stop żelaza i węgla, jest na nie wyjątkowo podatne. Żeliwo ma pozytywne właściwości – jest twarde, wytrzymałe, odporne na uszkodzenia mechaniczne, długowieczne. Ma jednak jedną, zasadniczą wadę – łatwo rdzewieje.

    Dotyczy to przede wszystkim mebli, ogrodzeń, bram czy balustrad schodów, które znajdują się na zewnątrz domu. Pod wpływem deszczu i śniegu żeliwna powłoka niezabezpieczona odpowiednią farbą antykorozyjną narażona jest na korodowanie, które z czasem prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia żeliwnych elementów i utraty ich właściwości.

    {{recomended-product}}

    Korodowaniu metalu zapobiega powłoka, jaką tworzy farba do metalu taka jak RAFIL Chlorokauczuk. Warstwa farby chroni żeliwo przed wilgocią, a dodatkowo wzmacnia je i nadaje mu atrakcyjny wygląd.

    Metalowe meble w ogrodzie. Malowanie metalu
    Metalowe krzesła i stół w ogrodzie trzeba regularnie malować, aby zabezpieczyć je przed rdzą i nadać im ładny wygląd. Polecany produkt to farba chlorokauczukowa RAFIL Chlorokauczuk. Sposób na blat stołu to malowanie metalu wałkiem.

    Czym malować żeliwo?

    Do malowania żeliwa możesz użyć wałka lub pędzla. Decyzja o tym, jakie narzędzie wybrać, zależy od wielkości malowanej powierzchni, jej wyglądu, a także Twojej wygody i wydajności prac.

    Malowanie wałkiem metalu – kiedy warto?

    Wałek będzie idealnym narzędziem, jeśli do malowania masz dużą i gładką powierzchnię. Wałek do malowania metalu pokryje ją o wiele szybciej niż jakikolwiek pędzel. Oszczędzisz więc sporo czasu, a także farby, bo malowanie metalu wałkiem jest wydajniejsze.

    Ten sposób aplikacji farby ma jeszcze jedną ważną zaletę. Powłoka, która powstaje przy pomocy wałka, jest gładka, równomierna i jednorodna. Przęsło bramy albo blat stołu będą wyglądać ładniej.

    Jaki wałek do malowania metalu wybrać? Powinien on mieć odpowiedni rozmiar – im większy, tym szybciej będziesz pokrywać powierzchnię. Najlepiej mieć pod ręką dwa wałki – jeden większy, drugi mniejszy.

    Koniecznie zwróć uwagę na to, jaką strukturę ma Twój wałek. Powinna być jak najgładsza, z mało widocznymi porami lub z bardzo krótkim włosiem. To ważne, ponieważ porowaty wałek przeniesie ten wzór na malowaną powierzchnię, a od żeliwnej bramy, balustrady czy stołu oczekuje się, aby wyglądała gładko i estetycznie.

    Wybierając wałek do malowania metalu, sprawdź też, czy uchwyt leży wygodnie w dłoni i czy ma odpowiednią długość. Dobierz go do rodzaju malowanej powierzchni. Do niewielkiej wystarczy krótki wałek, do ogrodzeń lepszy będzie dłuższy, z teleskopową rączką.

    Przeczytaj również: Malowanie ławki ogrodowej z metalu – czym i jak to zrobić?

    Malowanie pędzlem metalu – kiedy warto?

    Pędzel do malowania metalu będzie lepszym wyborem, gdy powłokę trzeba nałożyć na drobne, wąskie elementy o skomplikowanej strukturze. Wałek sobie z nimi nie poradzi. Pędzel łatwo dotrze do zakamarków, a także wyrówna zacieki.

    Kształt pędzla dobierz do rodzaju malowanej powierzchni. Do płaskich i większych powierzchni wybierz pędzel płaski. Do zakamarków – pędzel okrągły. Do miejsc trudno dostępnych (np. w klasycznych kaloryferach) najlepszy będzie pędzel na długim trzonku, tzw. kaloryferowiec.

    Jaką farbę do malowania metalu wybrać?

    Wybór odpowiedniego produktu do malowania metalu zależy przede wszystkim od tego, czy malowane elementy służą wewnątrz budynku, czy też na zewnątrz. Żeliwne meble, balustrady czy ogrodzenia narażone są na codzienny kontakt z wilgocią, wiatrem i promieniami UV. Dlatego potrzebujesz specjalistycznego produktu, który zabezpieczy metalową powierzchnię przed korozją i nada jej elastyczną, ale wytrzymałą powłokę.

    Takim produktem jest farba chlorokauczukowa RAFIL Chlorokauczuk. Jej przeznaczenie to ochronno-dekoracyjne malowanie powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Można też przy jej pomocy odnawiać tynki cementowo-wapienne oraz beton.

    Farba wyróżnia się zwiększoną odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne. Niestraszny jej śnieg, deszcz, słońce, niskie i wysokie temperatury. Tworzy trwałą powłokę, która skutecznie zabezpiecza malowaną powierzchnię przed korozją. Dodatkowo sprawia, że żeliwny czy stalowy element jest odporniejszy na zarysowania, uderzenia i inne uszkodzenia mechaniczne. Farba RAFIL Chlorokauczuk Dostępna Jest W20 kolorach RAL, od białego po czarny. Nadaje malowanym powierzchniom połysk i odświeża ich wygląd.

    Warto wiedzieć, że aby uzyskać pełną ochronę antykorozyjną, przed malowaniem powierzchni farbą RAFIL Chlorokauczuk trzeba koniecznie użyć farby gruntującej RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Grunt zwiększy przyczepność właściwej farby nawierzchniowej, która stworzy wtedy elastyczną, trwałą powłokę, w pełni odporną na korozję aż do 8 lat.

    Metalowe meble na tarasie. Malowanie metalu wałkiem
    Żeliwne meble ogrodowe trzeba regularnie odnawiać. Efekt śnieżnej bieli osiągniesz, malując je farbą RAFIL Chlorokauczuk w kolorze białym.

    Jak zabezpieczyć żeliwo przed korozją? Poradnik

    Jak odnowić żeliwną powierzchnię przy pomocy farby RAFIL Chlorokauczuk i jak zabezpieczyć metal przed korozją? Oto poradnik krok po kroku.

    1. Z powierzchni, którą chcesz malować, usuń piasek, ziemię, liście i inne zanieczyszczenia.
    2. Jeśli żeliwo było wcześniej malowane, powłokę trzeba zmatowić, używając do tego drobnoziarnistego papieru ściernego.
    3. Przed malowaniem powierzchnia powinna być sucha, czysta, wolna od olejów, smarów i zanieczyszczeń.
    4. Przed malowaniem właściwą farbą, powierzchnię zabezpiecz przy pomocy RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Nałóż 1-2 warstwy. Wystarczy jedna warstwa podkładu. Jeśli jednak podłoże jest bardzo zniszczone, warto nałożyć kolejną warstwę gruntu na mokrą powierzchnię w czasie od 20 minut do 1,5 godziny.
    5. Farbę RAFIL Chlorokauczuk nałóż do 1 godziny od nałożenia podkładu chlorokauczukowego lub po minimum 72 godzinach od czasu wyschnięcia warstwy podkładowej.
    6. Ważne, aby każdą z warstw farby RAFIL Chlorokauczuk nakładać w krótkim czasie, „na mokro”. Zapobiegnie to marszczeniom powłoki. Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie do 2 godzin.
    7. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać odstępów czasowych, musisz czekać minimum 5 dni, zanim nałożysz kolejną warstwę farby.
    Czarne, metalowe meble na tarasie
    Żeliwne meble ogrodowe z łatwością pomalujesz przy pomocy farby RAFIL Chlorokauczuk.

    Malowanie metalu wałkiem przyspiesza prace, a powierzchni nadaje estetyczny, gładki wygląd. Koniecznie sprawdź ofertę produktów dekoracyjnych do metalu marki RAFIL. Znajdziesz tu z pewnością farbę odpowiednią do Twoich potrzeb!

    Sprawdź ofertę produktów RAFIL!

    Malowanie metalu wałkiem – wszystko, co warto wiedzieć!

    Przeczytasz w 5 min
    Zobacz wszystkie