Strona główna
Poradniki

Przygotowanie wybranych rodzajów podłoży do malowania

Przeczytasz w 5 min
Z tego artykułu dowiesz się:
  • Dobór powłok malarskich
  • Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
  • Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni
  • Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
  • Dobór powłok malarskich

    Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

    Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

    • agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
    • kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
    • wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
    • właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
    • możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
    • właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
    • czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
    • trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
    • wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
    • aspekty ekonomiczne

    Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

    Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

    Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

    Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

    Rodzaje zanieczyszczeń

    Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

    Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

    Rdza

    Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

    Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

    Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

    Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

    Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

    Starta powłoka malarska

    Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

    Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

    • wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
    • rodzaj powierzchni
    • ilość i rodzaj zanieczyszczeń
    • agresywność środowiska korozyjnego

    Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

    • wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
    • właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

    Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

    Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

    Metody oczyszczania mechanicznego

    Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

    • skrobanie
    • młotkowanie
    • szczotkowanie
    • szlifowanie
    • oczyszczanie płomieniowe
    • obróbkę strumieniowo–ścierną

    Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

    • metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
    • metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

    Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

    Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

    Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

    Oczyszczanie podłoża przed malowaniem

    Obróbka strumieniowo–ścierna

    Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

    Rodzaje obróbki:

    • otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
    • na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
    • średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
    • wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
    • hydrodynamiczne (10–200 MPa)
    • odśrodkowe (koła wirnikowe)

    Na efekt oczyszczania wpływa:

    • ciśnienie sprężonego powietrza
    • kąt nachylenia strumienia ścierniwa
    • odległość dyszy od powierzchni
    • rodzaj i kształt dyszy
    • rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

    Oczyszczanie fizykochemiczne

    Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

    • odtłuszczania rozpuszczalnikowego
    • mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

    Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

    • zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
    • brud (kurz, piasek)
    • zanieczyszczenia jonowe
    • rdzę

    Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

    a) Ze względu na sposób:

    • ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
    • natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

    b) Ze względu na zastosowany środek:

    • rozpuszczalniki organiczne
    • środki alkaliczne i kwaśne
    • środki powierzchniowo czynne

    Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

    Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

    Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

    Najczęstsze zanieczyszczenia:

    • rdza
    • zgorzelina walcownicza
    • oleje i smary
    • kurz, pył
    • luźne stare powłoki
    • wilgoć
    • topniki, żużel
    • chemikalia (detergenty, sole)
    • opiłki żelaza

    Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

    Proces czyszczenia:

    1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
    2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
    3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
    4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

    Normy:

    • ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
    • ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
    • PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
    • PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

    Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

    Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

    • Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
    • Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
    • Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
    • Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

    Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

    • St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
    • St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

    Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

    Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

    • odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
    • sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
    • zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

    Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

    Blacha aluminiowa

    Zabezpieczenie blachy aluminiowej

    Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

    • elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
    • chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

    Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

    Przygotowanie do malowania:

    • oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
    • odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

    Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

    Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

    • gładkość powierzchni
    • dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

    To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

    • brak przyczepności
    • marszczenie
    • zniszczenie powłoki

    Najczęściej stosowane przygotowanie:

    • wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
    • powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

    Przygotowanie podłoża betonowego

    Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

    • czyste
    • bez rys, występów i szczelin
    • o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
    • o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

    Wymagania:

    • wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
    • beton powinien być odpylony i odtłuszczony
    • tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
    • oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

    Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

    Przygotowanie podłoża betonowego

    Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

    Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

    Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

    • czyste
    • gładkie
    • równe
    • bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

    Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

    Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

    Galeria zdjęć

    No items found.
    Polecany produkt

    • Wydajność:
      m2 / L
    • Stopień połysku:
      Efekt młotkowy
      Połysk
      Półmat
      Mat
    Szczegóły produktu
    Porada eksperta
    Pliki do pobrania
    No items found.

    Powiązane produkty

    No items found.

    Przeczytaj również

    Malowanie elewacji na odcienie żółtego nie jest dziś może najpopularniejszym rozwiązaniem, ale to nie oznacza, że żółta elewacja nie może wyglądać modnie, elegancko i stylowo! W końcu żółty niejedno ma imię. Problem pojawia się czasem wtedy, gdy do żółtej elewacji trzeba dopasować kolory innych elementów aranżacyjnych i konstrukcyjnych wokół domu, np. płotu. Sprawdź, jaki kolor ogrodzenia do żółtego domu będzie najlepszy i czym kierować się przy wyborze odcienia.

    Żółty niejedno ma imię – w stronę beżu czy cytryny?

    Żółty jest kolorem ciepłym, energetycznym, przyjemnym dla oka, choć oczywiście nie dla każdego i nie w każdym wydaniu. Ma wiele twarzy – od jasnego, zbliżonego do beżu, przez bananowy, po kanarkowy, cytrynowy czy musztardowy. To, jaki kolor wybierzesz na swoją elewację, zależy oczywiście od Twoich upodobań i tego, jakie style domów najbardziej Ci się podobają. Inny kolor będzie mieć dom utrzymany w stylu rustykalnym, a inny w stylu nowoczesnym, minimalistycznym.

    Żywy, nasycony odcień żółtego sprawi, że dom będzie z jednej strony wyróżniać się na tle pozostałych, z drugiej, będzie wyglądał na radosny i przyjazny. Jasne, pastelowe odcienie, zbliżone do koloru wanilii czy bananowego szejka, rozjaśnią otoczenie i świetnie sprawdzą się np. w domach utrzymanych w klasycznym stylu. Połączenie bieli, szarości z musztardowymi czy kanarkowymi elementami elewacji (np. pojedynczymi ścianami) będzie pasowało do nowoczesnych, minimalistycznych brył.

    Żółta elewacja i szary dach

    Warto wiedzieć! Jak łączyć kolory? Ogólne zasady

    • Jasne odcienie żółtego i takie, które zbliżają się do pomarańczowego, możesz łączyć z innymi, ciepłymi kolorami, np. brązem, beżem, czerwienią czy oliwkową zielenią.
    • Chłodniejsze odcienie, zmierzające w kierunku zieleni, będą komponowały się dobrze z zielenią i szarościami.
      Ta wskazówka może Ci się przydać nie tylko podczas dobierania koloru ogrodzenia do żółtego domu, ale też przy wyborze innych elementów wykończenia elewacji.

    Jak dobrać kolor ogrodzenia do żółtego domu? Podstawowe zasady

    Sposobów dobierania koloru ogrodzenia do koloru domu jest kilka. Możesz np.:

    • pomalować ogrodzenie na kolor, który pojawia się na elewacji,
    • postawić na ogrodzenie w kolorze okien, parapetów i drzwi,
    • dobrać kolor ogrodzenia do koloru dachu,
    • postawić na neutralne odcienie beżu, bieli lub naturalne kolory drewna.

    Ważne, by zarówno elewacja, jak i ogrodzenie czy dach miały elementy wspólne – wszystko powinno do siebie pasować. Dobierając kolor ogrodzenia do żółtego domu, weź pod uwagę nie tylko kolor elewacji, ale także odcień balustrad, bramy wjazdowej do garażu, kolory stolarki okiennej i drzwiowej, kostki brukowej oraz innych elementów konstrukcyjnych i ozdobnych wokół domu. Wszystkie te elementy powinny tworzyć harmonijną przestrzeń.

    {{recomended-product}}

    Jeśli Twój dom ma nowoczesną bryłę i stawiasz na połączenie żółtego, szarości i bieli, lepiej zrezygnuj ze zdobionego płotu czy ogrodzenia z piaskowca. I w drugą stronę – jeśli Twój dom ma klasyczny lub rustykalny charakter i żółtą elewację, nienajlepszym rozwiązaniem może okazać się ogrodzenie z kamiennych gabionów lub szare, metalowe ogrodzenie panelowe.

    Ogrodzenie pasujące pod względem koloru do elewacji domów

    Jaki kolor ogrodzenia do żółtego domu?

    Wiesz już, jakie są ogólne zasady dobierania koloru ogrodzenia do koloru domu. Teraz przejdźmy do konkretów. Oto cztery kolory ogrodzenia, które pasują do żółtego domu:

    • Nowoczesna szarość – czy wiesz, że żółty i szary to kolory roku Instytutu Pantone 2021? Połączenie mocnego, soczystego odcienia żółtego ze stonowaną, łagodną szarością sprawdza się świetnie nie tylko we wnętrzach, ale i na zewnątrz budynku. Postaw na takie połączenie zwłaszcza wtedy, gdy Twój dom oraz ogród są utrzymane w nowoczesnym stylu. Możesz zdecydować się np. na ogrodzenie palisadowe, panelowe czy ogrodzenie, które łączy beton i metal. Jeśli chcesz przemalować ogrodzenie na szaro, użyj dobrej emalii, odpornej na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych i na powstawanie rdzy. Postaw np. na RAFIL Do Bram i Ogrodzeń w kolorze antracytu.
    • Białe ogrodzenie do żółtego domu – doda lekkości i świeżości całemu otoczeniu. Sprawdzi się przede wszystkim przy domach pomalowanych pastelową, jasną farbą, których elewacja ozdobiona jest białymi elementami. Biały drewniany płot doskonale pasuje do ogrodów utrzymanych w stylu romantycznym, rustykalnym, vintage czy angielskim.
    • Brązowy płot do żółtej elewacji – jeśli Twój dom ma kolor jasnożółty, pastelowy czy bananowy, a do tego drewniane okna, drzwi i elementy konstrukcyjne (np. drewniane belki), świetnym rozwiązaniem będzie drewniane, brązowe ogrodzenie. Drewno jest surowcem eleganckim, ciepłym, ponadczasowym, a do tego łatwo możesz przemalować je na inny odcień w dowolnym momencie.
    • Multikolor – rozwiązanie dla osób, które lubią odważne połączenia. Możesz postawić na ogrodzenie np. w kolorze zielonym, czerwonym czy niebieskim, ale pod jednym warunkiem – ten sam odcień musi pojawić się też na innych elementach elewacji lub w aranżacji ogrodu. Kolorowe mogą być np. okiennice, drzwi czy dach. Jeśli chcesz pomalować ogrodzenie wokół swojego domu na inny kolor, postaw np. na farbę RAFIL Chlorokauczuk, dostępną w odcieniach czerwieni, błękitów, zieleni, czerni czy żółci.

    Jakie inne kolory ogrodzenia będą pasować do żółtego domu? Wszelkie odcienie beżów, w tym także ogrodzenie z kamienia.

    4 kolory ogrodzenia pasujące do żółtego domu – inspiracje

    Przeczytasz w 5 min

    Klasy korozyjności to czynnik, który warto uwzględnić podczas wyboru odpowiedniej farby do malowania metalu. Dlaczego? Czym są klasy korozyjności środowiska? Jakie farby odpowiadają poszczególnym klasom? Nasz ekspert odpowiada!

    Klasy korozyjności – stali, konstrukcji stalowych czy środowiska?

    Klasa korozyjności to kategoria, według której ocenia się środowisko, w jakim znajduje się określona konstrukcja metalowa, a nie sam metal. W związku z tym określenia takie jak klasa korozyjności stali czy klasa korozyjności konstrukcji stalowych nie są do końca poprawne.
    Klasy korozyjności środowiska pozwalają na ocenę skali agresywności otoczenia metalu i kwalifikację go do jednej z opisanych grup. Dzięki temu możliwe jest wybranie preparatów (w tym emalii i farb gruntujących), które najlepiej zabezpieczą daną powierzchnię przed rdzą.

    Czyszczenie skorodowanej powierzchni

    Klasy korozyjności przedstawiają się następująco:

    • Klasa korozyjności C1 – środowisko, w którym ryzyko korodowania metali jest najmniejsze. Klasa ta dotyczy suchych wnętrz, w których zachodzi jedynie możliwość zbierania się niewielkiej ilości wilgoci na powierzchni powłok malarskich.
    • Klasa korozyjności C2 – środowisko o niewielkiej agresywności, w małym stopniu zanieczyszczone; głównie tereny wiejskie. Warunki, które nie powodują przyspieszonej korozji i brak jest czynników oddziałujących niszcząco na powłokę takich jak: duża zawartość chlorku w powietrzu, związki chemiczne, dymy, popioły, pył cementowy itp.
    • Klasa korozyjności C3 – otoczenie, w którym ryzyko wystąpienia korozji jest średnie (umiarkowane). Klasa C3 dotyczy środowiska miejskiego i przemysłowego o średnim zanieczyszczeniu tlenkiem siarki, związanym głównie z emisją gazów z ogrzewania domowego i przemysłowego, a także obszarów przybrzeżnych o średnim zasoleniu.
    • Klasa korozyjności C4 – środowisko, które wyróżnia się dużą agresywnością, związaną z czynnikami atmosferycznymi, zanieczyszczeniem powietrza (pyły przemysłowe, kwaśne deszcze), dużą wilgotnością (np. lokalizacja w pobliżu akwenów wodnych) i zasoleniem opadów, spowodowanych bliskością morza.
    • Klasa korozyjności C5 – bardzo agresywne środowisko, mieszczące się na terenie przemysłowym, gdzie metal narażony jest na kontakt z gazami powodującymi korozję (amoniakiem, kwasem siarkowym, chlorowodorem, etc.).
    • Klasa korozyjności CX – bardzo agresywne środowisko morskie (tereny przybrzeżne i na morzu), w którym zachodzi nieustanna kondensacja pary wodnej i ma miejsce wysokie zanieczyszczenie powietrza.

    Powyższe kategorie korozyjności (norma PN-EN ISO 12944-2) dotyczą zarówno terenów domowych, jak i przemysłowych. Jeżeli chcesz ocenić, do której klasy zalicza się np. środowisko w Twoim domu, ogrodzie lub tarasie, prawdopodobnie będziesz poruszał się pomiędzy kategoriami C1 i C3.

    Klasy korozyjności a farba do metalu

    Jak wynika z przedstawionego zestawienia, w warunkach domowych raczej nie spotyka się kategorii korozyjności wyższej niż C3. Oznacza to, że planując odnawianie ogrodzenia, balustrady balkonowej czy dachu, nie musisz szczególnie zaprzątać sobie głowy poszukiwaniem profesjonalnych produktów, które przeznaczone są dla przemysłu, budownictwa czy transportu morskiego. Wysokiej jakości emalia, zapewniająca odpowiednią ochronę przed korozją (na poziomie C2), w zupełności wystarczy!

    Malowanie metalowej powierzchni

    Nasze typy to:

    • RAFIL Chlorokauczuk – emalia, która zapewnia 8-letnią ochronę przed korozją (stosowana w połączeniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) i doskonały efekt estetyczny, dzięki bogatej palecie kolorystycznej.
    • RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – farba ta zapewnia aż 10 lat ochrony metalu przed rdzą (stosowana wraz z RAFIL Podkład Antykorozyjny) oraz zwiększoną odporność na czynniki atmosferyczne. Występuje ona w czterech wersjach kolorystycznych (z wykończeniem półmatowym i matowym).
    • RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia, która wyróżnia się wyjątkowo krótkim czasem schnięcia (powierzchnia jest sucha w dotyku po zaledwie 60 minutach!), najwyższą odpornością na trudne warunki pogodowe (skrajne temperatury, słońce, opady, wiatr) i uszkodzenia mechaniczne. Występuje w 16 wersjach kolorystycznych, z czego 13 ma wykończenie półmatowe, a 3 z połyskiem. W połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL gwarantuje 8 lat ochrony metalu przed rdzą.

    Jeżeli planujesz odnawianie metalu, który zlokalizowany jest w Twoim domu lub ogrodzie, nie musisz oceniać klasy korozyjności. Zadbaj jednak o to, by produkty, których użyjesz, odznaczały się najwyższą jakością – jak wskazane emalie marki RAFIL.

    Klasa korozyjności a wybór farby do metalu – co warto wiedzieć?

    Przeczytasz w 5 min

    Planujesz renowację dachu? Potrzebujesz informacji, ile farby na dach trzeba kupić. Obliczyliśmy, jak to zrobić i – jako przykład – podajemy, ile farby na 100 m² dachu trzeba w przypadku farby RAFIL Radach Farba Na Dach. 

    Ile farby potrzeba na 100 m² dachu – co warto wiedzieć?

    • Ile farby na 100 m² dachu? Do pomalowania 100 m² dachu dwiema warstwami farby RAFIL Radach Farba Na Dach potrzeba około 18,5 litra produktu.
    • Jak to obliczyć? Podziel powierzchnię dachu (w m²) przez wydajność farby (dla dwóch warstw to ok. 6 m²/l), a następnie dodaj 10% zapasu. Wzór: (100 m² / 6 m²/l) * 1,1 ≈ 18,3 l.
    • Od czego zależy zużycie? Rzeczywista ilość potrzebnej farby zależy od rodzaju i stanu dachu (chropowata lub skorodowana blacha zużyje więcej farby), metody malowania (pędzel jest najmniej wydajny, natrysk najbardziej) oraz liczby nakładanych warstw.
    • Liczba warstw jest kluczowa: Wydajność farby RAFIL Radach (12 m²/l) dotyczy jednej warstwy. Przy zalecanych dwóch warstwach praktyczna wydajność spada do ok. 6 m²/l.
    • Pamiętaj o zapasie: Zawsze kupuj około 10% więcej farby, niż wynika z obliczeń. Unikniesz w ten sposób przerw w pracy i problemów z dokupieniem produktu z tej samej partii.

    Malowanie dachu to nie tylko kwestia estetyki, ale też skutecznej ochrony przed korozją i wpływem warunków atmosferycznych. Kluczem do sukcesu jest właściwe przygotowanie – a przede wszystkim precyzyjne obliczenie, ile farby będzie potrzebne. Dzięki temu unikniesz niepotrzebnych wydatków, nerwów i przerw w pracy. 

    Sprawdź, jak to zrobić krok po kroku oraz ile farby na dach potrzebujesz. Wykonujemy obliczenia, ile farby na 100 m² dachu na podstawie wydajności farby RAFIL Radach Farba Na Dach

    Najlepsza metoda malowania dachu to natrysk z pomocą farby RAFIL Radach Farba Na Dach.

    Dlaczego precyzyjne obliczenie ilości farby jest ważne? 

    Dach to jedna z najbardziej eksponowanych i narażonych na działanie czynników atmosferycznych części budynku. Niezależnie od tego, czy jest to dach stalowy, ocynkowany, czy aluminiowy – jego renowacja lub malowanie nowej powierzchni wymaga nie tylko odpowiednich materiałów, ale przede wszystkim dokładnych obliczeń.

    Zbyt mała ilość farby oznacza konieczność przerwania pracy, dokupienia kolejnego opakowania (najczęściej z innej partii, co może skutkować różnicą w odcieniu), a czasem nawet konieczność malowania całej powierzchni od nowa. 

    Z kolei kupując za dużo – przepłacasz, a resztki trudno przechowywać, bo po otwarciu farba szybko traci swoje właściwości.

    Precyzyjne obliczenie zużycia farby wpływa więc bezpośrednio na kosztorys inwestycji, logistykę prac i efekt końcowy. Zwłaszcza gdy wybierasz produkt wysokiej jakości, jak gruntoemalia RAFIL Radach Farba Na Dach – warto dopasować ilość co do litra. Wydajność tej farby to do 12 m² na litr przy jednokrotnym malowaniu, co pozwala stosunkowo łatwo zaplanować zużycie. 

    Jednak – jak pokazuje praktyka – wiele czynników może realnie wpłynąć na to, że zużyjesz więcej, niż wynika z prostego dzielenia powierzchni przez wydajność z etykiety. Dlatego warto spojrzeć na ten temat szerzej.

    Przeczytaj też: Jak zrobić dach dwuspadowy – poradnik

    Wysokiej jakości gruntoemalia RAFIL Radach Farba Na Dach przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych.

    Czynniki wpływające na zużycie farby na dach 

    Choć wydajność podana przez producenta jest punktem wyjścia, rzeczywiste zużycie farby zależy od wielu dodatkowych czynników: 

    • Stan i rodzaj podłoża – dach pokryty nową, gładką blachą zużyje znacznie mniej farby niż powierzchnia z widoczną korozją, zmatowiona, szorstka lub o nieregularnej strukturze. Im bardziej chłonna lub nierówna powierzchnia, tym większe zużycie.
    • Sposób aplikacji – malowanie pędzlem zużywa więcej farby niż natrysk – średnio nawet o 10-15%. Z kolei wałek będzie pośrednim rozwiązaniem. Nie bez znaczenia jest też warstwa podkładowa – jeśli wcześniej nie została nałożona, pierwsza warstwa farby zużywa się mocniej, bo musi wniknąć głębiej w podłoże.
    • Liczba warstw – w przypadku RAFIL Radach Farba Na Dach zaleca się nałożenie dwóch do trzech warstw, przy zachowaniu przerwy co najmniej 6 godzin. Każda kolejna warstwa to dodatkowe litry. Choć nominalna wydajność to 12 m²/l, w praktyce przy dwóch warstwach należy więc zużycie liczyć jako około 6 m²/l.
    • Warunki pogodowe – zbyt wysoka temperatura, wilgotność powietrza lub nagrzana powierzchnia mogą prowadzić do szybszego odparowania rozcieńczalnika i pogorszenia rozlewności, co również przekłada się na wyższe zużycie. Z tego powodu producent zaleca malowanie w temperaturze od +5°C do +25°C, przy wilgotności do 80%, i najlepiej w bezwietrzny, suchy dzień.
    Malowanie dachu z pomocą metody natryskowej.

    Jak obliczyć potrzebną ilość farby – krok po kroku 

    Aby dokładnie obliczyć ilość farby do malowania dachu, najlepiej zastosować prostą formułę, którą można dostosować do konkretnych warunków:

    Krok 1: Zmierz powierzchnię dachu

    W przypadku prostego, dwuspadowego dachu wystarczy zmierzyć długość i szerokość połaci, a następnie pomnożyć je przez siebie i podwoić. Przy bardziej skomplikowanej geometrii (np. dachy wielospadowe, mansardowe) warto skorzystać z rysunku technicznego lub programu CAD.

    Krok 2: Sprawdź zalecaną ilość warstw

    W przypadku RAFIL Radach Farba Na Dach zalecane są 2-3 warstwy. Wydajność farby to 12 m² na litr. 

    Krok 3: Oblicz teoretyczne zużycie

    Dla powierzchni 100 m² i jednej warstwy potrzebna ilość farby to:

    100 m² /12 m² na litr = 8,33 litra

    Potrzebujesz około 8,33 litra farby do jednokrotnego pomalowania 100 m² dachu. W praktyce warto zaokrąglić tę ilość w górę (np. do 9 litrów), żeby mieć niewielki zapas na ewentualne poprawki lub większe zużycie wynikające z faktury podłoża, na straty technologiczne, docięcia, zakładki, nierówności powierzchni.

    Sprawdź również: Jak wybrać farbę na dach? 3 cechy, które powinna mieć dobra farba na dach

    Krok 4: Uwzględnij margines bezpieczeństwa (ok. 10%) i oblicz liczbę farby przy 2 lub 3 warstwach

    2 × 8,33 litra = 16,66 litra

    16,66 litra × 1,1 = ok.18,3 litra

    Wniosek: Do pomalowania 100 m² dachu dwoma warstwami farby RADACH należy przygotować ok. 18,5 litra produktu. Jeśli planujesz użycie pędzla zamiast natrysku, warto zabezpieczyć się jeszcze dodatkowym litrem.

    Przykładowe kalkulacje i praktyczne porady

    Dla pełniejszego obrazu warto rozważyć kilka scenariuszy.

    Przykład 1: Nowa blacha trapezowa, malowanie natryskiem

    Powierzchnia: 100 m²

    Narzędzie: natrysk

    Liczba warstw: 2

    Zużycie: 100 ÷ 6 = 16,67 litra

    Zakup: ok. 17 litrów

    Przykład 2: Stara blacha, częściowa korozja, malowanie pędzlem

    Powierzchnia: 100 m²

    Narzędzie: pędzel

    Stan podłoża: wymaga miejscowego szlifowania i gruntowania

    Farba: 100 ÷ 5 = 20 litrów

    Zakup: ok. 20 litrów (z podkładem)

    Co jeszcze warto wiedzieć? Malowanie dachu to zadanie, które wymaga odpowiedniego przygotowania i przestrzegania kilku kluczowych etapów. Po pierwsze – przygotuj podłoże. Dach musi być czysty, suchy, odtłuszczony i pozbawiony śladów korozji. Jeśli malujesz nową, ocynkowaną blachę, pamiętaj o jej sezonowaniu przez minimum 6 miesięcy. Następnie użyj RAFIL Preparatu do odtłuszczania, spłucz powierzchnię wodą i dokładnie osusz. W przypadku starych powłok – usuń luźne, złuszczone fragmenty, zmatów powierzchnię i przeszlifuj ogniska korozji.

    Zagruntuj powierzchnię za pomocą RAFIL Podkładu Antykorozyjnego, szczególnie jeśli dach był już wcześniej malowany lub pojawiła się rdza. Po wyschnięciu podkładu dokładnie wymieszaj farbę RAFIL Radach i – jeśli trzeba – rozcieńcz ją zgodnie z zaleceniami producenta. 

    Nakładaj farbę równomiernie pędzlem, wałkiem lub natryskiem, zachowując odstęp min. 6 godzin między warstwami. Unikaj malowania podczas upałów, deszczu i mgły. Ostatni krok to dokładne wyczyszczenie narzędzi za pomocą rozcieńczalnika RAFIL Radach.

    Praktyczne wskazówki:

    • Zawsze sezonuj nowy dach ocynkowany przez min. 6 miesięcy przed malowaniem.
    • Zastosuj podkład RAFIL Antykorozyjny – zwiększy trwałość i przyczepność powłoki.
    • Maluj w optymalnych warunkach pogodowych – unikniesz nieestetycznych zacieków i łuszczenia.
    • Użyj zalecanego rozcieńczalnika RAFIL Radach – inny może zniszczyć powłokę.
    • Mieszaj farbę z różnych opakowań w jednym dużym wiadrze, by uniknąć różnic kolorystycznych.
    • Nie przekraczaj grubości 40 mikronów na warstwę – zbyt gruba powłoka nie wyschnie poprawnie.

    Pamiętaj – dobrze policzone zużycie farby to oszczędność pieniędzy, czasu i nerwów. A trwały efekt estetyczny osiągniesz tylko wtedy, gdy produkt i aplikacja będą dobrane z głową. W przypadku farb do dachów RAFIL Radach Farba Na Dach to pewny wybór na lata.

    Ile farby potrzeba na 100 m² dachu? Poradnik obliczeń

    Przeczytasz w 5 min

    Powierzchnie betonowe są bardzo uniwersalne, dlatego tak często wykorzystywane są jako pokrycie schodów do drzwi wejściowych lub jako podłoga w pomieszczeniach gospodarczych. Musisz pamiętać o kilku kwestiach, zanim rozpoczniesz malowanie betonu. Najczęstsze błędy związane są z nieodpowiednim przygotowaniem powierzchni, a także błędnym doborem preparatów. Podpowiadamy, czego musisz się wystrzegać podczas prac budowlanych czy remontowych związanych z betonem.

    Sezonowanie betonu w nieodpowiednim czasie

    Pośpiech w przypadku malowania betonu jest zdecydowanie złym doradcą. Chcesz pomalować świeżą powierzchnię betonową? Jeśli kończysz prace budowlane, musisz odrobinę poczekać, nim zaczniesz malowanie betonu. Błędy, które popełnisz już na samym początku sprawią, że stracisz więcej czasu, pracy, a powierzchnia po jakimś czasie może zacząć pękać i nie będzie nadawać się do odpowiedniego użytkowania. Sezonowanie betonu powinno trwać minimum cztery tygodnie. To najlepsza okres czasu na utwardzenie powierzchni i karbonizację. Jednak sam czas sezonowania to nie wszystko. Sprawdź, jakie jeszcze błędy możesz popełnić.

    Jak malować powierzchnie metalowe

    Brak przygotowania powierzchni betonowej

    Przygotowanie podłoża do malowania betonu to nie tylko sezonowanie. Miesiąc utwardzania betonu to wystarczająco wiele czasu, by posadzka się zakurzyła i zabrudziła. To z kolei skutkuje nierównomiernie naniesioną powłoką malarską. Przez to, powierzchnia nie będzie odpowiednio zabezpieczona. Pamiętaj o tym, aby umyć powierzchnię po sezonowaniu i pozostawić do wyschnięcia. Dopiero po tym możesz przystąpić do malowania betonu i mieć pewność, że beton jest przygotowany prawidłowo.

    Niedokładne usunięcie starej warstwy farby

    Na powierzchni betonowej znajduje się stara warstwa farby? Nie wiesz, co z nią zrobić? Jednoczesne malowanie nowego i odświeżanie starego betonu jest możliwe, jednak musisz pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Nowa posadzka musi być odpowiednio zaimpregnowana, a stara farba – dokładnie usunięta. Tylko dzięki temu będziesz mieć pewność, że powierzchnia betonowa zostanie pokryta farbą w prawidłowy sposób. Co więcej, podczas usuwania starej warstwy farby także musisz uważać. Jeśli korzystasz z detergentów, na samym końcu użyj wody do spłukania chemikaliów. W ten sposób dokładnie przygotujesz powierzchnię. O czym jeszcze musisz pamiętać? Wyrównaj powierzchnię betonową, aby mieć pewność, że farba dotrze do każdego miejsca.

    Najczęstsze błedy przy malowaniu betonu

    Z kolei jeśli stary malowany beton jest w dobrym stanie, nie musisz usuwać tej warstwy, jednak wykonaj próbę malowania na małej powierzchni. Sprawdź, czy efekt jest zadowalający, nim rozpoczniesz prace.

    Malowanie betonu w nieodpowiednich warunkach

    Jeśli chcesz pomalować beton na zewnątrz domu zimą lub jesienią, kiedy temperatura jest niska, a powietrze wilgotne – nie jest to dobre rozwiązanie. Najlepsze warunki pogodowe to temperatura powyżej 10°C oraz wilgotność, która nie przekracza 80%. Lepiej odczekać z pracami budowlanymi do momentu, kiedy pogoda będzie odpowiednia. Wtedy będziesz mieć pewność, że powierzchnia jest zabezpieczona, a co za tym idzie – wytrzymała. Z kolei jeśli malujesz wewnątrz domu, zadbaj o wentylację pomieszczenia. Odpowiedni przepływ powietrza sprzyja zarówno twojemu komfortowi przy malowaniu, jak i schnięciu farby.

    Nieodpowiednia farba do betonu

    Nawet idealne przygotowanie betonu do malowania nie uda się, kiedy nie zadbasz o odpowiednią farbę. Zwróć uwagę na jej właściwości. Podstawą jest wodoodporność oraz elastyczność. Ważna jest także dobra przyczepność do podłoża, a także właściwości szybkoschnące. Dzięki temu prace przebiegną szybciej i sprawniej. Odporność odpowiedniej farby do betonu nie dotyczy tylko wilgotności. Musi być także przygotowana na uderzenia lub ścieranie. Jeśli potrzebujesz tak wszechstronnego produktu, wybierz emalię epoksydową RAFIL Na Beton.

    Jak malować beton

    Masz w planach malowanie betonu w pomieszczeniach związanych z przemysłem, np. w piekarniach, magazynach, warsztatach mechanicznych? Wybierz taką farbę lub emalię, która będzie odporna na czynniki chemiczne. W ten sposób zabezpieczysz beton nawet przed agresywnymi substancjami.

    Jak unikać błędów przy malowaniu betonu? – porady eksperta

    Przeczytasz w 5 min
    Zobacz wszystkie