Pergola metalowa − jak zrobić i jak zabezpieczyć materiał

‍Wśród rozwiązań do ogrodzenia posesji ogromną popularnością cieszy się dziś ogrodzenie panelowe. Jak zrobić je samodzielnie? W artykule znajdziesz instrukcję krok po kroku. 

Ogrodzenie panelowe, kiedyś stosowane przede wszystkim do zabezpieczania terenów firm czy biur, coraz częściej pojawia się przy prywatnych posesjach. Ma sporo zalet – pasuje do nowoczesnych projektów, jest tanie, a montuje się je szybko i bez większych problemów. 

Jak zrobić ogrodzenie panelowe? Podpowiadamy krok po kroku, jak przygotować materiały i narzędzia oraz jak wytyczyć miejsce pod płot panelowy. Doradzimy też, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe oraz jak je zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi.

Dlaczego warto wybrać ogrodzenie panelowe?

Ogrodzenie panelowe składa się ze stalowych paneli wykonanych z połączonych drutów ułożonych pionowo i poziomo, tworzących regularne prostokątne oczka. Poszczególne panele są przymocowane do stalowych słupków za pomocą specjalnych obejm, co nadaje całej konstrukcji stabilność.

Standardowa długość jednego panelu wynosi 2500 mm, natomiast jego wysokość można dostosować do własnych potrzeb.

Konstrukcja ogrodzenia sprawia, że jest solidne i odporne na warunki atmosferyczne, co pozwala cieszyć się nim przez lata bez częstych napraw. Ogrodzenie panelowe jest także funkcjonalne – chroni posesję i zapewnia prywatność, a jednocześnie może być dobrym tłem dla zieleni. 

Dodatkowym atutem jest prostota montażu, co pozwala na szybką realizację inwestycji. Z kolei różnorodność wzorów i kolorów sprawia, że płot panelowy można dopasować do stylu domu i otoczenia. 

Przygotowanie do montażu ogrodzenia panelowego

Jak zrobić samemu ogrodzenie panelowe? Zanim zabierzesz się do prac, rozważ kilka ważnych kwestii. 

• Wysokość ogrodzenia – sprawdź miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP), który może określać dopuszczalną wysokość ogrodzenia. Płot wyższy niż 2,20 m wymaga zgłoszenia w starostwie powiatowym.
• Typ paneli – wybierz między panelami 2D (grubsze druty, droższe) a 3D (tańsze, cieńsze druty, przetłoczenia w pionie).
• Trwałość materiałów – nasza podpowiedź: wybierz panele ocynkowane, które chronią przed korozją.
• Zastanów się, czy chcesz zastosować podmurówkę. Może ona poprawić stabilność ogrodzenia oraz zapobiec przedostawaniu się zwierząt i roślin. Wydłuża jednak prace przy montażu oraz podnosi koszt ogrodzenia. Możesz wybrać prefabrykowaną podmurówkę betonową, która jest szybsza w montażu, lub beton wylewany, który wymaga więcej czasu, ale daje większą kontrolę nad procesem.

Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne?

Zanim podpowiemy, jak zrobić ogrodzenie panelowe, dowiedz się, jakich materiałów oraz narzędzi potrzebujesz do samodzielnego montażu. Oto lista:

• Drewniane paliki i sznurek do wytyczenia linii przebiegu ogrodzenia.
• Drewniane wsporniki do podtrzymywania paneli podczas montażu.
• Metrówka do precyzyjnych pomiarów i określenia odległości między słupkami.
• Poziomica – umożliwia wypoziomowanie słupków i paneli, zapewniając ich stabilność.
• Łopata do usuwania górnej warstwy ziemi oraz przygotowania terenu.
• Słupki ogrodzeniowe – niezbędne do montażu paneli.
• Panele ogrodzeniowe – główny element ogrodzenia.
• Obejmy – służą do przymocowania paneli do słupków.
• Wiertarka z wiertłem do betonu – jeśli montujesz słupki w betonowych podmurówkach.
• Młotek do wbicia palików oraz mocowania słupków.
• Farba do zabezpieczenia płotu panelowego przed korozją. Może to być np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Warto również zaopatrzyć się w odpowiednie środki ochrony osobistej jak rękawice robocze i okulary ochronne, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas pracy.

Jak zrobić ogrodzenie panelowe?

Jak możesz samodzielnie wykonać płot panelowy? Poniżej zamieszczamy instrukcję krok po kroku.

Krok 1: Wytyczenie i przygotowanie terenu

Pierwszym krokiem przy montażu ogrodzenia panelowego jest planowanie i pomiary. Ważne jest, aby dokładnie wyznaczyć przebieg ogrodzenia, ponieważ od tego zależy jego ostateczny efekt. 

Jeśli zdecydujesz się na poprowadzenie ogrodzenia wzdłuż granicy działki, musisz liczyć się z możliwością współwłasności ogrodzenia z sąsiadami, co może wiązać się z koniecznością ich zgody. Warto więc rozważyć ustawienie ogrodzenia w granicach własnej działki, aby uniknąć przyszłych konfliktów. Pomogą Ci w tym drewniane paliki i sznurek.

Na podstawie wcześniej wyznaczonej linii ogrodzenia oblicz, ile paneli będzie potrzebnych. Zbierz pomiary wszystkich boków działki, a każdy z nich podziel przez 2,58 m. Wynika to z długości panelu (2,5 m) oraz szerokości słupków (40 cm z każdej strony). Po obliczeniach wiesz, ile paneli i słupków musisz zakupić, uwzględniając także miejsce na bramę i furtkę.

Krok 2: Montaż słupków ogrodzeniowych

Kolejnym krokiem w budowie ogrodzenia panelowego jest wykopanie dołów pod słupki. Jeśli masz wiertnicę glebową, praca będzie łatwiejsza, a w przeciwnym razie musisz użyć łopaty.

Dołki powinny mieć głębokość 50-60 cm. Słupki umieść w środku dołka, a następnie zalej betonem, przygotowanym najlepiej w betoniarce. Na początku wlej małą ilość betonu, by ustawić słupek, a potem dolej resztę. Ważne jest, aby słupki były wypoziomowane i podparte drewnianymi wspornikami, a po zalaniu betonu należy poczekać, aż stwardnieje.

Krok 3: Montaż paneli ogrodzeniowych

Kolejny krok w instrukcji, jak wykonać ogrodzenie panelowe, to montaż samych paneli. Po tym, jak beton wyschnie, możesz przejść do kolejnych etapów budowy ogrodzenia. 

Jeśli wybrałeś podmurówkę betonową, montujesz teraz deski i łączniki, dbając, by deski pasowały dokładnie do wydrążonych miejsc w łącznikach. Następnie przystępujesz do mocowania paneli ogrodzeniowych. Przęsła przyczep do słupków za pomocą obejm oraz nierdzewnych śrub i nakrętek. Zacznij od paneli przy bramie i furtce, montując pierwsze obejmy, potem przejdź do pozostałych. Narożne obejmy zamocuj przy panelach w rogach działki.

Zabezpieczenie ogrodzenia przed korozją

Ważnym etapem prac, jak samemu zrobić ogrodzenie panelowe, jest zwiększenie ochrony metalu przed korozją. Do tego celu polecamy farby antykorozyjne RAFIL, np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Antykorozyjna emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę odporną na uderzenia. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Należy ją stosować z podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny – tylko wtedy zapewnia nie tylko długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni, ale też silne zabezpieczenie przed korozją. 

Jak dbać o ogrodzenie panelowe?

Wiesz już, jak wykonać ogrodzenie panelowe. Jak jednak dbać o nie na co dzień, aby służyło jak najdłużej? Co jakiś czas sprawdzaj, czy panele i słupki nie uległy uszkodzeniu, czy nie ma luźnych elementów, rdzy czy pęknięć. Kurz, pył czy osady z roślin należy regularnie usuwać. Można to zrobić za pomocą wody i łagodnego środka czyszczącego. 

W przypadku, gdy pojawią się oznaki korozji, warto usunąć rdzę za pomocą szczotki drucianej i zabezpieczyć powierzchnię środkiem antykorozyjnym RAFIL.

‍

‍Konstrukcje stalowe to szerokie pojęcie − stal to w końcu materiał uniwersalny, wykorzystywany na przeróżne sposoby. Jak zadbać o konstrukcje, które możesz zamówić lub wykonać samodzielnie? Niezbędne będzie czyszczenie i malowanie konstrukcji stalowych. Podpowiadamy, jak zrobić to dobrze i szybko. 

Do konstrukcji stalowych nadających się do amatorskiego malowania możemy zaliczyć zarówno całe budowle, takie jak np. popularne ciągle garaże blaszaki, jak i elementy większych całości. W drugim przypadku mowa o stalowych stelażach lub częściach wykonanych z metalu, np. drzwiach, ogrodzeniach czy pokrywach. 

Każdą z nich możesz samodzielnie zabezpieczyć lub odświeżyć dzięki malowaniu. W artykule znajdziesz praktyczne porady dotyczące malowania konstrukcji stalowych. 

Malowanie konstrukcji stalowych − podstawowe informacje

Stal, pomimo że jest materiałem trwałym i wytrzymałym, wymaga odpowiedniego zabezpieczenia. Niszczący wpływ na jej powierzchnię może wywierać cała gama czynników oraz warunki, w jakich eksploatuje się stalowe konstrukcje. Dlatego sposób zabezpieczenia należy dopasować do określonych okoliczności.

Podstawowym zagrożeniem dla stali jest korozja, czyli proces osłabiania struktury stali na skutek utleniania lub oddziaływania czynników chemicznych i fizycznych. Rdza z czasem doprowadza do uszkadzania metalowych elementów, co może zakończyć się nawet ich całkowitym rozpadem, a w efekcie zniszczeniem konstrukcji.

Większość dostępnych na rynku farb i preparatów do malowania stali zabezpiecza ten materiał przed korozją. Różnice mogą dotyczyć trwałości danej farby oraz samego procesu malowania.

Inne czynniki potencjalnie osłabiające stal to jej wystawienie na działanie wilgoci i wody, niskich i wysokich temperatur, a także różnego rodzaju substancji chemicznych. Wszystkie te sytuacje trzeba wziąć pod uwagę przed przystąpieniem do zabezpieczania stali i przede wszystkim postarać się jak najlepiej dobrać farbę.

Warto też zauważyć, że malowanie konstrukcji stalowej może być wykonywane na stal surową, czyli po raz pierwszy, po wykonaniu obiektu, jak i po raz kolejny − w celu jego dalszego zabezpieczenia. Elementy metalowe możesz pomalować także, aby osiągnąć lepszy efekt estetyczny. W zależności czy jest to pierwsze, czy kolejne malowanie stali, zabezpieczające czy estetyczne, proces przebiega nieco inaczej i wymaga wykonania trochę innych czynności.

Jaką farbą wykonać malowanie konstrukcji stalowej?

Konstrukcje stalowe to szerokie pojęcie ze względu na możliwe rodzaje zastosowanej stali. Duża część dostępnych na rynku farb nadaje się do zabezpieczania większości popularnych metali, ale bywają sytuacje, w których zastosowanie niektórych produktów może nie być wskazane.

Przy większości stali, żeliwa i żelaza sprawdzą się zarówno farby alkidowe, jak i poliuretanowe, chlorokauczukowe czy epoksydowe. Jeśli natomiast masz do czynienia z elementami ocynkowanymi, lepszym wyborem będą np. preparaty akrylowe. Jeszcze inne preparaty stosuję się np. do malowania aluminium.

• Farby ftalowe (alkidowe) to znana od dawna, popularna i bogata grupa preparatów. Tworzą trwałe i wytrzymałe powłoki, które dobrze znoszą wilgoć i oddziaływanie czynników atmosferycznych. Są też łatwe w zastosowaniu. Ich ewentualnym minusem jest brak odporności na stałą obecność wody i agresywnych czynników chemicznych. Malowanie nimi czasami wykonuje się jako grunt pod pokrycie jeszcze jednym preparatem.
• Farby akrylowe to emalie przygotowywane na bazie wody. Często stosuje się je w kilku warstwach, aby uzyskać dobrą ochronę antykorozyjną. Dobrze znoszą wilgoć, ale − co warte podkreślenia − także znaczne nasłonecznienie i inne czynniki atmosferyczne. Dlatego cenione są za trwałe efekty estetyczne, szczególnie że występują w bogatej gamie kolorów.
• Farby poliuretanowe pokrywają metal elastyczną i wytrzymałą warstwą. Dobrze znoszą ekspozycję na substancje chemiczne takie jak np. rozpuszczalniki i oleje. Jednocześnie nie są wrażliwe na mróz, wilgoć czy nasłonecznienie oraz urazy mechaniczne. Z drugiej strony warto zauważyć, że produkty poliuretanowe w procesie malowania antykorozyjnego konstrukcji stalowych nanosi się dosyć trudno, a na dodatek produkty tego rodzaju nie są obojętne dla zdrowia.
• Farby epoksydowe stosuje się między innymi do malowania stali nierdzewnej. Preparaty z tej grupy są niezwykle odporne na oddziaływanie gorąca oraz agresywnych substancji chemicznych. Sprawdzają się między innymi jako zabezpieczenie stalowych zbiorników i rur. Ze względu na znaczną wytrzymałość fizyczną, można malować nimi także elementy narażone np. na uderzenia czy obcieranie.
• Farby chlorokauczukowe przeznaczone są do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Mogą być również stosowane do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo-wapiennych. Tworzą trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzują się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych.

Co jeszcze wziąć pod uwagę przy wyborze preparatu do malowania lub lakierowania konstrukcji stalowych? Przede wszystkim dodatkowe cechy i efekty, jakie dana substancja zapewnia. Należy do nich chociażby połysk lub jego brak, a także struktura powierzchni. 

Przed malowaniem zaplanuj, czy stalowy element ma być gładki i błyszczący, czy też np. dodatkowo pokryty wyraźnie widoczną strukturą. Na etapie malowania ważna będzie też ilość koniecznych do nałożenia warstw i szybkość ich schnięcia.

Przygotowanie konstrukcji stalowej do malowania

W przypadku pierwszego malowania nowej konstrukcji musisz wykonać dwie podstawowe czynności. Pierwszą z nich jest przegląd i usunięcie fragmentów po montażu, które w przyszłości mogłyby odpaść lub odstawać. Mowa tu np. o dokładnym wyczyszczeniu spoin spawalniczych oraz innych miejsc łączenia lub cięcia stali. Fabrycznie nową stal należy także odtłuścić i umyć, w przeciwnym razie farba może niewłaściwie przylegać do powierzchni.

Jeśli konstrukcja, którą zamierzasz pomalować, była już wcześniej pokryta innym preparatem, musisz zdecydować, czy starą warstwę zostawić, czy usunąć. Jeśli jest w dobrym stanie − może zostać, należy jednak przeszlifować wszystkie spękania i ubytki, a także miejsca, w których pokazała się korozja.

W przypadku poważnego uszkodzenia starej powłoki lepiej się jej pozbyć. Może oznaczać to sporo pracy − stare farby nie zawsze łatwo dają się usunąć rozpuszczalnikiem, często konieczne jest szlifowanie znacznej powierzchni.

Malowanie konstrukcji krok po kroku

Malowanie lub lakierowanie konstrukcji stalowych można wykonywać kilkoma technikami. Najprostszą metodą jest nanoszenie farby pędzlem. Pozwala to dotrzeć do wszystkich zakamarków konstrukcji i może je wykonać każdy użytkownik. Do malowania dużych powierzchni, jak np. ściany stalowego garażu, warto też użyć wałka. Pędzel będzie jednak nadal nieodzowny przy uzupełnianiu szczegółów.

Przy odrobinie wprawy możesz pokusić się też o malowanie natryskowe, które gwarantuje równomierne nanoszenie kolejnych warstw. W takim przypadku trzeba jednak zaopatrzyć się w kompresor i specjalny pistolet, co oznacza dodatkowe koszty.

W procesie malowania ważne jest przestrzeganie zaleceń producenta co do liczby nakładanych warstw oraz czasu schnięcia. Niektóre preparaty wymagają także wcześniejszego gruntowania powierzchni. Oznacza to zazwyczaj nieco więcej pracy, dlatego w zastosowaniach domowych warto sięgać po produkty uniwersalne.

Przykładem farby łatwej w stosowaniu jest RAFIL Prosto Na Rdzę. To gruntoemalia 3w1, bardzo wygodna w stosowaniu, przeznaczona do malowania stali i żeliwa. Producent zaleca nałożenie dwóch lub trzech warstw − robi się to łatwo, bo ze względu na skład preparatu nie ma potrzeby stosowania podkładu.

Farba szybko schnie, tworząc powłokę zabezpieczającą przed korozją i odporną na czynniki atmosferyczne. Dużą zaletą jest dostępność w kilku rodzajach połysku (lub bez) oraz w aż dziesięciu kolorach. Dzięki temu nie tylko skutecznie wykonasz malowanie antykorozyjne konstrukcji stalowych, ale osiągniesz zakładany efekt estetyczny.

Wiesz już, jak przeprowadzić czyszczenie i malowanie konstrukcji stalowych z pomocą środków RAFIL. Zawsze jesteśmy otwarci na spostrzeżenia i uwagi użytkowników naszych produktów. Podziel się z nami efektami swojej pracy − czekamy na maile!

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Metalowe drzwi to rozwiązanie o wielu zaletach. Aby służyły przez długie lata, niezbędna będzie jednak ochrona drzwi przed korozją. Jak przeprowadzić renowację drzwi metalowych? Sprawdź instrukcję.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych obejmuje przede wszystkim ich dokładne wyczyszczenie, odtłuszczenie, zabezpieczenie przed korozją i pomalowanie odpowiednią farbą. Jeśli dobrze zaplanujesz wszystkie zadania, praca przebiegnie sprawnie i efektywnie.

Sprawdź, jak odnowić stare drzwi metalowe i jaką farbą je pomalować. Podpowiadamy kolejne kroki renowacji drzwi metalowych. Doradzamy również, jak powinno wyglądać przygotowanie drzwi do malowania i jakich środków użyć.

Renowacja drzwi zewnętrznych metalowych – od czego zacząć?

Odnawianie metalowych drzwi zacznij od wyboru odpowiedniej pory, przygotowania stanowiska i niezbędnych narzędzi.

W zależności od tego, jakiej farby użyjesz, ważne będzie dopilnowanie, by warunki pogodowe (jeśli będziesz malować na zewnątrz) były odpowiednie. Producenci środków do czyszczenia metalu, podkładów antykorozyjnych czy farb do powierzchni metalowych zawsze informują, w jakich warunkach należy przeprowadzać prace. Nie może być ani za zimno, ani za ciepło, ani za wilgotno, a to najczęściej oznacza, że:

• temperatura musi oscylować między 10 a 25°C,
  
• wilgotność względna powietrza nie powinna być wyższa niż 80%,
  
• nie powinno się malować drzwi metalowych, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo opadów lub mgły, a także, gdy wieje silny wiatr,
  
• temperatura drzwi powinna być wyższa o minimum 3°C od temperatury punktu rosy,
  
• drzwi nie należy wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Odnawianie metalowych drzwi przebiegnie sprawnie, gdy zabierzesz się za to w ciepły i suchy dzień.

Poza tym pamiętaj o tym, by odpowiednio przygotować stanowisko pracy. Drzwi najlepiej czyści się i maluje, gdy są zdjęte z zawiasów – dzięki temu możesz dotrzeć do najgłębszych zakamarków przy zawiasach, a do tego ustawić drzwi stabilnie, by nie ruszały się podczas Twojej pracy.

Przygotuj też odpowiednie produkty i narzędzia, takie jak:

• szczotka nylonowa, szlifierka lub gruboziarnisty papier ścierny,
  
• drobnoziarnisty papier ścierny,
  
• wałek i pędzel do malowania trudno dostępnych miejsc (im powierzchnia jest bardziej nierówna i chropowata, tym dłuższe powinno być włosie wałka),
  
• preparat odtłuszczający,
  
• podkład antykorozyjny,
  
• farba do malowania metalowych drzwi,
  
• odkurzacz lub inne narzędzie do odpylenia drzwi,
  
• ścierki i woda.

Jak przygotować drzwi zewnętrzne metalowe do renowacji?

Niezbędny etap przed renowacją drzwi metalowych to przygotowanie drzwi do malowania. Zaczynamy od starannego czyszczenia drzwi metalowych. Z elementów przeznaczonych do malowania usuń wszelkie zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność.

Do tego celu warto użyć produktu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Usuwa on brud, tłuszcz, glony i mech, przygotowując podłoże do malowania. Kupujesz go pod postacią koncentratu do przygotowania 1,25% roztworu roboczego (pół litra koncentratu na 40 litrów wody). Środek ten zapewni odpowiednie odtłuszczenie powierzchni ocynkowanych, stalowych i aluminiowych.

Elementem czyszczenia drzwi metalowych jest także ich zmatowienie drobnoziarnistym papierem ściernym. Jeśli drzwi są w złym stanie, należy całkowicie usunąć starą powłokę jedną z metod mechanicznych np. z pomocą drucianej szczotki, szpachelki, szlifierki kątowej czy opalarki. Dostępne są również metody chemiczne, choć środki chemiczne do usuwania starych powłok z metalu są bardzo toksyczne. Polecanym sposobem czyszczenia powierzchni przed malowaniem drzwi zewnętrznych jest też piaskowanie, czyli oczyszczanie metalu za pomocą silnego strumienia powietrza i piasku.

Jeśli nie usuniesz z metalu odchodzących płatów starej farby, zabrudzeń i tłustych osadów, nowa farba szybko zacznie się łuszczyć i odpadać. Z efektu konserwacji drzwi zewnętrznych nie będziesz więc zadowolony.

Po usunięciu starej powłoki drzwi trzeba odpylić i odtłuścić przy użyciu benzyny ekstrakcyjnej. Kolejny etap malowania drzwi zewnętrznych to nałożenie farby RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Zapobiegnie ona powstawaniu rdzy nalotowej i stworzy warstwę gruntującą dla właściwej farby.

Jaką farbą pomalować metalowe drzwi zewnętrzne?

Farba do malowania zewnętrznych drzwi metalowych powinna być przeznaczona do stosowania na takich właśnie powierzchniach. Nie możesz użyć emalii przeznaczonej do wnętrz lub innych typów podłoża.

Do konserwacji drzwi zewnętrznych sprawdzają się świetnie emalie chlorokauczukowe, takie jak farba RAFIL Chlorokauczuk. Taki rodzaj emalii tworzy na malowanej powierzchni wytrzymałą, elastyczną powłokę, odporną na działanie warunków atmosferycznych, uszkodzenia czy ścieranie. Malując metalowe powierzchnie emalią chlorokauczukową, należy pamiętać o zastosowaniu dedykowanego przez producenta podkładu chlorokauczukowego RAFIL. Połączenie emalii z odpowiednim podkładem antykorozyjnym sprawi, że farba ta skutecznie zabezpieczy drzwi zewnętrzne przed uszkodzeniami, niszczeniem czy rdzewieniem.

Jak wyczyścić metalowe drzwi zewnętrzne? Usuwanie rdzy i zabrudzeń?

Odnawianie metalowych drzwi należy zacząć od ich dokładnego wyczyszczenia, odtłuszczenia i usunięcia starych warstw farby (jeśli były pomalowane) oraz rdzy. Ten etap wymaga sporo precyzji i uwagi, ale jeśli na drzwiach pozostaną nierówności lub zabrudzenia, kolejne etapy nie przyniosą oczekiwanych rezultatów – farba będzie nietrwała, może się rozwarstwiać i pękać, a do tego drzwi będą po prostu wyglądały nieestetycznie.

Zanim przejdziesz do malowania metalowych drzwi, oczyść je z kurzu, piasku, plam i nalotów, a potem usuń słabo przywierające powłoki malarskie (lub całkowicie usuń starą farbę – wszystko zależy od tego, w jakim stanie jest metalowa powierzchnia). Pozbądź się rdzy – najlepiej przy pomocy szlifierki, nylonowej szczotki lub grubego papieru ściernego. Najdrobniejsze ogniska rdzy usuń drobnoziarnistym papierem ściernym. Na koniec obowiązkowo jeszcze raz umyj drzwi.

Ostatnim etapem czyszczenia metalowych drzwi wejściowych powinno być ich odtłuszczenie specjalnym preparatem np.: preparat do odtłuszczania RAFIL po to, by usunąć tłuste plamy czy resztki detergentów.

Ważne! Zwróć uwagę na zawiasy

Dokładnie wyczyść miejsca przy zawiasach oraz inne zakamarki drzwi. Musisz precyzyjnie usunąć pozostałości po smarze – w innym wypadku farba może nie trzymać się w tych miejscach, pękać i odpadać.

Jak pomalować drzwi zewnętrzne metalowe? Zacznij od podkładu

Renowacja metalowych drzwi zewnętrznych to nie tylko odnowienie ich wyglądu, ale też zabezpieczenie przed korozją i niszczeniem. Drzwi są stale narażone na działanie promieni słonecznych, wiatru, deszczu czy niskich i zmiennych temperatur. Jeśli chcesz, by efekty Twojej pracy utrzymały się jak najdłużej, zacznij od odpowiedniego podkładu, który wzmocni antykorozyjne właściwości emalii nawierzchniowej.

{{recomended-product}}

Ważne, by podkład pasował do emalii, jaką wybierzesz. Na przykład, jeśli będziesz malować drzwi farbą chlorokauczukową, wybierz produkt taki jak Podkład Chlorokauczukowy RAFIL. Podkład pod farbę tworzy elastyczną, matową powłokę, która zwiększa przyczepność i trwałość farby nawierzchniowej, a do tego zabezpiecza drzwi zewnętrzne przed korozją.

Wskazówka!

Przed renowacją drzwi metalowych zabezpiecz wszystkie elementy, które nie powinny zostać pokryte farbą, takie jak zamki czy klamki.

Na odpowiednio wyczyszczoną i zabezpieczoną powierzchnię możesz nakładać farbę. To, ile warstw położysz, zależy m.in. od efektu, jaki chcesz uzyskać. Zwykle rekomenduje się jednak położenie 2-3 warstw.

Konserwacja drzwi zewnętrznych z metalu to niezbędny zabieg, aby metalowa powierzchnia długo pozostała ładna i trwała. Z pomocą środków RAFIL malowanie drzwi metalowych jest proste i efektywne!