Jaki kolor dachu wybrać do brązowej elewacji domu?

Ogrodzenia, bramy, dachy i inne metalowe powierzchnie wymagają szczególnej ochrony. Powinny zostać zabezpieczone przed szkodliwym wpływem czynników atmosferycznych specjalistyczną farbą, która pozwoli uniknąć korozji.

Zobacz, jak prawidłowo malować metal pędzlem – bez smug i zacieków.

Malowanie metalu pędzlem – jak prawidłowo przygotować podłoże?

Odpowiednie przygotowanie podłoża jest niezbędne, aby pomalować metal pędzlem bez smug czy nieestetycznych zacieków. Dlatego przed przystąpieniem do pracy przygotuj powierzchnię w kilku prostych krokach:

• Jeśli odnawiasz bramę czy dach, który był już wcześniej malowany, zacznij od usunięcia starej powłoki w miejscach, w których jest uszkodzona. Luźną, łuszczącą się lub pokruszoną farbę trzeba zeszlifować.
  ‍
• Możesz (ale nie musisz) zeszlifować całą starą warstwę farby lub lakieru, zostawiając goły metal.

• Metodą mechaniczną pozbądź się ognisk rdzy – wykorzystaj do tego celu papier ścierny lub szczotkę nylonową do rdzy. Możesz także pomóc sobie specjalnym preparatem.
  ‍
• Jeśli zależy Ci na gładkiej powierzchni i malowaniu metalu pędzlem bez smug i najmniejszych defektów, ponownie zeszlifuj podłoże.  ‍
  ‍
• Dokładnie odpyl i oczyść metal, usuwając wszystkie luźne cząsteczki, a następnie umyj całą powierzchnię za pomocą Preparatu do Odtłuszczania marki RAFIL.
  ‍
• Jeśli to konieczne, zastosuj preparat gruntujący o działaniu antykorozyjnym np.: RAFIL Podkład Antykorozyjny.

Tak przygotowane podłoże jest gotowe na przyjęcie pierwszej warstwy farby.

Farby odpowiednie do malowania metalu pędzlem bez smug i zacieków

Dobra farba ma ogromne znaczenie dla wygody pracy oraz estetyki uzyskanego efektu. Wybieraj produkty, które wyróżniają się dużą przyczepnością, aby farba nie spływała z powierzchni podczas malowania metalu pędzlem. Emalia powinna chronić przed korozją oraz szkodliwym działaniem wody. Najlepiej sięgać po preparaty dedykowane konkretnym powierzchniom metalowym.

Do wyboru masz na przykład farbę Radach marki RAFIL, która została opracowana z myślą o malowaniu dachów, rynien oraz parapetów. Wykazuje wysoką odporność na oddziaływanie czynników atmosferycznych – nie niszczeje pod wpływem promieniowania UV, deszczu, śniegu i wilgoci. Nadaje się zarówno do powierzchni stalowych i aluminiowych, jak i ocynkowanych.

W przypadku bram, płotów i metalowych balustrad lepiej sprawdzi się farba RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, która pełni funkcję zarówno ochronną, jak i dekoracyjną. Może być stosowana także do malowania metalowych elementów mebli ogrodowych – na przykład ławek. Zapewnia trwałą ochronę przed niekorzystnym wpływem warunków pogodowych i korozją oraz estetyczne wykończenie detali w Twoim ogrodzie.

Malowanie metalu – wskazówki, jak malować bez smug

• Wybierz dobrą pogodę do malowania – słońce nie może grzać zbyt mocno, aby powłoka nie zaczęła pękać. Idealny będzie bezwietrzny, suchy dzień z temperaturą powietrza pomiędzy 15 a 20°C.
  ‍
• Aby malować bez smug, przede wszystkim kup dobrej jakości pędzle z miękkiego włosia syntetycznego (nylonu lub poliestru). Pomogą Ci w uzyskaniu jednolitej powłoki. Wielkość i typ pędzli będzie zależał od rodzaju konstrukcji – mniejsze sprawdzą się do malowania detali i wszelkich zakamarków, a większe do sporych powierzchni, takich jak dach.

• Podczas nakładania farby pędzlem zwróć uwagę, aby wykonywać ruchy w tym samym kierunku, na przykład z góry na dół. Kolejne pasy powinny lekko na siebie nachodzić.
  ‍
• Pilnuj, aby nie nabierać na pędzel zbyt dużej ilości farby – może to być jednym z powodów powstawania smug na metalowych powierzchniach. Zdecydowanie lepiej będzie zastosować kilka cienkich warstw.
  ‍
• Po wyschnięciu poprzedniej warstwy emalii wykonaj szlifowanie międzywarstwowe. Wygładzisz powierzchnię z wszelkich nierówności i usuniesz smugi po malowaniu.

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Malowanie powierzchni ocynkowanej wymaga wiedzy, odpowiednich narzędzi oraz specjalistycznych produktów. W przeciwnym wypadku łatwo o popełnienie błędu, którego skutkiem może być trwałe uszkodzenie odnawianej powierzchni. Sprawdź, na co powinieneś uważać, jaką farbę wybrać i jak jej używać, aby prawidłowo pomalować ocynkowaną blachę.

Błąd 1: zwlekanie z malowaniem powierzchni ocynkowanej

Każdy rodzaj metalu (za wyjątkiem stali nierdzewnych, powstających na skutek kosztownego wytopu odpowiednich pierwiastków) jest podatny na korozję – naturalny proces powrotu do pierwotnego stanu, w jakim występuje w rudach. Wszelkie działania, które mają na celu ochronę metali przed korozją, tak naprawdę są w stanie jedynie spowolnić to nieuchronne zjawisko. Jedną z metod, która oferuje czasową ochronę metalu przed rdzą, jest cynkowanie – pokrywanie stali warstwą roztopionego cynku. W wyniku tego procesu blacha zostaje pokryta ochronną powłoką, która odcina dostęp czynników zewnętrznych i chroni metal przed postępowaniem procesu korozji. Niestety, ocynk jest zabezpieczeniem, które działa tylko czasowo. Jeżeli chcesz cieszyć się metalową konstrukcją przez długie lata, musisz zabezpieczyć ją dodatkową powłoką. Nie czekaj, aż na powierzchni stali pojawią się pierwsze ogniska korozji.

Błąd 2: Nieodpowiednia farba do malowania ocynku

Wiesz już, dlaczego niezbędne jest malowanie ocynkowanych powierzchni. Aby odpowiednio zabezpieczyć stal, nie możesz sięgać po przypadkową farbę – konieczny jest jednak specjalistyczny produkt. Emalia do ocynku powinna posiadać doskonałe właściwości ochronne:

• zabezpieczać metal przed działaniem wilgoci,
• chronić stal przed szkodliwym wpływem wysokich i niskich temperatur,
• zapewniać powierzchni odporność na promieniowanie UV,
• tworzyć powłokę odporną na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia).

Jaki produkt spełni wszystkie z powyższych wymagań? Nasza propozycja to RAFIL Radach – specjalistyczny produkt, przeznaczony do ochrony i dekoracji stali, aluminium i ocynku.

Malowanie ocynku – błędy przy wyborze farby

Nieodpowiednia emalia nie tylko nie zabezpieczy metalu w prawidłowy sposób, ale może nawet uszkodzić warstwę ocynku. Z tego powodu powinieneś zawsze wybierać tylko specjalistyczne produkty, przeznaczone do malowania tego konkretnego materiału.

Błąd 3: agresywne zabiegi na ocynkowanej powierzchni

Malowanie powierzchni metalowych wymaga szlifowania i odtłuszczenia. Niestety, postępowanie według tego schematu może się nie sprawdzić, kiedy masz do czynienia z ocynkiem. Warstwa cynku, którym pokryta jest blacha, sprawia, że powierzchnia ma niejednorodną, chropowatą strukturę. Rodzi to dwojakie problemy – z jednej strony nierównomierna powierzchnia sprawia, że przyczepność farby jest ograniczona (emalia może nie przylegać równomiernie do metalu, a powłoka może być nieszczelna). Z drugiej – w żadnym wypadku nie należy szlifować nierówności, ponieważ jest to równoznaczne ze zniszczeniem warstwy ocynku. Wystrzegać powinieneś się również silnych detergentów i agresywnych substancji, takich jak rozpuszczalniki, które mogą uszkadzać ochronną warstwę blachy ocynkowanej.

Błąd 4: nieodpowiednie przygotowanie powierzchni do malowania

Zakaz używania szlifierki czy drucianej szczotki nie oznacza, że powierzchnia do malowania, nie musi zostać odpowiednio przygotowana! Metal powinieneś dokładnie (i delikatnie!) oczyścić z brudu i śladów rdzy najlepiej za pomocą nylonowej szczotki i szpachelki, a następnie odtłuścić i wysuszyć. Jeżeli blacha była wcześniej malowana, usuń z niej luźne fragmenty starej powłoki. Pozostałą część powierzchni delikatnie przetrzyj drobnoziarnistym papierem ściernym.

{{recomended-product}}

Błąd 5: niepoprawne malowanie ocynku

Poważnym błędem jest nieuważne, niestaranne malowanie metalu. Szczególnie niekorzystnym zjawiskiem jest wielokrotne przeciąganie pędzlem w jednym miejscu – może to spowodować powstanie nierówności, która osłabi naniesioną powłokę. Wyjątkowo problematyczne w skutkach może być również niezachowanie odpowiednich przerw pomiędzy nakładaniem kolejnych warstw farby. Pamiętaj, że w przypadku emalii RAFIL Radach, po naniesieniu pierwszej warstwy powinieneś odczekać co najmniej 6 godzin, zanim nałożysz drugą warstwę emalii.

Beton, który kiedyś kojarzył się z chłodem i zwykle nie budził pozytywnych skojarzeń, dziś jest uważany za stylowy i modny materiał, który może nadać przestrzeni nietuzinkowy charakter. Daje też spore możliwości w zakresie zmiany wyglądu powierzchni, a malowanie betonu na balkonie czy w innych miejscach wcale nie musi być skomplikowane. Sprawdź, czym zabezpieczyć i pomalować beton na balkonie oraz dlaczego to takie ważne.

Czym pomalować beton na balkonie – wybór farby

Malowanie betonu na zewnątrz to nie tylko kwestia estetyki – betonowe płyty tarasowe czy betonową wylewkę po prostu trzeba pomalować. Dlaczego? Bez odpowiedniego wykończenia i zabezpieczenia beton będzie szybko niszczeć. Jest to materiał chłonny, a woda wnikająca w struktury betonu oraz wszelkie uszkodzenia, szczeliny i rysy, w wyniku zmian temperatury może zamarzać i prowadzić do dalszych zniszczeń. Poza tym niepomalowany beton jest podatny na powstawanie trudnych do usunięcia plam. Farba do betonu powinna być przede wszystkim odporna na wilgoć i działanie czynników atmosferycznych, a także powinna chronić powierzchnię przed uszkodzeniami mechanicznymi.

‍Czym pomalować beton na balkonie? Najlepiej wybierz farbę przeznaczoną konkretnie do powierzchni betonowych. Emalia powinna zwiększać odporność powierzchni na ścieranie i zarysowania. Musi być odporna na działanie warunków atmosferycznych, wilgoci czy promieni UV, a także na zmiany temperatury. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie emalii epoksydowej. Jest to wyjątkowy rodzaj farby, która składa się z dwóch składników – żywicy epoksydowej i specjalistycznego utwardzacza. Aby emalia zyskała odpowiednie właściwości, należy zmieszać ze sobą oba składniki. Przykładem takiej farby jest RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa Dwuskładnikowa, która charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża i niezwykłą trwałością. Ma też bardzo dobre walory antypoślizgowe i jest odporna na ścieranie.

Aby farba zachowała swoje właściwości, należy odpowiednio przygotować beton do malowania i, co bardzo ważne, przestrzegać instrukcji na opakowaniu.

Malowanie betonu na zewnątrz – przygotowanie podłoża

Zanim przejdziesz do malowania betonu na balkonie, przygotuj powierzchnię. Bez tego malowanie może być nieefektywne, a nawet najlepsza farba nie spełni swoich funkcji. Wyczyszczone, suche i odkurzone podłoże sprawi, że emalia będzie się łatwo rozprowadzać, dobrze przytwierdzi się do betonu i będzie skutecznie go chronić.

Co zatem zrobić, żeby przygotować beton na balkonie do malowania? Wiele zależy od tego, czy malujesz stary, czy nowy beton.

Malowanie nowego betonu na balkonie – takiego, który jest suchy, czysty i mocny:

• oczyść beton z kurzu i tłuszczu,
  
• usuń warstwę mleczka i szlamu cementowego,
  
• odpyl beton.

Pamiętaj, że do malowania betonu na balkonie można rozpocząć dopiero około miesiąc po jego położeniu. W tym czasie beton zdąży dobrze się związać, ale też… zabrudzić. W związku z tym nie pomijaj etapu czyszczenia powierzchni, nawet wtedy, gdy malujesz nowy beton.

Malowanie starego, surowego betonu, który wcześniej nie był pomalowany:

• usuń luźno związane fragmenty betonu,
  
• odtłuść powierzchnię i usuń inne zanieczyszczenia,
  
• uzupełnij ewentualne ubytki,
  
• przeszlifuj powierzchnię i na koniec dokładnie ją odpyl.

Malowanie betonu na balkonie, który był już pomalowany:

• usuń luźno związane, łuszczące się fragmenty farby,
  
• odtłuść i wyczyść całą powierzchnię,
  
• przeszlifuj beton i dokładnie odpyl całe podłoże,
  
• jeśli korzystasz z detergentów, spłucz je dokładnie wodą.

Ważne!

Zanim zaczniesz malować beton, koniecznie upewnij się, czy powierzchnia jest całkowicie sucha. Malowanie mokrego betonu będzie po prostu nieefektywne, a farba nie spełni swoich funkcji.

Czym zaimpregnować beton na balkonie?

Gruntowanie betonu na balkonie nie w każdym przypadku jest obowiązkowe, ale na pewno nie zaszkodzi. Szczególnie warto zaimpregnować beton chłonny, luźno związany lub sypki. Czym zabezpieczyć beton na balkonie? Postaw na grunt do powierzchni betonowych, który zostawi na powierzchni cienką, ochronną warstwę. Grunt sam w sobie nie zapewni należytej ochrony przed uszkodzeniami czy czynnikami atmosferycznymi, ale wniknie głęboko w strukturę betonu, wypełni pory i przygotuje do malowania wybraną emalią. Wzmocni jego konstrukcję, zwiększy odporność na wilgoć i zmniejszy ryzyko pękania farby nawierzchniowej.

Jeśli decydujesz się na malowanie betonu emalią epoksydową RAFIL, zagruntuj powierzchnię odpowiednio rozcieńczoną emalią, zgodnie z zaleceniem producenta. Niezależnie od tego, jaki produkt wybierzesz, pamiętaj, by zawsze stosować się do instrukcji producenta.

Malowanie betonu na balkonie – ważne wskazówki

Malowanie betonu na zewnątrz musi być przeprowadzone w odpowiednich warunkach i z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Sprawdź, na co zwrócić uwagę:

• Balkon maluj tylko wtedy, gdy warunki pogodowe są sprzyjające – nie może być wilgotno. Jeśli kilka dni przed malowaniem padał deszcz, być może konieczne będzie przełożenie prac na później – beton musi być całkowicie suchy. Temperatura powietrza również powinna być optymalna – nie za niska i nie za wysoka. Większość farb należy nakładać wtedy, gdy temperatura oscyluje w granicach 10-30°C.
  
• Farbę nakładaj najlepiej wałkiem lub pistoletem natryskowym.
  
• Żeby w pełni pokryć beton na balkonie, zwykle należy nałożyć 2-3 warstwy farby, choć oczywiście wszystko zależy od emalii, jaką wybierzesz. Między nakładaniem kolejnych warstw należy zachować odstępy czasowe, wskazane przez producenta. Warstwy farby należy zabezpieczyć dodatkowo bezbarwnym Lakierem Poliuretanowym, RAFIL, który chroni przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Czas schnięcia emalii, w zależności od wilgotności oraz temperatury powietrza, to zwykle około 24 godzin. Powłoki utwardzają się całkowicie po około 7 dniach.

Zanim zaczniesz malować beton na balkonie, ubierz się w ochronną odzież i załóż maseczkę oraz okulary, a także zabezpiecz włosy. Po skończonej pracy umyj wszystkie narzędzia, a beton pozostaw do całkowitego wyschnięcia.