Farby do betonu – rodzaje, właściwości i zastosowanie

‍Dywany nie wychodzą z mody – obecnie przeżywają wręcz swój renesans. Warto położyć dywan na podłodze z wielu względów, zarówno funkcjonalnych, jak i estetycznych. Należy też o niego odpowiednio zadbać. W naszym artykule podpowiadamy, jak zrobić trzepak do dywanów łatwo i samodzielnie.  

Dywan to ozdoba, jak i bardzo funkcjonalny element wyposażenia pomieszczeń. Dosłownie i w przenośni chroni przed chłodem podłogi, wprowadza ciepło i rodzinną atmosferę. Jest niezastąpiony, kiedy w domu są małe dzieci, które chętnie bawią się na podłodze. Tym bardziej ważna jest odpowiednia dbałość o czystość i dobry stan dywanu.

Czynnością, którą należy wykonać co najmniej raz na kilka miesięcy jest trzepanie – pozwala pozbyć się większości osiadających w tkaninie zabrudzeń i mikroorganizmów. A do trzepania niezbędny jest trzepak – zerknij na poniższy poradnik, aby dowiedzieć się, jak zrobić trzepak krok po kroku. 

Jak zaprojektować trzepak do dywanów?

Z jednej strony można powiedzieć, że w sumie nie ma nic do odkrycia – każdy widział trzepak i każdy wie, że to prosta konstrukcja. W rzeczywistości nie jest to takie oczywiste.

Konstrukcja trzepaka może różnić się pod kilkoma względami, głównie w zależności od zastosowań, do jakich będzie wykorzystywany. I tak np. trzepak może służyć do czyszczenia dywanów różnej wielkości, co będzie wpływać na jego pożądany kształt. 

Ważne jest też miejsce, w którym chcesz go ustawić – to rzutuje na rozmiary i najważniejsze elementy. A co, jeśli nie masz miejsca na stały trzepak? Tu też podajemy możliwe rozwiązanie. I w końcu – dlaczego nie nadać trzepakowi dodatkowych funkcji, aby stał się bardziej użyteczny?

Najłatwiejsze rozwiązanie to budowa trzepaka przypominającego prostą piłkarską bramkę – tworzą go dwa słupki i poprzeczka u góry. To już wystarczy, aby skutecznie zadbać o dywan, o ile odpowiednio stabilnie osadzi się konstrukcję w gruncie. 

Większe możliwości daje dołożenie niżej dodatkowej poprzeczki, co ułatwia trzepanie mniejszych dywanów. Jeśli natomiast w ogrodzie brakuje miejsca lub trzepak ma być wykorzystywany tylko okresowo, dobrym rozwiązaniem jest wersja przenośna. W takim przypadku nie osadza się go na stałe, ale u dołu, z dwóch dodatkowych rurek, robi się podstawę. Warto przy tym pamiętać, aby poprzeczne rury podstawy miały odpowiednią długość, co zapewni stabilność i ochroni przed wywrotką podczas trzepania.

W ogrodach można też spotkać trzepaki z funkcją suszarki. To bardzo praktyczne rozwiązanie, dające dodatkowe możliwości. Do trzepaka montuje się wówczas dodatkowe rurki i sznury do wieszania, co pozwala z powodzeniem rozwiesić do suszenia nawet duże pranie.

Jakie materiały są potrzebne do budowy?

Ponieważ ten poradnik podpowiada, jak zrobić trzepak do dywanów samodzielnie i przez osoby, które nie są wykwalifikowanymi rzemieślnikami, na początek przyjmijmy dwa ważne założenia. Po pierwsze trzepak wykonany będzie z metalu. W tym przypadku to najrozsądniejszy wybór materiału, ze względu na wytrzymałość i prostotę konstrukcji. Po drugie – zakładamy, że elementy będą łączone w sposób dostępny większości użytkowników, a więc przede wszystkim skręcane, a nie spawane.

Do budowy najprostszego trzepaka potrzebujesz minimum trzech metalowych rurek – dwóch na podpory i jednej na poprzeczkę. Konieczne będzie też odpowiednie posadowienie trzepaka w gruncie. Aby było stabilne, zalecamy najprostsze możliwe rozwiązanie, czyli wkręcane do gruntu stalowe kotwy. Dzięki ich zastosowaniu nie ma konieczności betonowania słupków.

Oczywiście warto pomyśleć o wspomnianych dodatkowych funkcjonalnościach. Jeśli w domu masz kilka dywanów o różnych rozmiarach, na pewno przyda się druga, niższa poprzeczka. Dzięki niej wygodniej zabierzesz się do czyszczenia mniejszych dywanów lub chodniczków. 

W przypadku chęci budowy trzepako-suszarki niezbędne są oczywiście odpowiednie elementy, czyli dwie niezbyt długie rurki do umieszczenia na końcach poprzeczki oraz sznurki lub drut do wieszania bielizny. Jeśli chodzi o trzepak w wersji przesuwnej, pamiętaj o dodatkowych dwóch rurkach tworzących stabilną podstawę.

Co do narzędzi, na pewno przydadzą się klucze do skręcania śrub oraz pręt lub specjalna sztanga do kotew. Łączenia rur najlepiej wykonać przy użyciu stalowych kolan lub trójników o odpowiednim przekroju, ewentualnie zewnętrznych zacisków, które skręca się śrubami. Jeśli nie kupisz rurek od razu dociętych na wymiar, niezbędna będzie szlifierka kątowa. Do wykonania otworów przyda się wiertarka z odpowiednim wiertłem do metalu.

Montaż trzepaka – krok po kroku

Pracę zacznij od przygotowania solidnej podstawy. Trzepak najlepiej ustawić w miejscu zapewniającym dobry dostęp z obu stron, przynajmniej dwa metry od ścian budynków, ogrodzeń czy dużych roślin. Teren powinien być równy i stabilny – najlepszy będzie kawałek trawnika. Kotwy wkręca się łatwo, szczególnie jeśli wyposażysz się w odpowiedni pręt lub sztangę. Warto zadbać o ich utrzymanie w pionie – tutaj przyda się poziomica.

Kiedy kotwy uda się stabilnie wkręcić w ziemię, czas na montaż słupków. Fabrycznie wykonane kotwy mają zazwyczaj odpowiednie otwory, wystarczy więc tylko dobrać śruby. Jeśli słupki takich otworów nie mają – posłuż się wiertarką. Aby całość stabilnie się trzymała, zalecamy co najmniej dwie, a jeśli się da to trzy lub cztery śruby do połączenia kotwy ze słupem. Pamiętaj, że konstrukcja musi później wytrzymywać ciężar dywanu i drgania od uderzeń przy trzepaniu.

Kiedy pionowe słupki są stabilnie osadzone – czas na poprzeczkę. Rozwiązań przy jej montażu jest kilka. Najprostsze to metalowe kolana z gotowymi, fabrycznie przygotowanymi śrubami blokującymi. Ich zastosowanie jest banalnie proste: kolano nakłada się na końcówkę słupka i poprzeczki, a następnie przy użyciu klucza imbusowego dokręca się śruby kontrujące. Można także skorzystać ze specjalnych obejm – wówczas nakłada się je na rurkę w miejscu łączenia i skręca przy pomocy śruby z nakrętką.

A jak zrobić trzepak ogrodowy z dodatkową poprzeczką? Z pomocą przychodzi metalowy trójnik, który nakłada się na odpowiedniej, wymaganej wysokości. Postępuje się z nim identycznie jak z kolanem łącznikowym. Średnicę trójnika można dobrać tak, aby nie było potrzeby dodatkowego przecinania słupków.

Jakie farby do metalu najlepiej zabezpieczą trzepak?

Jak zrobić trzepak ogrodowy, aby służył przez długie lata? Poza jakością materiału i prawidłowym montażem podstawowe znaczenie ma dobór odpowiedniej farby, która skutecznie zabezpieczy powierzchnię metalu. Wybór dostępnych preparatów jest ogromny i żadnym problemem nie jest obecnie malowanie powierzchni ocynkowanych, czy nawet aluminiowych.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na produkty marki RAFIL. Gwarantują doskonałe zabezpieczenie metalu, a jednocześnie ich stosowanie nie przysporzy trudności nieprofesjonalnym użytkownikom. 

Idealnym wyborem będzie RAFIL do Bram i Ogrodzeń – emalia antykorozyjna, która jednocześnie chroni i poprawia walory estetyczne. To idealny produkt to malowania trzepaka – po nałożeniu na powierzchni metalu powstaje warstwa, która zabezpiecza go na kilka sposobów. Po pierwsze gwarantuje dobrą ochronę przed wilgocią i zmiennymi warunkami atmosferycznymi, co jest podstawą w przypadku konstrukcji użytkowanych na zewnątrz. Jednocześnie posiada bardzo dobre parametry odporności na czynniki mechaniczne, np. uderzenia, a o te przecież przy trzepaniu dywanów nietrudno. 

Dzięki połączeniu tych czynników farba doskonale chroni przed korozją – możesz też jeszcze wzmocnić ten efekt, jeśli emalię zastosujesz razem z podkładem antykorozyjnym RAFIL. 

Jak dbać o trzepak, aby służył przez długie lata?

Trzepak pozostający na zewnątrz przez cały rok, przez kilka lat z rzędu, będzie narażony na liczne czynniki, które mogą wpływać na jego stan lub wygląd. Największym wrogiem metalu jest oczywiście korozja – jeśli dasz jej pole do popisu, w szybkim tempie może doprowadzić do osłabienia elementów konstrukcji, a ostatecznie do jej zniszczenia. 

Czynniki sprzyjające korozji to wilgoć i bezpośrednie oddziaływanie wody. W miesiącach zimowych dochodzi także mróz, który w połączeniu z wilgocią może powodować mikrouszkodzenia i rozsadzanie struktury metalu. Latem czynnikiem niesprzyjającym jest z kolei nadmierne nasłonecznienie.

Na szczęście przed wszystkimi tymi zagrożeniami ochronić może regularne malowanie. Raz na kilka sezonów warto odnowić warstwę farby na trzepaku, aby uzupełnić ubytki – także te, które nie zawsze są łatwo widoczne. Malowanie odświeża też konstrukcję wizualnie, bo farba pozostająca na zewnątrz łapie kurz i zanieczyszczenia z powietrza, a na nich z kolei chętnie kolonizują mikroorganizmy, takie jak glony czy grzyby. Mówiąc krótko – regularne malowanie zabezpiecza i przywraca dobry wygląd!

Wiesz już, jak zrobić trzepak – dzięki niemu twoje dywany będą zawsze zadbane i idealnie czyste. Jeśli postawisz swój pierwszy trzepak na podwórzu lub w ogrodzie – koniecznie przyślij nam jego zdjęcie! Zachęcamy oczywiście, aby przy tej satysfakcjonującej pracy skorzystać z produktów RAFIL!

‍

Malowanie natryskowe pozwala nanosić farbę szybciej, wygodniej i wydajniej. Duże znaczenie ma tu jednak właściwa technika malowania oraz odpowiednie przygotowanie produktu. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Sprawdź instrukcję krok po kroku. 

Malowanie natryskowe to zdecydowanie najszybsza metoda aplikacji farby, szczególnie na dużych powierzchniach takich jak ściany, bramy garażowe czy dachy. Farba jest nanoszona równomiernie i cienko, co pozwala na szybkie pokrycie całej powierzchni bez konieczności ponownego malowania.

Malowanie natryskowe zapewnia gładkie, jednolite wykończenie bez smug i zacieków, które często powstają podczas malowania pędzlem lub wałkiem. Co więcej, zużyjesz mniej farby niż podczas tradycyjnego malowania. Dzieje się tak, ponieważ produkt nanosi się precyzyjnie na powierzchnię, bez rozchlapywania i spływania. Farba nie kapie, a do tego szybko dociera w trudno dostępne miejsca jak narożniki czy zakamarki. 

Największym wyzwaniem przy malowaniu natryskowym jest odpowiednie przygotowanie farby, która powinna być rzadsza niż fabryczny produkt. Jak rozcieńczyć farbę do malowania pistoletem? Piszemy o tym w artykule. 

Wybór odpowiedniego rozcieńczalnika

Do rozprowadzania farby natryskowo służy specjalny pistolet. Można z jego pomocą nanosić farby akrylowe, lateksowe, olejne, bejce, lakiery, lakierobejce czy impregnaty. Należy jednak zadbać o to, by farba do pistoletu malarskiego, nie była zbyt gęsta i nie zatkała dyszy. Z kolei zbyt rzadki środek zacznie spływać, przez co na ścianie pojawią się smugi. 

Właściwe rozcieńczenie farby pozwoli aplikować ją wygodnie i szybko, bez tworzenia na powierzchni kropelek oraz smug. 

Z czym rozrabiać farbę do pistoletu malarskiego? 

Wybór rozcieńczalnika zależy od rodzaju farby. Preparat musi być do niej przeznaczony. Takie informacje sprawdzisz w specyfikacji technicznej produktu lub na instrukcji dołączonej do opakowania. 

Zwykłe farby lateksowe czy akrylowe rozcieńcza się wodą. Do wielu innych produktów dedykowane są specjalne rozcieńczalniki. Jeśli np. planujesz malować dach farbą RAFIL Radach Farba Na Dach, produkt odpowiedni do jej rozcieńczenia to RAFIL Radach Rozcieńczalnik. Służy on także do rozcieńczania farb RAFIL Podkład Antykorozyjny oraz RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Rozcieńczalnik należy dozować do produktu małymi porcjami. Po dodaniu każdej porcji, produkt rozcieńczany należy starannie wymieszać oraz przed aplikacją sprawdzić, czy lepkość robocza wyrobu odpowiada wymaganej i zalecanej przez producenta. Rozcieńczalnik należy też dozować dokładnie według wskazań zawartych na etykiecie i karcie technicznej farby. 

Wybierając produkt do malowania natryskowego, zwróć uwagę, czy metoda malowania jest dozwolona w przypadku danej farby. Odpowiednią informację znajdziesz na opakowaniu farby oraz w kartach technicznych dostępnych np. na stronie producenta. 

Proporcje i technika mieszania farby 

Na czym polega malowanie natryskowe? Na sprzęt do tego rodzaju aplikacji powłoki malarskiej składa się:

• pistolet malarski;
• agregat malarski ze sprężarką;
• przewód łączący oba urządzenia – wąż ciśnieniowy i dysza;
• regulator ciśnienia;
• filtr do pistoletu malarskiego.

Niezbędne będą także środki ochrony osobistej, takie jak kombinezon ochronny i maska. Sprzęt do malowania natryskowego można kupić lub wypożyczyć, co będzie zdecydowanie bardziej opłacalne przy malowaniu okazjonalnym. 

Zwróć uwagę, że wyróżniamy kilka rodzajów malowania natryskowego i wybór odpowiedniego produktu jest od tego uzależniony. 

• ‍Natrysk powietrzny niskociśnieniowy HVLP – farba rozprowadzana jest tu z pomocą powietrza o niskim ciśnieniu, maksymalnie 0,9 bar. Powstaje delikatny strumień farby, odpowiedni np. do części samochodowych, listew, stolarki budowlanej oraz do lekkich i rzadkich farb oraz lakierów. 
• ‍Natrysk pneumatyczny – rozprowadzanie farby przy pomocy sprężonego powietrza pod ciśnieniem od 3 do 6 bar. Podczas malowania wytwarza się brudząca mgiełka, a nanosić w ten sposób można tylko rzadkie powłoki, np. lakiernicze. 
• ‍Natrysk hydrodynamiczny – w tej metodzie pistolet malarski wyrzuca farbę pod bardzo wysokim ciśnieniem, sięgającym nawet 250 bar. Nie wykorzystuje się do tego powietrza, dzięki czemu nie powstaje mgiełka. To najpopularniejsza metoda natryskowego malowania powierzchni. 

W jakich proporcjach rozcieńczyć farbę do malowania natryskowego? 

Szczegółowe informacje znajdziesz w kartach technicznych danego produktu. Najczęściej jest to od 5% do 10% składu gotowej farby. Trzymaj się ściśle tych instrukcji, aby zbyt gęsta farba nie zatkała dysz pistoletu, a zbyt rzadka nie spowodowała nieestetycznych zacieków. 

Warto też pamiętać, że przed wlaniem do pistoletu farbę natryskową trzeba przefiltrować. W ten sposób usuniesz z niej grudki i zanieczyszczenia, które mogłyby zatkać dysze. Dobrze jest też zrobić test na niewielkiej powierzchni, sprawdzając, czy stopień rozcieńczenia farby i siła krycia jest odpowiednia.

Testowanie konsystencji i aplikacja

Jak sprawdzić, czy farba do pistoletu jest odpowiednio rozcieńczona? Profesjonaliści używają odpowiedniego sprzętu – lepkościomierza. 

Lepkościomierz to inaczej kubek wypływowy lub kubek Forda. Wygląda jak niewielki metalowy pojemnik. Służy do mierzenia lepkości cieczy aplikowanych produktów takich jak farby czy lakiery. Standardowy kubek Forda wykonuje się na podstawie międzynarodowej normy określającej działania służące do określenia lepkości przy użyciu kubka Forda DIN – DIN EN ISO 2431.

Jak działa lepkościomierz? 

Pojemnik ma na dole dziurkę, najczęściej jest to 4 mm przy pojemności 100 ml. Pomiaru dokonuje się przez napełnienie kubka rozcieńczoną farbą i zmierzenie czasu swobodnego wypływu całego materiału z kubka przez otwór znajdujący się w na jego dnie. Czas wypływu farby określa lekkość cieczy. Im dłużej farba wypływa, tym jest mniej lepka.

Jak używać kubka wypływowego? 

1. Wypełnij kubek farbą. Przed wlaniem farby do pojemnika dobrze ją wymieszaj.
2. Umieść kubek wypływowy z rozcieńczoną farbą na płaskiej powierzchni.
3. Zwróć uwagę, że lepkość mierzymy w temperaturze pokojowej – ok. 20 stopni Celsjusza. Temperatura powietrza ma bardzo duży wpływ na lepkość produktu.
4. Włącz stoper, aby zmierzyć czas, w jakim farba wypływa z kubka.
5. Zapisz otrzymany wynik.
6. Porównaj czas wypływu farby z optymalnym czasem zalecanym przez jej producenta. Np. lepkość farby RAFIL Radach Farba Na Dach to od 98 do 125 sekund mierzone w kubku Forda 4 mm.
7. Jeśli czas wypływu farby jest krótszy niż zalecany przez producenta, oznacza to, że farba jest za gęsta i należy ją dodatkowo rozcieńczyć. I odwrotnie – jeśli Twój czas jest dłuższy, farba jest zbyt rozcieńczona.

{{recomended-product}}

Po uzyskaniu odpowiedniej lepkości i sprawdzeniu, czy jest optymalna, możesz przystąpić do malowania. Farbę nanosi się zachowując zalecaną odległość między pistoletem a malowaną powierzchnią. Musisz też unikać zbyt długiego zatrzymywania się w jednym miejscu, ponieważ prowadzi to do zacieków.

Wiesz już, jak rozcieńczyć farbę do pistoletu oraz jak sprawdzić, czy produkt ma odpowiednią lepkość. Życzymy Ci udanego malowania i zapraszamy do skorzystania z oferty produktów RAFIL!

Warunki atmosferyczne odgrywają istotną rolę w procesie malowania – zarówno w aplikacji, jak i w trwałości powłok.

Zbyt niska temperatura lub zbyt wysoka wilgotność mogą prowadzić do powstawania wad, słabszego przylegania farby, a nawet do kondensacji wilgoci na powierzchni. Dlatego właściwe parametry otoczenia są niezbędne do osiągnięcia optymalnych efektów malarskich.

Temperatura i wilgotność – kluczowe czynniki wpływające na jakość powłok malarskich

Temperatura i wilgotność są bardzo istotnymi czynnikami wpływającymi na jakość powłok malarskich.

• Optymalna temperatura powietrza podczas prowadzenia prac malarskich wynosi od +5°C do +25°C, natomiast temperatura podłoża może wynosić nawet do 40°C.
• Temperatura podłoża stalowego podczas malowania, aby uniknąć kondensacji wilgoci na powierzchni, powinna być co najmniej o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy (TPR) otaczającego powietrza.
• Podłoża o dużej chropowatości lub zapyleniu posiadają naturalne punkty kondensacji wilgoci (tzw. piki oraz pyły). Dlatego zaleca się, aby temperatura takiego podłoża była nawet o 7°C wyższa od TPR, by zapobiec kondensacji.

Wilgotność względna powietrza:

• Najlepsze efekty malarskie uzyskuje się przy wilgotności względnej do 85%.
• Wzrost wilgotności powyżej 85% sprzyja tworzeniu na powierzchni warstewki zaabsorbowanej wody oraz spowalnia wysychanie powłoki.

Czym jest punkt rosy (TPR)?

Punkt rosy to temperatura, w której powietrze o danej zawartości pary wodnej osiąga stan nasycenia przy stałym ciśnieniu atmosferycznym. W tej temperaturze (ang. dew point) następuje kondensacja pary wodnej:

• zarówno w powietrzu, jak i na powierzchniach, z którymi powietrze ma kontakt.
• Jeśli wilgotność powietrza jest mniejsza niż 100%, to TPR jest zawsze niższy od temperatury powietrza.
• Im niższa wilgotność, tym większa różnica pomiędzy temperaturą powietrza a TPR.

Masz betonowy chodnik wokół posesji i nie wiesz, jak go odnowić? Niezbędna będzie odpowiednia farba do betonu. Pomoże Ci odświeżyć beton, zabezpieczyć go przed dalszym zniszczeniem, a nawet nadać mu nowy kolor. Jakie farby do betonu na zewnątrz warto wybrać? Podpowiadamy.

Chodnik betonowy to popularne rozwiązanie, często spotykane w wielu ogrodach i przestrzeniach przydomowych. Podłoże tego typu jest uniwersalne, niedrogie, łatwe w układaniu, a także wytrzymałe.

Niestety, beton, pomimo wysokiej odporności, nie jest całkowicie odporny na upływ czasu, intensywne użytkowanie i działanie czynników atmosferycznych. Z biegiem lat może tracić estetyczny wygląd, pokrywać się mchem, kruszyć. W takiej sytuacji należy działać! Jak odnowić stary betonowy chodnik? Nasz ekspert radzi!

Jak przygotować chodnik betonowy do renowacji?

Odpowiednie przygotowanie płyt betonowych to krok, którego nie możesz pominąć – jest bardzo ważny! Malowanie nieoczyszczonego, popękanego betonu to daremny trud. Warstwa farby nie będzie mogła dokładnie pokryć powierzchni chodnika, przez co końcowy efekt będzie nieestetyczny i niezbyt wytrzymały. Jak zatem przygotować chodnik betonowy do dalszych prac? Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami:

• Dokładnie oczyść chodnik. Usuń zabrudzenia, piach, liście, kamienie oraz inne elementy, które mogą się na nim znajdować.
• Przy pomocy szczotki pozbądź się również wszelkich fragmentów betonu, które zostały ukruszone lub ułamane i nie przylegają do podłoża.
• Jeżeli w przeszłości malowałeś już chodnik, sięgnij po drucianą szczotkę lub szlifierkę i pozbądź się wszystkich luźnych, łuszczących się fragmentów starej farby.
• Oczyszczoną powierzchnię odtłuść przy pomocy specjalistycznego preparatu, na przykład benzyny ekstrakcyjnej.
• Jeżeli zauważysz ubytki w swoim chodniku betonowym, teraz powinieneś je uzupełnić.
• Przeszlifuj powierzchnię płyt chodnikowych – tak, aby była jak najbardziej gładka. Możesz zrobić to przy użyciu papieru ściernego lub szlifierki.
• Usuń pył, który powstał podczas szlifowania.

Gotowe! Na tak przygotowany chodnik możesz nakładać warstwę gruntującą oraz emalię.

Jak zagruntować chodnik betonowy?

Aby zapewnić farbie doskonałą przyczepność, zagruntuj powierzchnię płyt betonowych. Możesz zrobić to, nakładając na chodnik warstwę RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa Lub RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy, rozcieńczonych odpowiednim rodzajem preparatu:

• Jeżeli korzystasz z emalii epoksydowej, dodaj do niej około 20% Rozcieńczalnika RAFIL Do Wyrobów Epoksydowych. Nałóż warstwę gruntującą na beton i odczekaj 4 godziny. Po upłynięciu tego czasu pomaluj chodnik pierwszą warstwą farby.
• Jeżeli wybrałeś lakier poliuretanowy, dodaj do niego około 15% Rozcieńczalnika RAFIL Do Wyrobów Poliuretanowych. Chodnik betonowy zagruntuj na 24 godziny przed nałożeniem pierwszej warstwy lakieru.

Jak i czym pomalować chodnik betonowy?

Chodnik betonowy możesz odnowić przy użyciu jednego z niezawodnych produktów marki RAFIL. Oto nasze propozycje farb do betonu.

Farba epoksydowa do betonu to rozwiązanie, które nada Twojemu chodnikowi estetyczną, trwałą, odporną na ścieranie, wodę i detergenty powierzchnię. Dzięki bogatej palecie kolorów możesz wybrać odcień, który najlepiej będzie pasował do Twojej posadzki.

RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa

Farba epoksydowa do betonu to rozwiązanie, które nada Twojemu chodnikowi estetyczną, trwałą, odporną na ścieranie, wodę i detergenty powierzchnię. Dzięki bogatej palecie kolorów możesz wybrać odcień, który najlepiej będzie pasował do Twojej posadzki.

Farbę do betonu możesz nakładać ręcznie (przy pomocy pędzla lub wałka) lub przy użyciu natrysku (hydrodynamicznego bądź pneumatycznego), po uprzednim wymieszaniu emalii z utwardzaczem i odczekaniu około 30 minut. Drugą warstwę możesz nałożyć na beton po co najmniej 24 godzinach od pierwszej.

Dlaczego warto wybrać farbę epoksydową do pomalowania, odnowienia i zabezpieczenia betonowego chodnika? Tworzy ona antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę. Po pomalowaniu powierzchnia chodnika stanie się odporna na ścieranie i uderzenia, a także na wodę, środki myjąco-odkażające oraz substancje chemiczne.

Oznacza to, że Twój chodnik będzie jak nowy nawet wtedy, gdy potraktujesz go intensywnie wodą czy środkami do intensywnego mycia i dezynfekcji. Co więcej, zyska powłokę odporną na zarysowania, uszczerbki i inne uszkodzenia mechaniczne, a także antypoślizgową, co ma wielkie znaczenie podczas chłodnych dni zimowych i jesiennych.

Trzeba pamiętać, że farba epoksydowa, pomimo wielu swoich zalet, nie jest tak odporna na warunki atmosferyczne jak inne produkty. Aby używać jej na zewnątrz i aby zapewniała podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, trzeba ją stosować w zestawie z produktem RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy.

RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy

RAFIL Na Beton Dwuskładnikowy Lakier Poliuretanowy to bezbarwny produkt, który możesz stosować samodzielnie (jeżeli nie zależy Ci na zmianie koloru posadzki) lub jako dodatkową warstwę ochronną dla powierzchni pomalowanej emalią epoksydową. Stosując te dwa produkty jednocześnie, możesz mieć pewność, że Twój chodnik będzie doskonale chroniony przed czynnikami atmosferycznymi.

Lakier poliuretanowy tworzy trwałą i elastyczną powłokę. Chodnik zabezpieczony przy jego pomocy będzie odporny na wodę i substancje chemiczne takie jak aceton, olej silnikowy, woda dejonizowana, wodorotlenek sodu, czyli składnik substancji myjących. Co więcej, powłoka stanie się również odporna na promienie UV, opady, mróz i zmienne warunki atmosferyczne, a także na uderzenia mechaniczne, ścieranie, zarysowania.

Lakier należy dokładnie wymieszać z utwardzaczem, odstawić na 15 minut w celu homogenizacji, a następnie nakładać przy pomocy wałka, pędzla lub natrysku. Jeżeli nakładasz lakier na warstwę emalii, zadbaj o to, by pomiędzy nakładaniem poszczególnych warstw minęły 24 godziny.

RAFIL Chlorokauczuk

Farba chlorokauczukowa do betonu, używana jest przede wszystkim do malowania betonowych powierzchni nienarażonych na intensywne użytkowanie, choć możesz nią pomalować także chodnik w mało uczęszczanych miejscach.

Farba chlorokauczukowa stworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne, choć nie tak jak farba epoksydowa. Jej niewątpliwą zaletą jest jednak to, że wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych – promieni UB, deszczu, śniegu, wysokich i niskich temperatur.

Najczęstsze błędy przy odnawianiu chodników betonowych

Odnawianie chodników betonowych nie jest skomplikowanym zadaniem. Można jednak popełnić przy nim błędy, które spowodują, że chodnik wkrótce będzie się nadawał do ponownej renowacji. Jak ich uniknąć? Oto najważniejsze zasady.

• Wybierz właściwą farbę do malowanego podłoża i warunków. Powinna być odporna na czynniki mechaniczne i atmosferyczne, wytrzymała, elastyczna. Jeśli masz wątpliwości, zapytaj o radę ekspertów RAFIL.
• Starannie przygotuj powierzchnię betonową do odnawiania. To kluczowy etap – jeśli go pominiesz, beton trzeba będzie malować ponownie, ponieważ zacznie się ścierać i łuszczyć. Betonowa powierzchnia wymaga umycia, wysuszenia, usunięcia luźnych fragmentów, odpylenia oraz zagruntowania.
• Farby do betonu na zewnątrz używaj w odpowiednich warunkach pogodowych. Temperatura nie może być zbyt niska ani zbyt wysoka. Nie maluj też w czasie upałów i dużej wilgotności, bo wpływać to będzie na długi czas schnięcia farby.
• Nie maluj świeżo wylanego betonu. Powierzchnia musi być wysezonowana i utwardzona.

Twój chodnik betonowy może cieszyć Twoje oczy i dobrze służyć Ci przez kolejne lata – wystarczy, że odpowiednio o niego zadbasz! Zaufaj radom naszego eksperta i sięgnij po sprawdzone farby do betonu RAFIL. Powodzenia!