Beton dość jednoznacznie kojarzy się z materiałem wytrzymałym, a przez to trwałym. Praktyka szybko pokazuje jednak, że chociaż z pewnością to materiał o bardzo dobrych własnościach mechanicznych, to jego powierzchnia wcale nie jest wieczna. Zanieczyszczenia czy zbierająca się w mikroszczelinach woda – to wszystko powoduje powolne niszczenie struktury betonu. Czym skutecznie zabezpieczyć beton?
Wybierz z głową
Prawdopodobnie najbardziej ekstremalną formą poradzenia sobie z niszczeniem betonowej posadzki jest… ułożenie na niej płytek (oczywiście po odpowiednim przygotowaniu powierzchni). To rozwiązanie z pewnością miałoby sens, gdyby tylko nie było nie tylko bardzo czasochłonne, ale też horrendalnie drogie w stosunku do innych możliwości. Przyjrzyjmy się zatem produktom, jakie są dostępne w sklepach, a które pomogą chronić betonowe powierzchnie.
Żywica?
Żywice syntetyczne to substancje, które znalazły zastosowanie w wielu gałęziach nauki czy przemysłu. Przede wszystkim żywice epoksydowe cechują się bardzo dobrymi parametrami oraz tworzeniem bardzo szczelnej, doskonale przylegającej do powierzchni powłoki.
Żywica to jednak dobry produkt pod pewnym specyficznym warunkiem – jeśli zależy ci na pozostawieniu widocznej surowej powierzchni. W praktyce sama żywica do zabezpieczania betonu jest stosowana raczej rzadko, większe zastosowanie znajdując w stolarstwie, gdzie przezroczystość warstwy ochronnej faktycznie jest pożądana.
Czy warto używać impregnatu?
Impregnaty do betonu to kolejna pozycja na liście środków, których możemy użyć. Decyzja o wyborze tego środka powinna być podyktowana warunkami, na jakie narażona będzie betonowa powierzchnia. Impregnaty tworzą cienką warstwę ochronną, która nie cechuje się zbyt wysoką wytrzymałością – wnika jednak w głąb betonu, bardzo dobrze zabezpieczając go przed wilgocią. To dobry wybór do zastosowania na pionowych powierzchniach, które nie będą narażone na ścieranie czy nacisk.
Warto jednak pamiętać, by wybrać produkt, który zapewni paroprzepuszczalność – najczęściej na bazie związków krzemoorganicznych. Brak tej cechy sprawi, że para próbująca przeniknąć przez beton (jeśli to na przykład ściana zewnętrzna, narażona szczególnie w zimie na duże różnice temperatur po obu stronach) dosłownie zniszczyć naniesioną powłokę, a tym samym pozbawić beton ochrony.
Farby – tak, ale odpowiednie
Tradycyjne farby do malowania ścian pełnią głównie funkcję estetyczną – nic dziwnego, ściany raczej nie są narażone na obciążenia czy ścieranie, dlatego nie jest istotne zapewnienie im odpowiedniej ochrony chemicznej czy mechanicznej. Wybór farb specjalistycznych jest jednak szeroki – te na bazie żywicy są przeznaczone właśnie dla ciebie, jeśli zależy ci na odpowiednim zabezpieczeniu betonowych powierzchni.
{{recomended-product}}
Wybór odpowiedniego rodzaju farby do betonu zależy od tego, co i gdzie chcemy pomalować. Farby epoksydowe, np. emalia epoksydowa RAFIL Na Beton, są bardzo wytrzymałe mechanicznie i chemicznie, ale nieodporne na promieniowanie UV, przez co ich zastosowanie na zewnątrz wymaga dodatkowego zabezpieczania odpowiednim lakierem. Wówczas sięgnij po lakier poliuretanowy RAFIL Na Beton, który, dzięki efektywnej penetracji porowatego podłoża oraz doskonałej przyczepności, wzmacnia je i uszczelnia. Dodatkowo tworzy jednolitą, gładką powłokę, która będzie estetyczna, szczelna i łatwo utrzymasz ją w czystości.
Farby epoksydowe to z pewnością dobry wybór na posadzkę w warsztacie lub garażu, a także w innych pomieszczeniach, w których ryzyko zabrudzenia podłogi jest szczególnie duże. Warto jednak pamiętać, że farby epoksydowe są powszechnie stosowane w przemyśle, gdzie narażone są na naprawdę trudne warunki. Być może w przydomowym warsztacie nie będzie nam potrzebna aż tak skuteczna i trwała powłoka, a zakup bardziej ekonomicznej farby okaże się równie dobrym wyborem?
Farby poliuretanowe cechują się mniejszą wytrzymałością – to jednak dobry wybór, jeśli chcesz pomalować miejsce zacienione na zewnątrz. W tej roli sprawdzą się także farby alkidowe, cenione za bardzo dobry stosunek ceny do jakości, należy jednak pamiętać, że nie powinny być używane w miejscach, gdzie poziom wilgoci jest stale wysoki lub istnieje ryzyko ciągłego kontaktu z wodą. Nie nadają się także do malowania powierzchni silnie nasłonecznionych.
Nie da się ukryć, że czynników, które warunkują wybranie odpowiedniej formy zabezpieczenia betonu jest wiele. Nasze preferencje dotyczące koloru, natężenie ruchu, łatwość czyszczenia, odporność na konkretny rodzaj zabrudzeń – to wszystko definiuje rodzaj produktu, który powinieneś wybrać.
Prawdopodobnie najbardziej popularnym rozwiązaniem wciąż pozostają farby na bazie żywic syntetycznych, jednak i tutaj warto pamiętać, że odpowiedni rodzaj farby także zależy od tego, gdzie i w jakim celu chcemy ją wykorzystać. Na pewno dobrze zastanowić się przed malowaniem powierzchni zewnętrznych, narażonych na działanie światła słonecznego – w przypadku pomieszczeń wybór jest znacznie szerszy i uzależniony od naszych potrzeb i budżetu przeznaczonego na remont.
Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.
Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:
agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
aspekty ekonomiczne
Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne
Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.
Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.
Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.
Rodzaje zanieczyszczeń
Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.
Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.
Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.
Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.
Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.
Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.
Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.
Metody oczyszczania mechanicznego
Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:
skrobanie
młotkowanie
szczotkowanie
szlifowanie
oczyszczanie płomieniowe
obróbkę strumieniowo–ścierną
Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:
metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych
Oczyszczanie ręczno-mechaniczne
Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.
Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.
Obróbka strumieniowo–ścierna
Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.
Rodzaje obróbki:
otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
hydrodynamiczne (10–200 MPa)
odśrodkowe (koła wirnikowe)
Na efekt oczyszczania wpływa:
ciśnienie sprężonego powietrza
kąt nachylenia strumienia ścierniwa
odległość dyszy od powierzchni
rodzaj i kształt dyszy
rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa
Oczyszczanie fizykochemiczne
Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:
odtłuszczania rozpuszczalnikowego
mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego
Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:
zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
brud (kurz, piasek)
zanieczyszczenia jonowe
rdzę
Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:
a) Ze względu na sposób:
ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)
b) Ze względu na zastosowany środek:
rozpuszczalniki organiczne
środki alkaliczne i kwaśne
środki powierzchniowo czynne
Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.
Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju
Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych
Najczęstsze zanieczyszczenia:
rdza
zgorzelina walcownicza
oleje i smary
kurz, pył
luźne stare powłoki
wilgoć
topniki, żużel
chemikalia (detergenty, sole)
opiłki żelaza
Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.
Proces czyszczenia:
Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową
Normy:
ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość
Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1
Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):
Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")
sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym
Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.
Zabezpieczenie blachy aluminiowej
Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:
elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)
Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.
Przygotowanie do malowania:
oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym
Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych
Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:
gładkość powierzchni
dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów
To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:
brak przyczepności
marszczenie
zniszczenie powłoki
Najczęściej stosowane przygotowanie:
wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność
Przygotowanie podłoża betonowego
Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:
czyste
bez rys, występów i szczelin
o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego
Wymagania:
wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
beton powinien być odpylony i odtłuszczony
tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie
Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.
Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża
Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.
Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:
czyste
gładkie
równe
bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń
Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.
Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.
Systematyczne czyszczenie i malowanie siatki ogrodzeniowej pozwalają wydłużyć jej żywotność oraz zwiększyć odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne i uszkodzenia. Poza tym odświeżany co kilka lat płot po prostu wygląda estetycznie i cieszy oko.
Sprawdź, jak, kiedy i czym malować ogrodzenie z siatki. W artykule znajdziesz praktyczne informacje, jakiej farby do siatki ogrodzeniowej użyć oraz jak krok po kroku przeprowadzić renowację ogrodzenia metalowego.
Krok 1. Przygotowanie narzędzi do malowania siatki ogrodzeniowej
Wybór narzędzia do malowania siatki ogrodzeniowej jest istotny, ponieważ może od tego zależeć zarówno wydajność farby, jak i efektywność pracy.
Sposobów na malowanie siatki ogrodzeniowej jest kilka. Pierwszym z nich jest malowanie pędzlem, które jest co prawda proste, ale równocześnie czasochłonne. Pędzlem nie pomalujesz za jednym razem siatki ze wszystkich stron. Aby ogrodzenie wyglądało dobrze, musisz pomalować każdą stronę drutu, a to będzie wymagało przechodzenia raz na jedną, raz na drugą stronę ogrodzenia. Nie polecamy malowania siatki pędzlem, ponieważ takie nanoszenie farby oznacza wiele godzin, a w przypadku długich ogrodzeń – kilka dni żmudnej pracy. Wystarczy zmiana pogody, aby cały proces trzeba było powtórzyć.
Drugim sposobem jest malowanie siatki ogrodzeniowej pistoletem – praca idzie zwykle szybciej, ale też straty farby są większe niż w przypadku innych narzędzi. Posługiwanie się pistoletem sprawia, że dużą część farby pryskasz w powietrze, a nie na ogrodzenie. Metoda natryskowa także nie jest polecana w przypadku ażurowych ogrodzeń – lepiej zarezerwować ją do monolitycznych konstrukcji jak ściany, murki, słupki.
Jeśli nie pędzel i wałek, to… wałek malarski. To rozwiązanie jest korzystniejsze od dwóch poprzednich, ponieważ za jednym pociągnięciem możesz pomalować znacznie większy obszar niż w przypadku pędzla, a równocześnie nie marnujesz farby. Zwykły wałek najczęściej nie pokrywa drutów z każdej strony, dlatego często trzeba poprawiać malowanie pędzlem.
Sposobem na szybkie malowanie siatki ogrodzeniowej jest wykorzystanie specjalnego wałka do malowania siatki. Na jego powierzchni znajdują się nacięcia umożliwiające dotarcie farby do kilku stron drutu jednocześnie. Dzięki takiemu rozwiązaniu malowanie siatki ogrodzeniowej będzie szybkie i sprawne, a Ty nie będziesz musiał powtarzać tego zabiegu, aby dokładnie pokryć siatkę farbą. Koszt wałka do malowania siatki to ok. 11-20 zł.
Malowanie siatki ogrodzeniowej – jaką farbę wybrać?
Wybór farby do malowania siatki to bardzo ważny element całego procesu. Postaw na emalię przeznaczoną do malowania płotów i ogrodzeń lub innych metalowych powierzchni.
Produktem, który świetnie sprawdza się do malowania ogrodzeń, jest emalia chlorokauczukowa RAFIL, przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, żeliwnych i betonowych znajdujących się na zewnątrz pomieszczeń. Farby chlorokauczukowe charakteryzują się tym, że na malowanych powierzchniach tworzą powłoki odporne na ścieranie, uszkodzenia, zarysowania czy działanie czynników atmosferycznych. Oprócz tego, co niezwykle istotne w przypadku siatki ogrodzeniowej, zapewniają ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni.
Emalia RAFIL Chlorokauczuk przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Co więcej, możesz ją stosować także do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Oznacza to, że tą samą farbą można pomalować zarówno siatkę, jak i słupek, do którego jest przymocowana. Farba stworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Wyróżnia się także zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych.
W duecie z farbą chlorokauczukową na powierzchnie metalowe musisz zastosować RAFIL Podkład Chlorokauczukowy, który zwiększy przyczepność farby i dodatkowo zabezpieczy siatkę przed korozją. Farba gruntująca RAFIL Podkład Chlorokauczukowy tworzy matową, elastyczną powłokę. Zwiększa przyczepność farby nawierzchniowej, a w zestawie z nią zapewnia wysoką trwałość powłoki i wieloletnią ochronę przed korozją.
Inna polecana farba do siatki ogrodzeniowej to RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. To antykorozyjna emalia stworzona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Wyróżnia ją duża wydajność oraz zwiększona odporność na działanie trudnych warunków atmosferycznych.
Przed użyciem tej farby także trzeba położyć grunt. Polecany produkt to RAFIL Podkład Antykorozyjny. Farba tworzy matową, elastyczną powłokę. Ma doskonałą przyczepność do podłoża. W zestawie z farbą powierzchniową zapewni długotrwałą ochronę siatki metalowej przed rdzewieniem.
Krok 2. Przygotowanie starej siatki ogrodzeniowej do malowania
Przed malowaniem przygotuj siatkę ogrodzeniową tak, by była gotowa do przyjęcia podkładu i farby. Pierwsze, co musisz zrobić, to usunąć rdzę. Możesz wykorzystać do tego papier ścierny, drucianą szczotkę lub szlifierkę.
Następnym krokiem powinno być wyczyszczenie siatki ze wszelkich zanieczyszczeń, które mogą pogorszyć przyczepność farby i skrócić jej trwałość. Z elementów przeznaczonych do malowania usuń wszelkie zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność, a w konsekwencji spowodować wady powłoki i przedwczesne jej odspajanie. Siatka powinna być więc oczyszczona z piasku, kurzu, smarów, olejów oraz starych i luźnych pokryć malarskich.
Istotne jest również zmatowienie siatki – jeśli była wcześniej malowana, możesz zmatowić ją drobnoziarnistym papierem ściernym.
Wskazówka!
Zwróć szczególną uwagę na miejsca łączeń, spawów i otworów montażowych – należy bardzo dokładnie oczyścić je z pozostałości po obróbce siatki oraz z innych zanieczyszczeń.
Kolejny krok po dokładnym oczyszczeniu siatki to nałożenie podkładu gruntującego, odpowiadającego wybranej farbie nawierzchniowej. W przypadku farby RAFIL Chlorokauczuk będzie to RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. W przypadku farby RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – Podkład Antykorozyjny RAFIL. Pozostawianie siatki bez zabezpieczenia w postaci farby gruntującej spowoduje bardzo szybkie powstanie rdzy nalotowej. Osłabi to przyczepność metalowej siatki i sprawi, że zabezpieczenie antykorozyjne będzie krótkotrwałe.
Krok 3. Malowanie płotu z siatki – kiedy malować?
Malowanie płotu z siatki warto zaplanować na ciepły, suchy dzień. Ważne jednak, by nie było zbyt upalnie. Optymalne warunki do malowania to:
temperatura powietrza między 10 a 25°C,
wilgotność względna powietrza niższa niż 80%,
temperatura podłoża stalowego wyższa o minimum 3°C od temperatury punktu rosy,
brak oznak nadchodzącego deszczu,
brak silnego wiatru i mgły.
Malowanie zacznij od położenia podkładu, który przedłuży żywotność farby i zabezpieczy druty przed pojawianiem się korozji. Pamiętaj, by przed rozpoczęciem malowania dokładnie oczyścić płot.
Jak malować siatkę? Zanim zabierzesz się do pracy, dokładnie przeczytaj instrukcję, ponieważ poszczególne farby mocno się od siebie różnią. W przypadku farby RAFIL Chlorokauczuk potrzebujesz 2-3 warstw farby na siatkę wcześniej pomalowaną farbą gruntującą. Poszczególne warstwy nakładaj w czasie od pół godziny do 2 godzin. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać tego terminu, kolejny czas na malowanie drugiej lub trzeciej warstwy przypada dopiero po 5 dniach od nałożenia poprzedniej. Ważne, aby pilnować tych terminów – w przeciwnym wypadku farba może zacząć się marszczyć i łuszczyć.
Malowanie siatki ogrodzeniowej z produktami RAFIL jest łatwiejsze niż myślisz. Sprawdź też inne produkty do odnawiania metalu i zadbaj, by otoczenie domu było ładniejsze i lepiej zabezpieczone przed warunkami atmosferycznymi!
Metamorfoza balkonu w bloku: przygotowanie balustrady
Zanim zabierzesz się do malowania barierek balkonowych na nowy, piękny kolor, odpowiednio przygotuj się do pracy! Przede wszystkim zadbaj o:
Zabezpieczenie ścian, okien i podłogi balkonowej przed zabrudzeniami farbą oraz uszkodzeniami, do jakich może dojść podczas renowacji. Do tego celu możesz wykorzystać stare kartony lub specjalistyczną folię malarską, które przymocujesz przy pomocy taśmy malarskiej.
Gruntowne oczyszczenie balustrady z brudu, kurzu i innych zanieczyszczeń – najlepiej przy użyciu letniej wody, delikatnego detergentu (np. płynu do mycia naczyń) i szczotki lub gąbki.
Usunięcie starych powłok malarskich i śladów rdzy – przy pomocy szlifierki, szczotki drucianej lub papieru ściernego. Postaraj się usunąć wszystkie luźne, nietrzymające się barierki fragmenty starej farby oraz ogniska korozji (zwróć szczególną uwagę na trudno dostępne miejsca i zakamarki, w których ślady rdzy mogłyby Ci z łatwością umknąć).
Zmatowienie powierzchni przy użyciu papieru ściernego lub szlifierki.
Dokładne odpylenie i odtłuszczenie metalowej powierzchni. Postaraj się usunąć wszystkie zabrudzenia, jakie powstały podczas matowienia oraz usuwania farby i rdzy. Na koniec sięgnij po RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, który idealnie przygotuje balustradę do malowania i zwiększy przyczepność powierzchni.
Gotowe? W takim razie możesz sięgać po pędzel lub wałek!
Farba do balustrady balkonu, czyli… malujemy!
Do malowania balustrady balkonu koniecznie użyj wysokiej jakości farby, która przeznaczona jest do metalu. Nasze propozycje to:
{{recomended-product}}
RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – emalia występująca w czterech neutralnych kolorach, które sprawdzą się w minimalistycznych, nowoczesnych aranżacjach. W palecie znajdziesz antracyt, czerń (w wersji półmatowej i matowej) oraz brąz. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń doskonale zabezpieczy balustradę przed korozją (w połączeniu z podkładem antykorozyjnym RAFIL to nawet 10 lat ochrony metalu!), a także przed czynnikami atmosferycznymi.
RAFIL Chlorokauczuk – farba do balustrad o wyjątkowo bogatej palecie kolorystycznej, w której znajdziesz aż 20 odcieni. To doskonały wybór dla każdego, kto planuje wykończenie swojego balkonu intensywnym, wyrazistym kolorem. RAFIL Chlorokauczuk (w połączeniu z produktem RAFIL Podkład Chlorokauczukowy) zapewnia aż 8 lat ochrony przed korozją. Ponadto powłoka, jaką tworzy emalia, odporna jest na uderzenia, zarysowania oraz warunki pogodowe.
Obydwa rodzaje emalii możesz wygodnie i łatwo nanosić przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku.
Metamorfoza balkonu w bloku – nasze pomysły na balkon
Jeżeli jeszcze nie zdecydowałeś, na jaki kolor pomalujesz metalową balustradę na swoim balkonie, skorzystaj z naszych inspiracji!
Szara balustrada – to wybór, który sprawdzi się nie tylko w minimalistycznych aranżacjach. Zobacz, jak wspaniale może prezentować się szarość w towarzystwie wyrazistych kolorów – butelkowej zieleni i koralowego!
Balustrada w intensywnej czerni – takie rozwiązanie doskonale pasuje do nowoczesnych aranżacji. Czarny metal prezentuje się szlachetnie i świetnie komponuje się z naturalnymi materiałami, takimi jak kamień czy drewno.
Biała balustrada – taki balkon przywodzi na myśl południowe, nadmorskie posiadłości. Zwłaszcza jeżeli białą balustradę zestawisz z posadzką w kolorze terakoty, a aranżację dopełnisz mnóstwem roślin.
Balustrada w delikatnym kolorze – jeżeli chcesz, żeby Twój balkon wyglądał niesztampowo, a jednocześnie obawiasz się jaskrawych, krzykliwych kolorów, subtelna zieleń może być idealną propozycją!
Intensywny kolor balustrady – nie boisz się mocnych, wyrazistych barw? Postaw na barierkę w pięknym i niezwykle modnym kobalcie! Kolor ten doskonale komponuje się z neutralnymi barwami, takimi jak biel.
Niezależnie od tego, na jaki kolor i jaką aranżację się zdecydujesz, z farbami RAFIL osiągniesz doskonały efekt dekoracyjny i ochronny. Powodzenia!
Garaż metalowy, zwany często blaszakiem, to prosta konstrukcja z metalu, najczęściej z ocynkowanej lub malowanej na dowolny kolor blachy. Takie garaże nie bez powodu nadal cieszą się sporą popularnością. Jak zrobić garaż blaszany? Lepsza będzie własna konstrukcja czy zakup gotowej? Sprawdź wskazówki.
Dzisiaj bez garażu trudno wyobrazić dziś sobie posesję. Trzymanie samochodu na mrozie i zimnie jest mało komfortowe. Nie zawsze da się przewidzieć czy zaprojektować garaż jako część domu, nie wszyscy zresztą lubią takie rozwiązanie. Pomocą służą wolnostojące garaże, w tym uniwersalny i tani blaszak, czyli garaż metalowy.
W artykule znajdziesz informacje, jak tanio zrobić garaż blaszany. Podpowiemy, jak załatwić sprawy urzędowe, jak wybrać materiał i rodzaj konstrukcji. Ocenimy, kiedy lepiej wykonać garaż samodzielnie, a kiedy postawić na gotową konstrukcję. Doradzimy też, jak i czym zabezpieczyć garaż przed korozją i trudnymi warunkami pogodowymi.
Stary metalowy garaż możesz łatwo odnowić dzięki środkom RAFIL, np. RAFILRadach Farba na Dach lub RAFIL Chlorokauczuk.
Garaż metalowy – czy potrzebujesz zezwolenia na budowę?
Aby postawić garaż blaszany, nie potrzebujesz dziś żadnego zezwolenia. Jedyne, co musisz zrobić, to złożyć do wydziału budowlanego w gminie lub w powiecie zawiadomienie o postawieniu dodatkowego budynku. W zgłoszeniu powinien się znaleźć rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonania robót budowlanych oraz termin rozpoczęcia prac.
Jeśli w ciągu 21 dni nie otrzymasz odpowiedzi, oznacza to, że garaż możesz stawiać bez przeszkód.
Budynek nie powinien w obrysie przekraczać 35 mkw powierzchni. Na każde 500 mkw możesz postawić maksymalnie dwa takie budynki.
Jaki garaż możesz wybudować? Określają to przepisy budowlane. Mówią one, że wysokość konstrukcji nie powinna być niższa niż 2,2 m. Wjazd do garażu musi mieć co najmniej 2,3 m szerokości oraz 2 m wysokości. Garaż trzeba wyposażyć w instalację elektryczną i nachyloną posadzkę. Z przepisów przeciwpożarowych wynika też, że garaż musi być zlokalizowany co najmniej 3 m od granicy działki, a jeśli od strony granicy znajdują się brama czy okna – minimalna odległość to co najmniej 4 m.
Jaki garaż blaszany wybrać – ilość stanowisk, zadaszenie, rodzaj blachy
Jeśli wszystkie formalności zostały już dopięte, można zacząć planować konstrukcję i wygląd metalowego garażu. Należy je dopasować dokładnie do potrzeb użytkowników.
Zwykle garaż blaszany jest jednostanowiskowy, choć zdarzają się konstrukcje dwustanowiskowe, również w gotowych propozycjach producentów.
Garaże blaszane mają bardzo prostą konstrukcję. Różnice występują w rodzaju dachu – może to być dach płaski, jednospadowy lub dach dwuspadowy, najbardziej elegancki, ale i najdroższy w budowie.
Kolejna decyzja, jaką musisz podjąć, to rodzaj materiału. Najpopularniejszy materiał na garaż metalowy to odporna na wilgoć i korozję blacha ocynkowana trapezowa w wersji błyszczącej. Bardziej wymagający inwestorzy wybierają blachę ocynkowaną powlekaną kolorem z palety RAL lub blachę powlekaną materiałem drewnopodobnym. Ta ostatnia opcja pozwala nadać blaszakowi ładniejszy wygląd i dopasować jego kolor do kolorystyki innych elementów jak ogrodzenie, stolarka okienna czy drzwi wejściowe do domu.
Pozostaje Ci także decyzja, jaką bramę do garażu wybrać. Najtańsza opcja to drzwi skrzydłowe zamykane na kłódkę czy na zamek. Droższe, ale bardziej funkcjonalne są drzwi uchylne lub drzwi segmentowe.
Jakie wymiary blaszaka?
Jaką wielkość powinien mieć garaż? Maksymalną określają przepisy – to 35 mkw po obrysie. Zwykle garaże (te gotowe, jak i robione samodzielnie) to prostokąty o wymiarach 3x5 m lub 6x5 m. Wielkość garażu warto jednak dokładnie zaplanować i dopasować do swoich potrzeb oraz do położenia na posesji. Taki garaż dobrze wpisze się w wygląd otoczenia domu, zapełni kawałek posesji oraz pozwoli na łatwy wyjazd i wjazd samochodu.
Na czym powinien stanąć garaż blaszany?
Aby postawić garaż, niezbędna jest wylewka.Powinna ona być większa o ok. 10 cm od obrysu garażu, tak aby znalazło się tu miejsce na opaskę. Wylewkę trzeba wykonać ze spadkiem na zewnątrz – chodzi o odprowadzenie wody.
Garaż metalowy kupiony – zalety i wady
Gotowa konstrukcja garażu, którą tylko montuje się samodzielnie i stawia na wcześniej przygotowanej wylewce, to atrakcyjna alternatywa dla garażu wykonywanego samodzielnie od zera.
{{recomended-product}}
Kiedy warto kupić gotowy garaż do samodzielnego zmontowania? Jeśli nie masz czasu, umiejętności w zakresie obróbki metalu oraz odpowiednich narzędzi. Konstrukcja garażu, choć raczej prosta, może nastręczyć trudności mało wprawionym majsterkowiczom. Łatwo też o popełnienie błędu budowlanego i konstrukcyjnego, który będzie skutkował np. zalewaniem wnętrza garażu podczas roztopów.
Gotowa konstrukcja ma wiele zalet. Możesz zamówić ją w dowolnym wymiarze oraz dobrać rodzaj materiału, dachu czy bramy do swoich potrzeb i budżetu. Co więcej, gotowe garaże blaszane są tanie. W ofercie producentów znajdziesz je już od 2000 zł.
Czy gotowy garaż metalowy ma wady? Nie masz wpływu na jakość konstrukcji oraz użytych materiałów. Z tego powodu warto zrobić szczególnie dobry research przed zakupem. Sprawdź opinie innych kupujących i wybierz raczej jakość niż najniższą możliwą cenę.
Metalowy garaż należy odpowiednio zabezpieczyć przed korozją, aby przedłużyć jego trwałość i czas użytkowania. Pomocą służą środki RAFIL.
Jak zrobić garaż blaszany? Samodzielna konstrukcja garażu metalowego krok po kroku
Jeśli jednak chcesz wykonać garaż blaszany samodzielnie, jak najbardziej możesz się tym zająć. Kolejne kroki przygotowania garażu metalowego to:
Wykonanie odpowiedniej wylewki betonowej. Podobnie jak w przypadku garażu gotowego powinna ona być większa o ok. 10 cm niż obrys planowanego garażu.
Postawienie metalowej konstrukcji i postawienie na niej bryły garażu. Zwróć uwagę, aby metalowe profile miały odpowiednią grubość i zadbaj o solidne śruby łączące całość. Konstrukcja musi być solidna i bezpieczna.
Szkielet należy następnie postawić na docelowym miejscu. Na tym etapie przytwierdza się do niego blachy z pomocą nitów.
Jeśli garaż ma mieć dodatkową podłogę, należy ją wykonać na tym etapie.
Następny krok to montaż bramy garażowej – dwuskrzydłowej, uchylnej itd.
Teraz pozostaje już tylko montaż takich elementów jak oświetlenie czy wentylacja oraz zabezpieczenie garażu przed korozją i warunkami atmosferycznymi.
Jak zabezpieczyć garaż blaszany przed wilgocią i warunkami atmosferycznymi?
Aby przedłużyć czas użytkowanie garażu metalowego, warto go zabezpieczyć przed korozją. Polecamy wysokiej jakości gruntoemalię RAFIL Radach Farba Na Dach. Przeznaczona jest ona do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Farba stosowana jest zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Charakteryzuje się doskonałą przyczepnością do podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych.
{{expert-advice}}
Emalia RAFIL Chlorokauczuk przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Może być również stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną malowanych powierzchni metalowych w zestawieniu z RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
Wiesz już, jak tanio zrobić garaż blaszany. Zdecyduj, czy wolisz zbudować garaż samodzielnie, czy też lepsza dla Ciebie opcja to zakup gotowej konstrukcji do samodzielnego złożenia. W każdym z tych wypadków zabezpiecz powierzchnię garażu z pomocą środków RAFIL!
