Warunki prowadzenia prac malarskich

Chcesz odnowić metalową bramę, drzwi, żeliwny stół, a może ławkę ogrodową? Potrzebujesz specjalistycznej farby do metalu oraz narzędzi – pędzla i wałka. Co warto wiedzieć o malowaniu metalu wałkiem? Jakie powierzchnie się do tego nadają?

Metalowe meble i inne elementy w domu oraz wokół niego z powodzeniem można odnawiać i malować. Jeśli mówimy o żeliwnym ogrodzeniu, bramie czy meblach ogrodowych, regularne malowanie metalu wałkiem lub pędzlem jest wręcz niezbędne. Malowanie zabezpiecza żeliwne elementy przed korozją i przedłuża czas ich użytkowania.

Do nakładania farby do metalu najczęściej używa się różnej szerokości pędzli. Gładkie i płaskie powierzchnie zdecydowanie lepiej odnawiać jednak przy pomocy wałka. Jaki wałek do malowania metalu wybrać? W jaki sposób nakładać farbę, aby uniknąć nieestetycznych marszczeń czy odchodzenia nowej powłoki? W artykule udzielamy odpowiedzi na te pytania. Podpowiadamy również, jak krok po krok zabrać się za malowanie metalu wałkiem.

Przeczytaj również: Klasa korozyjności a wybór farby do metalu – co warto wiedzieć?

Malowanie żeliwa – co trzeba o nim wiedzieć?

W domu i jego otoczeniu nie brakuje elementów wykonanych z żeliwa lub innych stopów metali. Najczęściej są to przęsła ogrodzeniowe, bramy i bramki, ogrodowe stoły, ławki i krzesła żeliwne, a także balustrady czy grzejniki. Każdy z tych elementów można i warto regularnie odnawiać. Nadaje się im wtedy odświeżony, atrakcyjny wygląd oraz – co jeszcze ważniejsze – zabezpiecza metalową powierzchnię przed korozją.

Każdy metal koroduje, ale żeliwo, czyli stop żelaza i węgla, jest na nie wyjątkowo podatne. Żeliwo ma pozytywne właściwości – jest twarde, wytrzymałe, odporne na uszkodzenia mechaniczne, długowieczne. Ma jednak jedną, zasadniczą wadę – łatwo rdzewieje.

Dotyczy to przede wszystkim mebli, ogrodzeń, bram czy balustrad schodów, które znajdują się na zewnątrz domu. Pod wpływem deszczu i śniegu żeliwna powłoka niezabezpieczona odpowiednią farbą antykorozyjną narażona jest na korodowanie, które z czasem prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia żeliwnych elementów i utraty ich właściwości.

{{recomended-product}}

Korodowaniu metalu zapobiega powłoka, jaką tworzy farba do metalu taka jak RAFIL Chlorokauczuk. Warstwa farby chroni żeliwo przed wilgocią, a dodatkowo wzmacnia je i nadaje mu atrakcyjny wygląd.

Czym malować żeliwo?

Do malowania żeliwa możesz użyć wałka lub pędzla. Decyzja o tym, jakie narzędzie wybrać, zależy od wielkości malowanej powierzchni, jej wyglądu, a także Twojej wygody i wydajności prac.

Malowanie wałkiem metalu – kiedy warto?

Wałek będzie idealnym narzędziem, jeśli do malowania masz dużą i gładką powierzchnię. Wałek do malowania metalu pokryje ją o wiele szybciej niż jakikolwiek pędzel. Oszczędzisz więc sporo czasu, a także farby, bo malowanie metalu wałkiem jest wydajniejsze.

Ten sposób aplikacji farby ma jeszcze jedną ważną zaletę. Powłoka, która powstaje przy pomocy wałka, jest gładka, równomierna i jednorodna. Przęsło bramy albo blat stołu będą wyglądać ładniej.

Jaki wałek do malowania metalu wybrać? Powinien on mieć odpowiedni rozmiar – im większy, tym szybciej będziesz pokrywać powierzchnię. Najlepiej mieć pod ręką dwa wałki – jeden większy, drugi mniejszy.

Koniecznie zwróć uwagę na to, jaką strukturę ma Twój wałek. Powinna być jak najgładsza, z mało widocznymi porami lub z bardzo krótkim włosiem. To ważne, ponieważ porowaty wałek przeniesie ten wzór na malowaną powierzchnię, a od żeliwnej bramy, balustrady czy stołu oczekuje się, aby wyglądała gładko i estetycznie.

Wybierając wałek do malowania metalu, sprawdź też, czy uchwyt leży wygodnie w dłoni i czy ma odpowiednią długość. Dobierz go do rodzaju malowanej powierzchni. Do niewielkiej wystarczy krótki wałek, do ogrodzeń lepszy będzie dłuższy, z teleskopową rączką.

Przeczytaj również: Malowanie ławki ogrodowej z metalu – czym i jak to zrobić?

Malowanie pędzlem metalu – kiedy warto?

Pędzel do malowania metalu będzie lepszym wyborem, gdy powłokę trzeba nałożyć na drobne, wąskie elementy o skomplikowanej strukturze. Wałek sobie z nimi nie poradzi. Pędzel łatwo dotrze do zakamarków, a także wyrówna zacieki.

Kształt pędzla dobierz do rodzaju malowanej powierzchni. Do płaskich i większych powierzchni wybierz pędzel płaski. Do zakamarków – pędzel okrągły. Do miejsc trudno dostępnych (np. w klasycznych kaloryferach) najlepszy będzie pędzel na długim trzonku, tzw. kaloryferowiec.

Jaką farbę do malowania metalu wybrać?

Wybór odpowiedniego produktu do malowania metalu zależy przede wszystkim od tego, czy malowane elementy służą wewnątrz budynku, czy też na zewnątrz. Żeliwne meble, balustrady czy ogrodzenia narażone są na codzienny kontakt z wilgocią, wiatrem i promieniami UV. Dlatego potrzebujesz specjalistycznego produktu, który zabezpieczy metalową powierzchnię przed korozją i nada jej elastyczną, ale wytrzymałą powłokę.

Takim produktem jest farba chlorokauczukowa RAFIL Chlorokauczuk. Jej przeznaczenie to ochronno-dekoracyjne malowanie powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Można też przy jej pomocy odnawiać tynki cementowo-wapienne oraz beton.

Farba wyróżnia się zwiększoną odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne. Niestraszny jej śnieg, deszcz, słońce, niskie i wysokie temperatury. Tworzy trwałą powłokę, która skutecznie zabezpiecza malowaną powierzchnię przed korozją. Dodatkowo sprawia, że żeliwny czy stalowy element jest odporniejszy na zarysowania, uderzenia i inne uszkodzenia mechaniczne. Farba RAFIL Chlorokauczuk Dostępna Jest W20 kolorach RAL, od białego po czarny. Nadaje malowanym powierzchniom połysk i odświeża ich wygląd.

Warto wiedzieć, że aby uzyskać pełną ochronę antykorozyjną, przed malowaniem powierzchni farbą RAFIL Chlorokauczuk trzeba koniecznie użyć farby gruntującej RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Grunt zwiększy przyczepność właściwej farby nawierzchniowej, która stworzy wtedy elastyczną, trwałą powłokę, w pełni odporną na korozję aż do 8 lat.

Jak zabezpieczyć żeliwo przed korozją? Poradnik

Jak odnowić żeliwną powierzchnię przy pomocy farby RAFIL Chlorokauczuk i jak zabezpieczyć metal przed korozją? Oto poradnik krok po kroku.

1. Z powierzchni, którą chcesz malować, usuń piasek, ziemię, liście i inne zanieczyszczenia.
2. Jeśli żeliwo było wcześniej malowane, powłokę trzeba zmatowić, używając do tego drobnoziarnistego papieru ściernego.
3. Przed malowaniem powierzchnia powinna być sucha, czysta, wolna od olejów, smarów i zanieczyszczeń.
4. Przed malowaniem właściwą farbą, powierzchnię zabezpiecz przy pomocy RAFIL Podkład Chlorokauczukowy. Nałóż 1-2 warstwy. Wystarczy jedna warstwa podkładu. Jeśli jednak podłoże jest bardzo zniszczone, warto nałożyć kolejną warstwę gruntu na mokrą powierzchnię w czasie od 20 minut do 1,5 godziny.
5. Farbę RAFIL Chlorokauczuk nałóż do 1 godziny od nałożenia podkładu chlorokauczukowego lub po minimum 72 godzinach od czasu wyschnięcia warstwy podkładowej.
6. Ważne, aby każdą z warstw farby RAFIL Chlorokauczuk nakładać w krótkim czasie, „na mokro”. Zapobiegnie to marszczeniom powłoki. Kolejne warstwy produktu nakładaj w czasie do 2 godzin.
7. Jeśli nie uda Ci się dotrzymać odstępów czasowych, musisz czekać minimum 5 dni, zanim nałożysz kolejną warstwę farby.

Malowanie metalu wałkiem przyspiesza prace, a powierzchni nadaje estetyczny, gładki wygląd. Koniecznie sprawdź ofertę produktów dekoracyjnych do metalu marki RAFIL. Znajdziesz tu z pewnością farbę odpowiednią do Twoich potrzeb!

Sprawdź ofertę produktów RAFIL!

Ogrodzenie panelowe jest łatwe w montażu, funkcjonalne i trwałe, a do tego dostępne w wielu różnych odsłonach. Sprawdź, czym się charakteryzuje, jakie są jego zalety i jaki kolor ogrodzenia panelowego wybrać.

Czym charakteryzują się ogrodzenia panelowe? Kolory, rodzaje, wady i zalety

Ogrodzenie panelowe jeszcze niedawno kojarzone było przede wszystkim z obiektami sportowymi, firmami i osiedlami (deweloperzy wykorzystują je często do wydzielania kilku bloków). Obecnie jednak coraz częściej można spotkać je także wokół prywatnych posesji. Trudno się dziwić – łatwa dostępność, duży wybór kolorów ogrodzenia panelowego, stosunkowo niska cena i łatwość montażu sprawiają, że jest to rozwiązanie, z którego chętnie korzystają właściciele domów jednorodzinnych.

Ogrodzenie panelowe można postawić samodzielnie nawet w 2 dni. Składa się ono z pojedynczych, prefabrykowanych paneli ogrodzeniowych, które montuje się na słupkach. Słupki natomiast mogą być mocowane na cokołach lub bez nich. W pierwszym przypadku słupki są zakończone stopami, które umożliwiają ich przykręcenie do podłoża. Jeśli natomiast ogrodzenie panelowe nie jest montowane na cokole, słupki osadzane są na fundamencie.

Do montażu ogrodzenia panelowego wykorzystuje się specjalne obejmy oraz tzw. spinkę. Dostępne są też gotowe podmurówki, które są doskonałą bazą do montażu ogrodzenia panelowego. Najczęściej dostępne są pod postacią prefabrykowanych, betonowych bloków.

Dostępne są różne rodzaje i kolory ogrodzenia panelowego. Możesz wybierać spośród paneli drewnianych czy metalowych, paneli prostych i przetłaczanych oraz systemowych i segmentowych. Do najpopularniejszych rodzajów paneli należą panele stalowe. Takie ogrodzenie jest zwykle odporne na działanie czynników atmosferycznych, trwałe i estetyczne. Można dopasować je do stylu niemal każdego domu czy ogrodu.

Wybierając metalowe ogrodzenie panelowe, należy zwrócić uwagę na to, by było zabezpieczone przed korozją. Największą odpornością na warunki atmosferyczne wyróżniają się elementy ocynkowane ogniowo.

Oferta kolorystyczna paneli ogrodzeniowych jest bogata – dostępna jest niemal pełna gama odcieni. Kolor ogrodzenia panelowego możesz też z łatwością zmienić, wybierając odpowiednią farbę. Do malowania metalu i betonu możesz wykorzystać chlorokauczukową emalię RAFIL, dostępną w wielu różnych kolorach. Jest ona odporna na działanie czynników atmosferycznych i wilgoci, a na malowanych powierzchniach tworzy wytrzymałe i elastyczne powłoki. Wyróżnia się także podwyższoną odpornością na ścieranie.

Ponadto ogrodzenie panelowe możesz stosunkowo łatwo utrzymać w czystości i dobrym stanie, a koszty ewentualnych napraw nie powinny być wysokie. Jeśli pojawi się usterka trudna do naprawienia, można wymienić pojedynczy element ogrodzenia.

Jakie są wady ogrodzenia panelowego? Wskazuje się m.in. na ażurową konstrukcję niektórych ogrodzeń, co utrudnia zachowanie prywatności. Problem ten można jednak wyeliminować stosunkowo łatwo, sadząc przy ogrodzeniu wysokie rośliny iglaste lub bluszcz.

Ogrodzenia panelowe – kolor dopasowany do elewacji domu i aranżacji przestrzeni

Wybierając kolor ogrodzenia panelowego, weź pod uwagę kolor bramy wejściowej i furtki. Wszystkie elementy powinny mieć spójny wygląd. Betonowe elementy, takie jak fundamenty, dopasuj do koloru elewacji, stolarki okiennej czy kostki brukowej. Możesz też powtórzyć zestaw barw z dachu, parapetów czy drzwi wejściowych. Jeśli kolorystykę ogrodzenia dobierzesz do barw domu, całość zyska zamknięty, spójny wygląd i będzie prezentować się nowocześnie i estetycznie.

Rodzaj czy kolor ogrodzenia panelowego dobierz też z uwzględnieniem stylu całego domu i przestrzeni wokół niego. Odcień ogrodzenia może podkreślić charakter całego terenu. Jeśli Twój dom i ogród mają nowoczesny, minimalistyczny styl, postaw na chłodne kolory i odcienie czerni, szarości czy bieli. Ciepłe kolory będą pasowały do domów w stylu rustykalnym. Brązy i beże podkreślą styl domów o klasycznej architekturze. Błękit, beż czy biel, podbite czerwienią czy czernią, będą pasowały do domów w stylu skandynawskim.

Kolor ogrodzenia możesz zmienić dzięki specjalistycznym farbom. Oferta producentów emalii do metalu, betonu czy drewna jest niezwykle szeroka. Dzięki temu Twój dom może otaczać ogrodzenie o nietuzinkowej barwie, której próżno będzie szukać u innych sąsiadów.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Zewnętrzne parapety domów bardzo często wykonane są z ocynku. Dowiedz się, jak powinno wyglądać ich zabezpieczenie przed warunkami pogodowymi oraz czym pomalować parapet zewnętrzny z blachy ocynkowanej. 

Cynkowanie to proces, który zwiększa trwałość oraz przedłuża czas użytkowanie metalu. Polega na nałożeniu na powierzchnię metalową (np. stalową) cienkiej warstwy cynku. Powłoka ocynku zwiększa odporność na korozję stali nawet kilkanaście razy. Tak wykończony metal będzie odporny na wilgoć przez wiele lat. Cynkowanie zwiększa też wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne i zarysowania. Sprawia, że metal zyskuje nowy wygląd.

Czy blachę ocynkowaną można malować? Tak, choć potrzebujesz do tego specjalnej farby do ocynku. W artykule podpowiemy, czym pomalować parapet zewnętrzny z blachy ocynkowanej oraz które farby do malowania ocynku szczególnie warto wybrać.

Charakterystyka farb do powierzchni ocynkowanych 

Zanim odpowiemy na pytanie, czym pomalować parapet zewnętrzny z blachy ocynkowanej, pora na przypomnienie informacji, czym jest blacha ocynkowana i jakie ma właściwości. 

Metal ocynkowany powstaje poprzez pokrycie jego powierzchni cynkiem. Proces ten nazywa się cynkowaniem. Cynk to pierwiastek, który tworzy wyjątkowo odporne na rozpuszczanie powłoki. Dzięki temu ochronna warstwa z cynku spowalnia działanie powietrza i wody na metal. 

Cynk ma też tę właściwość, że działa ochronnie nawet po przerwaniu ciągłości powłoki. Odpowiada za to zjawisko tzw. ochrony katodowej. Potencjał standardowy cynku jest niższy niż żelaza, a więc żelazo pełni funkcję katody, a cynk – anody. Korozji poddawana jest w związku z tym powłoka, a nie powierzchnia właściwa. 

W jaki sposób można zwiększyć trwałość ocynku? Malując go, odpowiednią farbą. Takie rozwiązanie pozwala też nadać powłoce ocynkowanej bardziej nowoczesny wygląd.

Czym pomalować parapet zewnętrzny z blachy ocynkowanej? Nasza propozycja to farba RAFIL Radach Farba Na Dach. To farba poliwinylowo-­akrylowa na powierzchnie metalowe, o bardzo dobrej przyczepności do podłoża, dobrych własnościach mechanicznych oraz wysokiej odporności na działanie korozji, światła, wody i innych czynników atmosferycznych.

{{recomended-product}}

Ta wysokiej jakości gruntoemalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni metalowych, nie tylko ocynkowanych, ale także stalowych i aluminiowych. Farba nadaje się do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. 

Farba RAFIL Radach Farba Na Dach Wyróżnia Się Doskonałą Przyczepnością Do Podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych. Zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni. 

Porady dotyczące aplikacji i trwałości 

Powierzchnie ocynkowane są trudne do malowania, ponieważ mają słabą przyczepność. Aby farba się nie łuszczyła i nie odspajała, należy odpowiednio przygotować ocynk. 

Szczególnie dotyczy to niedawno ocynkowanej stali. Aby efekt malarski był trwały, czasami stosuje się specjalny zabieg zwany wytrawianiem stali ocynkowanej. Zwiększa on przyczepność powierzchni. Na powłokę z ocynku nakłada się wytrawiacz, czyli specjalną substancję chemiczną, którą należy zmyć po odczekaniu wyznaczonego w instrukcji czasu – zwykle jest to kilka lub kilkanaście minut. 

Świeże powierzchnie ocynkowane trzeba również sezonować na powietrzu przez okres co najmniej 6 miesięcy. Dotyczy to wszystkich niemalowanych wcześniej powierzchni, pokrytych ocynkiem, zainstalowanych i przeznaczonych do malowania.

Ponadto każde podłoże ocynkowane przygotowane do nakładania dodatkowej powłoki malarskiej powinno być czyste, suche, pozbawione śladów rdzy, tłustych plam, soli, piasku oraz innych zanieczyszczeń. 

Przed malowaniem na ocynkowany parapet zewnętrzny należy nałożyć wodny roztwór preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. Pozwoli on skutecznie odtłuścić i umyć powierzchnie, aby zapobiec ewentualnemu odspajaniu farby. Następnie parapet trzeba spłukać czystą wodą i wysuszyć.

Zdarza się tak, że na ocynkowanej powierzchni pojawia się tzw. biała rdza. Przed malowaniem zaleca się wtedy usunięcie zanieczyszczeń. Należy to robić ostrożnie, aby nie usunąć warstwy cynku. Odpowiednie narzędzia to szmatka, delikatna szczotka nylonowa albo syntetyczny materiał z delikatną warstwą ścierną.

Powierzchnie ocynkowane, które zostały wcześniej pomalowane, trzeba oczyścić ze starej powłoki. Jednak ponownie musisz to zrobić bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić warstwy ocynku, która znajduje się pod spodem. 

Utrzymanie i konserwacja malowanych powierzchni 

W jaki sposób pomalować parapet zewnętrzny z blachy ocynkowanej? Oto instrukcja krok po kroku z wykorzystaniem farby RAFIL Radach Farba Na Dach. 

1. Przed przystąpieniem do malowania dokładnie wymieszaj farbę RAFIL RADACH Farba Na dach.
2. Jeśli nakładasz ją pędzlem lub wałkiem, rozcieńcz produkt dodając do 5% rozcieńczalnika RAFIL Radach Rozcieńczalnik. Jeżeli zdecydujesz się na malowanie natryskiem, możesz użyć do 10% rozcieńczalnika. Pamiętaj – stosuj sugerowany produkt RAFIL. Nieodpowiedni skład innego rozcieńczalnika może spowodować wady powłoki i obniżyć jej trwałość.
3. Pierwsza powłoka powinna mieć grubość do 40 mikronów powłoki na sucho. Łączna grubość warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho. Potrzebujesz 2 lub 3 warstw.
4. Kolejne powłoki nakładaj po minimum 6 godzinach. Musisz jednak pilnować, aby na malowanej powierzchni nie pojawiły się jakiekolwiek zanieczyszczenia, np. pyłki roślin czy kurz. Zmniejszą one przyczepność farby. Warto więc poczekać wspomniane wyżej 6 godzin.
5. Jeśli musisz poczekać dłużej z nałożeniem kolejnej warstwy lub gdy mieszkasz na terenie, gdzie w powietrzu „fruwa” dużo pyłków, zanieczyszczeń czy kurzu, przed nałożeniem kolejnej warstwy spłucz powierzchnię wodą i bardzo dokładnie osusz.
6. Maluj w temperaturze otoczenia od +5°C do +25°C i wilgotności powietrza poniżej 80%. Zwróć też uwagę na temperaturę podłoża. Nie może być niższa niż 10°C ani wyższa niż 35°C.

Aby ocynkowany parapet zewnętrzny długo wyglądał dobrze. Idealny na malowanie dzień powinien być pogodny, bez deszczu i mgły. Unikaj intensywnych letnich upałów, ponieważ słońce nagrzeje parapet do nadmiernie wysokiej temperatury. W takich warunkach zawarty w farbie rozcieńczalnik szybko wyparowuje, a farba staje się zbyt gęsta, co może spowodować wady powłoki.

Parapet maluj pędzlem z miękkim włosiem lub wałkiem. Unikaj wielokrotnego pociągania pędzlem w jednym miejscu, ponieważ może to prowadzić do rozmiękczania poprzedniej warstwy farby.

Wiesz już, czym pomalować parapet zewnętrzny ocynkowany. Polecamy niezawodną farbę RAFIL Radach Farba Na Dach. Z naszymi wskazówkami Twój parapet z blachy ocynkowanej będzie wyglądał jak nowy!