Na jaki kolor pomalować ogrodzenie betonowe – najlepsze inspiracje

Garaże bardzo często wykonuje się ze stalowej blachy ocynkowanej, czyli pokrytej dodatkową warstwą cynku, która zwiększa odporność stali na korozję. Jak i czym pomalować garaż blaszany? Sprawdź instrukcję oraz polecaną farbę do malowania blach ocynkowanych.

Garaż z blachy ocynkowanej to rozwiązanie, na które decyduje się wielu właścicieli samochodów, motocykli czy innych pojazdów. Nic dziwnego! Blaszana konstrukcja jest znacznie tańsza od murowanej, a przy tym zapewnia doskonałą ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Co więcej, garaż z blachy możesz w łatwy sposób odnowić czy odświeżyć – wystarczy, że sięgniesz po odpowiednią farbę. Jak powinno przebiegać malowanie garażu z blachy ocynkowanej? Nasz ekspert podpowiada!

Blacha ocynkowana – co warto wiedzieć?

Stal to materiał, który powszechnie wykorzystuje się w budownictwie, zarówno na poziomie konstrukcyjnym, jak i w wykańczaniu wnętrz czy ogrodów. Za popularnością blachy przemawia niska cena oraz duża wytrzymałość na czynniki zewnętrzne. Zwłaszcza kiedy mówimy o stali ocynkowanej – pokrytej warstwą cynku, który zapewnia materiałowi wysoką odporność na warunki pogodowe, wilgoć i korozję.

Wyjątkowe właściwości blachy ocynkowanej sprawiają, że znajduje ona bogate zastosowanie. Wykorzystuje się ją do produkcji garaży blaszanych, pokryć dachowych i innych elementów konstrukcyjnych, np. rynien czy parapetów. Konstrukcje te mogą pełnić swoje funkcje długimi latami – o ile regularnie będziesz zabezpieczać je przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych, poprzez malowanie odpowiednimi preparatami.

Jeżeli pozostawisz stal ocynkowaną bez żadnej ochrony (lub będziesz używał produktów, które nie są przeznaczone do tego materiału), możesz mieć pewność, że na jej powierzchni w końcu pojawi się rdza.

Malowanie garażu z blachy ocynkowanej – jaka farba?

Wybór emalii do malowania blachy ocynkowanej nie może być dziełem przypadku. Farba powinna posiadać następujące właściwości:

• Odporność na działanie promieni UV.
• Odporność na działanie wody.
• Odporność na szkodliwe warunki atmosferyczne (wiatr, niskie i wysokie temperatury, opady deszczu i śniegu).
• Odporność na uszkodzenia mechaniczne (zarysowania, uderzenia, odpryski).

Powyższe właściwości mają na celu ograniczenie korodowania stali – naturalnego zjawiska, któremu nie można w pełni zapobiec, jednak można znacznie spowolnić jego postępowanie. Powłoka farby powinna odcinać dostęp wilgoci do metalu i długo zachowywać swoje właściwości, ponieważ każda rysa czy ubytek (powstała np. na skutek uderzenia czy działania słońca), stwarzają dostęp do stali i zwiększają ryzyko powstania rdzy.

{{recomended-product}}

Jaki produkt zapewni najlepszą ochronę garażowi z blachy? Nasz typ to RAFIL Radach Farba Na Dach – emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania stali, ocynku oraz aluminium. To farba poliwinylowo­akrylowa. Wyróżnia się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża, doskonałymi właściwościami mechanicznymi i wysoką odpornością ma korozję, promieniowanie UV, wilgoć i inne czynniki atmosferyczne. Farba RAFIL Radach Farba Na Dach Nadaje Się Równie Dobrze Do Malowania Nowego Garażu Z Blachy Ocynkowanej, jak i do renowacji starej konstrukcji.

Jak pomalować garaż z blachy ocynkowanej?

Postępowanie przy malowaniu przy pomocy farby do garażu ocynkowanego zależy od tego, czy planujesz nałożyć powłokę malarską na nową blachę, czy też odnowić malowany już wcześniej garaż.

Jeśli garaż ocynkowany wykonany jest z nowej blachy, pamiętaj, że nowe powierzchnie pokryte ocynkiem należy sezonować przez okres co najmniej 6 miesięcy, w warunkach ich normalnego użytkowania. Dopiero po tym czasie można zabrać się za malowanie blachy.

Nawet wtedy jednak najpierw trzeba nałożyć na blachę wodny roztwór RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, spłukać czystą wodą i wysuszyć. Przy „świeżej” powierzchni z blachy ocynkowanej możesz spotkać się ze zjawiskiem występowania białej rdzy. Należy wtedy usunąć zanieczyszczenie mechanicznie, przy pomocy nylonowych szczotek czy szmatek. Zwróć uwagę, aby w czasie usuwania rdzy nie zniszczyć warstwy ocynku.

Stal, która nie była wcześniej malowana, należy oczyścić z zabrudzeń oraz śladów rdzy i dokładnie odtłuścić. Co ważne, wszystkie te czynności musisz przeprowadzać ostrożnie i delikatnie – tak, by nie uszkodzić warstwy cynku. Wystrzegaj się agresywnych preparatów (np. rozpuszczalników) oraz ostrych narzędzi, takich jak druciana szczotka czy szlifierka.

Blacha ocynkowana, która była w przeszłości malowana, wymaga nieco innego działania. Przede wszystkim musisz usunąć łuszczące, odstające fragmenty emalii. Stare, spękane, słabo przylegające powłoki oczyść przy pomocy szczotki, szpachelki lub skrobaka. Jeśli na powierzchni garażu dostrzegasz ogniska rdzy, miejsca te dokładnie przeszlifuj przy pomocy drobnoziarnistego papieru ściernego, a następnie odpyl. Zmatowić przy pomocy papieru warto też następnie całość ocynkowanej powierzchni.

Cały garaż (a już na pewno powierzchnie wymalowane nieznaną substancję) warto zagruntować farbą do gruntowania RAFIL Podkład Antykorozyjny. To farba gruntująca, która zwiększa przyczepność właściwej farby i podnosi jej walory antykorozyjne. W zestawie z farbą nawierzchniową stworzy powłokę, która zapewni stali długotrwałą ochronę przed korozją.

Kiedy odpowiednio przygotujesz metalową powierzchnię, możesz zabierać się za malowanie garażu z blachy ocynkowanej.

Dokładnie wymieszaj farbę do garażu, a następnie nanieś ją na odnawianą powierzchnię. Możesz zrobić to przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku. Przy renowacji starego garażu z blachy ocynkowanej zrób najpierw próbne wymalowanie na mniejszej powierzchni. Sprawdzisz w ten sposób, czy nowa farba jest kompatybilna z wcześniejszym podłożem.

Upewnij się, że farba rozłożona jest równomiernie i staraj się nie przeciągać pędzlem lub wałkiem zbyt wiele razy w tym samym miejscu – może to sprawić, że powłoka będzie nierówna. Po nałożeniu pierwszej warstwy odczekaj co najmniej 6 godzin. Po tym czasie możesz nanieść kolejną warstwę emalii. Potrzebujesz od 2 do 3 warstw farby.

Najczęstsze błędy podczas malowania garażu z blachy ocynkowanej

• Malowanie w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych, kiedy jest zbyt gorąco lub zbyt zimno. Malować trzeba w temperaturze otoczenia od 5 stopni Celsjusza do 25 stopni Celsjusza i przy wilgotności powietrza poniżej 80%. Temperatura blachy nie może być przy tym niższa niż 10 stopni Celsjusza i wyższa niż 35 stopni.

• Nieodpowiednie przygotowanie podłoża do malowania – brak oczyszczenia powierzchni, niedokładne zmatowienie, pozostawienie luźnych warstw zardzewiałych powłok. Wszystko to spowoduje, że nowa farba będzie się słabo trzymać podłoża.

• Niezachowanie optymalnych czasów pomiędzy kolejnymi warstwami. Minimalny czas pomiędzy warstwami to 6 godzin. Jeśli jednak wystąpi przerwa dłuższa niż 48 godzin, przed nakładaniem kolejnej warstwy spłucz i osusz poprzednią. Podobnie zrób, jeśli w okolicy panuje akurat duże zapylenie.

Malowanie garażu z blachy ocynkowanej to zadanie, z którym poradzisz sobie samodzielnie. Mamy nadzieję, że nasze wskazówki Ci pomogą. Farby RAFIL to doskonała propozycja na zabezpieczenie blachy ocynkowanej przez rdzewieniem i przedłużenie jej żywotności!

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Warunki atmosferyczne odgrywają istotną rolę w procesie malowania – zarówno w aplikacji, jak i w trwałości powłok.

Zbyt niska temperatura lub zbyt wysoka wilgotność mogą prowadzić do powstawania wad, słabszego przylegania farby, a nawet do kondensacji wilgoci na powierzchni. Dlatego właściwe parametry otoczenia są niezbędne do osiągnięcia optymalnych efektów malarskich.

Temperatura i wilgotność – kluczowe czynniki wpływające na jakość powłok malarskich

Temperatura i wilgotność są bardzo istotnymi czynnikami wpływającymi na jakość powłok malarskich.

• Optymalna temperatura powietrza podczas prowadzenia prac malarskich wynosi od +5°C do +25°C, natomiast temperatura podłoża może wynosić nawet do 40°C.
• Temperatura podłoża stalowego podczas malowania, aby uniknąć kondensacji wilgoci na powierzchni, powinna być co najmniej o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy (TPR) otaczającego powietrza.
• Podłoża o dużej chropowatości lub zapyleniu posiadają naturalne punkty kondensacji wilgoci (tzw. piki oraz pyły). Dlatego zaleca się, aby temperatura takiego podłoża była nawet o 7°C wyższa od TPR, by zapobiec kondensacji.

Wilgotność względna powietrza:

• Najlepsze efekty malarskie uzyskuje się przy wilgotności względnej do 85%.
• Wzrost wilgotności powyżej 85% sprzyja tworzeniu na powierzchni warstewki zaabsorbowanej wody oraz spowalnia wysychanie powłoki.

Czym jest punkt rosy (TPR)?

Punkt rosy to temperatura, w której powietrze o danej zawartości pary wodnej osiąga stan nasycenia przy stałym ciśnieniu atmosferycznym. W tej temperaturze (ang. dew point) następuje kondensacja pary wodnej:

• zarówno w powietrzu, jak i na powierzchniach, z którymi powietrze ma kontakt.
• Jeśli wilgotność powietrza jest mniejsza niż 100%, to TPR jest zawsze niższy od temperatury powietrza.
• Im niższa wilgotność, tym większa różnica pomiędzy temperaturą powietrza a TPR.

Nie ma nic bardziej relaksującego niż wypoczynek na hamaku. Ten sprzęt jest niezastąpiony w ogrodzie i na balkonie. Aby wygodnie z niego korzystać, potrzebujesz odpowiedniego stelaża. W artykule podpowiemy, jak zrobić metalowy stelaż do hamaka i jak go zabezpieczyć przed wilgocią. 

Do wiszącego hamaka niezbędny jest odpowiedni stojak, czyli stelaż. Rzadko kiedy tkaninę da się rozwiesić pomiędzy drzewami czy belkami. Jeśli nie masz takiej możliwości, stelaż pomoże Ci korzystać z hamaka bez przeszkód. 

Do dyspozycji masz różne materiały na stelaż do hamaka. Metalowa konstrukcja jest wśród nich na pewno najtrwalsza. Wystarczy okresowa konserwacja, czyli pomalowanie go emalią antykorozyjną (np. RAFIL Do Bram i Ogrodzeń), aby stelaż do hamaka metalowy służył Ci naprawdę długo. 

W artykule znajdziesz informacje, od czego zacząć wykonanie konstrukcji stelażu do hamaka metalowego. Podpowiemy, jak zrobić to samodzielnie oraz jak wybrać gotowy stojak na hamak metalowy. Doradzimy, jaką farbą zabezpieczyć sprzęt oraz jak o niego dbać, aby służył przez wiele sezonów.

Jak zrobić metalowy stelaż do hamaka — planowanie projektu

Kiedyś hamaki rozwieszano pomiędzy dwoma pniami drzew lub przymocowywano do drewnianych belek czy po prostu do haków w ścianie np. werandy. Dziś uniwersalnym rozwiązaniem jest specjalny stelaż. 

Stojaki na hamak wiszący, czyli ten klasyczny, mogą być wykonane z drewna lub z metalu. Obie te opcje mają swoje zalety i wady. Drewniany hamak wygląda naturalnie, można go zrobić samodzielnie lub kupić gotowy. Jest on jednak ciężki i nieporęczny, a do tego, co sezon trzeba go impregnować. 

Hamak na metalowym stelażu waży mniej niż jego drewniany odpowiednik, łatwiej go więc przemieszczać z miejsca na miejsca. Metal jest też zdecydowanie odporniejszy na warunki atmosferyczne, zwłaszcza gdy zabezpieczysz go przed wilgocią emalią antykorozyjną – taką jak RAFIL Do Bram i Ogrodzeń.

Jak zrobić metalowy stelaż do hamaka samodzielnie? Najpierw zrób plan swojego stojaka. Do wyboru masz kilka różnych opcji – prostszych lub bardziej skomplikowanych. My podpowiadamy, aby na początek Twój stojak był jak najprostszy. W najłatwiejszej wersji zrobiony jest z pięciu profili stalowych – trzy stanowią stelaż, a dwa krótsze służą jako podstawki. W opcji nieco trudniejszej, ale efektowniejszej, trzeba użyć długiego profilu stalowego na podstawę i dwóch krótszych na podpórki. Profile muszą być jednak wygięte – najprościej zlecić to firmie, która świadczy usługi w zakresie gięcia rur, profili i kątowników ze stali. Gięcie wykonuje się za pomocą specjalistycznego urządzenia, czyli giętarki.

Wybór materiałów i narzędzi — co będzie potrzebne do budowy stelaża?

Pracę nad stojakiem na hamak metalowym rozpocznij od zgromadzenia niezbędnych narzędzi i materiałów. Zacznijmy od prostszej wersji stelaża z prostych profili stalowych. Potrzebujesz pięciu profili ze stali – mogą mieć wymiary np. 50×30×2 mm. Trzy pierwsze po połączeniu śrubami posłużą Ci do wykonania stelaża. Zwróć uwagę, że długość pomiędzy hakami powinna wynosić ok. 300-320 cm. 

Dwa krótsze profile posłużą do wykonania podstawy hamaka. Powinny mieć długość ok. 80 cm, aby hamak stał stabilnie. Profile stalowe warto kupić ze stali nierdzewnej albo ocynkowanej. Potrzebujesz też do tego śrub montażowych, dwóch haków i karabińczyków do zamontowania hamaka oraz ewentualnie łańcucha do regulowania wysokości i ustawienia tkaniny. 

Jest też druga wersja metalowego hamaka. Wygląda ona bardziej elegancko i nowocześnie. Możesz ją wykonać samodzielnie, jeśli masz możliwość zdobycia profili stalowych, które będą wygięte. Profile kształtuje się przy pomocy giętarki, ale z powodzeniem znajdziesz zakłady, które oferują tego typu usługi. 

Potrzebujesz jednego mocnego profilu stalowego na stelaż. Jego proponowane wymiary to 40×40×2 mm. Dobrze, aby profil był ocynkowany, co przedłuży żywotność stali i zmniejszy jej podatność na korozję. Długość stelaża powinna wynosić od 320 do 360 cm – zmieści się tu standardowy hamak, nawet podwójny. Profil powinien mieć kształt półkola o średnicy np. 125 cm.

Oprócz tego niezbędne będą dwa krótsze, lekko wygięte profile na nóżki. Ich długość to np. 125 cm. Profile montujesz ze sobą przy pomocy śrub. Potrzebujesz też solidnych haków do powieszenia hamaka, karabińczyków oraz linek lub łańcucha do regulacji wysokości hamaka. 

Narzędzia, jakie będą Ci niezbędne do pracy to wiertarka do metalu, ewentualnie piłka do cięcia tego materiału. 

Kolejna ważna sprawa to zabezpieczenie stali przed korozją. Do ochrony polecamy produkt RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. To antykorozyjna emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Wyróżnia ją zwiększona odporność na działanie trudnych warunków atmosferycznych oraz na uderzenia. 

Aby w pełni zabezpieczyć metal przed korozją, zastosuj RAFIL Do Bram i Ogrodzeń razem z farbą gruntującą RAFIL Podkład Antykorozyjny. Podkład polecany jest pod powierzchnie ocynkowane, stalowe i aluminiowe. Środek doskonale przylega do podłoża, tworzy elastyczną, twardą powłokę, przez co zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

Budowa stelaża krok po kroku — skompletowanie i montaż konstrukcji 

Gdy masz już zgromadzone wszystkie materiały i narzędzia, sam montaż hamaku nie powinien nastręczyć Ci dużych trudności. Największym wyzwaniem jest połączenie stalowych profili solidnymi śrubami oraz montaż podpórek, które ustabilizują całą konstrukcję. Warto dodać także metalowe zaślepki na śruby. Jeśli hamak ma być mobilny, do jednej z podpórek służących jako nóżki, domontuj niewielkie kółeczka, które pomogą przeciągać hamak z miejsca na miejsce.

Gdy Twoja konstrukcja jest już gotowa, zabezpiecz ją na wypadek korozji. W pierwszej kolejności użyj farby podkładowej RAFIL Podkład Antykorozyjny. Występuje ona w dwóch odcieniach: szary okienny – stosowany pod jasne odcienie farby nawierzchniowej oraz czerwony tlenkowy – pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Teraz zabezpiecz stal przy pomocy emalii RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Zwróć uwagę, że każde podłoże przygotowane do malowania powinno być czyste, suche, pozbawione śladów rdzy i zatłuszczeń. Do mycia i odtłuszczania powierzchni metalowych służy wodny roztwór preparatu RAFIL Preparat Do Odtłuszczania.

Pielęgnacja metalowego stelaża — jak dbać o stelaż, aby służył przez wiele sezonów? 

Jak pielęgnować stojak na hamak metalowy? Nawet jeśli konstrukcja jest pomalowana preparatami antykorozyjnymi, na zimę warto dodatkowo zabezpieczyć hamak przed wilgocią, np. chowając do pomieszczenia gospodarczego lub okrywając stelaż. Oprócz tego dbaj, aby stojak był czysty i regularnie usuwaj z niego ziemię, piasek czy inne zanieczyszczenia. 

Alternatywne rozwiązania — gotowe stelaże i ich zalety

Jeśli nie masz smykałki do majsterkowania ani narzędzi niezbędnych do wykonania samodzielnie metalowego stelaża do hamaka, najlepszą opcją jest zakup gotowego stojaka. Trzeba go jedynie skręcić zgodnie z instrukcją, do czego wystarczy śrubokręt lub najlepiej wkrętarka. Pamiętaj, aby stelaż do hamaka – ten gotowy, i ten DIY, zabezpieczyć przed korozją przy pomocy środków RAFIL!