Jak zadbać o rzeźby metalowe do ogrodu? Przewodnik

Planujesz remont dachu, na którym widoczne są już pierwsze uszkodzenia lub rdza? A może budujesz swój dom od zera? Warto pomyśleć nad kolorystyką, która będzie spójna z całą elewacją. Efekt tej decyzji będzie widoczny przez długie lata. Podpowiadamy, kiedy warto zastosować jasne kolory dachu i dlaczego to idealny pomysł na wykończenie domu.

Dlaczego warto postawić na jasne kolory dachu?

Jasne kolory oraz modne pastelowe odcienie to bardzo subtelne i delikatne rozwiązanie. Dzięki nim pokrycie dachowe wygląda estetycznie i pozwala wyróżnić twój dom spośród innych.

Dach w jasnych kolorach jest dobrym rozwiązaniem ze względu na komfort mieszkańców. Im ciemniejszy odcień, tym szybciej pokrycie dachowe się nagrzewa. W praktyce oznacza to, że jeśli wybierzesz jasny kolor dachu, absorbcja ciepła nie będzie tak intensywna. Barwy takie jak czerń lub bordowa czerwień sprawią, że dach w słoneczne dni będzie nagrzewał się bardzo szybko, znacząco podnosząc temperaturę na poddaszu.

Jasne kolory dachu z łatwością dopasujesz do kolorów elewacji, a także dodatkowych elementów takich jak rynny, okna dachowe, a nawet kostka brukowa. To również dobre rozwiązanie, jeśli bierzesz pod uwagę wygląd całego domu na tle otoczenia, w którym mieszkasz. Jasne kolory – na przykład delikatny odcień brązu czy szarość – prezentują się naturalnie i zawsze będą chętnie wybierane.

Kolor dachu a elewacja

Gdy wybierasz odpowiedni odcień, zwróć uwagę na jego spójność z elewacją. Dobrze, jeśli kolor ścian jest jaśniejszy od pokrycia dachowego, a odcień dachu pojawia się także w innych elementach. Pamiętaj, że dom to nie tylko elewacja oraz pokrycie dachowe. To także stolarka okienna, drzwi, taras czy elementy dekoracyjne. Odcienie powinny być podobne, aby tworzyły jednolitą całość.

Jasne kolory dachu – takie jak brąz czy szarość – doskonale komponują się z naturalnym drewnem, który występuje w elewacji domu czy stolarce okiennej. Z kolei jasnoszary dach będzie świetnie pasować do elewacji w odcieniu kości słoniowej, a także naturalnego kamienia na przykład przed wejściem. Okna mogą być czarne, białe lub w kolorze naturalnego drewna. Tego typu odcienie będą także pasować do kostki brukowej w szarym kolorze. Dzięki temu wygląd całego domu zyska na spójności. Z kolei dach w ciepłych kolorach będzie dobrze komponował się z elewacją w kolorze żółtym, beżowym lub ecru.

{{recomended-product}}

Świetnym pomysłem jest zastosowanie odpowiedniej farby do dachu, dzięki której wykończysz także inne elementy. Dobrym pomysłem jest np. Farba na dach RAFIL Radach. Dzięki takiej farbie na dach, którą wykorzystasz także do zabezpieczenia takich materiałów jak blachy ocynkowane, z łatwością pomalujesz rynny, parapety oraz inne elementy na zewnątrz. W ten sposób stworzysz jednolitą całość, a pokrycie dachowe będzie wizualnie pasować do całego domu.

Dach a otoczenie domu

Dom to nie tylko elewacja oraz dach, ale także otoczenie, w jakim się znajduje. Jeśli planujesz budowę w miejscu, w którym jest wiele drzew, krzewów i zieleni – jasne kolory dachu będą idealnie się komponować z otoczeniem. Pstrokata czerwień czy głęboka czerń nie będą oddawały piękna natury tak dobrze jak jasne odcienie dachu. Dzięki takiej kolorystyce zyskasz subtelny oraz naturalny efekt. Dom będzie wyglądać jak uzupełnienie całości naturalnego otoczenia.
Wybierasz kolor dachu? Zwróć także uwagę na ogrodzenie domu. Dach w odcieniu jasnej szarości będzie prezentować się doskonale wraz z czarną konstrukcją oraz słupkami z naturalnego kamienia.

W jakich stylach sprawdzi się jasny dach?

Niezależnie od tego, w jakim stylu jest twój dom, pokrycie dachowe w jasnych kolorach okaże się strzałem w dziesiątkę. To bardzo uniwersalne rozwiązanie.

Jasny dach jest częstym wyborem osób, które mieszkają w domu typu stodoła. Szary dach, który z daleka kojarzy się nawet ze srebrem, doskonale komponuje się z elewacją imitującą naturalne drewno. Uzupełnieniem mogą być duże przeszklenia, co razem daje atrakcyjny efekt. Co istotne, pastelowe oraz jasne odcienie sprawdzą się w rozbudowanych konstrukcjach. To doda całości efektu „lekkości”. Im jaśniejszy kolor, tym mniej przytłoczy wygląd twojego domu.

Na pewno wyróżnisz swój dom spośród innych, jeśli zdecydujesz się na dach oraz elewację w tym samym kolorze – białym. To rozwiązanie dość odważne, jednak coraz częściej spotykane w nowoczesnych projektach.

Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Własnoręcznie wykonany, metalowy kwietnik nie tylko pięknie ozdobi przestrzeń i stworzy miejsce do wyeksponowania roślin, ale też stanie się prawdziwym powodem do dumy. Nie masz pomysłu na nowy projekt DIY? Zainspiruj się naszymi propozycjami!

Metalowy kwietnik stojący z miedzianych rurek

Wystarczy trochę wyobraźni i odrobina zręczności, by wykonać ciekawy, industrialny kwietnik z cienkich, miedzianych rurek. Wygięte lub połączone przy użyciu łączników kątowych na kształt litery U, stworzą stelaż na nóżkach, na którym następnie postawisz kosz lub doniczkę z rośliną.

Pamiętaj o tym, by najpierw wybrać doniczkę, a dopiero później przystąpić do robienia kwietnika. Dlaczego? Stabilność całej konstrukcji zależy od dobrego dopasowanie tych dwóch elementów. Jeśli osłonka będzie, choć o kilka centymetrów za mała, między nią a stelażem powstanie wolna przestrzeń, z powodu której kwietnik może się chwiać – a to stanowi zagrożenie dla znajdującej się w nim rośliny.

Prosty projekt DIY – metalowy kwietnik wiszący z puszek

Szukasz pomysłu na prosty, metalowy kwietnik, z którego zrobieniem poradzisz sobie nawet kompletnie bez doświadczenia w pracach DIY? Proponujemy Ci szybki i efektowny projekt, do którego wykonania będziesz potrzebować zaledwie trzech elementów: metalowych puszek (np. po kukurydzy czy fasoli), sznurka jutowego i dowolnego szpikulca. Jak go zrobić?

1. Usuń z puszek wieku i etykiety, a następnie dokładnie je umyj.
2. Wykonaj szpikulcem dwa otwory po bokach puszki. Powinny się znajdować naprzeciw siebie, tuż przy otworze pozostałym po usunięciu wieczka.
3. Utnij dwa kawałki sznurka. Każdy z nich przełóż przez dziurkę i zawiąż supeł, tworząc w ten sposób uchwyt.
4. Każda puszka może tworzyć osobny, pojedynczy kwietnik albo możesz połączyć je piętrowo w jeden duży, kaskadowy element. W tym drugim przypadku puszki muszą mieć też otwory na dole służące do podwieszenia tych, które będą się znajdować poniżej.

Gotowy kwietnik możesz pomalować na ulubiony kolor farbą w sprayu bądź zostawić go w metalicznym odcieniu. W naturalnej wersji będzie świetnie pasować do wnętrz utrzymanych w industrialnym klimacie.

Jak zrobić metalowy kwietnik z wiaderek?

Dużo czasu nie zajmie Ci też zrobienie metalowego kwietnika ze starego wiaderka, które znalazłeś w domu bądź kupiłeś okazyjnie na pchlim targu – nawet jeśli jest dziurawe, zardzewiałe i pozbawione uchwytu.

Aby uzyskać satysfakcjonujący efekt, zacznij od oczyszczenia elementu ze śladów rdzy i zabrudzeń. Luźne ogniska korozji usuń mechanicznie, a całość przetrzyj papierem ściernym lub drucianą szczotką, by pozbyć się także śladów po starej farbie. Na koniec odpyl wyczyszczoną powierzchnię.

Aby móc zawiesić kwietnik, konieczne będzie wykonanie w wiadrze otworów. Możesz to zrobić profesjonalnymi narzędziami lub przy użyciu ostrożnie używanego, podgrzanego silnie szpikulca, który powinien bez trudu przebić się przez ten materiał. Dla optymalnej stabilności będziesz potrzebować 3 otworów.

Przez wykonane dziurki przewlecz sznurek lub łańcuszek z grubymi oczkami, a następnie zawieś kwietnik w docelowym miejscu. Może to być karnisz, gruba belka stropowa albo element konstrukcyjny altany ogrodowej. Wiaderko możesz też wcześniej pomalować lub ozdobić w inny sposób – np. obklejając je sizalowym sznurkiem przytwierdzonym klejem na gorąco.

Recykling metalowych mebli – jak dać im drugie życie?

Jeszcze kilkanaście lat temu metalowe meble ogrodowe cieszyły się ogromną popularnością. Dziś konsumenci stawiają raczej na te wykonane z lżejszych i funkcjonalniejszych materiałów, np. z drewna, rattanu czy technorattanu. Te metalowe wciąż można jeszcze znaleźć w okazyjnej cenie i dać im drugie życie, przekształcając je w stylowe kwietniki. Metalowa taca, stolik czy krzesło spokojnie utrzymają nawet ciężką doniczkę, a do tego można je łatwo dopasowywać do różnych aranżacji – wystarczy tylko farba i dobry pomysł.

Metalowy kwietnik do ogrodu z… roweru

Masz stary rower, który nie nadaje się już do użytku ani naprawy, a jednak sentyment nie pozwala Ci na jego wyrzucenie? Możesz dać mu drugie życie, przekształcając go w niebanalny, wolnostojący kwietnik na rośliny ogrodowe. Wbrew pozorom, wykonanie tego projektu zajmie Ci zaledwie chwilę i nie wymaga niemal żadnego wysiłku.

Na dobrą sprawę, możesz po prostu stabilnie postawić rower (lub oprzeć go o coś), a w jego koszyku i na bagażniku postawić doniczki w rustykalnym stylu – np. takie zdobione folkowymi wzorami lub wykonane z terakoty. Rower możesz też pomalować. Taki metalowy kwietnik w czarnym lub białym kolorze wkomponuje się w różne aranżacje ogrodowe, nie tylko rustykalne.

Jak przekształcić wannę w oryginalny kwietnik ogrodowy?

Przeprowadzasz właśnie gruntowny remont łazienki? Pozostała po nim wanna, z której nie będziesz już korzystać, może stać się ciekawym kwietnikiem, w którym dekoracyjnie wyeksponujesz rośliny. Co więcej, jego przygotowanie nie zajmie Ci dużo czasu.

W wersji minimalistycznej możesz po prostu postawić wannę w wyznaczonym miejscu, nasypać do środka ziemię i posadzić rośliny. Lepszy efekt osiągniesz jednak wtedy, gdy wykończysz jej zewnętrzne ścianki w sposób spójny z aranżacją ogrodu. Możesz je pomalować, obkleić mozaiką, a nawet umieścić całość pośrodku kopczyka z dekoracyjnych kamieni – lub zrealizować każdy inny projekt, który przyjdzie Ci do głowy.

Pamiętaj o tym, że wszystkie metalowe kwietniki muszą zostać odpowiednio zabezpieczone przed czynnikami zewnętrznymi, a w szczególności przed wilgocią.

{{recomended-product}}

Co zrobić, aby zapewnić temu materiałowi trwałość i długą żywotność? Dobrym wyborem będzie, chociażby zastosowanie emalii RAFIL Chlorokauczuk, która nie tylko zabezpiecza metal przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi, ale także nadaje mu piękny wygląd. Aby przedłużyć jej trwałość, najpierw przygotuj powierzchnię do malowania, aplikując na nią RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.

Środek ten stworzy matową, elastyczną powłokę, która zwiększy przyczepność farby nawierzchniowej do podłoża. W efekcie pomalowana powierzchnia zachowa estetykę i ochronę przeciwkorozyjną przez długi czas.

Jeśli nie szczędzisz sił i środków, by pielęgnować swój samochód, zadbaj również o świetny wygląd garażu, a konkretnie jego bramy. Renowacja bramy garażowej jest stosunkowo prosta i szybka – dzięki odpowiednim produktom można ją wykonać nawet w 1 dzień. Sprawdź, na co zwracać uwagę przy malowaniu bramy garażowej i jak krok po kroku przeprowadzić konserwację bramy garażowej.

Czym pomalować blaszany garaż?

Latem ostre słońce i wysokie temperatury, zimą mróz, deszcz i śnieg. Garaż jest nieustannie narażony na uszkodzenia i korozję, dlatego podczas renowacji musisz zapewnić mu jak najlepszą ochronę. Pomogą Ci w tym właściwie dobrane produkty.

Preparaty przygotowujące garaż do renowacji: zanim przystąpisz do malowania, musisz przygotować podłoże do nałożenia farby. Garaż należy więc umyć, najlepiej za pomocą myjki ciśnieniowej, a miejscowe plamy wyczyścić rozcieńczalnikiem. Odpowiedni rozcieńczalnik pozwoli również nadać emalii właściwą konsystencję. To szczególnie ważne, gdy planujesz malowanie natryskowe, wymagające dostosowania konsystencji farby do potrzeb urządzenia.

Specjalistyczna farba do metalu: wybierając farbę do malowania bramy garażowej, postaw na produkt przeznaczony właśnie do tego celu.

Sprawdź najpierw z jakiej blachy wykonany jest twój garaż: stalowej, aluminiowej czy ocynkowanej i dobierz odpowiednią emalię. Ważne jest też, aby farba miała zwiększoną odporność na warunki atmosferyczne i zapewnia ochronę przed korozją.

Te warunki spełnia emalia RAFIL Chlorokauczuk, która gwarantuje dekoracyjne, wysoce odporne wykończenie bramy garażowej z blachy stalowej. W przypadku farb chlorokauczukowych, mamy do wyboru szeroką paletę kolorystyczną – od odcieni stonowanych, pasujących do dachu czy ogrodzenia, jak czarny, antracyt, grafit czy ciemny brąz, aż po mocne barwy żółci, czerwieni czy błękitu, które w oryginalny sposób wyróżniają budynek.

Ważne!

Jednolite krycie podczas malowania garażu uzyskasz najłatwiej, inwestując w sprzęt do malowania natryskowego, co pozwoli Ci dotrzeć również do trudno dostępnych miejsc. Innym sposobem może być połączenie precyzji pędzla z estetyką wykończenia wałka z mikrofibry z krótkim włosiem.

Zastosowanie emalii chlorokauczukowej na podłoża metalowe wymaga uprzedniego zagruntowania powierzchni Podkładem Chlorokauczukowym RAFIL. Taki nowoczesny system do renowacji garażu ma właściwości antykorozyjne i gwarantuje długotrwały efekt dekoracyjny.

Malowanie bramy garażowej krok po kroku

• Renowacja garażu z blachy za pomocą farby nie wymaga specjalnych umiejętności ani narzędzi. Jeśli wybrałeś emulsję i podkład, wystarczy zaopatrzyć się w wałek i pędzel do malowania detali. Ponieważ powierzchnia garażu zazwyczaj nie przekracza wymiarów pojedynczego pokoju, malowanie z łatwością przeprowadzisz samodzielnie.
  ‍
• Zacznij od przygotowania powierzchni bramy do malowania. Dokładnie ją umyj, używając wody z detergentem lub myjki ciśnieniowej. Gdy brama wyschnie, zwróć uwagę, czy w powłokę nie wdała się rdza, a jeśli tak, usuń ją papierem ściernym lub metalową szczotką. W tym wypadku stosowanie szlifierek mechanicznych nie jest wskazane. Na koniec nadaj blasze matowe wykończenie z pomocą papieru ściernego.
  ‍
• Renowacja bramy garażowej to dobra okazja, by nasmarować prowadnice i sprawdzić stan uszczelek, a w razie potrzeby wymienić je na nowe – zdejmij je jeszcze przed malowaniem.
  ‍
• Na tak przygotowaną powierzchnię nanieś podkład antykorozyjny dedykowany pod wybraną emalię chlorokauczukową, stosując się do zaleceń producenta. Jego kolor dopasuj do barwy farby (powinien być w podobnym lub nieco jaśniejszym odcieniu), a liczbę warstw i czas schnięcia oszacuj zgodnie z zaleceniami producenta. Tutaj doskonale sprawdzi się RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
  ‍
• Ostatnim i zarazem kluczowym etapem jest nałożenie farby nawierzchniowej, dzięki której brama garażowa odzyska świetny wygląd. Pamiętaj, by malowanie przebiegało w temperaturze około 20 stopni Celsjusza i przy dobrej, suchej pogodzie. W tych warunkach malowanie można przeprowadzić nawet w jeden dzień.

Czym można pomalować bramę garażową?

Zastanawiając się nad tym, czym pomalować bramę garażową, najpierw należy sprawdzić, z jakiego materiału została ona wykonana i czy nie jest pokryta okleiną. W takim przypadku okleinę należy najpierw zdjąć i dobrać farbę odpowiednią do rodzaju blachy. Jeżeli blacha, z której wykonana jest brama garażowa jest aluminiowa lub ocynkowana, świetnie sprawdzi się emalia do dachu RAFIL Radach, która zniesie trudne warunki atmosferyczne i będzie odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Najczęstsze błędy podczas malowania bramy garażowej

Jakich błędów nie należy popełniać w czasie malowania bramy garażowej? Oto lista najczęstszych pomyłek, które mogą skutkować nietrwałą powłoką oraz rozczarowującym efektem estetycznym:

• Zły dobór wałka do malowania — należy używać miękkiego wałka flokowego lub innego przeznaczonego do aplikacji farb olejnych. Jeśli użyjesz innego, na bramie może być widoczna struktura.
• Zły dobór pędzla (zza twardym włosiem) oraz wielokrotne przeciąganie pędzlem po powierzchni, co prowadzi do rozmiękczenia farby.
• Użycie do rozcieńczania nieodpowiedniego rozcieńczalnika – rekomendujemy RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych (w przypadku malowania farbą RAFIL Chlorokauczuk).
• Malowanie w zbyt wysokiej temperaturze otoczenia – nie powinna wynosić więcej niż 25 stopni Celsjusza.
• Malowanie przy zbyt dużej wilgotności powietrza (powyżej 80%), w czasie zachmurzenia, mgły, przed opadami deszczu. Wydłuża to czas wysychania powłoki i negatywnie wpływa na jej jakość.
• Zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura malowanej powłoki metalowej – powinna przekraczać minimum o 3°C temperaturę punktu rosy.
• Zbyt mało staranne oczyszczenie powłoki przed malowaniem. Z elementów przeznaczonych do malowania musisz usunąć zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność, a w konsekwencji spowodować wady powłoki i przedwczesne jej odspajanie. Właściwie przygotowana powierzchnia powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń. Jest to szczególnie ważne, gdy chcesz zapewnić podłożu pełną ochronę antykorozyjną.
• Brak wcześniejszego zabezpieczenia metalowej powierzchni przy pomocy Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Pozostawianie podłoża bez zabezpieczenia powoduje bardzo szybkie powstawanie rdzy nalotowej. Osłabia to powłokę i jej właściwości antykorozyjne.
• W przypadku malowania poprzedniej powłoki należy sprawdzić, czy nowa nie zareaguje niewłaściwie ze starą. Aby to zrobić, nałóż warstwę farby na niewielką powierzchnię i pozostaw na czas od 3 do 6 godzin. Po tym czasie sprawdź, czy nowa warstwa nie odspaja i nie łuszczy się.

Wymiana okleiny w bramie garażowej

Jeśli chcesz, możesz samodzielnie wymienić okleinę na nową. Jest to pracochłonne, ale pozwoli Ci nadać bramie zupełnie nowy wygląd. Jak to zrobić?

• Zamów nową okleinę, dostosowaną do wymiarów bramy garażowej. Potrzebujesz też nożyka do tapetowania, kleju do oklein, wałka do jego rozprowadzania, ścierki lub gąbki do wygładzania nowej okleiny.
• Usuń poprzednią okleinę – możesz to zrobić z użyciem np. opalarki i oderwać nożykiem.
• Oczyść starannie bramę z pozostałości kleju i okleiny, a następnie odtłuść i wysusz.
• Nałóż klej na powierzchnię bramy z pomocą pędzla, a następnie ostrożnie dociśnij okleinę od bramy, tak aby uniknąć pęcherzyków powietrza.

Jeśli to zadanie jest dla Ciebie za trudne, przemyśl zatrudnienie specjalistów, którzy zrobią to szybciej i bez błędów. Mamy nadzieję, że z naszymi wskazówkami renowacja i malowanie bramy garażowej staną się łatwiejsze!