Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno-ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

• agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
• kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
• wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
• właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna)
• możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
• właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
• czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją
• trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
• wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
• aspekty ekonomiczne

Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń

Zendra, zgorzelina – produkty termicznej obróbki stali, składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Mogą powodować odspajanie płatów zendry i powłoki malarskiej oraz tworzenie ogniw korozyjnych.

Rdza – produkt korozji stali, tworzący warstwy o zmiennych grubościach i postaciach, słabo przyczepne do podłoża.

Zatłuszczenia – pochodzące z eksploatacji konstrukcji w środowiskach tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – pochodzące z atmosfery, przemysłu i prac oczyszczania. Sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni.

Wilgoć – powstaje w wyniku opadów lub kondensacji, może prowadzić do korozji podpowłokowej.

Zanieczyszczenia jonowe (sole) – niewidoczne gołym okiem, np. chlorki, siarczany, azotany – stymulują korozję.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia, korozja, działania mechaniczne powodują uszkodzenia wpływające na przyczepność nowej powłoki.

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

• wstępne oczyszczanie – usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
• właściwe oczyszczanie – usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher), a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania.

Powierzchnie, gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć:

• skrobanie
• młotkowanie
• szczotkowanie
• szlifowanie
• oczyszczanie płomieniowe
• obróbkę strumieniowo–ścierną

Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni – dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza
• metody strumieniowo–ścierne – zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych

Oczyszczanie ręczno-mechaniczne

‍Oczyszczanie ręczno–mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków, gdzie obróbka strumieniowo–ścierna jest niemożliwa.

Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powłokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie, dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

‍

Obróbka strumieniowo–ścierna

Obróbka strumieniowo–ścierna polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania.

Rodzaje obróbki:

• otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa
• na sucho / na mokro (w osłonie wodnej)
• średniociśnieniowe (0,3–0,5 MPa)
• wysokociśnieniowe (1,0–1,2 MPa)
• hydrodynamiczne (10–200 MPa)
• odśrodkowe (koła wirnikowe)

Na efekt oczyszczania wpływa:

• ciśnienie sprężonego powietrza
• kąt nachylenia strumienia ścierniwa
• odległość dyszy od powierzchni
• rodzaj i kształt dyszy
• rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa

Oczyszczanie fizykochemiczne

Oczyszczanie przeprowadzane za pomocą:

• odtłuszczania rozpuszczalnikowego
• mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego

Mycie polega na usuwaniu zanieczyszczeń przy pomocy wodnego roztworu środka myjącego. Usuwa:

• zanieczyszczenia mechaniczne (po obróbce)
• brud (kurz, piasek)
• zanieczyszczenia jonowe
• rdzę

Metody mycia i odtłuszczania można podzielić:

a) Ze względu na sposób:

• ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
• natryskowe (urządzenia do natrysku ciśnieniowego, np. pompy membranowe, aparaty typu Karcher)

b) Ze względu na zastosowany środek:

• rozpuszczalniki organiczne
• środki alkaliczne i kwaśne
• środki powierzchniowo czynne

Metoda natryskowa z dodatkiem skutecznych środków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po takim myciu ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Najczęstsze zanieczyszczenia:

• rdza
• zgorzelina walcownicza
• oleje i smary
• kurz, pył
• luźne stare powłoki
• wilgoć
• topniki, żużel
• chemikalia (detergenty, sole)
• opiłki żelaza

Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych i odtłuszczenie powierzchni metalu – ich obecność obniża przyczepność powłok i może prowadzić do wad.

Proces czyszczenia:

1. Usunięcie zanieczyszczeń – mycie wodą pod ciśnieniem
2. Ręczne lub mechaniczne mycie: para wodna, woda z detergentem, rozpuszczalniki, środki emulsyjne, alkaliczne i kwaśne
3. Rekomendowana metoda: natrysk roztworów wodnych z biodegradowalnymi detergentami
4. Na koniec – spłukanie czystą wodą wodociągową

Normy:

• ISO 8504-2 – obróbka strumieniowo–ścierna
• ISO 8504-3 – metody ręcznego oczyszczania (także z napędem mechanicznym)
• PN-ISO 8501-1:1996 – określa stopień czystości
• PN-EN ISO 8503 – określa chropowatość

Stopnie przygotowania powierzchni wg PN-ISO 8501-1

Obróbka strumieniowo–ścierna (oznaczenie: Sa):

• Sa 1 – zgrubna: brak oleju, smarów, pyłu, luźnych zanieczyszczeń
• Sa 2 – gruntowna: brak większych śladów rdzy, starej farby, pozostałości silnie przylegają
• Sa 2½ – prawie biała powierzchnia, możliwe ciemne punkty
• Sa 3 – stal wzrokowo czysta, jednolita metaliczna barwa ("biały metal")

Czyszczenie ręczne / mechaniczne (oznaczenie: St):

• St 2 – brak oleju, smarów, pyłu, zgorzeliny i powłoki – powierzchnia z połyskiem
• St 3 – jak St 2, ale czyszczona do uzyskania wyraźnego metalicznego połysku

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to trudne podłoże ze względu na słabą przyczepność powłok. Przygotowanie:

• odtłuścić roztworem EMULSOLU RN – 1, spłukać wodą, osuszyć
• sezonowaną blachę oczyścić roztworem amoniaku (1–2%) z detergentem
• zanieczyszczenia i korozję usunąć szczotkami nylonowymi, włosiem lub papierem ściernym

Powierzchnia musi być sucha i wolna od zanieczyszczeń.

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa, ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych, najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie:

• elektrochemicznym (utlenianie anodowe)
• chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie)

Tego typu warstwa poprawia przyczepność powłoki malarskiej.

Przygotowanie do malowania:

• oczyścić powierzchnię z luźnej rdzy i zanieczyszczeń ręcznie lub mechanicznie (szczotki stalowe, metoda strumieniowo–ścierna z użyciem miękkiego ścierniwa naturalnego)
• odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są trudnym podłożem dla farb ze względu na:

• gładkość powierzchni
• dużą reaktywność cynku, glinu i ich stopów

To sprzyja powstawaniu zwartej, kruchej warstwy tlenków lub węglanów, które negatywnie wpływają na składniki powłoki malarskiej, powodując:

• brak przyczepności
• marszczenie
• zniszczenie powłoki

Najczęściej stosowane przygotowanie:

• wytwarzanie powłoki konwersyjnej (chemicznej lub elektrochemicznej)
• powłoka konwersyjna: nierozpuszczalna w wodzie, działa jako izolator, poprawia odporność i przyczepność

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być:

• czyste
• bez rys, występów i szczelin
• o wilgotności powierzchniowej nieprzekraczającej 3–4% (w zależności od farby)
• o nierównościach nie większych niż 1/3 grubości zestawu malarskiego

Wymagania:

• wypukłe krawędzie, naroża i załamania należy zaokrąglić
• beton powinien być odpylony i odtłuszczony
• tłuste plamy usuwać tkaniną bawełnianą z rozpuszczalnikiem
• oczyszczanie: szczotki stalowe (ręczne/mechaniczne) lub delikatne przepiaskowanie

Nowoczesną metodą czyszczenia jest użycie wody pod wysokim ciśnieniem.

‍

Czas schnięcia i wytrzymałość podłoża

Świeżo wykonane podłoża (beton, tynki) należy malować dopiero po odpowiednim czasie utwardzania i karbonizacji. Okres schnięcia podano w instrukcjach stosowania farb.

Tynki zgodne z PN-70/B-101100 powinny być:

• czyste
• gładkie
• równe
• bez rys, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń

Powinny mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i nie ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Sprzęty gospodarstwa domowego z czasem blakną i tracą swój dawny wygląd. Jest na to prosta i skuteczna metoda. Wystarczy dobra farba i kilka machnięć pędzla, by przywrócić im dawną świetność. Jak jednak wybrać właściwą farbę?

Farby dekoracyjne do drewna

Jeśli czeka cię renowacja starych drewnianych mebli lub drzwi, zacznij prace od wyboru odpowiedniej farby. Wybierz produkt stworzony na bazie wodnego rozpuszczalnika, by uniknąć intensywnego zapachu. Jeśli jednak czeka cię malowanie drewnianego płotu, możesz także skorzystać z farb o innym składzie.

Farby akrylowe świetnie sprawdzą się do malowania boazerii, drewnianych ram okiennych, mebli oraz innych elementów o charakterze dekoracyjnym. Zapewniają dobre krycie, pozostawiając matowe, półmatowe lub satynowe wykończenie. Możesz bez obaw czyścić pomalowane akrylem powierzchnie mokrą szmatką. Zasychają po około 16 godzinach od nałożenia ostatniej warstwy, tworząc twardą powłokę odporną na zarysowania.

Jeśli jednak szukasz specyfiku, który pomoże odświeżyć wygląd drewnianego płotu lub drzwi wejściowych, postaw na farby alkidowe, takie jak emalia RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Stworzone na bazie oleju zapewnią malowanym powierzchniom odporność między innymi na wilgoć. Aby uzyskać najlepszy efekt, nałóż co najmniej dwie warstwy farby. Pamiętaj jednak, że powinieneś nakładać je w odstępie co najmniej doby.

Farby dekoracyjne do metalu

Dobrze, by farba dekoracyjna do metalu była uniwersalna. Oznacza to, że powinny wyróżniać ją trzy cechy:

• odporność na korozję,
• dobra przyczepność,
• odporność na działanie czynników atmosferycznych i szkodliwych substancji, na przykład olejów czy roztworów kwasów.

Jeśli nie znajdziesz odpowiedniego produktu, który posiada wszystkie te cechy, rozważ pomalowanie metalowej konstrukcji trzema rodzajami farb: gruntującą, podkładową oraz dekoracyjną. Tylko wtedy zapewnisz malowanej powierzchni długą żywotność.

Do malowania stali, żeliwa lub żelaza najlepiej sprawdzą się farby alkidowe albo poliuretanowe. Natomiast do malowania powierzchni cynkowych i aluminiowych – farby winylowe (poliwinylowe) i akrylowe.

Farby dekoracyjne – beton

Powierzchnie betonowe to stały element warsztatów i garaży. Coraz częściej jednak architekci włączają go także do przestrzeni domowej, uzyskując ciekawy wizualnie i oryginalny efekt. Właściwości farby dobierz w zależności od przeznaczenia powierzchni.

Przy malowaniu posadzki w garażu lub betonowego ogrodzenia postaw na farby poliuretanowe, lub alkidowe. Dobrym wyborem może być emalia chlorokauczukowa RAFIL. Zapewni odporność na ścieranie oraz szkodliwe działanie warunków atmosferycznych – wilgoć, promienie UV oraz zmiany temperatury powietrza.

Natomiast do malowania elementów betonowych w domu świetnie sprawdzą się farby lateksowe. Zapewnią malowanej powierzchni doskonałe krycie oraz estetyczny wygląd. Alternatywą dla produktów lateksowych są farby akrylowe.

Farby impregnacyjno-dekoracyjne – dlaczego warto zabezpieczyć malowaną powierzchnię?

W pracach malarskich, zwłaszcza wykonywanych na zewnątrz, bardzo ważna jest właściwa impregnacja malowanych powierzchni. Dzięki zabezpieczeniu ich odpowiednimi substancjami, poprawisz ich żywotność oraz zwiększysz efektywność działania farby.

Impregnat zabezpieczy beton przed pękaniem oraz chłonięciem wody, drewno przed wilgocią, grzybami oraz innymi wykwitami, a metal – przed korodowaniem. Substancje zabezpieczające dobrze przygotowują powierzchnie do malowania – zwiększają jej gładkość oraz przyczepność.

Jeśli nie znajdziesz farby dekoracyjnej na zewnątrz, która w swoim składzie zawiera substancje impregnujące, pamiętaj, by przed rozpoczęciem pracy dodatkowo zabezpieczyć powierzchnię. Idealnie nada się do tego RAFIL Podkład Antykorozyjny.

Pamiętaj, wybór farby nie może być przypadkowy. Sięgnij po produkt, który został przeznaczony do malowania powierzchni, jaką chcesz odnosić. Weź też pod uwagę, czy malujesz element znajdujący się w domu, czy na świeżym powietrzu.

Podjazd do garażu powinien wyróżniać się trwałością, odpornością na warunki atmosferyczne oraz estetycznym wyglądem. Popularnym rozwiązaniem jest podjazd betonowy. Jak zrobić wylewkę i o czym warto wiedzieć? Sprawdź wskazówki wykonania betonowego podjazdu krok po kroku. 

Podjazd można wykonać z różnych materiałów. Sporym powodzeniem cieszą się nawierzchnie z kostki brukowej lub kamiennej czy też podjazdy z kruszywa – czyli dekoracyjnego żwiru. Najtańszym i najtrwalszy jest jednak podjazd betonowy. Jak zrobić taki podjazd? Do wyboru masz betonowe ażurowe kraty czy też płyty betonowe.

W artykule znajdziesz informację, jak zrobić betonowy podjazd do garażu oraz jak wykonać wylewkę betonową na podjazd. Doradzimy także, jakich produktów użyć do malowania podjazdu betonowego. 

Jak zaplanować budowę betonowego podjazdu do domu?

Podjazd do garażu, choć wygląda niepozornie, jest bardzo ważnym elementem przydomowej infrastruktury. Zależy od niego funkcjonalność otoczenia domu, a nawet to, w jaki sposób odprowadzana jest woda opadowa. Podjazd ma też wpływ na estetykę przestrzeni przy domu. Elegancki, schludny podjazd to najlepsza wizytówka każdego budynku.

Co warto wiedzieć o budowie podjazdu do garażu? Zacznijmy od odpowiednich wymiarów. Oto, czym powinien wyróżniać się idealny podjazd:

• Minimalna szerokość podjazdu to 3 m. Jeśli jednak Twój podjazd służy jednocześnie jako wejście do domu, szerokość ta powinna być większa i wynosić 4,5.

• Duże znaczenie ma też grubość nawierzchni podjazdu. Gdy ma być on przystosowany wyłącznie do przemieszczenia się samochodów osobowych, minimalna grubość podjazdu to 6 cm. W przypadku, gdy z podjazdu będą korzystać także ciężarówki, minimalna grubość to 8 albo 10 cm.

• Pamiętaj, że podjazd musi znajdować się minimum 2 lub 3 cm nad powierzchnią gruntu. Chodzi tu o prawidłowe odprowadzanie opadów.

• Z tego samego powodu odpowiednie nachylenie musi mieć też sama powierzchnia podjazdu. Nachylenie podłużne (wzdłuż trasy, jaką jedzie samochód) to 3 lub 4 stopnie. Nachylenie poprzeczne powinno wynosić 1 stopień. Pozwoli to prawidłowo odprowadzać wodę po opadach deszczu czy śniegu.

Dla funkcjonalności podjazdu i całego otoczenia domu kluczowe znaczenie ma właśnie odpowiednie odprowadzanie wody z podjazdu. O nachyleniu już wiesz. Pozostaje jeszcze kwestia tego, gdzie woda powinna się przedostawać. Trzeba więc zadbać o instalacje odprowadzającą wodę z podjazdu do kanalizacji. 

Zimą z kolei sporym problemem bywa lód zalegający na powierzchni podjazdu. Niektórzy decydują się więc na instalację specjalnych kabli grzejnych, które najczęściej znajdują się przy korytku odwadniającym podjazd lub nawet na całej nawierzchni. 

Przed rozpoczęciem budowy podjazdu warto też zbadać, jak spoisty jest grunt. Przy słabym zagęszczeniu istnieje spore ryzyko, że nawierzchnia podjazdu z czasem się zdeformuje i popęka. Aby temu zapobiec, grunt należy odpowiednio przygotować. Najczęstsze rozwiązanie to zagęszczane mechanicznie podsypki np. ze żwiru czy piasku lub nawet cementu i siatki do wzmocnienia gruntu. 

Budowa betonowego podjazdu – kroki i etapy 

Jak zrobić betonowy podjazd? Oto kolejne etapy wykonania podjazdu z betonu wylewanego.

Podbudowa z tłucznia

Pierwszy etap budowy podjazdu betonowego to zrobienie solidnej podbudowy, która zapewni całości stabilność i zwiększy trwałość nawierzchni. Potrzebujesz wykopu o głębokości ok. 30 czy 35 cm. Na jego dno należy położyć warstwę geowłókniny. 

Teraz w wykopie montuje się szalunek z desek. Na tak przygotowanym dnie układa się warstwę gruzu lub tłucznia. Powinna ona mieć co najmniej 15 cm. Można też ułożyć teraz siatkę zbrojeniową. W ten sposób udało się przygotować szalunek pod kolejne warstwy cementu. 

Przygotowywanie wylewki betonowej na podjazd

Do tak przygotowanego szalunku trzeba teraz wylać poszczególne warstwy cementu. Pierwsza warstwa to beton rzadki, który ma wypełnić wszystkie wolne przestrzenie pomiędzy kruszywem czy tłuczniem. Warstwa ta powinna mieć grubość ok. 5 cm. 

Po stwardnieniu pierwszej warstwy betonu wylewa się kolejną – docelową. Powinna ona mieć 10 cm grubości. Najlepszy będzie do tego celu beton o klasie C16/20. Na tym etapie w betonie można zatopić siatkę zbrojeniową, która zwiększy trwałość i wytrzymałość podjazdu. 

W betonowym podjeździe niezbędne są dylatacje, czyli niewielkie szczeliny, które pozwolą uniknąć pękania i niszczenia nawierzchni. Podjazd należy więc podzielić na mniejsze pola o szerokości 2,5 m. Właśnie w takiej odległości trzeba zamontować listwy dylatacyjne.

Wyrównanie wylewki

Ostatni etap budowy podjazdu z betonu wylewanego to wykończenie nawierzchni. Wylewkę należy wyrównać z pomocą deski, którą przesuwa się po szalunku. W ten sam sposób usuwa się też nadmiar betonu. Gdy miną 3h, beton można zacząć zacierać i wygładzać. 

Podjazd betonowy nadaje się do użytku dopiero po 2 tygodniach od jego wylania. Przez ten czas wymaga pielęgnacji. Powierzchnię należy polewać wodą i chronić przed wysychaniem, np. zakrywając folią. 

Malowanie podjazdu betonowego – czy to konieczne?

Aby wzmocnić betonową powierzchnię, można ją pomalować specjalistyczną farbą do betonu. Po co się to robi? Odpowiednia farba stworzy antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę, odporną na ścieranie i uderzenia. Zmniejszysz więc w ten sposób ryzyko poślizgnięcia się podczas korzystania z podjazdu zimą czy jesienią, a podczas wjeżdżania samochodem do garażu zyskasz dodatkowy komfort i bezpieczeństwo. 

Farba do betonu zabezpiecza powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Stosowana na zewnątrz, zapewnia podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. Dużym problemem betonu jest to, że chłonie zabrudzenia, zwłaszcza takie jak smar czy olej. Z tego powodu betonowe podjazdy szybko mogą wyglądać nieestetycznie. Farba pozwoli pozbyć się tego problemu. 

Jaką farbę wybrać do malowania podjazdu betonowego? 

Zwróć uwagę na jej podatność na ścieranie. Nie może to być zwykła farba do betonu – akrylowa czy nawet chlorokauczukowa. To produkty odpowiednie do nawierzchni nienarażonych na ścieranie. Na betonowy podjazd czy podłogę w garażu odpowiedni produkt to farba epoksydowa. 

Polecamy RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa oraz dodatkowo RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy. Dwuskładnikowa emalia epoksydowa zabezpieczy powierzchnie betonowe przed działaniem wody, środków myjąco-odkażających i wybranych substancji chemicznych. Z kolei RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy Długotrwale Zabezpieczy Malowaną Powierzchnię Przed Zmiennymi Warunkami Atmosferycznymi i Promieniowaniem UV. Powłoka będzie odporna na ścieranie, uderzenia mechaniczne, zarysowania, wodę i substancje chemiczne takie jak olej silnikowy. 

Emalia RAFIL Na Beton Jest Kryjąca. Możesz więc wybrać jeden z dziesięciu dostępnych kolorów. Jeśli chcesz jednak zachować widoczną strukturę i kolor betonu, zabezpiecz podjazd dwiema warstwami przezroczystego lakieru poliuretanowego RAFIL Na Beton Z Dedykowanym Utwardzaczem. Emalią i lakierem z łatwością pomalujesz również posadzkę w garażu!

Jak zadbać o betonowy podjazd, by był trwały?

Co zrobić, aby przedłużyć żywotność betonowego podjazdu? Kluczowa sprawa to regularne mycie podjazdu i oczyszczanie go z substancji organicznych takich jak piasek, ziemia, mech, glony, grzyby. Po mechanicznym usunięciu zanieczyszczeń podjazd trzeba umyć oraz pozostawić do wyschnięcia. 

Betonowy podjazd to praktyczne, długowieczne i niedrogie rozwiązanie na wykończenie strefy przed domem. Nasze wskazówki i niezawodne produkty RAFIL pomogą Ci zbudować podjazd samodzielnie oraz zadbać o jego estetyczny wygląd przed wiele sezonów. 

Ogrodzenie jest wizytówką domu. To pierwszy element, który widzą odwiedzające Cię osoby czy po prostu przechodnie, mijający Twoją działkę. Kształt, materiał wykonania czy kolor ogrodzenia nie mogą być przypadkowe – powinny współgrać z elewacją oraz stylem, w jakim utrzymany jest budynek i jego otoczenie. Sprawdź, do jakiego domu pasuje antracytowe ogrodzenie i poznaj najmodniejsze aranżacje z jego udziałem.

Antracyt – kolor ogrodzenia z klasą

Antracyt to jeden z kolorów, które zyskały ogromną popularność w ostatnich latach. Dużo mówi się o nim zarówno w architekturze, jak i w innych dziedzinach życia – modzie, sztuce, designie. Kolor antracytowy jest z jednej strony surowy i minimalistyczny. Z drugiej – intensywny i niebanalny. Blisko mu do czerni, jednak jest od niej znacznie lżejszy. Leży niedaleko szarości, ale jest od niej zdecydowanie głębszy.

Antracyt dla domu w stylu nowoczesnym

Współczesne aranżacje wyróżniają się stonowanymi kolorami, najwyższej jakości materiałami, otwartą przestrzenią i ograniczeniem elementów dekoracyjnych. Jeżeli cenisz minimalizm, do gustu przypadnie Ci nowoczesna antracytowo-biała aranżacja.

Antracytowy kolor ogrodzenia koresponduje z dachem, stolarką okienną, drzwiami wejściowymi oraz elewacją i bramą garażową. Ściany części mieszkalnej utrzymane są w bieli. Surowa kolorystyka doskonale komponuje się z dużą ilością zieleni, która otacza dom. Metalowe, minimalistyczne przęsła ogrodzeniowe podkreślają nowoczesny charakter nieruchomości.

Antracyt – kolor ogrodzenia dla domu w stylu południowym

Jeżeli preferujesz nieco cieplejsze i bardziej przytulne aranżacje, przywodzące na myśl posiadłości z południowej Europy, bez wątpienia zachwyci Cię nasza kolejna propozycja domu z antracytowym ogrodzeniem.

Elewacja utrzymana jest w jasnych i ciepłych kolorach (kremowy, ecru, jasny beż). Uwagę przykuwają duże okna oraz biała stolarka i białe, częściowo przeszklone drzwi wejściowe. Całości dopełniają charakterystyczne, pomarańczowe dachówki. Południowy styl domu, podkreślony przez dużą ilość zieleni, jasne barwy oraz duże przeszklenia bardzo ciekawie komponuje się z prostym, antracytowym ogrodzeniem. Automatyczna, przesuwna brama oraz minimalistyczne panele ogrodzeniowe sprawiają, że nieruchomość zyskuje nieco nowoczesnego charakteru.

Antracyt w stylu klasycznym

Cenisz klasyczne aranżacje z wykorzystaniem neutralnych barw (beż, ecru, brąz, szarość) i naturalnych materiałów, takich jak drewno czy kamień? W takim razie zobacz, w jaki sposób tradycja może komponować się ze współczesnym antracytem. Kolor ogrodzenia stanowi w tym wypadku ciekawe przełamanie dla klasycznych barw i faktur.

W powyższej aranżacji kremowa elewacja koresponduje z betonowymi słupami oraz murem, który został wykończony kamieniem w naturalnej kolorystyce. Ciekawym akcentem są drewniane, jasnozielone okiennice, które nadają budynkowi wyjątkowej przytulności. W tym samym kolorze wykończono drzwi wejściowe oraz bramę garażową. Klasyczny, pomarańczowy dach oraz proste oświetlenie dopełniają całości. AntracytowaAntracytowa brama oraz furtka stanowią odświeżający kontrast, który sprawia, że aranżacja staje się oryginalna i niebanalna.

Antracyt i drewno – ponadczasowa aranżacja

Drewno to uniwersalny materiał, który znajduje zastosowanie w niemalże wszystkich stylach architektonicznych. Z antracytem doskonale współgra przede wszystkim surowy, naturalny kolor drewna.

Tego typu ogrodzenie świetnie sprawdzi się zarówno w klasycznych, jak i nowoczesnych aranżacjach. Ciekawym rozwiązaniem, które pozwoli nadać nieruchomości spójnego charakteru, będzie wykorzystanie drewna o takim samym odcieniu w kilku miejscach – stolarce okiennej, okiennicach, drzwiach wejściowych czy architekturze ogrodowej (altanie, ławce, pergolach).

{{recomended-product}}

Antracyt i beton, czyli industrialny klimat

W przeciwieństwie do ponadczasowego drewna beton cieszy się uznaniem architektów od stosunkowo krótkiego czasu. Jego popularność wzrosła wraz z pojawieniem się mody na industrialne domy, wykańczane w surowy sposób – z użyciem metalu, cegły i innych materiałów, które w ubiegłych dekadach były ukrywane w ścianach i pod podłogami. Jeżeli cenisz minimalistyczny urok betonu, bez wątpienia zachwyci Cię połączenie go z antracytowym ogrodzeniem.

Powyższa aranżacja doskonale oddaje istotę nowoczesnego, industrialnego stylu. Z jednej strony zawiera ona kolory z palety szarości i czerni oraz surowe materiały – metal i beton. Z drugiej, aranżacja cieszy oczy bujną, dziką roślinnością, która wspaniale przełamuje chłód industrialnej prostoty. Antracyt to kolor, który sprawdza się w naprawdę wielu aranżacjach. Jeżeli chciałbyś nadać swojemu ogrodzeniu tę głęboką i intrygującą barwę, skorzystaj z naszego niezawodnego produktu – RAFIL Do Bram i Ogrodzeń w kolorze szarego antracytu.