Kolory ogrodzenia pasujące do czarnego dachu – inspiracje

Zastanawiasz się, jak oddzielić rabatę od trawnika? A może jak stworzyć różne strefy ogrodowe? Niezbędne będą obwódki i bordery ogrodowe. Z czego zrobić obrzeża w ogrodzie? Do wyboru masz kamień, drewno, cegłę, plastik i inne materiały. Przeczytaj nasz artykuł i sprawdź inspiracje na oddzielenie trawnika od rabaty!

W projektowaniu każdego ogrodu ważnym zadaniem jest oddzielenie od siebie różnych powierzchni – rabat od trawnika, miejsca na rośliny od ścieżek, trawy od podjazdu. Najlepszym rozwiązaniem są obrzeża ogrodowe. 

W ofercie producentów znajdziesz przeróżne warianty obrzeży, obwódek i borderów, droższych i tańszych, odpowiednich do wielu stylów ogrodu i na różne metraże. W Internecie znaleźć można także sporo pomysłów na obwódki wykonane własnoręcznie. 

Z czego zrobić obrzeża trawnikowe i ogrodowe? Jaki materiał wybrać? W artykule znajdziesz odpowiedzi na te pytania.

Dlaczego warto stosować obrzeża w ogrodzie?

Obrzeża w ogrodzie pomagają utrzymać porządek i oddzielają różne strefy. Dzięki nim rabaty kwiatowe, trawniki i ścieżki wyglądają schludnie i estetycznie. Obwódki zatrzymują ziemię tam, gdzie powinna być – bez nich trawa lub rośliny mogą się rozrastać w niekontrolowany sposób. 

Warto też wiedzieć, że obrzeża chronią przed mieszaniem się różnych materiałów. To dzięki nim piasek nie przesypie się na trawnik, a kora nie wpadnie na ścieżkę. 

Co więcej, dobrze dobrane obrzeża podkreślają charakter ogrodu. Czasem są mocnym akcentem, czasem tylko delikatnym tłem. Jednak zawsze sprawiają, że ogród wygląda spójnie.

Z czego zrobić obrzeża w ogrodzie? Jak wybrać najlepszy materiał na obrzeża do ogrodu?

Jak zrobić obrzeża w ogrodzie? Pierwszy krok to wybór materiału. Zależy on od stylu ogrodu, budżetu i oczekiwań. Do dyspozycji masz elegancki i trwały kamień naturalny, ciepłe drewno, wytrzymały na warunki atmosferyczne beton czy kostkę brukową. Możesz także rozważyć plastikowe obrzeża, które są tanie i łatwe w montażu. To dobry wybór, jeśli szukasz prostego i szybkiego rozwiązania.

Wybierając materiał, warto zastanowić się, jak dużo czasu możesz poświęcić na pielęgnację obrzeży. Trzeba też pomyśleć, czy mają być tylko praktyczne, czy też dekoracyjne. Warto dopasować je do stylu całego ogrodu, żeby wszystko tworzyło spójną całość.

Materiał na obrzeże – kamień naturalny 

Jak oddzielić rabaty od trawnika? Polecany materiał to naturalny kamień – np. granit. Obrzeża ogrodowe z kamienia świetnie zaznaczą krawędzie alejek i ścieżek, zwłaszcza w ogrodach klasycznych czy angielskich. Naturalnie oddzielają rabaty i trawniki, tworząc barierę dla kory, piasku i kamyków, które mogłyby brudzić alejki.

Dodatkowo eleganckie kamienne obrzeża, wkopane równo z trawnikiem, pozwalają kosić trawę bez przeszkód. Ściśle ułożone, ograniczają przerastanie trawy na ścieżki, dzięki czemu ogród wygląda estetycznie i pozostaje łatwy do utrzymania.

W ogrodzie naturalistycznym świetnym pomysłem są obrzeża i obwódki z kamienia polnego lub otoczaków. Sprawdzą się jako obramowanie rabat kwiatowych czy drzewek ozdobnych i owocowych. 

Jak zrobić obrzeże z cegły?

Z czego zrobić tanie obrzeża w ogrodzie? Rozważ cegły – kupione lub rozbiórkowe. Obrzeża z cegieł to klasyczny, uniwersalny wybór, który dobrze wpisuje się w styl angielski, jak i w wiejskie aranżacje ogrodowe. 

Cegły można układać na różne sposoby: na płasko, pionowo lub pod kątem, dzięki czemu łatwo stworzysz ciekawą strukturę i wzory. Co warto wiedzieć o tym rodzaju obrzeża? Wybierz cegły odporne na wilgoć i mróz!

Jak oddzielić trawnik od rabaty przy pomocy obrzeży z drewna?

Z czego zrobić obrzeża trawnikowe w ogrodzie naturalistycznym, wiejskim, japońskim czy boho? Nasza propozycja to obrzeża z drewna. To naturalny materiał, który idealnie pasuje do ogrodów rustykalnych i leśnych.

Do wykonania obrzeży możesz użyć różnych gatunków drewna – sosny, dębu czy modrzewia. Drewniane obrzeża występują jako palisady, deski lub bale, co daje duże możliwości aranżacji. 

Jakie wady mają drewniane obrzeża? Nie są tak trwałe, jak kamień, cegła czy beton. Drewno wymaga impregnacji, aby było odporne na wilgoć i szkodniki. Na szczęście regularna konserwacja zapewni mu długowieczność oraz estetyczny wygląd.

Plastikowe obrzeża 

Jeśli zastanawiasz się, z czego zrobić tanie obrzeża w ogrodzie, wybierz tworzywo sztuczne. Obrzeża plastikowe to najtańsze i najprostsze rozwiązanie w ogrodzie. 

Wykonane z elastycznego tworzywa bordery, palisady i obwódki łatwo dopasowują się do kształtu rabat, ścieżek czy trawnika. Są lekkie i szybkie w montażu – wystarczy je wkopać lub wbić w ziemię, bez potrzeby użycia specjalistycznych narzędzi. W sklepach znajdziesz też tanie obrzeża z folii. 

Plastikowe obrzeża są dostępne w różnych kolorach i wysokościach, co ułatwia dopasowanie do stylu ogrodu. Choć mniej trwałe od kamienia, betonu czy metalu, będą odporne na wilgoć i zmienne warunki atmosferyczne.

Betonowe obrzeża 

Obrzeża betonowe to trwałe i odporne rozwiązanie, które świetnie radzi sobie z uszkodzeniami oraz trudnymi warunkami atmosferycznymi. Są dostępne w wielu kształtach i kolorach, co ułatwia ich dopasowanie do różnych stylów ogrodowych. 

Betonowe krawężniki często wybiera się do ogrodów nowoczesnych, gdzie liczy się prostota i minimalizm. Z kolei kostki brukowe nadają się także do ogrodów w stylu naturalistycznym.

Montaż tego typu obrzeża wymaga więcej pracy – często potrzebny jest solidny fundament i precyzja w układaniu. Betonowe obrzeża sprawdzają się jednak szczególnie w miejscach intensywnie użytkowanych, takich jak ścieżki, podjazdy czy trawniki. To nieco droższa opcja, ale trwała inwestycja na lata.

Pielęgnacja i konserwacja obrzeży ogrodowych

Aby obrzeże służyło długo i zachowało swój ładny wygląd na lata, potrzebna jest okresowa pielęgnacja i konserwacja tego elementu ogrodu. W przypadku najpopularniejszych obrzeży z kostki czy z betonu sprawdzonym rozwiązaniem jest pomalowanie obrzeży przy pomocy farby do betonu. 

Polecamy niezawodną farbę chlorokauczukową RAFIL Chlorokauczuk. Może być ona z powodzeniem stosowana do dekoracyjnego malowania podłoży betonowych i tynków cementowo wapiennych. Tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Jest też dostępna w szerokiej gamie kolorów – z łatwością wybierzesz więc odcień farby dopasowany do innych elementów ogrodu oraz stylu jego aranżacji. 

‍

Jeśli nie szczędzisz sił i środków, by pielęgnować swój samochód, zadbaj również o świetny wygląd garażu, a konkretnie jego bramy. Renowacja bramy garażowej jest stosunkowo prosta i szybka – dzięki odpowiednim produktom można ją wykonać nawet w 1 dzień. Sprawdź, na co zwracać uwagę przy malowaniu bramy garażowej i jak krok po kroku przeprowadzić konserwację bramy garażowej.

Czym pomalować blaszany garaż?

Latem ostre słońce i wysokie temperatury, zimą mróz, deszcz i śnieg. Garaż jest nieustannie narażony na uszkodzenia i korozję, dlatego podczas renowacji musisz zapewnić mu jak najlepszą ochronę. Pomogą Ci w tym właściwie dobrane produkty.

Preparaty przygotowujące garaż do renowacji: zanim przystąpisz do malowania, musisz przygotować podłoże do nałożenia farby. Garaż należy więc umyć, najlepiej za pomocą myjki ciśnieniowej, a miejscowe plamy wyczyścić rozcieńczalnikiem. Odpowiedni rozcieńczalnik pozwoli również nadać emalii właściwą konsystencję. To szczególnie ważne, gdy planujesz malowanie natryskowe, wymagające dostosowania konsystencji farby do potrzeb urządzenia.

Specjalistyczna farba do metalu: wybierając farbę do malowania bramy garażowej, postaw na produkt przeznaczony właśnie do tego celu.

Sprawdź najpierw z jakiej blachy wykonany jest twój garaż: stalowej, aluminiowej czy ocynkowanej i dobierz odpowiednią emalię. Ważne jest też, aby farba miała zwiększoną odporność na warunki atmosferyczne i zapewnia ochronę przed korozją.

Te warunki spełnia emalia RAFIL Chlorokauczuk, która gwarantuje dekoracyjne, wysoce odporne wykończenie bramy garażowej z blachy stalowej. W przypadku farb chlorokauczukowych, mamy do wyboru szeroką paletę kolorystyczną – od odcieni stonowanych, pasujących do dachu czy ogrodzenia, jak czarny, antracyt, grafit czy ciemny brąz, aż po mocne barwy żółci, czerwieni czy błękitu, które w oryginalny sposób wyróżniają budynek.

Ważne!

Jednolite krycie podczas malowania garażu uzyskasz najłatwiej, inwestując w sprzęt do malowania natryskowego, co pozwoli Ci dotrzeć również do trudno dostępnych miejsc. Innym sposobem może być połączenie precyzji pędzla z estetyką wykończenia wałka z mikrofibry z krótkim włosiem.

Zastosowanie emalii chlorokauczukowej na podłoża metalowe wymaga uprzedniego zagruntowania powierzchni Podkładem Chlorokauczukowym RAFIL. Taki nowoczesny system do renowacji garażu ma właściwości antykorozyjne i gwarantuje długotrwały efekt dekoracyjny.

Malowanie bramy garażowej krok po kroku

• Renowacja garażu z blachy za pomocą farby nie wymaga specjalnych umiejętności ani narzędzi. Jeśli wybrałeś emulsję i podkład, wystarczy zaopatrzyć się w wałek i pędzel do malowania detali. Ponieważ powierzchnia garażu zazwyczaj nie przekracza wymiarów pojedynczego pokoju, malowanie z łatwością przeprowadzisz samodzielnie.
  ‍
• Zacznij od przygotowania powierzchni bramy do malowania. Dokładnie ją umyj, używając wody z detergentem lub myjki ciśnieniowej. Gdy brama wyschnie, zwróć uwagę, czy w powłokę nie wdała się rdza, a jeśli tak, usuń ją papierem ściernym lub metalową szczotką. W tym wypadku stosowanie szlifierek mechanicznych nie jest wskazane. Na koniec nadaj blasze matowe wykończenie z pomocą papieru ściernego.
  ‍
• Renowacja bramy garażowej to dobra okazja, by nasmarować prowadnice i sprawdzić stan uszczelek, a w razie potrzeby wymienić je na nowe – zdejmij je jeszcze przed malowaniem.
  ‍
• Na tak przygotowaną powierzchnię nanieś podkład antykorozyjny dedykowany pod wybraną emalię chlorokauczukową, stosując się do zaleceń producenta. Jego kolor dopasuj do barwy farby (powinien być w podobnym lub nieco jaśniejszym odcieniu), a liczbę warstw i czas schnięcia oszacuj zgodnie z zaleceniami producenta. Tutaj doskonale sprawdzi się RAFIL Podkład Chlorokauczukowy.
  ‍
• Ostatnim i zarazem kluczowym etapem jest nałożenie farby nawierzchniowej, dzięki której brama garażowa odzyska świetny wygląd. Pamiętaj, by malowanie przebiegało w temperaturze około 20 stopni Celsjusza i przy dobrej, suchej pogodzie. W tych warunkach malowanie można przeprowadzić nawet w jeden dzień.

Czym można pomalować bramę garażową?

Zastanawiając się nad tym, czym pomalować bramę garażową, najpierw należy sprawdzić, z jakiego materiału została ona wykonana i czy nie jest pokryta okleiną. W takim przypadku okleinę należy najpierw zdjąć i dobrać farbę odpowiednią do rodzaju blachy. Jeżeli blacha, z której wykonana jest brama garażowa jest aluminiowa lub ocynkowana, świetnie sprawdzi się emalia do dachu RAFIL Radach, która zniesie trudne warunki atmosferyczne i będzie odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Najczęstsze błędy podczas malowania bramy garażowej

Jakich błędów nie należy popełniać w czasie malowania bramy garażowej? Oto lista najczęstszych pomyłek, które mogą skutkować nietrwałą powłoką oraz rozczarowującym efektem estetycznym:

• Zły dobór wałka do malowania — należy używać miękkiego wałka flokowego lub innego przeznaczonego do aplikacji farb olejnych. Jeśli użyjesz innego, na bramie może być widoczna struktura.
• Zły dobór pędzla (zza twardym włosiem) oraz wielokrotne przeciąganie pędzlem po powierzchni, co prowadzi do rozmiękczenia farby.
• Użycie do rozcieńczania nieodpowiedniego rozcieńczalnika – rekomendujemy RAFIL Rozcieńczalnik Do Wyrobów Chlorokauczukowych i Poliwinylowych (w przypadku malowania farbą RAFIL Chlorokauczuk).
• Malowanie w zbyt wysokiej temperaturze otoczenia – nie powinna wynosić więcej niż 25 stopni Celsjusza.
• Malowanie przy zbyt dużej wilgotności powietrza (powyżej 80%), w czasie zachmurzenia, mgły, przed opadami deszczu. Wydłuża to czas wysychania powłoki i negatywnie wpływa na jej jakość.
• Zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura malowanej powłoki metalowej – powinna przekraczać minimum o 3°C temperaturę punktu rosy.
• Zbyt mało staranne oczyszczenie powłoki przed malowaniem. Z elementów przeznaczonych do malowania musisz usunąć zanieczyszczenia, które mogą pogorszyć przyczepność, a w konsekwencji spowodować wady powłoki i przedwczesne jej odspajanie. Właściwie przygotowana powierzchnia powinna być wolna od kurzu, piasku, luźnej rdzy, olejów, smarów i innych zanieczyszczeń. Jest to szczególnie ważne, gdy chcesz zapewnić podłożu pełną ochronę antykorozyjną.
• Brak wcześniejszego zabezpieczenia metalowej powierzchni przy pomocy Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Pozostawianie podłoża bez zabezpieczenia powoduje bardzo szybkie powstawanie rdzy nalotowej. Osłabia to powłokę i jej właściwości antykorozyjne.
• W przypadku malowania poprzedniej powłoki należy sprawdzić, czy nowa nie zareaguje niewłaściwie ze starą. Aby to zrobić, nałóż warstwę farby na niewielką powierzchnię i pozostaw na czas od 3 do 6 godzin. Po tym czasie sprawdź, czy nowa warstwa nie odspaja i nie łuszczy się.

Wymiana okleiny w bramie garażowej

Jeśli chcesz, możesz samodzielnie wymienić okleinę na nową. Jest to pracochłonne, ale pozwoli Ci nadać bramie zupełnie nowy wygląd. Jak to zrobić?

• Zamów nową okleinę, dostosowaną do wymiarów bramy garażowej. Potrzebujesz też nożyka do tapetowania, kleju do oklein, wałka do jego rozprowadzania, ścierki lub gąbki do wygładzania nowej okleiny.
• Usuń poprzednią okleinę – możesz to zrobić z użyciem np. opalarki i oderwać nożykiem.
• Oczyść starannie bramę z pozostałości kleju i okleiny, a następnie odtłuść i wysusz.
• Nałóż klej na powierzchnię bramy z pomocą pędzla, a następnie ostrożnie dociśnij okleinę od bramy, tak aby uniknąć pęcherzyków powietrza.

Jeśli to zadanie jest dla Ciebie za trudne, przemyśl zatrudnienie specjalistów, którzy zrobią to szybciej i bez błędów. Mamy nadzieję, że z naszymi wskazówkami renowacja i malowanie bramy garażowej staną się łatwiejsze!

Renowacja ogrodzenia to sposób, by przywrócić mu dawny wygląd i zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi. Jak krok po kroku przeprowadzić odnowienie ogrodzenia z metalu i betonu? Sprawdź wskazówki ekspertów RAFIL. 

Zadbane i ładne ogrodzenie zdobi każdą posesję. Dobrze też świadczy o jej właścicielach. I odwrotnie – zardzewiały metalowy płot, przegniłe sztachety, betonowy parkan, który lata świetności ma już za sobą to kiepska wizytówka domu i jego domowników. 

Jak krok po kroku zająć się renowacją ogrodzenia z różnych materiałów? Przygotowaliśmy poradnik. 

Renowacja ogrodzenia – jak wybrać odpowiedni produkt?

Zanim na dobre zabierzesz się za renowację starego płotu ze sztachet czy odnowienie metalowego ogrodzenia, zacznij od wyboru właściwego produktu do malowania. Decyzja ta zależy przede wszystkim od materiału, z którego Twoje ogrodzenie jest wykonane. Co masz do dyspozycji?

Jeśli chcesz poddać renowacji ogrodzenie z metalu, polecanym produktem jest RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. Ta antykorozyjna emalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych, a przy tym zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny malowanych powierzchni.

Czym wyróżnia się farba RAFIL Do Bram i Ogrodzeń? Nadaje odporną na uderzenia, trwałą i elastyczną powłokę. To produkt wydajny i łatwy w aplikacji. A do tego możesz wybierać spośród 2 stopni połysku (mat, półmat) oraz 3 różnych kolorów.

Czym odnowić betonowy płot? Sprawdzonym rozwiązaniem jest farba chlorokauczukowa np. RAFIL Chlorokauczuk. Choć farba ta przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych, może być również stosowana do dekoracyjnego malowania betonu. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych. Tworzy powłokę odporną na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Jest przy tym dostępna w bardzo szerokiej gamie kolorów, w tym np. w czerni, szarościach, brązach, kolorze niebieskim czy zielonym.

Odnowienie ogrodzenia – jak przygotować płot do renowacji?

Aby przygotować ogrodzenie do renowacji, najpierw trzeba wyczyścić płot z brudu i luźnych osadów. Możesz to zrobić za pomocą myjki ciśnieniowej lub ogrodowego węża. Obie metody są skuteczne, a przy tym bezpieczne dla ogrodowych roślin. Jeśli używasz ogrodowego węża, niezbędne będzie jednak prawdopodobnie doczyszczenie zakamarków ręcznie. 

Alternatywą dla wody są środki do czyszczenia ogrodzeń lub usuwania zabrudzeń z metalu – warto jednak pamiętać, że, jak wszystkie preparaty chemiczne, zawierają drażniące substancje. Nanosi się je miękką szczotką lub gąbką. 

Kolejny etap to zlikwidowanie korozji – dotyczy to ogrodzenia z metalu. Jeśli na jego powierzchni pojawiła się rdza, należy ją starannie usunąć – najlepiej papierem ściernym, drucianą szczotką do metalu lub szlifierką kątową. Wszystkie miejsca dotknięte rdzą oczyść aż do zdrowego metalu. Gdy płot jest mocno skorodowany, rozważ oddanie przęsła do piaskowania, które skutecznie pozwoli pozbyć się rdzy. Rdzy trzeba pozbyć się bardzo dokładnie – wystarczy jedno małe ognisko, aby wkrótce problem z korozją wrócił. 

Następnie usuń łuszczącą się farbę i wygładź oraz zeszlifuj powierzchnię. To niezbędne, aby nowa powłoka dobrze się trzymała i długo pozostała na swoim miejscu. Przed nałożeniem farby ważne jest również odtłuszczenie powierzchni np. benzyną ekstrakcyjną.

Renowacja ogrodzenia z metalu krok po kroku

Aby odnowić metalowe ogrodzenie farbą RAFIL Do Bram i Ogrodzeń, zacznij od dokładnego przygotowania powierzchni. Przed malowaniem usuń ślady rdzy, korozji, tłuszczu, soli i kurzu. Do mycia oraz odtłuszczania zalecany jest preparat RAFIL Preparat Do Odtłuszczania. To specjalna, biodegradowalna, wodorozcieńczalna kompozycja detergentów, emulgatorów i inhibitorów korozji, wykazująca znakomite właściwości czyszczące. 

Co dalej? Luźne fragmenty starej farby oraz ogniska korozji zeszlifuj, a dobrze przylegającą warstwę przetrzyj papierem ściernym, by zmatowić powierzchnię. 

Następny krok to zagruntowanie metalu przy pomocy farby RAFIL Podkład Antykorozyjny. To specjalistyczna farba gruntująca do stosowania jako podkład antykorozyjny w przypadku powierzchni trudnych i pokrytych nieznaną farbą. Farba wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Skutecznie ochroni przed korozją w zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL Do Bram i Ogrodzeń. 

Przed nakładaniem farby nawierzchniowej starannie wymieszaj produkt – przy opakowaniach powyżej 5 litrów zaleca się mieszanie mechaniczne i dodatkowe mieszanie co godzinę. Jeśli używasz farb z różnych partii produkcyjnych, przelej je do jednego pojemnika i wymieszaj, by uniknąć różnic w kolorze. W razie zagęszczenia produktu, dodaj do 5% rozcieńczalnika RAFIL Radach. 

Maluj w odpowiednich warunkach – temperatura otoczenia powinna wynosić od +5°C do +25°C, a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 80%. Unikaj odnawiania metalowego ogrodzenia podczas upałów i wilgotnych warunków oraz w trakcie możliwych opadów deszczu. Zapobiegniesz w ten sposób ewentualnym wadom powłoki i problemom z jej trwałością. 

Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskowo, pamiętając, by przy natrysku unikać „suchego natrysku”. Jeśli używasz wałka, możesz lekko rozcieńczyć farbę dla równomiernego wykończenia. Kolejne warstwy nakładaj w odstępie minimum 3 godzin. Zaleca się, aby pierwsza warstwa miała grubość 45 mikronów, a łączna grubość dwóch warstw nie przekraczała 90 mikronów. Czas pełnego utwardzenia powłoki wynosi 3 dni.

Renowacja ogrodzenia betonowego – krok po kroku

Betonowy płot lub słupki z betonu, które podtrzymują metalowe przęsła, warto odnowić specjalistyczną farbą do betonu. Polecamy RAFIL Chlorokauczuk. Jak krok po kroku powinna wyglądać renowacja betonowego ogrodzenia tą farbą?

1. Powierzchnię ogrodzenia dokładnie odpyl, aby usunąć wszelkie zabrudzenia.
2. Zagruntuj ogrodzenie farbą RAFIL Chlorokauczuk, dodając ok. 25% rozcieńczalnika, aby farba lepiej przylegała.
3. Przed użyciem upewnij się, że farba jest w temperaturze pokojowej. Dokładnie wymieszaj produkt, a w razie potrzeby rozcieńcz max. 3% dedykowanego rozcieńczalnika RAFIL.
4. Przed rozpoczęciem prac renowacyjnych przeprowadź próbę na małej powierzchni, aby sprawdzić, czy nowa farba dobrze współpracuje z istniejącym podłożem. Pozostaw na 3-6 godzin do wyschnięcia i sprawdź, czy nie wystąpiły niepożądane efekty, takie jak marszczenie się farby. Jeśli takie reakcje wystąpią, usuń starą powłokę całkowicie.
5. Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem pneumatycznym, pracując w odpowiednich warunkach: temperatura otoczenia oraz powierzchni powinna wynosić od +10°C do +25°C, wilgotność względna powietrza poniżej 80%.
6. Unikaj malowania przy wysokiej wilgotności, silnym wietrze oraz przy temperaturze powyżej 25°C.
7. Nałóż pierwszą warstwę farby i pozostaw do wyschnięcia zgodnie z zaleceniami producenta. Nałóż kolejne warstwy, nie rozcieńczając już farby.

Dzięki produktom RAFIL odnowione ogrodzenie będzie odpowiednio zabezpieczone i estetyczne na długie lata!

‍

Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!