Korozja to proces niszczenia metalu w wyniku reakcji chemicznych z otoczeniem. Najczęściej zachodzi pod wpływem wilgoci i tlenu. W jej efekcie na metalowej powierzchni powstaje rdza, czyli tlenek żelaza.

Proces ten jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ osłabia strukturę materiału, a z czasem także uszkadza metalową powierzchnię. Korozja dotyczy nie tylko żelaza, ale też innych metali — miedzi, aluminium czy nawet stali nierdzewnej, choć jej tempo jest wtedy inne. 

Ryzyko wystąpienia korozji oraz szybkość powstawania rdzy zależy przede wszystkim od klasy korozyjności środowiska. Co znaczą poszczególne klasy? Wyjaśniamy w artykule.

Definicja i znaczenie klas korozyjności 

Warto pamiętać, że klasy korozyjności nie odnoszą się bezpośrednio do samego materiału, lecz do otoczenia, w którym znajduje się metalowa powierzchnia. Klasa korozyjności określa, jak szybko zachodzi degradacja metali w różnych warunkach środowiskowych. 

Te odgórnie ustalone normy określają więc agresywność środowiska, w którym znajduje się dany metal. Dzięki temu można precyzyjnie dobrać odpowiednie środki ochrony – farby, powłoki antykorozyjne czy inne zabezpieczenia, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu materiału.

Klasy korozyjności wprowadziła norma ISO 12944. Norma, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w ocenie ryzyka korozji uwzględnia m.in. wilgotność, temperaturę, promieniowanie UV, obecność substancji chemicznych oraz ryzyko uszkodzeń mechanicznych. To właśnie te elementy wpływają na intensywność procesów korozyjnych, a co za tym idzie, na trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji metalowych.

Jakie znaczenie mają klasy korozyjności? Dzięki nim możliwe jest odpowiednie zaprojektowanie zabezpieczeń dla metalowych elementów konstrukcji – hali produkcyjnych, rurociągów, elementów infrastruktury. 

Przykład? Konstrukcje stalowe narażone na działanie atmosferyczne w klimatach o wysokiej wilgotności i zasoleniu (np. na obszarach przybrzeżnych) wymagają bardziej zaawansowanych zabezpieczeń antykorozyjnych niż te, które funkcjonują w suchym, wewnętrznym środowisku. W mniej agresywnych środowiskach można z kolei zastosować cieńsze powłoki ochronne. 

W praktyce klasy korozyjności środowiska wprowadzone przez normę PN-EN ISO 12944 pomagają uniknąć kosztownych napraw i zwiększają bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji. Właściwy dobór zabezpieczeń na podstawie klasy korozyjności to inwestycja w długowieczność i stabilność każdej metalowej konstrukcji.

Korozja dotyczy wszystkich metalowych powierzchni narażonych na kontakt z wilgocią, w tym także dachów. Odpowiednia farba do zabezpieczenia dachu to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Przegląd poszczególnych klas korozyjności

W normie ISO 12944 wyróżnia się sześć głównych klas korozyjnych, które przedstawiają różne poziomy agresywności środowiska.

Klasa korozyjności C1 – bardzo niska korozyjność

Klasa C1 oznacza środowisko, w którym ryzyko korozji jest minimalne. Obejmuje wnętrza budynków, ogrzewane i dobrze wentylowane. Będą to więc np. biura, szkoły, hotele, sklepy czy instytucje publiczne. 

Ponieważ w tego typu pomieszczeniach nie ma dużych zmian wilgotności ani agresywnych substancji, metalowe elementy narażone są na bardzo małe ryzyko korozji. W takich warunkach stosowanie specjalnych zabezpieczeń jest często zbędne i można używać materiałów podatnych na korozję.

Klasa korozyjności C2 – niska korozyjność

Klasa korozyjności C2 oznacza środowisko o niskim stopniu korozyjności. We wnętrzach obejmuje budynki nieogrzewane takie jak magazyny, hale sportowe czy garaże. Wilgotność powietrza jest tu nieco wyższa, ale nadal nie stanowi dużego zagrożenia dla metalu. 

Na zewnątrz budynków klasa ta odnosi się do terenów wiejskich, w których poziom zanieczyszczeń atmosferycznych jest bardzo niski. Choć ryzyko korozji jest tu większe niż w przypadku klasy C1, metalowe powierzchnie skutecznie zabezpieczą odpowiednie farby antykorozyjne. 

Klasa korozyjności C3 – średnia korozyjność

Klasa C3 odnosi się do środowisk o umiarkowanej korozyjności. Przykładem takich warunków są obszary miejskie i przemysłowe, gdzie występuje średni poziom zanieczyszczeń np. tlenków siarki. 

We wnętrzach klasa korozyjności C3 obejmuje najczęściej zakłady przemysłowe – hale produkcyjne czy zakłady spożywcze, w których wysoka wilgotność powietrza przyspiesza procesy korozyjne. Jeśli stosuje się tam materiały jak stal niskowęglowa, niezbędne będą solidniejsze zabezpieczenia antykorozyjne, które zapobiegną szybkiemu niszczeniu metali.

Klasa korozyjności C4 – wysoka korozyjność

Klasa korozyjności C4 to środowiska o wysokiej agresywności korozyjnej. Metal jest tu narażony na silne działanie czynników zewnętrznych. W tej klasie znajdują się więc m.in. zakłady chemiczne, baseny, stocznie czy tereny silnie uprzemysłowione, w których wysoka wilgotność oraz obecność substancji chemicznych znacząco przyspieszają proces korozji. 

Na zewnątrz do tej klasy zalicza się także obszary przybrzeżne o umiarkowanym zasoleniu. Metalowe elementy narażone na takie warunki muszą być zabezpieczone powłokami o wysokiej odporności na korozję. 

Klasa korozyjności C5-I – bardzo wysoka korozyjność (przemysłowa)

Klasa C5-I to najwyższa klasa korozyjności oznaczająca ekstremalnie agresywne warunki przemysłowe. Będą to miejsca takie jak zakłady produkcyjne, gdzie panuje bardzo wysoka wilgotność i wysoki poziom zanieczyszczeń powietrza, a metal jest narażony na bardzo szybkie niszczenie. 

Konstrukcje metalowe w takich warunkach wymagają najskuteczniejszych dostępnych powłok ochronnych, aby zapobiec degradacji materiałów. Często stosuje się tutaj powłoki wielowarstwowe oraz zaawansowane technologie zabezpieczeń. 

Klasa korozyjności C5-M – bardzo wysoka korozyjność (morska)

Klasa C5-M to alternatywa dla klasy C5-I dotycząca środowisk morskich. To tu metal jest najbardziej narażony na korozję, działanie wody morskiej, wysoką wilgotność oraz zasolenie. 

Będą to tereny przybrzeżne, porty, statki czy konstrukcje morskie takie jak platformy wiertnicze. Stosowanie najskuteczniejszych powłok antykorozyjnych jest tu absolutnie konieczne, a zabezpieczenia antykorozyjne muszą zapewniać odporność na skrajnie trudne warunki i agresywne działanie soli morskiej.

Jak dobrać materiały i zabezpieczenia w zależności od klasy

Klasa korozyjności otoczenia domu najczęściej mieści się w zakresie C1-C3. Oznacza to, że występujące tam warunki nie są szczególnie agresywne dla metali. Nawet w przypadku nieogrzewanych budynków czy wilgotnych przestrzeni poziom zagrożenia korozyjnego jest umiarkowany. 

Tereny wiejskie, podmiejskie oraz typowe obszary mieszkaniowe nie są narażone na duże zanieczyszczenia, jak w przypadku fabryk czy stref przemysłowych. Oznacza to, że C3 to maksymalna klasa korozyjności, z jaką będziesz mieć tu do czynienia. W takich warunkach można korzystać z ogólnodostępnych produktów antykorozyjnych, które w zupełności spełniają wymagania codziennego użytku. 

Będą to np.:

• RAFIL Prosto Na Rdzę – specjalistyczna gruntoemalia 3 w 1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz.
• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń – antykorozyjna emalia przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Chlorokauczuk – farba chlorokauczukowa przeznaczona do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni stalowych i żeliwnych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń.
• RAFIL Podkład Antykorozyjny – farba gruntująca stosowana na podłoża ocynkowane, stalowe i aluminiowe na zewnątrz. W zestawie z farbą nawierzchniową zapewnia długotrwałą ochronę antykorozyjną.

W otoczeniu domu klasa korozyjności nie jest kluczowym czynnikiem przy wyborze zabezpieczeń metalowych elementów. Produkty antykorozyjne RAFIL są wystarczająco trwałe, by chronić metalowe powierzchnie takie jak balustrady, ogrodzenia czy elementy małej architektury. Sprawdź szeroką gamę środków RAFIL już dziś!

Czym malować beton? Poznaj najważniejsze rodzaje farb do posadzki betonowej oraz farb do betonowych ogrodzeń. Który środek sprawdzi się lepiej – arby do betonu epoksydowe czy chlorokauczukowe? Podpowiadamy najlepsze rozwiązania.

Malowanie betonu to sposób na jego odświeżenie i nadanie betonowej powierzchni nowego wyglądu. Można dzięki temu odmienić stare zaniedbane ogrodzenie, betonowe słupki czy posadzkę.                

Farby do betonu są jednak skuteczne przede wszystkim w lepszej ochronie betonowej powierzchni przed działaniem szkodliwych substancji chemicznych (np. smarów czy olejów w garażu). Zabezpieczają beton przed słońcem i promieniami UV, wysokimi i niskimi temperaturami, chronią przed zniszczeniem i uszkodzeniami, ścieraniem i spękaniem.

Malowanie betonu przy pomocy odpowiedniej farby nadaje też powierzchni właściwości antypoślizgowe. W tym celu pokrywa się m.in. parkingi, posadzki garaży, warsztatów, hal przemysłowych, ale także posadzki na tarasie czy podwórku.

Jakie są rodzaje farb do betonu?

Wśród farb do betonu znajdziesz różne produkty o rozmaitych właściwościach i różnym przeznaczeniu. Do malowania betonu służą:

• Farby akrylowe: farby na bazie spoiwa akrylowego, łatwe w użyciu, szybkoschnące, łagodne, ale dosyć mało odporne na intensywne użytkowanie, obciążenia i trudne warunki atmosferyczne. Pomaluj przy ich pomocy: ścianę, chodnik w ogrodzie, ściany w garażu czy przydomowym warsztacie, na balkonie czy tarasie. Nie są tak trwałe, by zabezpieczyć betonowy podjazd czy posadzkę w garażu.
  ‍
• Farby poliuretanowe: dwuskładnikowe, używane zwykle na zewnątrz, odporne na warunki atmosferyczne i promienie UV, chronią beton przed działaniem wody i wilgoci, korozją i niskimi temperaturami. Dobre do malowania betonowych konstrukcji na zewnątrz, a także do elementów żeliwnych czy stalowych.
  ‍
• Farby chlorokauczukowe: emalie na bazie chlorokauczuku, idealne do stosowania na zewnątrz. Zabezpieczają powierzchnie betonowe, ale także elementy stalowe i żeliwne eksploatowane na świeżym powietrzu. Odpowiednie do ogrodzeń betonowych, chodnika, tarasu i innych powierzchni, które mają stały kontakt z wodą.
  ‍
• Farby epoksydowe: dwuskładnikowe emalie na bazie żywicy epoksydowej, najodporniejsze na warunki atmosferyczne i działanie silnych substancji chemicznych, żrących środków czy preparatów do dezynfekcji. Farba epoksydowa sprawdzi się na posadzce w garażu, piwnicy, warsztacie samochodowym, parkingu wewnętrznym. Używa się jej do malowania batonu w miejscach intensywnego ruchu, narażonych na ciągłe działanie wilgoci, w przestrzeniach roboczych i halach przemysłowych.

Którą farbę wybrać do malowania betonowej posadzki?

Za najodporniejszą na ścieranie farbę do posadzki betonowej uważa się emalię epoksydową. Preparat składa się z syntetycznej żywicy epoksydowej oraz utwardzacza – ich połączenie sprawia, że powłoka farby nie ściera się od ruchu pieszego i maszynowego. Epoksydowa farba do betonu, taka jak RAFIL Na Beton Emalia Epoksydowa, tworzy szybkoschnącą powłokę, która jest bardzo trwała, a zarazem elastyczna, dzięki czemu jest też odporna na uderzenia.

Farba epoksydowa do betonu nadaje się do zabezpieczania posadzek i powierzchni w obiektach przemysłowych, garażach, magazynach, warsztatach samochodowych i obiektach użyteczności publicznej. Tworzona przez nią powłoka jest bowiem szczelna i odporna na działanie rozcieńczonych kwasów, ropy, produktów ropopochodnych, olejów roślinnych, smarów, środków myjących i odkażających.

Z tego powodu farba epoksydowa sprawdzi się nawet w budynkach przemysłu spożywczego, gdzie często przy produkcji stosowane są roztwory kwasów lub inne agresywne substancje. Chroni beton przed trudnymi do usunięcia plamami, które wniknęłyby w porowatą strukturę niezabezpieczonej powierzchni.

Farba do betonowej posadzki pozostawia jednolitą, gładką, a przy tym antypoślizgową warstwę. Jeśli chcesz dodatkowo zwiększyć własności antypoślizgowe powłoki, możesz dodać do farby piasek kwarcowy.

Przeczytaj też: Konserwacja betonu – jak pomalować betonową posadzkę?

Pamiętaj!

W przypadku stosowania epoksydowych farb do powierzchni betonowych na zewnątrz użyj dodatkowo lakieru poliuretanowego (RAFIL Na Beton — Zestaw lakier poliuretanowy). Produkt ochroni powierzchnię przed promieniowaniem UV, wodą opadową, ujemnymi temperaturami i zanieczyszczeniami obecnymi w atmosferze.

Czy chlorokauczukiem można malować beton?

Farba chlorokauczukowa to rodzaj emalii, która tworzy na malowanej powierzchni elastyczną powłokę ochronną. Doskonale nadaje się – w połączeniu z podkładem chlorokauczukowym – do zabezpieczania powierzchni przed rdzą. Z tego względu najczęściej stosuje się ją do dekoracyjno-ochronnego malowania metalu.

Jednakże emalię chlorokauczukową RAFIL Chlorokauczuk możesz śmiało stosować również do malowania betonu i wówczas nie wymaga wcześniejszego gruntowania. To świetny wybór, jeśli jednym kolorem chcesz pokryć na przykład ogrodzenie złożone z żeliwnych i betonowych elementów konstrukcyjnych.

Emalia chlorokauczukowa tworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych (gwarancja ochrony 8 lat w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa).
Co można pomalować przy pomocy farby chlorokauczukowej? Każdego rodzaju podłoże betonowe i tynki cementowo-wapienne nienarażone na ścieranie. Mogą to więc być słupki ogrodzeniowe i inne betonowe elementy ogrodzenia czy bramy, elementy architektury ogrodowej.

Dużym atutem farby chlorokauczukowej jest spory wybór kolorów – w przypadku RAFIL Emalia Chlorokauczukowa Do Dyspozycji Masz Ok. 20 kolorów, od szarości i czerni po barwy żółte, zielone, niebieskie czy różne odcienie czerwieni. Emalia nadaje się więc idealnie do różnych zastosowań dekoracyjnych.

Porada

Czym nakładać farby kolorowe do betonu? Przy wyborze wałka do malowania betonu zwykle sprawdza się zasada – im bardziej chropowata powierzchnia, tym dłuższe włosie powinien mieć wałek. Farbę można też nakładać przy pomocy pędzla lub natrysku, który sprawdzi się na dużych powierzchniach.

Czym lepiej malować beton – chlorokauczukiem czy farbą epoksydową?

Nie ma uniwersalnych produktów do malowania betonu. Dobór właściwego preparatu zależy od tego, jaką powierzchnię planujesz malować, czy znajduje się ona na zewnątrz, czy na zewnątrz, na jakie czynniki środowiskowe, atmosferyczne i chemiczne będzie narażona.

Betonowe posadzki, zwłaszcza w miejscach narażonych na zabrudzenia, oleje, smary, intensywny ruch: wybierz emalię epoksydową.

Emalia epoksydowa doskonale nadaje się do posadzek z betonu – wzmacnia je, uszczelnia i sprawia, że stają się odporne na ścieranie. Dzięki niej podłoże jest łatwiejsze do utrzymania w czystości i tym samym estetyczniejsze.

Betonowe ogrodzenia, murki, płotki, ogrodzenia łączące beton z metalem (stalą, żeliwem), betonowe elementy znajdujące się na zewnątrz, ale nie narażone na duże obciążenia i działanie silnych substancji chemicznych: wybierz farbę chlorokauczukową.

Emalia chlorokauczukowa to odpowiednia farba do betonowych ogrodzeń. Oba środki – przy zachowaniu zasad malowania zalecanych przez producenta – zapewniają trwałe, odporne na ścieranie powłoki.

Pamiętaj też, że dobór właściwej farby to nie wszystko. Konieczne jest właściwe przygotowanie podłoża – postępuj w tym wypadku ściśle z instrukcją producenta. Stosuj odpowiednie grunty i podkłady, przestrzegaj czasów malowania kolejnych warstw i nakładaj farby we właściwych warunkach atmosferycznych. W razie wątpliwości – eksperci RAFIL czekają na twoje pytania!

Którą farbę do malowania parapetów zewnętrznych wybrać, aby nie tylko kolor parapetu był odpowiedni, ale by efekt malowania utrzymał się przez wiele lat? Zobacz trwałe farby do parapetów z blachy i betonu. W artykule podpowiadamy, jak dobrać kolor parapetu zewnętrznego oraz jak krok po kroku przeprowadzić malowanie parapetu zewnętrznego z blachy i betonu.

Jaki dobrać kolor parapetu zewnętrznego?

Kolor zewnętrznego parapetu ma znaczenie, jeśli chodzi o ogólną estetykę domu. Powinien być dopasowany do innych detali architektonicznych budynku. Parapet może mieć barwę odpowiadającą kolorowi:

• ram okiennych i elementów stolarki drzwiowej i okiennej,
• dachu,
• rynien i elementów systemu odprowadzającego wodę z dachu.

Które kolory są dziś szczególnie na topie? Wybór kolorystyki parapetów, a wraz z nim także stolarki czy pokrycia dachowego wprost zależy od stylu architektonicznego domu.

Podstawą w stylu nowoczesnym jest prosta, oszczędna forma i stonowana kolorystyka. Kolor dachu, rynien, stolarki oraz parapetów to w tym stylu zwykle szarości – od jasnych po grafitowe, niemal czarne. W takim domu dobrym wyborem będzie parapet kolorze grafitowym lub antracytowym. Inna propozycja to różne odcienie drewna.

Jaki kolor parapetów wybrać do domu w stylu skandynawskim? Pomysł, który sprawdzi się zawsze, to ponadczasowa i uniwersalna biel lub brąz. Odpowiednie będą kolory drewna, dopasowane do innych drewnianych elementów bryły domu – elewacji, drzwi czy okien.

Inny modny styl architektoniczny domów jednorodzinnych to styl loftowy. Dom inspirowany industrialnymi budynkami będzie prosty i minimalistyczny. Chętnie wykorzystuje się w tym stylu takie materiały jak szary beton, czerwona fabryczna cegła, szkło oraz stal w kolorze szarym lub czarnym. Często pojawia się surowe, naturalne drewno z wyraźnymi sękami i słojami. Jakie parapety dobrać do domu w stylu loftowym? Polecamy kolory drewna, szarości oraz czerń.

Wielu inwestorów wybiera też tradycyjny i bezpieczny styl klasyczny. Najlepsza kolorystyka parapetów oraz stolarki okiennej i drzwiowej w stylach klasycznych to biel, oraz ciepłe odcienie drewna – złocisty dąb, teak, palisander, mahoń.

Porada

Najlepiej, jeśli kolor parapetów jest identyczny z barwą stolarki, dachu i rynien. Jak to osiągnąć? Przy doborze odcienia farby do parapetów zewnętrznych kieruj się numeracją RAL, która jest niezmienna bez względu na producenta emalii, okien, blachodachówek czy rynien. Co więcej, farby renowacyjne do parapetów mogą mieć wykończenie półmatowe lub z połyskiem. Zwróć uwagę na ten szczegół przy wyborze odcienia.

Czasem nie ma pewności, jaki kolor z palety RAL zastosował producent stolarki okiennej lub orynnowania. W takim przypadku do budynku, w którym przeważają detale w odcieniu:

• antracytowym – możesz wybrać na przykład farbę do parapetów stalowych w kolorze RAL 7016,
• grafitowym – RAL 7024,
• szarym okien – RAL 7040,
• orzechowego, brązowego drewna – RAL 8011 lub w ciemniejszym brązie RAL 8017,
• ciemnej zieleni – RAL 6007.

Farba do parapetów z blachy może mieć też uniwersalny metaliczny odcień RAL 9006, który będzie pasował do stalowych rynien i okuć.

Jaka farba do parapetu z blachy będzie najlepsza?

Do pomalowania metalowego parapetu należy wybrać farbę odporną na działanie wody opadowej, promieni UV oraz innych czynników atmosferycznych, na których ekspozycję wystawione są zewnętrzne detale budynku. Powłoka, którą utworzy emalia, musi być też odporna na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne.

Ważne!

Przy wyborze farby do parapetów z ocynkowanej blachy koniecznie zwróć uwagę na to, czy produkt nadaje się do malowania tzw. ocynku!

Gruntoemalia RAFIL Radach Farba Na Dach to produkt 2 w 1, który chroni i dekoruje zewnętrzne powierzchnie metalowe. Choć jej głównym przeznaczeniem jest malowanie dachów, doskonale nadaje się do renowacji parapetów stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. Jej atutem jest duży wybór kolorów – w opcji z połyskiem jest ich trzy, w opcji półmatowej – aż trzynaście.

Farba Radachjest szybkoschnąca i charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża. Najważniejszą jej cechą, jeśli chodzi o malowanie parapetów zewnętrznych, jest odporność na działanie światła słonecznego i wody. Aby zapewnić maksymalne zabezpieczenie przed korozją, pamiętaj, by przed jej nałożeniem zastosować Podkład Antykorozyjny RAFIL.

Jaka farba do parapetów betonowych będzie najlepsza?

Zewnętrzne parapety betonowe są mniej popularne niż parapety stalowe czy aluminiowe. Którą farbę renowacyjną wybrać, jeśli zechcesz odnowić parapet z betonu? Odpowiednia będzie emalia chlorokauczukowa do powierzchni betonowych i metalowych RAFIL Chlorokauczuk produkt nadaje się do malowania balustrad, ogrodzeń i innych konstrukcji budowlanych użytkowanych na zewnątrz – tworzy na podłożach powłoki malarskie odporne na ścieranie, uderzenia i działanie czynników pogodowych. Emalia jest dostępna w wielu kolorach do wyboru, więc łatwo dopasujesz barwę zewnętrznego parapetu do innych elementów budynku – zobacz paleta Chlorokauczuk.

Jak odnowić parapet zewnętrzny?

Poszczególne etapy malowania parapetu zewnętrznego zależą od materiału, z którego parapet został wykonany.

W przypadku najpopularniejszych parapetów z blachy ważnym zadaniem jest właściwe przygotowanie powierzchni do malowania. Poszczególne kroki, jakie musisz wykonać to:

• Upewnij się, że podłoże przeznaczone do malowania jest czyste, suche, dokładnie odtłuszczone i bez śladów korozji.
• Stare, spękane, słabo przylegające powłoki usuń szczotką, szpachelką lub skrobakiem.
• Miejsca zardzewiałe dokładnie przeszlifuj i odpyl.
• Stare, ale dobrze przyczepne powłoki musisz zmatowić papierem ściernym i odpylić.
• Nieznane wymalowania, ale też parapet po oczyszczeniu z poprzedniej powłoki pokryj w całości podkładem RAFIL Podkład Antykorozyjny. Ta farba gruntująca tworzy matową, elastyczną powłokę. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL RADACH Farba Na Dach zapewni blaszanemu parapetowi długotrwałą ochronę antykorozyjną.

{{recomended-product}}

Jak postępować z parapetem ocynkowanym? Upewnij się, że farba, której używasz, nadaje się do ocynku. Pamiętaj też, że wszystkie nowe powierzchnie pokryte ocynkiem należy sezonować przez okres co najmniej 6 miesięcy. Po tym czasie ocynk musisz oczyścić przy pomocy środka RAFIL Preparat Do Odtłuszczania, wymyć wodą i osuszyć. Może się także zdarzyć tzw. biała rdza. W takim wypadku zanieczyszczenia na ocynku trzeba usunąć szczotką nylonową lub szmatką, uważając, aby nie zedrzeć warstwy ocynku.

Po przygotowaniu powierzchni parapetu nadszedł czas na malowanie blaszanej powierzchni. Farbę nakładaj pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Do aplikacji pędzlem i wałkiem farbę RAFIL Radach Rozcieńcz Do 5%. Do natrysków maksymalne rozcieńczenie to 10%. Używaj tylko rozcieńczalnika RAFIL Radach Rozcieńczalnik.

Potrzebujesz 2 lub 3 warstwy farby. Pierwsza powinna mieć grubość do 40 mikronów powłoki na sucho. Łączna grubość warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho. Kolejne warstwy nakładaj po co najmniej 6 godzinach przerwy. Zwróć też uwagę, aby na malowanej powierzchni nie osadziły się pyłki roślin, kurz, czy inne zanieczyszczenia mogące mieć wpływ na jakość malowanej powłoki i przyczepność farby. Jeśli już takie zabrudzenia się pojawią, przed nałożeniem kolejnej warstwy spłucz parapet wodą i starannie wysusz.

Podsumowanie

Parapety zewnętrzne, najczęściej wykonane z blachy, z czasem tracą swój ładny wygląd i stają się podatne na korozję. Na szczęście można je z łatwością odnowić, przedłużając ich żywotność.

Pierwszym krokiem jest dokładne przygotowanie powierzchni parapetu do malowania. Należy usunąć z niego wszelkie zabrudzenia, tłuszcz i rdzę. W przypadku parapetów cynkowanych należy upewnić się, że wybrana farba nadaje się do tego typu powierzchni.

Następnym krokiem jest wybór odpowiedniej farby do danego materiału. Do parapetów metalowych stosuj farby odporne na działanie czynników atmosferycznych, takie jak RAFIL Radach Farba Na Dach. Do parapetów betonowych można użyć emalii chlorokauczukowej, na przykład

Malowanie aluminium może być łatwe i przyjemne – wystarczy, że odpowiednio przygotujesz się do planowanej pracy. Sprawdź, jak powinno wyglądać czyszczenie aluminium z rdzy oraz starych powłok malarskich i jak przygotować powierzchnię do malowania. Dowiedz się, jaką farbę wybrać i o czym pamiętać, aby cieszyć się długotrwałymi efektami.

Aluminium – najważniejsze informacje

Aluminium to lekki metal (jest trzykrotnie lżejszy od żelaza!), którego stopy wykorzystuje się w przemyśle, lotnictwie, motoryzacji, a nawet w branży spożywczej – do produkcji puszek czy kapsli do butelek.

Ze względu na plastyczność oraz niewielką wagę aluminium powszechnie wykorzystywane jest również w budownictwie. Stosuje się je do produkcji profili okiennych, dachówek, rynien, bram garażowych, żaluzji okiennych i wielu innych.

Pomimo swoich wyjątkowych właściwości, aluminium (jak każdy metal) może z biegiem czasu tracić swoje właściwości i estetyczny wygląd. Na szczęście proces korozji aluminium można spowolnić, zabezpieczając je odpowiednimi preparatami.

Aluminium, korozja i czyszczenie

Aluminiowa powierzchnia, którą planujesz odnowić, musi zostać dokładnie oczyszczona ze wszelkich substancji, które mogłyby pogarszać przyczepność farby i sprzyjać korodowaniu metalu. Aby zrobić to dokładnie, postępuj według poniższych wskazówek.

• Przygotuj:
  
  • drucianą szczotkę i/lub szlifierkę,
  • papier ścierny,
  • kilka miękkich ścierek,
  • gąbkę do mycia,
  • zapas czystej wody,
  • środek do odtłuszczania metalu (np. RAFIL Preparat Do Odtłuszczania).
• Dokładnie przyjrzyj się aluminiowej konstrukcji i sprawdź, czy na jej powierzchni znajdują się ślady rdzy lub luźne fragmenty starej powłoki malarskiej (szczególną uwagę zwróć na trudnodostępne miejsca!).
• Odstające fragmenty farby usuń przy pomocy szczotki lub szlifierki.
• Pozbądź się wszystkich ognisk rdzy, przecierając metal gruboziarnistym papierem ściernym lub szlifierką.
• Przetrzyj całą powierzchnię papierem ściernym, aby zmatowić warstwę starej farby.
• Wyczyść powierzchnię, usuwając z aluminium pył i wszelkie zabrudzenia.
• Odtłuść metal, przecierając jego powierzchnię preparatem do odtłuszczania wymieszanym z wodą.
• Pozostaw aluminium do wyschnięcia.

Po zakończeniu czyszczenia aluminium, powierzchnia metalu powinna być pozbawiona brudu oraz rdzy, zmatowiona i gotowa do malowania.

Malowanie aluminium: podkład

Renowacja aluminium wymaga sięgnięcia po specjalistyczne produkty. Jakie?

Pierwszym środkiem, jaki należy nałożyć na powierzchnię odnawianego metalu, jest podkład gruntujący. Zwiększy on przyczepność docelowej farby oraz poprawi jej właściwości.

Nasz typ to RAFIL Podkład Antykorozyjny, który zapewnia doskonałą ochronę aluminium przed rdzą. Jego stosowanie jest niezwykle łatwe: wystarczy, że nałożysz go przy pomocy wałka lub pędzla (możesz sięgnąć również po natrysk hydrodynamiczny) i pozostawisz do wyschnięcia na 3-6 godzin. Jedna warstwa podkładu w zupełności wystarczy!

{{recomended-product}}

Malowanie aluminium: farba

Nakładanie emalii możesz rozpocząć wtedy, gdy podkład wyschnie (w przypadku RAFIL Podkład Antykorozyjny będzie to 3-6 godzin).

Malowanie aluminium rozpocznij od nałożenia pierwszej, cienkiej warstwy – możesz zrobić to przy pomocy pędzla, wałka lub natrysku. Jeśli malujesz natryskowo, pamiętaj o odpowiednim rozcieńczeniu emalii dedykowanym rozcieńczalnikiem do farb RAFIL Radach. Postaraj się, aby farba była rozłożona równomiernie i pokrywała wszystkie zakamarki konstrukcji.

Renowacja aluminium – jakiej farby użyć?

Farba do aluminium musi wyróżniać się doskonałymi właściwościami ochronnymi (zabezpieczać metal przez czynnikami atmosferycznymi oraz promieniowaniem UV) i oferować nieskazitelny efekt dekoracyjny. Nasza propozycja to RAFIL Radach – najwyższej jakości gruntoemalia do aluminium, stali i ocynku.

Drugą warstwę farby nałóż po upływie co najmniej 6 godzin. Ponownie pozostaw powierzchnię do wyschnięcia i oceń efekt, jaki uzyskałeś. Jeżeli to konieczne, możesz zdecydować się na nałożenie kolejnej warstwy emalii – pamiętaj jednak, by zachować zalecany przez producenta odstęp czasowy (min. 6 godzin pomiędzy kolejnymi warstwami).