‍Komin to niewątpliwie jeden z najważniejszych elementów domu. Warto go prawidłowo zabezpieczyć, aby na lata zapewnić bezpieczeństwo i spokojne użytkowanie. Jednym z najlepszych rozwiązań jest zastosowanie metalowej obróbki. Podpowiadamy, jak obrobić komin blachą oraz jak konserwować go w przyszłości.

Odpowiednie zabezpieczenie komina ma znaczenie z kilku względów. Pierwszy to oczywiście bezpieczeństwo przeciwpożarowe – komin musi być szczelny i trwały, a blacha na zewnątrz pozwala utrzymać go w pożądanym stanie.

Drugi związany z tym powód to wydajne i prawidłowe działanie domowego ogrzewania. Komin musi być drożny, aby skutecznie odprowadzać dym, ale powinien też pracować w odpowiednio wysokiej temperaturze. Zbyt zimny komin często nastręcza problemów, ponieważ osadzają się w nim substancje smoliste, które przy prawidłowej pracy powinny zostać odprowadzone na zewnątrz.

Jednak nie tylko kwestie grzewcze i przeciwpożarowe mają znaczenie. Komin to także newralgiczny element dachu pod kątem występowania wilgoci. Należy go szczelnie zaizolować i odpowiednio połączyć z poszyciem dachowym, w przeciwnym razie zachodzi ryzyko przenikania wody pod dach, a nawet do niższych kondygnacji budynku.

Ostatnią, ale też ważną kwestią, jest estetyka – podpowiadamy, jak obić komin blachą, aby ładnie wyglądał przez długi czas.

Jakie materiały są potrzebne do obróbki komina blachą?

Kominy można obrabiać różnymi rodzajami blachy. Najpopularniejsze są blachy stalowe, powlekane warstwą zabezpieczającą przed korozją. Dostępne są na rynku w szerokiej gamie, w zależności od składu stopu metalu, rodzaju malowania, grubości i ewentualnie tłoczenia. 

Droższym, ale wytrzymałym, estetycznym i długotrwałym rozwiązaniem jest zastosowanie blachy miedzianej. Jest ona z natury odporna na korozję, a efekt naturalnego starzenia się miedzi nie wpływa na jej właściwości, na wielu dachach wygląda natomiast bardzo dekoracyjnie. Spośród innych pokryć warto jeszcze zwrócić uwagę na blachy tytanowo-cynkowe, z których produkuje się też np. rynny.

Jak obić komin blachą, aby wyszło to dobrze i sprawnie? Przede wszystkim przy użyciu odpowiednich narzędzi. Do wykonania wycięcia w dachu i docinania elementów, niezbędna będzie szlifierka kątowa. 

Przytwierdzenie obróbki najlepiej wykonać poprzez mocowanie do drewnianych elementów – nie do blachy – przyda się więc wkrętarka i odpowiednie do metalu wkręty. Uszczelnienia wykonuje się silikonem – koniecznie zadbaj, aby był to materiał dekarski, w przeciwnym razie ryzykujesz rozszczelnieniem i problemami.

Jakie techniki stosować przy montażu blachy wokół komina?

Dostępne są dwie metody zabezpieczania komina – obróbka blachą lub taśmą. Pierwsza, czyli tzw. obróbka „twarda”, gdzie podstawowym materiałem mogą być różne gatunki blach – i na niej skupiamy się w tym poradniku. Daje najlepsze zabezpieczanie, jest także najbardziej estetyczna.

Istnieje jednak także tzw. obróbka „lekka”. Wówczas do pokrycia komina wykorzystuje się metalowe taśmy, najczęściej wykonane z aluminium, czasami z ołowiu. Tę technikę wyróżnia łatwość wykonania, ponieważ fabrycznie przygotowane taśmy pokryte są klejem. Praca przy kominie sprowadza się wówczas do przyklejenia do jego powierzchni odpowiednio dociętych fragmentów taśm. Jest to metoda prosta, ale zapewniająca nieco słabszą ochronę i gorszy efekt estetyczny.

Pierwszy krok to przymocowanie do komina dachowej membrany. Należy ją dociąć i umieścić jak najszczelniej przy ściankach, co będzie pierwszym zabezpieczeniem. Na początku montażu blachy w kominie wykonuje się specjalne nacięcie nazywane „wydrą”. Blachę przycina się i wygina stosownie do wymiarów komina, a następnie, przy użyciu specjalnej listwy, umieszcza możliwie szczelnie przy ścianach komina.

Co do samego procesu wykonania obróbki, kluczowe znaczenie ma jej połączenie z resztą dachowego pokrycia. Musisz zapewnić szczelność całości, aby uniknąć przeciekania wody opadowej. 

To jednak nie wszystko – obróbka powinna być wykonana i połączona w taki sposób, aby metalowe elementy mogły pracować. Co to znaczy? Metalowa powierzchnia dachu jest wystawiona na działanie gorąca i zimna, a metale, jak wiadomo, kurczą się i rozszerzają, w zależności od temperatury. Dlatego obróbkę z połacią dachową łączy się „na zakładkę”, w taki sposób, aby poszczególne elementy miały gdzie pracować i aby nie występowały naprężenia, które mogą prowadzić do rozszczelnienia materiału.

Jak zabezpieczyć blachę na kominie przed korozją?

O zabezpieczenie komina przed korozją należy zadbać już na etapie doboru materiału. Blacha do obróbki musi być zabezpieczona przed korodowaniem, w tym także odporna na obróbkę, tak aby podczas docinania i dopasowywania nie traciła swojej warstwy ochronnej. 

Jest jeszcze jedna kwestia: blachę do pokrycia komina wypadałoby wybrać pod kątem materiału, jakim pokryty będzie cały dach. Dotyczy to w pierwszym rzędzie samego rodzaju blachy – najlepiej, aby był taki sam. Jeśli jednak nie jest to możliwe, warto przynajmniej nawiązać do wyglądu całości. Możesz to osiągnąć, jeśli wybierzesz materiał w podobnym kolorze i fakturze. Oczywiście dobrym rozwiązaniem jest też malowanie odpowiednim rodzajem farby.

Farby do metalu – jakie sprawdzą się najlepiej przy obróbce komina?

Ponieważ obróbka komina to element istotny, a jednocześnie wrażliwy na działanie niszczących czynników, często warto rozważyć jego pomalowanie. Warstwa odpowiedniej farby dodatkowo zabezpiecza metal i na lata może gwarantować jego odpowiednią ochronę. Do malowania blachy warto użyć kilku produktów w odpowiedniej kolejności, co zapewni najlepsze efekty. Rozwiązaniem mogą być np. preparaty marki RAFIL. 

Na początku powierzchnię metalu naley dobrze przygotować do malowania. Sprawdzi się tutaj RAFIL Preparat do odtłuszczania, dzięki któremu pozbędziesz się wszystkich zabrudzeń i zapewnisz dobrą przyczepność farby. W przypadku metali narażonych na opady atmosferyczne, stosuje się często malowanie co najmniej dwoma warstwami. 

Na początek warto nałożyć na metal RAFIL Podkład Antykorozyjny – to farba do większości popularnych rodzajów blach. Tworzy mocną i elastyczną powłokę, a przede wszystkim doskonale chroni przed wodą. Występuje w dwóch kolorach: czerwonym tlenkowym i szarym, które stosuje się w zależności od barwy stosowanej farby powierzchniowej.

Farba powierzchniowa ma również za zadanie ochronę metalu, ale powinna zapewniać także dobry efekt estetyczny. W takim przypadku warto sięgnąć po RAFIL Radach Farba Na Dach. Nakłada się ją zazwyczaj w dwóch warstwach, w wyniku czego powstaje powłoka bardzo odporna zarówno na wilgoć, jak i nadmierne nasłonecznienie, mróz czy inne czynniki atmosferyczne. Maluje się łatwo – pędzlem, wałkiem lub natryskiem, a producent gwarantuje skuteczną ochronę metalu aż przez 8 lat.

A co z późniejszą konserwacją? Zalecamy przede wszystkim regularne inspekcje komina, w tym jego obróbki, przynajmniej raz w roku. Profilaktyczne malowanie farbą powierzchniową można wykonać raz na 4-5 lat. Dzięki temu obróbka zachowa swoje właściwości i dobrze ochroni komin przez naprawdę długi czas.

Wiesz już, jak obrobić komin blachą, aby mieć spokój na długie lata. To zadanie wymagające pewnych umiejętności – ale dla chcącego nic trudnego! Jeśli efekty Twojej pracy uznasz za zadowalające, podziel się nimi z nami!

Altana ogrodowa to centralny punkt przydomowej przestrzeni. Jeżeli jest zadbana i estetyczna, może nadawać jej niepowtarzalny, przytulny, a nawet… nieco magiczny charakter. Dodatkowo altana może stanowić doskonałe miejsce do odpoczynku, relaksu, posiłków, spotkań z przyjaciółmi i rodziną. Warto więc o nią zadbać! Zobacz, jak powinna wyglądać renowacja altany ogrodowej.

Malowanie altany ogrodowej – jak często?

Altana ogrodowa (metalowa lub wykonana z innych materiałów) narażona jest na działanie wielu szkodliwych czynników: deszczu, śniegu, mrozu, wysokich temperatur, wiatru, promieniowania UV. Trudne warunki mogą przyspieszyć zjawisko korozji metalu i sprawić, że altanka straci swój estetyczny wygląd.

Aby zabezpieczyć altankę przed rdzą i zadbać o jej estetykę, sięgnij po specjalistyczne preparaty – podkład oraz farbę do metalu. Renowację przeprowadzaj regularnie, co kilka lat (najlepiej, jeżeli zasugerujesz się okresem rekomendowanym przez producenta użytych produktów), lub wtedy, gdy zauważysz niepokojące sygnały – rysy, uszkodzenia powłoki lub ogniska rdzy.

Altana ogrodowa – jaka farba?

Wybór produktu do malowania altany ogrodowej to kluczowa kwestia. Musisz mieć pewność, że farba skutecznie zabezpieczy metal przed dostępem szkodliwych czynników i zapewni mu długotrwałą ochronę.
Nasza rekomendacja? RAFIL Chlorokauczuk, wyróżniający się następującymi właściwościami:

• Bogata paleta kolorystyczna (20 kolorów z wykończeniem typu wysoki połysk), dzięki której stworzysz wymarzoną aranżację w swoim ogrodzie. Wśród dostępnych propozycji znajdziesz zarówno kolory neutralne (biel, czerń, szarość), jak i wyraziste (czerwień, żółć, zieleń).
  
• Odporność na uszkodzenia mechaniczne. Emalia tworzy na powierzchni metalu elastyczną, wytrzymałą powłokę, która jest odporna na zarysowania, uderzenia czy pęknięcia. To niezwykle ważne, ponieważ każde uszkodzenie powłoki może skutkować odsłonięciem metalu i wystawieniem go na działanie szkodliwych czynników, np. wilgoci.
  
• Wysoka odporność na warunki pogodowe. Powłoka, jaką tworzy RAFIL CHLOROKAUCZUK, jest wyjątkowo odporna na działanie takich czynników, jak opady, skrajne temperatury, promieniowanie UV czy wiatr. Dzięki temu skutecznie chroni metal przed korozją.
  
• Nawet 8 lat ochrony. Wyjątkowe właściwości produktów RAFIL: emalii oraz PODKŁADU CHLOROKAUCZUKOWEGO sprawiają, że producent zapewnia aż 8 lat Gwarancji Ochrony metalu przed rdzą (przy zastosowaniu pełnego systemu produktów RAFIL Chlorokauczuk i spełnieniu warunków gwarancji).

Renowacja altany ogrodowej krok po kroku

Wiesz już, dlaczego metalowa altana ogrodowa powinna być poddawana regularnej renowacji. Poznałeś również produkty, po które możesz sięgnąć, by zapewnić konstrukcji ochronę oraz estetyczny wygląd. Czas przejść do wskazówek praktycznych!
Malowanie altany ogrodowej powinno odbywać się według następującego schematu:

• Zabezpiecz otoczenie altany – zakryj folią malarską lub kartonami wszystkie elementy, które mogłyby zostać zabrudzone lub uszkodzone podczas renowacji.
• Dokładnie wyczyść metalowe powierzchnie – pozbądź się wszelkich zabrudzeń, glonów, kurzu, błota. Możesz zrobić to przy pomocy delikatnego detergentu i wody.
• Usuń ogniska rdzy – dokładnie przyjrzyj się wszystkim zakamarkom altanki, poszukując śladów korozji. Rdzę usuń przy pomocy szlifierki, drucianej szczotki lub papieru ściernego.
• Zbadaj stan starych powłok malarskich – jeżeli stara farba pozbawiona jest pęknięć czy odprysków, nie musisz usuwać jej z powierzchni altany. Jeżeli zauważysz jednak luźne, odstające fragmenty emalii, usuń je. Możesz wykorzystać do tego papier ścierny lub szlifierkę. Następnie przetrzyj całą powierzchnię papierem ściernym, aby zapewnić jej matowość.
• Usuń pył i odtłuść powierzchnię altanki. Przydatny może okazać się PREPARAT DO ODTŁUSZCZANIA RAFIL.
• Nałóż warstwę PODKŁADU CHLOROKAUCZUKOWEGO. Zastosowanie dedykowanej farby podkładowej jest konieczne. Wystarczy jedna warstwa. Jeżeli jednak altana jest zniszczona i chcesz zapewnić jej najlepszą ochronę przed korozją, po 20-90 minutach nałóż drugą warstwę podkładu.
• Pomaluj metal farbą. Pierwszą warstwę farby RAFIL CHLOROKAUCZUK nanieś najpóźniej po godzinie od zagruntowania powierzchni podkładem. Zanim nałożysz drugą warstwę odczekaj 30-120 minut.

Gotowe! Dzięki kilku prostym krokom Twoja altana ogrodowa będzie doskonale zabezpieczona przed korozją, a przy tym zyska nowy, estetyczny wygląd.

Masz betonowy chodnik wokół posesji i nie wiesz, jak go odnowić? Niezbędna będzie odpowiednia farba do betonu. Pomoże Ci odświeżyć beton, zabezpieczyć go przed dalszym zniszczeniem, a nawet nadać mu nowy kolor. Jakie farby do betonu na zewnątrz warto wybrać? Podpowiadamy.

Chodnik betonowy to popularne rozwiązanie, często spotykane w wielu ogrodach i przestrzeniach przydomowych. Podłoże tego typu jest uniwersalne, niedrogie, łatwe w układaniu, a także wytrzymałe.

Niestety, beton, pomimo wysokiej odporności, nie jest całkowicie odporny na upływ czasu, intensywne użytkowanie i działanie czynników atmosferycznych. Z biegiem lat może tracić estetyczny wygląd, pokrywać się mchem, kruszyć. W takiej sytuacji należy działać! Jak odnowić stary betonowy chodnik? Nasz ekspert radzi!

Jak przygotować chodnik betonowy do renowacji?

Odpowiednie przygotowanie płyt betonowych to krok, którego nie możesz pominąć – jest bardzo ważny! Malowanie nieoczyszczonego, popękanego betonu to daremny trud. Warstwa farby nie będzie mogła dokładnie pokryć powierzchni chodnika, przez co końcowy efekt będzie nieestetyczny i niezbyt wytrzymały. Jak zatem przygotować chodnik betonowy do dalszych prac? Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami:

• Dokładnie oczyść chodnik. Usuń zabrudzenia, piach, liście, kamienie oraz inne elementy, które mogą się na nim znajdować.
• Przy pomocy szczotki pozbądź się również wszelkich fragmentów betonu, które zostały ukruszone lub ułamane i nie przylegają do podłoża.
• Jeżeli w przeszłości malowałeś już chodnik, sięgnij po drucianą szczotkę lub szlifierkę i pozbądź się wszystkich luźnych, łuszczących się fragmentów starej farby.
• Oczyszczoną powierzchnię odtłuść przy pomocy specjalistycznego preparatu, na przykład benzyny ekstrakcyjnej.
• Jeżeli zauważysz ubytki w swoim chodniku betonowym, teraz powinieneś je uzupełnić.
• Przeszlifuj powierzchnię płyt chodnikowych – tak, aby była jak najbardziej gładka. Możesz zrobić to przy użyciu papieru ściernego lub szlifierki.
• Usuń pył, który powstał podczas szlifowania.

Gotowe! Na tak przygotowany chodnik możesz nakładać warstwę gruntującą oraz emalię.

Jak zagruntować chodnik betonowy?

Aby zapewnić farbie doskonałą przyczepność, zagruntuj powierzchnię płyt betonowych. Możesz zrobić to, nakładając na chodnik warstwę RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa Lub RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy, rozcieńczonych odpowiednim rodzajem preparatu:

• Jeżeli korzystasz z emalii epoksydowej, dodaj do niej około 20% Rozcieńczalnika RAFIL Do Wyrobów Epoksydowych. Nałóż warstwę gruntującą na beton i odczekaj 4 godziny. Po upłynięciu tego czasu pomaluj chodnik pierwszą warstwą farby.
• Jeżeli wybrałeś lakier poliuretanowy, dodaj do niego około 15% Rozcieńczalnika RAFIL Do Wyrobów Poliuretanowych. Chodnik betonowy zagruntuj na 24 godziny przed nałożeniem pierwszej warstwy lakieru.

Jak i czym pomalować chodnik betonowy?

Chodnik betonowy możesz odnowić przy użyciu jednego z niezawodnych produktów marki RAFIL. Oto nasze propozycje farb do betonu.

Farba epoksydowa do betonu to rozwiązanie, które nada Twojemu chodnikowi estetyczną, trwałą, odporną na ścieranie, wodę i detergenty powierzchnię. Dzięki bogatej palecie kolorów możesz wybrać odcień, który najlepiej będzie pasował do Twojej posadzki.

RAFIL Na Beton Zestaw Emalia Epoksydowa

Farba epoksydowa do betonu to rozwiązanie, które nada Twojemu chodnikowi estetyczną, trwałą, odporną na ścieranie, wodę i detergenty powierzchnię. Dzięki bogatej palecie kolorów możesz wybrać odcień, który najlepiej będzie pasował do Twojej posadzki.

Farbę do betonu możesz nakładać ręcznie (przy pomocy pędzla lub wałka) lub przy użyciu natrysku (hydrodynamicznego bądź pneumatycznego), po uprzednim wymieszaniu emalii z utwardzaczem i odczekaniu około 30 minut. Drugą warstwę możesz nałożyć na beton po co najmniej 24 godzinach od pierwszej.

Dlaczego warto wybrać farbę epoksydową do pomalowania, odnowienia i zabezpieczenia betonowego chodnika? Tworzy ona antypoślizgową, trwałą i elastyczną powłokę. Po pomalowaniu powierzchnia chodnika stanie się odporna na ścieranie i uderzenia, a także na wodę, środki myjąco-odkażające oraz substancje chemiczne.

Oznacza to, że Twój chodnik będzie jak nowy nawet wtedy, gdy potraktujesz go intensywnie wodą czy środkami do intensywnego mycia i dezynfekcji. Co więcej, zyska powłokę odporną na zarysowania, uszczerbki i inne uszkodzenia mechaniczne, a także antypoślizgową, co ma wielkie znaczenie podczas chłodnych dni zimowych i jesiennych.

Trzeba pamiętać, że farba epoksydowa, pomimo wielu swoich zalet, nie jest tak odporna na warunki atmosferyczne jak inne produkty. Aby używać jej na zewnątrz i aby zapewniała podwyższoną ochronę przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, trzeba ją stosować w zestawie z produktem RAFIL Na Beton Lakier Poliuretanowy.

RAFIL Na Beton Zestaw Lakier Poliuretanowy

RAFIL Na Beton Dwuskładnikowy Lakier Poliuretanowy to bezbarwny produkt, który możesz stosować samodzielnie (jeżeli nie zależy Ci na zmianie koloru posadzki) lub jako dodatkową warstwę ochronną dla powierzchni pomalowanej emalią epoksydową. Stosując te dwa produkty jednocześnie, możesz mieć pewność, że Twój chodnik będzie doskonale chroniony przed czynnikami atmosferycznymi.

Lakier poliuretanowy tworzy trwałą i elastyczną powłokę. Chodnik zabezpieczony przy jego pomocy będzie odporny na wodę i substancje chemiczne takie jak aceton, olej silnikowy, woda dejonizowana, wodorotlenek sodu, czyli składnik substancji myjących. Co więcej, powłoka stanie się również odporna na promienie UV, opady, mróz i zmienne warunki atmosferyczne, a także na uderzenia mechaniczne, ścieranie, zarysowania.

Lakier należy dokładnie wymieszać z utwardzaczem, odstawić na 15 minut w celu homogenizacji, a następnie nakładać przy pomocy wałka, pędzla lub natrysku. Jeżeli nakładasz lakier na warstwę emalii, zadbaj o to, by pomiędzy nakładaniem poszczególnych warstw minęły 24 godziny.

RAFIL Chlorokauczuk

Farba chlorokauczukowa do betonu, używana jest przede wszystkim do malowania betonowych powierzchni nienarażonych na intensywne użytkowanie, choć możesz nią pomalować także chodnik w mało uczęszczanych miejscach.

Farba chlorokauczukowa stworzy trwałą i elastyczną powłokę, odporną na zarysowania, uderzenia i uszkodzenia mechaniczne, choć nie tak jak farba epoksydowa. Jej niewątpliwą zaletą jest jednak to, że wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych – promieni UB, deszczu, śniegu, wysokich i niskich temperatur.

Najczęstsze błędy przy odnawianiu chodników betonowych

Odnawianie chodników betonowych nie jest skomplikowanym zadaniem. Można jednak popełnić przy nim błędy, które spowodują, że chodnik wkrótce będzie się nadawał do ponownej renowacji. Jak ich uniknąć? Oto najważniejsze zasady.

• Wybierz właściwą farbę do malowanego podłoża i warunków. Powinna być odporna na czynniki mechaniczne i atmosferyczne, wytrzymała, elastyczna. Jeśli masz wątpliwości, zapytaj o radę ekspertów RAFIL.
• Starannie przygotuj powierzchnię betonową do odnawiania. To kluczowy etap – jeśli go pominiesz, beton trzeba będzie malować ponownie, ponieważ zacznie się ścierać i łuszczyć. Betonowa powierzchnia wymaga umycia, wysuszenia, usunięcia luźnych fragmentów, odpylenia oraz zagruntowania.
• Farby do betonu na zewnątrz używaj w odpowiednich warunkach pogodowych. Temperatura nie może być zbyt niska ani zbyt wysoka. Nie maluj też w czasie upałów i dużej wilgotności, bo wpływać to będzie na długi czas schnięcia farby.
• Nie maluj świeżo wylanego betonu. Powierzchnia musi być wysezonowana i utwardzona.

Twój chodnik betonowy może cieszyć Twoje oczy i dobrze służyć Ci przez kolejne lata – wystarczy, że odpowiednio o niego zadbasz! Zaufaj radom naszego eksperta i sięgnij po sprawdzone farby do betonu RAFIL. Powodzenia!

Kupowanie farb staje się coraz bardziej świadome – klienci częściej zwracają uwagę już nie tylko na ich kolor, ale również na właściwości, np. odporność na ścieranie czy blaknięcie. Kolejnym punktem, który warto sprawdzić, kupując farby, jest zawartość LZO w produkcie. Dowiedz się, jak to zrobić!

LZO – co to jest?

Definicja LZO wymaga najpierw rozwinięcia skrótu. Lotne związki organiczne to substancje, które łatwo przechodzą w stan pary i gazu, ich temperatura wrzenia oscyluje w granicach 50-250°C, a ich rozpuszczalność w wodzie jest niska. Jak już zostało wcześniej wspomniane, LZO występują w farbach, a najwięcej można ich znaleźć w preparatach na bazie rozpuszczalników.

Ważne!

Lotne związki organiczne znajdują się nie tylko w farbach, choć to właśnie z nimi są najczęściej kojarzone. Spotkać można je także w takich produktach, jak m.in. tusze do drukarek, środki w aerozolu na owady, odświeżacze powietrza, kleje, tynki czy preparaty czyszczące stosowane w mieszkaniach.

Lotne związki organiczne stanowią jednak także efekt uboczny wielu procesów przemysłowych – emisja LZO na szeroką skalę prowadzi do zanieczyszczenia środowiska, co doprowadziło do konieczności uregulowania zawartości w produktach LZO ustawą, by zminimalizować ich szkodliwy wpływ na naturę.

Farby z LZO a bezpieczeństwo

Bezpośrednie narażenie na długotrwały kontakt z lotnymi związkami organicznymi ma szkodliwy wpływ dla zdrowia. Dlatego też normy LZO w farbach zostały przedstawione bardzo skrupulatnie, szczególnie jeśli chodzi o preparaty do ścian używane wewnątrz budynków. Z jakimi dolegliwościami może się spotkać osoba narażona na wdychanie LZO z farb do ścian? Mogą to być:

• katar,
  
• podrażnienie oczu,
  
• wysypki i inne uczulenia skórne,
  
• obrzęk krtani,
  
• ból głowy,
  
• nudności,
  
• nasilenie objawów astmy.

Oczywiście te objawy mogą występować, jeśli nie zostały zachowane zasady doboru farb do wnętrz. W pomieszczeniach należy bowiem unikać preparatów rozpuszczalnikowych, a zastąpić je wodorozcieńczalnymi. Warto też sprawdzać zawartość LZO w farbach i porównać ją z zapisami w ustawie, by mieć pewność, że kupione preparaty nie będą szkodzić domownikom.

Jeszcze większą uwagę należy poświęcić doborowi farb, jeśli wśród członków rodziny są astmatycy i alergicy. Dla nich najlepszym rozwiązaniem jest sięganie po ekologiczne preparaty, w których została przeprowadzona redukcja LZO – ilość lotnych związków organicznych jest w nich o wiele mniejsza, niż wskazują na to normy.

Redukcja LZO jest również istotna w przypadku farb stosowanych na zewnątrz, zwłaszcza przy malowaniu dużych powierzchni, kiedy malarz przez długi okres czasu jest narażony na wdychanie szkodliwych oparów.

LZO w farbach – normy

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że ustawowa zawartość LZO w farbach znacząco różni się w przypadku preparatów wodnych i rozpuszczalnikowych, a także do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Wybierając matową farbę do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu należy szukać preparatów, w których zawartość LZO w produkcie nie przekracza 30 g/l. Oczywiście na rynku bez trudu znajdziesz takie, w których wartość ta jest o wiele niższa.

Z kolei szukając farb specjalistycznych, możesz natknąć się na zdecydowanie wyższą zawartość LZO – np. dopuszczalna ilość tych substancji w farbach na dach RAFIL Radach Farba Na Dach to 500 g/l. Różnica wynika przede wszystkim z tego, że z warstwą preparatu do malowania dachów nie będziesz mieć styczności, a tym bardziej z pochodzącymi z niej lotnymi związkami organicznymi. Poza tym farby stosowane na zewnątrz muszą cechować się wysoką odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, zarysowania i uderzenia.

Pamiętaj, by wybierając preparaty wykończeniowe, zawsze sięgać po te o najniższym bilansie LZO – dzięki temu zadbasz o zdrowie i otaczające Cię środowisko.